"บาเลนอปเทรา มัสคัวลัส"
- เจออะไรไหม - ไม่มีวี่แววเลย
ตอนนี้ล่ะ
เดี๋ยวเจอแล้วจะบอก
เจ้าเคราเทา บอกแล้วไง...
เดี๋ยวนะ ได้ยินเสียงนั่นไหม
ได้ยินอะไร เกิดอะไรขึ้น
เห็นนี่ไหม
เคยเป็นล้านๆ ตัวเลย
เคยพวกนั้น... ส่องแสงเหรอ
พวกมันเรืองแสงได้ ก็คือมันส่องแสงนั่นแหละ
เหมือนหิ่งห้อยใต้ทะเลงามอร่าม
แต่ทําไมพวกมันมาเรืองแสงเอาตอนนี้
นักวิทยาศาสตร์ยังไม่รู้แน่ชัด อาจเป็นเพราะกําลังหาคู่
ไม่ก็เพื่อเป็นจ่าฝูง หรือขู่สัตว์นักล่า...
เจอตัวแล้ว
หวัดดี เจ้าวาฬ
ใหญ่ที่สุด
ใหญ่กว่าสัตว์ไหนๆ ที่เคยมีมาบนโลกเลย
ใหญ่กว่าไดโนเสาร์อีกเหรอ
ใหญ่กว่าไดโนเสาร์ที่ใหญ่ที่สุดด้วย
เปิดเครื่องอัดเสียงได้
เริ่มอัดแล้ว
ทีนี้ก็รอให้มันร้องเพลง
ไม่เหมือนนะ เจ้าเคราเทา
มันออกแนว...
วาฬสีน้ําเงินไม่เพียงแค่ตัวใหญ่ที่สุด มันยังเสียงดังที่สุดด้วย
แต่นักวิทยาศาสตร์ยังคงไม่แน่ใจ ว่าทําไมพวกมันถึงร้องเพลง
จนวันนี้แหละ
ถูกต้อง เราจะมาหาคําตอบกัน
เดี๋ยว ที่ปากมันมีอะไรสักอย่าง
แหงล่ะ มีเคยให้กินเยอะขนาดนั้น
ไม่ใช่ มันเป็นอย่างอื่น
ระวังนะเจน
อวนจับปลานี่นา
ไม่เป็นไรนะ
เราจะช่วยแกเอง
- เจน - อวนมันติด
เจน หยุดเลยนะ
ทุกคนเขามองอยู่
โทษค่ะ ทุกคน หนูแค่พยายามช่วยเจ้าวาฬสีน้ําเงิน
อันที่จริงเราพยายามหาอยู่ว่า ทําไมปลาวาฬสีน้ําเงินถึงร้องเพลง
แต่ภารกิจทางวิทยาศาสตร์ของเรา กลายเป็นภารกิจกู้ภัยซะงั้น
- หวัดดี เดวิด - สวัสดีครับ คุณแม่เจน
ตอนนี้ภารกิจกู้ภัยของลูกจะกลายเป็น
ภารกิจซักอบรีด
ช่วยเอาเสื้อผ้านี่ไปไว้ข้างบน แล้วเอาตะกร้าเปล่าลงมาใส่ผ้าถังต่อไปได้ไหม
ก็อยากช่วยนะคะ แต่เรากําลังง่วน อยู่กับบาเลนอปเทรา มัสคัวลัส
มัสคัวลัสอะไร
เป็นชื่อวิทยาศาสตร์ของวาฬสีน้ําเงินน่ะค่ะ
แปลว่าครีบปลาวาฬ เพราะพวกมันมีครีบอันใหญ่บนหลัง
- ตรงนี้ค่ะ - โอเค จั๊กจี้นะ
แม่มั่นใจว่าบาเลนอปเทรา มัสคัวลัส
จะยังอยู่ เมื่อลูกเอา "ผ้าในตะกร้า ซักรีดพับ" ไปเก็บ
เป็นชื่อวิทยาศาสตร์ของผ้าตะกร้านี้
ฉันกําลังขึ้นไปที่ผิวน้ํา
รับทราบ เจอกันแถวอะพาร์ตเมนต์เธอ
ไปกัน เจ้าเคราเทา
ขี้อวดชะมัด
โอ
สัมผัสได้ อะไรที่เธอต้องการ เหมือนฝนตกลงบนเมล็ดพันธุ์
เสียงสับสนในใจเธอ ฉันเอามาแต่งกลอนยังได้
และพอเป็นเรื่องความรักแสนสุขครั้งเก่า
ฉันเอาอยู่ ฉันเอาอยู่ ฉันเอาอยู่ เอาอยู่ ยอดรัก
ฉันคือผู้หญิงรอบด้าน ตัวฉันทําได้ทุกอย่าง
สิ่งใดที่เธออยากให้ทํา ยอด...
หนูชอบที่คุณร้องเพลง
ลืมกดปุ่มน่ะ
รู้ไหมคะว่าทําไมวาฬสีน้ําเงินถึงร้องเพลง
อะไรนะ
รู้ไหมว่าทําไมวาฬสีน้ําเงินถึงร้องเพลง
ฉันไม่รู้
ไม่ต้องรู้สึกแย่หรอก คุณชื่ออะไร
- โทนี่ - หวัดดีค่ะ โทนี่ หนูชื่อเจน
คุณไม่ใช่คนเดียว ที่ไม่รู้ว่าทําไมวาฬสีน้ําเงินถึงร้องเพลง
นักวิทยาศาสตร์ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
พวกเขาคิดว่าอาจเป็นการพูดของพวกมัน ทําเครื่องหมายอาณาเขต
ไม่ก็เพื่อให้วาฬตัวอื่นประทับใจ
คุณร้องเพลงเพื่อให้ คนอื่นประทับใจหรือเปล่า
เปล่า ไม่ ฉันแค่...
ฉันแค่...
แค่ร้องให้ลืมเรื่องบางอย่างน่ะ
คุณทําของตกค่ะ
ช่างเถอะ เดี๋ยวแม่บ้านมาทําความสะอาดอยู่แล้ว
แต่ถ้าแม่บ้านไม่มาล่ะ
หนูรู้ว่ามันดูเป็นเรื่องเล็กน้อยสําหรับคุณ
แต่พลาสติกชิ้นเล็กๆ นั่น อาจไปลงเอยอยู่ที่ไหนก็ได้
เศษขยะชิ้นเล็กๆ อย่างถุงพลาสติก
ถึงได้ไปอยู่ในทะเล และติดคอปลาวาฬยังไงล่ะ
อะไรนะ
เราพยายามจะช่วยวาฬสีน้ําเงิน ที่มีอวนอยู่ในปาก
จะได้หาสาเหตุว่าทําไมพวกมันถึงร้อง
โอเค งั้นก็ขอให้โชคดีนะ
- เอาไอ้นี่ทิ้งในปล่องขยะให้ที - ได้
เห็นไหมคะ ไม่ยากเลย
เสียงฉันไม่เหมือนแบบนั้นสักหน่อย
เหมือนเหรอ
เธอได้ยินนั่นไหม
มันอยู่เหนือหลังคา มาเร็ว
เจน
เยี่ยม
เราต้องรีบแล้ว ไม่งั้นจะตามมันไม่ทัน
เหลือเชื่อจริงๆ
นั่นมันเสียงกริ๊กนี่ ไม่ใช่เสียงร้อง
สงสัยจังว่ามันทําเสียงกริ๊กทําไม
เอาอวนนี่ออกจากปากให้ที จะได้ร้องเพลงให้ฟังได้
เราจะพยายาม!
มันวกกลับมา โอกาสของเราแล้ว
เจ้าเคราเทา คว้าอวนไว้
พยายามดีมาก เจ้าเคราเทา
มันจะหนีไปแล้ว
เจน
- แม่จะเก็บจากค่าขนมลูกนะ - ขอโทษค่ะ แม่
- แต่ชีวิตวาฬสีน้ําเงินอยู่ในอันตราย - มันมีอวนติดอยู่ที่ปากครับ
ถ้าเราไม่เอาอวนออก มันก็จะกินอะไรไม่ได้
แล้วถ้ามันกินอะไรไม่ได้ มันก็จะตาย
วาฬสีน้ําเงินใกล้สูญพันธุ์แล้วนะคะแม่ เหลืออยู่แค่ไม่กี่ตัว
แม่ก็เหลือแค่ไม่กี่เหรียญเหมือนกัน
ดนตรีกําลังคึกคัก มองไปข้างหน้า ฝูงชนเต้นยึกยัก
จัดเต็มอีกนิดไม่รอ ให้ทุกคนลงมาเต้นเปิดฟลอร์
เห็นไหม เพราะปาร์ตี้อยู่ที่นั่น ถ้าลองทําดูเธอจะเห็นโดยพลัน
ฉันไม่อยากได้ที่พัก คืนนี้มาส่ายสะโพกโยกย้ายสะบัด
โทษค่ะ มันเป็นเพลงโปรด เพลงนึงของฉัน และ...
ฉันแค่อยากจะถามดู
มีสิ ได้เลย
- นี่ค่ะ - ขอบคุณค่ะ
เปิดฟลอร์ต่อตามสบายเลยนะคะ
ดีค่ะ
- โอเค - เยี่ยม
ผมไม่เห็นรู้เลยว่าฟลอร์เปิดได้ด้วย
ทีนี้เธอสองคนรอจนกว่าผ้าจะปั่นเสร็จ จากนั้นก็ขึ้นไปข้างบน สัญญานะ
ขึ้นไปข้างบน สัญญาค่ะ
ขึ้นไปที่อะพาร์ตเมนต์นะ ไม่ใช่ดาดฟ้า
แต่แม่คะ...
สัญญาก็ได้
พับผ้าพวกนี้รอไปพลางๆ ก่อนได้
อะไรล่ะ พับผ้าก็เพลินดีออก
ว่าแต่มีแผนจะทําไงต่อ
ฉันไม่มีแผน
ถ้าเป็นเจน กูดอลล์จะทํายังไง
ไม่เอาน่า
"การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นได้จากการฟัง แล้วเริ่มบทสนทนา
กับคนที่กําลังทํา สิ่งที่คุณไม่เชื่อว่าถูกต้อง"
เออแฮะ ไม่เห็นว่า มันจะช่วยวาฬของเราได้ตรงไหน
ทําไมไม่โวยวายล่ะ
ก่อนหน้านี้ฉันก็ไม่ควรโวยหรอก
แค่บางครั้งเวลานึกถึงสิ่งแวดล้อม กับสิ่งที่กําลังเกิดขึ้นกับมัน
ฉันก็จะอารมณ์เสียขึ้นมา
บางครั้งเหรอ
ฉันไม่ใช่ผู้ฟังที่ดีน่ะ
ไม่เป็นไรหรอก ฉันเข้าใจ ฉันก็ไม่ฟังเหมือนกัน
ฉันแค่ไม่ชอบให้ใครมาบอกว่าต้องทําอะไร
- หนูก็เหมือนกัน - เขาก็เหมือนกัน
แต่ก็ไม่ได้แปลว่าฉันไม่ควรพยายามฟัง
ใช่ค่ะ เราต้องร่วมมือร่วมใจกัน
และทุกอย่างที่เราทํา ถึงจะเป็นเรื่องเล็กๆ อย่างการเก็บขยะ
ก็สร้างความแตกต่างได้มาก หากว่าทุกคนทํา
เผื่อว่าแม่บ้านไม่ได้มาเก็บ
ขอให้โชคดีในการร้องเพลงกับวาฬสีน้ําเงินนะ
- ร้องเพลงกับ... งี้นี่เอง - อะไร
เหตุผลนึงที่อาจทําให้วาฬสีน้ําเงินร้อง ก็คือพวกมันคุยกัน
งั้นเราอาจร้องเพลงเรียกมันกลับมาได้
ใช่เลย
แต่เราร้องเพลงไม่เป็นนี่
แต่เราร้องเพลงไม่เป็น
เราไม่ต้องร้อง
โอ
ฉันร่ายมนต์คาถา ลึกลับเกินกว่าเธอจะพรรณนา
ผสมปรุงยาเลิศเลอ
ปลุกไฟในใจของเธอ
เมื่อเธอรู้สึกมีภัยหรือกลัว
ทันใดนั้น
- ขึ้นมา เจ้าเคราเทา - ฉันจะปรากฏตัว
โอ
เรามีเรื่องให้ช่วยค่ะ
ฉันไม่คิดว่าเขาจะออกมา
มาแหละ
ไม่มาหรอก
บอกแล้วเห็นไหม
เราอยากให้คุณร้องเพลง
ค่ะ
เราอยากให้คุณร้องเพลงค่ะ
ฉันไม่เข้าใจ
ถ้าเราทําให้เจ้าวาฬสีน้ําเงิน หยุดและพูดเป็นเพลงกับคุณ...
อาจทําให้เรามีเวลาพอ ที่จะเอาอวนออกจากปากของมัน
คืองี้ ฟังนะ ฉันร้องให้แค่ตัวเองฟัง
- คนเดียว ขอโทษด้วยนะ - เดี๋ยวครับ
การเปลี่ยนแปลงจะเกิดเมื่อเราใช้เสียงของเรา แม้ว่าบางครั้งมันจะยาก
ตัวคุณทําได้ทุกอย่าง...
พร้อมไหมคะ
- ฉันไม่แน่ใจว่าต้องทําอะไร... - ร้องไปเถอะค่ะ อะไรก็ได้
หวังว่าปลาวาฬสีน้ําเงินของเรา จะได้ยินคุณแล้วว่ายกลับมาทางนี้
ฉันลําบากใจที่จะร้อง...
คิดดูสิคะว่าถ้ามีอวนยักษ์อยู่ในปาก มันจะลําบากแค่ไหน
ถ้าคุณประหม่าเกินไป เราจะกลับลงไปข้างล่าง
ใช่ค่ะ
คุณไม่ได้ตัวคนเดียวนะ
- เราต้องร่วมมือร่วมใจกัน - ร่วมมือร่วมใจกัน
มามะ เจ้าเคราเทา
ฉันอยากทิ้งรอยเท้า เอาไว้บนทรายแห่งกาลเวลา
เพื่อให้รู้ว่ามีบางสิ่ง บางสิ่งที่ฉันทิ้งไว้ก่อนจากมา
เมื่อฉันจากโลกนี้ไป ฉันจะไม่เสียใจ
เพราะฉันได้ฝากบางสิ่งไว้ จะได้ไม่ลืมไป
ว่าฉันเคยอยู่ที่นี่
ปลาวาฬไม่มา
ยัง
ฉันเคยใช้ชีวิต ฉันเคยรัก
ฉันเคยอยู่ที่นี่
ฉันทํา ฉันได้ทําทุกอย่างตามต้องการ
และมันมากเกินกว่าที่ฉันเคยคาด
ไม่ได้ผล มันอาจชอบดนตรีแจ๊สมากกว่า
หรือฮิปฮอป ไม่ก็ลูกทุ่ง
- มาแล้ว - ฉันเคยอยู่ที่นี่
ฉันทํา ฉันได้ทําทุกอย่างตามต้องการ
มันทําอะไรน่ะ
และมันมากเกินกว่าที่ฉันเคยคาด...
ฉันว่าแกพูดถูก เจ้าเคราเทา มันกําลังฟัง
ฉันจะทิ้งร่องรอย เพื่อให้ทุกคน...
เป็นโอกาสของเราแล้ว!
ฉันเคยอยู่ที่นี่
ได้แล้ว วิธีนี้ได้ผล ดึงไปเรื่อยๆ
เจ้าเคราเทา ปีนขึ้นไป
เจ้าเคราเทา พยายามดึงอวนออกมา จากปากมันให้ได้
ฉันเคยอยู่ที่นี่
เขาหยุดร้อง
เจ้าเคราเทา
เท้ามันติดอวน
ฉันอยากบอกได้ว่า ฉันใช้แต่ละวันคุ้มค่าจนวันสุดท้าย
และรู้ว่าสําหรับบางคน ตัวฉันมีความหมาย
ดวงใจที่ผ่านสัมผัสฉัน เป็นหลักฐานที่ฉันทิ้งเอาไว้
มันไปทางขอบตึก
แกไม่เป็นไรหรอก เจ้าเคราเทา
ฉันจะจับแกไม่ปล่อย
สร้างความต่าง และโลกนี้จะได้เห็น
เราเคยอยู่ที่นี่
เราเคยใช้ชีวิต เราเคยรัก
เราเคยอยู่ที่นี่
เราทํา เราได้ทําทุกอย่างตามต้องการ
และมันมากเกินกว่าที่เราเคยคาด
เราจะทิ้งร่องรอย เพื่อให้ทุกคน...
ปลาวาฬกลับมาฟังแล้ว
- เราเคยอยู่ที่นี่ - ดึง เดวิด
- สําเร็จแล้ว เย่ - เย่
- เดี๋ยวนะ... - เราเคยคาด
- เราจะทิ้งร่องรอย - อีกคนที่ร้องอยู่เป็นใคร
เพื่อให้ทุกคนรู้ว่าเราเคยอยู่ที่นี่
มามะ เร่งจังหวะ ขณะย่ําเท้าไม่มีพัก
ดนตรีกําลังคึกคัก มองไปข้างหน้า ฝูงชนเต้นยึกยัก
เราควรต้องมีวันแบบนี้บ้าง
ลงมาเต้นเปิดฟลอร์...
- กลับเรือดําน้ําดีไหม - ไปเถอะ
ฉันไม่อยากได้ที่พัก คืนนี้มาส่ายสะโพกโยกย้ายสะบัด
ให้มันเป็นวันของฉัน
เสียงเพราะจริงๆ เลย
แต่มันพูดอะไรกันนะ
จะอะไรก็ช่าง แต่มันดึงความสนใจวาฬตัวนั้นได้
พวกมันคุยกันเป็นเพลง
ไม่หรอก พวกมันล่าเหยื่อด้วยเพลง
พวกมันร้องเพลงเพื่อให้ฝูงเคยเรืองแสง
พวกมันจะได้หาเจอแล้วกินซะ
ใช่เลย พวกวาฬร้องหาของกิน
ขอบใจนะเจ้าเคราเทา
เหลือเชื่อจริงๆ
- ร้องเพลงได้เพราะมาก - ใช่
และตราบใดที่เราคุ้มครอง ให้พวกมันได้ร้องเพลงไปเรื่อยๆ
เราก็จะได้ฟังมันต่อไป
สักวันเราคงได้รู้ว่าพวกมันพูดอะไรกันแน่
ร้องได้ดี
มาปกป้องวาฬสีน้ําเงินกันเถอะ
เร่งจังหวะ ขณะย่ําเท้าไม่มีพัก
- แม่คะ - ดนตรีกําลังคึกคัก และเธอ...
เอ้า ว่าไงลูก
จําได้ไหมว่าแม่บอกหนูว่าไงเวลาที่แม่คุยงาน
"ห้ามกรีดร้อง คําราม หรือหอน"
หนูว่าเราควรเพิ่ม "ร้องเพลง" เข้าไปด้วย
แม่ไม่เห็นด้วย
เดี๋ยว ลูกคุยงานอยู่เหรอ
ค่ะ กับแอชชา เดอ โวส เขากําลังวิจัยวาฬสีน้ําเงิน
ก็ได้ มาทําข้อตกลงกัน
แม่จะเบาเสียงลงถ้าลูกสัญญาว่า จะร้องให้แม่ฟังว่าลูกเรียนรู้อะไรมา
- เอาจริงเหรอ - จริงสิ
- ตกลง - ขอให้สนุก
จัดเต็มอีกนิดไม่รอ
- สวัสดีค่ะ แอชชา - ไงจ๊ะ เจน
คืนนี้มาส่ายสะโพกโยกย้ายสะบัด
นั่นเสียงแม่หนูเอง
ตั้งแต่แม่กับพี่ข้างบ้านร้องเพลงให้วาฬสีน้ําเงินฟัง แม่ก็หยุดร้องไม่ได้
ร้องเพลงให้วาฬสีน้ําเงินฟังทําไมเหรอ
- มันมีอวนติดอยู่ที่ปากค่ะ - แย่จังเลยนะ
คุณเคยเจออวนเก่าๆ ไหมคะ
ใช่ ที่จริงก็เคยนะ เอารูปให้ดูดีกว่า
รูปแรกเป็นฉันกับอวนจับปลายักษ์
ที่ฉันเจอลอยอยู่ในมหาสมุทร
เรายังเห็นพลาสติกลอยอยู่ทั่วไปด้วย
แต่บางทีเราก็เจออะไรที่น่าทึ่ง เช่นสิ่งนี้
- อะไรคะนั่น - อึวาฬสีน้ําเงิน
อึของวาฬสีน้ําเงิน ทําให้เราได้ศึกษาชีวิตเจ้าสัตว์มหึมาพวกนี้
เวลาพวกมันอยู่ใต้น้ํา ในที่ที่เรามองไม่เห็น
ทําไมสีมันแด๊งแดงคะ
เพราะอาหารที่มันกินน่ะ
อย่างที่ศรีลังกานี้ วาฬสีน้ําเงินของเรากินกุ้ง
แต่ที่อื่น พวกมันกินเคย
และสีนี้หลักๆ คือมาจากอาหาร ที่พวกมันย่อยในท้อง
คุณเห็นวาฬสีน้ําเงินครั้งแรกเมื่อไหร่คะ
ฉันให้เธอดูแผนที่ศรีลังกาก็แล้วกัน
ด้านล่างตรงนี้มีสถานที่แห่งหนึ่งชื่อว่ายาลา
และนั่นเป็นที่ที่ฉันได้เจอ กับวาฬสีน้ําเงินหกตัวเป็นครั้งแรก
อย่างที่เห็น ปลาวาฬพวกนี้ น่าอัศจรรย์และตัวใหญ่มโหฬาร
เป็นเกียรติแค่ไหนที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน
กับสัตว์ที่ใหญ่ที่สุดที่เคยมีมาบนโลกของเรา
น่าทึ่งมากค่ะ
แล้วคุณรู้ตัวเมื่อไหร่คะ ว่าอยากศึกษาวาฬสีน้ําเงิน
คืองี้ ตอนอายุประมาณหกขวบ
พ่อแม่ฉันไปข้างนอกและกลับมา พร้อมนิตยสารเนชั่นแนลจีโอกราฟิกมือสอง
แล้วฉันก็หลงรักท้องทะเล และอยากรู้ว่ามีอะไรอยู่ในนั้น
แอชชาคะ คําว่า "โอเชียนส์เวล" ที่เขียนหลังเสื้อคุณแปลว่าอะไร
มันเป็นองค์กรที่ฉันก่อตั้งที่นี่น่ะ
เพราะรู้ไหมว่าตอนฉันอายุ 17 ไม่ก็ 18
ประเทศนี้ยังไม่มีนักชีววิทยาทางทะเล
และการก่อตั้งโอเชียนส์เวลทําให้ฉันมีโอกาส
ฟูมฟักฮีโร่รุ่นใหม่แห่งท้องทะเลที่หลากหลาย
และนั่นคือสิ่งที่ฉันพยายามทําให้มันเกิดขึ้นที่นี่
เพราะถ้าเราอยากปกป้องทะเลของเราจริงๆ
แนวชายฝั่งทุกแห่งจะต้องมีฮีโร่ท้องถิ่น
เหมือนกับคุณไงล่ะ แอชชา
เวลาคุณออกทะเล
คุณเห็นอะไรที่อาจเป็นภัย ต่อวาฬสีน้ําเงินบ้างไหม
ฉันจะให้ดูแผนภาพอันนึง
มหาสมุทรเป็นเหมือนเส้นทางวิบากขนาดยักษ์ สําหรับสัตว์เหล่านี้
ถ้าพวกมันไปขวางเส้นทางเดินเรือ พวกมันอาจถูกเรือชนตายได้
ถ้าพวกมันว่ายชนแหหรืออวน
มันอาจถูกตาข่ายพันและจมลงใต้น้ําหรืออดตาย
แถมเดี๋ยวนี้มหาสมุทรยังเสียงดังขึ้นทุกวัน
และมันขัดขวางวิธีการหาอาหาร หรือหาพวกพ้องของมัน
เราจะช่วยพวกมันได้ยังไงบ้างคะ
สิ่งสําคัญอย่างหนึ่งที่ฉันมักขอให้ทุกคนทํา
คือบอกเล่าเรื่องราวของท้องทะเลเรา
ยิ่งเราบอกคนอื่นๆ ถึงอะไรเจ๋งๆ ที่เราได้รู้มา...
อย่างเช่นวันนี้ฉันหวังว่า เธอจะออกไปบอกใครสักคน บอกแม่เธอก็ได้
ว่าอึของวาฬสีน้ําเงินสีอะไร
เราจะได้ทําให้คนอื่นๆ รับรู้เรื่องน่ามหัศจรรย์พวกนี้
และสร้างทูตเผยแพร่ความตระหนักรู้เรื่องทะเล เพราะนั่นคือสิ่งที่ฉันว่าเราต้องการ
ให้มันเป็นวันของฉัน ให้มัน ให้มัน...
แหม แม่เธอนี่ชอบร้องเพลงจริงๆ สินะ
หนูขอตัวนะคะ ก่อนที่คนข้างบ้านจะบ่น ขอบคุณมากค่ะ แอชชา
หนูจะบอกเรื่องที่เราคุยกันให้ทุกคนรู้แน่นอน
โชคดีนะ แล้วอย่าลืมบอกเรื่องนี้ต่อล่ะ
- บายค่ะ แอชชา - บ๊ายบายจ้ะ เจน
(ดร.แอชชา เดอ โวส)
(นักชีววิทยาทางทะเล และนักการศึกษาด้านมหาสมุทร)
ได้เวลาบอกสิ่งที่รู้มาให้แม่ฟังเป็นเพลงแล้ว
แม่คะ
คําบรรยายโดย พฤกษา รุ่งศิริทิพย์