Moja kolej.
Mieliśmy szukać nosorożca czarnego.
Ten jest szary.
Nosorożce czarne są szare. Podobnie jak nosorożce białe.
Nie tak działają kolory.
Ktoś musi popracować nad nazewnictwem.
To jest nosorożec czarny,
bo ma długą, spiczastą wargę i okrągłe uszy.
„Nosorożec okrągłouchy” brzmi fajnie.
Mają dobry słuch.
Albo „nosorożec supersłyszący”.
Co oznacza, że musimy być cicho, gdy się zbliżymy.
Zbliżymy? Nie powinniśmy opracować planu?
Dokąd idziesz? Widzisz te wielkie rogi?
Pewnie! Dzięki temu wiem, że to samiec.
Samce mają grubsze rogi i zwykle są same.
Chodź, Davidzie!
Jane, zaczekaj!
Nie mówiłaś, że mają złe usposobienie?
Tak, ale to nie ich wina.
Kiedyś były ich setki tysięcy,
ale z powodu kłusownictwa zostało ich na świecie mniej niż 6000.
Czym jest kłusownictwo?
Nielegalnym polowaniem. Poluje się na nie dla rogów.
Też nie byłbym miły dla obcych.
Widzisz ptaka na jego plecach?
To bąkojad czerwonodzioby.
Bo ma czerwony dziób? I to jest dobra nazwa.
Z jakiegoś powodu nosorożce pozwalają im na nich siedzieć.
I jeśli się dowiemy z jakiego, pomoże nam to je ocalić?
Właśnie. Zrozumienie nosorożców to pierwszy krok do pomocy.
Bąkojad coś dziobie. On chyba je.
- Musimy się zbliżyć. - Raczej wymyślić plan.
Podejście bliżej to plan.
To ma być plan?
O co chodzi, Siwobrody?
Nowy plan: uciekajcie!
W porządku?
Tak. Musimy wracać do nosorożca.
To wygląda, jakby bolało.
To tylko zadrapanie. Tracimy czas. Chodźmy.
- Może lepiej naklejmy plaster. - Nic mi nie jest.
Okej, ale możemy wymyślić plan?
Tym razem prawdziwy.
A nie „podkraść się do nosorożca i nie dać się zdeptać”.
Mieliśmy plan.
Prawie udało mi się zobaczyć, co robił bąkojad,
- póki nie zacząłeś hałasować. - To moja wina?
Nosorożec nas nie widział, póki nie zacząłeś gadać o planie.
Gdybyśmy mieli plan,
może by nas nie „znosorożcował”.
Davidzie, nie ma takiego słowa.
Jest, gdy prawie cię staranuje nosorożec.
„Znosorożcowany”.
- A co ty uważasz? - Tak. Wybierz stronę.
Jeśli chcesz pomagać zwierzętom, musisz przestać się ciągle bać.
Jeśli chcesz, żebym ci pomagał,
przestań mi mówić, co mam robić.
Gdybym ci nie mówiła, nic byśmy nie robili.
Cześć. Zapomniałaś o swojej małpce.
To szympans.
I dziękuję.
Wszystko w porządku?
Wszystko świetnie, pani J!
Jak się pani ma?
Nie mogę narzekać.
Powiedz mi, jakie dzikie stworzenie dzisiaj gonisz?
Diceros bicornis.
Musisz dać mi wskazówkę.
Wygląda jak nowoczesny triceratops.
Tak powiedziałby David.
Nowoczesny triceratops.
Nosorożec?
Zgadza się. Diceros bicornis to jego naukowa nazwa.
Chcemy się dowiedzieć, czemu pozwala ptakowi, bąkojadowi czerwononosemu,
siedzieć na plecach.
- Ciekawe pytanie. - Dzień dobry, pani Joseph.
Cześć!
- Mam dla pani prezent. - Dla mnie? Dziękuję.
Czekoladowe.
Alex, pieczesz jak szalony.
Tak. W przyszłym tygodniu będę piekł ciasta.
Ciasta? Czekam.
- Dziękuję. - Pa.
Przedstawiłam go wspaniałej sąsiadce
z drugiego piętra, która też lubi gotować.
Wiesz, czemu nosorożec pozwala ptaszkowi siedzieć na plecach?
Jeszcze nie, ale zrozumienie tego to pierwszy krok do pomocy.
Może dobrze by było mieć drugą parę oczu
podczas takiej ważnej misji.
Tak, dlatego mam Siwobrodego.
Racja.
- Pa, pani J. - Pa.
Nosorożce jedzą liściaste warzywa,
gałązki drzew i „sekelenty”?
Cokolwiek to jest.
Idź powiedzieć Jane.
- Nie. Zajmę się tym sam. - Naprawdę?
Dlaczego? Pokłóciliście się?
Tak jakby.
Kto ci pomoże, jeśli wpadniesz w tarapaty?
- Nie potrzebuję pomocy. - Zawsze jej potrzebujesz.
Wcale nie.
Poza tym mam plan.
To twój plan?
Nie. Tak nagram swoje spostrzeżenia.
Odezwij się do Jane.
To twoja przyjaciółka.
Teraz ty jesteś moją przyjaciółką.
Moją najlepszą przyjaciółką jest Kamaia.
Ty możesz być drugi.
Nie mogę się odezwać do Jane, skoro nie mam walkie-talkie, prawda?
Widzisz coś?
Może sprawdźmy koło śmietników?
Chowaj się!
Cześć, Davidzie! Szukasz Jane?
Nie. Szukam nosorożca. Widziała pani jakiegoś?
Ostatnio nie. Będę się rozglądać.
Wie pani, czym są „sekelenty”?
Chodzi ci o sukulenty?
To rośliny.
Jakich sukulentów szukasz?
Nie jestem pewien.
Sprawdzałem, co nosorożce czarne lubią jeść
i są to sukulenty i warzywa liściaste.
Sprawdź przy szopie w ogrodzie,
powinny tam być warzywa liściaste.
Pójdę sprawdzić.
- Dzięki za podpowiedź! - Jasne.
Myślałam, że widziałam tam ślady nosorożca.
Za krzakiem?
Tak, ale to fałszywy alarm.
Może znajdziesz jakieś przy szopie w ogrodzie?
Sprawdzę później.
Okej.
Dzięki, pani J!
- Cześć, Lauren. - Cześć.
- Ponoć w przyszłym tygodniu będą ciasta. - Przyjmuję zamówienia.
Na słodko czy na słono?
- Zaskocz mnie. - Okej.
Ale lubię słodycze.
Nic dziwnego, że go nie znaleźliśmy.
Pani spod 201 to się nie spodoba.
Widziałeś to?
Bąkojad wydał dźwięk, gdy nas zobaczył.
Ostrzegał nosorożca?
Może to jego system alarmowy.
Widzę, że to działa.
No dalej.
Dziennik Davida. Już prawie czas na lunch.
Doszedłem do szopy w ogrodzie.
Zbiorę sukulenty i warzywa liściaste,
by zwabić nosorożca
i zobaczyć, co robi ptak na jego plecach.
Dowiem się tego przed Jane.
Idealnie.
Mam.
Było zbyt blisko.
Gdzie David?
Pewnie siedzi bezpiecznie w pokoju.
Okej. Co się stało?
Znalazłem nosorożca czarnego.
Albo on znalazł mnie.
Wygląda, jakby go coś swędziało. Dlaczego?
Muszę podejść bliżej.
Czas go zwabić jedzeniem.
Nie tylko bąkojad mu towarzyszy,
jest pokryty robakami! I mnie wszystko swędzi.
Czyli to wcześniej jadł bąkojad?
Zjadł robaka z pleców nosorożca!
Ciekawe, czy lubi tam siedzieć, bo ma do nich łatwy dostęp.
Ale to nie tłumaczy, czemu nosorożec na to pozwala.
Chyba że przez robaki swędzą go plecy!
Znowu się przemieszcza.
Muszę zdobyć więcej jedzenia.
Przydałby mi się przyjaciel bąkojad. Albo jakikolwiek przyjaciel.
Gdy bąkojad zrobił... nosorożec się odwrócił.
Chyba go ostrzegał, tak jak Siwobrody ostrzega mnie!
Ciekawe. Ale pytałam cię o Davida.
No dalej. Gadaj.
Pokłóciliśmy się.
Co zrobiłaś?
Twierdzi, że mówię mu, co ma robić.
Co ty zrobiłaś?
Powiedziałam, że ciągle się boi.
Powiedziałaś...
Powiedziałam, że ciągle się boi.
Rozumiem. Czyli oboje powiedzieliście coś, czego żałujecie.
To nieistotne, bo go nie potrzebuję.
Znalazłam nosorożca. Widziałam, że bąkojad go ostrzega.
Zrobiłam to sama.
Pomijając prawie zdeptanie.
Natura bywa niebezpieczna. To w niej lubię.
Zawsze byłaś odważna.
Nawet jako małe dziecko.
Ale czy jesteś dość odważna, by przeprosić?
To nie chcesz zobaczyć wiadomości, którą David przesłał przez...
BSW?
Balkonowy system wiadomości.
- Słyszałam go wcześniej. - Tak?
Walkie-talkie Davida?
Naprawdę nie chce się już przyjaźnić.
Hej, dokąd tak się śpieszysz?
Idę na dziedziniec szukać jedzenia dla nosorożca.
Tak, możesz zajrzeć na dziedziniec, ale wiesz, gdzie jeszcze?
Do mieszkania Jane.
Widziałam ostatnio, że jej mama przyniosła sukulenty.
Na pewno ci jakieś pożyczy.
Znajdę je gdzieś indziej.
Można być na kogoś wściekłym i jednocześnie za nim tęsknić.
- Można? - Pewnie. To się ciągle zdarza.
Na siostrę, na mojego byłego, na dzieci.
Często ludzie, na których najbardziej ci zależy,
wkurzają cię najmocniej.
Pewnie tak jest z tobą i Jane.
Dzięki. Do zobaczenia, pani J.
Mam nadzieję.
Pani J!
Nie uwierzy pani, że o mało nie zdeptał mnie nosorożec.
To ekscytujące.
Właśnie widziałam Davida i nic mi o tym nie powiedział.
To dlatego, że nie wyruszamy już razem na misje.
Naprawdę? Dlaczego?
Pokłóciliśmy się.
Wiesz, że można się złościć...
Wiem. Zwłaszcza, jak wykorzystuje się złość do czynienia dobra.
Jestem zła, że poluje się na nosorożce dla ich rogów,
więc staram się je ocalić.
Świetnie!
Pani J, weźmie pani walkie-talkie Davida i da znać, gdy zobaczy nosorożca?
„Każdy z nas musi wziąć odpowiedzialność za swoje życie
i okazać szacunek i miłość innym żywym istotom,
a szczególnie sobie nawzajem”.
Zrobiłam tę naklejkę dla niego. To cytat Jane Goodall.
Brzmi jak mądra babka.
Może ty i David powinniście wziąć odpowiedzialność za kłótnię?
Nie sądzę, że chce się przyjaźnić.
Wątpię.
Skoro mowa o nosorożcach,
słyszałam hałas na korytarzu na trzecim piętrze.
Pójdę to sprawdzić.
Zaczekaj, Jane.
Mam przeczucie, że ci się to przyda.
Pośpiesz się, bo ci nosorożec ucieknie.
David?
Tak, mamo Jane?
Wszystko w porządku?
Tak. Tak jakby.
Jane tu nie ma.
Nie szkodzi. Szukałem pani.
Może mi pani pożyczyć sukulenty albo warzywa?
Przez pożyczyć rozumiem dać.
Nie będzie pani chciała ich z powrotem.
Hałas dochodzi zza rogu.
Jeśli bąkojad zaskrzeczy, to wiemy, że mamy rację.
- David? - Jane?
- Myślałem, że jesteś nosorożcem! - A ja, że ty!
- Wystraszyłeś mnie. - A ty mnie nie.
Sprawdzaliśmy, czy bąkojad zaskrzeczy, gdy się zbliżymy.
Tak się stało wcześniej.
Bąkojad ostrzega nosorożca?
Tak uważamy z Siwobrodym.
Widziałem, jak nosorożec się drapie
i widziałem, jak bąkojad zjada z niego robaki.
Pozwala mu na sobie siedzieć, by pozbyć się robaków?
Tego zamierzam się dowiedzieć.
Powodzenia.
- Tak, tobie też. - Okej.
Pa.
Tak.
Tak, do widzenia.
- Nie uważam, że ciągle się boisz. - Nie?
To są niebezpieczne misje.
To normalne trochę się bać.
Myślenie o najstraszniejszej rzeczy, jaka może się stać,
pewnie pomaga ci obmyślać plany.
- Przepraszam. - Dzięki.
Nie chcesz mi czegoś powiedzieć?
Czego? Mówisz mi, co mam robić.
Ale rozumiem dlaczego.
Przewodzisz naszym ważnym misjom.
Więc przepraszam.
Ale nie tak bardzo jak ty.
Okej, tak samo przepraszam.
Przyjmuję przeprosiny.
Jeszcze jedno.
Proszę.
Dzięki.
Wymyślimy nowy plan, by sprawdzić oba pomysły?
Ale tylko razem.
Dziennik Davida.
Próbowałem jedzenia nosorożców, nie jest smaczne.
To znaczy, widzę nosorożca. Gotowa wdrożyć nasz plan? Bez odbioru.
Gotowa, jeśli ty jesteś.
Hej, bąkojadzie!
Tutaj!
Miałaś rację, bąkojad ostrzegł nosorożca. Twoja kolej!
Jestem przy ławce! W zasadzie pod nią.
Nie jestem sukulentem!
Chodź, olbrzymie. Kto jest głodny?
Cześć.
David. Pogodziliście się z Jane?
Tak. I obmyśliliśmy razem plan.
To wspaniale.
Przygotuję wam przekąskę w ramach świętowania.
Jestem skłonna podzielić się wypiekami.
Zbliża się!
To było niesamowite.
Patrz, plan działa.
I mamy idealny widok.
Bąkojad zjada robaki, ale nie tylko z pleców nosorożca.
Wyjada mu je z uszu?
I z nosa? Obrzydlistwo.
Może powinien się nazywać nosodłubacz czerwonodzioby.
Ale on nie tylko zjada robaki,
utrzymuje nosorożca w czystości.
W najobrzydliwszy sposób.
I miałaś rację, że go ostrzega.
Bąkojad jest jak druga para oczu, która chroni nosorożca przed kłusownikami.
Tworzą świetną drużynę.
Masz rację, Siwobrody. My też.
Hej, dzieciaki.
Cześć, pani J.
- Ukończyliście misję? - Tak.
Gdy rozumiemy nosorożce, możemy im pomóc.
Jak?
Tak jak bąkojad będziemy ich pilnować.
A nie to wszyscy musimy robić? Uważać na siebie nawzajem?
Na siebie i na zwierzęta.
Lemoniady?
- Proszę. - Dziękuję.
Kto chce muffina z czekoladą?
Dziękuję.
Co ta kamera będzie robić?
Będzie pilnować terenu nosorożców,
by nie było tu kłusowników.
Dobry plan. Podłączmy ją do internetu,
żeby inni mogli nam pomóc obserwować nosorożce.
To jest jeszcze lepszy plan.
Nosorożec i bąkojad się przyjaźnią.
Razem są silniejsi.
Racja, Siwobrody. My też.
Pomóż ocalić nosorożce.
Czemu masz wyłączoną kamerkę?
Zaraz zacznie się nasza rozmowa z dr. Matthew Mutindą.
Jestem, ale Millie bawiła się moim tabletem i zobacz.
Zostaw ją włączoną.
Nie ma mowy. Muszę wyłączyć, nim...
doktor się zjawi.
Za późno.
- Cześć, Matthew! - Cześć, Jane.
Cześć, jednorożcu?
To David. Nie wie, jak wyłączyć filtr.
Możesz to zrobić w ustawieniach wideo.
Dzięki, tak lepiej.
To był ciężki dzień.
Najpierw gonił nas nosorożec czarny, a potem zostałem jednorożcem.
Gonił was nosorożec czarny?
Chcieliśmy się dowiedzieć, czemu pozwala bąkojadowi siedzieć na plecach.
Co odkryliście?
Że się przyjaźnią.
Nie do końca.
Nosorożec czarny i bąkojad czerwonodzioby
łączy symbioza.
Co to znaczy?
Pokażę wam.
Symbioza to relacja, która przynosi korzyści obu gatunkom.
Bąkojad czerwonodzioby pobiera jedzenie z pleców nosorożca,
a dzięki niemu nosorożec jest czysty
i ptak ostrzega go przed niebezpieczeństwem.
Widzieliśmy to. Iloma nosorożcami się opiekowałeś?
Wieloma. Opowiem wam historię Kitui,
małego nosorożca, którego uratowaliśmy,
którego porzuciła matka, gdy miał zaledwie tydzień.
Z wiekiem nosorożce stają się zdrowsze i silniejsze.
W wieku czterech lat trzeba je zabrać w miejsce,
gdzie mają mniej kontaktu z ludźmi
i gdzie mogą się stać prawdziwymi, dzikimi nosorożcami.
Jak Kitui ma się teraz?
Jest coraz większy.
Przenieśliśmy go na rdzenne terytorium.
Tam może jeść, dorastać, założyć rodzinę i mieć własne młode.
Co szkodzi nosorożcom?
Istnieją trzy główne zagrożenia.
Kłusownictwo, gdy ludzie polują na nie dla rogów.
Drugie to utrata siedlisk, bo ludzie budują farmy.
I ostatnie to zmiana klimatu,
bo mniej deszczu oznacza mniej jedzenia dla nosorożców.
Kiedy widziałeś, że chcesz pomagać?
Od kiedy byłem dzieckiem. Gdy ukończyłem studia weterynaryjne,
zacząłem pracę w Parku Ochrony Dzikiej Przyrody Lewa,
gdzie różne gatunki zwierząt żyją razem w zgodzie.
- Co możemy zrobić stąd? - Wstąpić do klubu ochrony
albo założyć taki klub w szkole.
Szerzenie świadomości w społeczności
sprawi, że przyszłe pokolenia zobaczą zwierzęta,
które my mamy szczęście oglądać teraz.
- Świetne pomysły. - Zaprosimy inne dzieci.
Dzięki, Matthew. Nie mogę się doczekać jutra w szkole.
Wspaniale.
Miło było rozmawiać z nowym pokoleniem strażników zwierząt,
którzy chcą ocalić świat.
Pa, i dzięki za poświęcony czas.
Pa, Matthew.
- Jak nazwiemy nasz klub? - Może Klub Kitui?
Idealnie. Spójrz na filtr nosorożca.
- Nieźle. A są bąkojady? - Sprawdzę.
Hej, Jane. Patrz.
Znalazłeś!
Napisy: Agnieszka Otawska