Poprzednio...
Co by nie było, my jesteśmy na zawsze.
Nie byłam w Cousins.
Nie chodziłam z Conradem.
Susannah zmarła.
Zjebałaś sprawę!
Schrzaniłaś kontakt z Conradem i Jeremiah.
Byłam zakochana. Co miałam zrobić?
Napisała do mnie pedagożka.
Nie jesteś już kapitanką i opuściłaś się w nauce.
Ty nas olałaś.
Belly, jesteś z Conradem?
Nie odpowiada na wiadomości ani telefony.
Pojadę rano na Brown.
Dobra.
Jadę z tobą.
TEGO LATA STAŁAM SIĘ PIĘKNA
ZA ILE BĘDZIESZ? JUŻ JESTEM.
- Cześć. - Hej.
Nie wierzę, że przyjechałeś.
Ja też nie.
Nie wzięłaś płaszcza?
Zapomniałam. Nie jest mi zimno.
Weź to.
Jedziemy na plażę?
Jasne.
GADAŁAM Z JEREMIAH. JADĘ POMÓC MU ZNALEŹĆ CONRADA.
BĘDZIESZ MNIE KRYĆ PRZED MAMĄ? POWIEM JEJ, ŻE JESTEM U CIEBIE.
MAMA: KIEDY BĘDZIESZ W DOMU?
Może powiedzieć jej prawdę?
Gdy Conrad złamał rękę na desce, nasza mama zawiozła go na pogotowie,
bo Susannah z nerwów nie mogła prowadzić.
Mama zawsze jest opanowana.
Zawsze wie, co robić.
Przynajmniej kiedyś tak było.
Teraz nie mam pewności.
JESTEM U TAYLOR. MILO ZNÓW JĄ RZUCIŁ.
ZOSTANĘ U NIEJ NA TROCHĘ.
Hej, Aubrey.
Wszystko gra.
Gadałaś ostatnio z Conradem?
Widziałaś go?
Nie?
Spoko, odezwę się później.
Co tam, McIntyre?
Jesteś teraz z moim bratem?
Spoko.
Sorry, myślałem, że jeszcze się widujecie.
Hej, Brian.
Tu Jeremiah, brat Conrada.
Tak się zastanawiam, czy gadałeś z nim ostatnio.
Nie? Spoko. To nic takiego.
Kurwa!
BEZ CIEBIE NIE MA LATA
BELLY: JESTEM U TAYLOR. MILO ZNÓW JĄ RZUCIŁ.
ZOSTANĘ U NIEJ NA TROCHĘ.
JESTEŚ DOBRĄ PRZYJACIÓŁKĄ.
Wcześnie wstałeś.
Kiedy wypiję, nie mogę zasnąć.
Słucham?
Nie żebym kiedykolwiek się upił.
Gdzie Belly? Pójdę ją obudzić.
Pociesza Taylor po rozstaniu z Milo.
Zadzwoń do niej, jeśli czegoś potrzebujesz.
To nic takiego. Odezwę się do niej później.
Pojadę na spotkanie z księgarzami w Nowym Jorku.
Serio? To świetnie.
Dasz sobie radę? Może pojedź do taty?
Mamo, idę na studia. Nic mi nie będzie.
Niech chociaż zrobię ci śniadanie.
Nie, dzięki.
Lodówka pusta.
Belly miała zrobić zakupy.
Zrobić ci jajka na miękko? Są świetne na kaca.
Nie, dziękuję.
Chodźmy coś zjeść.
Idziemy.
UNIWERSYTET BROWNA
- Cześć. - Hej, już jestem.
Gdzie?
Gdzieś na kampusie. Jeszcze nie...
Jestem już. Widzimy się pod akademikiem Conrada.
Dobra.
Cześć, Jeremiah.
Hej, Belly.
To dla ciebie.
Nie, dzięki. Miło, że przyjechałaś.
Conrad się odezwał?
Nie.
Nie odpowiada na telefony ani SMS-y.
Dobrze, że jesteś, bo nie wiem, gdzie jest jego pokój.
Ja też nie.
Gdzieś na ostatnim piętrze.
Nie odwiedziłaś go tu ani razu?
Mama nie chciała, żebym jechała ponad cztery godziny...
To tutaj.
Tak.
Halo?
Ma pościelone łóżko.
Chyba nie jest tak źle, skoro pościelił łóżko?
Co wy?
Buszujecie po moim pokoju.
Cześć. Jestem bratem Conrada.
Gadaliśmy przez telefon. Miło poznać.
Jeremiah?
Connie wrócił?
Ostatni raz widziałem go w czwartek po południu.
Co się wydarzyło przed jego wyjazdem?
Darł się na kogoś przez telefon.
A potem wyszedł? Na kogo krzyczał?
Nie wiem.
Może na rząd szpiegujący nas na telefonach?
Od tego czasu cisza?
Napisał rano, że nie będzie go na biologii
i poprosił o notatki.
Byłbym wkurzony, ale cały rok to ja odpisuję od niego,
więc nie mogę narzekać.
Spróbuj do niego zadzwonić, zobaczymy, czy odbierze.
Jasne.
Trusky, zostawiłam u ciebie sweter?
Nie wiem. Chwila.
Tu Conrad...
Włącza się poczta.
Sophie kumpluje się z Conradem. Może wie, gdzie jest.
Cześć.
Sophie, nie wiesz, gdzie zaszył się mój brat?
Miał jechać z kuzynem na plażę.
Idziemy, Belly.
Ty jesteś ta Belly!
Po waszym rozstaniu wpadł w deprechę.
Raczej nie przeze mnie.
Na bank tak.
Ciągle gapił się na twoje zdjęcie w telefonie.
Gdy go znajdziecie, powiedzcie mu, że musi wrócić
na egzamin w czwartek, bo jak nie, to obleje.
- Serio? - Tak.
Wezmę jego kompa,
a ty książki, żeby mógł się uczyć.
Dalej.
To Conrada?
Zabiorę wszystko.
Tak, to jego rzeczy.
Chodźmy.
- Powodzenia. - Dzięki.
Autobus odjeżdża za pół godziny.
Czemu nagle pojechał do Cousins?
Nigdy nie opuścił szkoły, nawet gdy mama chorowała.
Też nie wiem.
Na kogo krzyczał przez telefon? Pewnie na tatę.
O co mogli się kłócić?
Pewnie gadał z Adamem.
Ciągle się sprzeczają.
Nie chcę wplątywać się w afery Conrada,
ale nie wybaczyłbym sobie, gdyby coś mu się stało.
Nie mów tak. Nic mu nie jest.
Pewnie surfuje i ma wyłączony telefon.
Może.
Minął dopiero miesiąc od...
Znasz go. Dusi w sobie uczucia, aż wszystko jebnie.
On nie ma nikogo.
Nie rozmawia ze mną.
Pojechać z tobą do Cousins?
Nie musiałaś przyjeżdżać tu.
Dam sobie radę.
Wiem, ale nie musisz tego robić sam.
- Jeśli mnie potrzebujesz... - Ja nie.
Ale może Conrad tak.
Wciąż obchodzi go, co o nim myślisz.
Jeremiah nie powie mi tego, ale chce, żebym z nim jechała,
bo się boi.
Znam go na wylot.
Pojadę. Zrobię to dla niego.
Jadę z tobą.
Skoro tu jesteśmy, kupię jakiś ciuch na spotkanie.
Połazisz ze mną po butikach?
Sorki, ale to mój najgorszy koszmar.
Dobra.
Dziękuję.
Ja stawiam.
To miłe, ale oszczędzaj kasę na książki.
Załatwiłem to już.
Dostałem stypę z programu różnorodności kulturowej.
Jeśli dostanę to od producentów nabiału, ogarnę jedzenie.
Aplikowałeś też o to stypendium?
Okiwałem system.
Stworzyłem bazę danych
i porównałem stypendia według tematyki.
Nie mówiłem ci?
Mówiłeś.
Wiesz, że ma tróję z trygonometrii?
Na początku szło jej dobrze, a potem dała plamę.
Belly zawsze miała mierne stopnie.
Ale dostawała czwórki, a nie tróje.
Nie każdy to materiał na Princeton.
Pogadasz z nią?
Raczej mnie nie posłucha.
Pożarliśmy się wczoraj na imprezie. Czuję, że nawaliłem.
- Mówisz? - Tak.
My też się pokłóciłyśmy.
Wygarnęła mi, że ją zaniedbuję
i obwiniła za swoje niepowodzenia.
Rozumiem, że chłopak rzucił Taylor, ale siedzi u niej, by mnie ukarać.
Pewnie nas oboje.
Jestem złą mamą?
Odwołam wyjazd do Nowego Jorku, jeśli...
Przestań się wykręcać.
Jedź promować książkę.
Pozwól Belly na chwilę wytchnienia.
Będę miał ją na oku.
Naprawdę jesteś dorosły.
Tak. I jestem najlepszy.
Leć po swoje nudne spodium, a ja idę do księgarni.
Dobra.
Chciałeś coś powiedzieć?
Nie.
OK.
To Steven? Dlaczego nie odebrałaś?
Zadzwonię do niego później.
Słuchaj...
Jak się czujesz od...
W porządku.
Zawsze możesz mi się wygadać.
Raz pojechaliśmy z mamą do Cousins wiosną.
Dziwnie tam siedzieć poza latem.
Na pewno.
Jaką przygotują nam karę, gdy odkryją, że nas nie ma?
Mnie nic nie będzie. Powiem, że mnie porwałeś.
Że co? Skorzystałaś z okazji.
Bo nie widziałam jeszcze zaśnieżonej plaży.
Ja też nie.
Sprawdzałem prognozę. Na 30% będzie śnieg.
Może nam się poszczęści.
Susannah podobał się rower na gwiazdkę od ciebie?
- Kupiłeś ten z koszykiem? - Tak.
Jest zachwycona. Wielkie dzięki.
Ja bym jej kupił banalny szlafrok.
Steven dał mamie w tym roku właśnie szlafrok.
Naprawdę?
Dlaczego chłopcy dają takie denne prezenty?
Moja mama zadowoliłaby się każdym prezentem.
Nie masz pojęcia, jak się cieszy, że chodzimy ze sobą.
Nie mówiłem jeszcze nikomu,
ale zmienię kierunek na biologię.
- Naprawdę? - Chcę iść na medycynę.
Chciałem zajmować się badaniami,
ale raczej wolę pracować z ludźmi.
Ze względu na mamę?
Jej stan się poprawia.
Spróbuj znów zadzwonić do Conrada.
Dobra.
Nie odbiera.
Nie gadaliśmy od pogrzebu.
Co zaszło między wami?
Nie powiedział ci?
Nie rozmawiamy o tobie.
Cholera!
Świetnie.
Dziękuję.
Co robisz w księgarni?
Wpadłam po kawę ze Starbucksa.
Gdzie moja siostra? Podobno jest z tobą.
Jest. Poszła po precla.
Przykro mi.
Że co?
Że zerwaliście z Milo?
Racja.
Totalna załamka.
Nie chcę być dupkiem,
ale jesteś mało załamana jak na kogoś,
kto wczoraj niemal połknął jego język.
Ty to potrafisz obrzydzić całowanie.
Te wasze pocałunki były...
Przepraszam.
Stać cię na kogoś lepszego.
Jest najlepszym z moich chłopaków.
Kuźwa! Był.
Może zejdziemy się jeszcze.
Rewelacja.
Taki świetny z niego gość.
Moja siostra nie czeka na ciebie?
Tak.
- Muszę z nią pogadać... - Nie!
Wciąż jest na ciebie zła.
Gadając z nią, tylko ją nakręcisz.
Teraz ja mam prawo się nakręcać przez rozstanie, więc nara!
JAK TAM TAYLOR?
KIEPSKO. RYCZYMY NAD TITANIKIEM.
Zakupy na specjalną okazję?
Coś do pracy.
Coś skromnego?
Jestem pisarką, jadę do Nowego Jorku promować książkę.
Uwielbiam czytać. Jak się pani nazywa?
Laurel Park.
Koniec zabawy jest pani.
Czytałyśmy ją w klubie rozwódek.
O czym jest nowa książka?
To wspomnienia o mnie i najlepszej przyjaciółce.
Jak brzmi tytuł?
Bez ciebie nie ma lata.
Mogę przymierzyć?
Oczywiście.
Przyniosę inne modele.
Dziękuję.
Jezu, Steven nie daje mi spokoju.
Do kogo dzwonisz?
Do ubezpieczalni. Nie widzisz, że załapaliśmy laczka?
Zmieńmy koło sami. To nie takie trudne.
Mama nauczyła mnie przed prawkiem.
Zostawmy robotę ekspertom.
Jestem ekspertką.
Wystarczy wyciągnąć lewarek i koło zapasowe.
To coś więcej niż ozdoba?
OK. Do dzieła.
Pomóc ci?
Nie. To jest to?
Ustaw lewarek za kołem, żeby zablokować auto.
Tutaj?
Dobrze?
- Tak ma być? - Tak.
Unieś samochód.
- Mam go unieść? - Tak.
- OK. - Dobra.
Łatwo powiedzieć, trudniej zrobić.
- Nie unoś go zbyt wysoko. - Nie unoszę.
Przysuń lewarek bliżej koła.
- Co? - Bliżej koła.
- Nie mogę. - Odrobinę.
Mam ci...
- Bliżej koła. - Nie mogę.
- Prościej tego nie wyjaśnię. - Cholera!
Świetny pomysł!
To nie moja wina.
Serio? To był twój pieprznięty pomysł.
Teraz jestem uwalony i zdycham z gorąca.
Pomoc drogowa już by tu była.
Przepraszam, dobra?
Dzięki. Ale mi pomogłaś.
Nie o tym mówię.
Przepraszam za wszystko.
Za to, co było na pogrzebie.
Myślisz, że o to jestem wkurzony?
Pogrzeb był zjebany. Wszystkim było źle.
Jestem wkurzony za ostatnie lato.
Byłaś moją przyjaciółką. Spiknęliśmy się.
Potem poleciałaś do mojego brata, a ja miałem to wziąć na klatę.
Nie mogłem.
Naprawdę nie chcieliśmy...
Nie chciałam cię skrzywdzić.
Dlatego nie chodziliśmy ze sobą.
Przez pięć minut?
Po to, żeby to wyglądało dobrze.
Przecież umawiałeś się z innymi.
Bo nie chciałem być żałosnym frajerem między wami.
Przykro mi.
Bo?
Bo Conrad cię rzucił?
Dziwi cię to? Wiedziałem, że tak będzie.
Przykro mi, bo mi cię brakuje.
Tęsknię od miesięcy.
Dlatego zadzwoniłam wczoraj do ciebie.
Bo akurat Conrad nie odbierał.
Zadzwoniłam do ciebie, nie do niego.
Gdy Susannah zachorowała...
skoncentrowałam się na tym, by być przy Conradzie.
Powinnam była też być przy tobie.
Nienawidzę siebie za to, że zapomniałam o tobie.
I za to, że cię zawiodłam.
To stało się tak szybko.
Było okropnie.
Był przy mnie tata i Conrad,
ale potrzebowałem ciebie, a ciebie nie było.
Opuściłaś mnie.
Słuchaj.
Jestem przy tobie.
I cię nie zostawię.
Mogę zobaczyć?
Dobrze leży,
ale za skromne na spotkanie z innymi literackimi sławami.
Daleko mi do sławy.
Niemożliwe, bo nawet ja o pani słyszałam.
Może tę?
Rzuca na kolana.
Tekst w stylu Beck.
- Kim jest Beck? - Jest moją...
Była moją najlepszą przyjaciółką.
- Nie wiedziałam... - Dobra, przymierzę ją.
Muszę pogadać z siostrą teraz.
Nie ma jej tu.
Wyszła do sklepu po twixa.
Wcześniej poszła po precla, a teraz po twixa?
No i? Mamy okres.
Nie przeżywaj tak.
Czemu napisała mi SMS-a, że ryczycie nad Titanikiem,
w tym samym czasie, gdy widzieliśmy się w sklepie?
- Bo... - Bo co?
Dobra! Powiem ci,
ale nie denerwuj się.
Dobra.
Jest z Jeremiah.
Conrad znikł.
Jadą do niego do Cousins.
Przecież nawet nie rozmawiają.
Czemu Jere zadzwonił do niej, a nie do mnie?
Bo jesteś wrzodem na tyłku?
- Muszę z nim pogadać. - Nie! Proszę.
Pozwól Belly samej to załatwić.
Czuje się podle z powodu chłopaków.
Wie, że nawaliła.
Bo to prawda.
A ty jeszcze musiałeś to wygarnąć.
Pozwól jej to naprawić samej.
Dobra! Dam jej ogarnąć ten bajzel.
Ale mów mi o wszystkim na bieżąco.
Dobra.
OK, stalkarze. Pa.
Jezu, tobie tak burczy?
Cicho, umieram z głodu.
Jadłam dziś tylko loda wodnego, a to żaden posiłek.
Masz szczęście, bo ciasto jest za rogiem.
- Rosie's? - Zatrzymać się?
Tak.
Dobra.
Chyba zamówię...
- Z jagodami? - Tak.
- Wiedziałem. - Zawsze umiałeś czytać mi w myślach.
Cieszę się, że znów komunikujemy się telepatycznie.
Ja też. Dobra.
Nie zjesz ciasta...
bo nie chcesz zniszczyć sobie kaloryfera.
Jest darem dla ludzkości, więc lepiej uważać.
Belly?
Nicole!
- Hej! - Cześć!
Jere, kondolencje z powodu mamy.
Była taka kochana.
To prawda. Dziękuję.
Nasze zamówienie jest gotowe.
- Racja. - Odbierzesz?
Jak sprawy z Conradem?
Pisałam parę razy, ale milczeliście.
Pewnie było wam ciężko.
Jakoś się trzymają.
Co u ciebie?
Widziałaś się z debiutantkami?
W zeszłym tygodniu z Marisą.
Tatę Gigi złapali na insider tradingu.
Musieli sprzedać dom.
Paskudna sytuacja.
Podobno kręcą o tym dokument.
Shayla spędza wakacje z rodzicami w Europie.
Paczka się rozpadła, ale to normalne.
Jasne, ale szkoda.
Co u ciebie? Nie wiedziałam, że przyjeżdżasz w tym roku.
Też tego nie planowałam. Akurat tak się złożyło.
Musimy się spotkać.
Nadal masz mój numer?
- Super. - Pewnie. Pa.
Obie wiemy, że nie zadzwonię.
Tego lata jest inaczej.
Patrz, jakie fajne.
Gotowa?
Nigdy nie będę na to gotowa.
PLAŻA COUSINS 8 KM
Wchodzimy do środka?
Nie jechaliśmy taki kawał, żeby siedzieć w aucie.
Dziwnie tu być zimą.
Wiem. I jest tak zimno.
Sprawdzę, czy mamy coś do jedzenia. Może znajdę oreo.
Powodzenia.
Mamy kakao.
Rewelacja.
Nie mogę rozpalić kominka.
Podobno byłeś prymusem w skautach.
Cicho!
Będzie bardzo czekoladowe.
Nie pijesz kakao?
Jasne.
Dlaczego siedzisz tak daleko?
- Smakuje... - Rewelacyjnie?
Na mocno zwietrzałe.
Jestem specjalistką od kakao, więc nie dziękuj.
Dzięki.
Mam kakao na twarzy?
Nie, jakieś paproszki.
Znaczy się...
piegi.
OK.
Jezu, pada śnieg.
Chodźmy na plażę!
Jest zimno.
Zobacz, jak pięknie.
Obłęd.
- Weź to. - Czekaj.
Dobra, mam.
- Mam dwie ręce. - No raczej!
Conrad!
Connie, jesteś tu?
OK.
- Co? - Patrz.
- OK. - Dobra.
Lecimy!
Berek.
Wracaj!
Złapałam cię!
Pomóż mi.
Dlaczego tak mnie do niego ciągnie?
Nie chcę go widzieć
i jednocześnie pragnę go zobaczyć.
Ale mi przyjemnie.
Bo jesteś oziębły z natury.
Może dla wszystkich.
Z wyjątkiem ciebie.
- Powinniśmy... - Nie przestawaj.
Nie możesz zapadać się pod ziemię!
Odbieraj, kuźwa, jak dzwonię.
Mam teraz trudny okres.
- Musisz wrócić na egzamin z biologii. - Nie pojadę.
- Mam zbyt zimne ręce? - Nie.
Podoba mi się to.
Jak to nie wrócisz? Co może być ważniejszego?
Szkoła się nie liczy.
Nie zabrałem cię tu tylko po to.
- Wiem. - Nie musimy nic robić.
Ale ja chcę.
Chcę zrobić to z tobą.
Chyba że ty nie chcesz?
Chcę.
Bardzo.
Conrad.
Jesteś tym jedynym.
Ty i nikt inny.
Dom został wystawiony na sprzedaż.
Jak to?
Co ona tu robi?
Napisy: Aleksandra Domke-Jarre
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger