Ang nakaraan sa The Summer I Turned Pretty…
Ang dami ko lang iniisip.
Kung maging tayo, parang masisira ko iyon.
-Kakausapin ko si Belly. -Na kay Jeremiah siya.
Nawawala si Conrad.
Nasa Cousins siya. Papunta na sila roon.
Naiinis ako sa nakaraang summer.
Belly, best friend kita noon. Naglandian tayo.
Tapos, naglandian kayo ng kuya ko, at inasahan mong ayos lang ako.
At hindi.
Naiinis ako na binigo kita.
Jere, ibinebenta na ang bahay.
Anong ibinebenta ang bahay?
Ano'ng ginagawa niya rito?
ANG TAG-ARAW NA GUMANDA AKO
Ito ang dahilan kung bakit hindi mo ako sinasagot?
Jere, di mo ba narinig ang sinabi ko?
Mawawala sa 'tin ang bahay. Ang bahay ni Mama.
-Bakit ito ibebenta ng tatay n'yo? -Hindi siya. Si Tita Julia.
-Kapatid ni Susannah? -Half-sister.
Pag-aari pala nilang dalawa ito. Tapos, nang si Mama…
Ngayon, kay Tita Julia na lang 'to.
-Tawagan mo si Papa. -Tingin mo, di ko pa siya natawagan?
Legal na kay Tita itong bahay.
-Eh di, bilhin ni Papa. -Wala siyang pera!
Sa gastos sa Brown, sa ospital…
Alam ko kung magkano ang sa ospital, dahil nandoon ako.
Gaano katagal mo nang alam ito?
Ang bilis ng pangyayari.
Sasabihin ko sa 'yo dapat kapag naayos ko na.
Inaayos mo 'to nang ganito?
-Biglang mawawala, aalis ng school… -Wala akong paki!
Bumalik ka, kundi babagsak ka.
Paano ka magiging doktor kung babagsak ka sa kolehiyo?
Wala kayong ideya sa sinasabi n'yo.
Seryoso?
Pumunta kami sa Brown para hanapin ka.
Di ko akalaing uulitin mo ang ganito, pero wala kang paki sa kahit sino.
Ni hindi niya ako tinitingnan.
Pasensya na kung nandito ako.
Bale, ang bahay…
Ay ibinebenta.
At hindi nag-aalala si Jere.
Nag-aalala siya.
Pero mas nag-aalala siya sa 'yo.
Pagkatapos ng nangyari,
mawawala ka? Syempre…
Naisip niyang baka may nangyari sa 'yo.
Pareho kami.
May tumawag noong isang araw.
Si Liam.
Tinatanong niya 'yong "For Sale" sa harap.
Akala ko, nagkakamali lang siya.
Pumunta ako rito, binuniot 'yong sign sa lupa,
at tinapon ko sa basurahan.
Para uli siyang nawala sa akin.
Ayokong makita ni Jere iyon.
Gagamitin ko ang trust ko sa down payment sa bahay.
Kakausapin ko ang finance guys ni Mama bukas.
Ayokong mag-alala kayo.
Kaya ko na. Umalis na kayo.
Di lang ikaw ang may paki sa bahay na ito.
Kung gusto ni Jere na tumulong dito, desisyon niya iyon.
Di ikaw ang magpapasya.
Wala nang mas gaganda pa rito.
Ang sunset na ito,
kaya nitong higitan ang ganda ng kahit ano sa mundo.
Anuman ang nangyari,
dama mo ang tensyon ng araw na nawawala sa dagat.
Gusto kong kabisahin ito
dahil di mo alam kung kailan huling makikita ang isang lugar,
isang tao.
Iisipin mong may nakaimbento na ng mas madaling sistema ngayon.
Kung di ako pagod, aalis ako ngayon.
Si Mama ang nagliligpit ng kama bago kami dumating.
Oo, iba ang bahay kapag wala siya.
Inis pa rin ako kay Conrad.
Ano ba 'yong sinasabi niya sa bahay?
Tingin ko, totoo iyon.
Lintik.
Tutulugan mo lang iyon, ano?
-Oo. -Oo nga.
Uy, Belly.
Ano iyon?
Salamat sa pagsama sa 'kin.
Ewan ko kung anong nangyari sa inyo ni Conrad,
pero mahirap sa 'yong maparito.
Masaya akong hindi ako mag-isa.
Masaya rin akong pumunta ako.
Magandang gabi.
Sa 'yo rin.
Ang totoo, ang pinakamahirap dito ay hindi si Conrad.
Sa bahay, kaya kong maniwalang buhay pa si Susannah.
Pero dito sa beach house, dama mo siya kahit saan,
pero wala siya.
Nagkukunwari ka pa ring nasa Olympics ka?
Hindi na.
Pag lumalangoy ka,
parang di mo pansin kung nasusunog ang bahay.
Nakapokus ka sa ginagawa mo, parang nasa ibang lugar ka.
Iyon ang gusto ko roon.
Di ko talaga maa-access ang trust ko nang wala siya?
Hindi ko pa siya…
nakakausap tungkol doon,
pero di magiging problema.
Tatawag siya at papipirmahin ko siya.
Sige.
Oo. Salamat.
Magandang umaga.
Pag-usapan natin ang plan B?
Wala nang oras para sa plan B, Jere.
Walang oras? Ganyan ba kataas ang ego mo?
Narito na si Tita Julia.
-Ano? -Oo.
Dumating siya kahapon. Nasa Ocean Harbor.
Nakita mo siya?
Nag-usap kami sa phone nang limang segundo.
Di man lang pumunta sa libing ni Mama,
pero ang bilis sa pagbenta ng bahay.
Di ko maintindihan. Bakit nagmamadali?
Di na mahalaga kung bakit.
Hindi ito laro. Seryoso ito.
Matulog na kayo, ako na ang bahala.
Ayos iyon.
Lagi niyang sinasabi na aayusin niya ito.
Wala pa siyang naaayos.
Puwede mo ba siyang kausapin?
Ikaw lang ang tanging taong pinakikinggan ni Conrad.
Handa na ba ang tux mo?
Hindi pa.
May oras pa ako, tama?
Sa makalawa pa ang prom.
Sa uno.
Sa uno?
Uy, Connie.
Uy, Laurel.
Belly, mas maiging mag-aral sa upuan.
Hindi, mas nakakaisip ako rito.
Dapat mag-ambag tayo kung gusto natin ng hotel suite nina Taylor at date niya.
Hotel room ang pinag-uusapan n'yo sa harap ko?
Astig yata akong ina.
Hindi, kadiri, Ma. Para lang doon kami tumambay.
-Sige. -Oo, alam mo 'yon.
Ako na ba ang aayos ng tux mo?
Hindi na. Ako na.
Sige.
Ayos lang ba ang lahat?
Oo, nalimutan ko lang ang petsa.
Sige.
Iniisip ng mga doktor na bigyan si Mama ng bagong gamot.
Ibig sabihin, di na gumagana 'yong ngayon.
Okey.
-Sorry, ayokong mag-alala ka. -Tama na.
Kahit ano, ikuwento mo sa akin.
Lalo na kung kay Susannah.
Laging nalulungkot si Mama kapag ginagamot si Susannah.
Maganda ang mood niya ngayon para isiping nakakatawa siya.
Tiyak na nakakabuti ang mga bagong gamot
at kailangan niya ng mas maliit na dose.
Oo.
Oo. Siguradong tama ka.
Hindi ko alam noon, pero nag-uumpisa nang mawala siya sa'kin.
Oo, nakinig sa akin minsan si Conrad,
pero parang wala na siyang paki sa iniisip ko.
Gutom na ako. Ikaw ba?
Pinupuno ito ni Susannah ng pagkain bago tayo makarating dito.
Bibili ako.
Puwede akong mag-frittata.
Malapit sa Ocean Harbor ang grocery.
Hahanapin natin si Tita Julia?
Hahanapin natin si Tita Julia.
Sige.
CONRAD - AYOS ANG LAHAT. SALAMAT SA PAGTATANONG.
Papunta na ako sa istasyon ng tren.
Galingan mo, o kung anuman ang dapat mong gawin sa ganito.
Tingnan natin.
May balita ka kay Belly? Ang tipid ng mga text niya.
Oo. Sa akin din.
Tawagan ko ba?
Huwag. Ayos lang siya, Ma.
Mahaba-haba ang sagot niya kanina,
kaya bumubuti na siya.
Baka bumalik na 'yon mula kina Taylor. Ha?
Sige.
Ilang araw akong mawawala.
Tandaan mo, Miyerkules kukunin ang basura at tabasan mo ang damo.
At maganda rin kung ilagay mo sa lalagyan ang mga damit mo.
Mahal kita, Ma.
Oo, mahal din kita.
Paalam.
Ingat sa biyahe, ha?
Salamat.
Wag mong kalimutan.
Opo.
Ano na naman, Steven?
Pupunta ako sa Cousins.
Teka. Akala ko, hahayaan mo si Belly na ayusin ito nang mag-isa.
Oo nga, pero alam mo, pinapapunta ako ni Conrad.
Unang summer nila itong walang ina. Kailangan nila ako.
At 'yong malungkot pa si Belly kay Conrad,
ngayong magkasama sila, iyon ay…
Ang sweet mo naman.
Ano'ng sasabihin mo kay Laurel?
Di ko kayo mapagtatakpan pareho. Nakaka-stress.
Di ko sinasbing gawin mo iyon, okey?
Umalis siya para sa libro niya.
Gusto ko lang ipaalam sa 'yo.
Ayos.
Sasama pala ako sa 'yo.
Bakit? Akala ko, ayaw mo sa Cousins.
Hindi, di sa ayoko sa Cousins.
Ayoko sa mayayamang taong iiwan akong mag-isa sa gubat.
Pero di puwedeng nandito ako habang ikaw, nasa Cousins.
Parang ayos ding may karelyebo sa pagmamaneho.
Pero aalis na ako ngayon, okey? Seryoso.
Seryoso, handa na ako pagdating mo rito.
Isa pa pala.
May mga ipapadala rin pala ako sa 'yo para kay Belly.
Siguradong isang malaking t-shirt lang ang suot niya mula pa kahapon.
-Sige. Okey. Paalam. -Paalam.
Sige.
Ano'ng game plan natin kay Julia?
Biglain natin? Suhulan?
Patayin?
Iniisip kong doon lang sa magaling ako.
Ah, atake lang ng charm.
-Kaya may bulaklak. -Mismo.
Sana may masasabi pa ako, pero di sila malapit ng nanay ko.
Huling kita ko sa kanya at kay Skye, parang pito o walong taong gulang ako.
Ang tagal na n'on.
Oo.
Tanda kong sabi ni Susannah,
kapatid niya ang nagkumbinsi sa kanyang maging artist.
Talaga?
Di ko na siya gaanong maalala, kaya gagalingan ko na lang.
Si Conrad,
malamang dinaan niya sa galit nang mag-usap sila.
Siguradong parang gangbusters iyon.
Hirap ngumiti si Conrad kapag hindi siya masaya.
Papasukin din natin ang kalalakihan.
Oras na.
-Wag kang excited. -Alam ko.
Prom poses?
Laur, buong katawan iyan, tama?
At gusto ko 'yong likod ng buhok ni Belly, di lang harap.
Beck!
Sorry, pero pangit ka kumuha ng litrato.
Hoy!
Ang ganda.
-Patingin ng mga corsage. -Sige.
Meron…
Lintik.
Bakit?
Nalimutan ko ang corsage mo.
Nasa ref yata ng dorm.
Ayos lang.
Okey, halika na.
-Tama. -Sige. Tara na.
Aalis na sila. Kukuha pa ako ng litrato.
Pupuntahan ko kayo agad bukas.
Ayos ka lang?
Pasensya na, nalimutan ko. Dapat natandaan ko.
Wag mo nang isipin ang corsage. Seryoso…
Bigyan mo na lang ako ng dalawa sa susunod na taon.
Tig-isa ang pulsuhan ko.
Kahit ano'ng gusto mo.
Tara? Salamat.
Ginoo.
Aayain mo bang sumayaw ang kapatid ko o hindi?
-Gusto mo bang sumayaw? -Hindi na, kung ayaw mo.
Masaya akong narito ka.
Ako rin.
Gusto mong umalis?
Hatinggabi pa ang after-prom.
Tayo lang dalawa. Gusto mong mag-usap tayo kung saan?
Hindi, tara na. Dito muna tayo.
Sige.
Baka bumalik ako sa school mamaya. May exam ako sa Lunes.
Ayos lang kung di ako pumunta sa after-prom? Ihahatid kita.
Akala ko, doon ka matutulog.
Kapag nanatili ako, masisira ko ang gabi. Ayoko n'on.
May nagawa ba ako?
Puwede tayong mag-usap sa labas?
Pasensya na.
Alam kong mahirap ito,
sa gitna ng mga nangyayari,
pero wag mo akong itaboy.
Parang lagi kitang nadidismaya.
Hindi mo ako nadidismaya.
Iyon lang ang ginawa ko ngayon. Di mo deserve iyon.
Wag ka nang umarteng ganito, kung gayon, at bumalik na tayo.
Hindi ko kaya.
Sige. Kung gayon…
Kung di mo sasabihin, ako na.
Sabihin ang ano?
Na tapos na tayo?
Tapos na tayo, ano?
-Belly… -Hindi, huwag.
Wag kang magsasalita.
Belly, wag kang umalis nang ganito.
Ikaw, ikaw ang umaalis.
Hindi.
Belly, sandali.
Wag...
Sandali!
Okey lang. Tara na.
Laging nagtataboy ng tao si Conrad kapag kailangan niya sila.
May hangganan ka rin.
Nakakapagod siya.
Totoo.
-Okey. -Okey.
Handa ka na?
Kaya natin 'to.
Oo.
Sige.
Ano iyon?
Tita Julia! Diyos ko.
Sabi ni Conrad, nandito ka raw. Gusto ko lang mag-hi.
-Jeremiah. -Opo.
-At… -Belly Conklin. Isabel.
Anak ni Laurel Park. Best friend ni Susannah?
Tama, pasensya na.
-Ang tagal na kasi. -Oo nga.
Nakuha mo ang mga mata ng lolo mo.
Kinunan kita ng bulaklak mula sa hardin ni Mama.
Puwede ho kaya tayong mag-usap?
Tungkol ba sa bahay?
-Opo. -Pasensya na.
Nagpasya na akong ituloy ang pagbenta.
May open house bukas.
Ano… Kailangan n'yo pong malaman kung gaano kahalaga
ang bahay kina Jeremiah, Conrad, sa akin at sa pamilya ko.
Doon ka nag-summer noong bata ka, tama?
Minsan, oo.
Oo. Kung gayon, alam n'yo,
bakit gusto n'yong mawala ang magical na lugar na iyon?
Tanda kong 'yon ang tawag ni Susannah doon.
Di ko alam kung paano n'yo kayang mawala ang mahalaga sa kapatid n'yo.
Hindi iyon personal.
Oo, sigurado.
Sinasabi mo bang iregalo ko ang bahay sa inyo?
-Amin ang… -Syempre, hindi.
Ayusin n'yo 'to ng kapatid mo sa tatay n'yo.
May pera kayo,
pero di ko patatagalin ang pagbenta habang naghahanda kayo.
Babalik na ako sa trabaho sa susunod na linggo. Kaunti lang ang panahon ko.
Kaya di ka nakapunta sa libing?
Parang ganoon.
-Ma? -Ano iyon? Hi.
Jeremiah?
Skye, nandito ka pala.
Si Belly.
Best friends ang mga nanay namin.
Akala ko, ginagawa mo ang open house virtual tour.
-Katatapos ko lang. -Sige. Kumain na tayo.
Salamat sa pagdaan.
'Yong bulaklak n'yo po.
Salamat.
-Kunin mo. -Paalam.
-Magandang araw. -Masayang makita kayo.
Buweno…
ano'ng iniisip mo ngayon?
Katangahang isiping mababago ko ang isip ni Tita Julia.
Sinubukan mo lang.
Na kay Conrad na kung makukumbinsi niya
si Papa na gamitin ang trust niya.
Baka magtagumpay.
Di pa rin sila okey?
Dapat kausapin n'yo ang tatay n'yo.
Gagawin niya iyon nang mag-isa, sawa na akong umapila.
E, di huwag.
Ngayong nandito si Adam,
kailangang magkakampi kayo.
Susubukan ko.
Masamang balita?
Hindi, 'yong group chat lang ng volleyball girls.
Mga dadalhin sa camp sa susunod na linggo.
Parang hindi ka excited.
Hindi maganda ang taon ko.
Na-demote ako mula sa captaincy.
Nag-init ang ulo ko sa lahat sa regionals.
Nagiging malupit ka nga sa laro.
Oo, gusto kong manalo.
Maniwala ka, alam ko.
Di ba 'yong ganoong competitive at matapang na ugali
ang hanap nila sa isang volleyball captain?
-Oo. -Pero…
Pero lamang sa amin ng anim na puntos ang basurang team,
ang init sa gym nila, at panay sa net ang tama ng spikes ko.
Di ako makapagpokus. Kasi…
Si Susannah lang ang naiisip ko.
At…
Di ko na kinaya.
Kuha ko.
Nangako ako kay Taylor na gagawin ko 'tong volleyball camp.
Pero malay natin? Baka pangit na ideya iyon.
Tutuloy ka sa camp, okey?
Kapag nakausap ko si Conrad,
pumunta ka sa team mo. Okey?
-Sige. -Ayos.
Na-miss talaga kita, Jere.
MILO - IRE-RESCUE KO SI BELLY. -INGAT KA ROON.
-Sa daan ang tingin. -Ano ba?
-Tumingin ka sa phone ko. -Wag kang feeling.
Wag kang tumingin ka sa phone ko.
Ayos lang kay Milo na sumama ka?
Bakit hindi?
Dahil sa…
nakaraang summer.
Nakaraang summer?
Kasi naghalikan tayo nang dalawang segundo?
Hindi. Ayos lang sa kanya.
-Kinukumusta ka niya. -Talaga lang.
Ano? "Sabihin mo kay Steve-o, kumusta."
Sige na. Sabi mo, "Sa daan ang tingin."
-Puwedeng wag mo 'kong sigawan? -Di ko…
GAANO KATAGAL?
TULUNGAN MO 'KO
KAHIT GAANO KATAGAL.
BEST FRIEND KO SI BELLY AT KAILANGAN NIYA AKO.
KAILANGAN DIN KITA, BABE.
Ayos ka lang?
Oo.
May existential crisis ba si Mr. Di Ako Naniniwala sa Kolehiyo?
Alam ba niya kung ano ang "existential"?
Baka "Stupid Ass Test" sa kanya ang SAT…
Hindi lahat, sinusukat ang halaga ng tao sa kung saang Ivy sila nakapasok.
Alam mo 'yon, di ba?
Mga gago lang ang mga school na iyon na iniisip na kaya nila ang lahat.
Ikaw nga pala 'yong pinagalitan ang nagdadalamhati niyang kapatid sa party
kaya ewan ko, baka bagay ka nga roon.
Hindi ko siya pinagalitan.
Oo kaya.
Namili kayo?
Naisip naming umalis, pero nagpasya kaming di makinig sa 'yo.
Hindi lang kami namili.
Pinuntahan namin si Tita Julia.
Kumusta?
Di maganda.
-Nakausap mo si Papa? -Hindi pa.
Ipapasok ko lang 'to sa loob.
Salamat.
Kumusta ang alon?
Pabago-bago.
Labas tayo mamaya kapag kalmado na?
Sige.
Makinig ka…
Sasama ako kapag nag-usap kayo ni Papa. Okey kami nitong nakaraan.
Pag nakita niyang seryoso tayo, ipapagamit niya sa atin ang trusts natin.
Trusts natin?
Huwag ka nang magsarili.
Sige.
Ayos.
Ako na ang magmamaneho, kung gusto mo.
Ganito…
-Kinu… -Di ko iniisip na masama kang kuya.
Maraming salamat.
Astig na papasok ka sa Princeton.
Pinaghirapan mo iyon.
Ano lang…
minsan, parang iniisip mong mas magaling ka sa lahat.
Pati sa akin.
Di ko iniisip iyon, Taylor.
Isa ka sa mga pinakamatalinong kilala ko.
Totoo naman iyon.
Sabihin mo kaya kung bakit ka ganyan
para di tayo wirdo rito? Puwede?
Iniisip ni Belly na wala lang sa akin ang nangyari?
Syempre, hindi.
Pangit ang gabi ni Belly.
Oo, alam ko.
Nami-miss ko rin si Susannah, alam mo?
Pero sabik din talaga ako sa Princeton.
Gago ba ako?
Siguro. Pero di iyon ang dahilan.
Steven, iba-iba ng pagproseso ang mga tao.
Sabi ng therapist ko, puwedeng maging masaya habang nagluluksa.
Ayos lang iyon.
Okey.
Okey lang.
Kakausapin ko si Belly pagdating natin doon.
At dahil nagbabahagian na tayo…
Dapat ko sigurong sabihing…
-Di nila alam na darating tayo. -Ano?
Hindi ako pinapunta ni Conrad sa Cousins, pero…
Nagmaneho tayo nang di pinapapunta?
Gusto ko silang samahan, kaya pinapunta ko sarili ko. Pasensya.
Kuha ko na.
Anuman ang mangyari, huwag mo na lang personalin.
Kahit ako, alam na mahal ka ng magkapatid na Fisher, Steven.
Tara na.
Saka sa gatecrashing 101, dapat may pasalubong tayo,
kaya tingnan mo, baka may madaanan tayo.
Wag mong baguhin ang seat ko.
Itong kotseng 'to…
Hindi ang kotse. Ikaw.
-Wag mong sisihin 'to. -Hindi ako.
-Tatawag na si Papa. -Okey.
Gusto n'yo bang kayo lang dalawa?
Hindi, dito ka lang. Tinulungan mo kami.
Saka, bahay mo na rin 'to gaya namin.
PAPA
Papa, uy.
Uy, Con, saglit lang ito.
Uy, Pa.
Jere? Nasa Cousins ka rin?
Opo, kagabi lang.
Tinawagan ako ng bangko, ang sabi,
gusto mo raw i-access ang trust mo.
Di mangyayari 'yan.
Nakapagpasya ka na?
Para sa kinabukasan n'yo ang pera, di sa beach house.
-Di lang 'to bahay. -Magmamakaawa ba ako? Kasi gagawin ko.
Maaga ang tawag kanina.
May oras para sa lahat,
at panahon para sa lahat ng gawain.
Sana alam kong masamang balita iyon.
Talagang di makapaghintay ang masamang balita.
At oras para mamatay, oras para magtanim,
at oras para mag-ani.
Gaya ng inakala ko ang burol.
Eulogy mula sa isang pastor na di siya kilala.
Mga nag-iiyakang di siya kilala.
HABAMBUHAY SA PUSO NAMIN
Iyon ang inasahan ko, maliban sa…
Ito ang kantang lagi niyang pinapatugtog sa akin.
Paumanhin.
Nangako ako sa sarili nang sandaling iyon.
Hindi ko siya iiwan sa buong maghapon.
Kailangan niya ako.
Salamat sa pagpunta.
Ano kayang ginagawa ni Mr. Fisher?
Sa 'yo ba sumabay si Conrad?
Ewan ko.
Salamat sa pagpunta.
Uy, Jere.
-Pasensya na. Puwede kitang makausap? -Sige.
Sige lang.
Kung gusto mong umakyat, dadalhan kita ng pagkain.
-Hindi, ayos lang. -Hindi, walang problema.
Okey. Salamat.
Ang ikli ng bestida mo.
Bakit di mo sinuot 'yong isa?
Paborito ito ni Susannah. Para sa kanya 'to.
Para kay Jere 'yong isa, tama?
-Oo. -Ako na lang magpapanhik sa kanya.
Sige. Sabihin mo, susunod ako.
Uy, Bell. Kumusta ka?
Ayos lang po. Nakita n'yo si Conrad?
Parang pumunta sa rec room.
Talaga? Okey, salamat po.
-Sige. -Sige.
Uy. Para sa amin ba 'yan?
Salamat.
Belly.
Belly, sandali.
-Belly, sandali. -Ano'ng gusto mo? Bitaw.
Si Aubrey iyon.
Pasensya na, naistorbo ko kayo.
Tinutulungan niya ako.
Tinanggap mo ang tulong niya, pero di ang akin?
Alam ko na kung ano'ng ranggo ko sa mga ex mo.
Isip-bata.
Gago ka.
Sana alam kong ganito ka.
Ano'ng ibig mong sabihin?
-Wala. -Hindi. Sabihin mo.
Alam kong masamang ideya na maging tayo.
Di ako naniniwala.
Ang laking pagkakamali.
Kinamumuhian kita.
Mabuti.
Ayaw na kitang makita pa.
Wag na.
Ayoko nang maapektuhan niya gaya noon.
Di na puwede.
Kapag inulit ko iyon, mawawasak ako.
Pagkatapos ng libing, pinatingnan ko kung may mali roon, pero wala.
Kay Julia na talaga ang bahay.
Alam mo na mula pa noong libing?
Jere, di ako ang masamang tatay na gustong sirain ang buhay mo.
Maniwala man kayo o hindi, naiinis din ako gaya n'yo.
Kalokohan.
Wala kang pakialam dito dahil wala ka ring paki kay Mama.
Alam mong di totoo iyan.
Jere, kuha mo naman, di ba?
Papa, di ko maintindihan kung bakit di puwedeng bilhin ito ng trust namin.
Ibebenta namin sa hinaharap kung kailangan namin ng pera.
Hindi. Itutuloy ni Julia ang open house bukas.
Alam kong sinusubukan n'yo, pero tapos na ang usapan dito.
Ibigay n'yo na lang ang mga kailangan ni Julia. Kuha n'yo?
Tama si Conrad. Walang silbi makipag-usap.
Surprise!
Lintik. Dapat sinabi ko talagang darating tayo.
Hindi iyon. Kasi…
Mawawala na sa amin ang bahay.
Ibebenta na nila ito.
Cinterbelly, ibebenta nila ang bahay?
Oo.
Binilhan kita ng blueberry.
Mabuti at nandito ka.
Sabi na, nandito ka.
Pasensya na kanina.
Tingin ko, takot akong…
makita mo akong masira ang lahat.
Masaya akong sinamahan mo akong kausapin si Papa.
Di na si Tita Julia, pero akala ko, makukumbinsi ko si Papa.
Napigilan mo akong sigawan siya kaya… Hindi madali iyon.
Parang nawawala na ang lahat.
At ang bahay na lang nagbibigkis sa atin.
Hindi tayo susuko.
Mag-iisip tayo ng ibang paraan.
May plano ka?
Wala.
Wala pa.
Mag-iisip tayo. Di ba?
Ewan ko, pero…
Ang pagpunta natin sa open house bukas
at pagiging sakit ng ulo ay parang magandang simula.
Magugustuhan ni Tita Julia.
Manggulo tayo.
Kumusta si Jere?
Parang okey naman.
Sabi ko, di kami susuko.
Mabuti.
Kasi di tayo susuko.
May sofa pa r'on.
Salamat, Belly.
-Di maayos na sofa. -Salamat. Mismo.
Hindi ko masisiguro…
Nasa spot kita.
Nauna na ako. Sa sahig ka na.
-Hayaan mo na lang siya. -Ano?
-Umalis ka sa sofa. -Diyos ko. Sige na.
-Diyos ko. -Pasensya na, Steve-O.
Nag-order ako ng pizza, mga 30 minuto pa.
Pero isang pineapple lang iyon, akin na ang dalawang slices.
Jeremiah, iyo na lang.
Ano…
Baka tama si Julia.
Naniwala si Susannah na pantasya ang Cousins.
Pero pinaniwala niya rin ako, kaya baka puwedeng manatili itong ganoon.
-Ano'ng gusto n'yong panoorin? -Iniisip ko, It Happened One Night.
Ayos.
Balik tanaw.
Conrad!
Conrad, ano'ng nangyayari?
Conrad?
Tagapagsalin ng Subtitle: Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce