Στα προηγούμενα επεισόδια…
Η Σουζάνα μού είπε πως όταν γεννήθηκα,
προοριζόμουν για έναν από τους γιους της.
Τον Κόνραντ ή τον Τζερεμάια;
Γιατί τα βρόντηξες όλα;
Νόμιζα πως ήμασταν ερωτευμένοι.
Ήμασταν.
Είσαι η καλύτερή μου φίλη.
Ήθελα να κάνω περισσότερα, αλλά περίμενα.
-Ίζαμπελ Κόνκλιν, θες να παντρευτούμε; -Ναι.
Πλάκα μάς κάνετε;
Μην τον παντρευτείς. Γύρνα σ' εμένα.
Θέλω να με κοιτάξεις στα μάτια και να μου πεις πως δεν τον αγαπάς.
-Τζερεμάια, εσένα αγαπώ. -Άλλο σε ρώτησα.
Η Μπέλι κι ο Κόνραντ ήταν αδελφές ψυχές με βραχιόλια αιωνιότητας.
Είμαστε τελείως νορμάλ σε σύγκριση μ' αυτούς.
Ξαναγυρνάμε ο ένας στον άλλον
σαν να μην τελειώσαμε ποτέ.
Αν δεν δουλέψει, όμως;
-Πού είσαι; -Στο Παρίσι.
Πώς είναι η Μπέλι; Λες να χαιρόταν αν την έπαιρνα;
Θα πρέπει να ρισκάρεις για να το μάθεις.
Ένα μέρος μου πάντα πίστευε πως θα τα ξαναβρίσκαμε.
Κάνε ό,τι νομίζεις.
Μην περιμένεις να μη στενοχωρηθώ, αλλά μην το χαραμίσεις κι εσύ.
ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΠΟΥ ΞΥΠΝΗΣΑ ΟΜΟΡΦΗ
-Πολύ ωραία τα μαλλιά σου. -Ευχαριστώ.
Να προσέχεις.
Μπέλι.
Κόνραντ.
Έκπληξη!
Έλα να σ' αγκαλιάσω. Γεια.
Ωραίο μαλλί.
Ναι, ευχαριστώ.
Τι κάνεις εδώ;
Ναι.
Συγγνώμη, το κανόνισα την τελευταία στιγμή.
Έχω ένα συνέδριο στις Βρυξέλλες,
και το Παρίσι είναι πολύ κοντά με το τρένο.
-Ναι. -Οπότε…
-Μια που έχεις γενέθλια… -Αύριο είναι.
Όχι, ναι, το ξέρω. Απλώς…
Αύριο αρχίζει το συνέδριο.
Είπα να περάσω να σε δω
και να πάω στις Βρυξέλλες αργότερα.
Σίγουρα θα 'χεις κανονίσει.
Ναι, έχω.
Μην ανησυχείς. Έσκασα μύτη ξαφνικά, οπότε…
Τι ώρα φεύγει το τρένο σου;
Έχουν πολλά δρομολόγια.
Θα έπαιρνα το τελευταίο,
κι αν δεν σε πετύχαινα, θα πήγαινα να δω τα αξιοθέατα,
να κάνω καμιά βόλτα, χωρίς άγχος.
Έχω κανονίσει για τις 8:00, αλλά…
μπορώ να σου κάνω παρέα ως τότε.
-Ναι; -Ναι.
-Θα χαρώ να ξαναγίνω τουρίστρια. -Ναι;
-Ναι. -Θα 'ταν υπέροχα.
Ωραία, ναι. Ν' αφήσω την τσάντα σου στο σπίτι μου
-και φεύγουμε. -Εντάξει.
Περίμενε εδώ. Επιστρέφω αμέσως.
Εντάξει.
Τι πας να κάνεις;
Ξενάγησέ τον για λίγες ώρες, και στείλ' τον στο καλό.
Λοιπόν, οι ντομάτες είναι εδώ…
Είκοσι πέντε.
Γεια.
-Γεια. -Τι ώρα σηκώθηκες;
Στις 5:00.
Α, πα πα!
Έχω να ετοιμάσω τέσσερα πιάτα για 30 άτομα
ως "ο πιο καυτός ανερχόμενος σεφ στη Βοστώνη".
Με βάση το νέο TikTok της Τέιλορ,
είσαι ο πιο σέξι νέος σεφ εν ζωή.
Γιατί την άφησα να με πείσει;
Επειδή, αφού θα σκίσεις, κάθε πεντάστερο εστιατόριο θα σε παρακαλάει
να γίνεις "garde-manger" τους.
Ξέρεις τι είναι αυτό;
Όχι, δεν ξέρω.
Το κοιτάς λίγο;
Ο Κόνραντ λέει "καλή τύχη". Στις Βρυξέλλες είναι;
Όχι, στο Παρίσι. Με την Μπέλι.
Μη μου πεις.
Σου λέω.
Με πήρε χθες από το αεροδρόμιο.
Δεν θέλω να μπλέκομαι στα πόδια σου, αλλά…
Ντι, τα πόδια μου κοιμούνται στον ξενώνα σου το τελευταίο εξάμηνο.
Δεν υπάρχει πρόβλημα.
Εσύ είσαι καλά, όμως;
Ναι.
Ναι. Νομίζω πως η αναμονή ήταν το χειρότερο,
αλλά τώρα που ξαναβρίσκονται η Μπέλι με τον Κόνραντ,
δεν με χαλάει τόσο.
Δεν είναι πρόοδος αυτό;
Ποιος ξέρει;
Επίσης… Όχι, άσ' την κάτω.
-Μόνο μία. -Δεν είναι για σένα.
Μόνο μία.
Ήθελα να σου πω.
Μας βρήκα καινούριο καναπέ.
Έχουμε καναπέ.
Δεν σ' αρέσει, όμως.
Όλο παραπονιέσαι ότι όταν δουλεύεις εκεί,
πονάει η πλάτη σου.
-Ωχ, με βαρέθηκες. -Όχι.
Κι εγώ σχεδιάζω ν' αγοράσω έπιπλα σαν βλάκας.
Όχι, Τζερ, σταμάτα. Δεν είναι αυτό.
Μετακομίζω στην Καλιφόρνια
σ' έναν μήνα.
-Τι; -Το ξέρω.
Βρήκαμε επιτέλους επαρκή χρηματοδότηση,
με την προϋπόθεση να μετακομίσουμε στο Σαν Φρανσίσκο.
Αλλά δεν θα σ' αφήσω σύξυλο.
Ντενίζ, χαίρομαι πολύ για σένα.
Το αξίζεις.
-Δούλεψες πολύ σκληρά. -Ευχαριστώ.
Θεέ μου. Η Τέιλορ θα τσαντίστηκε.
Βασικά, ο Κόνκλιν δεν της είπε ακόμα
ότι μετακομίζουμε, γι' αυτό μη σου ξεφύγει κάτι.
Τι;
Συγγνώμη, τι είπες τώρα;
-Θα τον σκοτώσω. -Τέιλορ, σε παρακαλώ, σταμάτα.
Επίσης, μόλις έμαθα ότι στο μπαρ γι' απόψε
έσπασε ένας σωλήνας και πλημμύρισε,
οπότε, όλα πάνε κατά διαόλου!
Τέιλορ, περίμενε. Συγγνώμη.
Θα πηδήξω μέσα.
Ναι, τρέχα.
Το κάνω, πηδάω μέσα!
Μπα, παραείναι κρύο.
Τι θες να δούμε μετά;
Τον Πύργο του Άιφελ ίσως;
-Σίγουρα. -Έχει ωραία θέα.
Κάτι άλλο; Θα μπορούσαμε να πάμε
στο Περ-Λασέζ όπου είναι θαμμένος ο Τζιμ Μόρισον.
-Ναι, μια χαρά. -Ναι;
Εγώ…
πολλές φορές…
φανταζόμουν τη ζωή σου εδώ.
Και μάλλον…
Πάμε όπου θες. Αλλά θα προτιμούσα…
να δω το Παρίσι όπως το βλέπεις εσύ.
Εντάξει.
Ξέρω πού να σε πάω.
Πού;
Θα δεις.
Πού;
Κυριολεκτικά, μόλις μετακόμισα στη Βοστώνη για χάρη του.
Έπιασα δουλειά, και τώρα πιστεύει
ότι θα μετακομίσω έτσι απλά στην Καλιφόρνια;
Δεν είπε κάτι τέτοιο.
Δεν είπε τίποτα!
Λες ότι θέλει να χωρίσουμε;
-Δεν είπα αυτό! -Πες μου.
-Αυτό είπε; -Δοκίμασα 20 μέρη
και τίποτα.
Εσείς βρήκατε κάτι;
Όχι, ήμασταν απασχολημένες.
Θα βρούμε κάτι.
Προσπαθώ να καταλάβω γιατί το αγόρι μου θέλει να πάει στην άλλη άκρη της χώρας.
Όχι, πρώτα πρέπει να μαρινάρω το αρνάκι
για να είναι έτοιμο μαζί με τα χτένια.
Αλλά δεν έχει σημασία αν δεν βρούμε μαγαζί.
Συγγνώμη. Το ξέρω.
Να το αναβάλουμε.
-Όχι. -Όχι.
Περίμενε. Και το αηδιαστικά όμορφο παραθαλάσσιο εξοχικό σας;
Θα δίνει τον τέλειο τόνο.
Δεν ξέρω.
Ο κόσμος θα πάθει πλάκα με τη θέα. Κι έχει τεράστια κουζίνα.
Έχω να πάω εκεί από…
Τζερ, αν δεν είσαι έτοιμος να πας, θα βρούμε άλλο μέρος.
Όχι. Ντενίζ, έχεις δίκιο.
Θα μου κάνει καλό. Θα ωφελήσει το δείπνο.
Αρχίζω να πακετάρω.
-Εντάξει. -Πες μου για τον Στίβεν στα γρήγορα.
Αγάπη μου, μιλήστε μεταξύ σας, εντάξει;
Σίγουρα θα του μιλήσω.
Καλά, εντάξει.
Ας κάνουμε υπομονή 24 ώρες, εντάξει;
Θα 'ναι μεγάλη βραδιά για τον Τζερ και…
Και για μένα είναι μεγάλη βραδιά.
Αν τα βγάλω πέρα, το αφεντικό μου θα μ' αφήσει
να αναλάβω εκστρατείες προώθησης.
Αρκεί να βρω πώς θα πάνε όλοι οι ινφλουένσερ εστίασης στο Κάζινς,
να στείλω εκεί το φορτηγό για τα φαγητά,
τον εξοπλισμό που νοίκιασα
και τους σερβιτόρους.
-Τη γάμησα! -Εντάξει.
Εντάξει. Άκου.
Το 'χεις. Θα σε βοηθήσω.
Δίκιο έχεις.
Ηρέμησα.
Είμαι προσηλωμένη. Εντάξει;
Σαν λέιζερ. Πάμε να σκίσουμε.
Επιτρέπεται να είμαστε εδώ;
-Απίστευτα δεν είναι; -Ναι.
Έρχεσαι συχνά εδώ;
Ερχόμουν παλιότερα.
Όταν πρωτοέφτασα
και προσπαθούσα να τακτοποιηθώ,
είχα πολύ ελεύθερο χρόνο.
Η μάνατζερ του μπαρ που δούλευα,
τη λένε Σελίν,
δούλευε σ' αυτό το κτίριο.
Αυτή μου είπε για τούτη την ταράτσα
και…
Δεν ξέρω, έχει κάτι η θέα του Παρισιού από δω.
Όλα στο πιάτο.
Με βοήθησε να βάλω τα πράγματα στη θέση τους.
Έτσι όπως όλα…
συνενώνονται όμορφα.
-Με πιάνει δέος. -Σαν το σώμα μας.
Αν προσπαθείς να δεις ξεχωριστά κάθε όργανο,
είναι σισύφειο έργο. Σε καταβάλλει.
Αλλά αν κάνεις ένα βήμα πίσω και το δεις συνολικά,
αν δεις πώς το σώμα λειτουργεί ως ορχήστρα,
όλα βγάζουν νόημα, είναι κάτι θαυμάσιο.
Άλλο εννοούσες, έτσι;
-Όχι, ναι. -Α, εντάξει.
Προς στιγμήν,
μιλούσες σαν…
Σαν σπασίκλας;
Όπως όταν ήσουν 10 ετών.
Έχεις βρει τη βολή σου εδώ.
Στο Παρίσι.
Ναι, έτσι νιώθω. Τώρα.
-Μου πήρε έναν χρόνο, πάντως. -Ναι;
Ναι. Δηλαδή,
με το ζόρι έβγαινα από το σπίτι
για να κάνω το παραμικρό.
-Σαν τι; -Σαν…
Τι;
Να βρω απορρυπαντικό στο σούπερ μάρκετ.
Δεν ήξερα ποιο είναι για τα ρούχα
και ποιο για τα πιάτα.
Μη σου φαίνεται απλό.
Αναγκάστηκα να ρωτήσω
και δεν καταλάβαιναν όταν τους έλεγα "lessive".
Μια χαρά το λες.
Κόνραντ, δεν έχεις ιδέα από καλά Γαλλικά.
Ένα σωρό φορές ένιωσα σαν χαζή.
Ώσπου μια μέρα, ανέβηκα εδώ πάνω για να δω την ανατολή
και θυμήθηκα αυτό που είχες πει
για την πρώτη φορά που είδες τον Ειρηνικό.
Το θυμόσουν;
Είπες πως ήταν σαν να βρίσκεσαι σε άλλον πλανήτη.
Σαν να 'ναι όλα πιθανά.
Έτσι εξελίχθηκε το Παρίσι για μένα.
Ήταν πολύ δύσκολα.
Άντεξα, όμως.
Και τώρα ζω στην πιο όμορφη πόλη του κόσμου.
Ήξερα ότι θα τα κατάφερνες.
Πού το ήξερες;
Έλα τώρα. Πώς σε έλεγαν οι μάνες μας;
Σε έλεγαν "αλανιάρα γάτα".
Δεν νομίζω πως ήταν κομπλιμέντο.
Κι όμως.
Ανέκαθεν ήσουν τσαούσα.
Δεν δείλιαζες ποτέ μπροστά στις προκλήσεις.
Ήσουν πολύ ανταγωνιστική, ειδικά απέναντι στον εαυτό σου.
Έλα τώρα.
Σιγά μη σε πτοούσε το Παρίσι.
Θες να 'ρθεις απόψε;
Αν υπάρχει τρένο που φεύγει πιο αργά.
Ναι, υπάρχει ένα βραδινό τρένο.
Να μη σου γίνομαι βάρος, όμως.
Δεν γίνεσαι βάρος.
Απλώς κάποιοι φίλοι θα μου κάνουν το τραπέζι.
Έλα, θα περάσουμε καλά.
Θα 'ναι ωραία να έχω δίπλα μου κι έναν παλιό φίλο.
Σίγουρα; Εγώ…
Ναι.
Πώς σου φαίνεται;
-Το σηκώνεις λίγο; -Ναι.
Χαμήλωσέ το.
Τέι, δοκίμασε αυτό στα γρήγορα.
-Ναι. -Έβαλες την Ντενίζ
να κάνει χαμαλοδουλειές;
Είμαι σίγουρη ότι τις κάνει για σένα.
Όλα είναι ωραία.
Απομένει μόνο να μην τα σκατώσω.
-Πώς σου φαίνεται; -Τέλειο.
Δεν δοκίμασες καν το λάδι βασιλικού.
Δεν ξέρω τι ζητάς, Τζερ.
Έχει γεύση κρύας ντοματόσουπας. Είναι νόστιμη.
-Τα έφερα όλα. -Συγγνώμη.
-Καλώς τον. -Γεια.
Ντενίζ, έρχεσαι να με βοηθήσεις λίγο;
Ναι, βέβαια.
Ευχαριστώ που έκανες τον κόπο.
-Σιγά, αλίμονο. -Ναι.
Ξέρω ότι θες να εντυπωσιάσεις
-το αφεντικό σου. -Ναι.
Πάνω απ' όλα η δουλειά, έτσι;
Ναι.
Ωραία το φτιάξατε.
Χαίρομαι που σ' αρέσει. Ξέρεις τι κατάλαβα;
Αφιερώνω τόσο πολύ χρόνο για το δείπνο,
που παρέλειψα να βρω τρόπους
για να κάνουμε το σπιτάκι μας πιο "δικό μας".
Πιο χουχουλιάρικο.
Εντάξει, ναι.
Λέω να βάψουμε το σαλόνι.
Εντάξει, βεβαίως.
Λέω να πάρουμε και γάτα.
Γάτα;
Η Λουσίντα δεν μ' άφηνε γιατί τις θεωρεί κακιασμένες,
αλλά νομίζω πως θα γινόμασταν υπέροχοι γατογονείς.
Το γατάκι μας θα γινόταν αγγελούδι.
Ναι, εννοείται.
Αλλά ας μη βιαστούμε…
-Ναι, ας μη βιαστούμε, κόπανε. -Τι…
Αν το θες τόσο πολύ,
εντάξει, ας πάρουμε γάτα.
Δεν νομίζω ότι είμαστε έτοιμοι…
Δεν έχω χρόνο τώρα. Έχασα τους σερβιτόρους μου.
Τι στην ευχή;
Θα 'μαι έτοιμη σε λίγα λεπτάκια.
Πάρε τον χρόνο σου.
ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ
Φοβερό διαμέρισμα.
Ευχαριστώ. Μου το άφησε η φίλη μου η Τζέμα.
Θα τη γνωρίσεις απόψε.
Σε σύγκριση με το παλιό μου, είναι παλάτι.
Ανυπομονώ να γνωρίσω τους φίλους σου.
Είσαι πανέμορφη.
Ευχαριστώ.
Κοίτα ποιον βρήκα.
Να σ' το κουμπώσω.
Εντάξει.
Ευχαριστώ.
Να πηγαίνουμε.
Είμαι εντάξει;
-Μάλιστα. -Ναι. Τώρα πάμε.
-Γεια σου! -Γεια!
Γεια, τι κάνεις;
-Καλά, εσύ; -Καλά.
Είσαι αστέρι. Χρόνια πολλά.
Γεια. Τι κάνετε;
Χάρηκα.
-Χαίρω πολύ. -Γεια.
Γεια!
-Χρόνια πολλά. Κούκλα είσαι. -Ευχαριστώ.
-Τι κάνεις; -Καλά, εσύ;
-Συγκάτοικος. -Εντάξει.
Ίζαμπελ!
Τα μαλλιά σου!
Τι ωραία!
Προοδεύεις.
Ποιος είν' αυτός;
Ο Κόνραντ, ένας φίλος από την πατρίδα.
Από δω οι φίλες μου, Τζέμα και Μαξ.
-Χάρηκα. -Ο γνωστός Κόνραντ;
-Γεια. -Μαξ.
Ήρθε; Για καλό ή για κακό;
Θα δείξει.
Ίζαμπελ!
Τι έκπληξη είν' αυτή, βρε τσούλα;
Ο μεγαλύτερος αδερφός.
Αν αυτός είναι τόσο σέξι, πώς ήταν ο μικρότερος;
Κόνραντ, από δω…
-Η Σελίν. -Γεια.
Η κολλητή της Ίζαμπελ στο Παρίσι.
Ορίστε;
Μετά την Τζέμα.
Χαίρω πολύ.
Kir Royale για τη βασίλισσα.
Χρόνια πολλά, όμορφη.
Ευχαριστώ. Κόνραντ, από δω ο Μπενίτο.
Γεια. Χαίρω πολύ.
Παρομοίως, Κόνραντ.
Ξέρουμε τα πάντα για σένα.
Είσαι θρύλος στο Παρίσι.
Θρύλος, ε;
Φρόνιμα.
Φρόνιμος είμαι.
Σου πήρα δώρο. Έλα.
-Έλα. Πρόσεχε. -Επιστρέφω.
Λοιπόν, πώς ήταν το ταξίδι σου;
Μια χαρά.
Από πού γνωρίζετε την Ίζαμπελ;
-Μου έσωσε τη ζωή το πρώτο βράδυ. -Έτσι, ε;
Ναι. Μετά πήγαμε για ρέιβ
και μετά όλα πήραν τον δρόμο τους.
Ναι.
Το πιο σημαντικό: σ' αρέσει το κρασί;
Το λατρεύω.
-Να σου βάλω ένα ποτήρι; -Ναι, ευχαριστώ.
Τι ωραίο! Ευχαριστώ.
-Χαίρομαι που σ' αρέσει. -Να το δω.
Δείξ' το.
Ευχαριστώ.
Ωραία.
Ξέρεις, Κόνραντ, μου φάνηκε ρομαντικό αυτό που έκανες.
Πού είπες στην Ίζαμπελ ότι την αγαπάς λίγο πριν παντρευτεί τον αδερφό σου.
Δεν ήταν, όμως,
λίγο άκυρη στιγμή;
Για να 'μαι ειλικρινής, δεν ξεκίνησα την κουβέντα
με σκοπό να της πω ότι την αγαπώ.
Δεν κρατήθηκες, όμως,
κι αυτό το καθιστά ρομαντικό.
Ο αδερφός μου μάλλον θα διαφωνούσε.
Σαν από ταινία.
Οι μισοί θεατές να βλέπουν την οθόνη και να λένε "Κάν' το Κόνραντ",
και οι άλλοι μισοί "Όχι! Μην το κάνεις".
Είναι ο κακός της ταινίας.
Όχι, εγώ είμαι αυτή.
Γιατί δεν έκανε κανείς μας την κρίσιμη ερώτηση;
Κόνραντ, τι κάνεις εδώ στο Παρίσι;
Ήρθε για δουλειά, για ένα συνέδριο στις Βρυξέλλες.
Και μια που το Παρίσι είναι κοντά…
Δεν είναι τόσο κοντά.
Μιάμιση ώρα.
Σκάσε, Μπενούλη.
Δεν έχει απευθείας πτήσεις από Καλιφόρνια για Βρυξέλλες;
Δεν βγάζει νόημα.
Όχι, έχεις δίκιο.
Άλλαξα την πτήση μου. Ήθελα πολύ να τη δω.
Μη δίνεις σημασία στον Μπενίτο.
Είναι χολωμένος που τον παράτησε η Ίζαμπελ.
Πρόσεχε, με πληγώνεις.
Πάνε μόλις έξι βδομάδες.
Ήθελα να την πάρω στο Μεξικό να γνωρίσει τη γιαγιά μου,
αλλά με απέρριψε.
Θα είσαι πάντα αυτός που μου έμαθε να οδηγάω σκούτερ.
Κι εγώ αυτός που σου έμαθε να κάνεις ποδήλατο.
Τέλος πάντων, δεν ήρθα στο Παρίσι επειδή είναι κοντά στις Βρυξέλλες.
Ήρθα επειδή κάθε χρόνο
γιορτάζουμε τα γενέθλια της Ίζαμπελ στο εξοχικό μας στο Κάζινς.
Αλλά τώρα είναι εδώ,
οπότε είπα να της φέρω λίγο από το Κάζινς.
Πολύ γλυκό.
Ξαδέρφια είναι;
Νόμιζα πως είναι αδέρφια.
Μάλλον όχι.
Έπεισα τα μέλη της αδελφότητάς σου να βοηθήσουν στο σερβίρισμα.
-Ωραία. -Ναι.
Τα κακά νέα είναι
ότι ο ψαράς μπέρδεψε την παραγγελία. Δεν έχει χτένια, μόνο στρείδια.
Τι να τα κάνω τα στρείδια;
Μαγείρεψέ τα.
Τέι, δεν θα τα μαγειρέψω. Εντάξει;
-Εντάξει. -Θα τα σερβίρω…
ωμά με μινιονέτ καρπουζιού.
-Δεν ξέρω… -Υπέροχα, μια χαρούλα.
Το άλλο είναι ότι η εταιρεία ενοικίασης
ξέχασε τα φορμάκια για το επιδόρπιο.
Τα ξέχασε; Σοβαρά;
-Αλλά δεν πειράζει. -Πώς;
Θα κατεβώ στην πόλη ν' αγοράσω. Ελπίζω να έχουν.
Θα πας στην πόλη;
-Θα έρθω να βοηθήσω. -Όχι, θα πάω μόνη.
Για προπόνηση.
Στη φαντασία μου είναι ή η Τέιλορ κάνει σαν ψυχωσική σήμερα;
Έμαθε για το Σαν Φρανσίσκο. Εντάξει;
-Τι; -Ναι.
Και τσαντίστηκε.
Πρέπει να της μιλήσω.
Κάν' το, αλλά έξω. Όχι εδώ μέσα, παρακαλώ.
-Κακή στιγμή; -Μόνο αν έχεις άσχημα νέα.
Ναι, μπορεί.
Μπαμπά, ήρθες.
Γεια σου, μικρέ. Έκπληξη!
Μάλλον χάθηκε το προσκλητήριό μου.
Απλώς δεν πίστευα πως θα…
Δεν είναι τίποτα σπουδαίο, ένα δείπνο είναι.
Αλλιώς μου το παρουσίασε η Λόρελ.
Έφερα σαμπάνια.
Από τον γάμο μου.
Ναι, να μην πάει χαμένη.
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου. Πήγαινέ τη στην αυλή.
Όχι στην κουζίνα;
Όχι. Απαγορεύεται η είσοδος σε καλεσμένους.
Τα λέμε εκεί σε λίγο.
-Δικό μου είναι το σπίτι. -Ναι.
Την έβαψα. Το δείπνο πάει κατά διαόλου,
ήρθε κι ο πατέρας μου να με δει να αποτυγχάνω.
Όλα καλά θα πάνε.
Όχι, δεν έπρεπε να ξανάρθω εδώ.
Το σπίτι με κάνει να νιώθω άχρηστος,
όπως όταν έφυγα πέρυσι το καλοκαίρι.
Είναι καταραμένο. Καλύτερα να το ακυρώσουμε.
Όχι, μη λες τέτοια. Εντάξει;
Τζερεμάια, σε βλέπω να σκίζεσαι εδώ και μήνες
για να φτάσεις ως εδώ, σε τούτη τη στιγμή.
Μην αφήσεις το παρελθόν να σου τη στερήσει.
Μην το αφήσεις να σε απομακρύνει από δω.
Παραείναι ωραίο το σπίτι.
Έχει και πισίνα, που να πάρει.
Ναι, η πισίνα είναι όντως ωραία.
Ναι, είναι.
Το ίδιο κι εσύ, Ντι-νάις.
Ναι.
Χαίρομαι που γνωριστήκαμε.
Ναι…
Θα σκίσεις, ρε θηρίο. Εντάξει;
Εντάξει.
'Ντάξει.
-Όχι, από δω. -Από δω.
Ευχαριστώ. Το 'πιασα.
Ναι.
Άνοιξε το δώρο μου.
Εντάξει.
Είναι πολύ ωραίο.
Πάντα σου άρεσε το δικό μου.
Ευχαριστώ.
Θεέ μου, τι ωραίο!
Πανέμορφο.
Λοιπόν, πού είναι το δώρο μου;
Αστειεύομαι.
Ίζαμπελ, αυτός είναι το δώρο.
Θα τον ξετυλίξεις αργότερα;
Εγώ σου έχω ένα δώρο,
γλυκιά μου.
Για όλους μας.
Μοιράσου το.
Με τον Μπενίτο…
δεν τα έχετε;
Δεν είπα ποτέ κάτι τέτοιο.
Παλιά έλεγες πως η μαριχουάνα καταστρέφει τη λευκή ουσία.
Θυμάσαι και το παραμικρό απ' όσα είπα;
Ναι.
Δεν θα 'ρθει απόψε η Κέιλι;
Με παράτησε, οπότε δεν πρόκειται να έρθει ποτέ.
Λυπάμαι.
Έτσι είναι οι χωρισμοί.
Εσύ βγαίνεις με καμία;
Όχι αυτήν την περίοδο.
Άρα σ' έχει βαρέσει η αγαμία.
Ήξερα ότι θα έσβηνε η φλόγα σας.
Να πάμε κρουαζιέρα για ελεύθερους.
Αμφιβάλλω αν γίνονται πλέον τέτοιες κρουαζιέρες.
Κι όμως. Μιλάμε για φεστιβάλ πηδήματος με ατέλειωτο ποτό.
-Άρρωστο. -Άκου,
με ένα μπικίνι κάτω από τον ήλιο της Καραϊβικής…
Λόρελ, θα έσκιζες.
Είσαι χυδαίος.
Γι' αυτό δεν σε κάλεσε ο Τζερεμάια.
Είναι κακιά. Πάω να γεμίσω.
Τι; Πλάκα έκανα.
Χαίρομαι που ήρθε.
Τουλάχιστον, προσπαθεί.
Τι ωραία που ξαναβρεθήκαμε πάλι.
Ναι.
Μου λείπει η Μπέλι.
Το πιστεύεις ότι το κοριτσάκι μας
-κλείνει τα 22 αύριο; -Θεέ μου.
Θυμάσαι όταν έκλεισε τα τρία;
Όρμηξε στην τούρτα
-και πασαλείφτηκε με γλάσο. -Ναι.
Γεια σας. Θα θέλατε ένα ποτήρι απ' αυτό το Bus…
κάτι γαλλικό;
-Ναι, ευχαρίστως. -Εντάξει.
Πείτε μου πόσο.
Λίγο ακόμα.
-Ορίστε. -Φτάνει.
-Εσείς; -Όχι, ευχαριστώ.
Ωραία. Αριβεντέρτσι.
Ευχαριστούμε.
-Στην υγειά της Μπέλι. -Στην υγειά της.
Μ' αρέσουν οι φίλοι σου.
Όλοι;
Οι περισσότεροι.
Θυμάσαι πριν που είπα
ότι ήθελα να σου φέρω ένα κομμάτι από το Κάζινς;
Άρα μου έφερες δώρο.
Περίπου. Τη μάζεψα
όταν είχαμε γυρίσει για την 4η Ιουλίου πριν λίγα χρόνια.
Θυμάμαι εκείνη τη γιορτή, ναι.
Ήξερα ότι θα επέστρεφα…
μετά από καιρό.
Οπότε, όταν μου λείπει το σπίτι,
βγάζω αυτό
και νιώθω πιο κοντά σε όλους.
Σκέφτηκα, λοιπόν,
ότι αφού κι εσύ θα κάνεις καιρό να επιστρέψεις,
να σου το χαρίσω.
Ευχαριστώ.
Πάρτε, στείλτε, μήπως και με βρείτε.
Έλα, μωρό μου. Πάρε με πίσω, σε παρακαλώ.
Θεέ μου.
Αυτό θα βαράει συνέχεια;
Ναι, αφού κάνω πέντε διαφορετικά πράγματα ταυτόχρονα,
-μάλλον. -Εντάξει.
-Ανακάτευε με τη φορά του ρολογιού. -Ανακατεύω.
-Τα φορμάκια σου. -Ευχαριστώ.
Μωρό μου, γύρισες. Είσαι κούκλα.
Ξέρω ότι θύμωσες, αλλά…
Γιατί να θυμώσω; Έκανες κάτι;
Πήρες καμιά απόφαση ζωής χωρίς να μου πεις;
-Άκου… -Όχι, εσύ άκου.
Νόμιζα πως τα πηγαίναμε καλά.
-Ένιωθα ωραία. -Τα πηγαίναμε.
Τα πηγαίναμε…
Θεέ μου. Όχι, τα πάμε.
-Τα πάμε; -Ταιριάζουμε.
-Στίβεν, ανακάτευε. -Εντάξει.
Ταιριάζουμε. Τα πάμε τέλεια.
Τόσο τέλεια,
που θα πας 5.000 χιλιόμετρα μακριά χωρίς εμένα.
Δεν είπα κάτι τέτοιο.
Μάλλον δεν άκουσα που μου πρότεινες να έρθω.
Σε κουβάλησα ήδη στη Βοστώνη.
Κατ' αρχάς, δεν με κουβάλ…
Κανείς δεν με "κουβαλάει" πουθενά.
Εντάξει, ναι. Συγγνώμη.
Θέλω να πω,
πώς να σου ζητήσω να έρθεις στην Καλιφόρνια τώρα;
Αν, ο μη γένοιτο, τα πράγματα δεν πάνε κατ' ευχήν…
Αυτό πιστεύεις, δηλαδή.
Άλλο εννοούσα.
-Καλά που μου το λες τώρα… -Γαμώτο!
-…για να μη χαραμίσω ένα εξάμηνο. -Άλλο εννοούσα.
-Δεν είπα… -Αυτό είπες.
Ότι τα πράγματα δεν θα πάνε κατ' ευχήν μεταξύ μας.
Παιδιά, σας λατρεύω, αλλά φύγετε από την κουζίνα μου!
-Συγγνώμη. -Συγγνώμη, Τζερ.
-Μωρό μου, άλλο εννοούσα. -Ότι δεν θα πάνε κατ' ευχήν…
Γαμώτο.
Με τη φορά του ρολογιού. Σιγά το πράγμα.
Μπορούμε να κουβεντιάσουμε ήρεμα, σε παρακαλώ;
Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μου το είπες.
Δεν ήξερα τι να σου πω. Δεν είμαι σίγουρος αν θα δεχτώ.
Μη λες βλακείες, φυσικά θα δεχτείς.
Είναι τ' όνειρό σου.
Κι η Ντενίζ θα σε σκοτώσει αν της χαλάσεις τη δουλειά.
Ναι, μα…
Τέιλορ, τ' όνειρό μου είναι και να μένω μαζί σου.
Αν ισχύει αυτό,
τότε, γιατί δεν μου ζητάς να έρθω μαζί σου;
Πες αλήθεια.
Πίστευες πως κλασικά θα φρίκαρα;
Όχι, Τέι.
Αν μου ζητούσες πέρυσι να σ' ακολουθήσω στην άλλη άκρη της χώρας,
θα γινόμουν έξω φρενών.
Και πιθανόν θα χωρίζαμε. Πάλι.
Αλλά δεν με τρομάζει πια η σχέση μας.
Τρομάζω που δεν το αντιλαμβάνεσαι.
Μόνο που…
δεν είναι αυτό, Τέιλορ.
Εγώ…
δεν θέλω να παρατήσεις τίποτα για χάρη μου.
Εντάξει;
Σε είδα να το κάνεις για τη Λουσίντα.
Δεν θέλω να σου βάλω χαλινάρι.
Δεν μου βάζεις χαλινάρι, χαζέ.
Θέλω να είμαστε μαζί.
Σίγουρα θέλω να σκίσω και στις δημόσιες σχέσεις,
αλλά αυτό γίνεται στο Σαν Φρανσίσκο
εξίσου όπως στη Βοστώνη.
Και καλύτερα.
Ναι, μα…
Τι εννοείς; Κυριολεκτικά, μόλις μετακόμισες εδώ,
και θα 'ρθεις για μένα στην Καλιφόρνια;
Όχι για σένα. Μ' εσένα.
Δηλαδή, άμα το θες αυτό.
Τέι, σ' αγαπώ.
Σ' αγαπώ όσο δεν γίνεται.
Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς εσένα.
Είσαι το πεπρωμένο μου.
Λες να μας βλέπουν;
Δεν δίνουν σημασία.
-Η μάνα μου είναι εκεί. -Είναι σημαντική μέρα.
-Φερόμαστε αντιεπαγγελματικά. -Ναι.
Θεέ μου! Θα πάμε στην Καλιφόρνια!
-Ναι, θα πάμε. -Πω πω!
Είναι τρέλα;
Ναι.
Δηλαδή, δεν ξέρω.
Ποιο είναι το χειρότερο σενάριο;
Θα μπορούσα…
Γιατί είσαι τέτοια;
Έτοιμη την είχες την ατάκα!
Πέρασες ωραία στα γενέθλιά σου, Μπέλι;
Μήπως να σε λέω "Ίζαμπελ" τώρα;
Όχι.
Θέλω να με λες "Μπέλι".
Και κανονικά γιορτάζω αύριο.
Έκλεισα τα 22 πριν από μόλις…
μιάμιση ώρα.
Αλλά, ναι, πέρασα πολύ ωραία.
Ήταν τέλεια.
Να σου ομολογήσω κάτι;
Πριν έρθω εδώ, πίστευα πως ίσως κρυβόσουν.
Ότι κάπως τιμωρούσες τον εαυτό σου…
για όλα όσα έγιναν.
Σαν να είχες αυτοεξοριστεί.
Όχι επειδή πίστευα ότι σου άξιζε,
αλλά μάλλον επειδή αυτό έκανα εγώ για πολύ καιρό,
και ίσως…
να έλπιζα ότι αυτό είναι προσωρινό,
ότι θα συγχωρούσες τον εαυτό σου και θα γυρνούσες πίσω.
-Κόνραντ… -Όχι, το ξέρω.
Έπεσα τελείως έξω.
Το κατάλαβα.
Δεν κρύβεσαι.
Έχεις μια υπέροχα στρωμένη ζωή,
και χαίρομαι που είχα την ευκαιρία να τη δω.
Παρομοίως.
Δεν κάνεις τελείως λάθος.
Νομίζω πως κρυβόμουν στην αρχή.
Περνούσα δύσκολα, ένιωθα μοναξιά και…
μάλλον πέρασε από τον νου μου ότι μου άξιζε αυτό.
Δεν είσαι η κακιά της ιστορίας.
Έλα τώρα. Ξέρουμε κι οι δυο ότι είμαι.
Μπήκα ανάμεσα σ' εσένα και τον Τζερ,
σας χώρισα.
Όλοι φταίμε γι' αυτό.
Δεν ήταν ο ρόλος σου να μας κρατήσεις ενωμένους.
Παιδιά ήμασταν.
Δεν ήθελε να πληγώσει ο ένας τον άλλον.
Και σου εγγυώμαι,
για όποια υπόσχεση κι αν δώσαμε τότε,
κανείς δεν θα σου ζητήσει τον λόγο.
Τουλάχιστον όχι εγώ.
Ο Τζερ ξέρει ότι είμαι εδώ.
Και δεν έχει πρόβλημα;
Δεν ξέρω. Είπε "Καλή τύχη".
Ειρωνικά το είπε;
Ή το εννοούσε;
Έχει πανσέληνο απόψε.
Χαίρομαι που είμαστε πάλι κάτω από το ίδιο φεγγάρι.
Μπέλι…
Θέλω να σε πάω και κάπου αλλού.
Έλα.
Οκέι…
Γλείφουν τα μπολ με το γκασπάτσο έξω.
Τέλεια.
-Είσαι εντάξει; -Ναι.
Σύντομα θα 'μαι καλύτερα.
Θέλω να δοκιμάσω το επιδόρπιο.
Αν δεν βγει πετυχημένο,
θα σε στείλω να φέρεις Twinkies.
Σίγουρα θα είναι μούρλια.
Ωραία. Κάτσε εδώ.
Θα είσαι η δοκιμάστρια.
-Έτοιμη; -Οκέι.
Εντάξει.
Λίγο απ' αυτό…
Ωραία.
Ορίστε.
Οκέι.
Κοίτα δω.
Πώς είναι;
Θεέ μου, είναι απίθανο.
Αλήθεια;
Σοβαρά, τα σπάει.
-Χαίρομαι. -Θεέ μου.
Κοίτα δω που έγινες πετυχημένος!
Είναι απίστευτο, ρε συ.
Μακάρι να το έβλεπε η μαμά μου.
Πάντως, ο Άνταμ φαίνεται πως εντυπωσιάστηκε.
Δεν είναι το ίδιο με το να είμαι γιατρός.
Θεέ μου.
Ο μεγάλος γιος σπουδάζει Ιατρική. Σιγά τα ωά.
Ειλικρινά, δεν τον ξέρω καλά,
αλλά απ' ό,τι έχω δει, είναι εκνευριστικός.
Θα λέει "Παρακαλώ, να με αποκαλείτε 'δρ Φίσερ'"
σ' όλη του ζωή σαν ψώνιο.
Ναι, καλά. Σε είδα πριν τον γάμο
που σου έλεγε για τις βάρδιες στην κλινική.
Κρεμόσουν από τα χείλη του.
Όχι, εσύ έχεις εμμονή μαζί του.
Και δεν ξέρω γιατί. Είσαι δεκάρι.
Είμαι δεκάρι;
Θεέ μου.
Μην κάνεις σαν να μην ξέρεις ότι είσαι κούκλος.
Είσαι σαν μοντέλο.
Λοιπόν, είδα την Τέιλορ και τον Στίβεν στην αποβάθρα.
Μάλλον θα πάει μαζί του στο Σαν Φρανσίσκο.
-Ναι. Δεν είχα αμφιβολία. -Ναι.
Είμαι σίγουρη πως θα σου λείψουν.
Δεν έχω μείνει ποτέ μόνος.
Πάντα με τρόμαζε αυτή η αίσθηση.
Μετά τον αρραβώνα με τη Μπέλι,
μου είχε πει ότι δεν θα πήγαινε στο Παρίσι.
Ήξερα μέσα μου πως ήθελε,
αλλά θα το παραμέριζε για μένα, και την άφησα
επειδή δεν ήθελα να μείνω μόνος.
Τέλος πάντων, νομίζω πως θα τα βγάλω πέρα μόνος μου.
Ναι, δεν θα 'χεις σπαστικιά συγκάτοικο πλέον.
Καλό αυτό.
Έλα τώρα. Ξέρεις πως θα μου λείψεις.
-Αλήθεια; -Πολύ.
Ναι.
Και τώρα κρατιέμαι για να μην…
"Για να μην";
Αυτό.
Συγγνώμη. Μήπως σε προσέβαλα;
Τι; Δεν το πιστεύεις ότι φιλάς τον βυσματούχο;
Όχι, δεν πιστεύω ότι με φιλάει αυτός.
Την προσοχή σας, παρακαλώ.
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω που ήρθατε εδώ απόψε.
Είχα τη χαρά να μαγειρέψω πρώτη φορά για πολλούς από εσάς.
Ελπίζω να μην ήταν κι η τελευταία.
Κι εμείς το ελπίζουμε.
Εις υγείαν.
Μπράβο.
Πολύ ωραίος λόγος.
Γεια μας.
Είναι πεντανόστιμο.
Εντάξει.
Τζερ, να σου πω λίγο;
Έχω να ετοιμάσω τα επιδόρπια.
Σε παρακαλώ;
Γιατί δεν με κάλεσες απόψε;
Επειδή σου έκοψα το χαρτζιλίκι;
Μπαμπά, μπορεί να με έβλεπες σαν αποτυχημένο, και ίσως ήμουν,
αλλά όχι πια.
Νομίζεις πως σε βλέπω έτσι;
Είμαι πολύ περήφανος για ό,τι έκανες απόψε.
Και δεν ξαφνιάστηκα. Ανέκαθεν ήξερα για τι είσαι ικανός.
Ανέκαθεν ήμουν περήφανος για σένα. Εννοείται αυτό.
Μάλλον έπρεπε να σ' το πω.
Είμαι περήφανος.
Ευχαριστώ, μπαμπά.
Ωραία.
Μη μένεις πολύ μέσα.
Ο κόσμος θέλει να σε βλέπει.
Σύμφωνοι.
Καλησπέρα.
Φτάσαμε.
Δεν είναι ωραία;
Κοίτα πώς το φως αντανακλάται στο νερό.
Μαγεία.
Όντως.
Μπέλι, θες να χορέψουμε;
Θυμάσαι πότε ήταν η τελευταία φορά;
Στον σχολικό χορό.
Άδοξη στιγμή μου.
Κι εγώ έκανα σαν κακομαθημένο.
Φανταζόμουν κάτι τέλειο όπως στις ταινίες…
Να χορεύουμε επί ώρες,
να γυρίσουμε στο ξενοδοχείο και…
Να κάνουμε έρωτα;
Ναι, Κόνραντ. Να κάνουμε σεξ.
Αντ' αυτού…
Σου έβαλα τις φωνές μες στη βροχή
και το έσκασα σαν κοριτσάκι.
Ωραία ανάμνηση.
Σχεδόν αξέχαστη.
Όπως όταν μου είπες "Άντε γαμήσου" στην κηδεία της μαμάς μου.
"Στον διάολο" είπα, όχι "Άντε γαμήσου".
Τώρα μάλιστα.
Όλα αυτά φαίνονται τόσο μακρινά.
Για ένα διάστημα,
με κρατούσαν όρθια τα γράμματά σου.
Όποτε ένιωθα μοναξιά
ή μου έλειπε το σπίτι,
καθόμουν και τα διάβαζα.
Τα διάβαζα και τα ξαναδιάβαζα…
Γιατί έκανες τόσο να μου απαντήσεις;
Επειδή έπρεπε να προχωρήσω.
Ν' αφήσω πίσω μου το παρελθόν,
κι αυτό δεν γινόταν όσο ακόμα σε σκεφτόμουν.
Και προχώρησες;
Πάμε σπίτι.
Άσε εμένα.
Ονειρευόμουν αυτό.
Εσένα.
Ξέρεις, εγώ…
Τι;
Ευχόμουν να σε δω σε κάθε μου γενέθλια.
Και τώρα θα μ' έχεις για πάντα.
Μάλλον θα σου εύχονται οι φίλοι στην πατρίδα.
Ναι.
Θεέ μου, πήγε 4:00. Τι…
Τι ώρα πρέπει να φύγεις για το συνέδριο;
Λοιπόν, σκεφτόμουν ότι…
η πρώτη μέρα είναι όλο χαιρετούρες. Να την αφήσω.
Να πάω αύριο.
Όχι, μην αλλάξεις τα σχέδιά σου για μένα.
Όπως εγώ δεν θ' αλλάξω τα δικά μου.
Δεν είχα τέτοια προσδοκία.
Ωραία.
Γιατί, ξέρεις, έχω ζωή εδώ.
Το ξέρω.
Το καταλαβαίνω.
Χαίρομαι.
Πού πας;
Για πιπί.
Μην πάθω ουρολοίμωξη.
-Ιατρική σπουδάζεις. Ξέρεις. -Ναι.
Ασφαλώς.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
Καλύτερα να 'σαι παρών την πρώτη μέρα.
Πότε φεύγει το επόμενο τρένο;
Το πρώτο αναχωρεί στις 5:00.
Αλλά…
μπορούμε να φάμε πρωινό, προλαβαίνω.
Μπα, δεν πεινάω.
Καλά, θα φύγω με των 5:00.
Όλα εντάξει;
Έκανα κάτι;
Κόνραντ, πώς το έχεις στο μυαλό σου αυτό;
Νόμιζα πως εμείς…
Εμφανίζεσαι στο κατώφλι μου
απρόσκλητος στα γενέθλιά μου.
Ποιο ήταν το σχέδιό σου;
Δεν είχα κάποιο σχέδιο.
Απλώς, σκεφτόμουν…
Ήθελα να σε δω.
-Να σου πω… -Τι;
Ότι σ' αγαπώ.
Και;
Και ήθελα
να μάθω αν μ' αγαπάς κι εσύ ακόμα.
Δεν μ' αγαπάς πια;
Πάντα σ' αγαπούσα.
Αυτό είναι το πρόβλημα.
Δεν το βλέπω έτσι.
Πώς ξέρουμε ότι αγαπιόμαστε επειδή το θέλουμε
κι όχι επειδή μας το 'παν;
Νομίζεις ότι σ' αγαπώ
επειδή, όταν ήμουν έξι ετών,
η μάνα μου πίστευε ότι θα παντρευτούμε;
Όχι, δεν είναι…
Δεν εννοώ αυτό. Θέλω να πω…
Αν δεν είχε ξαναρρωστήσει η μητέρα σου,
εμείς θα ήμασταν μαζί;
Ή θα πήγαινες σε καμιά κατασκήνωση το καλοκαίρι…
και δεν θα με ξανακοιτούσες;
Ξέρεις, αν δεν είχαμε χάσει τη Σουζάνα,
θα ήταν…
τόσο σημαντικό για μας;
Μήπως…
μ' αγαπάς μόνο επειδή το ήθελε η μητέρα σου,
και μετά πέθανε.
Δεν είναι αυτός
ο λόγος που σε αγαπώ.
Δοκίμασα τα πάντα…
για να πάψω να σ' αγαπώ για το χατίρι του Τζερ,
για να μην…
σε παρασύρω κι εσένα στη θλίψη μου.
Αγωνίστηκα.
Πολύ πριν το καλοκαίρι που αρρώστησε η μητέρα μου.
Πάντα σε είχα στην καρδιά μου.
Πάντα σε νοιαζόμουν.
Ώσπου κάποια στιγμή,
άρχισα να σε βλέπω διαφορετικά, κι αυτό με τρόμαξε
γιατί δεν ήθελα
ν' αλλάξουν τα πράγματα ανάμεσά μας.
Αυτό που νιώθω για σένα, Μπέλι,
δεν έχει να κάνει επουδενί με τη μαμά μου.
Αν σε πρωτογνώριζα απόψε,
θα σε ερωτευόμουν.
Έλα, βρε Κόνραντ.
Πώς το ξέρεις αυτό;
Γιατί ενώ έχω αλλάξει τελείως,
το μόνο που έμεινε απαράλλαχτο είναι ότι σ' αγαπώ.
Κόνραντ…
Μακάρι να ήμουν τόσο σίγουρη όσο εσύ.
Αλλά δεν είμαι.
Λυπάμαι.
Εγώ όχι.
Πάω να προλάβω το τρένο.
Χρόνια πολλά, Μπέλι.
Όλο αυτό το διάστημα, ήθελα να πιστεύω ότι άλλαξα.
Ότι δεν είμαι πια η ίδια.
Είμαι, όμως. Ήταν τόσο κακό αυτό το κοριτσάκι;
Ακολουθούσε πάντα την καρδιά της,
και παρά τα λάθη της,
θέλω να πιστεύω πως άξιζε την αγάπη.
Την αγαπώ ακόμα.
Κι αυτόν τον αγαπώ.
Έχω καστανά μαλλιά και μάτια,
και πάντα θ' αγαπώ τον Κόνραντ Φίσερ.
Κόνραντ!
Ταξί!
Κόνραντ;
Είναι πιασμένη η θέση;
Κόνραντ,
επιλέγω εσένα… με τη θέλησή μου.
Αν υπάρχουν άπειροι κόσμοι,
κάθε εκδοχή του εαυτού μου επιλέγει εσένα
σε κάθε έναν από αυτούς.
Σ' αγαπώ, Μπέλι.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
-Γεια μας. -Γεια μας.
Δεν επέστρεψα εκείνο το καλοκαίρι.
Μα τελικά, το έκανα.
Τίποτα δεν συγκρίνεται
με την επιστροφή στο σπίτι σου μετά από πολύ καιρό.
Κι όπως πάντα,
το εξοχικό χάριζε ατέλειωτες υποσχέσεις για τα καλοκαίρια…
Κι όλα όσα θ' ακολουθούσαν.
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ
Ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου
για την αγάπη σας όλα αυτά τα χρόνια.
Είναι τιμή μου που επιλέξατε την ιστορία της Μπέλι
για να σας κρατάει συντροφιά τα καλοκαίρια.
Δώσαμε και την ψυχή μας γι' αυτήν τη σειρά
και είμαστε ευγνώμονες που πορευτήκατε μαζί μας.
Ίσως συναντηθούμε κάποιο καλοκαίρι στο Κάζινς. Ως τότε,
με παντοτινή αγάπη, Τζένι.
Υποτιτλισμός: Φίλιππος Ηρακλειώτης
Επιμέλεια Σταυρούλα Σοκόλη