Sebelum ini dalam… Musim Panas Yang Aku Menjadi Cantik…
Susannah kata apabila saya dilahirkan,
dia tahu saya ditakdirkan untuk anak lelakinya.
Conrad atau Jeremiah?
Kenapa awak buang semua itu?
Bukankah kita saling mencintai?
Betul.
Awak kawan baik saya.
Saya nak jadi lebih, tetapi saya menunggu.
-Isabel Conklin, kahwin dengan saya? -Ya.
Adakah ini gurauan?
Jangan kahwin. Bersama saya.
Pandang mata saya dan kata awak tak sayang dia.
-Saya cinta awak. -Bukan itu soalan saya.
Ini Belly dan Conrad. Mereka teman sejiwa.
Kita lebih baik daripada mereka.
Kami sering kembali bersama.
Tak pernah berakhir.
Kalau tak menjadi?
-Kamu di mana? -Saya di Paris.
Apa khabar Belly? Awak rasa dia nak dengar daripada saya?
Kamu terpaksa ambil tahu sendiri.
Sebahagian diri saya percaya kami akan jumpa jalan kembali.
Buat apa yang perlu.
Jangan harap saya okey, tapi jangan bazirkan.
MUSIM PANAS YANG AKU MENJADI CANTIK
-Rambut awak nampak cantik. -Terima kasih.
Jaga diri, okey?
Belly.
Conrad.
Kejutan!
Peluk saya. Mari sini. Hai.
Saya suka rambut awak.
Ya, terima kasih.
Apa awak buat di sini?
Ya.
Maaf, ini perkara saat akhir.
Saya ada persidangan di Brussels,
dan Brussels tak jauh dari Paris.
-Ya. -Jadi…
-Saya ingat hari jadi awak… -Esok.
Saya tahu. Cuma…
Persidangan bermula esok.
Saya nak cuba jumpa awak,
naik kereta api ke Brussels nanti.
Awak dah ada rancangan.
Ya, dah ada.
Tak apa. Saya tiba-tiba muncul di depan awak…
Pukul berapa kereta api awak?
Sepanjang hari.
Saya nak ambil kereta api terakhir
dan jika tak jumpa awak, saya nak lihat sekeliling,
bersiar-siar, jadi tiada masalah.
Saya ada rancangan pada pukul 8:00, tapi…
Kita boleh lepak bersama.
-Ya? -Ya.
-Seronok jadi pelancong semula. -Ya?
-Ya. -Itu mengagumkan.
Ya. Biar saya letak beg awak di apartmen saya
-dan kita boleh pergi. -Okey.
Tunggu. Saya akan kembali.
Baiklah.
Apa yang awak buat?
Jadi pemandu pelancong dan hantar dia balik.
Baiklah, ada tomato di sana…
Dua puluh lima.
Hei.
-Hei. -Pukul berapa awak bangun?
Pukul 5:00.
Wah.
Saya perlu sediakan empat hidangan untuk 30 orang
yang menjangkakan "Cef Terbaik Boston," jadi…
Saya rasa berdasarkan TikTok Taylor,
awak ialah cef baharu paling seksi.
Kenapa saya biar dia buat begini?
Apabila awak berjaya, semua restoran lima bintang akan merayu
awak jadi garde-manger.
Awak tahu garde-manger?
Saya tak tahu.
Boleh lihat telefon itu?
Conrad kata semoga berjaya malam ini. Dia di Brussels?
Tak, dia di Paris. Bersama Belly.
Biar betul.
Ya.
Dia telefon saya semalam.
Bukan nak menyibuk, tapi…
D, dah enam bulan saya tinggal di bilik tetamu awak.
Saya rasa kita okey.
Okey, tapi awak tak apa-apa?
Ya.
Ya, saya rasa jangkaan itu bahagian paling teruk, tapi…
oleh kerana perjumpaan semula Belly dan Conrad akhirnya berlaku,
tak teruk sangat.
Adakah ini kemajuan?
Siapa tahu?
Hei, letakkannya.
-Sebiji. -Bukan untuk awak.
Hanya sebiji.
Hei, saya nak beritahu awak.
Saya jumpa sofa baharu.
Kita dah ada sofa.
Ya, awak benci sofa itu.
Awak selalu merungut apabila awak bekerja,
belakang awak sakit.
-Awak dah bosan dengan saya. -Tak.
Saya pilih perabot untuk apartmen awak.
Tak, Jere. Bukan begitu.
Saya nak pindah ke California
dalam sebulan.
-Apa? -Saya tahu.
Saya dan Steven akhirnya dapat dana yang banyak,
dan bergantung kepada kami untuk pindah ke San Francisco
tapi saya tak tinggalkan awak begitu saja.
Denise, saya amat teruja untuk awak.
Awak berhak.
-Awak berusaha keras. -Terima kasih.
Ya Tuhan. Taylor pasti marah.
Sebenarnya, Conklin belum beritahu
dia nak pindah ke San Francisco, jadi tutup mulut hari ini.
Apa?
Maaf, apa yang awak… Apa awak cakap?
-Saya akan bunuh dia. -Taylor, berhenti.
Saya baru tahu bahawa bar untuk malam ini
bocor dan ia banjir,
jadi saya rasa semuanya rosak. Semua rosak!
Taylor, tolong tunggu. Maaf.
Saya nak lompat masuk.
Okey, masuklah.
Saya nak lompat masuk.
Tak, ia terlalu sejuk.
Apa awak nak lihat selepas ini?
Mungkin Menara Eiffel, bukan?
-Boleh. -Pemandangannya indah.
Ada lagi yang kita boleh buat?
Père-Lachaise, tempat Jim disemadikan?
-Ya, boleh juga. -Ya?
Saya…
Saya habiskan banyak masa…
membayangkan hidup awak.
Agaknya…
Entahlah, saya akan buat apa-apa saja tapi saya harap…
saya boleh melihat Paris seperti awak melihatnya.
Okey.
Saya tahu nak bawa awak ke mana.
Ke mana?
Lihatlah nanti.
Ke mana?
Okey, saya baru pindah ke Boston untuk dia.
Saya mula kerja baharu dan dia fikir
saya akan pindah ke California?
Dia tak cakap begitu.
Dia tak cakap apa-apa!
Awak rasa dia nak berpisah dengan saya?
-Tak! -Beritahu saja.
-Dia cakap itu? -Saya dah cuba 20 tempat
dan tiada.
Kamu dapat jumpa tempat?
Tidak, kami agak sibuk.
Kita akan cari sesuatu.
Saya nak tahu sebab teman lelaki saya nak pindah senyap-senyap.
Saya perlu masak stok dan perapkan kambing
supaya siap serentak dengan kekapis,
tapi sia-sia jika tiada tempat makan.
Saya tahu, saya minta maaf.
Mungkin batal saja.
-Tak boleh. -Tak boleh.
Apa kata di rumah awak yang cantik di atas air itu?
Suasana sempurna.
Entahlah.
Orang akan kagum dengan pemandangannya. Dapurnya pun besar.
Saya tak kembali sejak…
Jere, jika awak belum bersedia, cari tempat lain.
Tidak. Denise, awak betul.
Ia bagus untuk saya, untuk makan malam.
Saya mula berkemas.
-Okey. -Mari bincang hal Steven.
Awak perlu cakap dengan Steven. Okey?
Saya akan cakap.
Okey. Baiklah.
Sebenarnya, mari tunggu selama 24 jam, okey?
Ini malam penting bagi Jere dan…
Malam ini penting bagi saya.
Jika berjaya, bos saya akan serahkan tanggungjawab
kempen promosi kami, saya cuma perlu…
Saya perlu mencari cara untuk membawa pempengaruh makanan ke Cousins
dan ubah laluan trak hantar makanan
dan peralatan sewa
dan kakitangan.
-Celaka! -Okey.
Okey. Hai. Hei,
awak boleh. Saya akan tolong awak.
Awak betul.
Saya tenang.
Saya fokus. Okey?
Macam laser dan kita akan buat.
Boleh naik ke sini?
-Ia agak luar biasa, bukan? -Ya.
Awak kerap datang?
Dahulu.
Apabila saya mula-mula sampai di sini, dan…
Saya masih mencari jalan…
Terdapat banyak jam dalam sehari.
Pengurus bar tempat saya bekerja,
namanya Celine,
dia pernah kerja di bangunan ini
dan dia yang beritahu saya tentang ruang ini…
dan…
Begitu menarik melihat Paris dari sini.
Semuanya terbentang.
Ia membuatkan saya sedar.
Cara ia semua…
bersatu dengan indah. Saya cuma…
-Kagum. -Macam tubuh manusia.
Jika awak cuba memahaminya, organ demi organ,
ia sesuatu yang tak dapat dilengkapkan, teramat sangat,
tapi jika awak boleh berundur dan melihatnya secara keseluruhan
dan lihat cara tubuh berfungsi bersama,
tiba-tiba ia masuk akal dan ia ajaib.
Bukan itu maksud awak, bukan?
-Ya. -Okey. Ya.
Buat seketika…
awak macam…
Macam gek?
Macam awak ketika sepuluh tahun.
Awak nampak selesa di sini.
Di Paris.
Ya, saya rasa begitu. Sekarang.
-Ambil masa setahun nak rasa selesa… -Ya?
Ya.
Dahulu perlu sedia secara mental untuk keluar apartmen…
untuk buat kerja mudah.
-Seperti apa? -Seperti…
Apa?
Seperti mencari bahan pencuci baju di Monoprix.
Saya tak tahu mana satu untuk baju
dan mana untuk pinggan.
Lebih sukar daripada dilihat
dan perlu tanya seseorang
dan mereka tak faham ketika saya sebut "lessive".
Bagus bagi saya.
Conrad, awak tak tahu bunyi Perancis yang bagus.
Ya, banyak kali saya rasa macam orang bodoh.
Tapi suatu hari saya datang untuk lihat matahari terbit,
dan saya ingat apa yang awak cakap…
tentang melihat Pasifik.
Awak ingat?
Awak kata awak seperti di planet lain.
Segalanya boleh berlaku.
Paris dah jadi itu bagi saya.
Ia amat sukar…
Tapi saya tahan,
dan sekarang saya boleh tinggal di bandar paling indah di dunia.
Saya tahu awak mampu.
Ya? Bagaimana awak tahu?
Ayuh. Apa mak kita panggil awak?
Mereka panggil awak kucing lorong liar.
Saya tak rasa itu ialah pujian.
Ya.
Awak sentiasa cekal.
Awak tak pernah mengalah daripada cabaran.
Awak kompetitif, terutamanya ketika bersaing dengan diri awak.
Ayuh.
Paris takkan menjatuhkan awak.
Nak ikut malam ini?
Jika ada kereta api yang lebih lewat.
Ada kereta api lewat, saya…
Saya tak nak ganggu awak…
Tak mengganggu.
Cuma kawan-kawan… adakan makan malam sebelum hari jadi.
Ya, awak patut datang. Seronok.
Pasti seronok mempunyai kawan lama di sana.
Awak pasti? Saya…
Ya.
Hei, ini bagaimana?
-Boleh naikkan? -Ya.
Perlu lebih rendah.
Tay, saya nak awak cuba.
-Ya. -Denise
buat kerja untuk awak?
Pasti dia buat untuk awak.
-Okey. Semua nampak elok. -Ya.
Harap saya tak rosakkan apa-apa.
-Apa rasanya? -Sempurna.
Awak tak makan minyak selasih.
Saya tak tahu apa awak nak, Jere.
Rasanya seperti sup tomato sejuk. Sedap.
-Saya dapat semuanya! -Maaf.
-Hei. -Hai.
Denise, saya perlukan bantuan.
Ya, baiklah.
Terima kasih kerana tolong.
-Sudah tentu, sayang. -Ya.
Tahu awak nak kagumkan bos
-dan kepentingannya. -Ya.
Kerja ialah segalanya, bukan?
Ya.
Ini nampak cantik.
Saya lega awak rasa begitu. Awak tahu apa?
Saya habiskan banyak masa untuk makan malam ini
sehingga saya tak fikir cara lain
untuk jadikan apartmen kita milik kita.
Lebih selesa.
Okey. Ya.
Kita patut cat ruang tamu.
Okey. Boleh.
Kita patut bela kucing.
Kucing?
Lucinda tak izinkan sebab dia rasa kucing jahat,
tapi kita boleh jadi ibu bapa kucing yang baik.
Kita boleh besarkan anak kucing dengan baik.
Ya, tentu sekali.
Mungkin kita boleh fikir dahulu.
-Ya, fikir dahulu, celaka! -Apa awak…
Okey, jika ia penting bagi awak…
Okey, jom bela kucing.
Saya rasa kita belum sedia…
Sudahlah. Pekerja saya semua berhenti.
Apa kejadah?
Beberapa minit lagi, saya janji.
Tak apa. Ambil masa awak.
Ini apartmen yang bagus.
Terima kasih. Saya mewarisinya daripada kawan saya, Gemma.
Jumpa dia malam ini.
Lebih cantik dibandingkan dengan rumah lama.
Tak sabar nak jumpa kawan awak.
Awak sangat cantik.
Terima kasih.
Saya jumpa ini.
Biar saya tolong.
Okey.
Terima kasih.
Kita harus pergi.
-Ya. -Saya nampak okey?
-Okey. Bagus -Ya, kita boleh pergi.
-Hei. -Helo.
Hei, apa khabar?
-Baik, dan awak? -Baik.
Cantik. Selamat hari jadi!
Hai. Apa khabar?
Gembira jumpa.
-Gembira jumpa. -Hai.
Hei!
-Selamat hari jadi! -Terima kasih.
-Hai. Apa khabar? -Baik, awak?
-Teman sebilik. -Okey.
Isabel!
Rambut awak!
Cantiknya!
Awak memang cepat.
Siapa lelaki ini, Isabel?
Ini Conrad. Kawan dari kampung halaman.
Conrad, ini kawan saya, Gemma dan Max.
-Gembira bertemu. -Conrad?
-Hai. -Max.
Dia di sini. Bagus atak tidak?
Kita lihat nanti.
Isabel!
Biar betul, orang Amerika yang nakal.
Abangnya.
Jika ini kacak, adiknya bagaimana?
Conrad, ini…
-Celine. -Hai.
Rakan karib Isabel di Paris.
Apa dia?
Kedua kepada Gemma.
Gembira bertemu.
Kir Royale untuk ratu.
Selamat hari jadi.
Terima kasih. Conrad, ini Benito.
Hei. Gembira bertemu awak.
Saya juga Conrad.
Kami dengar semua tentang awak.
Awak legenda di Paris.
Legenda, ya?
Jaga kelakuan.
Saya jaga kelakuan.
Saya ada hadiah untuk awak.
-Mari. -Saya akan kembali.
Jadi, bagaimana perjalanan awak?
Ya, boleh tahan.
Bagaimana kamu kenal Isabel?
-Dia selamatkan saya. -Sungguh?
Ya. Kemudian kami berpesta,
dan kami terus berkawan.
Ya.
Tapi soalan penting, awak suka wain?
Saya suka wain.
-Awak nak segelas? -Ya. Terima kasih.
Benito, cantik. Terima kasih.
-Saya gembira. -Lihat.
Tunjuklah.
Terima kasih.
Baiklah.
Awak tahu, Conrad, saya rasa awak agak romantik.
Luahkan cinta awak kepada Isabel sebelum dia kahwini adik awak.
Awak tak rasa itu…
masa yang teruk?
Sebenarnya, saya tak mulakan perbualan
dengan berfikir bahawa saya akan isytiharkan cinta saya.
Tapi awak tak boleh tahan lagi,
itu yang romantik.
Saya rasa adik saya tak setuju dengan awak.
Ia seperti dalam filem.
Separuh orang yang melihat skrin menjerit, "Buat, Conrad."
Separuh lagi kata, "Tak, jangan buat."
Ya, dalam filem, dia penjahat.
Tak, jika ada orang jahat, saya orangnya.
Mengapa kita tak tanya soalan yang kita semua patut tanya,
"Conrad, apa awak buat di Paris?
Dia nak kerja. Dia ada persidangan di Brussels,
jadi Paris amat dekat.
Taklah dekat sangat.
Sejam setengah.
Sudahlah, Benny.
Tiada penerbangan terus dari California ke Brussels?
Tak masuk akal.
Tidak, awak betul.
Saya tukar penerbangan. Saya nak jumpa dia.
Hei, jangan hiraukan Benito.
Dia masih sedih Isabel berpisah dengannya.
Hati-hati dengan perasaan saya.
Baru enam minggu.
Saya nak bawa Isabel ke Mexico untuk jumpa nenek saya, tapi…
dia tolak saya.
Awaklah lelaki yang ajar saya menunggang skuter, jadi…
Saya yang ajar awak menunggang basikal.
Tidak. Saya tak datang ke Paris kerana ia dekat dengan Brussels,
saya datang sini kerana setiap tahun
kami sambut hari jadi Isabel di rumah musim panas kami di Cousins,
dan kini dia di sini,
jadi saya nak bawa Cousins kepada dia.
Comelnya.
Sepupu?
Saya sangka mereka adik-beradik?
Rupanya tak…
Berita baiknya ialah saudara frat awak akan jadi pelayan.
-Bagus. Ya. -Bagus.
Berita buruknya…
vendor makanan laut salah pesanan, jadi tiada kerang, cuma tiram.
Apa saya patut buat dengan tiram?
Masaklah.
Tay, saya takkan masak, okey?
-Okey. -Saya akan hidangkan…
Hidangkan mentah dengan mignonette tembikai,
-entahlah… -Kedengaran bagus.
Satu lagi, syarikat sewa
terlupa mangkuk pencuci mulut…
-Terlupa? Serius? -Kecil…
-Ya, tapi ini bukan krisis. -Bagaimana?
Saya akan ke bandar dan cuba cari. Harap-harap ada.
Nak ke bandar? Saya bantu.
-Saya temankan. -Saya buat sendiri.
Ia boleh jadi latihan.
Adakah saya berkhayal atau Taylor berkelakuan gila hari ini?
Dia tahu tentang San Francisco, okey?
-Apa? -Ya.
Dia marah.
Okey, saya kena cakap dengannya.
Ya, boleh, tapi di luar, jangan di sini.
-Masa tak kena? -Hanya jika ia berita buruk.
Ya, boleh jadi.
Hei, ayah datang.
Hei, nak. Kejutan!
Jemputan ayah hilang dalam mel.
Saya tak rasa…
Ia bukan hal besar, ia makan malam.
Laurel cakap ia penting apabila dia beritahu ayah.
Ayah bawa champagne.
Dari majlis kahwin.
Ayah tak nak ia dibazirkan.
Baiknya awak, Adam. Apa kata awak bawa ke belakang?
Bukan di dalam dapur?
Tak boleh. Dapur terlarang kepada tetamu.
Saya akan jumpa awak nanti.
-Ini rumah saya. -Ya.
Habislah. Makan malam ini akan gagal,
dan ayah saya nak lihat ia terlerai.
Pasti okey.
Saya tak patut kembali ke sini.
Berada di rumah ini buat saya rasa teruk
semasa keluar musim panas lepas.
Tempat ini disumpah. Saya patut batalkan.
Okey, jangan cakap begitu. Okey?
Jeremiah, saya telah melihat awak bekerja keras berbulan-bulan,
untuk sampai ke sini, okey?
Jangan biar masa lalu merampasnya.
Jangan biar masa lalu rampas tempat ini daripada awak.
Rumah ini terlalu cantik.
Awak ada kolam renang.
Ya. Kolam renang itu boleh tahan.
Ya, memang pun.
Awak juga, D-Nice.
Ya.
Gembira kita jumpa.
Ya, awak…
Awak boleh. Okey?
Okey.
-Ke sini. -Ke sana.
Ya. Terima kasih.
Ya.
Buka hadiah daripada saya.
Baiklah.
Cantiknya!
Sebab awak suka saya punya.
Terima kasih.
Oh, Tuhan. Cantiknya.
Sangat cantik.
Baiklah, mana hadiah saya?
Saya bergurau.
Isabel, dialah hadiah awak.
Awak nak buka nanti?
Saya ada hadiah untuk awak.
Sayang.
Untuk kita semua.
Kongsilah.
Jadi, Benito…
Bukan kekasih awak?
Saya tak kata pun.
Awak kata ganja kacau jirim putih.
Awak hafal semua benda yang saya cakap?
Ya.
Jadi, tiada Kayleigh malam ini?
Dia tinggalkan saya, jadi Kayleigh dah tiada.
Maafkan saya.
Nak buat macam mana.
Awak keluar dengan sesiapa?
Bukan sekarang. Tak.
Maknanya, awak pun tak.
Saya tahu kamu akan berpisah.
Kita patut belayar solo.
Rasanya dah tiada pelayaran solo.
Ada. Nampaknya, ia pesta seks sepanjang masa.
-Jijik. -Dengarlah,
badan itu berbikini di bawah matahari Caribbean…
Laurel, awak pasti berjaya.
Awak memang menjijikkan.
Patutlah Jeremiah tak jemput.
Dia kejam. Saya nak isi semula.
Apa? Saya bergurau.
Saya gembira dia datang.
Setidaknya dia mencuba.
Gembira bersama semua orang.
Ya.
Saya rindu Belly.
Awak percaya anak kita
-berusia 22 tahun esok? -Ya Tuhan.
Ingat hari jadi ketiga tahun?
Dia makan kek itu
-dan ada aising di merata-rata. -Ya.
Hai. Awak nak segelas…
Sesuatu Perancis.
-Boleh. Terima kasih. -Boleh? Okey.
Banyak mana?
Tambah lagi.
-Ini dia. -Baiklah. Itu bagus.
-Baik. Awak? -Tak apa.
Okey. Arrivederci.
Terima kasih.
-Untuk Belly. -Untuk Belly.
Suka kawan awak.
Semuanya?
Kebanyakannya.
Awak ingat saya kata
saya nak bawa Cousins kepada awak?
Awak belikan hadiah?
Lebih kurang. Saya kumpul ini…
semasa Hari Merdeka pada musim panas beberapa tahun lepas.
Saya ingat Hari Merdeka itu.
Saya tahu saya takkan kembali…
untuk masa yang lama,
dan bila-bila saya rindu rumah…
Saya keluarkan ini
dan ia buat saya rasa dekat dengan semua
dan saya fikir, oleh kerana…
Awak takkan kembali untuk seketika,
mungkin awak nak simpan.
Terima kasih.
Telefon atau bip jika nak capai saya.
Sayang. Tolong telefon saya semula.
Ya Tuhan.
Benda itu akan terus berdering?
Ya. Saya buat lima perkara serentak.
-Sudah tentu. -Okey.
-Teruskan mengacau. Ikut arah jam. -Saya tak berhenti kacau.
-Itu mangkuk awak. -Terima kasih.
Sayang, awak dah kembali. Awak nampak cantik.
Saya tahu awak marah.
Saya tak marah. Kenapa? Awak buat sesuatu?
Macam buat keputusan penting tanpa beritahu saya?
-Saya… -Tak,
saya sangka kita bagus.
-Saya rasa bagus. -Ya.
Ya…
Tidak, memang pun.
-Ya? -Kita baik.
-Steven, kacau. -Okey.
Kita baik. Kita menakjubkan.
Ya, kita menakjubkan
dan awak akan pindah sejauh 4,800 kilometer tanpa saya.
Tak cakap begitu.
Saya terlepas bahagian awak ajak saya.
Saya minta awak pindah Boston…
Pertama, awak tak…
Tiada sesiapa "paksa saya" buat apa-apa.
Okey. Ya, saya minta maaf, okey?
Saya cuma cakap…
Sanggup saya ajak awak pindah ke California?
Ya Tuhan, mana tahu tak berjaya…
Awak rasa takkan berjaya.
Bukan begitu!
-Baguslah tahu… -Alamak.
-…saya takkan bazir… -Bukan begitu!
-Bukan… -Itu yang awak kata.
-Kita takkan berjaya? -Kalian.
Saya sayang kamu, tapi tolong keluar dari dapur!
-Maaf, Jere. -Maafkan saya, Jere.
-Bukan itu maksud saya. -Jika tak berjaya…
Tak guna.
Ikut arah jam. Bukan susah sangat.
Boleh kita bincang? Secara serius.
Kenapa awak tak beritahu saya?
Tay, saya tak tahu nak cakap apa. Saya tak pasti nak setuju.
Jangan bodoh. Sudah tentu awak setuju.
Ini impian awak.
Denise akan bunuh awak jika awak rosakkannya.
Okey, tapi…
Taylor hidup bersama awak, itu impian saya juga.
Okey, tapi jika itu benar,
kenapa awak tak ajak saya ikut awak saja?
Cakap jujur.
Awak ingat saya akan marah?
Tidak, Tay.
Jika awak minta saya pindah merentas negara ini bersama awak,
saya pasti marah.
Mungkin kita akan putus. Sekali lagi.
Saya dah tak takut lagi.
Saya takut awak tak tahu itu.
Okey, tapi…
Bukan itu, Taylor.
Saya…
Saya tak nak awak korbankan apa-apa.
Okey?
Saya lihat awak buat untuk Lucinda
dan saya tak nak halang awak.
Ya, tapi awak tak halang saya.
Saya nak bersama awak.
Saya juga nak jadi orang paling hebat dalam PR,
tapi saya boleh lakukan begitu di San Francisco
macam di Boston.
Lebih elok.
Okey, tapi…
Awak akan berkemas dan…
dan pindah ke California untuk saya?
Bukan untuk awak, dengan awak.
Jika itu yang awak mahu.
Tak, Tay. Saya cintakan awak.
Saya amat cintakan awak, okey?
Saya tak boleh bayangkan hidup saya tanpa awak.
Rasa seperti… takdir.
Mereka nampak kita?
Mereka tak peduli.
-Saya rasa mak saya di sana. -Hari ini penting.
-Saya rasa ini tak profesional. -Ya.
Ya Tuhan! Kita nak pindah ke California!
-Pindah ke California. -Ya.
Gilakah?
Ya.
Entahlah.
Apa perkara buruk boleh berlaku?
Saya boleh…
Kenapa awak teruk sangat?
Kenapa awak nak cakap begitu?
Hari jadi awak menyeronokkan, Belly?
Nak saya panggil awak Isabel?
Tak.
Panggil saya, Belly.
Itu sebelum hari jadi.
Saya baru 22 tahun selama…
sejam setengah…
tapi, ya, ia hari jadi yang indah.
Ia sempurna.
Boleh saya mengaku?
Sebelum saya datang, saya fikir awak mungkin bersembunyi.
Mungkin awak menghukum diri awak.
Untuk semua yang dah berlaku.
Awak buang diri awak,
dan bukan sebab saya rasa awak patut begitu,
tapi sebab itulah yang saya buat sekian lama
dan mungkin…
diri saya nak percaya ini sementara,
yang awak akan… maafkan diri dan pulang.
-Conrad, saya… -Saya tahu
itu tak betul.
Saya faham.
Awak tak bersembunyi.
Awak telah bina hidup yang menakjubkan untuk diri awak, dan saya…
cuma gembira saya boleh melihatnya.
Saya pun sama.
Awak tak salah, jadi…
Saya rasa saya bersembunyi, pada mulanya.
Ia amat sukar dan sunyi, dan…
Saya rasa saya patut menerimanya.
Tahu awak bukan penjahat, bukan?
Ayuh. Kita berdua tahu saya penjahat.
Pisahkan awak dan Jere…
rosakkan keluarga.
Kita semua rosakkan.
Bukan tugas awak untuk satukan keluarga kami.
Kami cuma budak.
Bukan nak sakiti satu sama lain.
Saya boleh jamin…
apa-apa saja janji kita dulu,
tiada sesiapa harap awak kotakannya.
Biar saya cakap bagi pihak saya. Saya takkan.
Jere tahu saya datang.
Dia boleh terima?
Dia kata, "Semoga berjaya."
Seperti, "Semoga berjaya,"
atau… "Semoga berjaya"?
Bulan penuh malam ini.
Suka berada di bawah bulan sama dengan awak.
Belly…
Saya nak bawa awak ke satu tempat.
Ayuh.
Okey…
Mereka jilat mangkuk gazpaco di luar sana.
Bagus.
-Awak okey? -Ya.
Akan jadi lebih baik.
Percubaan untuk pencuci mulut.
Jika tak berjaya,
awak pergi beli Twinkies.
Okey, saya pasti ia sedap.
Okey, naiklah.
Awak akan jadi penguji rasa.
-Sedia? Okey. -Okey.
Baiklah.
Sedikit ini.
Baiklah.
Ini dia.
Okey.
Lihatlah itu.
Bagaimana?
Ya Tuhan, ini mengagumkan.
Sungguh?
Serius, ini lazat.
-Bagus. -Ya Tuhan.
Lihatlah awak berjaya.
Ini luar biasa.
-Kalaulah mak saya nampak. -Ya Tuhan.
Adam nampak kagum.
Membuat kek tak menyelamatkan nyawa.
Ya Tuhan.
Anak sulung di sekolah perubatan. Telefon ambulans.
Sejujurnya, saya tak kenal dia, tapi…
daripada saya nampak, abang awak menjengkelkan, okey?
Dia akan kata, "Oh, ya, panggil saya Dr. Fisher,"
sepanjang hayatnya. Apa-apalah.
Saya nampak awak semasa raptai makan malam,
mendengar rondaan klinikalnya.
Awak taasub macam orang lain.
Okey. Tak, awak yang taasub dengan dia,
dan saya tak tahu kenapa, awak sepuluh.
Saya sepuluh?
Ya Tuhan.
Tolong jangan berpura-pura awak tak tahu awak kacak.
Awak umpama model.
Saya nampak Taylor dan Steven di dok.
Saya rasa dia nak pergi ke SF dengannya.
-Saya tak pernah meraguinya. -Ya.
Awak akan rindu mereka. Pasti teruk.
Saya tak pernah keseorangan.
Saya sentiasa takut perasaan itu.
Awak tahu… Selepas saya dan Belly bertunang,
dia kata dia takkan ke Paris lagi.
Saya tahu dia nak, tapi…
dia lepaskannya demi saya dan saya biarkan dia,
sebab saya tak nak keseorangan.
Apa-apa pun, saya rasa bagus untuk saya bersendirian.
Ya, dan awak tiada teman sebilik yang ingin tahu setiap butiran,
jadi baguslah.
Okey, diamlah. Saya akan merindui awak.
-Yakah? Okey. -Sangat rindu.
Ya.
Sekarang saya marah sebab tak…
Tak?
Ini…
Maaf. Adakah itu tak okey?
Awak tak percaya awak cium budak nepo?
Tak sangka budak nepo cium saya.
Perhatian, semua.
Terima kasih kepada semua yang hadir malam ini.
Saya suka peluang memasak untuk awak semua, ramai buat kali pertama,
tapi harap bukan terakhir.
Harap bukan.
-Selamat. -Selamat.
Selamat.
Syabas.
Ucapan yang bagus.
Selamat.
Itu sangat sedap.
Baiklah.
Hei, Jere, boleh kita berbual?
Saya perlu buat pencuci mulut.
Tolonglah?
Kenapa ayah tak diundang?
Kamu masih marah sebab ayah tak beri wang.
Saya faham. Ayah fikir saya teruk,
tapi kini tak lagi.
Fikir ayah lihat kamu begitu?
Ayah bangga dengan kejayaan kamu malam ini.
Okey? Tapi ayah tak terkejut. Ayah memang tahu kemampuan kamu.
Ayah sering bangga dengan kamu. Tak perlu diberitahu.
Mungkin ayah patut cakap.
Bangga dengan kamu.
Terima kasih, ayah.
Baiklah.
Jangan lama di dalam.
Orang nak lihat muka kamu.
Baiklah.
Selamat petang.
Kita dah sampai.
Cantik, bukan?
Lihat cara cahaya terkena air.
Kelihatan ajaib.
Ya.
Belly, mari menari?
Ingat kali terakhir kita menari?
Majlis prom.
Bukan detik terbaik.
Saya benar-benar biadab.
Saya bayangkan seperti filem prom yang sempurna…
Kita akan menari berjam-jam kemudian…
kembali ke hotel dan…
Berasmara?
Ya, Conrad. Berasmara.
Tapi sebaliknya…
Sebaliknya, saya jerit pada awak dalam hujan
dan lari macam penakut.
Sukar dilupakan.
Agak sukar dilupakan.
Macam awak suruh saya berambus di pengebumian ibu saya.
Saya kata, "pergi matilah," bukan "berambus."
Itu lebih elok.
Itu macam dah lama berlalu.
Untuk seketika…
surat awak menguatkan saya.
Setiap kali saya… kesunyian atau…
rindukan rumah…
Saya akan duduk dan baca.
Saya baca berulang kali.
Kenapa ambil masa lama nak balas?
Saya terpaksa lupakan.
Saya perlu lupakan masa lalu, dan…
tak boleh buat jika saya masih berpegang pada awak.
Awak dah lupakan?
Ikut saya balik.
Saya nak buat.
Saya impikan ini.
Awak.
Awak tahu, saya…
Apa?
Dulu saya harapkan awak setiap hari jadi.
Kini awak bersama saya selamanya.
Mungkin semua orang di rumah ucap selamat hari jadi.
Ya.
Ya Tuhan, sekarang pukul 4:00 pagi. Apa…
Pukul berapa awak perlu ke Brussels?
Saya fikir…
hari pertama cuma ucapan pembukaan dan minuman. Tak perlu pergi.
Pergi malam esok.
Tak. Awak tak boleh ubah rancangan untuk saya.
Saya takkan ubah rancangan saya untuk awak.
Saya tak harapkan begitu.
Okey, bagus,
sebab saya ada kehidupan di sini.
Saya tahu.
Saya faham.
Bagus.
Awak nak ke mana?
Saya nak buang air.
Saya tak nak kena UTI.
-Awak pelajar perubatan. Faham? -Ya.
Ya, sudah tentu.
Selamat Hari Jadi
Saya rasa awak patut pergi untuk hari pertama.
Bila kereta api yang seterusnya?
Yang pertama pada pukul 5:00.
Tapi…
kita masih boleh makan sarapan dan saya ada masa…
Saya tak lapar, jadi…
Ya, saya naik kereta api pukul 5.00 pagi.
Semua okey?
Saya buat apa-apa?
Conrad… Awak rasa apa yang berlaku di sini?
Saya ingatkan saya dan awak…
Awak muncul di pintu saya,
tanpa beritahu, ketika hari jadi saya.
Apa rancangan awak?
Saya tiada rancangan.
Saya cuma fikir…
Saya nak jumpa awak.
-Saya nak beritahu… -Beritahu?
Saya cinta awak.
Dan?
Saya mahu…
tahu jika awak masih cintakan saya.
Awak dah tak cinta saya?
Saya sentiasa cintakan awak.
Itu masalahnya.
Saya rasa itu bukan masalah.
Bagaimana nak tahu jika kita saling menyayangi sebab kita mahu
dan bukan kerana disuruh?
Awak fikir saya cintakan awak
kerana ketika saya berumur enam tahun,
mak saya fikir kita patut berkahwin?
Tak, bukan itu…
Bukan itu maksud saya.
Jika mak awak tak sakit lagi,
adakah kita akan bersama?
Atau awak akan pergi kem bola sepak pada musim panas itu?
Tak pandang saya dua kali lagi.
Jika kita tak kehilangan Susannah…
adakah ia akan…
menjadi terlalu besar untuk kita?
Bagaimana jika…
Jika awak sayang saya sebab itu yang mak awak nak
dan mak awak mati.
Itu bukan…
sebab saya cinta awak.
Saya dah cuba segala-galanya…
untuk tak mencintai awak demi Jere,
agar… tidak…
mengheret awak dalam keperitan saya.
Saya melawannya.
Lama sebelum musim panas ibu saya jatuh sakit.
Awak sentiasa berharga bagi saya.
Saya ambil berat tentang awak…
dan pada suatu ketika…
saya mula melihat awak berbeza, dan saya takut
kerana saya tak mahu…
perkara antara kita untuk berubah…
tapi perasaan saya terhadap awak, Belly,
tiada kaitan dengan ibu saya.
Jika jumpa awak malam ini kali pertama,
saya cinta awak.
Tolonglah, Conrad.
Mana awak tahu?
Saya dah ubah segalanya tentang saya
dan yang tak berubah ialah cinta saya kepada awak.
Conrad, saya…
Kalaulah saya seyakin awak…
tapi tak boleh.
Maafkan saya.
Saya tak peduli.
Saya akan naik kereta api itu.
Selamat hari jadi, Belly.
Selama ini, saya nak percaya saya berubah.
Saya bukan gadis yang sama,
tapi saya masih dia dan adakah gadis itu jahat?
Dia mengikut kata hati
dan walaupun semua kesilapannya,
saya percaya dia masih layak disayangi.
Saya masih sayang dia.
Saya menyayanginya.
Rambut saya perang dan mata saya perang,
dan akan sentiasa cintakan Conrad Fisher.
Conrad!
Teksi!
Conrad?
Ada orang duduk?
Conrad,
saya pilih awak… tanpa paksaan.
Jika ada… dunia yang tiada penghujung,
setiap versi saya memilih awak,
dalam setiap versi.
Saya cinta awak.
Saya pun sama.
-Selamat. -Selamat.
Tak balik musim panas itu.
Akhirnya kembali.
Seronok dapat pulang
selepas dah pergi begitu lama.
Seperti biasa,
rumah pantai itu menjanjikan sejuta musim panas…
Serta kemungkinannya.
KRISMAS DI PARIS
Terima kasih atas sokongan yang anda berikan
selama ini.
Sama ada sejak buku pertama atau menonton rancangan ini,
terima kasih kerana menyaksikan kisah Belly.
Kami meletakkan sepenuh hati kami
dan kami berterima kasih kerana anda turut serta bersama kami.
Mungkin kita akan berjumpa lagi di Cousins.
Yang menyayangi, Jenny
Terjemahan sari kata oleh Tasha Shawal