Katz?
Katz, co ty tu robisz tak późno?
Przepraszam. Shapiro chciał, żeby reszta form była gotowa na rano.
Dobra, jasne.
To panna Morgenstern, dziewczyna mojego syna.
Pisze artykuł o mojej firmie do The Brownie,
ich... szkolnej gazety.
Dobrze. Byle bym nie musiał mówić.
Ten facet wiedział, że to nie jest wywiad.
Podejrzewał, że to nie jest wywiad.
Ale nie piśnie słówka.
Wiesz dlaczego?
Dlaczego?
Bo potrzebuje pracy.
Wiem.
Po prostu nie chcę już kłamać.
Nie chcę okłamywać Allana.
Powiemy mu, kiedy będziemy gotowi.
Posłuchaj, będziesz żyła jak księżniczka.
Będę miał własne studio,
ty dostaniesz w nim własny pokój do pracy
i będziemy wolni.
Hal...
Może będziemy mieli towarzystwo.
ZAGINĘŁA
KSIĘGA SNÓW
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI LAURY LIPPMAN
KOBIETA Z JEZIORA
- Dzięki, że się ze mną spotkałaś. - Przykro mi, że musiałeś przyjeżdżać.
Mój wóz nie odpalał.
Co podać?
Tylko kawę, proszę.
Kawę.
Czemu zawdzięczam to spotkanie?
Odkąd odeszłaś, Seth nie jest sobą.
Wiem.
Przykro mi.
Nie chciał o tym rozmawiać, ale wczoraj wreszcie się otworzył.
Co powiedział?
Że nie czuje się u ciebie bezpieczny.
Rozumiem.
Nie czuje się bezpieczny.
Proszę.
Co to?
Papiery rozwodowe.
- Doradzono mi wystąpić o rozwód... - Okej.
...na podstawie porzucenia.
Proszę.
Dziękuję.
Dostanę alimenty?
- Co? - Co?
To koniec naszego małżeństwa
i to jest... pierwsze, co mówisz?
Nie dałeś mi dotąd ani grosza.
Masz nową pracę w The Star.
Wiesz, ile mi tam płacą.
- Nie wiem. - Mam zatrudnić prawnika,
czy rzucić się na kolana i cię błagać?
To był twój wybór.
Tego chciałaś.
Pamiętasz o tym?
- Odeszłaś i... - Chwila.
- Poznałeś kogoś, prawda? - Odeszłaś...
- Poznałeś kogoś. - Owszem.
Tak, poznałem.
Ile ma lat?
- Jakie to ma znaczenie? - Daj spokój. Chcę się pośmiać.
- Co to ma być, Maddie? - Jak bardzo jest młoda...
Skończy 25 lat we wrześniu.
Dobra robota.
- Cieszę się twoim szczęściem. Naprawdę. - Przestaniesz?
- Trzyma koszer? - Co to ma...
- Oczywiście, że trzyma... - Oczywiście.
- To cudownie. - Jesteś podekscytowana?
- Nareszcie. - Może po rozwodzie
będę wreszcie mogła sprzedać samochód bez twojej zgody.
Pewnie tak.
Ale wciąż potrzebuję twojej pomocy.
- Słyszałeś? Potrzebuję twojej pomocy. - Słyszałem.
Słyszałem.
Pokryję koszty prawnika.
- Zachowam się w porządku. - Dziękuję.
Ale przestań naciskać na naszego syna, żeby cię odwiedzał.
- Obiecasz mi to? - Nie naciskam.
- To moje dziecko, chcę spędzać... - Ma coraz gorsze oceny.
Potrzebuje teraz w życiu stabilności.
Musi być ze swoim ojcem.
Jestem stabilna.
Przeczytałam w twoim artykule,
że ostatnim, o co prosiła mała Tessie, był konik morski.
Weszła do tego sklepu w poszukiwaniu czegoś niezwykłego,
ale została za to ukarana.
Tak jak ja za to, że pragnęłam czegoś więcej.
Ty też zostaniesz za to ukarana.
ZAWÓR AWARYJNY
Maddie. Byłaś u Goska's?
Pewnie, Lou.
Jesteś najlepsza, Maddie.
Co za laska.
Jesteś świetna.
Panno Infolinio,
chcę zgłosić plagę szczurów po północnej stronie 86. Alei.
Są obleśne,
a miasto nie zajmuje się tym problemem.
- W okolicy... - Droga Przytłoczona,
sprawdziłam to i powiadomiłam służby o Twojej sytuacji.
Poinformowano mnie, że gdy tylko zrobi się cieplej,
zostanie przeprowadzona kontrola oraz skuteczna deratyzacja.
MA BYĆ PRECYZYJNIE!
Co się dzieje?
Heath twierdzi, że dzwoniłaś do Departamentu Robót Publicznych
w sprawie niedziałających latarni w parku Druid Hill?
Tak. Dostaliśmy list, którego nie chciał publikować,
więc zadzwoniłam.
Jakiś człowiek zauważył, że nie działają. Co się stało?
Pracownicy, którzy naprawiali latarnie, odkryli zwłoki.
Zwłoki Murzynki.
O Boże.
Chcą ze mną rozmawiać?
Nie ma takiej potrzeby.
Dam im po prostu list. To wystarczy.
A co z panem Marshallem?
Nie.
Dam im list i po wszystkim.
Ustalili, kim była ta kobieta?
Zwłoki były w fatalnym stanie.
Zidentyfikowali ją. To niejaka Cleo Johnson.
Cleo Johnson?
Czytałam o niej w The Afro. Zaginęła tej nocy,
gdy w parku schwytano Stephana Zawadzkiego.
Przepraszam. Musiałam go wyrzucić.
Nie mam zbyt wiele miejsca.
Naprawdę?
A pamiętasz coś konkretnego?
To był krótki liścik od niejakiego Billa Smitha.
Billa Smitha?
- Jezu. - Co?
To fałszywe nazwisko.
Równie dobrze mogła napisać Myszka Miki.
Jeśli go jednak znajdziesz, nie wyskakuj z nim.
Marshall nie chce mieć z tym nic wspólnego.
Niech The Afro się tym zajmie.
Jasne.
To takiego biura mam wyczekiwać?
Myślisz, że dostawy bajgli zapewnią ci lepsze?
Edna...
Chciałam zapytać, czy mogłabym poprosić cię o radę.
Pierwszy błąd.
- Jaki? - Nigdy nie pytaj o zgodę.
- Wybacz, po prostu... Ja nie... - Drugi błąd.
- Jaki? - Nigdy nie przepraszaj.
Mam etyczny dylemat, który chciałabym z tobą omówić.
Trzecie ostrzeżenie.
No co?
Zawsze czytaj pomieszczenie.
Siedzę w jebanym kiblu z dala od tych biadolących chujków,
żeby mieć pięć minut spokoju i skończyć pracę.
Czy wyglądam, jakbym miała ochotę
na udzielanie ci w tej chwili rad?
Stephan?
Maddie.
Liczyłem na to, że mnie odwiedzisz.
Ale opublikowałaś już swój artykuł.
Dlatego wysłałeś mi ten list?
Żebym znów cię odwiedziła?
Jaki list?
Okej.
Zacznijmy od nowa.
Dlaczego zabiłeś tę czarną kobietę?
Nawet nie słyszałem o tej kobiecie,
dopóki nie zaczęli mnie dziś o nią pytać.
Byłem z tobą, Maddie. Pamiętasz?
Nie wie tego nikt poza tobą.
Dostałam list od Billa Smitha
na temat tego samego parku, gdzie cię złapali,
tej nocy, gdy ona zaginęła.
Dlaczego wysłałeś mi ten list?
Kiedy wysyłam list,
jest na nim adnotacja „Departament Więziennictwa Baltimore”.
Mogłeś poprosić o to kogoś z zewnątrz.
Wspólnika.
Gdybym to zrobił, dlaczego miałbym chcieć, by ją znaleźli?
Żeby znów mnie w to wciągnąć.
Nie.
To nie ja.
Ale ilekroć w tym jeziorze pojawiają się zwłoki,
trop prowadzi do ciebie.
Tym, co je łączy, Maddie, nie jestem ja.
To ty.
Kobieta z jeziora.
To efekt kilku miesięcy w wodzie.
Matka musiała ją oglądać w takim stanie?
Obawiam się, że tak.
Identyfikowała ją.
Są podobieństwa do sprawy Tessie Durst?
Niewiele, poza tym, że obie znaleziono w wodzie.
Ale została zamordowana?
Nie da się tego stwierdzić w tym stanie.
Nie ma urazu czaszki ani śladów duszenia.
Jeśli o mnie chodzi, równie dobrze mogła pójść popływać i zamarznąć.
W środku zimy, przy fontannie?
Tędy, panno Morgenstern.
Dziękuję.
Poproszę o stenogram z procesu Duke'a.
Dobrze. Dam znać.
Powiedziałam, że dam znać.
Dzień dobry, panno Murphy.
Maddie Morgenstern. Piszę do The Star.
Tak mówiła Cora, ale nigdy nie widziałam tam pani nazwiska.
Zajmuję się rubryką pomocową.
Świat zna mnie jako Pannę Infolinię.
W czym mogę pomóc, Panno Infolinio?
Zajmuje się pani sprawą Cleo Johnson.
- Owszem. Od trzech miesięcy. - Chciałabym się o niej więcej dowiedzieć.
Po co?
Oczywiście do artykułu.
Gdy ta biedaczka zaginęła,
nie poświęciliście jej ani słowa.
Teraz uważacie, że miał z tym związek biały zabójca...
Nie uważam, żeby miał z tym związek.
- A kto to zrobił? - To miałam nadzieję ustalić.
- Pani gazeta poświęciła mu dużo miejsca. - Tak.
Pracowałam nad tym artykułem. Nie zostałam tylko podpisana.
Dobrze rozumiem?
Haruję, sprawdzam tropy, przeprowadzam wywiady, badam chronologię
i miałabym to pani wszystko przekazać, żeby wreszcie podpisali panią w The Star?
Nie, dziękuję, Panno Infolinio.
Z całym szacunkiem, panno Murphy,
kiedy The Afro publikuje artykuł, czytają go tylko kolorowi.
Kiedy tekst pojawia się w The Star, skupia uwagę wszystkich.
Jeśli to ma być ten szacunek, obędę się bez niego.
Poczytałam trochę o tym, co dzieje się w waszym białym świecie.
Chcesz zajrzeć do mojego?
Kochanie, możesz zrobić to samo.
Mieszkam w Bottom, panno Murphy.
Wolę o nim myśleć jako o naszym świecie.
Dziękuję za poświęcony mi czas.
Niech ktoś wskaże drzwi Pannie Infolinii.
Proszę.
POPARCIE DLA POWELLA
NAACP CHCE UGODY NA 200 TYS.
Nikt nie wie
Ile trosk widziałem
Przepraszam.
Nikt nie wie
Bardzo przepraszam.
Ile problemów
Chwała, chwała
Chwała, Alleluja
Chwała
Funkcjonariuszu.
Proszę pani.
Nie tak wyobrażałam sobie nasze pierwsze publiczne spotkanie.
Znał ją pan?
Niezbyt dobrze.
To tragedia dla całej wspólnoty.
Nie spoczniemy, dopóki nie znajdziemy winnego.
Przepraszam.
- Chwała - Chwała
Chwała
Chwała, Alleluja
Chwała
- Chwała - Chwała
Chwała
Chwała, Alleluja
Na tym podłym świecie
Próbujemy żyć
MĄŻ OFIARY ZOSTAŁ PRZESŁUCHANY
Ale musisz sobie radzić
W tych trudnych czasach
- Chwała, chwała - Tylko tyle musisz wołać
Chwała
Chwała, Alleluja
Przyjaciele cię opuszczają
Chwała
- Odwróć wzrok i wołaj ku chwale - Chwała
Dziękuj Panu za kolejny dzień
Chwała, Alleluja
Próbowałem powiedzieć białemu
Nikt, nikt, nikt
Ale nie potrafił zrozumieć
Nikt, nikt, nikt
Próbowałem powiedzieć czarnemu
Nikt, nikt, nikt
Ale nie chciał wziąć mnie za rękę
BOŻONARODZENIOWA TRADYCJA TRWA!
- Alleluja! - Alleluja!
Alleluja!
Pan jest miłością!
KU PAMIĘCI
A kochać kogoś znaczy...
Znać tę osobę.
Dlatego powitajmy Mervę Sherwood.
Eunetta była moją jedyną córką.
Ale gdy jej ojciec odszedł,
zaczęła myśleć, że to ona... jest mamą w naszym domu.
Tak.
Eunetta zawsze chciała śpiewać z ojcem
i ze swoją przyjaciółką Dorą.
Była dobrą dziewczyną.
Mów dalej.
Powiedz im!
Slappy, wynoś się stąd, grzeszniku.
Powiedz Panu, dlaczego nie pozwalasz mi siedzieć z dziećmi
na pogrzebie mojej żony.
Boże, chroń mnie przed tym człowiekiem!
Przede mną?
Podałaś rękę wszystkim, przez których nie żyje.
I to mnie się boicie?
Była z tobą tamtej nocy.
Gdyby została ze mną, wciąż by żyła.
Wróciła do was, bo myślała, że jej pomożecie.
Ale nie zrobiliście tego.
Dlatego będzie leżeć w ziemi.
Prawda, pani Summer?
Nie zatrudniła jej pani, żeby źle nie wyglądać,
bo pracowała dla Shella.
On o tym wiedział. Prawda?
Nie teraz, Slappy.
Próbował ją wrobić.
Wiem, że cierpisz, ale wróć na miejsce.
Nie mogę z nim gadać bezpośrednio?
Wiesz, że czarnuch pnie się w górę, gdy ma własnego czarnucha na służbie.
- Bądź grzeczny i... - Dobra, dobra.
Też podskakujesz, psiarnuchu?
- Panie Johnson, chodźmy... - Teraz to „panie Johnson”?
Moje nazwisko gówno dla ciebie znaczyło, kiedy nosiła je moja żona.
Nie musimy tego tutaj robić. Wyjdźmy.
Moja żona była dość atrakcyjna, kiedy ten wysoki, ciemny brat
siadał co wieczór przy barze i popijał...
- Tato! - On nawet tak nie pije.
Przestań.
Panie Johnson.
- Nie będę z panią gadał. - Maddie Morgenstern.
Jestem dziennikarką z The Star.
- Nie uważam, żeby zabił pan żonę. - Tak?
I nie sądzę, żeby Stephan Zawadzkie miał z tym coś wspólnego.
- Co pani o nim wie? - Napisałam o nim artykuł.
Mogę panu pomóc opowiedzieć własną historię.
Jest pewna kobieta, fryzjerka, niejaka Lucille.
Cleo prowadziła Gordonowi księgowość. Wiedziała pani?
Jaki to ma związek z Lucille?
Mój syn pracował dla bukmachera, który obstawia zakłady dla Lucille.
W Wigilię padła jej liczba.
Boże, chyba tam byłam.
Cleo zniknęła tamtej nocy. Rozumie pani?
Chciały podzielić się pieniędzmi?
To nie był zakład. Znała te liczby z góry.
Cleo nigdy nie obstawiała, bo straciła tak tatę.
Liczba, której nie powinno się znać i kończy się w jeziorze.
Rozumie pani?
Tak, panie Johnson.
Panie Johnson...
Jeśli jest pan gotów to potwierdzić, chyba mogę panu pomóc.
Pomóc mi?
Nie wie pani, na co się porywa, Panno Dziennikarko.
Proszę się szybko zorientować.
SALON PIĘKNOŚCI LUCILLE
Panna Morgenstern.
Co pani tu robi? Otwieramy w przyszłym tygodniu.
Widziałam panią na pogrzebie biednej Cleo, byłam akurat w okolicy.
Pomyślałam, że odwiedzę pani nowy salon.
O rety.
Śliczne miejsce.
Musiało sporo kosztować.
Tak jak mówiłam, jeszcze nie skończyłyśmy.
Ale dam znać, gdy tylko otworzymy.
O jakiej fryzurze pani myślała?
Myślałam, żeby zrobić jednak więcej loków.
Co pani robiła na pogrzebie, panno Morgenstern?
Ta młoda kobieta...
Pisze pani coś o pani Johnson?
Nie... Interesuje mnie jej historia.
Przyjaźniłyście się?
Nie, nie.
Raz czy dwa siedziała w moim fotelu, tak jak pani,
ale nic poza tym.
Proszę wrócić w przyszłym tygodniu. Dam pani zniżkę.
- Do przyszłego tygodnia. - Do widzenia.
Panno Infolinio, nie da się wsiąść do pociągu czy tramwaju
bez wulgarnego graffiti...
Droga Urażona,
jako rodzice z Baltimore,
wszyscy niepokoimy się licznymi aktami wandalizmu
szerzącymi się w pewnych częściach miasta.
Panno Infolinio, mam dość noszenia ubrań, kiedy jest gorąco.
Ilekroć rozbieram się do galotek...
Drogi Nudysto...
Słodka Maddie, wiem, czym jest jebany Pharaoh.
Cleo Johnson była tam barmanką.
Była też księgową pana Shella Gordona,
który prowadzi największe zakłady
- w Baltimore od dwudziestu lat. - Słuchaj,
- wiem, czym są te Zakłady Czarnuchów... - Nie używaj tego słowa.
Jakiego? „Zakłady”?
Sądzę, że była zamieszana...
- Sądzisz? - ...w nieuczciwe zakłady i dlatego zginęła.
Okej. Kto jest twoim źródłem?
Kto jest twoim źródłem?
Mąż Cleo Johnson.
Do kurwy nędzy.
Idź z tym do Marshalla, a odprawi twój chudy tyłek do The Afro.
Dlatego przyszłam do ciebie.
Sądzę, że ta kobieta została zamordowana i powinniśmy się zająć tym tematem.
Nawet jeśli jest czarna.
Słuchaj... Proszę cię.
- Ty... - Co?
...chwytasz się brzytwy, Maddie.
Nic nie masz.
Bzdura.
Jesteś tchórzem, Bob.
A ty już stąpasz po kruchym lodzie.
Wracaj do biurka i odpuść sobie tę gównianą historię,
bo wylądujesz w koszu razem z nią.
Halo? Chciałabym pomówić z panem Gordonem.
TYLKO DLA CZŁONKÓW
- Dobry wieczór. - Wstęp tylko dla członków.
Jestem dziennikarką The Baltimore Star.
Widziałam pana wczoraj na pogrzebie Cleo Johnson.
Chciałabym pomówić z panem Gordonem o pani Johnson.
- Nie mogę pani pomóc. - Przepraszam.
Przepraszam.
Czy dobrze rozumiem?
Najważniejsza gazeta w Baltimore
chce napisać o zamordowanej Murzynce,
która pracowała w tym klubie, a właściciel odmawia rozmowy?
Nie pozostawia mi pan wyboru.
Muszę opublikować oskarżenia sformułowane przez Johnsona.
Proszę tu zaczekać.
Bardzo dziękuję.
Przepraszam, nie dosłyszałam nazwiska.
Reggie. Co ci się stało w nogę?
Wypadek podczas treningu.
Jestem... bokserem.
Wydawałoby się, że od boksu można mieć raczej podbite oko.
Skakanka.
Przyjdź za kilka minut i powiedz, że czekają na nas w redakcji.
- Na pewno? - Tak.
Dziękuję.
Dobry wieczór.
Z kim mam przyjemność?
Madeline Morgenstern. Proszę mówić mi Maddie.
W takim razie mów mi Shell.
Piszesz artykuł o Cleo?
Tak.
Masz piękne tropikalne rybki.
Reggie się na nich zna.
W czym mogę pomóc?
- Podać coś? - Nie, dziękuję.
Na pewno? Miałem wrażenie, że przydałby ci się drink.
Poproszę szkocką. Dziękuję.
Jak dobrze znałeś Cleo?
Znałem ją od dziecka.
Prowadziła tu księgowość.
Owszem.
Na ile była wprowadzona w twój... interes na boku?
A może to twój główny interes?
A cóż to za interes?
Muszę to mówić?
Cóż...
- Dziękuję. - Wolę bezpośredniość niż insynuacje.
Od 20 lat prowadzisz największe zakłady dla kolorowych w Baltimore.
Inwestuję w czarne Baltimore, panno Morgenstern.
Gdyby to nie służyło Czarnej Sile,
gry liczbowe byłyby legalne i obecne na każdym rogu.
Tak się stanie, jeśli przejmie je wasz biały rząd.
Szefie, pójdę na dół...
Nie.
Zostań tu.
Daj tej uszkodzonej nodze odpocząć.
Dokąd się wybierasz? Jest tu The Baltimore Star.
Zainteresowali się Zakładami Czarnuchów.
Mnie interesuje Cleo Johnson
i pieniądze, które zdobyła dzięki wspomnianym zakładom.
O jakie pieniądze chodzi?
Ty mi powiedz.
Nie wiem, o czym mówisz. Wiesz, o czym ona mówi?
Nie wiem, o czym ona mówi.
Przepraszam.
Panno Morgenstern, czekają na nas...
- ...w biurze. - Zaraz będę.
- A to... - Moja asystentka, panna Weinstein.
Mamy mało czasu na ten artykuł o Cleo Johnson
i chciałabym zamieścić w druku pańską oficjalną wypowiedź.
Bardzo dziękuję, panno Weinstein.
A co z Dorą Carter?
- Rozumiem, że ona też dla pana pracowała? - Jest w Paryżu.
Wyjechała, by szukać lepszego losu.
Ku rozpaczy naszego młodego Reggiego.
Pan i panna Carter byliście w sobie zakochani?
Mam taką nadzieję.
Z ciekawości: gdzie pan był w Święto Dziękczynienia?
Obchodzisz je?
Większość z nas je obchodzi.
To amerykańskie święto.
Pewnie miło jest się wpasowywać, co?
To pomaga, prawda?
Szanuję Żydów. Naprawdę.
Przeżyliście ludobójstwo.
Pokonaliście rasizm.
Ale w tym kraju i mieście warto być białym.
I z mojego punktu widzenia tym właśnie jesteś.
Możesz dołączyć do długiej listy ludzi, którzy chcą nam mówić, kim jesteśmy.
Ty też przyszłaś tu, by powiedzieć mi, kim jestem, panno Morgenstern.
Wszystko, co robię, robię dla Czarnej Siły.
Czarnej siły finansowej.
Jeśli kilka groszy
ma pomóc ubogim ludziom zachować nadzieję,
a od czasu do czasu ta nadzieja może przynieść realne korzyści,
to jestem za.
A co z nadzieją Cleo Johnson?
Jakie korzyści jej przyniosła?
Cleo pracowała w całym mieście.
Czy żydowskich pracodawców też poddasz
oszczerczym przesłuchaniom? Czy tylko tych czarnych?
Droga Panno Infolinio,
sieć elektryczna na rogu 39. Ulicy i Davis żyje własnym życiem...
Drogi Bezsilny, The Star już...
Cleo pracowała w Hecht's.
Była modelką w ich witrynie.
Murzyńska rodzina wprowadziła się...
Wielu mężczyzn mogło ją tam widzieć
i wpaść w obsesję, przez którą ostatecznie zginęła.
Droga Zaniepokojona Matko...
Ale Hecht's należy do waszych, prawda?
Miłośniczko Psów...
Zapewne nie złożyłaś im wizyty.
- Dzień dobry. - Miło panią widzieć.
Obawiam się, że zamykamy. Czy mogę...
Przyszłam zapytać o Cleo Johnson.
Była modelką w waszej witrynie.
Oczywiście, pamiętam Cleo.
- Straszna wiadomość. - Tak.
Była piękną dziewczyną.
Pani też powinna ją zresztą pamiętać.
Ja?
Kupiła pani sukienkę, którą prezentowała w zeszłe Święto Dziękczynienia.
W pewnym sensie ją z niej pani zdjęła.
Oczywiście na pani wyglądała lepiej.
Droga Panno Infolinio, niezła z pani pomoc.
Maddie, pomogę ci.
Poradzę sobie.
Szukasz tropów, a w twojej szafie wisi ta sukienka.
Myślisz, że chcę to robić?
Niczego bardziej nie pragnę niż dziecka z tobą.
Ale nie teraz.
Teraz musimy zadbać o to, żebyś została pisarką.
Jesteś dziewczynką, która próbuje zapomnieć o przeszłości.
Nie wiesz, na co się porywasz...
Żeby wreszcie podpisali panią w The Star?
...oszczerczym przesłuchaniom?
Ilekroć w tym jeziorze pojawiają się zwłoki,
trop prowadzi do ciebie.
Co ty tu robisz?
A co ty tu robisz?
Co się dzieje?
Widziałam ją tego dnia, gdy zaginęła Tessie Durst.
- Kogo widziałaś? - Cleo.
Cleo Johnson.
Kupiłam sukienkę, którą miała na sobie,
a potem znalazłam Tessie.
A potem poznałam ciebie.
Stephan ze mną rozmawiał.
I zaginęła Cleo.
To się stało tej nocy, kiedy uciekł Stephan.
Dlatego myślą, że to on.
Ale wszystkie tropy prowadzą do mnie.
Maddie.
- Musisz przestać. - Wszystko prowadzi do mnie.
Ty też ją znałeś.
Mąż Cleo Johnson powiedział, że ci się podobała.
Podobała ci się?
Maddie, to było, zanim się poznaliśmy.
Chodź. Usiądź.
Wysłałeś mnie do Lucille.
- Maddie, daj spokój. Usiądźmy. - Mąż Cleo
- mówił, że podała jej... - Usiądźmy.
...zwycięskie liczby i dlatego zginęła.
To tylko jego wersja.
Nie uważasz, że Gordon miał z tym coś wspólnego?
Nie... Nie przesłuchuj mnie.
- Chcę ci pomóc. - Cleo...
Chcę ci pomóc.
- Masz wiele na głowie. - Cleo pracowała dla Shella
w Pharaoh i prowadziła... jego księgowość.
Maddie... Hej, Maddie.
Połowa kolorowych w Baltimore pracuje dla Gordona.
- To cię nigdzie nie doprowadzi. - A ty?
Nie przyszedłem się kłócić.
Wiem, po co przyszedłeś.
Nie rób tego.
Nie mów mi, jak mam wykonywać swoją pracę.
To nie jest twoja praca.
Twoja praca nie polega na zgrywaniu detektywki.
Bo niby Ferdie Platt bada tę sprawę?
Pierwszy czarny detektyw z wydziału zabójstw w Baltimore.
- Mazel tov. - Czemu ty...
Cleo Johnson nie obchodzi cię bardziej niż najbielszego glinę w mieście.
- A ciebie obchodzi, Maddie? - Tak.
Jedyne... Posłuchaj.
Chcesz tylko oczyścić nazwisko swojego korespondencyjnego kumpla.
- Nie zabił jej. - Bądź szczera.
I wiesz to, bo ci powiedział?
- Tak. Wierzę mu. - Oczywiście, że wierzysz.
- Wierzyłaś jego matce. - Nie ma innych podejrzanych.
I może...
Może zapomniałeś zgłosić, że znasz Reggiego, który jest bokserem
i przypadkiem ma kolekcję tropikalnych rybek.
Nie wiem, o czym mówisz.
Naprawdę nie wiem, ale...
To nie jest gazetka szkolna, Maddie.
Stawką jest ludzkie życie.
Tu nie chodzi tylko o Maddie.
Chcę zostać sama.
W ten sposób mnie wypraszasz?
Chcę zostać sama.
Zawsze jesteś sama, Maddie.
ŚLEPY ZAUŁEK
Dzień dobry, pani Zawadzkie. Maddie Morgen...
Wiem, kim pani jest.
Poświęci mi pani chwilę?
Nasz sklep został zamknięty, więc czasu mi nie brakuje.
Dziękuję.
Napije się pani czegoś?
Mogę prosić o kawę?
Jaką?
- Z mlekiem albo śmietanką... - Co pani woli?
- Z mlekiem, jeśli można. - Proszę się rozgościć.
Dziękuję.
Ma pani wieści od mojego syna?
Nie. A pani?
Ostatnio rzadko się odzywa.
Chyba woli rozmawiać z panią.
Chyba się boi.
Niedługo ogłaszają wyrok w jego sprawie, pani Zawadzkie.
Kasia.
Kasia. Ładne imię.
- Katarzyna brzmi ładniej. - Dziękuję.
Ale nie kiedy ludzie wypowiadają je tutaj z amerykańskim akcentem.
Jest pani Polką?
Urodziłam się i wychowałam w Polsce.
Moja matka też pochodzi z Polski.
- O, tak? - Tak.
- Skąd? - Z Warszawy.
Dziękuję.
To z Bauhof.
Tylko u nich kupuję.
A skąd pani pochodzi?
Z Treblinki.
To piękne miasteczko.
Pola, zielone lasy.
Przez cały rok.
- Dobrzy ludzie. - Tak.
Wszyscy mówią, że nienawidziliśmy Żydów,
ale prawda jest taka, że nikt z nas ich nie widział,
dopóki Niemcy nie wybudowali tam swoich obozów zagłady.
Przykro mi.
A teraz nie można nawet wypowiedzieć tej nazwy.
Pod koniec wojny poznałam amerykańskiego żołnierza.
Byłam ładną dziewczyną, choć trudno w to uwierzyć.
Wciąż jest pani ładna, Kasia.
Już rozumiem, dlaczego mój syn panią lubi.
Wie pani, nie kochałam tego żołnierza.
Po prostu chciałam uciec jak najdalej stamtąd.
Zacząć od nowa.
Człowiek planuje, Bóg się śmieje.
Nie znałam tego.
Kocham mojego syna.
- Oczywiście. - Ale jego...
Z jego głową nie jest...
Nie pozwalają mu złożyć wniosku o uznanie za niepoczytalnego.
Pewnie dlatego, że uważają, że zabił też Cleo Johnson.
Tak. Wkrótce powiedzą, że to on zastrzelił prezydenta Kennedy'ego.
Kasia...
Chyba wiem, kim jest ten czarny, który tamtego dnia był w sklepie.
Jeśli ze mną porozmawiasz, napiszę artykuł, który pomoże Stephanowi.
Jakie to ma znaczenie?
Czarny z podbitym okiem, o którym wspominałaś.
Pamiętasz?
Nie chcesz pomóc go znaleźć?
Gdyby go znaleźli, bardzo by to pomogło Stephanowi.
Tak, słyszałam.
Podałam jego rysopis policji, prokuraturze, każdemu, kto pytał.
Czego ode mnie chcesz?
Jestem matką.
Mam syna, tak jak ty.
Jedynaka.
Jest prawie w tym samym wieku.
Chcę pomóc Stephanowi, na ile potrafię.
Jeśli naprawdę chcesz pomóc,
może lepiej, żeby trochę posiedział.
Nie pakował się w kłopoty.
Wiesz, gdzie poszedł twój syn w dniu, w którym uciekł?
- Chciał mnie odwiedzić. - Nie.
Odwiedził mnie.
Kłamiesz.
Włamał się do mojego mieszkania i zaczekał tam na mnie.
Nie słyszałam o tym.
- Nikomu nie mówiłam. - Stephan by mi powiedział.
Chłopcy nie mówią matkom o wszystkim.
Gdyby coś ci powiedział, poszłabyś na policję
i przyszliby tu już dawno.
Wtedy nic mi nie powiedział.
Po tym, jak znaleźli zwłoki Cleo Johnson, zadzwoniłam do niego.
Miałaś rację.
Uwielbia ze mną rozmawiać.
Pieprzysz głupoty.
Nic ci nie powiedział.
Ani tobie, ani komukolwiek innemu.
Jesteś tu sama... Chcesz wyciągnąć ze mnie coś do artykułu.
Uważasz mnie za głupią polską chłopkę.
- Nie uważam cię za głupią, Kasia. - Żydowska suka.
Pierdol się, żydowska dziwko!
Nie będę przez ciebie gniła w więzieniu.
Zrobiłabyś dla syna to samo. Chcesz, żebym gniła w więzieniu?
Tego chcesz?
To by cię uszczęśliwiło?
O Boże.
Centrala. Halo?
Jest tam kto?
Halo?
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK