Μερικές φορές,
τρυπώνει στο σπίτι του Γιάμαγκα.
Γιάμαγκα;
Το όνομα του πρώτου της έρωτα.
Είναι συμμαθητής της στο λύκειο.
Δεν του έχει πει πως τον αγαπά.
Δεν θέλει να το ξέρει, οπότε δεν έχει πρόβλημα.
Όμως, θέλει να μάθει περισσότερα γι' αυτόν.
Θέλει να ξέρει τα πάντα γι' αυτόν,
χωρίς αυτός να ξέρει τίποτα για εκείνη.
Κι έτσι, τρυπώνει στο σπίτι.
Ναι.
Όταν έχουν μάθημα, αυτή προσποιείται ότι είναι άρρωστη και φεύγει νωρίς.
Ο Γιάμαγκα είναι μοναχοπαίδι κι ο πατέρας του είναι υπάλληλος γραφείου.
Η μητέρα του είναι δασκάλα.
Το κορίτσι ξέρει πως το σπίτι είναι άδειο κατά τη διάρκεια της μέρας.
Πώς μπαίνει μέσα; Είναι μια απλή έφηβη.
Δοκιμάζει την τύχη της και ψάχνει κάτω από μια γλάστρα στην είσοδο.
Βρίσκει ένα κλειδί.
Τι απερίσκεπτη οικογένεια.
Το χρησιμοποιεί για να μπει στο σπίτι.
Ανεβαίνει τη σκάλα και ανοίγει μια πόρτα.
Από μια κρεμασμένη ποδοσφαιρική φανέλα καταλαβαίνει ότι είναι το δωμάτιό του.
Το δωμάτιο είναι πολύ συγυρισμένο για ένα 17χρονο αγόρι,
και καταλαβαίνει ότι οι γονείς του είναι αυστηροί. Ιδίως η μητέρα του.
Παίρνει μια ανάσα.
Αφουγκράζεται.
Ακούει τη σιωπή.
Μια δυνατή σιωπή όπως ο ήχος ακουστικού βαρηκοΐας
γεμίζει το δωμάτιο.
Ξαπλώνει στο κρεβάτι του Γιάμαγκα.
Συγκρατεί την επιθυμία να αυνανιστεί.
Γιατί; Λόγω της τηλεοπτικής λογοκρισίας;
Όχι.
Έχει τους δικούς της κανόνες.
Κάποια πράγματα επιτρέπει στον εαυτό της να τα κάνει, και κάποια όχι.
Μπορεί να χωθεί στο σπίτι του, αλλά όχι να αυνανιστεί εκεί.
Ακριβώς.
Μετά αφήνει ένα αχρησιμοποίητο ταμπόν στο δωμάτιο του Γιάμαγκα.
Ταμπόν;
- Έτσι είπες χτες. - Πολύ περίεργο.
Είναι λίγο τραβηγμένο. Μπορεί να προσαρμοστεί για τηλεόραση;
Μη φοβάσαι. Ο παραγωγός λέει πως θα παιχτεί στη βραδινή ζώνη.
Ό,τι πεις.
Οπότε βγάζει ένα ταμπόν από τη σχολική τσάντα της
και το βάζει στο συρτάρι του γραφείου του.
Κι αν το βρει η υπερπροστατευτική μαμά;
Η σκέψη αυτή την ανάβει.
Είναι φετιχίστρια.
Το ταμπόν είναι μία ένδειξη, ένα σημάδι ότι ήταν εκεί.
Ένα σημάδι;
Πού και πού, ξαναχώνεται στο σπίτι.
Κατανοεί το ρίσκο.
Είναι κορίτσι που χαίρει της εμπιστοσύνης των γονιών και των δασκάλων,
οπότε το ρίσκο είναι μεγάλο.
Όμως, δεν μπορεί να σταματήσει.
Δεν μπορεί να σταματήσει.
Οσφραίνεται όλο το δωμάτιο, ψάχνοντας για τη μυρωδιά του.
Φεύγοντας, πάντα παίρνει κάτι από το δωμάτιό του.
Ένα μολύβι ή κάτι που αυτός δεν θα καταλάβει ότι λείπει.
Σε αντάλλαγμα, αφήνει κάτι δικό της.
Σε μια θαρραλέα στιγμή,
βγάζει το εσώρουχό της και το βάζει στη συρταριέρα του.
Νιώθει ότι με αυτές τις ανταλλαγές έρχονται όλο και πιο κοντά.
Κι ότι του δίνει το κουράγιο να ξεφύγει από τον έλεγχο της μητέρας του.
Αυτά είναι όλα για σήμερα.
Μάλιστα.
Θες να μάθεις τη συνέχεια;
Ναι, θέλω.
Να περιμένω ή να τη γράψω; Τι να κάνω;
Μπορείς ακόμα να περιμένεις.
Ναι, αλλά θέλω κι εγώ να μάθω τη συνέχεια.
Δεν την ξέρεις;
Ποτέ δεν την ξέρω.
Νόμιζα ότι αυτή τη φορά ήταν για τον πρώτο σου έρωτα.
Όχι βέβαια.
Ευχαριστώ.
- Καλημέρα. - Γεια σας.
Τι ώρα σηκώνετε αυλαία;
Στις 6:30 μ.μ. Οι πόρτες ανοίγουν στις 6:00 μ.μ.
Ίσα που θα προλάβω.
Δεν χρειάζεται να έρθεις. Μην αφήσεις καμία συνάντηση.
Θα έρθω. Θέλω να δω το έργο.
- Καλή τύχη. - Εντάξει, ευχαριστώ.
Δεν αξίζει μία.
Λες ότι πρέπει να ξαναέρθουμε αύριο;
Ναι.
Τότε, να φέρουμε ένα καλό σκοινί.
Ναι.
Ντίντι;
Ναι.
Δεν μπορώ να συνεχίσω έτσι.
Έτσι νομίζεις.
Τι λες να χωρίσουμε;
Ίσως να είμαστε καλύτερα έτσι.
Θα κρεμαστούμε αύριο.
Εκτός αν έρθει ο Γκοντό.
Κι αν έρθει;
Θα σωθούμε.
Λοιπόν; Θα φύγουμε;
- Σήκωσε το παντελόνι σου. - Τι;
Σήκωσε το παντελόνι.
Ναι;
Μπορώ να περάσω;
Έλα.
Τι;
Μου άρεσε.
Ναι; Χαίρομαι.
Να σου συστήσω κάποιον;
Ναι, μόλις αλλάξω...
Τακάτσουκι.
Γεια σας, είμαι ο Τακάτσουκι.
Με κάλεσε η σύζυγός σας.
Μη λες "σύζυγος".
Σε βλέπω συχνά στην τηλεόραση.
Ευχαριστώ πολύ.
Είναι και στη νέα μου δουλειά. Πήρε καλό ρόλο.
Πάντα παίρνει.
Τώρα, πιο πολύ. Είναι ο έρωτας της ηρωίδας.
Ναι.
Όταν ανέφερα την παράστασή σου κατά τη συνάντηση της παραγωγής,
είπε ότι ήθελε να έρθει.
Αλήθεια;
Άκουσα για τη μέθοδό σας και μου κίνησε το ενδιαφέρον.
Είναι πολύ ιδιαίτερη. Πολυγλωσσική.
Ναι.
Δεν ξέρω αν είναι σωστό να το πω, αλλά το βρήκα συγκινητικό.
Αλήθεια; Τακάτσουκι, είσαι παράξενο παιδί.
Ότο, σε παρακαλώ.
Πραγματικά.
Ναι, ευχαριστώ πολύ.
Παρακαλώ.
Πρέπει να αλλάξω, τα λέμε μετά.
Με συγχωρείτε.
Μπράβο, ήταν ωραία.
Συγγνώμη, σε ξύπνησα;
Θα είσαι κουρασμένη.
Η πτήση μου φεύγει στις εννέα από το Ναρίτα. Πρέπει να βιαστώ.
Θα τα πούμε.
Τα λέμε.
- Δεν χρειαζόταν να σηκωθείς. - Αυτό είναι "Ο θείος Βάνια".
Το ηχογράφησα. Θα το χρειαστείς.
Ευχαριστώ.
Θα χάσεις την πτήση.
Στο καλό. Να προσέχεις.
Φεύγω.
Πιες λίγο τσάι.
Δεν μου πολυκάνει κέφι.
Μήπως θέλεις λίγη βότκα;
Κανείς δε με νιώθει.
Η λύσσα κι η οργή μου με κρατούν ξύπνιο τη νύχτα.
Σπατάλησα τον χρόνο μου.
Μπορούσα να έχω κερδίσει τόσα πολλά από τη ζωή,
αλλά τώρα είμαι πολύ μεγάλος.
Θείε Βάνια, είναι πολύ βαρετό.
Φαίνεται ότι ρίχνεις το φταίξιμο στις παλιές πεποιθήσεις σου,
όμως, δεν είναι δικό τους,
αλλά δικό σου.
ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΝΑΡΙΤΑ
Η ΠΤΗΣΗ ΑΚΥΡΩΘΗΚΕ ΛΟΓΩ ΚΑΚΟΚΑΙΡΙΑΣ. ΘΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕΙ ΓΙΑ ΑΥΡΙΟ.
ΤΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΩΣ ΕΧΕΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕΙ,
ΟΠΩΣ ΚΑΙ Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΑΣ ΩΣ ΚΡΙΤΗΣ.
ΕΙ ΔΥΝΑΤΟΝ, ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΕ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ
ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΛΥΨΟΥΜΕ ΤΑ ΕΞΟΔΑ ΔΙΑΜΟΝΗΣ.
- Γεια σου. - Γεια σου. Έφτασες καλά;
Ναι.
Αύριο αρχίζει η δουλειά σου;
- Ναι. - Πώς είναι το ξενοδοχείο; Άνετο;
Όλα ίδια είναι.
Δοκίμασες καμιά σπεσιαλιτέ του Βλαδιβοστόκ;
Τι σπεσιαλιτέ έχουν;
Δεν ξέρω, γι' αυτό σε ρωτάω.
Τεμπέλα.
ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Για 25 χρόνια,
προσποιείται κάτι που δεν είναι.
Κοίτα τον, να συμπεριφέρεται λες κι είναι κανένας άρχοντας.
Φαίνεται ότι νιώθεις φθόνο.
Ναι, τον φθονώ.
Κι αυτή η επιτυχία του με τις γυναίκες.
Ούτε ο Δον Ζουάν δεν είχε τέτοια επιτυχία.
Η πρώτη του γυναίκα, η αδερφή μου δηλαδή...
Τι;
Δόξα τω Θεώ.
Είμαι καλά.
Είσαι εντελώς καλά;
Δεν ξέρω ακόμα.
Έκανα εξετάσεις. Περιμένω τα αποτελέσματα.
Γλαύκωμα στο αριστερό μάτι.
"Γλαύκωμα";
Βλάβη του οπτικού νεύρου. Προκαλεί μερική απώλεια της όρασης.
Η απώλεια όρασης δύσκολα εντοπίζεται, γιατί το άλλο μάτι προσαρμόζεται.
Που σημαίνει ότι δεν επηρεάζει τις καθημερινές ασχολίες,
κι όταν το ανακαλύπτουμε είναι αργά.
Είστε τυχερός που διαγνώστηκε εγκαίρως.
Μπορώ να οδηγήσω;
Δεν είναι αδύνατο.
Δηλαδή, μπορώ;
Ναι, αν δεν χειροτερέψουν τα συμπτώματα.
Πώς θεραπεύεται;
Η αιτία του γλαυκώματος είναι άγνωστη ακόμα, γι' αυτό δεν υπάρχει θεραπεία.
Στόχος είναι να επιβραδύνουμε την επιδείνωσή του.
Αυτές οι σταγόνες μειώνουν την πίεση στο μάτι.
Μπορεί να αμφισβητείτε την αποτελεσματικότητά τους,
αλλά αν δεν τις πάρετε, θα χάσετε την όρασή σας.
Να βάζετε δύο φορές τη μέρα.
ΑΠΕΒΙΩΣΕ 25 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2001
Ήθελες να οδηγήσεις σήμερα, έτσι;
Γιατί;
Επειδή μόλις πήρες πίσω το αμάξι.
Σ' αγαπώ πολύ, αλλά...
Τι ήταν αυτό το ξαφνικό;
Υπάρχει ένα πράγμα που δεν αντέχω.
Τι;
Τον τρόπο που οδηγείς. Κοίτα μπροστά.
Γιατί δεν άλλαξες λωρίδα εδώ;
Άκου, αυτό μπορεί να θεωρηθεί λεκτική παρενόχληση.
Ειλικρινά, πες μου,
ήθελες να ξανακάνουμε παιδί;
Δεν ξέρω.
Κανείς δεν μπορεί να την αντικαταστήσει.
Θα μπορούσαμε να τ' αγαπήσουμε εξίσου.
Δεν έχει νόημα να θέλω κάτι που εσύ δεν θέλεις.
Συγγνώμη.
Δεν φταις εσύ. Μαζί πήραμε την απόφαση.
Οπότε είναι εντάξει.
Εγώ...
Πραγματικά, σ' αγαπώ πολύ.
Ευχαριστώ.
Νιώθω ευτυχισμένη που σ' έχω.
Μια μέρα,
θυμάται την προηγούμενη ζωή της.
Μιλάς για το αδιάκριτο κορίτσι;
Στην προηγούμενη ζωή της ήταν μια ποταμίσια λάμπραινα.
Λάμπραινα;
Ήταν μια ευγενής λάμπραινα.
Δεν επιτίθετο στα ψάρια
που πέρναγαν μπροστά της, όπως έκαναν οι άλλες λάμπραινες.
Κολλούσε το στόμα της σ' έναν βράχο του βυθού
κι έμενε εκεί να ταλαντεύεται.
Κολλημένη στον βράχο.
Κι αφηνόταν να ταλαντεύεται,
ακριβώς όπως τα φύκια.
Δεν θυμάται πώς πέθανε.
Πέθανε από την πείνα;
Την έφαγε κάποιο ψάρι;
Θυμάται μόνο πως ταλαντευόταν στον βυθό του ποταμού.
Στο δωμάτιο του Γιάμαγκα, ξαφνικά καταλαβαίνει.
Ότι κάνει το ίδιο και σ' αυτήν τη ζωή.
Όπως η λάμπραινα του βυθού,
δεν ξεκολλάει από το δωμάτιο του Γιάμαγκα.
Αν το καλοσκεφτείς, η ησυχία σ' αυτό το δωμάτιο,
μοιάζει με την ησυχία του βυθού.
Ο χρόνος σταματάει.
Το παρελθόν και το παρόν ξεθωριάζουν.
Τότε,
ξαναγίνεται λάμπραινα.
Τότε,
αρχίζει να αυνανίζεται στο κρεβάτι του Γιάμαγκα.
Βγάζει ένα ένα,
όλα της τα ρούχα.
Το είχε απαγορέψει στον εαυτό της,
αλλά δεν μπορεί να σταματήσει.
Δάκρυα τρέχουν,
μουσκεύοντας το μαξιλάρι.
Σκέφτεται πως αυτά τα δάκρυα
είναι το σημάδι που θα αφήσει σήμερα.
Τότε, κάποιος έρχεται στο σπίτι.
Μια πόρτα ανοίγει
στον κάτω όροφο.
Κοιτάζει έξω από το παράθυρο
και παρατηρεί ότι έχει αρχίσει να σκοτεινιάζει.
Είναι ο Γιάμαγκα;
Ή ο πατέρας του;
Είναι η μητέρα του;
Ακούει αυτό το άτομο ν' ανεβαίνει τις σκάλες.
Τέλειωσαν όλα.
Αλλά τουλάχιστον,
μπορεί επιτέλους να σταματήσει.
Όλα θα τελειώσουν επιτέλους.
Μπορεί επιτέλους να ξεφύγει από τη μοίρα της προηγούμενης ζωής του.
Θα γίνει ένας νέος άνθρωπος.
Η πόρτα ανοίγει.
ΟΥΤΕ ΧΕΛΙ, ΟΥΤΕ ΨΑΡΙ. H ΛΑΜΠΡΑΙΝΑ.
Θυμάσαι τη χθεσινή ιστορία;
Συγγνώμη. Δεν τη θυμάμαι πολύ καλά. Ήμουν μισοκοιμισμένος.
Κατάλαβα.
Συγγνώμη.
Αυτό σημαίνει ότι δεν άξιζε τον κόπο.
Πρέπει να φύγω.
Έχεις σχέδια για σήμερα;
Δίνω ένα σεμινάριο. Δεν σου το είπα;
Όχι.
Συγγνώμη.
- Θα πάρεις το αμάξι; - Ναι, θα το πάρω.
Περίμενε. Εγώ έχω τα κλειδιά.
- Σ' ευχαριστώ. - Θα τα καταφέρεις;
- Θα τα καταφέρω. Τα λέμε το... - Γιούσουκε.
Μπορούμε να μιλήσουμε όταν γυρίσεις;
Φυσικά.
Γιατί ρωτάς;
- Να έχεις μια όμορφη μέρα. - Κι εσύ.
Οπότε,
του είναι πιστή;
Ναι, δυστυχώς.
Γιατί "δυστυχώς";
Επειδή αυτή η πίστη είναι ολοκληρωτικά ψεύτικη.
Έχει αρκετή ρητορική, αλλά καμία λογική.
Η ζωή μου χάθηκε,
δεν γυρίζει πίσω.
Αυτή η σκέψη με στοιχειώνει σαν κακό πνεύμα μέρα και νύχτα.
Το παρελθόν μου πέρασε αδιάφορα. Είναι ασήμαντο.
Αλλά το παρόν μου
είναι χειρότερο.
Τι πρέπει να κάνω για τη ζωή μου και την αγάπη μου;
Τι συνέβη...
Ακούγοντάς σε να μιλάς για την αγάπη,
νιώθω σαν να είμαι σε παραζάλη
και δεν ξέρω τι να πω.
Λυπάμαι.
Δεν μπορώ να πω τίποτα.
Σόνια.
Πόσο υποφέρω.
Αν ήξερες μόνο πόσο υποφέρω.
Τι να κάνουμε όμως;
Πρέπει να ζήσουμε.
Ναι, θα ζήσουμε, θείε Βάνια.
Θα περάσουμε μέρες αμέτρητες,
και μεγάλα, ατέλειωτα βράδια.
Θα υποφέρουμε καρτερικά τις δοκιμασίες που θα μας στείλει η μοίρα.
Θα δουλέψουμε για τους άλλους χωρίς ανάπαυση
και τώρα κι όταν γεράσουμε.
Κι όταν έρθει η ώρα μας
θα πεθάνουμε ήσυχα.
Κι εκεί στο επέκεινα
θα Του πούμε ότι υποφέραμε,
ότι κλάψαμε,
ότι η ζωή ήταν δύσκολη.
Ότο.
Εμπρός;
Στείλτε ένα ασθενοφόρο.
ΚΗΔΕΙΑ ΟΤΟ ΚΑΦΟΥΚΟΥ
Τόσο ξαφνικά, εγκεφαλική αιμορραγία.
Για 25 χρόνια, προσποιείται κάτι που δεν είναι.
Κοίτα τον. Συμπεριφέρεται λες κι είναι κανένας άρχοντας.
Τον ζηλεύεις,
έτσι δεν είναι;
Ναι, τον ζηλεύω.
Τον ζηλεύω πάρα πολύ.
Η πρώτη του γυναίκα, η αδελφή μου,
ήταν ένα υπέροχο κι ευγενικό πλάσμα.
Τον αγαπούσε από τα βάθη της καρδιάς της.
Μ' έναν τρόπο αγνό κι αμόλυντο, όπως ακριβώς αγαπούν οι άγγελοι.
Κι η δεύτερη γυναίκα του,
όπως βλέπεις, είναι μια όμορφη κι έξυπνη γυναίκα.
Γιατί;
Είναι πιστή σ' αυτόν;
Ναι.
Δυστυχώς.
Γιατί "δυστυχώς";
Επειδή
αυτή η πίστη
είναι ολοκληρωτικά ψεύτικη.
Βάνια.
Μη μιλάς έτσι.
Σε παρακαλώ.
Βούλωσε το στόμα σου, Τελέγιν.
Θα μιλήσω. Η γυναίκα μου το έσκασε με τον εραστή της.
ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Φυσικά.
Καταλαβαίνω
ότι η αλήθεια,
όποια κι αν είναι, δεν είναι τόσο τρομακτική.
Επειδή το πιο τρομακτικό απ' όλα
είναι η αβεβαιότητα.
ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΧΙΡΟΣΙΜΑ
- Είστε κουρασμένος από το ταξίδι; - Καθόλου.
Χρόνια και ζαμάνια, κυρία Γιούζουχαρα.
Να σας συστήσω. Ο Γιούνσου θα συμμετέχει ως δραματουργός.
Μιλάμε μέσω μέιλ.
Όπως εξηγήσαμε μέσω μέιλ,
η παραμονή σας θα είναι για δύο μήνες,
μέχρι τον Δεκέμβριο, ξεκινώντας από σήμερα.
Έξι εβδομάδες πρόβες και δύο εβδομάδες παραστάσεις.
Οι ακροάσεις θα ξεκινήσουν αύριο.
Εδώ είναι οι αιτήσεις για τις ακροάσεις.
Ευχαριστώ πολύ.
Ενημερώσαμε θέατρα σε όλη την Ασία
και λάβαμε αιτήσεις από την Κορέα, την Κίνα, το Χονγκ Κονγκ,
την Ταϊβάν και τις Φιλιππίνες.
- Ωραία. - Θα είμαι διερμηνέας στα κορεατικά.
Αυτοί που γνωρίζουν αγγλικά θα επικοινωνούν απευθείας μαζί σας.
- Ναι. - Προτάθηκαν ηθοποιοί από το εξωτερικό
από τους διευθυντές προγράμματος των τοπικών θεάτρων.
Επίσης, πολλοί Ιάπωνες έκαναν αίτηση.
Μάλιστα, υπάρχουν και μερικά γνωστά πρόσωπα.
Θα ρίξω μια ματιά. Έχω ανυπομονησία.
Σχετικά με τη διαμονή σας.
Βρήκαμε ένα μέρος
περίπου μια ώρα με το αυτοκίνητο, όπως ζητήσατε.
Σας ευχαριστώ.
Σ' ένα γραφικό νησί, μιας κι είστε εδώ.
Σε νησί;
Επίσης, προσλάβαμε για σας οδηγό, σύμφωνα με τους κανόνες μας.
Όποτε, δεν θα χρειαστεί να οδηγείτε το αμάξι σας. Συμφωνείτε;
Όσο γι' αυτό, θα οδηγώ μόνος μου.
Έχω ασφάλεια. Μην ανησυχείτε.
Ξέρετε, δεν είναι για λόγους φιλοξενίας.
Απλώς δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε.
Τι εννοείτε;
Κάποτε ένας καλλιτέχνης πάτησε κάποιον κατά λάθος.
Μάλιστα.
Ήταν φριχτό.
Από τότε, είναι στους κανονισμούς
να παρέχουμε οδηγό στους καλλιτέχνες που φιλοξενούμε, χωρίς καμία εξαίρεση.
Λέω τις ατάκες μου όσο οδηγώ.
Είναι σημαντικό για μένα.
Γι' αυτό τον λόγο ζήτησα ξενοδοχείο σε κάποια απόσταση.
Λυπόμαστε.
Έπρεπε να το εξηγήσουμε καλύτερα.
Υπάρχει κονδύλι γι' αυτό και πρέπει να χρησιμοποιηθεί.
Αν θέλετε, μπορείτε να ελέγξετε τον οδηγό.
Αλλά μην ανησυχείτε, είναι επαγγελματίας.
Ας πηγαίνουμε.
Ευχαριστούμε για την κατανόηση.
Θα ακολουθήσω με το αυτοκίνητο της εταιρείας.
Αυτή είναι η οδηγός σας.
Είμαι η Μισάκι Ουάταρι.
Από εδώ, ο κύριος Κάφουκου, ο σκηνοθέτης μας.
Το φεστιβάλ την προσλαμβάνει πάντα. Ξέρει καλά τους δρόμους.
Είναι εξαιρετική οδηγός.
Χαίρω πολύ.
Συγγνώμη, αλλά δεν σε δέχτηκα ως οδηγό μου ακόμα.
Θα κάνετε ένα δοκιμαστικό πρώτα;
Κανένα πρόβλημα.
Όχι, καλύτερα να οδηγήσω εγώ.
Συγγνώμη.
Επειδή είμαι νέα γυναίκα;
Δεν είναι αυτός ο λόγος.
Είναι παλιό αμάξι κι έχει τα κόλπα του.
Δεν είναι εύκολη η πρώτη φορά.
Καταλαβαίνω.
Αν νομίσετε ότι οδηγώ επικίνδυνα, μπορείτε να πάρετε εσείς το τιμόνι.
Πώς σας φαίνεται;
Θέλετε να περάσετε;
Έχει κάποιο πρόβλημα
με τα ηλεκτρικά του;
Όχι, κανένα.
Συγγνώμη.
Ρώτησα επειδή είπατε πως είναι παλιό αμάξι.
Το οδηγώ 15 χρόνια χωρίς κανένα πρόβλημα.
Κατάλαβα.
Μπορείς να βάλεις την κασέτα;
Την κασέτα;
Μάλιστα.
Θα φύγω.
Βάνια, σταμάτα, σε παρακαλώ.
Με ακούς;
Αρνούμαι.
Δεν τέλειωσα ακόμα.
Μου κατέστρεψες τη ζωή.
Δεν χάρηκα τίποτα.
Εξαιτίας σου,
έχασα τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου.
Είσαι ο χειρότερος εχθρός μου.
Ανόητε.
Αν αυτό το κτήμα είναι δικό σου, τότε πάρ' το.
Δεν το χρειάζομαι.
Φεύγω τώρα.
Θα αφήσω πίσω μου αυτήν την κόλαση.
Δεν αντέχω άλλο.
Είμαι ταλαντούχος, χαρισματικός και γενναίος.
Αν είχα μια φυσιολογική ζωή, τώρα θα ήμουν ένας Σοπενχάουερ ή ένας Ντοστογιέφσκι.
Με κούρασε αυτή η κατάσταση. Αρχίζω και τρελαίνομαι.
Είμαι απελπισμένος, μητέρα.
Άκου τον καθηγητή.
Μητέρα, τι να κάνω;
Άσ' το. Μη μου πεις.
Ξέρω τι πρέπει να κάνω.
Θα το πληρώσεις αυτό.
Άφησε εμένα.
Τι λέτε;
Η θάλασσα Σετότσι είναι ήρεμη και μαγευτική.
Την οδήγησή της εννοούσα.
Θα σας πάρω αύριο το πρωί στις 8:00.
Εντάξει. Λυπάμαι που θα σηκωθείς τόσο νωρίς.
Κανένα πρόβλημα.
ΑΙΤΗΣΗ ΑΚΡΟΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΙΟ ΒΑΝΙΑ
Να βάλω την κασέτα;
Ναι, παρακαλώ.
Θείε, κλαις;
Τι είναι αυτά που λες; Δεν κλαίω. Μην είσαι ανόητη.
Είναι που το βλέμμα σου, όταν με κοιτάς, μοιάζει με της νεκρής μητέρας σου.
Σόνια, καλή μου. Η μητέρα σου...
η αδελφή μου, πού να βρίσκεται τώρα;
Είσαι άρρωστος εδώ και πολύ καιρό.
Θυμάμαι τη Βέρα, τη μητέρα της Σόνια, πριν πεθάνει,
που ξενυχτούσε δίπλα σου τα βράδια.
Πόσο σε αγαπούσε.
Πάμε, Μαρίνα.
Μα δεν είπα όλα μου τα λόγια.
Σιγά.
Δυσκολεύομαι να περπατήσω. Με πονάνε τα πόδια μου.
Ανυπόφορος πόνος.
Εντάξει.
- Ευχαριστούμε πολύ. - Ευχαριστούμε.
Ο επόμενος.
Να περάσει ο επόμενος, παρακαλώ.
Χαίρετε.
Γεια σας. Είμαι η Τζάνις Τσανγκ.
Είμαι από την Ταϊβάν. Μητρική μου γλώσσα είναι τα μανδαρίνικα.
Κάνω οντισιόν για τον ρόλο της Γιελένα.
Είμαι ο Τακάτσουκι Κόσι. Με ενδιαφέρει ο ρόλος του Αστρόφ.
Διαλέξατε την ίδια σκηνή,
οπότε θα την παίξετε μαζί.
Διαλέξατε την ίδια σκηνή. Οπότε θα παίξετε σαν ζευγάρι.
Μάλιστα.
Αυτή είναι η Γιελένα, λοιπόν. Από πού να ξεκινήσω;
Από το "Είσαι δόλια γυναίκα".
Εντάξει.
- Από το "Είσαι δόλια γυναίκα". - Εντάξει.
Δεν καταλαβαίνω τι λέει. Μπορώ ν' αυτοσχεδιάσω λίγο;
Ναι. Ξεκινήστε όταν είστε έτοιμοι.
Όποτε είστε έτοιμοι.
Είσαι δόλια γυναίκα.
- Τι εννοείς; - Είσαι ραδιούργα.
Υποθέτω ότι η Σόνια πραγματικά υποφέρει. Αλλά ας μη μιλήσουμε γι' αυτό τώρα.
Όμως...
Τι σημαίνει αυτό;
Ξέρεις πολύ καλά
γιατί έρχομαι εδώ κάθε μέρα.
Ξέρεις ακριβώς γιατί και για ποιον έρχομαι εδώ.
Γλυκιά μου τίγρη.
- Είμαι... - "Τίγρη";
Τι εννοείς;
Είσαι μια ελκυστική, υπέροχη τίγρης.
- Ψάχνεις για τη λεία σου. - Έχεις τρελαθεί;
Είσαι πολύ ντροπαλή.
Να ξέρεις, δεν είμαι όπως νομίζεις.
Σου τ' ορκίζομαι.
Δεν χρειάζονται όρκοι. Μη σπαταλάς τα λόγια σου.
Είσαι τόσο όμορφη.
Τι υπέροχα χέρια.
Αρκεί.
Άκουσέ με.
Είναι μοιραίο, αναπόφευκτο.
Σε παρακαλώ, σταμάτα.
Άσε με.
Αύριο συνάντησέ με στο δάσος.
Στις δύο η ώρα.
Εντάξει;
Να έρθεις, εντάξει;
Άσε με.
Αρκετά.
Συγγνώμη γι' αυτό.
Ευχαριστούμε.
Η επόμενη είναι η τελευταία. Είναι λίγο διαφορετική.
Παρακαλώ, περάστε.
Λέγεται Ι Γιούνα.
Λέει πως χρησιμοποιεί την κορεατική νοηματική γλώσσα.
Την καταλαβαίνεις;
Ναι.
Κανείς άλλος δεν διάλεξε αυτή τη σκηνή, γι' αυτό θα παίξετε μόνη.
Μπορεί να ακούσει.
Αν χρειάζεται, θα της μεταφράζω στα κορεατικά.
Συμφωνείτε;
Εντάξει.
Παρακαλώ, ξεκινήστε.
Θείε Βάνια,
εσύ πήρες τη μορφίνη;
Δώσ' την πίσω.
Γιατί μας τρομάζεις;
Δώσ' την πίσω, θείε Βάνια.
Η δυστυχία μου ίσως να είναι μεγαλύτερη απ' τη δική σου,
αλλά δεν παραδίνομαι στην απελπισία.
Μέχρι να έρθει η ώρα μου να πεθάνω,
θα υπομένω.
Γι' αυτό,
πρέπει κι εσύ να υπομένεις.
Μονάκριβε κι αγαπημένε μου θείε,
σε παρακαλώ.
Δώσε την πίσω.
Λυπήσου μας.
Πρέπει να υπομείνεις...
τη λύπη σου.
Ευχαριστώ.
Δεν δοκίμασαν πολλοί για τον ρόλο του Βάνια.
Όντως.
Ίσως οι περισσότεροι πιστεύουν ότι θα παίξετε εσείς τον ρόλο.
Συγγνώμη, άργησα.
Δεν πειράζει.
Καλημέρα.
Όλοι εδώ περάσατε την ακρόαση.
Όμως,
σε μερικούς από εσάς ανατέθηκαν ρόλοι διαφορετικοί από αυτούς που αιτηθήκατε.
Τώρα θα ανακοινώσουμε τη διανομή ρόλων.
Μπορείτε να υπογράψετε το συμβόλαιό σας, αν δέχεστε τον ρόλο που σας ανατέθηκε.
Σερέμπριακοφ, ο Ρόι Λούσελο.
Γιελένα, η Τζάνις Τσανγκ.
Σόνια, η Ι Γιούνα.
Βοϊνίτσκαγια, η Κομάγκατα Καορού.
Βάνιας,
ο Τακάτσουκι Κόσι.
Αστρόφ, ο Ριού Τζονγκ Ουί.
Τελέγιν, ο Κίμουρα Τακάσι.
Μαρίνα, η Έτο Γιούμι.
Αυτά.
Αυτά είναι όλα.
Συγγνώμη. Θέλετε εγώ να παίξω τον Βάνια;
Ναι.
Έχω μεγάλη διαφορά ηλικίας.
Θα χρησιμοποιήσουμε μακιγιάζ.
Κι άλλοι ηθοποιοί δεν ταιριάζουν ηλικιακά στον ρόλο τους.
Αν δεν συμφωνείτε, μην υπογράψετε.
Θα πάρει άλλος τον ρόλο.
Αφού υπογράψετε, θα αρχίσουμε να διαβάζουμε το κείμενο.
Συγχαρητήρια.
Καταπληκτική.
Μα τι καταπληκτική.
Η θέα είναι υπέροχη.
Η θέα είναι όντως υπέροχη, Εξοχότατε.
Κύριε Κίμουρα, πιο αργά, παρακαλώ.
- Πιο αργά; - Ναι.
Και με πιο καθαρή προφορά, ώστε να ακούνε όλοι.
Εντάξει.
Συνεχίστε.
Η θέα είναι όντως υπέροχη, Εξοχότατε.
Αύριο,
θα πάμε στο δάσος.
Έτσι, μπαμπά;
Κυρίες και κύριοι, το τσάι είναι έτοιμο.
Αν δεν σε πειράζει...
Ήσυχα, θα σε ακούσουν.
Όχι, άσε με να σου πω πως σ' αγαπώ.
Μη με διώχνεις. Αυτό μου αρκεί για να είμαι ευτυχισμένος.
Δεν αντέχω αυτό το μαρτύριο.
Ευχαριστώ. Αρκεί για σήμερα.
Μπράβο σε όλους σας.
Μπράβο σε όλους.
Δεν κρυώνεις;
Όχι, καθόλου.
Στο εξής...
Ναι;
...μπορείς να περιμένεις στο αμάξι όταν καθυστερώ;
Δεν νιώθω άνετα ξέροντας ότι περιμένεις στο κρύο.
Όχι, ευχαριστώ.
Ξέροντας πόσο αγαπάτε το αμάξι, δεν θα είμαι χαλαρή.
Αφού το ξέρεις, τότε δεν θα έχω προβλημα.
Απλώς μην καπνίζεις μέσα.
Εντάξει, τότε.
Αλλά μόνο όταν έχει πολύ κρύο.
Να βάλω την κασέτα;
Ναι.
Αλλά επιτρέψτε σ' εμένα τον γέρο να σας δώσω μια συμβουλή πριν χωριστούμε.
Να ξέρετε όλοι,
το πιο σημαντικό είναι να δουλεύετε.
Πρέπει να δουλεύετε συνεχώς.
Κύριε Κάφουκου.
Να σας κεράσω ένα ποτό; Έχω κι εγώ εδώ το αμάξι μου.
Οδηγείς;
Ναι. Αν δεν έχετε πρόβλημα, πάμε στο μπαρ του ξενοδοχείου μου;
Θα αργήσω λίγο.
Κανένα πρόβλημα.
Ωραία, θα φέρω το αμάξι μου.
Παρακαλώ, ακολουθήστε με.
Να είμαι ειλικρινής, μερικές φορές ψάχνω το όνομά σας στο ίντερνετ.
Αλήθεια;
Έτσι έμαθα για την ακρόαση, την τελευταία μέρα της διορίας.
Απίστευτο δεν είναι;
Γιατί ενδιαφέρεσαι τόσο για μένα;
Μου άρεσε πολύ να παίζω στα σενάρια της Ότο.
Τα λόγια που έγραφε με χαροποιούσαν.
Τα θεατρικά έργα μου και τα σενάρια της Ότο διαφέρουν.
Πράγματι.
Όμως, όταν είδα εκείνη την παράστασή σας,
ένιωσα να κάνετε το ίδιο πράγμα.
Παρόλα αυτά, με διαφορετικό τρόπο.
Πώς κι έτσι;
Δύσκολο να το εξηγήσω.
Υποθέτω πως και οι δύο δίνετε βάση
στις λεπτομέρειες που δύσκολα βλέπει το κοινό.
Μου αρέσουν τέτοιου είδους πράγματα.
Όμως, αν δεν έπαιζα στα σενάρια της Ότο, δεν θα τα αναγνώριζα.
Όταν έμαθα για την ακρόαση,
ήξερα ότι δεν θα είχα άλλη ευκαιρία.
Ίσως να μην το ξέρετε,
αλλά δουλεύω ανεξάρτητα τώρα.
Το ξέρω.
Αν και δεν χρειάστηκε να σε ψάξω.
Μάλιστα.
Με κάνετε και ντρέπομαι.
Μεγάλη ανοησία.
Ήσουν διάσημος.
Λάθος. Με παγίδευσαν.
Κάνεις συχνά τέτοια πράγματα;
Δηλαδή;
Με άγνωστες γυναίκες.
Εσείς, όχι;
Όχι.
Σίγουρα, θα σας πλησιάζουν πολλές.
Το μόνο που χρειάζεται είναι να αρνηθείς.
Ούτε εγώ πηγαίνω με την οποιαδήποτε.
Αν έχετε χημεία και θέλετε να τη μάθετε...
Ποτέ;
Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να τη μάθεις, πέραν του σεξ.
Μα μερικά πράγματα μόνο αν τα κάνεις τα μαθαίνεις.
- Όπως; - Όπως...
Τι έπαθες;
Είναι που...
Γιατί συζητούμε για αυτό το πράγμα;
Η Ότο πρέπει να ήταν ευτυχισμένη
με έναν άντρα σαν εσάς.
Αναρωτιέμαι.
Αν δεν σας πειράζει,
μπορείτε να μου πείτε κάτι για αυτήν;
Τι θέλεις να μάθεις;
Πώς γνωριστήκατε.
Πώς έγραφε τα σενάριά της.
Καθημερινές συζητήσεις. Οτιδήποτε.
Να τι σκέφτεσαι:
"Επειδή αγαπήσαμε την ίδια γυναίκα",
"πονάμε το ίδιο".
Όχι. Για μένα ήταν μόνο μια ανεκπλήρωτη λαχτάρα.
Ήσουν ερωτευμένος μαζί της.
Δεν το αρνούμαι.
Ήταν αξιαγάπητη. Πάρα πολύ.
Όντως.
Συνεπώς,
σας ζηλεύω, κε Κάφουκου.
Συγχωρέστε με.
Εσύ
ζηλεύεις
εμένα;
Με συγχωρείτε.
Μόλις τραβήξατε φωτογραφία;
Μόλις τραβήξατε μία.
Διαγράψτε τη.
Τι πάθατε;
Φεύγω τώρα.
Εντάξει.
Τον λογαριασμό, παρακαλώ.
Μάλιστα.
Συγγνώμη.
Εγώ σας κάλεσα απόψε.
Δεν πειράζει.
Χαίρομαι που ήρθα κι έχω την ευκαιρία να παίξω υπό την καθοδήγησή σας.
Πιστεύω πως η Ότο μας ένωσε.
Ανυπομονώ για την αυριανή πρόβα.
Ναι. Τα λέμε αύριο.
Τι συμβαίνει; Φαίνεσαι πεσμένος.
Εξαιτίας του καθηγητή λυπάσαι;
Παράτα με.
Ή επειδή ερωτεύτηκες τη γυναίκα του;
Μονάχα καλή μου φίλη είναι.
Κιόλας;
Τι εννοείς με αυτό;
Φτάνει.
Έβαλα πάλι πολύ συναίσθημα;
Ο Ρίου το βρήκε. Παραδειγματίσου. Συνεχίστε.
Παρακαλώ, συνεχίστε.
Υπάρχει διαδικασία για να γίνουν φίλοι ένας άντρας με μία γυναίκα.
Πρώτα, γνωρίζονται.
Έπειτα, ερωτεύονται
και τέλος, γίνονται καλοί φίλοι.
Πολύ ξεπερασμένος τρόπος σκέψης.
Τακάτσουκι,
συγκεντρώσου στο κείμενο.
Απλώς, διάβαζέ το.
Δεν είμαστε ρομπότ.
Τι εννοείς;
Θα ακολουθήσουμε τις οδηγίες σας.
Ωστόσο, θα τα πηγαίναμε καλύτερα αν γνωρίζαμε τις προθέσεις σας.
Δεν χρειάζεται να τα πάτε καλύτερα.
Αρκεί να διαβάζετε το κείμενο.
Από εκεί που μείναμε.
Συνεχίζουμε από εκεί που μείναμε.
Πώς;
Ναι, έχω ξεπερασμένο τρόπο σκέψης.
Κι όπως βλέπεις, είμαι ήδη μεθυσμένος.
Μόνο μια φορά τον μήνα μεθώ έτσι.
Δεν τον πέτυχα; Πάλι αστόχησα;
Ανάθεμα.
Να πάρει η οργή.
Πάρτε με από 'δώ.
Σκότωσέ με, αν θέλεις.
Δεν αντέχω άλλο εδώ.
Τι στο καλό μου συμβαίνει;
Τι κάνω;
Νοσοκόμα, νοσοκόμα.
Ως εδώ.
Ωραία.
Τέλος για σήμερα.
Μπράβο σε όλους.
- Ευχαριστούμε. - Ευχαριστούμε.
- Κύριε Κάφουκου; - Ναι.
Μπορούμε να κάνουμε μια συνέντευξη για την ιστοσελίδα του φεστιβάλ;
Εντάξει.
Χρειαζόμαστε εξωτερικά πλάνα.
Εντάξει.
Μονάχα το κείμενο διαβάζουμε.
Πότε θα ξεκινήσουμε να κινούμαστε;
Ειλικρινά, τα ξενόγλωσσα κομμάτια μού φέρνουν υπνηλία.
Και σ' εμένα.
Κι εμένα.
Όχι με την κακή έννοια όμως.
Ναι. Είναι σαν να ακούς μια σούτρα.
Έτσι όπως το θέτετε, πρέπει να λέμε κι "ευχαριστώ".
Γιούνσου, πού έμαθες ιαπωνικά;
Σπούδασα παραδοσιακό δράμα στο πανεπιστήμιο Ουάσεντα, για δύο χρόνια.
Κορεατικά, αγγλικά, ιαπωνικά και νοηματική γλώσσα.
Φοβερό.
Ιαπωνικά και κορεατικά έχουν παρόμοια γραμματική.
Αρκεί να μάθεις το λεξιλόγιο.
Από μικρός μου άρεσαν τα αγγλικά.
Πότε έμαθες νοηματική;
Κύριε Κάφουκου, ευγενικό εκ μέρους σας να με φέρετε σπίτι.
Να σας προσκαλέσω για δείπνο απόψε;
Όχι, δεν θέλω να ενοχλήσω.
Όχι.
Πρέπει να σας ζητήσω συγγνώμη για κάτι.
Για τι πράγμα;
Θα μάθετε όταν φτάσουμε.
Ελάτε και οι δύο, παρακαλώ.
Πάμε. Δεν θα νιώθει καλά αν ξέρει ότι κάθεσαι εδώ νηστική.
Μην ανησυχείτε γι' αυτό.
Εγώ δεν θα ανησυχούσα, αλλά σίγουρα θα το κάνει αυτός.
Πάμε.
Η γυναίκα μου.
Λέει ότι μοιάζει μ' εμένα.
Ήταν σκληρό αυτό.
Οι πατάτες είναι από τον κήπο μας.
Αυτή τις μεγάλωσε.
Αλήθεια;
Να ο λόγος που ήθελα να σας ζητήσω συγγνώμη.
Γιατί δεν μου το είπατε;
Φοβόταν ότι θα δυσκολευόσασταν να την απορρίψετε
αν ξέρατε ότι είναι γυναίκα μου.
Όχι, δεν...
Δεν θα είχατε ενδοιασμό, το ξέρω.
Όμως, η σιωπή είναι χρυσός.
Για να σας απαντήσω, έμαθα τη νοηματική όταν τη γνώρισα.
Ήθελα να μιλώ τη γλώσσα της, κι έτσι την έμαθα.
Αξιοθαύμαστο.
Αρχικά, ήταν χορεύτρια, και ήμουν ο συντονιστής
σε μια παράσταση που έδωσε η ομάδα της στην Πούσαν.
Έρωτας με την πρώτη ματιά.
Μην της το πείτε.
Πώς προέκυψε η Χιρόσιμα;
Πριν τρία χρόνια, προσκλήθηκα στο θεατρικό φεστιβάλ.
Και ήρθατε μαζί με τη Γιούνα;
Ναι.
Όταν δέχτηκα την προσφορά, αναρωτιόμουν αν έπρεπε να έρθει μαζί μου.
Στην Κορέα, έχει συγγενείς και φίλους που γνωρίζουν νοηματική.
Φοβόμουν ότι θα νιώθει μόνη εδώ.
Όμως, κατάφερα να την ακούω όπως θα την άκουγαν 100 άτομα.
Νομίζω πως κανείς δεν θα μπορούσε να τη στηρίξει καλύτερα από μένα.
Πώς αποφάσισες να περάσεις από ακρόαση;
"Έμεινα έγκυος και για λίγο σταμάτησα να χορεύω",
"όμως, είχα αποβολή".
"Αν και ήθελα να ξαναδουλέψω, το σώμα μου αρνιόταν να χορέψει".
"Τότε ήταν που ο άντρας μου μού είπε για την ακρόαση".
Ευχαριστώ πολύ.
Υπάρχει κάτι που σε δυσκολεύει στις πρόβες;
"Γιατί με ρωτάτε κάτι που δεν ρωτάτε τους άλλους;"
"Δεν χρειάζεται να μου φέρεστε καλύτερα απ' ό,τι στους υπόλοιπους".
"Το να μη με καταλαβαίνουν είναι φυσιολογικό για μένα".
"Όμως, βλέπω και ακούω".
"Μερικές φορές, καταλαβαίνω πολύ περισσότερα από τις λέξεις".
"Αυτό έχει σημασία στις πρόβες, σωστά;"
Ναι.
"Έτσι, κάθε μέρα περνάω πολύ ωραία".
"Το κείμενο του Τσέχοφ με αγγίζει"
"και ξυπνάει το εγκλωβισμένο σώμα μου".
"Χαίρομαι που ξαναβρήκα το κουράγιο μου".
Χαίρομαι που το ακούω.
Σου αρέσει η πικάντικη κουζίνα;
Ναι, πολύ.
Πώς είναι η οδήγησή της;
Είναι φανταστική.
Αυξομειώνει ταχύτητα τόσο γλυκά, που με το ζόρι νιώθω τη βαρύτητα.
Μερικές φορές ξεχνώ ότι είμαι σε αμάξι.
Έχω δει την οδήγηση πολλών, μα ποτέ δεν ήταν τόσο ευχάριστη εμπειρία.
Τελικά, χαίρομαι που μου ανατέθηκε ως οδηγός.
"Πείτε και σ' εμάς τους ηθοποιούς κάναν καλό λόγο", είπε.
Έτσι είναι το "συγχαίρω";
Ναι.
Έλα.
Ευχαριστώ πολύ που με προσκαλέσατε.
Ο Γιούνσου είναι που μας προσκάλεσε.
Είναι αξιαγάπητο ζευγάρι.
Ναι.
Τώρα έχω περιέργεια για τις πρόβες σας.
Για τη Σόνια της Γιούνα.
Έχοντας ακούσει την κασέτα σας, σκεφτόμουν: "Είναι η Σόνια".
Είσαι ευπρόσδεκτη στις πρόβες.
Όχι, ευχαριστώ. Με συγχωρείτε.
- Έλα να μας... - Να βάλω την κασέτα;
Ναι.
Βάνια, είσαι έξυπνος και σπουδαγμένος.
Σίγουρα θα καταλαβαίνεις
ότι ο κόσμος δεν καταστρέφεται από τους κακοποιούς...
Δεν βαριέσαι να την ακούς;
Όχι.
Επειδή μου αρέσει αυτή η φωνή.
Κατάλαβα.
Ποιανής φωνή είναι;
Της γυναίκας μου.
Με τη μέθοδό μου, όλο το έργο πρέπει να απομνημονευτεί.
Έτσι, το ακούω ξανά και ξανά.
Έχω ξαναπαίξει τον θείο Βάνια, γι' αυτό δεν ηχογραφήσαμε τα μέρη του.
Όταν λέω μια ατάκα με τον ρυθμό μου, η επόμενη πέφτει ακριβώς στην ώρα της.
Φοβερό.
Αυτό που είπα πριν, ισχύει.
Ξεχνώ ότι είμαι στο αμάξι κι ότι είσαι εδώ.
Ενοχλητικό, έτσι;
Όχι, η δουλειά σας είναι.
Πού έμαθες οδήγηση;
Στο χωριό μου.
Το Κάμι-τζούνιτακι, στο Χοκάιντο.
Εκεί, χρειάζεσαι αμάξι για τα πάντα.
Κατάλαβα.
Η μητέρα μου μού έμαθε να οδηγώ
και το κάνω από το γυμνάσιο.
Το γυμνάσιο;
Ναι.
Η μητέρα μου δούλευε σε ένα κλαμπ στο Σαπόρο.
Πήγαινε εκεί με το τρένο, έτσι από τότε που ήμουν στο γυμνάσιο,
την πηγαινοέφερνα στον σταθμό.
Ο σταθμός απείχε μία ώρα.
Φεύγαμε από το σπίτι στις 5 μ.μ. και την έφερνα πίσω στις 7 π.μ.
Αυτές τις δύο ώρες,
η μητέρα μου ήθελε να κοιμάται.
Αν στον δρόμο την ξυπνούσα, με κλοτσούσε στην πλάτη,
και στο σπίτι με χτυπούσε.
Έτσι,
έμαθα να οδηγώ σε κακούς δρόμους χωρίς να την ξυπνώ.
Μάλιστα.
Χάρηκα πολύ με αυτό που είπατε.
Δεν υπάρχει λόγος.
Είμαι ευγνώμων στη μητέρα μου, που μου έμαθε να οδηγώ.
Μπορεί να ήταν για δικό της κέρδος, αλλά με τον τρόπο της έμαθα πολύ καλά.
Καταλαβαίνω.
Ναι.
Όπως τα λες είναι.
Μετά, θα μου πεις όλη την αλήθεια;
Ναι, φυσικά.
Καταλαβαίνω
ότι η αλήθεια,
όποια κι αν είναι, δεν είναι τόσο τρομακτική.
Επειδή το πιο τρομακτικό απ' όλα
είναι η αβεβαιότητα.
Το φλερτ με έναν τέτοιον άντρα,
και το να χάνεσαι στην αγκαλιά του...
Υποθέτω,
πως τον αγαπώ κι εγώ λίγο.
Ναι. Όταν δεν έρχεται μου λείπει η συντροφιά του.
Η συνείδησή μου με βασανίζει,
λες και θέλησα εγώ να τον σκοτώσω.
Κάθομαι,
κλείνω τα μάτια μου και σκέφτομαι:
"Άραγε, εκείνοι που θα ζουν 200 ή 300 χρόνια ύστερα από εμάς",
"που εμείς τώρα τους ανοίγουμε δρόμο",
"θα μας θυμούνται; Θα μας μνημονεύουν με έναν καλό λόγο;"
Σου το λέω, δεν θα μας θυμούνται.
Οι άνθρωποι δεν θα θυμούνται,
όμως, ο Θεός θα μας θυμάται.
Σ' ευχαριστώ γι' αυτό που είπες.
Καλώς.
Συγγνώμη για την καθυστέρηση.
O Βάνια και η Γιελένα είναι στις περισσότερες σκηνές.
Επαναλάβαμε τις ίδιες σκηνές και αρχίσαμε να κινούμαστε.
Λυπούμαστε πολύ.
Τελικά, για καλό έγινε.
Δοκιμάστε κι εσείς να κινηθείτε λίγο.
Η ζωή μου χάθηκε, δεν γυρίζει πίσω.
Αυτή η σκέψη με στοιχειώνει σαν κακό πνεύμα μέρα και νύχτα.
Το παρελθόν μου πέρασε αδιάφορα. Είναι ασήμαντο.
Αλλά το παρόν μου είναι χειρότερο.
Τι να κάνω με τη ζωή μου και τον έρωτά μου;
Τι έχει συμβεί;
Μου λες τέτοια πράγματα, αλλά δεν ξέρω...
τι να κάνω.
Μόνο συγγνώμη μπορώ να ζητήσω.
Συγχώρεσέ με. Καληνύχτα.
Αν ήξερες μόνο...
Σταματήστε.
Πώς σας φαίνεται;
Τι λέτε;
Πιστεύω ότι ο σκηνοθέτης είναι αυτός που πρέπει να κρίνει.
Απαίσιο.
Συμφωνώ.
Νομίζω ότι και οι δύο τα πήγαμε καλύτερα στην οντισιόν.
Ξέρεις γιατί;
Ήξερα τα λόγια του και τα χρησιμοποίησα ως σημάδια για τις αλλαγές στην ερμηνεία.
Αν δεν ξέρω τους διαλόγους, δεν μπορώ να παίξω.
Καλώς.
Με αυτό τον τρόπο μπορώ να επικεντρωθώ στα αισθήματα των άλλων.
Αν ξέρω καλά τους διαλόγους και των δύο,
μπορώ να ερμηνεύσω καλύτερα.
Κατανοητό.
Τι λέτε να το διαβάσουμε ξανά;
Από την αρχή της δεύτερης πράξης.
Δεύτερη πράξη.
Μπορώ να το ηχογραφήσω;
Ασφαλώς.
Ωραία.
Μπορείτε να αρχίσετε.
Ποιος είναι εδώ;
Εσύ, Σόνια;
Εγώ είμαι.
Εσύ, Γιελένα...
Τι αβάσταχτος πόνος.
Σου έπεσε η κουβέρτα. Θα κλείσω το παράθυρο.
Κύριε Κάφουκου.
Λυπάμαι πολύ για το σημερινό.
Μην ανησυχείς.
Είχα στραμμένη την προσοχή μου σ' αυτά που μου έλεγε.
Έτσι λες, αλλά δεν μιλάς ούτε αγγλικά, ούτε μανδαρίνικα.
Αυτή δεν μιλάει ιαπωνικά.
Σωστά.
Οπότε, καταλήξαμε...
Να έχεις καλύτερη κρίση.
Λυπάμαι.
Δεν θα πω τίποτα άλλο.
Πού αλλού μπορείς να με πας;
Αλλού;
Δεν έχω δει πολλά από τη Χιρόσιμα.
Κάπου που να σου αρέσει.
Εντάξει.
Δεν μοιάζει με χιόνι;
Εκεί είναι το Μνημείο της Ειρήνης.
Η γραμμή ανάμεσα στο Μνημείο της Ειρήνης
και το μνημείο των νεκρών λέγεται "άξονας της ειρήνης".
Ο αρχιτέκτονας που το σχεδίασε δημιούργησε αυτό το αίθριο
ώστε να συνεχίζεται η γραμμή έως τη θάλασσα χωρίς διακοπή.
Γιατί ήρθες στη Χιρόσιμα;
Συγγνώμη, δεν χρειάζεται να μου πεις.
Πίσω από το σπίτι μας ήταν ένας λόφος.
Πριν πέντε χρόνια,
έγινε μια κατολίσθηση και το σπίτι καταστράφηκε.
Η μητέρα μου πέθανε στο ατύχημα.
Εγώ μόλις είχα γίνει 18 τότε
και είχα βγάλει άδεια οδήγησης.
Το αμάξι δεν έπαθε τίποτα, οπότε το πήρα μετά την κηδεία και έφυγα.
Άρα, τώρα είσαι 23.
Ναι.
Δεν είχα πού να πάω, οπότε συνέχισα δυτικά.
Όμως, το αμάξι χάλασε στη Χιρόσιμα και δεν είχα λεφτά να το φτιάξω.
Άρχισα να οδηγώ αυτά τα σκουπιδιάρικα.
Οδήγηση είναι το μόνο πράγμα που ξέρω να κάνω.
Σκοπεύεις να μείνεις εδώ;
Δεν ξέρω.
Το επώνυμό μου, Ουάταρι,
είναι συνηθισμένο στη Χιρόσιμα.
Ποτέ όμως δεν τον συνάντησα, δεν ξέρω αν ζει.
Κατάλαβα.
Το επίθετό σας, Κάφουκου,
είναι σπάνιο, σωστά;
Σημαίνει "σπίτι" και "καλή τύχη".
Είναι ευοίωνο.
Το ίδιο είπε και η γυναίκα μου πριν παντρευτούμε.
Το όνομά της ήταν Ότο.
Ότο;
Όπως λέμε "ήχος".
Κάφουκου Ότο.
Τι όνομα.
Γι' αυτό δίσταζε να με παντρευτεί.
Το όνομά της θα σήμαινε "σπίτι του ευαγγελίου".
Πέθανε πριν δύο χρόνια.
Εγκεφαλική αιμορραγία.
Γύρισα σπίτι και τη βρήκα στο πάτωμα.
Δεν ανέκτησε ποτέ τις αισθήσεις της.
Θα σε τρομάζει η κασέτα τώρα;
Όχι, καθόλου.
Αντιθέτως...
Με συγχωρείτε.
Ευχαριστώ πολύ.
Μου αρέσει αυτό το αμάξι.
Φαίνεται ότι το έχετε προσέξει πολύ,
οπότε θέλω να το οδηγώ προσεκτικά.
Πάμε.
Κάτι θα υπάρχει. Δεν αντέχω άλλο.
Είμαι 47 ετών.
Αν υποθέσουμε ότι θα ζήσω ως τα 60, έχω άλλα 13 χρόνια.
Είναι πολλά.
Πώς να ζήσω αυτά τα 13 χρόνια;
Ωραίος καιρός.
Ναι.
Ας το κάνουμε εκεί.
Πάμε εκεί.
Γιατί κλαις;
Δεν ξέρω. Δεν έχω κάτι. Συνέβη ξαφνικά.
Μη δίνεις σημασία, ανόητη. Τώρα θα κλάψω κι εγώ.
Είσαι θυμωμένη μαζί μου επειδή...
πιστεύεις ότι παντρεύτηκα τον πατέρα σου από συμφέρον.
Δεν ξέρω αν με πιστέψεις,
αλλά ορκίζομαι ότι τον παντρεύτηκα από αγάπη.
Γοητεύτηκα από τον διάσημο καθηγητή.
Τώρα ξέρω ότι αυτή η αγάπη, δεν ήταν αληθινή, αλλά ψεύτικη,
μα μου φαινόταν αληθινή τότε.
Δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς.
Δεν σταμάτησες να με αποδοκιμάζεις,
με τα έξυπνα και καχύποπτα μάτια σου από τότε που παντρευτήκαμε.
Σταμάτα. Τώρα συμφιλιωθήκαμε.
Ας ξεχάσουμε το παρελθόν.
Μην κοιτάζεις τους άλλους μ' αυτό το βλέμμα. Δεν σου ταιριάζει.
Πρέπει να εμπιστευτείς τους άλλους, αλλιώς η ζωή γίνεται ανυπόφορη.
Πες μου.
Πες μου ειλικρινά.
Είσαι ευτυχισμένη;
Όχι.
Σου εύχομαι από την καρδιά μου,
να βρεις την ευτυχία που σου αξίζει.
Όσο για μένα, είμαι ασήμαντη, σαν ένα αντικείμενο.
Στη μουσική, στο σπίτι του άντρα μου, στην αγάπη...
Οπουδήποτε, είμαι ασήμαντη,
ένα αντικείμενο.
Ειλικρινά...
Ειλικρινά, Σόνια,
Όταν το σκέφτομαι,
η αλήθεια είναι ότι νιώθω πολύ δυστυχισμένη.
Δεν υπάρχει ευτυχία για μένα, σ' αυτόν τον κόσμο.
Γιατί γελάς;
Νιώθω ευτυχισμένη.
Πολύ ευτυχισμένη.
Τώρα θέλω να παίξω λίγο πιάνο.
Ναι, να παίξεις. Θα ήθελα να σε ακούσω.
Ωραία.
Κάτι συνέβη μόλις τώρα.
Όμως συμβαίνει μόνο ανάμεσα στους ηθοποιούς.
Τώρα έχουμε το επόμενο βήμα.
Να το δείξουμε στο κοινό.
Δημιουργούμε πάλι ολόκληρη τη στιγμή πάνω στη σκηνή.
Ας πάμε στην τρίτη πράξη.
Τακάτσουκι.
Ναι.
- Κάνει παγωνιά. - Ναι.
Σας ευχαριστώ για σήμερα.
Για ποιο πράγμα;
Τίποτα.
Μπορούμε να μιλήσουμε;
Αν δεν σας πειράζει, κάπου κοντά. Για λίγο.
Πού είναι το αμάξι σου;
Στο συνεργείο.
Σχετικά με σήμερα,
τι συνέβη;
Ανάμεσα στην Τζάνις και τη Γιούνα.
Μόνο αυτές ξέρουν την απάντηση.
Αυτό που θα πω είναι ότι αυτό το κείμενο έχει τη δύναμη να το κάνει.
Κύριε Κάφουκου,
γιατί δεν παίζετε εσείς τον Βάνια;
Ο Τσέχοφ είναι τρομακτικός.
Όταν λες τις ατάκες του, βγαίνει ο αληθινός εαυτός σου.
Δεν το νιώθεις;
Δεν το αντέχω πλέον.
Που σημαίνει ότι μου είναι αδύνατο να ανταποκριθώ σε αυτόν τον ρόλο.
Αλλά τότε, γιατί εμένα;
Νιώθω έξω από τα νερά μου σ' αυτήν την παραγωγή.
Δεν κάνω γι' αυτόν τον ρόλο.
Ξέρω ότι και το κοινό θα νιώσει το ίδιο.
Όταν ήρθα στην ακρόαση, ήμουν απελπισμένος, χάλια.
Δεν ήξερα τι έκανα.
Γιατί λοιπόν...
με επιλέξατε;
Η Ότο μας έφερε κοντά.
Παρακαλώ, μη γίνεστε απλοϊκός. Μιλάω σοβαρά.
Ήρθα εδώ για να αλλάξω τον εαυτό μου.
Δεν μπορείς να ελέγξεις τον εαυτό σου πολύ καλά.
Σωστά.
Κοινωνικά, αυτό είναι κακό.
Όμως, δεν είναι απαραίτητα μειονέκτημα για έναν ηθοποιό.
Στην ακρόαση και τις πρόβες, δεν πήγες άσχημα.
Μπορείς να δοθείς στους συμπρωταγωνιστές σου.
Κάνε το ίδιο και στο κείμενο.
Παραδώσου και αντίδρασε στο κείμενο.
Να αντιδράσω;
Το κείμενο σου θέτει ερωτήματα.
Αν το ακούσεις και αντιδράσεις, το ίδιο θα συμβεί και σ' εσένα.
Σήκω. Θα σε πάω στο ξενοδοχείο.
Λογαριασμό, παρακαλώ.
Μάλιστα, ευχαριστώ.
Ο κος Κάφουκου θα με πάει στο ξενοδοχείο.
Εντάξει. Το ίδιο με την προηγούμενη φορά;
Πάω να πληρώσω για το πάρκινγκ.
Πού είναι ο Τακάτσουκι;
Συγγνώμη, πάμε.
Κύριε Κάφουκου.
Είμαι άδειος.
Δεν υπάρχει τίποτα μέσα μου.
Σχετικά με το κείμενο που με ανακρίνει.
Νομίζω ότι το ένιωθα με τα σενάρια της Ότο.
Ήρθα εδώ επειδή ήθελα να το νιώσω και πάλι.
Οπότε...
η ιδέα ότι η Ότο μας έφερε κοντά,
είναι αλήθεια, τελικά.
Τελικά, το καταλαβαίνω.
Η Ότο κι εγώ...
Ναι.
Είχαμε μια κόρη.
Πέθανε από πνευμονία όταν ήταν τεσσάρων.
Θα ήταν 23 τώρα, αν ζούσε.
Ο θάνατός της σήμανε το τέλος της ευτυχίας μας.
Η Ότο άφησε την υποκριτική.
Εγώ παράτησα την τηλεόραση και επέστρεψα στο θέατρο.
Η Ότο έπεσε σε λήθαργο για χρόνια.
Όμως ξαφνικά, μια μέρα άρχισε να γράφει ιστορίες.
Για την ακρίβεια, άρχισε να τις διηγείται.
Η πρώτη της ιστορία...
ήρθε έπειτα από σεξ που κάναμε μαζί.
Ξαφνικά άρχισε να τη διηγείται μετά το σεξ.
Το επόμενο πρωινό, όμως, η μνήμη της ήταν θολή.
Θυμόμουν τα πάντα και της τα διηγήθηκα.
Έγραψε ένα σενάριο και το υπέβαλε σε έναν διαγωνισμό.
Κέρδισε βραβείο, κι έτσι ξεκίνησε η καριέρα της ως σεναριογράφος.
Αυτό της συνέβαινε κάποιες φορές μετά το σεξ.
Μου διηγούταν και με έκανε να τα θυμηθώ.
Το επόμενο πρωί της τα έλεγα. Εκείνη κρατούσε σημειώσεις.
Σταδιακά, έγινε η ρουτίνα μας.
Το σεξ και οι ιστορίες της ήταν στενά συνδεδεμένα.
Παρόλο που δεν φαινόταν έτσι.
Άρπαζε το νήμα μιας ιστορίας στον οργασμό και το έκλωθε.
Έτσι συνήθιζε να γράφει.
Όχι πάντοτε.
Αλλά όποτε η δουλειά της βρισκόταν σε αδιέξοδο, αυτό πετύχαινε.
Αυτές οι ιστορίες...
έγιναν ο δεσμός που μας βοήθησε να ξεπεράσουμε τον θάνατο του παιδιού μας.
Νομίζω ότι ήμασταν ταιριαστό ζευγάρι.
Χρειαζόμασταν ο ένας τον άλλο για να προχωρήσουμε στη ζωή.
Η καθημερινότητα και η σεξουαλική μας ζωή
ήταν πολύ ικανοποιητικές.
Τουλάχιστον ήταν για μένα.
Όμως,
η Ότο έβλεπε κι άλλους άντρες.
Μην ανησυχείς γι' αυτήν.
Η Ότο κοιμόταν με άλλους άντρες.
Όχι μόνο με έναν.
Πιθανόν με τους ηθοποιούς από τα σήριαλ που έγραφε.
Κάθε σχέση τελείωνε μαζί με το σήριαλ,
και μια άλλη ξεκινούσε όταν ξεκινούσε το επόμενο.
Έχετε αποδείξεις;
Τους είχα δει με τα μάτια μου.
Καμιά φορά τους έφερνε στο σπίτι μας.
Παρ' όλα αυτά, ποτέ δεν αμφισβήτησα την αγάπη της.
Δεν υπήρχε αμφιβολία.
Η Ότο με πρόδιδε απόλυτα φυσικά ενώ με αγαπούσε.
Είχαμε έναν βαθύ δεσμό, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο.
Ακόμα όμως, είχε μέσα της
ένα σημείο που δεν μπορούσα να δω, όπου κάτι σκοτεινό τριγύριζε.
Δεν τη ρωτήσατε ποτέ
για τίποτα από όλα αυτά;
Αυτό που φοβόμουν περισσότερο ήταν να μην τη χάσω.
Αν μάθαινε ότι γνώριζα,
δεν θα μπορούσαμε να διατηρήσουμε την ισορροπία μας.
Αποκλείεται να ήθελε να την ακούσετε;
Σου είπε κάτι η Ότο;
Να σας πω μια ιστορία που μου είπε;
Ναι.
Είναι πολύ μυστηριώδης ιστορία.
Ένα κορίτσι του λυκείου μπήκε κρυφά στο σπίτι του αγοριού που της άρεσε.
Κι εγώ την έχω ακούσει αυτήν.
Το κορίτσι που παλιά ήταν λάμπραινα.
Σωστά.
Μπαίνει κρυφά πολλές φορές,
και κάθε φορά αφήνει ένα σημάδι της.
Μια μέρα, ξεκινάει να αυνανίζεται στο κρεβάτι του Γιάμαγκα.
Κάποιος έρχεται σπίτι,
αλλά η ιστορία τελειώνει χωρίς να μάθουμε ποιος ήταν.
Όχι.
Δεν τελειώνει εκεί.
Ξέρεις τι συμβαίνει μετά;
Ναι.
Ποιος ήταν, τότε;
Ποιος ανέβηκε τις σκάλες;
Ένας άλλος εισβολέας.
Άλλος ένας;
Ναι.
Δεν ήταν ούτε ο Γιάμαγκα, ούτε ο πατέρας του, ούτε η μητέρα του.
Ήταν απλώς ένας κλέφτης.
Ο κλέφτης τη βρίσκει μισόγυμνη στο δωμάτιο
και προσπαθεί να τη βιάσει.
Εκείνη πιάνει ένα στυλό που ήταν εκεί και του το καρφώνει στο μάτι.
Παλεύει απεγνωσμένα,
και καρφώνει το στυλό στο κεφάλι του, στον λαιμό του, ξανά και ξανά.
Προσέχει ότι ο άνδρας δεν κουνιέται.
Έχει σκοτώσει τον κλέφτη.
Ξεπλένει το αίμα στο ντους
και μετά πηγαίνει σπίτι.
Το σημάδι που άφησε στο δωμάτιο του Γιάμαγκα εκείνη τη μέρα
ήταν το πτώμα του κλέφτη.
Το επόμενο πρωί, πηγαίνει στο σχολείο έτοιμη να ομολογήσει
τα πάντα στον Γιάμαγκα και να αντιμετωπίσει την κριτική του.
Όμως, ο Γιάμαγκα δείχνει όπως πάντα εκείνη τη μέρα στο σχολείο.
Τον βλέπει να παίζει ποδόσφαιρο μετά το σχολείο,
φαινομενικά ξέγνοιαστος, όπως πάντα.
Η κατάσταση παραμένει ίδια και την επόμενη μέρα.
Τίποτα δεν έχει αλλάξει.
Τι απέγινε το πτώμα στο σπίτι του Γιάμαγκα;
Μήπως απλώς φαντάστηκε αυτό που συνέβη;
Πηγαίνει στο σπίτι του Γιάμαγκα,
όμως τίποτα δεν φαίνεται ασυνήθιστο.
Εκτός από ένα πράγμα...
Έχουν βάλει κάμερα ασφαλείας στην κύρια είσοδο.
Για να μη φανεί ύποπτη,
περνάει από το σπίτι του χωρίς να σταματήσει.
Είχε συμβεί κάτι τρομερό,
και ήταν δικό της το φταίξιμο,
αλλά ο κόσμος φαινόταν ήρεμος λες και τίποτα δεν είχε αλλάξει.
Όμως, ο κόσμος είχε σίγουρα αλλάξει...
σε κάτι το μοχθηρό.
Γυρνάει πίσω.
"Πρέπει..."
"Πρέπει να αναλάβω την ευθύνη για αυτό που έκανα".
"Δεν μπορώ να προσποιούμαι ότι δεν έγινε".
"Γιατί σίγουρα έγινε".
"Σίγουρα σκότωσα αυτόν τον άντρα".
Ψάχνει κάτω από τη γλάστρα,
αλλά το κλειδί δεν είναι πια εκεί.
Κοιτάζει την κάμερα ασφαλείας.
Γιατί είναι η μόνη αλλαγή που έχει προκαλέσει σε αυτόν τον κόσμο.
Κοιτάζει τον φακό
και επαναλαμβάνει τα λόγια της ξανά και ξανά.
Καθαρά, ώστε να την καταλάβουν:
"Εγώ τον σκότωσα".
Μέχρι εκεί ξέρω.
Μπορεί η ιστορία να τελειώνει εκεί ή μπορεί και να συνεχίζεται.
Η ιστορία σού αφήνει άσχημα αισθήματα,
αλλά και πάλι, όταν την άκουσα από εκείνη,
ένιωσα ότι η Ότο μου έδωσε κάτι πολύ σημαντικό.
Κύριε Κάφουκου.
Απ' όσο ξέρω,
η Ότο ήταν μια υπέροχη γυναίκα.
Σίγουρα, αυτά που ξέρω εγώ,
είναι ένα πολύ μικρό κομμάτι από αυτά που ξέρετε εσείς για εκείνη.
Αλλά ακόμα το πιστεύω με σιγουριά.
Ζήσατε με ένα τόσο υπέροχο άτομο για πάνω από 20 χρόνια,
και πρέπει να είστε ευγνώμων γι' αυτό.
Αυτή είναι η γνώμη μου.
Όμως, ακόμα κι αν νομίζεις πως ξέρεις κάποιον καλά,
ακόμα κι αν τον αγαπάς βαθιά,
δεν μπορείς να δεις ολοκληρωτικά μέσα στην καρδιά του.
Απλώς θα πληγωθείς.
Όμως, αν προσπαθήσεις αρκετά,
θα μπορέσεις να δεις πολύ καλύτερα τη δική σου καρδιά.
Έτσι στο τέλος, αυτό που πρέπει να κάνουμε,
είναι να είμαστε ειλικρινείς προς την καρδιά μας
και να τη δεχόμαστε όπως είναι.
Αν θέλεις πραγματικά να καταλάβεις κάποιον,
τότε η μόνη σου επιλογή
είναι να καταλάβεις τον εαυτό σου σε βάθος.
Αυτό πιστεύω εγώ.
Μπορείς να φύγεις.
Δεν ακουγόταν σαν να λέει ψέματα.
Δεν ξέρω αν αυτή ήταν η αλήθεια,
αλλά σας έλεγε αυτά που είναι αληθινά για εκείνον.
Μπορώ να το καταλάβω.
Γιατί μεγάλωσα ανάμεσα σε ψεύτες.
Έπρεπε να τους διακρίνω αλλιώς δεν θα επιζούσα.
- Σίγουρα; - Ναι.
Κοίτα, ξαναρχίζουν. Μα πόσο άγριες χήνες.
Τι χαζές που είναι.
Σταματήστε τον. Τρελάθηκε.
- Δώσ' το μου. - Άφησέ με Γιελένα. Άφησέ με.
Πού είναι αυτός;
Εδώ είναι.
Όχι.
Δεν τον πέτυχα;
Πάλι αστόχησα;
Ανάθεμα...
Να πάρει η οργή.
Πάρτε με από 'δώ.
Τι μου συμβαίνει;
Σκότωσέ με αν θέλεις. Δεν μπορώ να μείνω άλλο εδώ.
Τι κάνω;
Ωραία.
Αν το κάνετε έτσι, ο Βάνια θα μπορούσε να σκοτώσει τον Σέμπριακοφ.
Κι αυτό θα τελείωνε την ιστορία.
Τακάτσουκι, ήταν ωραίο.
- Τακάτσουκι... - Συγγνώμη.
Τι;
Κέιτο. Αστυνομία της βόρειας Χιρόσιμα.
Συγγνώμη.
Ο Τακάτσουκι Κόσι;
- Ναι. - Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε κάπου;
Εδώ είναι μια χαρά.
Την Κυριακή 24 Νοεμβρίου,
στις 7:30 μ.μ., μπλέξατε σε καυγά και χτυπήσατε κάποιον στο πάρκο Σίντεντσι.
Σωστά;
Καταγράφηκε από κάμερα.
Ο άνδρας πέθανε χθες στο νοσοκομείο.
Ναι, το είδα στις ειδήσεις.
Εγώ το έκανα.
Είναι αλήθεια.
Ελάτε μαζί μας στο αστυνομικό τμήμα.
- Μπορώ να αλλάξω; - Ναι.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΧΙΡΟΣΙΜΑ
Ο δικηγόρος
λέει ότι ο κος Τακάτσουκι δέχθηκε την κατηγορία για φόνο εξ αμελείας.
Μπορώ να τον δω;
Όχι τώρα.
Πιο σημαντικό είναι τι θα κάνουμε με την παράσταση.
Αυτό πρέπει να το σκεφτούμε τώρα;
Ναι.
Είναι κάτι που πρέπει να σκεφτούμε.
Έχουμε δύο επιλογές.
Το ακυρώνουμε,
ή παίζετε εσείς τον ρόλο.
Δεν μπορώ να το κάνω.
Ξέρετε όλον τον ρόλο.
Το ότι ο Βάνιας είναι Ιάπωνας όπως ο Τακάτσουκι, το κάνει πιο εύκολο.
Γιούνσου,
γιατί το συζητάμε αυτό τώρα;
Δεν μπορώ να το κάνω.
Τότε, ας το ακυρώσουμε.
Συμφωνείτε;
Δώστε μου λίγο χρόνο.
Μπορούμε να περιμένουμε 2 μέρες.
Τόσο χρόνο έχουμε.
Καταλαβαίνω.
Θα επικοινωνήσω εγώ.
Ξέρεις κάποιο μέρος όπου θα μπορούσα...
να σκεφτώ με ηρεμία;
Θα σας πάω κάπου.
Στο χωριό Κάμι-τζούνιτακι.
Θέλεις να μου δείξεις...
το μέρος που μεγάλωσες;
Δεν υπάρχει τίποτα εκεί.
Αλλά αν αυτό θέλετε...
Δεν με πειράζει.
Θα οδηγήσω κι εγώ αργότερα.
Πρέπει να εναλλασσόμαστε για να φτάσουμε σε μία μέρα.
Δεν χρειάζεται.
- Γιατί; - Επειδή η οδήγηση είναι η δουλειά μου.
Μπορώ να αντέξω μία μέρα χωρίς ύπνο.
- Ευχαριστώ πολύ. - Μπορείς να ξεκουραστείς λίγο ακόμη.
Μπορώ να κοιμηθώ στο φέρι.
Καλά.
Τη μέρα που πέθανε η Ότο...
με ρώτησε αν μπορούσαμε να μιλήσουμε όταν θα επέστρεφα.
Μιλούσε ήρεμα αλλά αποφασιστικά.
Δεν είχα σχέδια εκείνη τη μέρα, αλλά συνέχισα να οδηγώ.
Δεν ήθελα να γυρίσω σπίτι.
Σκεφτόμουν ότι αφού επέστρεφα,
τα πράγματα για μας δεν θα ήταν ποτέ πια ίδια.
Τη βρήκα στο πάτωμα όταν επέστρεψα αργά το βράδυ.
Κάλεσα ασθενοφόρο,
μα δεν συνήλθε ποτέ.
Τι θα γινόταν αν επέστρεφα νωρίτερα;
Κάθε μέρα το σκέφτομαι αυτό.
Εγώ...
σκότωσα τη μητέρα μου.
Όταν η κατολίσθηση διέλυσε το σπίτι μας,
ήμουν κι εγώ μέσα.
Κατάφερα να συρθώ έξω από τα συντρίμμια.
Αφού βγήκα, κοίταξα για λίγο το μισογκρεμισμένο σπίτι.
Έπειτα, έπεσε κι άλλο χώμα και το σπίτι καταστράφηκε ολοσχερώς.
Η μητέρα μου βρέθηκε νεκρή κάτω από τα χαλάσματα.
Ήξερα ότι βρισκόταν μέσα στο σπίτι.
Δεν ξέρω γιατί δεν ζήτησα βοήθεια
ή γιατί δεν προσπάθησα να τη σώσω.
Τη μισούσα, αλλά αυτό δεν ήταν το μόνο που ένιωθα για εκείνη.
Η ουλή στο μάγουλό μου είναι από εκείνο το ατύχημα.
Μου είπαν ότι με μια επέμβαση μπορεί να γίνει λιγότερο εμφανής,
όμως, δεν θέλω να τη σβήσω.
Αν ήμουν πατέρας σου,
θα σε έπιανα από τους ώμους και θα σου έλεγα:
"Δεν φταις εσύ".
"Δεν έκανες κανένα λάθος".
Αλλά δεν μπορώ να το πω.
Σκότωσες τη μητέρα σου,
κι εγώ σκότωσα τη γυναίκα μου.
Ναι.
...διαπληκτίστηκε με τον Κάζουγια Γιαμάουτσι από τη Χιρόσιμα,
και του επιτέθηκε, χτυπώντας τον με γροθιές στο πρόσωπο.
Ο Γιαμάουτσι διακομίστηκε σε νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.
Ο Τακάτσουκι Κόσι είναι ηθοποιός, έχει παίξει σε πολλά σήριαλ και ταινίες,
αλλά όταν πέρυσι έγινε γνωστή η σχέση του με μια ανήλικη,
άρχισε να εργάζεται σαν ανεξάρτητος,
παραιτούμενος από την εταιρεία του τον Ιανουάριο.
Καλημέρα.
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΛΑΧΑΝΙΚΑ
Εδώ είναι που...
Ίσως.
Έχει αλλάξει πολύ.
Να πάμε εκεί πάνω;
Αυτό είναι το σπίτι μας.
Η μητέρα μου...
είχε μια άλλη προσωπικότητα, με το όνομα Σάτσι.
Σάτσι.
Ναι.
Εμφανίστηκε πρώτη φορά όταν ήμουν 14 ετών.
Είπε ότι ήταν οκτώ ετών,
αλλά για τέσσερα χρόνια δεν μεγάλωσε καθόλου.
Η Σάτσι
συχνά εμφανιζόταν αφού με είχε χτυπήσει η μητέρα μου.
Ήταν σαν η συνείδησή της να μην ταίριαζε με το σώμα ενός ενήλικα,
και δεν μπορούσε να κινηθεί καλά.
Προσπαθούσε να περπατήσει, αλλά έπεφτε
και μετά καθόταν ακίνητη.
Της άρεσαν πολύ οι γρίφοι.
Λύναμε σταυρόλεξα μαζί.
Έκλαιγε συχνά, χωρίς λόγο.
Όποτε έκλαιγε, την αγκάλιαζα
και της έτριβα την πλάτη.
Μου άρεσαν αυτές οι στιγμές.
Το τελευταίο όμορφο κομμάτι της μητέρας μου
συμπτύχθηκε στη Σάτσι.
Η Σάτσι ήταν...
η μοναδική φίλη μου.
Δεν ξέρω αν η μητέρα μου είχε ψυχική ασθένεια
ή αν προσποιούταν για να με κρατήσει κοντά της.
Όμως, ακόμα κι αν προσποιούταν,
το έκανε από τα βάθη της καρδιάς της.
Η Σάτσι ήταν ο τρόπος της μητέρας μου
να επιβιώσει από μια εφιαλτική πραγματικότητα.
Όταν έγινε η κατολίσθηση,
ήξερα ότι ο θάνατος της μητέρας μου
σήμαινε και τον θάνατο της Σάτσι.
Ακόμα κι έτσι,
δεν κουνήθηκα.
Είμαι αισχρή.
Κύριε Κάφουκου,
σχετικά με την Ότο,
σας είναι δύσκολο να τη δεχτείτε
έτσι όπως ήταν, ως αυθεντική;
Ίσως να μην υπήρχε τίποτα μυστηριώδες σ' εκείνη.
Σας είναι δύσκολο να σκεφτείτε ότι απλώς ήταν έτσι;
Το ότι σας αγαπούσε πολύ
και ταυτόχρονα αναζητούσε άλλους άντρες
δεν μου φαίνεται καθόλου σαν αντίφαση ή εξαπάτηση.
Είναι παράξενο;
Συγγνώμη.
Ίσως...
έπρεπε να πληγωθώ κανονικά.
Άφησα κάτι αυθεντικό να μου φύγει.
Ένιωσα τόσο πληγωμένος
που απομακρύνθηκα εντελώς.
Όμως,
εξαιτίας αυτού
προσποιούμουν ότι δεν το είχα προσέξει.
Δεν άκουγα τον εαυτό μου.
Κι έτσι, έχασα την Ότο.
Για πάντα.
Τώρα καταλαβαίνω.
Θέλω να δω την Ότο.
Αν μπορούσα, θα της φώναζα.
Θα την κατσάδιαζα.
Για τα ατέλειωτα ψέματά της.
Θα ζητούσα συγγνώμη.
Που δεν την άκουσα.
Που δεν ήμουν δυνατός.
Τη θέλω πίσω.
Θέλω να ζήσει.
Θέλω να της μιλήσω άλλη μια φορά.
Θέλω να τη δω.
Αλλά είναι πολύ αργά.
Δεν υπάρχει επιστροφή.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα.
Αυτοί που επιβιώνουν,
σκέφτονται συνεχώς τους νεκρούς.
Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο,
έτσι θα είναι πάντα.
Εσύ κι εγώ
πρέπει να συνεχίσουμε να ζούμε έτσι.
Πρέπει να συνεχίσουμε να ζούμε.
Όλα θα πάνε καλά.
Είμαι σίγουρος...
ότι θα είμαστε μια χαρά.
Δεν θα το βουλώσω. Περίμενε, δεν τελείωσα ακόμα.
Κατέστρεψες τη ζωή μου. Δεν έζησα ποτέ.
Εξαιτίας σου έχασα τα καλύτερά μου χρόνια.
Είσαι ο χειρότερος εχθρός μου.
Δεν το αντέχω.
Μα τι θέλεις;
Φεύγω.
Τι δικαίωμα έχεις να μου μιλάς έτσι;
Ανόητε.
Αν το κτήμα είναι δικό σου, κράτα το. Δεν το χρειάζομαι.
Φεύγω από αυτήν την κόλαση τώρα. Δεν αντέχω άλλο.
Είμαι ταλαντούχος, έξυπνος και θαρραλέος.
Αν ζούσα κανονικά, μπορεί να ήμουν ένας άλλος Σοπενχάουερ ή Ντοστογιέφσκι.
Βαρέθηκα αυτές τις ανοησίες.
Τρελαίνομαι.
Μητέρα, δεν αντέχω άλλο.
Άκου τον καθηγητή.
Μητέρα, τι πρέπει να κάνω;
Όχι, μην πεις τίποτα. Ξέρω ήδη τι πρέπει να κάνω.
Θα μου το πληρώσεις αυτό.
Βάνια.
Σόνια.
Πονάει η καρδιά μου.
Αν ήξερες μονάχα πόσο πονάει η καρδιά μου.
Τι να κάνουμε όμως;
Πρέπει να ζήσουμε.
Ναι, θα ζήσουμε, θείε Βάνια.
Θα περάσουμε μέρες αμέτρητες, τη μία μετά την άλλη
και μεγάλα, ατέλειωτα βράδια.
Θα υποφέρουμε καρτερικά τις δοκιμασίες που θα μας στείλει η μοίρα.
Θα δουλέψουμε για τους άλλους
χωρίς ανάπαυση,
και τώρα κι όταν γεράσουμε.
Κι όταν έρθει η ώρα μας,
θα πεθάνουμε ήσυχα.
Κι εκεί στο επέκεινα,
θα Του πούμε
ότι υποφέραμε,
ότι κλάψαμε,
ότι η ζωή ήταν δύσκολη.
Κι ο Θεός
θα μας λυπηθεί.
Τότε, εσύ κι εγώ,
θα δούμε αυτή την ολοφώτεινη, υπέροχη,
ονειρεμένη ζωή με τα ίδια μας τα μάτια.
Θα αγαλλιάσουμε,
και με γλυκά χαμόγελα στα πρόσωπά μας
θα θυμηθούμε τις σημερινές μας δυστυχίες.
Και τότε, επιτέλους, θ' αναπαυτούμε.
Το πιστεύω, πραγματικά.
Το πιστεύω από τα βάθη της καρδιάς μου.
Όταν έρθει εκείνη η ώρα για μας,
θ' αναπαυτούμε.
ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ
Θέλετε σακούλα;
Όχι, είμαι μια χαρά.
Μαζεύετε πόντους;
Όχι.
Μετάφραση: Λέρο, daesu, Feline, M&M, Neritina RenataBallet, Sunshine, YannisG, YiorgosX
Επιμέλεια: YannisG Διανομή υποτίτλων: ΤαΜυαλάΣταΜπλέντερ™ Drive.My.Car.2021.1080p.BluRay.DD+5.1.x264-VietHD