Cześć.
Prawo jazdy, karta do banku, akt małżeństwa.
WŁÓŻ PAZNOKCIE TUTAJ
Chciałaś wysokie ryzyko?
Tak.
Wcześniej byłaś...
w FBI?
Coś w tym stylu.
Zostaw moją córkę...
Wyrzucili cię?
Coś w tym stylu.
Jeśli to cię pocieszy,
mnie też nie chcieli.
Pocieszyło.
Co będzie, jeśli nam się nie uda?
W małżeństwie?
Na misji.
To małżeństwo świetnie się zaczyna. Po prostu świetnie.
Max?
Co robisz?
Przeglądam twoje rzeczy.
A ty co robiłeś?
Medytowałem.
Super.
Robisz to codziennie?
Kiedyś.
Ale teraz martwię się o moje rzeczy.
To dobre na koordynację ręka-oko.
Jest z Japonii, prawda?
Tak. Dostałem to od taty. Stacjonował tam przez jakiś czas.
Nieźle.
Pójdę po śniadanie.
Ja przejrzę twoje rzeczy.
Chcesz coś konkretnego?
Nie...
Kup, co chcesz.
102!
102. Przepraszam...
Mam 102.
Poproszę dwa klasyczne bajgle z serkiem,
z cebulką, ale bez kaparów.
- Coś jeszcze? - Nie.
Dziękuję.
ODZIEŻ WIERZCHNIA
KOMPOST BOKASHI
KANIBALIZM I WORAREFILIA
Nie wkładaj mnie do piekarnika.
Nie chcę tam wejść.
Muszę cię przyprawić.
Posmaruję cię oliwą.
Nie gotuj mnie.
Ma pani kota?
- Dzień dobry. - Hej. Ma pani kota?
Nie. Dlaczego?
Niszczy mi rośliny i sra na podwórku.
Nie mam kota.
Na pewno?
Bo mój pies
wychodzi i zjada kocią kupę,
a to, jak pewnie pani rozumie, strasznie obrzydliwe.
Faktycznie, obrzydliwe.
Nie...
Może nauczy pan psa, żeby nie jadł gówna?
Nie wiem, czy można tak wytresować psa.
Naprawdę?
Psa można chyba wytresować do wielu rzeczy.
Zaniosę Johnowi śniadanie.
Przykro mi z powodu pana ogrodu.
Też macie ogród, prawda?
Z kompostownikiem.
Na dachu.
Mamy.
Jest świetny.
Tak, fajnie mieć to w mieście.
To piękny budynek.
Tak, mamy szczęście.
To nasz wymarzony dom.
Od dawna chcieliśmy w takim mieszkać.
Przepraszam, nie chcę być wścibski. Jestem projektantem wnętrz.
Mieszkam obok.
Niesamowite, jak szybko wasi ludzie pracowali.
Są freelancerami czy...
Tak.
- Freelancerami. - A pani czym się zajmuje?
Programowaniem.
- Jestem z San Francisco. - A mąż?
To jakiś wywiad?
Nie.
Robimy to samo, pracujemy razem.
Musicie naprawdę dobrze się dogadywać.
Poza moim głupim psem
nie wyobrażam sobie spędzać z kimś tyle czasu.
To wspaniale.
Tak.
Czyli John. A pani?
Jane.
John i Jane.
Tak.
A pana pies?
Poeta.
Z tej książki Prorok.
Fajnie.
Poeta nie może być zbyt głupi.
Smacznego śniadania.
Dzięki.
Co to za koleś?
Cześć.
Nie wiem.
Ale ciacho z niego.
Spoko.
Na pewno nas obserwuje.
Nazwał psa na cześć tej książki Prorok.
To moja ulubiona książka.
- To wszystkich ulubiona książka. - Tak?
Tak. Moja też.
Jesteś zazdrosny?
- Ja? - Tak.
Brzmisz, jakbyś był.
Nie jestem, ale...
to dziwne, żeby
żona mówiła mi, że sąsiad to ciacho.
Nie jestem twoją prawdziwą żoną.
To prawda. Wiem.
Nie jesteśmy naprawdę parą.
- Rozumiem. Wiem. - Dobrze.
Ale myślisz, że Firma chce, żebyśmy...
Uprawiali seks?
Nie.
Częściowo. Byśmy
byli ze sobą.
Nie powinniśmy.
- Jasne. - A ty?
Nie. Nie sądzę, że koniecznie powinniśmy.
Będzie lepiej, jeśli pozostaniemy oddzielnie.
- Oczywiście. - Tak jest prościej.
- Nie mówię, że powinniśmy. - Wiem...
Spoko, zgadzamy się.
Zgadzam się z tobą.
Twoje śniadanie.
To bajgiel z łososiem i majonezem.
- Zwykle nie jem śniadań. - Co?
Jem w południe.
Twoja strata.
Mam spróbować?
- Tak. - Dobra.
O mój Boże.
No nie?
Ale dobre.
Wiedziałam.
Kurde.
Więc...
Chciałeś naprawdę się ożenić?
W swoim życiu?
Tak.
To znaczy...
Dobrze jest
być tak oddanym drugiej osobie.
To całkiem fajne.
Miło jest...
wrócić do domu
po gównianym dniu,
i po prostu
pocałować kogoś i o tym zapomnieć.
W teorii to wydaje się
idealne, prawda? Wspaniałe.
To dlaczego poszedłeś tą drogą?
Dla forsy.
Dzięki Bogu.
- Ja też. - Jasne.
Zawrzemy pakt?
- Uwielbiam pakty. - Dobrze. Ja też.
Możemy
zarobić pewną sumę pieniędzy,
a potem się rozstać.
Żyć własnym życiem.
Dobra. Jasne.
- Żadnego seksu. - Nigdy.
- Żadnego. - Świetnie.
Teraz mam ochotę na seks.
Wszystko przez ten pakt.
- Ale nie. Prawda? - Nie.
- Nie. Tak. - Tak się umówiliśmy.
Dostaliśmy zlecenie.
Od kogo?
Od pana Hejheja.
„Hejhej.
Witamy ponownie.
W następnej misji...
czeka was cicha aukcja.
Stroje wieczorowe.
Postarajcie się”.
Ładnie ci w tym.
Dziękuję. Tobie też.
- Gotowa? - Tak.
„Krok pierwszy,
licytant Silver Car Crash Warhola”.
Dziękuję.
„Krok drugi,
podać pojedynczą dawkę serum prawdy.
Nie przekraczać pojedynczej dawki.
Nagrać wszystkie podane informacje.
Przestrzegać kilku zasad.
Żadnych ofiar. Absolutnie żadnych świadków”.
Ostatnie słowa pisane wielkimi literami. To musi być ważne.
Dobry wieczór. Dziękuję.
Coś nie tak?
Idę podniszczyć sobie buty.
Co, dlaczego?
Bo wejdę jako katering.
Powinniśmy trzymać się razem.
Byłbym jednym
z sześciu czarnych, którzy się znają.
Nie będę mógł się poruszać. Tak jest lepiej. Zaufaj mi.
Możesz oddać to do szatni?
Dlaczego?
To Gucci.
Dzięki.
Dobry wieczór. Jane Smith.
Dzięki.
LUDZKA CZASZKA NIEZNANY
Coś do picia?
Nie wkurzaj mnie.
Weszliśmy.
Teraz licytuj, a ja poszukam naszego „przyjaciela”.
Ale trzymaj się blisko.
Jestem na linii.
Jak znaleźć kogoś, kto licytuje najwyżej, na cichej aukcji?
A może stare dobre szpiegowanie?
Babka z pieprzykiem,
siedem na Warhola.
Spocone cycki – dziesięć.
Jezu. Proszę, nigdy nie nadawaj mi przezwiska.
American Psycho, 50 milionów na Warhola.
Idę sprawdzić, co u Angeli Lansbury.
Przepraszam, co to jest?
To deser z oliwy z oliwek.
Dziękuję.
Masz do tego prawdziwy talent.
Jeśli kariera szpiega nie wypali, rozważ katering.
Chyba mamy zwycięzcę.
Czekaj, co? Kogo?
106 MILIONÓW – LICYTUJ
Zmęczenie, przepraszam.
Masz tyle smakołyków na tacy.
Zjedz coś.
Trzeba było skończyć bajgla.
Musi być sam. Podejdź do niego i powiedz coś zabawnego.
Coś zabawnego?
Bądź pociągająca. Uwiedź go.
Co?
Idzie w twoją stronę. Ruszaj.
Ruszaj.
Zrobię research.
O kuźwa. Wiedziałem, że go znam.
To Eric Shane.
Potentat nieruchomości. Ma połowę Upper West Side.
Miętówkę?
Może miętówkę?
Warty 15 miliardów dolarów. Bez żony i dzieci. Bez aktualnego adresu.
Ostatnie miejsce zamieszkania to 86. Ulica 411.
Nie mieszkał pan przypadkiem
na 86. Ulicy?
W budynku z pięknymi balkonami?
Brakuje mi go.
Świetne widoki.
Znam pana.
Byliśmy sąsiadami.
Naprawdę?
Tak, wydaje się pani znajoma.
Tak?
Coś wpadło panu w oko?
To cicha aukcja, więc...
Znajdźmy sposób, by został sam.
Tak jest
lepiej.
Dziękuję.
Co, kurwa?
To wszystko takie nudne.
Nudny sposób na wydanie dużych pieniędzy.
Czyżby? Przecież licytował pan Warhola.
Tylko on jest tu coś warty.
To chwila śmierci,
powtarza się.
Zastygła.
Uwieczniona w obrazie.
Bezcenna.
Co robisz? Nie możesz go tu kłuć.
„Bez świadków”.
Wszystko ma swoją cenę.
Myślę, że to kwestia negocjacji.
Byłby pan skłonny sprzedać go za...
Nie. A teraz przepraszam.
Daj mi spróbować. Możesz nie być w jego typie.
Dobra, mam głupi pomysł.
Jaki?
A może
pójdziemy w ustronne miejsce
i zapłacimy jednemu z kelnerów,
by zrobił, co chcemy?
Któremu na przykład?
Co mam zrobić?
Na kolana.
Tak, bardzo dobrze.
Ty też.
Obok niego.
Teraz.
Bliżej.
Jeszcze bliżej.
Twarze mają być
bliżej.
Na czworaki.
Otwórzcie usta
i wystawcie języki.
Jesteście psami.
Dwoma psami.
To wasze pierwsze spotkanie w parku.
Nikogo nie ma w pobliżu.
Bądźcie poważni!
Wróćmy do tego.
Tak.
Zaangażujcie się intymnie.
Tak.
Poznajcie się lepiej.
Jesteście tylko psami.
Pocałujcie się.
Nadal jako psy.
Jeszcze raz.
Jeszcze.
Co?
Co to było?
Co zrobiliście?
Kurwa, czemu to zrobiłeś?
- Co? - Kazałeś mi to zrobić.
Nie, mówiłem, że ja to zrobię.
Nie!
Dlaczego...
patrzycie na mnie,
jakbym był ogromnym olbrzymem?
Nic ci nie jest?
Jestem trochę napalony.
I bardzo przestraszony.
Chyba mi stanął.
Nie, nie stanął mi.
Co za ulga.
Zdaje się, że odrobinkę
się posikałem.
Kurwa, to okropne.
Mamy słuchać, dopóki nie powie czegoś wartościowego?
Nie wiem.
- Hejhej kazał nagrywać. - Czarna owca.
- Tak, to czarna owca. - W porządku.
Pomożemy ci wstać. Musisz usiąść.
- Dobra. - Na trzy...
- W porządku. - Wynoście się stąd!
342, Silver Car Crash, Double Disaster Warhola.
Cześć. Cześć.
Cześć.
Witam.
Jestem Eric Shane.
Nie musi pan się przedstawiać,
ale doceniamy pana hojną ofertę.
Ja...
wydałem dziś dużo pieniędzy.
Bo mogę!
Tak.
Panie Shane, mamy dla pana obraz.
Może napije się pan wody.
- Proszę usiąść tutaj. - Mam
mnóstwo nielegalnych pieniędzy,
miliardy nielegalnych dolarów.
Wcale nie mam wyrzutów sumienia.
Naprawdę.
Czy to naprawdę takie dziwne?
Żadnych wyrzutów.
Richard wie o wyspach.
Jest dziś tutaj,
gdzieś tam.
I Philip...
Philip Bronstein, tak.
Hej, czekaj, nie!
Nie, Filip używa tej drugiej wyspy.
Nie do defraudacji,
- do seksu. Handlu seksem. - O nie. Panie Shane?
- Nagraj to. - O Boże.
Beau uważa, że jestem zabawny.
Śmieje się ze wszystkich moich żartów.
I zostawia zdjęcia swojego fiuta
pod biurkiem stażystki.
Prawdziwe zdjęcia z kliszy.
Wywołane w sieciówce.
Ileż musiał się napracować w tym celu?
Melissa,
to niezwykłe,
zawsze byłaś dla mnie atrakcyjniejsza
niż te jego stażystki.
To, jak źle cię traktuje, sprawiło,
że mnie zaintrygowałaś.
Twój smutek.
Tak się czułem,
jak usunęli mi zęby mądrości.
Pan Shane nie czuje się dobrze...
To było straszne.
Proszę tego nie nagrywać.
- Nie nagrywajcie. - Rany.
Przestańcie.
- Czy jest na sali lekarz? - Boże.
Lekarz?
Chyba ma jakąś reakcję.
- To wstrząs. - Dobra, przejmij to.
Dobra, idź.
W porządku, zajmę się nim.
Chodźmy.
Byłem z tym człowiekiem jako pies!
- Kłamca! - Proszę.
Ona też była psem!
Psem? Tam jest...
Ile drinków mu dałeś...
Miał nic nie mieszać.
Masz ładne ramiona.
Nie możemy zabrać go do szpitala.
Widzisz?
Dlatego powinniśmy trzymać się planu.
Planowaliśmy podążać za tobą.
Hej! Oczy! Nie zamykaj oczu!
Nie może zasnąć, bo się nie obudzi.
Hej, Eric. Musisz ze mną rozmawiać.
Obudź się, nie śpij.
Powiedz coś.
Boję się.
Nic ci nie będzie, pomożemy ci.
Ale to wy mnie krzywdzicie.
Gdzie mnie zabieracie?
- Dobrze. - Musisz...
Nie zasypiaj.
- To nie brzmi dobrze. - Eric.
Eric.
Otwórz oczy!
Otwórz oczy. Epi-pen.
Eric?
Nie możesz zasnąć.
Spójrz na mnie. Tak.
- Nie widzę go. - Jest tam.
Nie ma.
- Jest. - Nie ma tu epi-pena!
Jest tylko gaza.
- Jest. To apteczka. - Nie ma!
Jest gaza i alkohol.
- Nie ma epi-pena. - Jest!
- Pokaż. - Jesteście samotni.
Wszedłem w ten biznes, bo też jestem samotny.
Byłem z kobietą, której za bardzo nie lubiłem.
Tam jest torba lekarska.
Zielona, to pudełko.
Ale wzięliśmy ślub.
To znaczy, lubiłem jej ciepło w nocy.
Jej nogi były jak grzejnik.
Słyszałem, że umarła.
Wcześniej urodziła moje dziecko.
Mam gdzieś córkę.
Nigdy o niej nie myślę.
Nie uważam tego za coś złego, bo nie czuję się z tym źle.
Możesz napić się wody?
Wypij to. Napij się wody.
Nie mam przyjaciół.
- My jesteśmy twoimi przyjaciółmi. - Nieprawda.
Nie jesteście. Chcecie tego, co wszyscy.
- Wy, rząd, Narody Pierwotne. - Daj ten epi-pen.
- Szybko. - Wszyscy ci jebani ludzie chcą...
brać, rozmawiać i po prostu
- gadać, gadać, gadać. - Nie.
Eric, zostań z nami.
Eric, nie!
Kto się zajmuje ciałem?
Chyba my.
Jak?
Zakopiemy go.
Tak.
Kompostownik.
- Tak. - Bo... Tak.
Jak go zmieścimy?
- No dobra. - Dobrze.
Chwyć za nogi.
Dobra. Raz, dwa, trzy.
Ty...
Ty łam nogi, a ja ręce.
Najpierw zakryję głowę.
Dobry pomysł.
Zrobisz to?
Zrobimy to razem.
- Zróbmy to... - W porządku.
Chwila.
Na trzy.
Raz, dwa,
trzy.
O mój Boże!
Nie rób tego.
Bo też się porzygam.
Przepraszam.
Raz, dwa, trzy.
Masz wyrzuty?
Ja mam straszne.
MISJA UKOŃCZONA
+1 OFIARA
PRZEPRASZAMY
Tu jesteś.
Co robisz?
Oglądam kreskówki.
Nie mogłeś spać?
Tak.
Ja też.
To podróbka Toma i Jerry'ego?
Mama nie pozwalała mi
oglądać brutalnych bajek,
więc takie coś
trochę mnie odpręża.
Nie lubię brutalnych kreskówek.
Naprawdę?
Tak.
Zaskoczyłaś mnie.
Dlaczego?
Nie wiem, po prostu...
Myślałem, że może lubisz takie rzeczy.
- Ty świnio. - Grzebałeś w moim komputerze!
- Jesteś chory. - Ja jestem chory?
Zastawiłaś pułapkę?
- Tak, ale... - Porno z kanibalami?
Myślisz, że naprawdę je lubię?
- Tak. - Złapałam cię...
- Szpiegowałeś mnie. - To była pułapka.
Jesteś popieprzona.
Poważnie.
Nie ja jestem dziwny.
Ale to zadziałało.
Mamcię Dwa Buty
dubbingowali od nowa, bo oryginał był rasistowski.
Mamcię Dwa Buty?
To ta w kapciach, która...
Teraz jest biała. I mówi: „Ty cholerny kocie!”
Ale była naprawdę okropna.
Więc
zastąpili ją białą kobietą.
Jak brzmi oryginalny głos?
- Nie pokażę ci. - Pokaż.
Nie, to jest...
No wiesz.
Nie oglądałem tego.
To było rasistowskie.
- Wiesz. - Jak rasistowskie?
Mówiła...
„Jasper, wyjdź,
a jak mówię, że masz wyjść, to nie żartuję”.
O Boże. Przestraszyłeś mnie!
Kutas z ciebie.
Niezłą miałaś minę.
Sama prawda.
Ale gówniany dzień.
Wiem.
Chcesz mnie pocałować?
Ale tym razem nie jako psy, tylko naprawdę.
Tak, pocałuję cię.
MISJA NIEWYKONANA. PIERWSZA PORAŻKA Z TRZECH MOŻLIWYCH.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger