Pediches alto risco?
Si, e ti?
Si.
Pode que algún día o cambie todo e vaia a risco baixo.
Entrega de paquetes.
Polas vantaxes, cambiariades a baixo risco?
- Non. - Pode ser.
Risco superalto é case igual...
Deus!
...pero con máis comodidades.
PAGO 375 000 $
A compañía está para coidarvos. Só tedes que pedilo.
Tes a pistola na cabeza. Se te moves, estóupoche os miolos.
- "Hihi." - Que carallo? Es americano?
"Ide ao lago Como, Italia."
LAGO COMO
"Atopade o obxectivo: Toby Hellinger."
- Oe! Para! - Está quedo!
- Agarda. - Calma.
Vale?
- Quen sodes? - Non te mancamos.
- Que cona pasa? - Cala.
- Telo? - Si.
- Vides matarme? - Non, ti está tranquilo.
- Non te imos mancar, vale? - Quen sodes?
Que facedes aquí?
- Que puto calor. - Vides matarme, ou?
- Cala. Non te imos mancar. - Ai, Deus.
Si. Vale, Toby, ponte de pé.
Onde imos?
- Vamos. - Que facemos?
- Vés connosco. - Que facemos?
Onde me levades?
"Ide á casa segura sinalada.
Agardade instrucións. Grazas."
Se me ides matar, facédeo xa.
- Xa estou morto. - Vállame Deus, deixa de poñerte nervioso.
- Onde cona imos? - Sube.
- Escóitaa. - A cabeza.
Isto pinta mal.
Vale. Oe!
- Estou fodido! - Escóitame.
Non te imos mancar.
Estamos aquí para axudarche.
Vale?
Prométocho.
Vale.
Xa che poñerei o cinto despois.
É moi bonito.
Deberiamos vivir aquí.
Sempre dis o mesmo.
- Non o digo de todos... - Si.
Onde imos?
Non o dixen do cárcere somalí.
- Dixéchelo cando fomos a Sydney. - Si, díxeno en Sydney.
Non contestades?
- Mónaco e no norte. - Si, son lugares bonitos.
Non temos que comprar casas en todos os sitios bonitos.
Pero este é diferente. É como...
- É o elixido. - Vale.
Ola?
Pode dicirme alguén onde imos?
A un lugar seguro, Toby.
Vale.
E se descansas os ollos?
Por que? Se non vexo nada.
Suponse que vides axudarme, ou?
Teño que levar a capucha?
Podedes sacarme a capucha?
Sacádeme a puta capucha, hostia!
- Sabes o que? Á merda. - Oe.
Toby, non. Para!
- Toby, para! - Ide cagar! Á merda todo!
- Está posto o seguro infantil. - Merda!
Oe!
Vállame Deus.
Tiven un ataque ao corazón hai pouco.
- Non o creo. - Pode...
Estou tendo outro.
Ten que ir vivo.
Vale, a ver.
Vale.
Non pasa nada.
Vaites.
Parece que agora respiras ben.
Imos quedar aquí?
Si.
Canto imos estar?
Non preguntes.
Soltádesme as mans? Teño que mexar.
- Toby, que dixen...? - Toby, abaixo.
Sácanos de aquí.
Toby, quen eran eses?
Por que te seguen?
É difícil.
Ás nosas seis.
- Estás ben? - Si.
Intentarei darlles.
Toby, agáchate!
Si que veñen por ti.
Amor, poderías darnos algo de vantaxe?
Vou.
Arre demo.
Temos que baixar a montaña.
Toby, baixa a cabeza.
Podes?
Coidado.
Moi boa, amor.
Grazas, amor.
Agarda.
Moi boa, amor.
Xira aquí.
- Veña! - Hai unha voda, amor.
- Se aceleras, apartan. - Vou probar.
Apartade! Teño que... Como se di iso en ita...?
Iso tamén vale.
Merda!
Veña!
Para!
Colle a Toby!
Tes que saír vivo, Toby.
Vamos. Veña.
Dóenme os xeonllos.
Vas moi ben, Toby.
Temos que ir máis rápido, tío.
- Vannos ver nesa ponte. - Teño un plan.
Que plan?
Correde!
Hostia!
Aí!
Veña.
Necesito mexar.
Non tal.
Estás ben?
John, tes un plan?
Temos que chegar á auga.
- Agora. - Si, vale.
- Veña, levanta. - Que?
Agardade!
Non podo respirar.
Oe.
Ponte dereito.
Intenta abrir as vías.
Ponte dereito.
Abre as vías.
Inspira polo nariz e expira pola boca. Nun ciclo, vale?
Ves? Xa está.
- Calma. - Hai que irse.
Estás ben?
Veña, corre!
Vamos.
Vas moi ben, amigo. Xa case estamos.
Parade!
Non. Seguro, CIA.
Somos coma vós. Non hai problema, si?
Veña, vamos!
Non podo con máis escaleiras.
Si que podes. Veña, que che axudo.
Non, eu non...
Jane, ven. Veña. Mirarei arriba.
Temos que saltar.
Vale.
Non podo saltar.
- Si que podes. - Si.
É fácil. Mira.
Moi amodiño. Vale?
- Ti podes. - Podes, Toby. Veña.
- Apura. - Pasa unha perna.
- Non hai tempo. - Iso é.
Sabe que temos présa?
Está ben, John. Vale.
Se non pos o pé no chan agora mesmo...
Apura!
Está aí. Xusto embaixo.
- Iso é. - Si.
Vale. Outro máis.
Veña. É fácil. Dóbrate e roda.
Outro máis.
Ti podes.
Non penso facelo.
- John! Estás ben? - Listo.
Déixame!
Ves? Saltaches.
Veña, vamos.
Merda.
Deus, Toby.
Que esperabas? Acabas de tirarme dun edificio.
- Ola. - Dixen que tiña que mexar.
Poden axudarnos?
Teño medo polo meu bebé.
O meu...
Por favor.
Lévannos ao outro lado?
Por favor.
Vamos, papá.
Papá.
Coidado, vale?
Grazas.
Oe.
O bebé.
Moi ben.
Que é isto?
De quen é a casa?
É unha casa segura, a ver se máis que a outra.
Como sabes o código?
Atópome mal.
Estás ben?
- Si. - Mal por?
Non o sei, creo que me mareei no barco ou algo así.
Non contestaches. Como sabes o código?
John?
Seino porque é a nosa casa.
Como que "nosa"?
- Compráchela? - Comprei, si.
- Pero... - Merquei unha casa.
É nosa.
Está ben, ou?
Estás de broma?
Non, non estou de broma.
Si, está ben que a comprase,
que agora temos un lugar seguro para quedar.
E ninguén o sabe.
Foi unha bicoca, o tipo deixou todo.
Ten mellor pinta
ca nas fotos.
Mellor en persoa.
- Si. - Si.
Podemos falar un momento?
Aquí.
Si.
Entón compraches esta casa sen vela?
Fun ao mercado
e vin esta preciosidade de casa.
Vin as fotos e tireime á piscina.
John, tiñas que ir por uvas e café,
non por unha casa.
Pareceume...
Pareceume un xesto romántico.
- Está ben. Non che gusta o sitio? - Non...
Si que me gusta. Pero é que compraches unha casa
sen falar comigo antes.
- É unha decisión... - Era sorpresa. Non dixen...
Non é que sexa asunto meu,
pero tede coidado
ao mercar casas no estranxeiro.
Como alguén con moitos cartos,
debedes ver en que os gastades.
É o que digo eu sempre.
Grazas, Toby.
Agora este ricacho é o noso asesor.
John, non é que queira discutir contigo por iso, pero...
Quero que entendas que é algo importante
que se fai...
Non toques iso!
É dinamita, parvo.
Vale.
- Acaba de tirar dinamita? - Veña, imos cambiarte.
Non...
Non estou mal.
Paréceme moi bonita. É...
Está ben. Vixía ti.
Ninguén sabe disto.
Veña.
A casa segura non valeu
Tivemos que marchar.
Esperade instrucións de transporte
Recibido
Jane, podemos falar?
Claro.
Chamo a John?
Non é necesario.
Jane, es feliz?
Co traballo?
Con todo.
Si, son.
John é moi bo compañeiro.
Estupendo. Vemos que avanzas.
Mantede a Toby con vida ata a alba. É importante para a compañía.
Recibido.
Sigue así, Jane.
Vale.
E isto? Parece que podería valer.
Podo ver como é?
Non, iso pica.
Vale.
E unha camiseta?
Vale.
Sabes o que?
Cando me apuntastes coa pistola na granxa...
pensei que erades un anxo
que me sacaría da miseria.
Toby, non te arrimes á ventá.
Non lle caio ben.
Non tes que caerlle ben.
Só ten que protexerte.
Non vaias ás ventás, si?
Non é seguro.
Si, vale. Ti es máis agradable ca el.
É...
moi agradable.
É agradable ata cos teleoperadores.
Pero isto non lle caeu ben.
Teño feito moitas cagadas moi fodidas e repulsivas,
pero nunca tirei un vello dun edificio.
Que cagadas tes feito?
Non.
Non, deixaría de caerche ben se cho contase.
E se non me caes ben?
Claro que si.
Un pouco. Pero si.
Ou pode que traballe ben.
Que?
- Arre demo. - Que pasa?
Dóeme moito o estómago.
Vale.
Queda aquí. Vou por algún medicamento.
Veña.
Toby, veña.
Toma a menciña.
Toby, por favor. Vaiche facer ben.
- Cheira ben. - Non!
Vaia parvada.
Toby, toma a menciña e douche un cigarro.
Estupendo.
- Oe! - Doucho despois de cear.
- Que? - Hai que comer.
John...
Cabronazo.
Saberán onde estamos?
Non.
Se o soubesen, xa virían.
Quen son?
Non che sei.
Poderían ser rusos.
Poderían ser sauditas.
Británicos non creo.
Es un colonizador maligno?
Foi un día longo. Podemos comer...?
Nunha escala de Mark Zuckerberg...
- a Hitler... - Vállame Deus.
Como de maligno es?
Non son tan maligno coma Hitler.
- Vale. - Si.
Que aínda está vivo, por certo.
Non é verdade.
Si, en serio.
Estaba en Arxentina nun bar cuns amigos...
- Que estamos a facer? - Déixalle acabar.
Había un tipo no bar que non podía parar de mirar.
Tiña un pequeno...
bigote de Chaplin e pelo.
Díxenlles aos meus amigos: "Vou ver que é isto.
Estou abraiado."
Fun falar co tipo e díxenlle: "Desculpa, perdoa.
Xa sei que te miro, pero necesito preguntar..."
"Non, non preguntes.
Xa cho digo. Tes razón. Son quen ti pensas que son.
Esta é a miña muller, Eva. Estamos aquí reorganizando todo.
Imos medrar máis ca nunca.
Desta volta imos matar doce millóns de xudeus...
e seis acróbatas."
E preguntei: "Por que seis acróbatas?"
E di: "Ves, Eva? Díxenche que os xudeus dan igual."
Sabe a conxelado.
Non sexas maleducado.
"Seis acróbatas."
Mesmo a el lle dan igual.
Hai alguén?
Aínda non, Toby.
Inimigo do gato.
Seis letras.
Canino.
Si.
Vale.
Listo.
Xa está.
Santo ceo.
Mirade...
Xa sei que isto é unha lúa de mel chafada para vós,
pero abúrrome coma unha ostra.
Oe, rapaz.
Dáme o tabaco que prometiches.
Non che fai ben.
Dixéchelo.
Non se fuma na casa.
Pois vou fóra.
Sabes que non podes.
Abro unha puta ventá.
- Non podes achegarte ás ventás. - Dáme o maldito cigarro, meu.
- Non hai. - Que?
Dixémosche que si para que tomases a menciña e deixases de laiar.
E funcionou.
Oe.
- Ei. - Senta.
- Calma. Para. Oe, John!
- Para! - Dispárame.
John, para!
Dispara, cabrón!
Para.
Estás de puta broma? Para.
Vou para a cama. Isto é unha merda!
Que?
Ti es moito máis agradable.
É algo que admiro moito de ti.
Vou ver como está.
LAGO COMO
Collede un barco. Haberá un avión ao chegar.
Aviso cando saiamos?
Como sabedes se chegamos?
Saberémolo.
A misión pareceuche complicada?
Non é a máis fácil.
Pero era esperable.
E John?
John actúa doutro xeito.
Pero amañámonos.
Xa. John é o teu compañeiro.
Dorme?
Si.
Este vello é esgotador.
Pero sacamos algo bo del...
John. Que?
Non o sei. Non sei por que o fixen.
John!
Quero fumalo.
Dámo.
Si, todo para ti.
Cres que chafamos a voda esa?
Chafámoslles a vida.
- Vale? - Si.
E ti faríalo?
O que?
Casar.
Non o sei.
Os votos incomódanme.
Pois eu tamén o penso,
e creo que é porque son en público.
- Si. - Hai público.
É coma un espectáculo. Non...
Seguramente me gustarían os votos
se fosen privados, só...
dúas persoas.
Sabes? Iso sería sincero.
Si.
Que dirían os nosos?
Podería dicir
que non te xulgaría por falar tanto con túa nai.
E quero
que ti prometas...
que tomarás o antihistamínico por Max.
Ata cando morra?
Non vai morrer nunca.
Vale?
Prometo...
que non te tomarei por tola por pensares que non vai morrer.
E prometo non matarte.
Non sei se é broma.
Iso gústame.
Ven aquí.
Teño moitas ganas de que te corras.
Quero facerche un fillo.
Que?
Perdón.
Foi violento?
- Merda! - Deus!
Hostia.
Creo que vomitei.
- Que susto. - Cona.
Xa vou.
Non, está ben. Xa vou eu.
- Seguro? - Si, ti queda aquí.
Estás ben, amigo?
Vamos... Vállame Deus!
É que...
Santo ceo!
Ola.
Almorzo?
Temos que marchar xa.
Xa!
Vamos.
Fodíchesme a casa.
Non era nosa?
Como fixeches?
Co pau de dinamita.
Metino na torradora.
Por min?
Quero contarvos o que fixen.
Quero...
Quero confesarme.
Quero purificarme.
Non temos que sabelo.
Misión completada.
Esta foi dura.
Queres viño?
Non, non me atopo moi ben.
Estás embarazada?
Que?
Embarazada?
- Non. - Segura?
- Si. - Segura que non?
Non estou embarazada. Non.
Por que me preguntas se estou embarazada?
Nada de viño.
Dixéchesllo á familia. Mareácheste no barco.
Puxécheste...
- maternal con Toby. - Non.
Moi maternal.
Non estou...
Entenderías mal.
Vale, moi ben. Non o estás.
Estaría ben.
É que foi...
Pareceume divertido ao pensalo un segundo.
Non che parece boa idea?
Eu penso que non sería nada bo
que embarazase agora.
E por que?
Necesito motivo?
Pois si.
John, queres ter fillos
coa vida que temos agora mesmo?
Hai máis xente
que ten fillos a pesar do perigo. Mira Detroit.
Isto non é só que a vida sexa perigosa.
Somos espías e dispárannos.
Non podemos ter fillos.
Baixemos de risco.
Paso eu a baixo risco. Así xa...
Entregamos paquetes e xuntamos cartos, así...
En serio?
En serio queres ser mensaxeiro e ter fillos? E xa está?
Serías feliz así?
Eu non creo que fose feliz.
Non era o meu plan.
Non quero baixar. Quero mellorar.
Eu pensaba en subir de risco
nun tempo.
Como...?
E a familia? Que facemos...?
Non pensei que ti...
Non me parecías tan simple e tradicional.
Non son parvo.
Non che chamei tal.
Xa sei o que dis.
É de Hihi.
"Bo traballo, Jane."
Será un erro.
Erro? Pensas que son parvo? Como rexistraches a misión?
Puxen o que pasou.
Puxeches: "Rebentei a casa de John,
- salvei a misión, John..."? - Vállame Deus!
Amólate que nos salve?
Non, amólame que leves o mérito. Sempre.
Non digas iso.
- Non levo o mérito. - Voume duchar.
Queres ir antes ca min?
- Non. - Vale.
Podo ter fillos?
Cres que debes telos?
John quere.
Importa máis o que ti queres.
Agradézocho.
Cremos que estás preparada para o seguinte nivel.
Queres cambiar de John?
Subtítulos: Antía López Cando
Supervisora creativa: Estefanía Prol Lusquiños