Starałaś się o wysokie ryzyko?
Tak. A ty?
Tak.
Może pewnego dnia wymienię to wszystko na niskie ryzyko.
I dostarczę kilka paczek.
Moglibyście przejść na niskie ryzyko?
- Nie. - Może.
Bardzo wysokie ryzyko różni się...
Boże!
...tylko forsą i korzyściami.
WPŁATA: 375 000 $
Firma się tobą zajmie. Musisz tylko poprosić.
Trzymam ci przy głowie broń. Ruszysz się, a ci ją odstrzelę.
- „Hejhej”. - Kurwa! Jesteś Amerykaninem?
„Jedźcie nad jezioro Como”.
JEZIORO COMO
„Zabezpieczcie cenny cel, Toby'ego Hellingera”.
- Przestań się ruszać! - Hej!
- Czekajcie. - Uspokój się.
W porządku?
- Kim jesteście? - Nic ci nie zrobimy.
- Co jest? - Cicho.
- Masz to? - Tak.
- Zabijecie mnie? - Nie, ale musisz zachować spokój.
- Nie zrobimy ci krzywdy. - Kim jesteście?
Co tu robicie?
- Gorąco. - Przyszliście mnie zabić?
- Cicho. Nie zrobimy ci krzywdy. - O rany.
Dobra, Toby, wstajemy.
Dokąd idziemy?
Dokąd?
- Ruszamy. - Co robimy?
- Idziesz z nami. - Co robimy?
Dokąd idziemy?
„Zabierzcie go do kryjówki.
Czekajcie na instrukcje. Dzięki”.
Jak chcecie mnie zabić, zróbcie to tutaj.
- I tak jestem prawie martwy. - Boże, przestań się nakręcać.
- Dokąd idziemy? - Wsiadaj.
- Słuchaj jej. - Schyl się.
Nie jest dobrze.
Dobra, hej!
- Mam przejebane. - Posłuchaj mnie.
Nie skrzywdzimy cię.
Jesteśmy tutaj, by ci pomóc.
Obiecuję.
Później zapnę pasy.
Naprawdę tu pięknie.
Powinniśmy kupić tu dom.
Zawsze tak mówisz.
- Nie mówię o każdym... - Mówisz.
Dokąd jedziemy?
Nie w tym somalijskim więzieniu.
- Mówiłeś to w Sydney. - Faktycznie.
Nikt nie odpowie?
- Monako i na północy. - To piękne miejsca.
Nie musimy kupować domów we wszystkich pięknych miejscach.
Ale tu jest inaczej. To miejsce wydaje się...
- wyjątkowe. - Okej.
Halo?
Czy ktoś może mi powiedzieć, dokąd jedziemy?
W bezpieczne miejsce.
Daj odpocząć oczom.
Po co? I tak gówno widzę.
Mieliście mi pomóc, tak?
To po co ten kaptur?
Czy ktoś może mi go zdjąć?
Do diabła, zdejmijcie mi ten pieprzony kaptur!
- Wiecie co? Pieprzyć to. - Hej.
Toby, nie. Przestań!
- Toby! - Pierdol się! Pieprzę to gówno!
- Zablokowałem je. - Szlag!
Jestem... O mój Boże.
O mój Boże.
Niedawno miałem zawał serca.
- Nie wierz mu. - Chyba...
Chyba mam kolejny.
Musi żyć.
W porządku.
Nic ci nie jest.
Oddech chyba wrócił ci do normy.
Tu się zatrzymamy?
Tak.
Długo tu będziemy?
Przestań pytać.
Uwolnijcie mi ręce, muszę siku.
- Co ci mówiłem... - Nie wychylaj się.
Zabierz nas stąd.
Kim byli ci goście?
Dlaczego cię ścigają?
Nie wiem.
Na naszej szóstej.
- W porządku? - Tak.
Spróbuję ich zgubić.
Toby, kładź się!
Naprawdę chcą cię dopaść.
Kochanie, postarasz się o trochę przestrzeni?
Robi się.
Szlag by to.
Musimy zjechać z tej góry.
Trzymaj głowę nisko.
Spróbujesz?
Ostrożnie.
Nieźle, kochana.
Dzięki, kochany.
Trzymajcie się.
Nieźle, kochany.
Skręć tutaj.
- Jedź! - To ślub, kochanie.
- Przyspiesz, a zejdą ci z drogi. - Spróbuję.
Ruszcie się... Jak to się mówi po...
To też działa.
Kuźwa!
Jedź!
Zatrzymaj się!
Weź Toby'ego!
Potrzebujemy cię żywego.
Wychodź. Teraz.
Kolana dostają po dupie.
Świetnie sobie radzisz.
Musimy iść trochę szybciej.
- Na moście będziemy odsłonięci. - Mam plan.
Jaki był plan?
Biegiem!
Kurwa!
Tam.
Dalej.
Muszę się odlać.
Nie musisz.
Nic ci nie jest?
John, twój plan?
Musimy dostać się do wody.
- Teraz. - W porządku.
- Dalej, wstawaj. Idziemy. - Co?
Czekajcie!
Nie mogę złapać oddechu.
Wstań.
Udrożnij drogi oddechowe.
Stój prosto.
Udrożnij drogi.
Wdech przez nos, wydech ustami. I powtórka.
Widzisz?
- Uspokój się. - Musimy iść.
W porządku?
Dobra, to biegniemy!
Dawaj.
Świetnie ci idzie. Już prawie jesteśmy.
Ej, stójcie.
Nie, spokojnie. Jesteśmy z CIA.
Ci sami ludzie. Żaden problem.
Dalej! Idziemy!
Nie mogę już chodzić po schodach.
Możesz. Chodź, pomogę ci. Dasz radę.
Nie jestem...
Jane, wracaj. Chodź. Sprawdzę na górze.
Musimy skoczyć.
Nie dam rady.
- Dasz. - No jasne.
To łatwe. Patrz.
Powoli. W porządku?
- Dasz radę. - Zrobisz to. Skacz.
- Szybko. - Najpierw jedna noga.
- Nie mamy czasu. - Dobrze.
Wie, że się spieszymy?
W porządku, John.
Stary, jeśli nie postawisz teraz stopy na ziemi...
Pośpiesz się!
Jest tuż pod tobą.
- Dobrze. - Tak.
Dobra. Jeszcze raz.
To proste. Po prostu skul się i poturlaj.
Jeszcze raz.
Dasz radę.
Pieprzę to, nie.
- John! Nic ci nie jest? - Już.
Puszczaj!
Widzisz? Skoczyłeś.
Dalej, idziemy.
Kuźwa.
Jezu, Toby.
Czego się spodziewałeś? Zepchnąłeś mnie z budynku.
- Cześć. - Mówiłem, że mi się chce.
Możecie nam pomóc?
Boję się o moje dziecko.
Moje...
Prosimy.
Zabierzecie nas na drugi brzeg?
Proszę.
Chodź, tato.
Tato.
Ostrożnie.
Dzięki.
Hej.
Dziecko.
Co to za miejsce?
Czyj to dom?
Oby było bezpieczniej niż w poprzednim.
Skąd znasz kod?
Źle się czuję.
W porządku?
- Nie. - Co ci jest?
Może cierpię na chorobę morską.
Nie odpowiedziałeś mi. Skąd znasz kod?
John?
Znam kod, bo to nasz dom.
Jak to?
- Kupiłeś go? - Tak.
- Ty... - Tak, kupiłem nam dom.
Jest nasz.
Fajny, co?
Żartujesz?
Nie, nie żartuję.
I dobrze, że go kupiłem,
bo teraz mamy bezpieczne miejsce na nocleg.
Nikt o nim nie wie.
Kupiłem go za bezcen. Koleś zostawił wszystko.
Wygląda nawet lepiej
niż zdjęcia.
Wygląda lepiej.
- Tak. - Tak.
Możemy porozmawiać?
Tutaj.
Jasne.
Kupiłeś tę nieruchomość w ciemno?
Poszedłem na zakupy
i zobaczyłem małą agencję nieruchomości.
Pokazali mi zdjęcia i po prostu go kupiłem.
John, miałeś kupić winogrona i kawę,
nie pieprzony dom.
Myślałem, że to...
Myślałem, że to romantyczny gest.
- Nie podoba ci się ten dom? - Nie, ja...
Podoba mi się. Ale kupiłeś dom
bez rozmowy ze mną.
- To duża decyzja... - To miała być niespodzianka.
To nie moja sprawa,
ale musisz być ostrożny, jak kupujesz
nieruchomość w obcym kraju.
Jako ktoś, kto ma dużo pieniędzy,
nadal musisz uważać, jak je wydajesz.
Cały czas to powtarzam.
Dzięki, Toby.
Będziemy się radzić bogatego dupka?
Nie chcę się z tobą o to kłócić, ja tylko...
Chcę, żebyś zrozumiał, że to coś poważnego,
co zrobiłeś...
Nie dotykaj tego!
To dynamit, głupku.
- Czy on właśnie upuścił dynamit? - Po prostu się przebierz.
Nie...
Nie jestem zła.
Jest piękny.
Jest fajny. Stań na czatach.
Nie wiedzą o domu.
Chodźmy.
KRYJÓWKA ZOSTAŁA ODKRYTA
MUSIELIŚMY SIĘ PRZENIEŚĆ.
CZEKAJCIE NA INSTRUKCJE CO DO TRANSPORTU
PRZYJĘŁAM.
JANE, MASZ CHWILĘ NA ROZMOWĘ?
OCZYWIŚCIE.
MAM ZAWOŁAĆ JOHNA?
NIE TRZEBA.
JESTEŚ SZCZĘŚLIWA?
W PRACY?
WE WSZYSTKIM.
TAK, JESTEM.
JOHN JEST ŚWIETNYM PARTNEREM.
DOBRZE. WIDZIMY, ŻE SIĘ ROZWIJASZ.
UTRZYMAJ TOBY'EGO PRZY ŻYCIU DO RANA. JEST BARDZO WAŻNY DLA FIRMY.
PRZYJĘŁAM.
OBY TAK DALEJ, JANE.
A to? Mogłoby pasować.
Mogę dotknąć?
Nie, będzie swędział.
To może koszulka?
Dobrze.
Wiesz co?
Jak przyłożyłaś mi broń tam na farmie...
wziąłem cię za anioła,
który skróci moje męki.
Powinieneś trzymać się z dala od okna.
Twój partner mnie nie lubi.
Nie musi cię lubić.
Musi cię tylko chronić.
Trzymaj się z dala od okien.
To niebezpieczne.
Jesteś milsza niż on.
On jest
tak naprawdę bardzo miły.
Jest miły nawet dla telemarketerów.
Ale nie przypadłeś mu do gustu.
Zrobiłem w życiu kilka popieprzonych, paskudnych rzeczy,
ale nigdy nie zrzuciłem staruszka z budynku.
Co zrobiłeś?
Nie.
Nie, przestałabyś mnie lubić, gdybym ci powiedział.
Kto mówi, że cię lubię?
Lubisz mnie.
Troszkę. Lubisz mnie.
A może jestem dobra w swojej pracy.
Co?
- Szlag by to. - Co ci jest?
Żołądek mnie boli.
Zostań tu. Przyniosę ci lekarstwo.
Dawaj.
Toby, no dalej.
Weź lekarstwo.
Toby, proszę. Dobrze ci to zrobi.
- Ładnie pachnie. - Nie!
To niedorzeczne.
Toby, weź lekarstwo, to dam ci papierosa.
Świetnie.
- Hej! - Dam ci go po kolacji.
- Co? - Po jedzeniu.
John...
Skurwysyn.
Nie wiedzą, gdzie jesteśmy?
Nie.
Gdyby wiedzieli, już by tu byli.
Kim oni są?
Trudno powiedzieć.
Może to Rosjanie.
Może Saudyjczycy.
A może Brytyjczycy.
Jesteś jakimś złym kolonizatorem?
Mieliśmy długi dzień. Możemy zjeść...
Powiedzmy w skali od Marka Zuckerberga...
- do Hitlera... - O mój Boże.
Jak bardzo jesteś zły?
Nie jestem na poziomie Hitlera.
- Jasne. - No.
Który, nawiasem mówiąc, wciąż żyje.
Nieprawda.
Opowiem wam coś.
Jestem w Argentynie, w barze z przyjaciółmi...
- Co my właściwie robimy? - Niech dokończy.
W barze jest koleś, od którego nie mogę oderwać wzroku.
Miał taki mały
wąsik Charliego Chaplina i włosy.
Mówię przyjaciołom, że muszę to sprawdzić.
Byłem w szoku.
Podchodzę do kolesia i mówię: „Przepraszam.
Wiem, że się na pana gapiłem, ale muszę zapytać”.
„Nie, nie musisz pytać.
Mówię ci. Masz rację. Jestem tym, za kogo mnie masz.
A to moja żona, Eva. Reorganizujemy się.
Będziemy więksi niż wcześniej.
Tym razem zabijemy dwanaście milionów Żydów...
i sześciu akrobatów”.
Pytam, dlaczego sześciu akrobatów.
A on: „Widzisz, Eva? Żydzi nikogo nie obchodzą”.
Czuć zamrażarką.
Nie bądź niegrzeczny.
„Sześciu akrobatów”.
Nawet jego Żydzi nie obchodzą.
Widzisz kogoś?
Nadal nikogo, Toby.
Wróg kota.
Siedem liter.
Psowaty.
Tak.
W porządku.
Zrobione.
Skończone.
Chryste.
Słuchajcie...
Wiem, że to dla was jakiś pokręcony miesiąc miodowy,
ale umieram z nudów.
Hej, ty.
Daj te papierosy, jak obiecałeś.
Palenie szkodzi.
Obiecałeś.
Nie możesz palić w domu.
Wyjdę na zewnątrz.
Wiesz, że nie możesz.
Otworzę jebane okno.
- Nie możesz zbliżać się do okien. - Dawaj te jebane fajki.
- Nie mamy fajek. - Co?
Powiedzieliśmy ci, że mamy, żebyś wziął lekarstwo i przestał jęczeć.
I zadziałało.
- Hej. - Usiądź.
- Przestań... Hej, John!
- Przestań! - Zastrzel mnie.
John, przestań!
Strzelaj, skurwielu!
Przestańcie.
Zwariowałeś? Przestań.
Idę do łóżka. To miejsce jest do dupy!
Co?
No co?
Przecież nie jesteś taki.
Zawsze mi tym imponujesz.
Sprawdzę, co z nim.
JEZIORO COMO
POPŁYŃCIE ŁODZIĄ. ODBIERZE WAS SAMOLOT.
MAM WYSŁAĆ WIADOMOŚĆ, JAK WYPŁYNIEMY?
SKĄD BĘDZIECIE WIEDZIEĆ, KIEDY TAM DOTRZEMY?
BĘDZIEMY WIEDZIEĆ.
CZY TA MISJA BYŁA DLA CIEBIE WYZWANIEM?
NAJŁATWIEJSZA NIE BYŁA.
ALE TEGO NALEŻY SIĘ SPODZIEWAĆ.
A JOHN?
CZASAMI JOHN I JA DZIAŁAMY INACZEJ.
ALE DAJEMY RADĘ.
TAK. JOHN JEST TWOIM PARTNEREM.
Zasnął?
Tak.
Stary dziad daje popalić.
Ale przydał się dla jednego...
John. Co?
Nie wiem, dlaczego to zrobiłem.
John!
Chcę go zapalić.
Daj mi go.
Cała ty.
Zrujnowaliśmy ślub tej pary?
Chyba zrujnowaliśmy im życie.
- No nie? - Tak.
Chcesz to kiedyś zrobić?
Co?
Wziąć ślub.
Nie wiem.
Przysięgi mnie krępują.
Też o tym myślałem.
To chyba dlatego, że są publiczne.
- Tak. - Masz publiczność.
To jak przedstawienie. Ja...
Chyba chciałabym złożyć przysięgę,
gdyby były prywatne, tylko
dwoje ludzi.
To byłoby bardziej szczere.
Tak.
Jakie byłyby nasze?
Przysięgałabym
nie oceniać cię za to, jak często rozmawiasz z matką.
A ty
przysięgnij,
że będziesz brał leki na alergię na Maxa.
Nawet jak Max umrze?
Max nigdy nie umrze.
Jasne?
Przysięgam
nie wyśmiewać cię za to, że myślisz, że twój kot nigdy nie umrze.
I nigdy cię nie zabić.
Nie wiem, czy żartujesz.
Podoba mi się.
Chodź tu.
Chcę, żebyś doszedł, tak bardzo.
Chcę cię zapłodnić.
Co?
Przepraszam.
To było dziwne?
- Kuźwa! - O Boże!
Kurwa.
Chyba zwymiotowałem.
Przestraszyłeś mnie.
Ja pójdę.
Nie, w porządku. Ja to zrobię.
- Jesteś pewien? - Tak. Zostań tu.
W porządku, kolego?
Chodźmy... Boże!
To tylko...
O Boże!
Śniadanie?
Hej, musimy iść.
Teraz!
Chodź.
No dalej.
Wysadziłaś mój domek.
Chyba nasz domek.
Jak to zrobiłaś?
Laska dynamitu.
Włożyłam ją do kuchenki.
To po mnie?
Chcę wam powiedzieć, co zrobiłem.
Chcę...
Chcę się przyznać.
Chcę się oczyścić.
Nie musimy tego wiedzieć.
MISJA UKOŃCZONA.
Ciężko było.
Chcesz wina?
Nie. Nie czuję się dobrze.
Jesteś w ciąży?
Co?
Jesteś w ciąży?
- Nie. - Jesteś pewna?
- Tak. - Nie jesteś w ciąży?
Nie jestem w ciąży. Nie.
Dlaczego pytasz, czy jestem w ciąży?
Nie chcesz wina.
Powiedziałaś tej rodzinie. Źle się czułaś na łodzi.
Zachowałaś się
- jak matka wobec Toby'ego. - Nie...
Jak prawdziwa matka.
Nie jestem...
Źle to odczytałeś. Nie...
W porządku. Nie jesteś w ciąży.
Byłoby miło.
Fajnie było...
Fajnie było pomyśleć o tym przez chwilę.
Nie podoba ci się ten pomysł?
Nie sądzę, żeby ciąża
była teraz dobrym pomysłem.
Dlaczego?
Potrzebuję powodu?
Trochę tak.
Chcesz sprowadzić dzieci
do tego życia po dniu takim jak dzisiaj?
Ludzie mają dzieci
w niebezpiecznej sytuacji. Na przykład w Detroit.
Nie chodzi tylko o to, że życie jest niebezpieczne.
Jesteśmy dosłownie szpiegami, do których strzelają.
Nie możemy mieć teraz dzieci.
A niskie ryzyko?
Mogę się przenieść na ten poziom.
Będziemy dostarczać paczki i oszczędzać...
Poważnie?
Naprawdę chcesz być listonoszem i mieć dzieci, i tyle?
Byłbyś szczęśliwy?
Ja chyba bym nie była.
Nie na to się pisałam.
Nie chcę iść w dół, tylko dalej w górę.
Myślałam, że przeniesiemy się na wyższe ryzyko.
W przyszłości.
Jak...
A co z rodziną? A co z...
Nie sądziłam, że jesteś...
taki prostoduszny, tradycyjny...
Nie jestem głupi...
Tego nie mówiłam.
Wiem, co mówisz.
To od Hejheja.
„Dobra robota, Jane”.
To pewnie tylko literówka.
Myślisz, że jestem głupi? Jak opisałaś misję?
Dokładnie tak, jak było.
Napisałaś: „Wysadziłam domek Johna,
- znów nas uratowałam, John prowadził...”. - Boże!
Jesteś zły, że nas uratowałam?
Jestem zły, że zawsze przypisujesz zasługi sobie.
Nie mów tak.
- Nie przypisuję. - Idę wziąć prysznic.
Chcesz wejść przede mną?
- Nie. - Dobra.
CZY POWINNAM MIEĆ DZIECKO?
A CZUJESZ, ŻE POWINNAŚ?
JOHN TEGO CHCE.
NAJWAŻNIEJSZE JEST TO, CZEGO SAMA CHCESZ, JANE.
DOCENIAM TO.
JESTEŚ GOTOWA, ŻEBY WEJŚĆ NA WYŻSZY POZIOM.
CHCESZ WYMIENIĆ JOHNA?
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger