Pinasabog mo ang bahay ko.
Bumili ka ng isang bahay nang hindi muna ako kinakausap.
Hindi ka puwedeng magsolo. Buti na lang di na naman tayo nabigo.
Okey.
John, gusto mo bang magkaanak
pagkatapos ng pinagdaanan natin ngayon?
Paano kung pamilya?
Hindi ko naisip na ganyan ka kasimple mag-isip...
- Hindi ako bobo... - Galit ka dahil nailigtas ko ang lahat?
Galit ako dahil inako mo ang tagumpay.
Nagkasundo kami na mag-iipon ng pera,
pagkatapos, kami ay maghihiwalay na.
Akala n'yo kayong dalawa ay...
makakapaghiwalay at makakaalis na lang...
Paano kaya kung ganoon kabukas ang isip ng Kompanya?
GUSTO MO BANG PALITAN ANG JOHN MO?
- Kumusta. - Kumusta.
- Ang ganda ng lugar na ito. - Oo.
- Masaya na dito ka nagtatrabaho. - Salamat.
Salamat. Nakalipat na rin kami mula sa lungsod,
at ito ang pangarap na bahay ko.
- Pwes, maganda ito. - Salamat, dito kasi...
Mas nadarama ko ang mahalaga.
- Napakaganda. - Ang ganda talaga.
- Oo. - Oo.
Sige,
bakit kayo nasa therapy?
Tingin ko, kamakailan, kami ni Jane ay
hindi nagkakasundo sa ilang mga bagay.
Oo. Sa tingin ko, iniisip ni John
na mas gusto ako ng boss namin,
- pero... - Totoo naman.
Mas gusto talaga niya...
Hindi naman talaga...
Gusto niyang palitan mo ako.
Tinanong niya... Kung papalitan mo ako.
Sabi ko, hindi.
Sabi ko, mahusay na partner si John, na totoo naman.
At, oo, ayokong tumaas ang antas ko kung hindi siya ang kasama ko.
Paano, magkasama kayo sa trabaho?
- Oo. - Oo.
At ano bang trabaho n'yo?
Computer software engineer kami.
Sige, saan pa kayo hindi nagkakasundo?
Sa pag-aanak.
- Sa pag-aanak? - Oo.
- Mahalagang paksa iyan. - Oo.
Pag-usapan natin 'yun.
Sige.
Ikaw ba...
Gusto kong magkaanak.
At ayaw niya.
Oo.
Ano ang inaalala mo tungkol sa pag-aanak, Jane?
Sa tingin ko lang, sa trabaho namin,
parang hindi 'yun responsable.
Bilang mga software engineer?
- Oo, sa tingin namin... Nakaka-stress 'yun. - Oo.
- Napakabilis ng lahat doon... - Matindi ang kalakaran.
...at matindi ang kalakaran.
Wala akong ideyang matindi pala 'yun.
- Oo, nakaka-stress. - Puwede talaga.
Ang pagtatrabaho at pagsasama n'yo.
Kumusta 'yun?
- Mahirap. - Mabuti.
Mahirap?
Ayos lang. Ito ay... Nangyayari iyan, kaya nga tayo narito.
Puwede bang matanong kung bakit mahirap?
O sa anong paraan ka nahihirapan?
- Bakit... - Bale,
isa sa mga bagay na 'yun, nadarama kong likas sa kanyang
maging dominante...
Dominante sa sitwasyon.
Interesante talaga iyan.
Hindi ako sang-ayon, sa tingin ko,
medyo hindi patas iyan.
'Yun ang pakiramdam ko.
At pakiramdam kong hindi patas iyan.
Magbigay ka nga ng halimbawa.
Sige...
Ipaliwanag mo sa amin ni Jane.
Alam mo, parang 'yung bagay na ginawa natin noong isang... Noong weekend.
Ilan?
Tatlo... Mukhang isa lang ang armado.
'Yong nakadilaw.
Gusto mong manguna rito.
Gusto mong manguna rito?
Sigurado kang kaya mo?
Oo.
Dapat akong magpakitang-gilas kay Hihi.
Kung magkakaroon ako ng problema, sasabihin ko,
"Kailangan kong magbanyo."
Ang pangit niyan. Paano kung kailangan mo talagang magbanyo?
Hindi ko kakailanganing magbanyo.
Hindi ito lalagpas ng 30 minuto.
Sa trabaho ba ito
o sa mga kaibigan mo, John?
Mga kliyente sila
na, alam mo na, sinusubukan naming
makipagkasundo.
- Oo, nililigawan. - Oo.
At nakuha n'yo ba sila?
Ano ulit ang pangalan mo, John?
Oo, John.
Hindi ko alam na may pinsan si Lif sa New York.
Hindi niya kami nabanggit?
Hindi.
Gano'n talaga si Khalif.
Call.
Wag mong kainin iyan. Isang taon na iyan.
Perpekto talaga ang peanut butter sa pretzel.
Kakaiba na hindi 'yun sikat na meryenda.
Hindi lang maganda ang branding.
Alam n'yo, napakahalaga ng branding.
Kakasabi ko lang ang tungkol sa mga pulis.
at ang magandang branding nila.
Kahit si Michelle Obama, sabi niya,
"Sana, may budget sa branding ang pangulo."
Dahil napakahalaga ng itsura.
Ang trato sa iyo, nakadepende sa pagtingin sa iyo.
At napakaganda ng branding ng pulisya. Kailangan 'yun ng mga Black.
Pucha, totoo ang copaganda. At bihira silang magkamali.
At kapag nagkamali sila, mabilis nilang mapapalimot sa iyo.
Tama.
Kinabukasan, nagti-TikTok sila sa crime scene at iba pang kagaguhan.
Hindi, umaasta sila na parang...
'Yun nga ang sinasabi ko.
Napakatagal niya.
Ayaw mo lang na maayos ako nang wala ka.
'Yun ang problema.
At tingin mo, hindi ito gusto ni Jane?
Alam kong hindi.
Kung magpapakatotoo tayo,
nakikipag-ugnayan ako sa mga Black...
- Diyos ko. - ...at isang bagay 'yon
na hindi n'ya magagawa nang maayos.
Kaya tanggap nila ako at hindi siya, at naiinis siya roon.
Kasama mo ang mga lalaking 'yun,
at iba't ibang mga babae ang pinag-uusapan nila,
- mga masunuring babae... - Hindi.
Ang usapan n'yo ay sexist,
'yun lang 'yun.
- Paano? Ipaliwanag mo pa. - Hindi.
Pinag-uusapan namin si Mya.
Alam n'yo ba kung sino ang kinababaliwan ko noon?
- Mya. - Noong 2001, 2002?
Naaalala ko ba si Mya? Lintik.
Dati, nagmamadali akong umuwi para manood ng MTV.
Nakaupo roon at inis na inis kay Sisqo.
Anak ng? Gago ka.
Ano ngang nangyari kay Mya?
Iyan mismo ang pinag-uusapan namin, sabi namin...
Nakapag-asawa ng mayaman at sabi, "Di ko ito kailangan."
- Oo. - Tapos gusto pa lang mag-isa.
Sabi n'ya, "Gagawin ko..." Tayo naman, "Natatandaan mo ba..."
Oo, naalala ko.
Oo. Gusto ko ang video na 'yun.
- Napakaganda noon, kasama si Sisqo? - Oo.
Ang usapan namin, kung gaano namin kagusto si Mya.
Jane.
Maraming sinasabi ngayon ang body language mo.
Ang mahirap dito,
sa tingin ko, nagpapasikat ka kapag may ibang lalaki.
- Hindi. - Oo.
- Hindi. - Tingin ko...
Nagpapasikat ka sa kanila, iba pa nga ang tawa mo.
- Gano'n ako tumawa. - Hindi.
Hindi pa kita narinig tumawa nang gano'n.
Gano'n ako tumawa kapag may nakakatawa talaga.
'Yun ang totoo kong tawa.
- Ano? -"Nakakatawa talaga."
- Narinig mo 'yun? - John.
Subukan nating umiwas sa pagsasalita ng nakakapanakit
habang narito tayo.
Sa labas, puwede niyong gawin ang kahit ano.
Hindi talaga, alam n'yo na 'yun.
Tingin ko, ginagawa n'ya 'yun kapag may ibang lalaki.
At hindi ko alam kung may kinalaman 'yun sa dad niya,
o sa pagpapalaki sa iyo, sa mom mo...
Sandali, may therapist tayo rito.
Pagtrabahuhin mo siya, okey?
Wala ka sa lugar, okey?
Ano bang kahulugan no'n?
Tingin ko, ang kahulugan ni John sa "wala ka sa lugar"
ay sobra na ang sinasabi mo.
Salamat.
Sige.
Sige, marami siyang sinasabi na sobra na
noong kausap niya sila.
- Paano... Ano'ng sobra? - Oo.
May sinabi kang racist tungkol sa akin.
Hindi kaya...
Mahilig ako sa Latina pero ayoko sa mga pamilya nila.
Ang sinasabi ko, masyado silang nakikialam.
Ewan ko.
'Di ko magtitiwala sa babaeng hindi malapit sa pamilya.
Tama. May mali sa babaeng hindi malapit sa pamilya.
Maraming ipinapahiwatig 'yun.
May singsing ka.
May asawa ka siguro.
Oo.
Latina?
- Asian. - Lintik.
- Totoo? - Nagpa-Silangan ako.
Nag-Silangan ka, ano...
- Sa Silangan. - Oo.
Suwerte ka, gusto ko ang mga Asian.
Medyo mahinhin sila.
- Tama. - Alam nila ang papel nila.
Hindi ang sa akin.
Hindi siya ganoon.
Filipino siguro siya.
Japanese siya pero hindi ko pa nakikilala ang pamilya niya, kaya baka Korean.
Ewan ko.
Alam kong hindi ka Korean, halata naman 'yun.
- Parang... - Hindi.
Alam ko na sa mga komunidad n'yo
puwede ang ilang paraan ng pakikipag-usap,
pero sa tingin ko, kung nagbubuklod kayo dahil sa racism,
habang pinagtatawanan n'yo ang asawa mo, mali iyon.
Hindi 'yun ang problema, okey?
Hindi ito tungkol sa sinabi ko, tungkol ito sa ginawa niya.
- Kita mo? Iyan ang problema sa kanya. - Ang sakit.
Hindi, hayaan mo akong magsalita... Hayaan mo akong magsalita
Sabi ko sa kanya, wag mong patunugin ang leeg mo.
- Masama 'yun. - Pagsisisihan mo iyan.
Iyan ang sinasabi ko sa kanya. Mag-yoga ka nang 15 minuto pagkagising.
Labinlimang minuto? Ang tagal naman.
Ipaliwanag n'yo nga sa taong ito ang sinasabi ko.
Bata ka pa ngayon, kaya baka hindi mo kailangang gawin.
Parang napakatagal ng 15 minuto sa umaga...
May pinagdaanan ako, pero sige lang.
Kapag mas iningatan mo ang katawan mo, mas mapapakinabangan mo ito.
'Yong matatanda na naglalakad sa kalye na ganito ang leeg,
- ayaw mong magaya sa kanila. - Hirap nga akong umakyat.
- Wag mong gawin 'yun, okey? - Salamat, John.
Dapat ingatan ang katawan.
Gusto ko iyan.
Sino ka ba?
Gusto ko talaga 'yun, pare.
Sinasabi ko sa inyo, totoo 'yun.
Seryoso ba kayo?
Wala akong ideya sa pinagsasabi nila...
Hindi!
Nagugutom na ako. Kunin mo na ang bag at umalis na tayo.
Si Jane ang nakipagkasundo?
Oo. Nang napakaagresibo.
Mom!
Patawad talaga.
Isa ito sa mahirap sa pagtatrabaho sa tahanan.
Sasabihan ko siyang nasa session ako.
- Sige. - Ayos lang.
Sabihin mo'ng naiinggit ka at muntik na akong mamatay dahil sa'yo.
Muntik mamatay dahil sa'yo.
Hindi ko ginawa 'yun. Iniligtas kita.
Hindi ko 'yun kailangan. Pati ang tulong mo.
- Patay ka ba ngayon? - Patay ba ako?
- Ano? - Baliw ka ba?
- Sino ka sa tingin mo? Diyos? - Hinaan mo ang boses mo.
Muntik na ako.
Patawad doon.
- Hindi. - Parang naglalambing lang siya.
Hindi siya magalang.
Patawad.
- Patawad. - Ayos lang.
Ayos lang talaga.
- Patawad. - Ayos lang.
Sige.
John,
sa tingin mo, may maiisip pa tayong salita
maliban sa "dominante" para maipaliwanag kung bakit nangialam si Jane?
Sa tingin ko, nangialam si Jane dahil baka...
Minsan kasi, masyado
siyang mabahala.
At gusto mo bang nababahala si Jane nang gano'n?
Hindi.
Gusto ko siyang tulungan para mabawasan ang pagkabahala niya.
At sa tingin mo, mapapayagan mo si John doon?
- Tama. - Ayos na ayos.
Ayos yan.
Mahusay, John.
Hindi ko...
Hindi ko alam. Nahihirapan pa rin ako sa ideyang...
Paano ko gagawin 'yun nang hindi sinasakripisyo ang ilang...
Nang hindi sinasakripisyo ang ilang bahagi ng pagkatao ko?
Alam mo,
noong nasa kagubatan ako sa Tortuguero, Costa Rica,
isang bihirang mantled howler, ang Alouatta palliata, ang tumitig sa akin,
titig na titig.
Noong una, nakipagtitigan ako,
hanggang sa matanto ko,
kung hindi ko papakinggan ang babala niya, handa siyang kagatin ako sa mukha.
Kaya iniwas ko ang tingin ko.
Dahil minsan, kailangan nating makinig sa kalikasan.
Nauunawaan n'yo ako?
Oo.
Wala na tayong oras,
pero naging maganda ito, okey?
- Oo. - Sa susunod na linggo ulit?
Oo, puwede kami... Magagawa namin 'yun.
- Ayos. - Maraming salamat.
- Salamat. - At walang anuman.
Ang Venmo code ay nasa sticky note sa may pinto.
- Sige, ayos. - Sige.
- Nasa iyo... - Nasa akin ang phone.
Puwede niyong kuhanan...
Ang anak ko... Nagamit na 'yun dati.
- Sige. - Maraming salamat.
Salamat.
Tingin mo, ano'ng ibig sabihin ng kuwento niya sa unggoy?
Hindi ko alam.
Inisip ko 'yun. Litong-lito ako.
Hindi ko alam kung saan ako titingin.
- Ako ba ang unggoy? - O ako ba ang unggoy?
Racist ba 'yun, parang, "Wag kang makipagtitigan sa akin."
Ang ganda ng sahig mo.
Salamat sa pagpansin, John.
Maniwala kayo o hindi, galing ang kahoy ng sahig sa bahay na kinalakhan ko.
Ipinadala ko ang mga iyan dito.
Wow.
- Mahal mo ang bahay na ito. Pansin ko. - Mahal ko nga.
Parang cocoon ko ito.
Sige,
kumusta kayo simula noong huling session natin?
Sa totoo lang, hindi maganda.
Hindi maayos.
Jane, napapansin mo ba na laging ikaw ang sumasagot para sa inyo?
Hindi kasi siya...
Nadama ko na noong huling session, siya ang gumagawa no'n sa akin.
Pero ngayon, tingin ko, hindi siya
sumasagot, gusto n'yang ako ang sumagot, kaya...
Sige, patas naman 'yun.
John, madalas mong gawin iyan?
Gusto mong si Jane ang sumagot?
Oo, siguro, nasanay na ako na iniisip n'yang nasa kanya lagi ang sagot.
Sabihan mo iyan sa ibang paraan?
Hindi ako kasintalino niya?
Ayos.
Hinayaan ka na ba ni Jane na manguna
simula noong huling kita natin?
Sinubukan ko.
Tabi!
Sandali!
Hindi ko kasalanang may hika ka.
Bakit mo pa sasabihin iyan?
Ano ang kaugnayan ng hika rito?
- Gusto lang niya akong ipahiya. - Wag mo ngang
pilipitin ang kuwento para gawing
ikaw ang mabuti at ako ang masama.
Hindi kaya! Sinasabi ko lang...
Hindi ako kontrabida, ikaw ang salbahe.
- Hindi rin ako kontrabida. - Sige.
Paano? Ipaliwanag n'yo.
May software malfunction,
may ginagawa ako para hindi 'yun mag-crash.
Nangunguna ka lagi
para lutasin ang problemang ayos lang naman talaga.
Hindi ko kailangang gawin iyon,
sa zero muna ako, at iniisa-isa ko ang code.
Iniisa-isa mo ang mga code?
- Oo... - Malinis ang mga file ko.
- Ayos lang ang mga file ko. - Sobrang corrupt kaya.
Grabe ang paglilinis na ginawa ko para sa iyo.
Talaga? Dahil ang lupit ng malware na meron ka, okey?
Hindi ko nga alam kung paano pa 'yun gumagana.
Ikaw ang gumawa no'n pagkatapos ng lahat.
'Yun ang bagay na talagang kinainis ko.
Ayaw mo talagang kilalanin ang nagagawa ko, okey?
Madiskarte ako. Ako'ng nagturo sa iyo.
HAGDAN PATUNGONG BUBONG
Lagi kitang kinakausap kapag may trabaho.
Lagi kitang ina-update.
Ikatlong palapag!
Sige na.
Ikaapat na palapag!
- Ikalima! - Diyos ko.
Bahala ka, Jane. Ikaw lagi ang martir.
Ikasiyam na palapag! Ikasampung palapag!
Papatayin ko ang lalaking ito. Papatayin ko siya!
Ikalabing-isa!
Ikalabindalawa!
Lintik ka, tarantado!
Ikalabinlima!
Ikalabing-anim!
Papunta na kami sa buong!
Mamatay ka, tarantado!
Ano? Ano'ng sabi mo?
Sino'ng kausap mo?
Iyon ba'y...
Para saan 'yun? Para ba sa iyo o sa akin?
Babe.
"Mamatay ka, tarantado?"
Hindi ko ba napanood ang pelikula mo?
- Pinagtawanan niya ako. - Pambihira.
Sa harap ko.
Dahil hindi siya makasabay sa coding at inililigtas kita...
- Tumigil ka nga. - Nakakatawa kasi.
Na sinabi mo 'yun.
Nagsabi ka ng catchphrase habang nagko-coding.
Ano?
Isipin mo kapag may sinabi akong ganoon. Halimbawa,
"Tapos na'ng maliligayang araw mo,"
kapag sinabi ko 'yon... Natatawa ka.
Pero hindi 'yun ang sinabi ko.
Oo, pero nakakatawa 'yun.
Masakit kapag tinatawanan mo ang gano'n.
Kailangan ko 'yung sabihin.
Ang alin?
Sandali ang naman.
Para sa iyo, minamaliit kita, pero hindi.
Ikaw ang nag-iisip na di ko kayang mabuhay nang wala ka.
Maraming beses kitang iniligtas. Totoo 'yun.
Kailan mo iniligtas ang buhay ko?
Noong nag-ski tayo.
Noong nag-ski tayo?
Iniligtas mo ang titi ko.
- Hindi ko buhay 'yun. - Hindi madali 'yun.
Hindi ko naman 'yon nagagamit. Para lang
kapag sa iyo at sa mga problema mo at sa pananaw mo,
naroon dapat ako para suportahan at unawain ka.
Pero kapag sa akin na, walang may pakialam.
- Patawad. - Ayos lang.
Nagiging matapang at matapat siya.
Patawad talaga, pero wag mong tugtugin iyan.
Patawad, hindi iyan tinutugtog.
Sa lolo ko iyan.
Iyan lang ang naligtas ng lolo't lola ko noong digmaan.
Nagustuhan silang tumugtog ng isang Nazi at niligtas sila no'n.
Diyos ko, patawad. Hindi ko...
- Bumalik ka na sa upuan mo, John. - Sige.
Maraming salamat.
Hindi ko alam na hindi pala iyan tinutugtog.
Alam ko. Ayos lang, maraming gumagawa n'yan.
Lagyan mo siguro ng karatula. May QR code ka nga.
Sige...
Ito ba ang karaniwang ugnayan n'yo?
Si Jane ang nangunguna, lagi?
Hindi naman gano'n noong simula.
Noong simula, mas
may karanasan ako sa kanya sa coding, at maraming...
Tinuruan ko siya sa maraming bagay.
Tinuruan mo ako?
Ginabayan kita.
Alam mo 'yun, at sa totoo lang, mas komportable ako sa papel na 'yun
dahil dama ko na tinitingala n'ya ako.
At nami-miss ko 'yun.
Mahirap aminin iyan. Ano'ng nadarama tungkol dito, Jane?
Tinitingala pa rin kita, John.
Minsan, kung umasta ka,
parang pabigat ako sa'yo, nadarama kong pabigat ako sa'yo.
Hindi ko nadarama 'yun. Hindi ko nadaramang pabigat ka.
Hindi.
Nadarama n'yo ba 'yun?
Iyan ang kapangyarihan ng ginagawa natin dito. 'Yon ang
kapangyarihan ng kuwartong ito.
Tingin ko, gusto kong subukan n'yo
na magsabi ng "time out"
kapag nagagalit na kayo.
Parang nakakatawa, pero gumagana sa amin ito
ng asawa ko.
Sabihin n'yo, "time out," at magpahinga muna nang 20 minuto,
at pagkatapos, kung gusto niyong balikan ang usapan,
balikan n'yo, pero ang nakakatawa, madalas,
parang hindi na 'yun mahalaga.
Susubukan n'yo ba?
- Sige, sa susunod? - Sa susunod.
- Ayos.
Mas gusto ka niya.
- Hindi iyan totoo. - Totoo kaya.
Mas gusto ka ng lahat.
Mas kaaya-aya ka.
Bakit hindi tayo magsimula sa pagsasabi ng isang magandang bagay
na ginawa ng partner n'yo para sa inyo?
Jane?
Laging ibinababa ni John ang toiler seat.
May nangyari ba ngayong linggo sa trabaho?
John?
Sige, sasabihin ko na ang halata.
Tila, ang trabaho n'yo talaga ang pinagmumulan ng away n'yo.
Oo. Pangit...
Pangit ang nangyari sa trabaho ngayong linggo.
At baka depression ito dahil sa buong araw na pagtutok sa mga screen.
Hindi ito dahil sa screen.
Paano mo nasabi iyan?
Ano'ng nangyari ngayong linggo?
Sumama kami sa isang work retreat. Camping.
Mas matagal na hike ito kaysa sa sinabi ni Hihi.
Bakit hindi sila nagbigay ng coordinates para mahanap ang lalaking ito?
Baka hindi nila alam kung nasaan siya.
Malinaw na nagpakalayo-layo siya.
Sigurado ka bang hindi tayo naliligaw?
Ano ang mismong ginagawa n'yo sa retreat na ito?
- Nagha-hunting kami. - Wow.
Hindi halata na mahilig kayong mag-hunting.
Ano'ng tinutugis n'yo?
Malalaking hayop.
Basta malaki.
Hunter si John ng malalaking hayop.
"Hunter si John ng malalaking hayop."
Pare-pareho ang itsura.
Hindi sa akin.
Ang kakahuyan ay kakahuyan. Naliligaw tayo ngayon.
Sa tingin mo, pagkalipas ng dalawang araw, magkakaroon bigla ng signal?
Hindi tayo naliligaw. Puwede bang magtiwala ka sa akin? Lagi kang ganyan.
Ano?
Nag-aalala at nase-stress.
Hindi tayo mabibigo sa misyon. Alam kong nag-aalala ka
pero hindi 'yun mangyayari.
- Mahahanap natin siya bago magdilim, okey? - Sige.
Masaya no'ng simula.
Dahil nadarama kong kailangan niya ako
at para bang may alab na sinisindihan muli.
Jane?
Oo.
May... May maliit na alab no'ng simula.
Saan nagkaproblema?
Kami ay nagtatrabaho, nagka-camping, nagha-hunting.
Tapos, bigla na lang siyang nagyabang.
Bilib ka?
Bibilib ako kapag may nahuli ka.
Kakaiba ang misyong ito.
Paano?
Parang napakasaya mo,
dahil nagka-camping ka, ito...
Ewan ko.
Hindi pa natin nakikita ang target.
Walang signal dito. Walang tao rito. Tayo lang...
Paano natin malalaman kung narito pa siya?
- Sige, lintik na. - Ano'ng ginagawa mo?
Ano?
Kumalma ka.
Tumigil ka, Jo... Maririnig ka ng Hunter, baliw ka ba?
Lalapit siya sa atin.
Hindi natin siya mahanap, kaya siya na lang.
Ano'ng nangyayari?
Ang sikreto, sa ilalim mo babarilin, hindi sa mismong katawan.
Hindi ko nabasa ang libro.
Iyon ang nangyari.
Iyon talaga ang bibigyang diin mo?
Iyon ang sasabihin mo?
Dahil ito sa isang libro.
Patawad, pero paanong naging libro ang dahilan nito?
Nagsinungaling siya.
Ang lungkot.
Ano'ng malungkot?
May insektong gustong lumapit dito...
Wala lang ito.
Subukan mong kumalma.
Kapag nakakaisip ka ng malungkot,
subukan mong isipin ang kasiyahang naroon, okey?
Tulad ngayon, nasa ilalim tayo ng mga bituin.
Karamihan sa mga tao, hindi na ito nakikita nang ganito.
Parang sa The Prophet.
Ang kagalakan sa kalungkutan.
Pagod na ako.
Matutulog na ako.
Gusto mo ba talaga ang The Prophet?
Ano?
Ang libro. The Prophet.
Oo. Bakit?
Nabasa mo na ba 'yun?
Hindi pa.
Tungkol ito sa isang libro.
Nagsimula ito sa libro. Pero hindi ito tungkol sa libro.
Kung gano'n, tungkol saan ito?
Sabi mo, iyon ang paborito mong libro. Sabi mo...
- Kailan ko sinabi? - Sabi ko, paborito ko iyon,
sabi ko, gusto ng kapitbahay nating guwapo, tapos sabi mo... Bakit?
Oo, iyon siguro ang dahilan. Ayoko...
Ayoko sa taong iyon.
Ayokong nakikipaglandian siya sa iyo. Hindi ko siya maunawaan.
Iyon ang dahilan... Sinabi ko para... Libro lang iyon.
Nagsinungaling ka?
Oo.
Nagsinungaling ako.
Sa tingin ko, hindi naman ganyan dapat ang reaksiyon mo.
Akala ko, ang libro ang dahilan kaya tayo pinagpares.
Sa tingin mo, pinagpares tayo ng isang internasyonal na spy agency
dahil pareho tayo ng gustong libro?
Hindi.
Na parang OK Cupid 'yun?
- Sige. Hindi, mali ako... - Sandali, ano'ng ibig mong sabihin?
dahil hindi pa kita nakitang nagbabasa ng libro
sa buong panahon na nakilala kita, kaya...
Kaya pala.
Kilala kita, Jane.
At sobrang kalkulado mo ang mga bagay-bagay.
Kung gusto mo akong tawaging bobo, tawagin mo akong bobo,
- at pag-usapan natin iyon. - Hindi kita tinatawag na bobo.
Ang sabi ko lang, hindi ka nagbabasa ng libro.
Ano'ng...
Hoy, puwede bang matulog na lang tayo?
Bukas na lang tayo mag-away tungkol sa mga libro, okey?
Oo. Pagod na ako.
Kasi... buong araw mo akong tinuturuan na para bang estudyante mo ako, kaya...
Ako...
Sinusubukan kong magbahagi sa iyo.
Magkasama tayong gumagawa. Ipinapakita ko sa iyo...
Hindi, may pagmamataas at nagpapakadominante kaya...
Nagmamataas at dominante ako?
Oo.
Ayaw mo nga akong payagang kainin ka
nang hindi mo sinasabi kung paano
sa bawat pagkakataon na para bang hindi pa ako nakakita ng puki.
Hindi mo alam ang gusto ko kaya sinasabi ko kung paano.
- Lagi? - Kung natuto at nakinig ka
baka hindi ko kailangang sabihin kung paano ako dilaan.
Ganito ka talaga. "Ipapahiya kita para mahalin mo ako."
Kailangan kitang turuan dahil maraming bagay kang hindi alam.
- 'Di na kailangan. - Para kang bata.
Ginawa ko ang shelter na ito.
- Ginawan ka ng apoy, hinuli ka ng isda. -"Ako lalaki. Gawa ako bubong.
Pagkain, apoy tubig."
- Tinamaan ka ng lintik. - Ayos.
Bakit ka ganito? Bakit mo ginagawa iyon? Hindi ko maunawaan.
Mas malalalim lang ang priyoridad ko.
Mas malalim ang priyoridad mo?
Oo, hindi mo ito kayang unawain...
Manahimik ka! Lagi mong ipinadarama sa iba na bobo sila.
"Manahimik ka," "Gago,"
iyan ba ang tinuro sa'yo ng mom mo?
- Obsessed ka sa mom ko. - Sandali.
Sabi mo, obsessed ako sa mom mo?
Limang beses mo siyang tinatawagan kada araw.
Hindi tama iyon at...
- Kailangan n'yo ng boundaries. - Iyan na naman?
- Oo, kailangan n'yo no'n. - Para kang white magsalita...
- Lagi kang... - Napakaastig na bira no'n.
Hindi mo nga alam ang kahulugan no'n.
Namatay ang asawa niya, ako lang ang meron siya.
Inaalagaan ko siya dahil galing ako sa kanya.
Ano'ng ginawa mo sa dad mo nang mamatay ang mom mo?
Maliban sa hindi siya kausapin?
Mabuti siyang nanay.
Hindi mo iyon mauunawaan
dahil masyado kang abalang nagliliwaliw kasama ang pusa mo.
Kaya wag mo siyang banggitin.
Wag mong siyang babanggitin
kapag nag-aaway tayo dahil lang wala kang alam tungkol sa mga nadarama.
Hindi mo alam kung paano magmahal.
Nagpapanggap ka lang at ginagaya na parang robot
ang lahat ng ginagawa ng iba.
Hindi ko alam kung nasa autism spectrum ka o ano,
pero kakaiba iyon,
at pinapahirapan mo lang ang iba dahil may mga nadarama sila.
Ikaw na ang nagsabi, hindi ka magiging mabuting nanay.
Kaya wag mo akong sasabihan nang ganyan.
Bigo na naman tayo sa misyon.
Sino ang emergency contact mo?
Ano?
Sino ang emergency contact mo?
Ang mom ko.
Ang sa akin, ikaw.
Hindi masaya ang boss namin, sa madaling salita.
May naisip ako.
Kaya n'yo bang lumayo muna sa trabaho n'yo?
- Hindi talaga. - Hindi.
- Hindi talaga.
Paano kung sa magkaibang proyekto muna kayo
kaysa magkasama?
- Hindi kasi ganoon sa amin. - Oo.
Sige.
Sa totoo lang, trabaho lang iyon.
Trabaho lang 'yun. Hindi n'yo ikakamatay.
Alam kong mahirap ito.
Pero dapat niyong tandaan na walang pumipilit sa inyong magsama.
Walang baril na nakatutok sa ulo n'yo
Puwede niyong tapusin ang relasyong ito kahit kailan.
Pinipili niyong manatili. Pinili n'yo 'yun.
Ngayon, pinipili niyong mas bumuti.
Kung hindi, hindi kayo sisipot dito kada linggo,
sinasabi ang lahat ng ito.
Okey?
Okey.
Alam mo, baka puwede natin itanong kay Hi...
...sa boss natin kung puwedeng hiwalay muna tayo
- sa mga proyekto. - Oo.
Baka makabuti iyon.
Mukhang magandang plano iyon.
Mas okey na kayo?
- Oo. - Oo.
Ayos. Magkikita tayo sa susunod na linggo?
- Oo, salamat. - Salamat.
At bago ko malimutan, may ibibigay ako sa inyo.
Ano iyan?
Iyan ang mga recording.
Mga recording?
Naaalala n'yo ang kontrata natin?
Irerekord ko ang lahat ng session at bawat buwan,
puwede n'yo itong panooring muli dahil baka
may nalampasan tayo o hindi naunawaan.
- Ayos. - Ayos.
Nasaan ang mga kamera at mikropono?
Diyos ko, nakatago sa buong kuwarto.
Tingin ko kasi, kapag nakita ng mga tao ang kamera, hindi sila natural.
Oo nga. Sige.
Papakinggan namin ito.
- Sige. - Sige.
Astig. Nakalimutan ko talaga na nagrerekord tayo.
- Oo. - Salamat.
- Salamat.
Ano iyan? Ang ganda.
Maraming salamat.
Gawa iyan ng isang taga-Kutahya,
na sumakabilang-buhay na.
Isang artist na Ulubek Mancho ang pangalan.
Iyan ang huling gawa niya.
Sabi niya, "Magwawakas ito kasama ko."
Sige.
Sa susunod na linggo na lang.
- Ang ganda ng bahay mo. - Salamat ulit.
Wag kalimutan ang Venmo sa may pinto.
- Sige. - Okey.
Diyos ko.
Mom!
Nagtatrabaho si Mommy. Nagtatrabaho pa siya.
Mom, may sunog!
Subukan natin sa iba?
Hindi. Hindi ito bagay sa atin.
Alam kong hindi ito masaya pero may mabuting...
Gagamitin mo lang ito sa atin. Kapag nag-away tayo, sasabihin mo,
-"Kung magte-therapy lang sana tayo..." - Time out!
Oo, nasusunog ang bahay ko. May usok na lumalabas...
Hindi ko alam.
Oo, marami akong espesyal na bagay sa loob.
Pakiusap, bilisan ninyo.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Arvin James Despuig
Mapanlikhang Superbisor Direk Brian Ligsay