ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Τερορμπλέιντ!
Θα επιστρέψεις τις στήλες στα θεμέλιά τους.
Θα αποκαταστήσεις την πολλαπλή μορφή.
Η τυφλή αλαζονεία των δράκων.
Βλέπετε τη φυλακή μου. Δεν είδατε το φρούριό μου.
Δεν είδατε τον στρατό μου.
Είναι γρήγορη. Προσοχή. Μη χαλάσετε τον σχηματισμό.
Ο ΑΝΕΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ
Δόξα στη Σελήνη της Μένε.
Κοίτα πώς κατάντησες.
Σαν ζώο που το κυνηγούν κατώτεροί του.
Είχες, όμως, μεγάλα όνειρα.
Ναι. Για μια στιγμή, προκαλούσε φόβο.
Κόντεψες να αποκαταστήσεις τη νόμιμη τάξη.
Ο λαός σου, αφέντες του κόσμου.
Ξέρω ποιος είσαι. Είσαι ο δαίμονας, έτσι;
Ο δικός του δαίμονας. Επιτέθηκες στο δάσος.
Δεν είμαι μόνο αυτό. Είμαι η ελπίδα σου.
Ελπίδα. Ελπίδα για τι;
Για να γίνει ο κόσμος όπως σου αρέσει. Θα τον χτίσουμε μαζί.
Πρώτα, όμως, να εκδικηθούμε αυτόν που μας είπε ψέματα,
που μας πρόδωσε, που ζήτησε να τον υπηρετούμε…
και μετά μας εγκατέλειψε.
Τα 'χω χάσει από την κούραση, δεν χάζεψα.
Άντε γαμήσου, δαίμονα.
Θα σε στριμώξουν σύντομα.
Φοβάσαι.
Δεν θα τους ξεφεύγεις για πάντα. Το ξέρεις.
Έρχεται η ώρα του θανάτου ή της ελπίδας.
Εσύ εκεί!
Με άκουσες.
Σ' ακούω και απαντώ με θάνατο.
Δεν θέλω να περιαυτολογώ,
αλλά το σπαθί ήταν φοβερό.
Κι εσύ ήσουν φοβερός. Αλλά το σπαθί ήταν…
-Φοβερό; -Καλό, τέλος πάντων.
Έκανε λίγο θόρυβο, αλλά καλό σαν αυτά του πατέρα.
Βασικά ο πατέρας το έφτιαξε. Εγώ απλώς το επισκεύασα.
Το χυτήριο δουλεύει πάντως.
Το έκανα να δουλέψει.
Θα έπρεπε να δείχνεις ενθουσιασμένος
ή έστω συγκρατημένα αισιόδοξος.
Συγγνώμη. Ο Σλάιρακ φταίει.
Πέρασαν σχεδόν τρεις μήνες. Τρεις μήνες και τίποτα.
Ούτε όραμα, ούτε όνειρο, ούτε καν μια αίσθηση.
Ο κόσμος υπάρχει ακόμα. Καλό σημάδι αυτό.
Οι δράκοι φέρονται ακόμα τρελά. Αυτό είναι κακό σημάδι.
Απλώς μαζεύουμε τα συντρίμμια.
Ξέρω ότι είσαι απογοητευμένος.
Νιώθεις ότι ξέμεινες πίσω, σαν να μην τελείωσες τη μάχη.
Αλλά έκανες τη δουλειά σου καλύτερα απ' ό,τι περίμενε κανείς.
Καλύτερα απ' όσο θα ζητούσε κανείς.
Τρεις μήνες. Και τίποτα.
Ντάβιον, πρέπει να δεις κάτι.
Σκεφτόμουν αυτό που είπες χθες βράδυ,
οπότε άρχισα να σημαδεύω πού εμφανίστηκαν δράκοι.
Όχι μόνο αυτοί που κυνηγήσαμε, αλλά και ο Κέιντεν και όλοι οι άλλοι.
Το έψαξα ανάποδα και βρήκα τις πιο πιθανές διαδρομές.
Μεταναστεύουν. Και λοιπόν;
Αυτό σκέφτηκα κι εγώ στην αρχή.
Αυτό δεν είναι μετανάστευση, είναι σύγκλιση.
Χώμα, νερό, κάρβουνο,
όλα γίνονται ένα, όπως πέρσι στο Δρακόκαστρο.
Δεν είναι λογικό.
Δεν υπάρχει κάτι ιδιαίτερο στις Σκιστές Κορφές.
-Μόνο πέτρες έχει. -Μάζεψέ τα.
Πρέπει να φύγουμε.
Ξέρω τι υπάρχει εκεί.
Η Έβδομη Λεγεώνα αναφέρει ότι δεν έχει λάβει εφεδρείες.
Δυσκολευτήκαμε να διατηρήσουμε τις διόδους ανεφοδιασμού…
Η Τέταρτη Λεγεώνα έχει πολλούς. Να μεταθέσουμε το πλεόνασμα.
Ο Λεγκάτους Άκαντ αναφέρει ότι χρειάζεται κι άλλους στρατιώτες
για να γίνεται σωστά η εκπαίδευση.
Ενώ η Έβδομη φθίνει και λιμοκτονεί στα σύνορα.
Η Έβδομη δεν έχει χορηγό στην πρωτεύουσα, λαμπροτάτη.
Τσακάλια, όλοι τους.
Το πολεμικό συμβούλιο χρειάζεται πυγμή.
Φοβάμαι ότι η συντεχνία των εμπόρων θα σας δυσαρεστήσει κι άλλο.
Μεγαλειοτάτη.
-Συγγνώμη για τη διακοπή. -Μην είσαι ανόητος.
Απλώς θαυμάζουμε τον τρόπο που το Ιμπέριουμ κατάφερε να επανέλθει.
Πώς μπορώ να βοηθήσω;
Έχετε έναν επισκέπτη, έναν παλιό φίλο.
Τον Ντάβιον.
Δεν χρειάζεται να τον αναγγείλεις. Τον ζηλεύω λίγο, τη ζωή στον δρόμο.
Δεν είναι ο Ιππότης Δράκος, λαμπροτάτη.
Είναι περίπλοκο.
Παραδόθηκε στην πύλη της πόλης, απαιτώντας να σας δει.
Και την πέταξαν στη φυλακή;
Εκείνη επέμενε. Είπε ότι ένιωθε άνετα.
-Πριγκίπισσα. -Η αυτοκράτειρα Μιράνα, η μεγαλειοτάτη.
Δεν πειράζει, Ασάρ.
-Λούνα; -Συγχώρα με, αυτοκράτειρα.
Ήρθα να ορκιστώ πίστη στη θεά του Ηλίου.
Ήρθα να σε υπηρετήσω.
Όταν φτάσαμε στο πρώτο ενκλάβιο, αρχίσαμε να τους βλέπουμε.
Τους στρατιώτες μας,
να περιφέρονται χωρίς τη δύναμη της Σελεμένε.
Σε άντρες και γυναίκες έλεγαν την ίδια ιστορία.
Πώς ζωντάνεψαν οι ναοί.
Πώς η ευλογία της θεάς πέρασε από μέσα τους.
Πώς πήραν εκδίκηση και είπαν ψέματα με μια ψεύτικη προφητεία.
Κάποιοι, όμως, είχαν αμφιβολίες.
Πάλευαν με ένα κενό στα σπλάχνα
και ήξεραν ότι η αγάπη που υπήρχε κάποτε είχε πια χαθεί.
Τους έδωσα καταφύγιο, έστειλα ανιχνευτές να βρουν κι άλλους.
Τους χαμένους, τους κατεστραμμένους.
-Και τους έφερες όλους εδώ; -Τους έφερα σ' εσένα.
Μου ζήτησες να τους σώσω και το έκανα. Τώρα, σου ζητώ να τους δώσεις σκοπό.
Να μου δώσεις εμένα σκοπό.
Άσε μας να πολεμήσουμε για σένα. Να φτιάξουμε τον κόσμο κατ' εικόνα σου.
Να φτιάξουμε τον κόσμο; Με το ζόρι ξαναχτίζω αυτό το μέρος.
Επειδή νομίζεις ότι είσαι μόνη.
Κάποτε πιστεύαμε σε κάτι οι δυο μας.
Τα πάντα μπορούν να φτιαχτούν ξανά.
Τώρα έχεις τη δύναμη να τα διορθώσεις όλα.
Τη δύναμη ενός θεού.
Τη δύναμη μιας αυτοκρατορίας. Και κυρίως…
τώρα έχεις εμένα.
Άφησέ την, Ασάρ.
Μεγαλειοτάτη! Είναι η Μάστιγα.
Είναι φίλη μου.
Με έχει πιάσει φαγούρα.
Σίγουρα αυτές οι πανοπλίες δεν βγαίνουν σε μέγεθος Ογκλόντι.
Κι αυτά τα λαμπερά καθάρματα θα προτιμούσαν να μη βγουν ποτέ.
Σκέψου το έτσι. Κανείς δεν κοιτάει τα αφτιά σου.
Αν κάποιος σχολιάσει τα αφτιά σου, θα τον περιλάβω.
Τώρα, συνταχθείτε.
Αν δεν σου κάνει τίποτα, φόρα τουλάχιστον ένα λάβαρο.
Δεν είναι μόνο αυτό, γλυκιά μου.
Μέσα μου είμαι ακόμα Ανδρείος Νίβαν, αλλά το σπαθί μου είναι στη διάθεσή σου.
Δεν παύεις ποτέ να με μπερδεύεις.
Όλοι πρέπει να έχουμε στόχους.
Σίγουρα είναι δική σου η στολή; Το λάβαρο;
Όχι το λάβαρο, αυτή.
Ποιος γονατίζει μπροστά στον Θρόνο του Ήλιου;
Εγώ, λαμπροτάτη.
Η Λούνα των πεδιάδων και του δάσους Ναϊτσίλβερ.
Σου προσφέρω την καρδιά μου, το θάρρος μου, το ατσάλι μου.
Ζητώ το φως σου, την αγάπη σου.
Σε θεωρώ θεά αυτοκράτειρα, πρώτη στη σκέψη, πρώτη στη δράση.
Στάσου στο φως. Κι αυτοί οι στρατιώτες;
Η Χαμένη Λεγεώνα μου. Πολλοί πολέμησαν για σένα.
Η αφοσίωσή τους είναι χαραγμένη σε ουλές, στιγματισμένες με πόνο.
Δέξου την ευλογία του Θρόνου του Ήλιου, Λούνα του Ιμπέριουμ.
Λούνα, η θεά της Χαμένης Λεγεώνας.
Μαζί θα ξαναχτίσουμε το σπίτι μας.
Και θα θεραπεύσουμε τον διαλυμένο κόσμο.
Μεγαλειοτάτη.
Ιππότη Δράκε.
Γύρισες. Επιτέλους.
Κάτι δεν πάει καλά. Είναι μαζί σου ο Μπραμ; Είναι…
Ο Μπραμ είναι καλά. Ο Μπραμ είναι εδώ.
-Και ο Κέιντεν. -Τότε, τι;
Ο Σλάιρακ είναι νεκρός. Ο Σλάιρακ απέτυχε.
Βλέπω ότι δεν κινείστε πια διακριτικά.
Ο Πατέρας της Φωτιάς απέτυχε. Είσαι μόνος.
Πρόδωσες ή εγκατέλειψες όποιον θα μπορούσε να σε βοηθήσει,
τη θεότητα, τα ξωτικά.
Μόνο εγώ σου έχω απομείνει στον κόσμο.
Παράδωσε τις ψυχές των δράκων
και όταν ξαναφτιάξω την πραγματικότητα, θα σου αφήσω ένα δώρο. Το παιδί σου.
Ασφαλές, εδώ. Ανέγγιχτο, στην όαση που δημιούργησες.
Αθάνατη Φιλομίνα.
Αυτός είναι ο δεσμός μου, η επαναδιαπραγμάτευσή μου.
Προσφέρεις αναθεωρημένους όρους σύμφωνα με τη σύναξη του Μαγαζάτορα;
-Απαραβίαστους. -Εγγυάσαι…
ότι το παιδί θα είναι η Φιλομίνα μου, όπως τη θυμάμαι.
Δική μου από κάθε άποψη.
Η Φιλομίνα θα σε αγαπήσει στην επόμενη ζωή όπως σε αγάπησε σ' αυτήν.
Θα είναι υγιής, χωρίς τη σαπίλα που την κατάπιε;
Σου το υπόσχομαι, μια αιωνιότητα λουλουδιών.
Τι θα έκανες για να νιώσεις το χέρι της…
στο δικό σου ξανά;
Σ' αγαπώ. Δεν θα σε λατρέψω.
Τα πάντα.
Θα έκανα τα πάντα.
Είμαστε σύμφωνοι, λοιπόν;
Η κόρη μου ήταν πεισματάρα.
Είχε καλή καρδιά και ήταν σοφή.
Η Φιλομίνα δεν θα δεχόταν έναν κόσμο φτιαγμένο από σένα.
Δεν θα δεχόταν τον τρόμο που δημιουργήθηκε στο όνομά της.
Δεν θα υπάρξει συμφωνία.
Ας είναι.
Η Μιράνα δεν μπορεί να στείλει στρατό,
αλλά μπορεί να στείλει εμάς.
Ο Σοφός. Ο πύργος του.
Εκδίκηση, τότε.
Όχι. Έχει κάτι πολύτιμο που δεν του ανήκει.
Ο δαίμονας που κατέστρεψε το δάσος Ναϊτσίλβερ το θέλει πολύ.
Έρχεται μια στρατιά δράκων. Ενώ αλληλοσκοτώνονται…
Θα το πάρουμε πίσω.
Αυτό θα ήταν ανόητο.
Και περιττό. Ήρθα να προτείνω μια συμμαχία.
Μας είπες ψέματα. Μας πρόδωσες. Χρησιμοποίησες τη Φίμριν…
Σας είπα την αλήθεια.
Όσα σε βόλευαν.
Ποιος είναι αυτός;
-Ο Διάβολος της Σελήνης. -Έχει υπέροχη φωνή.
Ξέρουμε ότι έχεις τις ψυχές των δράκων.
Ελευθέρωσέ τες. Δεν θέλουμε κάτι άλλο.
Θα μπορέσεις να φύγεις σώος.
Συγχαρητήρια για την αποθέωσή σου, μεγαλειοτάτη,
αλλά δεν κατανοείς ούτε το ένα χιλιοστό της δύναμής σου.
Συμβουλεύω ταπεινότητα.
Οι δράκοι που σας ενδιαφέρουν έγιναν στάχτη,
αλλά ο Τερορμπλέιντ παραμένει, πιο ισχυρός από ποτέ.
Διαφεντεύει τρεις ψυχές δράκων
και δεν θα ησυχάσει μέχρι να πάρει και τις οκτώ.
Ξεχωριστά, είναι ευάλωτες.
Μαζί, μαζί μου, είναι πιο ασφαλείς, αλλά κινδυνεύουν ακόμα.
Αν είσαι τόσο ισχυρός, τι μπορεί να θέλεις από εμάς;
Ο Τερορμπλέιντ είναι υπομονετικός και αμείλικτος εχθρός.
Επιβίωσα γιατί χρησιμοποίησα ακραίους τρόπους που δεν σκέφτηκε καν.
Δεν θα επαναλάβει το λάθος του.
Σας χρειάζομαι, λοιπόν, μεγαλειοτάτη.
Χρειάζομαι έναν θεό για να πάω τη μάχη στο Φάουλφελ.
Μόλις φτάσω εκεί, θα καταστρέψω τον Τερορμπλέιντ μόνος μου.
Πρέπει να πάω. Πρέπει να δω.
Πρέπει να είσαι ο εαυτός σου.
Ίσως το έμαθε.
Δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο απ' αυτό που είναι.
Το ήξερες ότι θα συμβεί αυτό, έτσι;
Υπολόγισα ότι ήταν πολύ πιθανό, ναι.
Υπάρχουν, όμως, πράγματα που δεν είχα προβλέψει.
-Πράγματα; -Το πώς θα ένιωθα εγώ.
Αυτό πάντα με εκπλήσσει κι εμένα.
Ήρθες με την προφητεία. Σου έδωσα μια υπόσχεση.
Πιστεύω ότι και τα δύο θα εκπληρωθούν, θεά.
Η θεά μας σε περιμένει.
Το φως της Σελεμένε φέγγει από μέσα μου, φωτεινό και αγνό.
Η ψυχή μου δεν γίνεται παρά να την υπηρετεί.
Καλώς ήρθες, μικρή Κόντγουεν.
Παιδί της Σελήνης.
Μην κάνεις λες και σκέφτεσαι το καλό μας.
Δούλευες με τον Τερορμπλέιντ. Δεν μπορεί αλλιώς.
Τίποτα δεν σ' εμποδίζει να το ξανακάνεις.
Ίσως γι' αυτό είσαι εδώ.
Οι κατηγορίες σου είναι ακριβείς και δικαιολογημένες.
Ανησυχώ και με το παραπάνω.
Οι επιφυλάξεις σας δεν αλλάζουν την πραγματικότητα, τις συνθήκες
ή την αναγκαιότητα της επιλογής της μεγαλειοτάτης.
-Μόνο ένας τρελός θα το έκανε αυτό. -Συμφωνώ.
Αυτό ήταν, λοιπόν. Ευχαριστώ που ήρθες.
Τώρα, σχετικά με τις ψυχές.
Είπα, συμφωνώ. Θα σε βοηθήσω.
Πρέπει να φροντίσω ορισμένα πράγματα.
Θα γυρίσω αύριο την αυγή.
Είναι όπως το φαντάστηκες;
Όχι, είναι σαν ανάμνηση, αλλά ανάμνηση ονείρου.
Ήταν πιο φωτεινά. Υπήρχε μουσική.
Ήταν σαν το σπίτι μας πριν από τον πόλεμο.
Εδώ δεν υπάρχει πόλεμος, ούτε θάνατος, ούτε πόνος.
Αυτά τα γεγονότα ήταν λυπηρά, αλλά ανήκουν στο παρελθόν πια.
Συγχώρεσέ με, θεά. Δεν μπορώ να προσποιηθώ ότι δεν συνέβησαν.
Μ' αγαπάς;
Ήρθα σ' εσένα με έναν σκοπό. Μπορούμε να ενώσουμε τον λαό μας.
Πες τα λόγια.
Μ' αγαπάς;
Θεά; Κάτι…
Δεν θα θυμάσαι τίποτα απ' αυτά, μικρή Κόντγουεν.
Θα θυμάσαι μόνο την καινούργια, την έντονη αγάπη σου για μένα.
Όχι!
Όχι.
Αυτός σε έστειλε. Μου είπες ψέματα.
Πίστεψα ότι έχεις καλό μέσα σου. Δεν ήθελα να έχει δίκιο.
Αρκετά.
Η σπίθα. Είναι δική μου.
Δεν θα μου τη πάρεις.
Όχι!
Είναι δική μου. Σε παρακαλώ, είναι δική μου.
Θα με περνάς για τρελή.
Δεν έχω λόγο να τον εμπιστευτώ.
Ούτε να πιστέψω ότι δεν είναι παρά ένα τέχνασμα
που θα καταλήξει σε αιματοχυσία και τραγωδία.
Όμως, επίσης πιστεύω ότι δεν έχουμε επιλογές.
Τίποτα δεν είναι όπως το περίμενα.
Το Ιμπέριουμ, η Σελεμένε, ο Ντάβιον.
Πόσο μου λείπεις.
Το ήξερα ότι θα σε βρω εδώ.
Ήταν πάντα καλύτερη ακροάτρια από μένα.
Είσαι εξαιρετικός ακροατής.
-Καμία σχέση. -Όντως.
Ξέρω ότι δεν το εγκρίνεις.
-Μακάρι να μπορούσα να το εξηγήσω. -Δεν χρειάζεται.
Αν νομίζεις ότι αυτό είναι το σωστό, τότε είναι το σωστό.
Έλπιζα ότι θα μου έλεγες πόσο λάθος κάνω.
-Κάνεις λάθος; -Δεν ξέρω.
Τότε, δεν χρειάζεται να πω τίποτα.
Εμπιστεύομαι την αμφιβολία σου περισσότερο από κάθε τι σίγουρο.
Δεν χρειάζεται να είσαι εδώ.
Χρειάζεται, μεγαλειοτάτη. Θα φανεί ότι είναι ψεύτης.
Όταν το κάνει, θα του πάρω το κεφάλι.
Έφτασε η ώρα.
Όχι ακριβώς. Δύο πράγματα. Αν θες βοήθεια, θέλουμε κάτι από σένα.
Τις πέντε ψυχές των δράκων. Αδύνατον.
Το δοχείο συνδέεται πνευματικά μ' εμένα.
Αν φύγω από δω χωρίς αυτές, δεν θα συγκρατούνται πια.
Θα απελευθερωθούν, θα είναι ευάλωτες.
Εσύ είσαι η ιδιοφυΐα. Βρες λύση.
Και φτάνω στο δεύτερο. Θα έρθω μαζί σου.
Εξωφρενικό.
Δεν είναι θέμα προς συζήτηση. Θα έρθει. Όλοι μας θα έρθουμε.
Όλοι χρωστάμε κάτι στο κάθαρμα.
Αυτοί είναι οι όροι μου.
Υπάρχει τρόπος. Έχεις μέσα σου μία ψυχή δράκου.
Ίσως μπορέσεις να κρατήσεις άλλη μία, τουλάχιστον για λίγο.
Οι ψυχές των δράκων, το στοιχείο του αέρα, οι τέσσερις βασικές δυνάμεις.
Οι στήλες της Δημιουργίας, ξέρω.
Όταν τελειώσει αυτό, πάει. Οι ψυχές θα ελευθερωθούν.
Οι ψυχές θα ελευθερωθούν και η φυσική τάξη θα αποκατασταθεί.
Κάνε ό,τι πρέπει να κάνεις.
Το Ερίντου διοχετεύει τη δύναμη των δράκων.
Όταν γίνει, οι ψυχές τους θα κατοικούν μέσα σου.
Αρκεί να επιβιώσεις.
Θα πονέσεις λίγο.
Ο καιρός μου πέρασε. Η σπίθα επέστρεψε σ' εσένα.
Σύντομα, η ζωή μου θα γλιστρήσει στο κενό.
Θα ξεχαστεί.
Δεν είναι αργά.
Μπορούμε να εμφανιστούμε μαζί και να θεραπεύσουμε το ρήγμα.
Έκανα ό,τι μπορούσα για να θεραπεύσω ό,τι είχε διαλυθεί,
να προστατεύσω τους χαμένους και να φέρω φως στις σκιές.
Αλλά δεν έκανες αυτό. Διέλυσες τα πάντα.
Υπήρχε μια σαπίλα μέσα σου, γύρω σου, μια τρέλα.
Η σοφία του θεού μοιάζει με τρέλα στους ανίσχυρους.
Κι εσύ ήσουν τρελή κάποτε και θα τρελαθείς ξανά.
Δόξα στη Σελήνη της Μένε.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟΠΑΙΧΝΙΔΙ DOTA 2
Υποτιτλισμός: Μίνα Αθανασοπούλου