ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Άκουσα προσευχές…
έτσι ήρθα.
Θεά, είμαι η Μάιλουρ, αρχηγός του Τάγματος της Σκοτεινής Σελήνης.
Ένιωσα ότι η Σελεμένε έφυγε, αλλά μετά ένιωσα εσένα.
Δεν καταλαβαίνω.
Σελεμένε, Μένε, αυτά είναι μόνο ονόματα. Δεν λατρεύουμε ονόματα.
Λατρεύουμε τη νύχτα. Λατρεύουμε τη σκιά. Την αγαπάμε μαζί.
Η Μαύρη Σελήνη έφυγε. Σήμερα, ανατέλλει μια νέα σελήνη.
Πείτε στον κόσμο ότι υπάρχει ασφάλεια, υπό το Τάγμα της Νέας Σελήνης.
Ανοίξτε το δάσος Ναϊτσίλβερ.
Ντάβιον, ξύπνα.
-Φαίνεται νεκρός. -Σύνελθε, μικρέ.
Ντάβιον, είσαι καλά;
-Θυμάσαι τότε στο Θλιμμένο Ρόδο; -Ναι.
Θυμάσαι την επόμενη μέρα;
Άουτς.
Το Φάουλφελ έχει την ίδια δομή με την υπόλοιπη πραγματικότητα.
Χρειάζεται κι αυτό φως, βαρύτητα, τροφή.
Γι' αυτό μπορούμε να μπούμε.
Έτσι θα μας βγάλει η θεά αυτοκράτειρα Μιράνα.
Τρελό, χαζό.
-Προφανώς, αυτό κάνω κι εγώ. -Είμαι η ζωντανή απόδειξη.
Όχι εσύ.
Όχι, θα έρθω μαζί σας.
Μπορεί να πάμε εκεί και να πεθάνουμε. Ή να νικήσουμε και πάλι να πεθάνουμε.
Το κέρδισα. Τι άλλο έχω να αποδείξω;
Τίποτα.
Ξέρεις τα πάντα για τους δράκους.
Ξέρεις τις παραδόσεις του Δρακόκαστρου. Έμαθες τα μυστικά του Ερίντου.
Αυτά δεν πρέπει να χαθούν.
-Είναι… -Πατέρα.
Τι; Πατέρας;
Εγώ; Μα είμαι απλώς…
Το θέμα δεν είναι ποιος είναι πιο δυνατός ή ποιος σκότωσε περισσότερα Γουόρμλινγκ.
Αλλά ποιος μπορεί να διδάξει και να ηγηθεί
της νέας γενιάς Ιπποτών Δράκων.
Δηλαδή, όταν γυρίσεις, θα σου λέω εγώ τι να κάνεις;
Όχι.
Όταν είσαι έτοιμη, μεγαλειοτάτη,
θα μπω στο μυαλό σου και θα σου πω τον προορισμό μας.
Αρκεί η σκέψη σου και θα ταξιδέψουμε.
Είμαι έτοιμη.
Μια προειδοποίηση.
Το Φάουλφελ δεν μοιάζει με τίποτα απ' όσα έχετε ζήσει.
Είναι φυλακή όπου οι δαίμονες κλείνουν τους δικούς τους
για να τους τρελάνουν με τις πιο σκοτεινές τους ενοχές.
Δεν επηρέασε τον Τερορμπλέιντ.
Οι δαίμονες έκαναν λάθος. Ο Τερορμπλέιντ δεν νιώθει ενοχές.
Προετοιμαστείτε.
Ο εχθρός μάς περιμένει στην κόλαση των Κολάσεων.
-Εγώ φταίω. -Όχι, δεν είναι δυνατόν.
-Δεν είχα επιλογή. -Ήθελα να αλλάξω τη μοίρα μου.
Δεν μπορεί.
Όχι.
Ντάβι, μη στέκεσαι έξω.
Βρες τη μητέρα σου. Βρες καταφύγιο. Φύγε.
Ντάβι, φύγε. Τρέξε!
Μπαμπά.
Μας σκότωσες όλους.
Την αγέλη μου, την οικογένειά μου.
Η Άνταρα είχε μόνο αγάπη στην καρδιά της.
Ο Ίντβαλ πάντα σε έκανε να χαμογελάς.
Μας σκότωσες όλους.
Έκανα ό,τι με διέταξε η θεά μου.
Σε έστειλαν για τους λωτούς, αλλά επέλεξες να μας δολοφονήσεις.
Η προφητεία. Νόμιζα ότι δεν είχα επιλογή.
Και βέβαια είχες.
Έκανες την ίδια επιλογή που κάνεις πάντα. Αλλά δεν σταμάτησες μ' εμάς.
Κουβάλησες τον θάνατο στα ενκλάβια σαν πανούκλα με δική της θέληση.
Τα ξωτικά, το Τάγμα της Σκοτεινής Σελήνης. Πόσες ζωές χάθηκαν χωρίς λόγο;
Το απόλαυσες.
Η οσμή του αίματος σε ερέθισε.
Είμαι στρατιώτης.
Όχι.
Είσαι μάστιγα.
Έπρεπε να είχες πεθάνει στο Κόντγουιγκ.
Έπρεπε να είχες πεθάνει από το χέρι της Φίμριν.
Ναι.
Ο θάνατος σ' ακολουθεί.
Κέιντεν.
Είσαι εδώ.
Γύρισες.
Είπαν ότι δεν υπήρχαν επιζώντες.
Δεν υπήρχαν.
Έλα. Πρέπει να γνωρίσεις κάποιον.
Τον γιο μας.
Δεν μου το είπες ποτέ. Δεν το ήξερα.
Δεν γύρισες ποτέ από το Λέθσαμ.
Αλλά, τώρα, είσαι σπίτι, αγάπη μου.
Μείνε μαζί μας.
Ένας γιος.
Ευλογημένο το μονοπάτι της Σελεμένε.
Είθε το φως της να είναι φάρος στο σκοτάδι που θα λυτρώσει τον κόσμο από το κακό.
Προσευχόμαστε στο ιερό φως του φεγγαριού.
Βεβήλωσαν τον ναό μου.
Έκλεψαν τους λωτούς μου. Μια κλέφτρα από την έξω γη.
Μια αιρετική που της επέτρεψαν να μπει και να βγει.
Της επέτρεψα να δραπετεύσει. Σε απογοήτευσα, θεά.
Εγώ τα προκάλεσα όλα αυτά.
Με απογοητεύεις, παιδί μου.
Όλους τους απογοητεύεις.
Αργά ή γρήγορα, αποτυγχάνεις.
Οι σύμμαχοί σου χάθηκαν.
Παγιδεύτηκαν σε κόλαση που δημιούργησαν οι ίδιοι.
Υπολόγισες λάθος.
Δώσε μου τα χρωστούμενα.
Τις πέντε ψυχές που απέμειναν.
Δεν τελειώνει έτσι η ιστορία.
Έτσι τελειώνουν όλες οι ιστορίες.
Με θάνατο. Με τύψεις.
Δεν μπορείς να συνεχίσεις έτσι.
Η ζωτική σου δύναμη είναι πεπερασμένη.
Θα φθαρείς και θα πεθάνεις.
Ζεις κι εσύ στη δική σου κόλαση.
Απλώς τυχαίνει να είναι ο κόσμος στον οποίο ήδη ζεις.
Τόσες δυνατότητες πήγαν χαμένες.
Πετάς από καταφύγιο σε καταφύγιο, ελπίζοντας να σε σώσει κάποιος.
Τρέμεις την αδυναμία σου.
Τώρα, αυτοαποκαλείσαι θεά.
Θεά του τίποτα.
Η τραγωδία ενός αστεριού είναι να ξέρει ότι όλα αναδύονται από εκείνη,
και μετά, για αμέτρητους αιώνες,
να τα βλέπει να πεθαίνουν, μέχρι να μείνει μόνο εκείνη.
Καμένη, ξεχασμένη στάχτη,
επιπλέει μόνη στο κενό, με μόνη συντροφιά εμένα.
Δεν θα σε εξορίσω ποτέ.
Απλώς θα περιμένω να σβήσεις.
Ξέρω τι άφησα πίσω.
Εδώ ανήκω.
Μη μας αφήσεις ξανά.
Είπα ότι θα μείνω.
-Αγόρι μου. -Κέιντεν, όχι.
Κέιντεν, σε χρειάζομαι. Σε χρειαζόμαστε.
Είμαι εδώ. Θέλω να αλλάξω τη μοίρα μου.
Μη φύγεις. Μπορούμε να γίνουμε οικογένεια.
Όχι.
Αγάπη μου.
Μπαμπά! Περίμενε, μπαμπά!
Πήγαινε σπίτι. Τρέξε!
Μπαμπά, πρόσεχε!
Όχι.
Μια θυσία που έγινε μάταια.
Οι ζωές τους για τη δική σου.
Για έναν ανάξιο. Ένα τέρας.
Μαμά.
Τι;
Όταν μεγαλώσεις, όταν είσαι έτοιμος, πήγαινε αυτό στο Δρακόκαστρο.
Θα ξέρουν τι να κάνουν.
Ικέτευσέ με να πάρω τις ψυχές των δράκων.
Προσευχόμαστε στο φεγγάρι της Μένε.
Η ημισέληνος να μας φωτίζει.
Η προσευχή στη νεκρή θεά δεν μπορεί να σε σώσει.
Τώρα, παρά τη δύναμή σου,
για τα χίλια χρόνια που χαράμισες,
μετά από τόσο πόνο και τόσο αγώνα,
φτάσαμε στο τέλος της ιστορίας σου.
Αλλά στην αρχή της δικής μου.
Δεν ήταν προσευχή.
Ήταν επίκληση.
Δαίμονα!
Κατάφερα να μπω.
Θα μπορέσω να τους βγάλω.
Η Σελεμένε είναι νεκρή.
Είμαι μόνη.
-Είμαι ένα τίποτα. -Δεν είσαι μόνη.
Και είσαι πολλά περισσότερα από ένα τίποτα.
-Εσύ; -Σε αποκαλούν Μάστιγα.
Το μόνο που έχει σημασία είναι αν θέλεις να είσαι,
τι επιλέγεις να γίνεις.
Αυτό είναι το Φάουλφελ.
Είμαι στο Φάουλφελ.
Και σε χρειαζόμαστε.
Αρκετό αίμα για τους νεκρούς.
Το ξωτικό.
Ώρα να παλέψουμε για τους ζωντανούς.
-Η θυσία από αγάπη δεν είναι μάταιη. -Φίμριν;
Μα τους θεούς, Φίμριν. Πώς βρέθηκες εδώ;
-Πού ήσουν; -Η σκιά μου είναι παντού. Όπως κι εγώ.
Ακόμα κι εδώ.
Ο Τερορμπλέιντ.
Παιδί της Μένε. Πρώτα, κλέφτρα. Τώρα, δολοφόνος.
Ήρθα να σε σκοτώσω, δαίμονα. Ας τελειώνουμε.
Η Φίμριν δεν μπορεί μόνη της. Πώς θα τη βοηθήσουμε;
-Πώς θα τον σκοτώσουμε; -Άσε τον κεραυνό να μιλήσει.
Εσύ, που ονειρεύεσαι θεότητες.
Οι ιστορίες σου δεν τελειώνουν ποτέ όπως ελπίζεις.
Τα ψέματά σου δεν με επηρεάζουν.
Αλλά η αλήθεια πονάει περισσότερο, έτσι δεν είναι;
Κόβει πιο βαθιά. Καίει πιο πολύ.
Η αλήθεια;
Η αλήθεια είναι ότι μετανιώνω.
Αλλά το αντιμετωπίζω.
Δεν σε φοβάμαι, γιατί δεν φοβάμαι τον εαυτό μου.
Τότε, πέθανε ατρόμητη.
Θέλεις τις ψυχές των δράκων;
Πάρ' τες.
Οι δυνάμεις της φύσης δεν είναι παιχνίδι, δαίμονα.
Θα τις υποτάξω στη θέλησή μου.
Είναι αναπόφευκτο. Είναι ήδη γραμμένο.
-Κρατήστε τους μακριά από τον Ντάβιον. -Δεν θα τον αγγίξουν.
Άστε τους γαμημένους τους δράκους σ' εμένα.
Μάστιγα!
Είσαι έτοιμη για τον ατέρμονο θάνατο που σου αξίζει;
Κέιντεν.
Χαράμισες τη ζωή σου σε άσκοπες σφαγές.
Το αίμα χίλιων δράκων δεν θα ξεπλύνει την ντροπή
ούτε θα φέρει πίσω τ' αδέρφια σου.
Δεν πολεμάω για τους νεκρούς.
Πολεμάω για τους ζωντανούς!
Τέρμα οι τύψεις.
Τέρμα η μάστιγα.
Σέιγκαν, επίθεση!
Επέλεξες να πεθάνεις εδώ. Μάταια.
Οι ψυχές των δράκων καίνε μέσα σου.
Σε σκοτώνουν.
Δεν μπορείς να πολεμάς για πάντα.
Δεν χρειάζεται να είναι για πάντα.
Όσο χρειάζεται.
Πολεμήσατε καλά, αλλά δεν είχατε ελπίδα.
Κανείς σας.
Δοκιμάσατε να γίνετε θεοί.
Δοκιμάσατε την εξιλέωση. Παριστάνατε ότι έχετε σημασία.
Αλλά ήταν θέατρο.
Ένας χορός στη σκιά.
Τώρα, είστε στα γόνατα και τι καταφέρατε;
Καημένε Ντάβιον, άλλη μια θυσία που έγινε μάταια.
Ένα αγόρι ανάξιο για το αίμα του πατέρα του,
τις στάχτες της μητέρας του.
Πολύ ανθρώπινο.
Γενναίος, ακατάβλητος.
Καταλαβαίνω γιατί σε διάλεξε ο Σλάιρακ.
Θέλω να κάνουμε μια συμφωνία.
Δεν έχεις τίποτα να μου προσφέρεις.
Άκουσέ με, εντάξει;
Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να σταθείς εδώ.
Στάσου εδώ και καυχήσου…
κι εγώ θα σε σκοτώσω, διάολε.
Ντάβιον.
Φαίνεσαι χάλια. Έμπλεξες σε καβγά;
Ναι.
Κερδίσαμε. Και όχι χάρη σ' εσένα.
Μιράνα.
Μην το πεις.
Ούτε λέξη.
Πρέπει να τον αφήσεις.
Δεν τελειώσαμε.
Μη θρηνείτε τον χαμό του παλιού κόσμου.
Αποδεχτείτε τον ερχομό του νέου.
Η Φιλομίνα δεν θα το ήθελε αυτό.
Θα ξυπνήσει σε έναν καλύτερο κόσμο.
Όλοι θα ξυπνήσετε σ' έναν καλύτερο κόσμο.
Τι έκανες; Γιατί;
Εσύ, μεγαλειοτάτη, γνωρίζεις καλά…
τι χρωστάμε σε όσους αγαπάμε…
και σε όσους χάσαμε.
Θυμήσου.
Πρέπει να κάνουμε πολλή ησυχία, αλλιώς θα την τρομάξουμε και θα φύγει.
Κοίτα προσεκτικά. Η νυχτοπεταλούδα κλώθει το μετάξι.
Βλέπεις; Δεν είναι υπέροχο;
Είναι υπέροχο, αγάπη μου.
Δεν έχω λόγια.
Κι εσύ, μπαμπά, το ήξερες;
Εγώ το ανακάλυψα;
Ναι, Φιλομίνα, έτσι νομίζω.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟΠΑΙΧΝΙΔΙ DOTA 2
Υποτιτλισμός: Μίνα Αθανασοπούλου