SERIAL NETFLIX
Usłyszałam głosy podniesione w modlitwie,
więc przybyłam.
Bogini, jestem Mylur, kapitanka Zakonu Zaćmienia.
Poczułam zapach Selemene, ale potem poczułam ciebie.
Nie rozumiem.
Selemene i Mene to tylko imiona. Nie czcimy imion.
Czcimy noc. Czcimy cień. Razem darzymy ją miłością.
Zaćmienie minęło. Dziś wyłania się nów.
Niech świat wie, że Zakon Nowiu nas chroni.
Otwórzcie las Nightsilver.
Davionie. Davionie, obudź się.
- Wygląda na martwego. - Obudź się, dzieciaku.
Davionie, w porządku?
- Pamiętasz noc w Płaczącej Róży? - Tak.
Pamiętasz następny dzień?
Auć.
Foulfell dzieli tę samą strukturę, co reszta rzeczywistości.
Potrzebuje światła, grawitacji, materii.
Dzięki nim możemy się tam dostać.
Tak cesarzowa Mirana może nas wydostać.
Szalone, głupie.
- Widać taka właśnie jestem. - A ja jestem tego żywym dowodem.
Ty nie.
Nie, idę z wami.
Możemy tam zginąć. Może wygramy, ale i tak polegniemy.
Zasłużyłem na to. Co jeszcze mam udowodnić?
Nic.
Wiesz wszystko o smokach.
Znasz tradycje Smoczej Twierdzy. Poznałeś sekrety Kuźni.
Nie możemy tego stracić.
- Cóż… - Ojcze.
Co? Ojcze?
Ja? Ale jestem tylko…
Nie chodzi o to, kto jest silniejszy, starszy albo zabił więcej wyrmlingów.
Chodzi o to, kto jest lepiej przygotowany,
żeby prowadzić nowe pokolenie Smoczych Rycerzy.
Kiedy wrócisz, będę mógł ci rozkazywać?
Nie.
Gdy będziesz gotowa, Wasza Wysokość,
wniknę w twój umysł i wskażę ci cel podróży.
Musisz tylko o nim myśleć, a wtedy ruszymy.
Jestem gotowa.
Ostrzegam.
Foulfell to coś zupełnie innego.
To więzienie, w którym demony zamykają siebie nawzajem,
żeby doprowadzić się do szaleństwa poprzez żal.
Na Terrorblade’a nie podziałało.
Demony się pomyliły. Terrorblade nie potrafi żałować.
Przygotujcie się.
Nasz wróg czeka w piekle piekieł.
- To moja wina. - Niemożliwe.
- Nie miałam wyboru. - Chciałem odmienić los.
Nie, to niemożliwe.
Nie.
Davi, nie powinieneś wychodzić.
Znajdź matkę i znajdźcie schronienie. Idź.
Davi, idź. Już!
Tato.
Zabiłaś nas wszystkich.
Moich ludzi, moją rodzinę.
Adara miała w sercu tylko miłość.
Idwal zawsze wywoływał uśmiech na twojej twarzy.
Zabiłaś nas wszystkich.
Robiłam tylko to, co nakazała mi bogini.
Wysłano cię, żebyś odzyskała lotosy, ale postanowiłaś zamordować nas we śnie.
Przepowiednia. Myślałam, że nie mam wyboru.
Oczywiście, że miałaś.
Dokonałaś tego samego wyboru, co zawsze, ale na nas nie skończyłaś.
Niosłaś śmierć do enklaw. Byłaś jak plaga obdarzona wolną wolą.
Elfy, Zakon Zaćmienia. Ilu niewinnych straciło życie?
Podobało ci się.
Podniecał cię zapach krwi.
Jestem żołnierzem.
Nie.
Jesteś plagą.
Powinnaś była umrzeć w Coedwig.
Powinnaś była zginąć z ręki Fymryn.
Tak.
Śmierć z tobą nie skończyła.
Kadenie!
Jesteś.
Wróciłeś.
Powiedzieli, że nikt nie przeżył.
Bo nie przeżył.
Chodź. Musisz kogoś poznać.
Nasz syn.
Nie mówiłaś mi. Nie wiedziałem.
Nie wróciłeś z Leathsham.
Ale teraz jesteś w domu, kochanie.
Zostań z nami.
Syn.
Błogosławiona niech będzie ścieżka Selemene.
Niech jej światło rozświetli mrok i oczyści świat ze zła.
Modlimy się do blasku księżyca.
Zhańbiono moją świątynię.
Skradziono moje lotosy. Złodziejka z zewnątrz.
Heretyczka, która ma prawo, żeby się tu zjawiać i znikać.
Pozwoliłam jej uciec. Zawiodłam cię, bogini.
To wszystko moja wina.
Rozczarowujesz mnie, dziecko.
Wszystkich rozczarowujesz.
Prędzej czy później wszystkich nas zawiedziesz.
Twoi sojusznicy przegrali.
Uwięzieni we własnym piekle.
Przeliczyłeś się.
Daj mi to, co jesteś mi winien.
Pozostałe pięć smoczych dusz.
Nie tak kończy się ta historia.
Każda historia tak się kończy.
Śmiercią. Żalem.
Nie podołasz.
Twoja siła życiowa jest ograniczona.
Osłabniesz i zginiesz.
Sam również jesteś we własnym piekle.
Tak się składa, że to świat, w którym już żyjesz.
Zmarnowaliśmy taki potencjał.
Latasz od schronu do schronu, licząc, że ktoś cię uratuje.
Przerażona własną słabością.
Nazywasz się boginią.
Bogini niczego.
Największą tragedią gwiazdy jest świadomość, że wszystko się z niej rodzi,
a potem, przez niezliczone eony,
obserwuje, jak umiera, aż zostanie sama.
Wypalony, zapomniany popiół,
który dryfuje samotnie w otchłani w moim tylko towarzystwie.
Ja cię nigdy nie wygnam.
Poczekam, aż twój ogień zgaśnie.
Wiem, co zostawiłem za sobą.
Tu jest moje miejsce.
Nie zostawiaj nas znowu.
Powiedziałem, że zostanę.
- Mój synek. - Kadenie, nie!
Kadenie, potrzebuję cię. Potrzebujemy cię.
Jestem tu. Chcę zmienić swój los.
Nie idź. Możemy być rodziną.
Nie.
Kochanie.
Tato! Tato, czekaj!
Idź do domu. Uciekaj!
Tato, uważaj!
Nie.
Daremne poświęcenie.
Ich życie za twoje.
Niegodny. Potwór.
Mamo.
Co?
Gdy będziesz duży i gotowy, zabierz to do Smoczej Twierdzy.
Będą wiedzieli, co robić.
Błagaj, żebym zabrał smocze dusze.
Modlimy się do księżyca Mene.
Niech blask księżyca będzie z nami.
Modlitwa do martwej bogini cię nie uratuje.
A teraz, mimo całej twojej mocy,
tysiąca lat, które zmarnowałeś,
po całym tym bólu i trudach
dotarliśmy do końca twojej historii.
Ale to dopiero początek mojej.
To nie była modlitwa.
To inwokacja.
Demonie!
Pozwoliłam sobie wejść.
A ich wypuszczę.
Selemene nie żyje.
Jestem sama.
- Jestem niczym. - Nie jesteś sama.
Jesteś czymś więcej niż niczym.
- A ty? - Mówią, że jesteś plagą.
To prawda, tylko jeśli tego chcesz,
jeśli chcesz nią być.
To Foulfell.
Jestem w Foulfell.
Potrzebujemy cię.
Dość przelewu krwi za zmarłych.
Elfica.
Czas walczyć o żywych.
- Poświęcenie z miłości nie zmarnuje się. - Fymryn?
Bogowie, Fymryn. Jak się tu dostałaś?
- Gdzie byłaś? - Mój cień jest wszędzie. Tak jak i ja.
Nawet tutaj.
Terrorblade.
Dziecko Mene. Najpierw złodziejka, a teraz morderczyni.
Przybyłam cię zabić, demonie. Nie zwlekajmy.
Fymryn nie poradzi sobie sama. Jak jej pomóc?
- Jak go zabijemy? - Niech przemówi grom.
Śnisz o bóstwie.
Twoje historie nigdy nie kończą się tak, jak byś chciała.
Twoje kłamstwa nie mają nade mną władzy.
Ale to prawda boli najbardziej, mam rację?
Wyrządza najgłębsze rany. Najmocniej pali.
Prawda?
Prawdą jest, że mam w sobie jedynie żal.
Ale mierzę się z nim.
Nie boję się ciebie, bo nie boję się siebie.
Więc giń nieustraszona.
Chcesz smocze dusze?
Weź je.
Pierwotne siły natury to nie zabawki, demonie.
Nagnę je zgodnie z moją wolą.
To nieuniknione, bo już zapisane.
- Trzymajcie je z dala od Daviona. - Nic mu nie zrobią.
Zostawcie te pieprzone smoki mnie.
Plaga!
Jesteś gotowa na śmierć, na którą zasługujesz?
Kadenie.
Zmarnowałeś życie na bezsensowną rzeź.
Krew tysiąca smoków nie zmyje twej hańby
ani nie zwróci twoich braci.
Nie walczę dla zmarłych.
Walczę dla żywych!
Koniec z żalami.
Koniec z plagą.
Saganie, atakuj!
Wybrałeś tu umrzeć. Bezcelowo.
Dusze smoków płoną w tobie.
Zabijają cię.
Nie będziesz walczył wiecznie.
Nie musi być wiecznie.
Wystarczy odpowiednio długo.
Walczyliście dzielnie, ale dla ciebie nigdy nie było nadziei.
Dla żadnego z was.
Bawiliście się w bogów.
Bawiliście się w odkupienie. Udawaliście, że coś znaczycie.
Ale to była tylko zabawa.
Taniec w cieniu.
A teraz padliście na kolana. Co osiągnęliście?
Biedny Davion, kolejne nadaremne poświęcenie.
Chłopak niegodny ojcowskiej krwi
i prochów matki.
Zbyt ludzki.
Odważny, niezłomny.
Rozumiem, dlaczego Slyrak wybrał ciebie.
Chcę zawrzeć umowę.
Nie masz mi nic do zaoferowania.
Wysłuchaj mnie.
Musisz tylko tu stać.
Stać i chełpić się swoim triumfem,
a ja cię rozpieprzę.
Davionie.
Wyglądasz okropnie. Biłaś się?
Tak.
Wygraliśmy. Nie dzięki tobie.
Mirano.
Nic nie mów.
Ani słowa.
Pozwól mu odejść.
To nie koniec.
Nie opłakujcie odejścia starego świata.
Zaakceptujcie, że przychodzi nowy.
Filomena by tego nie chciała.
Obudzi się w lepszym świecie.
Wy obudzicie się w lepszym świecie.
Coś ty zrobił? Dlaczego?
Myślę, że ty zrozumiesz, Wasza Wysokość,
co jesteśmy winni tym, których kochamy,
i tym, których straciliśmy.
Pamiętaj.
Musimy być cicho, bo ją przestraszymy.
Patrz uważnie. Ćma przędzie jedwab.
Widzisz? Czy to nie cudowne?
Cudowne, kochanie.
Słowa tego nie opiszą.
A ty, tato, wiedziałeś?
Czy to ja ją odkryłam?
Tak mi się wydaje, Filomeno.
NA PODSTAWIE GRY WIDEO DOTA 2 OD VALVE
Napisy: Adam Sikorski