ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Κοιμώμενος δράκος, ενεργό ηφαίστειο, τρελή πλούσια κυρία.
Όλα θα πάνε καλά.
Εδώ είσαι.
Μην πλησιάζεις!
ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟ
Ευχαριστώ, Λαγέ.
Δεν βελτιώνεται.
Αιώνες μελέτης, έρευνας και αναζήτησης συγκεντρώθηκαν σ' αυτόν τον Πύργο,
αλλά καμία αναφορά στις οντότητες.
Ούτε καν μια πρόταση.
Δεν ωφελεί. Δεν υπάρχει τίποτα.
Κατέβα από κει. Πρέπει να γίνουμε δημιουργικοί.
Συγχώρεσέ με, μπαμπά.
Συγχώρεσέ με που παραβιάζω το μυαλό σου.
Πρέπει να τις δω όπως εσύ.
Πρέπει να μάθω ό,τι ξέρεις.
Δεν θα σε χάσω. Ό,τι κι αν γίνει.
Σκατά.
Μόνο ο πατέρας θα με κρατούσε μακριά από τις σκέψεις του.
Μόνο αυτός θα σκεφτόταν να το κάνει τόσο δύσκολο.
Πεισματάρη.
Μητέρα, μου λείπεις σήμερα, κάθε μέρα, αλλά κυρίως σήμερα.
Ξέρουμε ότι η πριγκίπισσα τα καταφέρνει,
αλλά δεν θα την αφήσω να ξυπνήσει ό,τι υπάρχει εκεί μέσα.
Με συγχωρείς τώρα.
Αν έχει δίκιο για το Ελντουγόρμ, είναι τρελή που μπήκε…
Σκατά.
Είναι τρέλα! Τέρμα!
Θα σκοτώσει τα πάντα σε ακτίνα 160 χιλιομέτρων.
Θα τρώει μέχρι να χορτάσει
και δεν θα μπορεί να κάνει κανείς τίποτα γι' αυτό.
Σε παρακαλώ, άσε με να της μιλήσω.
Μπορούμε να πάμε μαζί, εντάξει;
Θα σώσουμε εκατοντάδες ζωές.
Τέλεια.
Το άκουσες αυτό;
Περίμενε. Θα δω τι είναι.
Γουόρμλινγκ μπροστά.
Θα τους αναλάβεις εσύ όσο περιμένω;
Ένα λεπτό θα κάνω μόνο.
Συγγνώμη.
Δεν μπορώ να ανησυχώ και για τις δυο σας.
Θέλω μόνο να μιλήσουμε.
Οι επιθέσεις συνεχίζονται, τη διαλύουν, δηλητηριάζουν τις σκέψεις της.
Οι εχθροί μας θα καταστρέψουν και εκείνη και εμάς.
Η επιθετικότητα του Ήλιον Ιμπέριουμ απαιτεί μια απάντηση.
Το Ήλιον Ιμπέριουμ.
Καλούμε εσένα και τον πατέρα σου για βοήθεια.
Όχι.
Όλα είναι όπως τα περιέγραψα πριν από εβδομάδες.
Όπως σας προειδοποίησα.
Ο βία από πανικό δεν εξυπηρετεί κανέναν.
Πανικός; Το θέλει η Κυρά Μένε.
Τότε η Κυρά Μένε σφάλλει.
Δεν είναι δουλειά μας να αμφισβητούμε το μυαλό της Κυράς μας σε τέτοια θέματα.
"Να αμφισβητούμε το μυαλό της Κυράς μας".
Φυσικά, υψηλοτάτη. Φυσικά και δεν είναι δουλειά σου.
Συγχώρα με.
Είναι δική μου δουλειά.
Σε έδιωξα, παιδί μου.
Ο πόλεμος είναι λάθος.
Οι επιθέσεις γίνονται μέσα από το φεγγάρι.
Δεν μπορεί να ευθύνεται το Ήλιον Ιμπέριουμ.
Μέσα; Αυτό είναι αδύνατον.
Κι όμως, συνάντησα οντότητες εκεί με δύναμη πέρα από τον πατέρα μου.
Πέρα από τον Θρόνο του Ήλιου, ακόμα κι από σένα.
Βλέπεις ακόμα τα φαντάσματα;
Μερικές φορές, πιο καθαρά από άλλους.
Δεν υπάρχουν συμπτώσεις, θεά.
Τα φαντάσματα πρέπει να είναι προβολές αναμνήσεων,
σχετικών αναμνήσεων, δικών σου ή κάποιου άλλου.
Αν βρούμε την πηγή, ίσως ξεκλειδώσουμε όλα τα μυστήρια.
Δεν μπορείς να είσαι σίγουρη.
Όχι, αλλά ακόμα κι αν δούμε ότι έχω άδικο, θα μάθουμε πιο πολλά απ' όσα ξέραμε.
Ο πατέρας μου έχει πέσει σε θεραπευτικό ύπνο, δεν θα ξυπνήσει.
Κρυμμένη στο μυαλό του υπάρχει γνώση που δεν μπορώ να ανακτήσω.
Το κλειδί για να λυθεί η κατάσταση και των δυο σας.
Δεν μπορώ να ψάξω το μυαλό του πατέρα μου, αλλά θα μπορούσα να ψάξω το δικό σου.
Σε παρακαλώ. Μπορώ να σας σώσω και τους δύο.
Δεν θέλω να με στοιχειώνουν πια.
Τέρμα τα παιχνίδια.
Δεν παίζω παιχνίδια.
Αλλάζω τους κανόνες.
Γαμώτο.
Με ξύπνησαν οι τυφλοί.
Ψόφα, γαμημένο τέρας!
Όχι!
Σταμάτα.
Σταμάτα! Σε παρακαλώ!
Συγγνώμη.
Η σκέψη, η μνήμη, είναι σαν ποτάμι.
Κυλάει προς τη δική του κατεύθυνση. Εύκολα πνίγεσαι ή χάνεσαι.
Δεν μπορώ να ελέγξω το ρεύμα, αλλά μπορώ να επιλέξω πού θα μπω.
Και οι αναμνήσεις μου θα σου μιλήσουν;
Σαν να είμαι εσύ. Θα εμφανιστώ όπως φαντάζεσαι τον εαυτό σου.
Ο κόσμος ακριβώς όπως τον βίωσες. Όσοι γνωρίζεις, όπως τους θυμάσαι.
Όχι μηχανήματα, αλλά ζωντανοί, με τον δικό τους τρόπο.
Αληθινοί. Και ο πόνος; Ο πόνος θα είναι ό,τι πιο αληθινό.
Οι αδρανείς σου σκέψεις σε συνδέουν με το φυσικό σύμπαν
με απρόβλεπτους και επικίνδυνους τρόπους.
Μπορεί να με βλάψεις ή ακόμα χειρότερα.
Δεν είναι μικρό πράγμα να μαθαίνεις το μυαλό της θεάς σου.
Δεν είναι μικρό πράγμα.
Ντάιφεντ, Αντάρα, Ίντβαλ. Αυτούς σκεφτόσουν κυρίως.
Αυτά τα ονόματα συνδέονται με τις πρόσφατες εμπειρίες σου.
Σκέψου τα. Φαντάσου τα φαντάσματα κι άσε με να μπω.
Θα μπω στο ποτάμι εκεί.
Να θυμάσαι, είμαι μαζί σου.
Ακολούθησε το φεγγάρι, αν χαθείς.
Αν πνιγείς, θα σε πάω σπίτι.
Αυτό δεν ήταν ωραίο.
Αλλά, δύο φεγγάρια, ένα διαλυμένο, ασταθές σχήμα,
αλλά διαλυμένο από μέσα.
Κι αυτά τα αστέρια. Τα αστέρια είναι ίδια.
Από τη θέση τους, αυτό έγινε πριν από εβδομάδες, κάτι που αποκλείεται.
Και ο βωμός της Μένε είναι σκοτεινός.
Φίμριν. Εδώ είσαι.
Νομίζαμε ότι είχες φύγει.
Μετά βρήκα αυτά.
Δεν γινόταν να τ' αφήσεις
μετά απ' όσα πέρασες κλέβοντάς τα από τη Σελεμένε.
Τη Σελεμένε; Αυτά ανήκουν στη θεά;
Έτσι λες όλη την ώρα.
Έλα. Η Αντάρα και ο Ίντβαλ περιμένουν. Ο Ίντβαλ έφτιαξε πίτα.
Περίμενε. Πάντα υπήρχαν δύο φεγγάρια; Πότε διαλύθηκε το μεγαλύτερο;
Πώς;
Νομίζω ότι πλησίασες πολύ τα λουλούδια.
Μπορείς να ταξιδέψεις;
Εξαρτάται από το πού θες να πάμε.
Μα το φως της Μένε. Εσύ το αποφάσισες.
Οι Σκιστές Κορφές.
Ο Πύργος.
Σπίτι.
Μοιάζει με τάφο.
Είναι μεγάλο. Μεγαλύτερο απ' ό,τι φαίνεται.
Είναι πολύ άδειο. Σκοτεινό.
-Δεν βλέπω κάποιον μάγο. -Δεν είναι ποτέ μακριά.
Κι άλλες αναμνήσεις από αδύνατα πράγματα.
Δεν υπάρχουν συμπτώσεις.
Η θεά με οδηγεί κάπου, αλλά…
Περίμενε. Η βιβλιοθήκη.
Δείξε μου ό,τι έχει σχέση με τα φεγγάρια. Σε βιβλία, χαρτιά, σκίτσα.
Δεν είμαι εγώ.
Χωρίς μαγικά. Το ξεχνάω.
Και όλα μοιάζουν ίδια. Τι άλλαξε;
Το λουλούδι.
Το βιβλίο.
Το Αρχρονικόν. Τι είσαι;
"Η Τρελή Σελήνη δεν ήταν αδρανής πέτρα. Ήταν πραγματική φυλακή".
Πώς βρήκες τον πύργο μου;
Απρόσμενα, σ' το υπόσχομαι.
Κανείς δεν έχει βρει αυτόν τον πύργο εδώ και χίλια χρόνια,
κι εσύ τον βρήκες τυχαία;
-Χίλια χρόνια; Δεν… -Δεν απάντησες στην ερώτησή μου.
Δεν έκανες ερώτηση.
Έκανες μια δήλωση και συμπεριφέρθηκες σαν να ήταν ερώτηση.
Φρικτή συνήθεια.
Έχεις το χάρισμα να αλλάζεις θέμα.
Ποια είσαι;
Η Φίμριν του Κόντγουιγκ, προφανώς.
Έκλεψα τους λωτούς, αλλά θέλω βοήθεια.
Το φεγγάρι, το διαλυμένο φεγγάρι, και οι οντότητες που είναι μέσα.
Τις έχω δει, ακούσει, τις έχω νιώσει, όπως και το πλάσμα μαζί τους.
Εσύ θα ξέρεις τι είναι, πώς μπορούμε να τις σταματήσουμε.
Γνωρίζω αυτό το βλέμμα, αδιάφορο, άλλη μια γοητευτική συνήθεια.
Άκουσέ με.
Οδηγούν τη θεά στην τρέλα, την καταστρέφουν εκ των έσω.
Δεν είσαι Κόντγουεν.
Θα ήταν πιο απλό, αν μιλούσα με τη Φιλομίνα.
Όποια κι αν είσαι, έκανες τεράστιο λάθος που είπες το όνομά της.
Ποιο όνομα; Φιλο…
Φιλομίνα.
Λαγέ.
Δεν μιλάς. Δεν είσαι ζωντανός.
Είναι όλα πολύ παράξενα, Λαγέ.
Μοιάζουν με αναμνήσεις, αλλά οι λεπτομέρειες διαφέρουν.
Λάθος. Δύο φεγγάρια, σκοτεινοί ναοί, οι λωτοί της μητέρας.
Κι αυτή η Φίμριν;
Ίσως η Κυρά φαντάζεται ότι είναι εκείνη,
αλλά με τι σκοπό;
Ποια είναι;
Εσύ είσαι η κλέφτρα.
Αυτή που έκλεψε τους λωτούς μου.
-Μητέρα; -"Μητέρα".
Περίεργος τρόπος να απευθύνεσαι στη θεά σου.
-Εσύ; Δεν είσαι εσύ η θεά. -Ίσως έχεις δίκιο.
Γιατί ήρθες να με σκοτώσεις.
Τι; Δεν ήρθα για…
Λες να μην το ήξερα; Νόμιζες ότι θα ήμουν απροετοίμαστη;
Σε παρακαλώ. Δεν καταλαβαίνω.
Κάθε βράδυ, η κόρη μου έδινε την αγάπη της για μένα σ' αυτό.
Κάθε βράδυ, προσευχόταν να επιστρέψω.
Η κόρη σου; Πού είναι η κόρη σου; Πού είναι η Φιλομίνα;
-Ρώτα την, όταν φτάσεις. -Όχι!
Δεν ήταν προσευχή.
Σε βλέπω. Σε ξέρω. Φιλομίνα.
Ήρθες με μια ερώτηση,
αλλά όχι μ' αυτήν που ξεκίνησε το ταξίδι σου.
Η αληθινή σου ερώτηση σε έφερε σ' εμένα, σε εκείνον.
Δεν θα κάμψεις τη θέλησή μου χειραγωγώντας με τόσο φανερά.
Αυτή είναι η θεά.
Η Μένε, αναγεννημένη.
Τι συμβαίνει εδώ; Τι του κάνεις;
Δεν είναι αυτή η αληθινή σου ερώτηση.
Θεά, πάλεψε. Αποτελείωσέ τον.
Θα καταστρέψει τα πάντα για να ελευθερωθεί
και θα ξαναφτιάξει το σύμπαν κατ' εικόνα του.
Θα ξαναφτιάξει το σύμπαν; Φυσικά.
Τα γεγονότα δεν αντιφάσκουν, εγώ δεν τα κατανοούσα σωστά.
Είναι αναμνήσεις, αλλά από ένα άλλο σύμπαν.
Μια άλλη ζωή.
Ποιο σύμπαν; Τίνος η ζωή;
Της Φίμριν. Η Φίμριν είναι η Μένε, απλώς όχι η δική μου Μένε.
Κρύβεσαι σε υποθέσεις όπως αυτός.
Φοβάσαι να ρωτήσεις γιατί. Φοβάσαι την αλήθεια.
Όλα αυτά γίνονται για σένα.
Εσύ είσαι η αιτία. Εσύ είσαι ο λόγος.
Κάθε ερώτηση καταλήγει σε ένα συμπέρασμα.
Και να σαι τώρα, χαμένη στην άκρη του ποταμού.
Μόνη στη θάλασσα.
Είμαι νεκρή, έτσι;
Σ' αυτόν τον κόσμο, σ' αυτόν τον κούφιο αντίλαλο του κόσμου, είμαι νεκρή.
Καημένο κορίτσι. Υπέφερες πολύ.
Σε απογοήτευσε οικτρά. Απέτυχε να σε σώσει κι αυτό τον διέλυσε.
Τι θέλεις από μένα;
Θέλω ό,τι κι εσύ.
Θέλω να κατανοήσω το σύμπαν.
Όχι. Έμαθα όσα θα μπορούσα να μάθω εδώ.
Είχα δίκιο. Και είχα κι άδικο.
Η θεά μού είπε να κοιτάξω το φεγγάρι και ότι θα με οδηγούσε σπίτι.
Εδώ είμαι η Φίμριν.
Η Φίμριν είναι η Μένε, οπότε θα κοιτάξω μέσα μου.
Είμαι το φεγγάρι.
Θεά. Είσαι…
Ξέρω ποια είμαι.
Πήγαινέ με στον πατέρα σου.
Μην ανησυχείς. Ήρθα να βοηθήσω.
Κέιντεν; Τι;
Θεοί.
Φύγε. Προειδοποίησε το Δρακόκαστρο.
Θα τους προειδοποιήσεις εσύ.
Ντάβιον. Έπρεπε να 'χα πάει πίσω.
Έκανα λάθος. Οι ζωντανοί με χρειάζονταν.
Εκείνη με χρειαζόταν.
Ξέρεις το όνομά μου;
Το σπαθί μου, η ζωή μου.
Όχι, δεν μπορώ.
Για το Δρακόκαστρο.
Σε βλέπω, ποντικάκι.
Το ποντίκι που ονειρεύτηκε τον ουρανό.
Ένα μάτι που δεν βλέπει.
Ή ίσως έχει δει πάρα πολλά.
Πατέρα της Φωτιάς, θυμάσαι τον κόσμο πριν από αυτόν;
Ένα ξεχασμένο όνειρο, ένας ψίθυρος.
Ο Διάβολος της Σελήνης σκότωσε τα αδέρφια σου.
Τα χρησιμοποίησε για να καταστρέψει τον κόσμο μου, τον κόσμο μας.
Αλλά ο ήλιος ανατέλλει, η Βροντή κελαηδάει.
Σε παρακαλώ, καθοδήγησέ με. Πες μου τι πρέπει να κάνω.
Τίποτα.
Τίποτα;
Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα ούτε να αλλάξεις κάτι.
Η ψευδαίσθηση της σάρκας που προσκολλάσαι δεν ήταν πιο αληθινή απ' αυτήν.
Δεν καταλαβαίνω.
Ο κόσμος μου χάθηκε, καταστράφηκε.
Εσείς τα ποντίκια ανησυχείτε για ό,τι σας ανήκει.
Και όμως, δεν τα βλέπετε.
Είσαι εδώ. Είσαι ζωντανή.
Αποδέξου το ή διάλεξε την τρέλα.
Αδύνατον.
Κανείς δεν θα μπορούσε να το κάνει.
Τίποτα δεν είναι όπως νομίζεις.
Σκότωσες τον Κέιντεν.
Ξέρω ποιος ήταν. Ξέρω τι σήμαινε για σένα.
Δεν θα το πεις εσύ αυτό.
Και δεν θα φύγεις απ' αυτό το ηφαίστειο.
Δεν θα σε πολεμήσω.
Δεν θα σου κάνω κακό. Ποτέ.
Μου έκανες ήδη κακό!
Άφησέ με!
Ήσουν ο μόνος άνθρωπος στον κόσμο που ήλπιζα να ακούσει.
Μάρσι, άφησέ τον.
Σου είπα ότι χρειαζόμουν την καθοδήγηση του Σλάιρακ.
Στην πραγματικότητα, χρειαζόμουν εσένα.
Ο Ντάβιον που ήξερα, που εμπιστευόμουν, που αγαπούσα,
χάθηκε σε μια ζωή που δεν υπάρχει πια.
Δεν θα άφηνα αυτό να είναι το τέλος του.
Δεν θα τον άφηνα να πεθάνει για το τίποτα.
Έκανα λάθος.
Ντάβιον, μη μας ακολουθήσεις.
Άφησέ μας, σε παρακαλώ.
Έλα, Λαγέ.
Θεά.
Θυμάμαι τα πάντα. Θυμάμαι τι έκανες.
Δεν είμαι εδώ για να σε κρίνω.
Δεν ξέρω αν είμαι σε θέση να κρίνω.
Δεν είμαι καν σίγουρη για το έγκλημά σου.
Μας σκότωσες όλους και μας επανέφερες όλους.
Μας εξαπάτησες και όμως, καθόμαστε εδώ και μιλάμε.
Δεν μετανιώνω για τίποτα.
Μετανιώνεις. Το ξέρω, γιατί έπρεπε να το πεις.
Μπορείς να πείσεις οποιονδήποτε για οτιδήποτε, ειδικά τον εαυτό σου.
Ομολόγησε. Πες στη Φιλομίνα τα πάντα.
Για να ξαλαφρώσεις.
Δεν θα καταλάβαινε.
Έχετε και οι δύο μυστικά. Η αλήθεια πρέπει να ξεκινήσει από κάπου.
Δείξε μου το Αρχρονικόν.
Κι αν κάνω λάθος για όλα;
Υψηλοτάτη!
Δόξα στο Άστρο της Αυγής, σε βρήκα.
-Λοχαγέ; Τι είναι; -Πόλεμος.
Το Πριγκιπάτο εξαπέλυσε επίθεση στα σύνορα.
Και ο πατέρας σου σε χρειάζεται.
Όλοι σε χρειαζόμαστε.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟΠΑΙΧΝΙΔΙ DOTA 2
Υποτιτλισμός: Μίνα Αθανασοπούλου