ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Η Σύγκλητος έκανε τον θείο σου αντιβασιλέα
κι αυτός διόρισε την Τίχομιρ εκπρόσωπό του.
Ο πατέρας μου;
Ζωντανός, αλλά άρρωστος.
Πολύ άρρωστος.
Το μυστικό του δεν είναι πια μυστικό.
Και όχι μόνο.
Οι Κόριελ'Τόβι εξαπέλυσαν επίθεση στα σύνορα,
ισχυριζόμενοι ότι ευθυνόμαστε για την πτώση του ουρανού.
Ισχυρίζονται ότι επιτεθήκαμε στην ίδια τη Μένε.
Πρέπει να δω τον πατέρα μου.
Πόσα είναι αυτά;
Περίμενε. Μην απαντήσεις.
Το ξέρω. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.
Είναι πάντα το ίδιο,
όποτε και όπου εκραγεί το φεγγάρι στην τροχιά.
Όλα πεθαίνουν.
Στον πρώτο κόσμο, όμως, δεν συνέβη αυτό.
Η καταστροφή του φεγγαριού άλλαξε τα πάντα, αλλά η ζωή συνεχίστηκε.
Η αφαίρεση του δεύτερου φεγγαριού σταθεροποίησε την Τρελή Σελήνη.
Επέτρεψε στη φυλακή να αντέξει περισσότερο απ' ό,τι θα άντεχε στον πρώτο κόσμο.
Κι αν…
Ορίστε.
Φυσικά.
Ήταν ασπίδα.
Όταν ήρθε το τέλος, η βαρύτητά του προστάτευσε τον κόσμο από κάτω.
Μένε. Μητέρα. Τι σ' το έκανε αυτό;
Τρέξτε.
Τι στο…
Οι Κόριελ'Τόβι το σκάνε.
Το ποτάμι είναι το όριο των παλιών συνόρων.
Οι δυνάμεις τους θα το 'χουν διασχίσει μέχρι το σούρουπο.
Και θα επιτεθούν ξανά μόλις βγει το φεγγάρι. Πάντα τα ίδια.
Η μέρα είναι δική μας, η νύχτα δική τους.
Όχι.
Αυτό είναι διαφορετικό. Αυτό είναι καινούργιο.
Συμβαίνει κατά μήκος των συνόρων.
Θα πάω για αναγνώριση στην εμπροσθοφυλακή τους.
Ίσως καταλάβω τις προθέσεις τους και τους ενθαρρύνω.
Για τη Φονιά.
Περίμενε.
Είναι από τη στρατηγό Ντράισι, διοικητή του στρατού του Πριγκιπάτου.
Θέλει να συναντηθούμε.
Προσφορά διαπραγμάτευσης.
Πρέπει να σκεφτώ.
Ο θείος σου έστειλε τον στρατό στο μέτωπο,
μαζί με την Πραιτωριανή Φρουρά.
Η ιδιωτική λεγεώνα της Τίχομιρ παρέμεινε για να προστατέψει την Αυτοκρατορική Πόλη.
"Να την προστατέψει".
Αγαπημένη μου ανιψιά.
Καλώς ήρθες σπίτι.
Μετά την επίθεση
στείλαμε τη Φονιά και προκαλέσαμε σημαντικές απώλειες.
Η στρατηγός τους θέλει να διαπραγματευτεί.
Δηλαδή, η μάχη πλησιάζει στο τέλος της;
Η οπισθοχώρηση μου φαίνεται παγίδα.
Οι στρατιώτες μου ήδη ετοιμάζονται για αντεπίθεση.
Οι δικοί μας στρατιώτες.
Οι δικοί μου στρατιώτες.
Ας αφήσουμε τις σημασιολογίες.
Η κατάσταση στα σύνορα δεν είναι όπως φαίνεται.
Πιστεύω ότι τα ξωτικά έφυγαν επειδή έμαθαν αυτά που ξέρω.
Η απειλή είναι κάτι μεγαλύτερο από εμάς ή εκείνους.
Η Λίνα θα δεχτεί και, αν γίνεται, θα διαπραγματευτεί την εκεχειρία.
Πριγκίπισσα, όσο εσύ έλειπες στην περιπετειούλα σου,
χύθηκε αίμα του Ιμπέριουμ. Χάθηκαν ζωές.
Εγκαταλείπεις τη θέση σου σε καιρό πολέμου, επιστρέφεις με ανόητες ιδέες
και τολμάς να νομίζεις ότι ξέρεις το καλύτερο για όλους;
Είσαι το ίδιο τρελή με τον καημένο τον αδερφό μου.
Το συμβούλιο τελείωσε.
Δεν καταλαβαίνει.
Πρώτη φορά έρχονται τόσοι πολλοί Ιππότες Δράκοι εδώ.
Ποιο τερατούργημα του θεού χρειάζεται τόσες πολλές γενναίες ψυχές;
Πάμε νότια. Βρήκαμε ένα Ελντγουόρμ στο Μπαροουχέιβεν.
Ελντ τι; Είναι επικίνδυνο;
Ελντγουόρμ. Ό,τι πιο επικίνδυνο.
Ο μεγαλύτερος δράκος.
Θα τον σκοτώσουμε προτού αφανίσει την πόλη και τα πάντα γύρω της.
-Εμείς είμαστε γύρω της. -Και θα είστε ασφαλείς.
-Θα έπινα άλλον έναν γύρο. -Και δύο μη σου πω.
Κι άλλος πονοκέφαλος;
Δεν με νοιάζει πόσο άσχημοι είναι οι εφιάλτες σου.
Χρειάζεσαι ύπνο.
Καλά είμαι.
Πολύ καλά, σαν πεθαμένος.
Αυτό που έπαθε ο Κέιντεν, αυτό που είδες, είναι φρικτό.
Κάνε υπομονή.
Αυτά είναι κερασμένα.
Είναι αυτό που έλεγες;
Εκεί! Έρχεται από κει πάνω!
Βοήθεια!
Μπραμ! Βοήθησέ με!
Όσο πιο γρήγορα μπορείτε!
Έλα. Πιάσε το χέρι μου.
Τι σκατά ήταν αυτός;
Ντάβιον.
Ξέρω.
-Οι Ιππότες. Οι βοηθοί… -Το ξέρω.
Μπραμ, κάνε έναν ήχο!
Εδώ είμαι.
Πατέρα. Γύρισα.
Πού είναι ο πατέρας μου;
Στην Κορυφή, υψηλοτάτη.
Ο αντιβασιλέας Σαμπάρα το διέταξε για την ασφάλεια του αυτοκράτορα.
Σέρζι, γύρισες.
Σκεφτόμουν το καλοκαίρι που περάσαμε μαζεύοντας σύκα με τη Μιράνα.
Κάνει πολύ κρύο σήμερα. Θα μου τραγουδήσεις;
Εγώ είμαι, πατέρα.
Η Μιράνα.
Μιράνα;
Ναι. Φώναξε τη μητέρα σου.
Η μητέρα έφυγε.
Η μητέρα λείπει εδώ και πολύ καιρό.
Ναι.
Έχει πεθάνει εδώ και πέντε χρόνια.
Πέντε χρόνια, σχεδόν σαν σήμερα.
-Πέντε χρόνια αύριο. -Ναι.
Αύριο, σαν σήμερα.
Χρειάζομαι τη σοφία σου, πατέρα.
Τη βοήθειά σου.
Ανήκω σε δύο κόσμους, σε δύο ζωές.
Και συνεχώς μπερδεύω τον έναν με τον άλλον.
Δεν θα πείραζε, αλλά κάποιος πέθανε.
Κι ένας άλλος…
αυτός που αγαπούσα,
δεν είναι αυτός που αγάπησα.
Και τώρα με μισεί.
Τι είναι μνήμη; Τι είναι φαντασία;
Ο κόσμος είναι γεμάτος φαντάσματα και είμαι μόνη, πατέρα.
Θα με πίστευες, κόρη μου, αν σου έλεγα ότι καταλαβαίνω;
Βλέπω παντού τη μητέρα σου. Δεν μπορώ να σταματήσω να τη βλέπω.
Κι όταν χάνεται,
παίρνει τον κόσμο μαζί της.
Θυμάμαι τη μέρα που πέθανε η μητέρα.
Θυμάμαι τη μέρα που πεθάνατε και οι δυο.
Σου κρατούσα το χέρι.
Με έδιωξαν από το παλάτι.
Έκλαψα μαζί σου. Φώναξα το όνομά σου.
Μετά βίας ήμουν γυναίκα.
Ήμουν ένα κοριτσάκι…
που δεν μπορούσε να βοηθήσει ούτε εκείνη ούτε εσένα.
Όχι σ' εκείνον τον κόσμο.
Ούτε και σ' αυτόν.
Τώρα καταλαβαίνω. Καημένο μου κορίτσι.
Έμαθες το πιο τρομακτικό μυστικό σε όλο το σύμπαν.
Οι γονείς μας, όσο κι αν μας αγαπούν,
δεν μπορούν να μας προστατέψουν από τα πάντα.
Ούτε εμείς εκείνους.
Αγάπη δεν σημαίνει να δημιουργείς έναν τέλειο κόσμο,
απαλλαγμένο από το κακό και τον πόνο.
Αγάπη σημαίνει να ζούμε μαζί στον κόσμο όπως είναι, ό,τι κι αν γίνει.
Πέντε χρόνια αύριο.
Πέντε χρόνια ακριβώς.
Σκεφτόμουν τη μητέρα.
Σκεφτόμουν γιατί επέλεξε να ζήσει σαν θνητή.
Γιατί επέλεξε τον θάνατο.
Τη ρώτησα πριν το τέλος, την ικέτεψα να μου εξηγήσει.
Είπε
"Η αποδοχή του θανάτου είναι η μόνη αληθινή δύναμη στο σύμπαν".
Έφυγα σαν σίφουνας.
Η καρδιά μου ράγισε.
Δεν καταλάβαινα. Όχι τότε.
Νομίζω ότι τώρα καταλαβαίνω.
Τελικά, κανένας θεός, κανένα τέρας,
κανένα αρχαίο αρχέγονο ον δεν είναι πιο επικίνδυνο από την απελπισία.
Πρέπει να σου πω ορισμένα πράγματα.
Είδα το βιβλίο, μπαμπά. Το διάβασα.
Ξέρω τι έκανες και γιατί.
Θα έπρεπε να νιώθω φρίκη και νιώθω. Θα έπρεπε να νιώθω θυμό και νιώθω.
Όμως, ξέρω πώς ένιωσα όταν πέθανε η μητέρα και όταν νόμισα ότι θα πεθάνεις κι εσύ.
Θα έκανα τα πάντα για να το αλλάξω.
Αλλά όλα αυτά, για μένα;
Ένα πολυσύμπαν κι αμέτρητες ψυχές χάθηκαν, για μένα.
Μόνο που δεν έγινε έτσι. Δεν έγινε μόνο αυτό.
Δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η δεύτερη φορά που ένα σύμπαν επαναλαμβάνεται.
Δεν είναι ούτε η δέκατη, ούτε η εκατοστή, ούτε η χιλιοστή.
Αυτό το σύμπαν είναι το πείραμα 12.403.
Δώδεκα χιλιάδες…
Η δημιουργία είναι λεπτό πράγμα.
Χρειάστηκαν εκατοντάδες δοκιμές
για να μάθουμε πώς να φτιάξουμε ένα σταθερό σύμπαν.
Τα περισσότερα πέθαναν αμέσως, τα άστρα εξαϋλώθηκαν στο κενό.
Αλλά εσύ, κόρη μου.
Στη δημιουργία αυτού του συγκεκριμένου κόσμου,
η αιτιότητα ήταν το δεύτερο μάθημα.
Κι όλα αυτά για το τίποτα.
Οι Αρχαίοι θα αποδράσουν, η Τρελή Σελήνη θα εκραγεί.
Μόνο που τώρα σημαίνει το τέλος της ζωής σ' αυτόν τον πλανήτη.
Όπως είπα, ο Πύργος μας θα επιβιώσει από το ολοκαύτωμα.
Όπως κι εσύ. Όπως κι εμείς.
Το λες σαν αυτή η σκέψη να το κάνει καλύτερο,
σαν να μην είναι εφιάλτης από τον οποίο δεν μπορώ να ξυπνήσω.
Άλλος ένας νεκρός κόσμος, εξαιτίας μου.
Αλλά πρέπει να δω αυτόν να πεθαίνει.
Πατέρα της Φωτιάς!
Καλώς ήρθες.
Το όνειρό μου. Γύρισα στο όνειρό μου. Που σημαίνει…
Δεν είσαι νεκρός.
Ούτε ονειρεύεσαι.
Με τον καιρό, θα θυμηθείς, όπως σε θυμάται η πύρινη ψυχή.
Η πύρινη ψυχή.
Αναγεννημένη μέσα σου.
Είμαστε αυτός που ήταν.
Εσύ είσαι αυτός που είναι.
Ένα δοχείο πεθαίνει, ένα δοχείο επιλέγεται.
Ακόμα και τώρα, η αληθινή σου φύση αναδύεται
για να επιδιορθώσει τη μορφή που αποκαλείς "εαυτός".
Η πύρινη ψυχή.
Πριν από αιώνες, κρύψαμε την πύρινη ψυχή μέσα σε μια μορφή σαν τη δική σου,
για να ξεγελάσουμε τον δαίμονα Τερορμπλέιντ.
Η μορφή αυτή μας οδήγησε στο Μάτι.
Η πριγκίπισσα.
Αυτή είναι η πριγκίπισσα.
Κομμάτι μας. Κομμάτι σου.
Νιώθεις την αλήθεια.
Τη νιώθω.
Και η πριγκίπισσα…
Ό,τι είπε…
Πρέπει να τη δω. Να της μιλήσω.
Είναι μάταιο.
Το φεγγάρι θα καταρρεύσει και θα καταστρέψει τον κόσμο.
Νέος θάνατος και αναγέννηση πλησιάζουν.
Περίμενε. Τι είναι αυτά που λες;
Αφήστε τον, μα την κόλαση!
Πίσω.
Πίσω!
-Τι; Πού είναι; -Μπραμ.
-Τι έκανες στον Ντάβιον; -Μπραμ.
Εγώ είμαι.
Βοήθησέ με να τα σκοτώσω, προτού σκοτώσουν κι άλλους.
Τα αδέρφια μας.
Απλώς…
Ξέσκισαν το ένα το άλλο.
Κι εσύ.
Ό,τι κι αν άλλαξε αυτούς τους ανθρώπους, άλλαξε κι εσένα;
Όχι.
Ήταν κάτι που θα σου αρέσει ακόμα λιγότερο.
Δεν κάθισα ποτέ να σκεφτώ, να βγω από τον εαυτό μου,
να δω τον κόσμο όπως είναι πραγματικά.
Ήμουν αποφασισμένη να τον αλλάξω για να μου ταιριάζει και…
Οι θεοί. Ο Τερορμπλέιντ. Ο Ινβόουκερ.
Σε τι διαφέρω;
Σου χρωστάω περισσότερα.
Να είμαι καλύτερη.
Και θα τα έχεις, τ' ορκίζομαι.
Με συγχωρείς, υψηλοτάτη. Έχω εντολές από τον αντιβασιλέα Σαμπάρα.
Ο πατέρας σου σε χρειάζεται. Πρέπει να μείνεις στο πλευρό του.
Ο θείος μου δεν έχει την εξουσία να σου δώσει αυτήν την εντολή.
Ο Σαμπάρα λέει ότι είσαι τρελή.
Η έκθεση στην κόκκινη πέτρα
και όσα σου ψιθύρισε ο Μάντης σε άλλαξαν.
Και οι Λεγκάτι συμφωνούν.
Σύμφωνα με τον θείο σου και η Σύγκλητος.
Κι εσύ; Συμφωνείς;
Μην αντιστέκεσαι.
Θα το χρησιμοποιήσει εναντίον σου.
Θα τα κάνει χειρότερα.
Είσαι αρχηγός της Πραιτωριανής Φρουράς. Η Φρουρά υπηρετεί την οικογένειά μας.
Αν ακολουθήσεις την εντολή του αντιβασιλέα, θα είναι επειδή συμφωνείς.
Όταν βγήκες από τον ναό ήσουν διαφορετική, έλεγες ανοησίες.
Εξαφανίστηκες χωρίς εξήγηση.
Χρειάστηκε να σε κυνηγήσω σε εχθρικά εδάφη για να σε φέρω πίσω.
Τι θέλεις από μένα; Είμαι αφοσιωμένη σ' εσένα.
Κι ανησυχώ για σένα.
Ξέρω ότι η συμπεριφορά μου φαίνεται αλλοπρόσαλλη.
Δεν θα προσπαθήσω καν να το εξηγήσω.
Θα πω μόνο ότι ο Μάντης μού έδωσε μια επιλογή.
Και συνειδητοποιώ, όλο και περισσότερο, ότι οι επιλογές μου είναι κακές.
Δεν χρειάζεται ο κόσμος να είναι τέλειος.
Αλλά δεν είμαι αιχμάλωτη κανενός.
Πριγκίπισσα, αν σε στηρίξω, πρέπει να μείνεις.
Πρέπει να ηγηθείς.
Κάλεσε όσους απέμειναν από τη Φρουρά.
Στην άκρη, καθάρματα!
Πριγκίπισσα;
Δώσε μου έναν λόγο. Δεν χρειάζεται να είναι καλός.
Γονάτισε. Ικέτευσε για συγχώρεση.
Ικέτευσε τον πατέρα μου και προσευχήσου να σ' ακούσει.
Προσευχήσου αυτό να είναι αρκετό.
Έχετε δύο επιλογές.
Η πρώτη είναι να γονατίσετε.
Σιγά που δεν θα κατέβαινε από τον θρόνο.
Τι θα έλεγε η μητέρα σου;
Ότι επιτέλους κατάλαβα τι εννοούσε.
Για να γίνω θεά,
πρέπει να φέρομαι σαν θεά.
Μάντεψε τι θεά είμαι σήμερα.
Όλοι σας, πίσω!
Δεν θα υποχωρήσουν.
Θα πολεμήσουν.
Αυτοί οι στρατιώτες μού ανήκουν.
Αυτοί ίσως, εκείνη όμως όχι.
Κάτω, παιδιά.
Καλώς ήρθες.
Έκανες πολλά.
Περισσότερα απ' όσα περίμενα.
Άφησες το μέτωπο.
Δέχτηκες την προσφορά διαπραγμάτευσης.
Κάποια μου είπε ότι δεν είμαι ικανή μόνο για καταστροφή.
-Σε αδίκησα σε άλλο όνειρο; -Το αντίθετο.
Υψηλοτάτη;
Πάνε πέντε χρόνια από σήμερα.
Σέρζι;
Σε ακούω.
Σε ακούω να τραγουδάς.
Πατέρα!
Πατέρα.
Πατέρα, είμαι μαζί σου.
Δεν…
Δεν πειράζει.
Μιράνα.
Ήρθε η μητέρα σου.
Δεν την ακούς;
Τραγουδάει και για τους δυο μας.
Θεά, θεώρησα σωστό να έρθω σ' εσένα εδώ.
Εδώ νιώθω πιο κοντά σου απ' ό,τι στο Δάσος.
Πέρασα χίλια χρόνια αψηφώντας τον θάνατο,
παριστάνοντας την κυρίαρχο των δυνάμεων που διαμορφώνουν τον κόσμο μας.
Τώρα, όλο αυτό μου φαίνεται κενό.
Πιο πολύ σαν τις επιθυμίες ενός κοριτσιού παρά σαν μαγεία.
Είμαι ανόητη.
Νιώθεις ανίσχυρη.
Υπεύθυνη.
Ο πατέρας μου έκανε φρικτά πράγματα.
Τα έκανε από αγάπη,
αλλά αυτό δεν τα κάνει λιγότερο φρικτά, δεν αναιρεί ότι έγιναν στο όνομά μου.
Κι εσύ θα τα διόρθωνες όλα αυτά.
Ήμουν σαν εσένα.
Νόμιζα ότι μπορούσα να φτιάξω τον κόσμο και να τον κάνω όπως ήθελα.
Δεν πάει έτσι.
Δεν μπορώ να σου πω τι να κάνεις ή πώς να νιώσεις.
Αλλά μπορώ ν' ακούσω.
Μπορώ να κάνω τη μόνη ερώτηση που έχει σημασία.
Τι μπορείς ν' αντέξεις; Τι βάρος αντέχει η συνείδησή σου;
Ώστε είσαι Ελντγουόρμ;
Είμαι κάτι. Είναι περίπλοκο.
Η πριγκίπισσα. Πρέπει να τη βρούμε.
Πρέπει να τη βρω. Πρέπει να τη δω.
Περίμενε. Η τρελή από το καπηλειό;
Θα ξέρει τι να κάνει. Πάντα ξέρει.
-Για ποιο πράγμα; Ντάβιον. -Για όλα.
Θες να πας στο Ήλιον Ιμπέριουμ. Με τα πόδια. Από το Χάουπσταντ.
Είσαι δράκος. Οι δράκοι πετούν.
Αν γινόσουν δράκος για λίγο και…
Ναι, έχει να φάει 20 χρόνια.
Ναι, σωστά. Κακή ιδέα.
Έλα, ποντικάκι.
Πρόσεχε ποιον λες ποντικάκι.
Δράκος ή όχι, θα σε τσακίσω.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟΠΑΙΧΝΙΔΙ DOTA 2
Υποτιτλισμός: Μίνα Αθανασοπούλου