SERIAL NETFLIX
Senat mianował twojego wuja regentem,
a on wyznaczył Tihomir na wicekrólową.
A mój ojciec?
Żyje, ale jest chory.
Zbyt chory.
Jego sekret nie jest już sekretem.
To nie koniec.
Coriel’Tauvi przeprowadzili ofensywę na granicy.
Obwiniają nas za spadające niebo.
Twierdzą, że zaatakowaliśmy samą Mene.
Muszę zobaczyć się z ojcem.
Ile to?
Czekaj. Nie odpowiadaj.
Wiem. Zawsze wychodzi to samo.
Zawsze to samo.
Bez względu na czas i miejsce na orbicie. Księżyc wybuchnie.
Wszystko zginie.
Ale w pierwszym świecie było inaczej.
Zniszczenie księżyca wszystko zmieniło, ale życie toczyło się dalej.
Usunięcie drugiego księżyca ustabilizowało orbitę Szalonego Księżyca.
Dzięki temu więzienie wytrzymało dłużej niż w pierwszym świecie.
A jeśli…
Mam.
Oczywiście.
To była tarcza.
Gdy nadszedł koniec, jej grawitacja ochroniła świat za nią.
Mene. Matko. Co ci to uczyniło?
Uciekajcie.
Co do…
Coriel’Tauvi się wycofują.
Rzeka jest punktem demarkacyjnym dla dawnych granic.
Większość ich wojsk dostanie się tam przed zmrokiem.
Zaatakują ponownie po wschodzie księżyca. Zawsze to samo.
Dzień jest nasz, noc ich.
Nie.
To coś innego. Coś nowego.
Dzieje się za granicą.
Zrobię rekonesans ich przednich pozycji.
Może uda mi się rozgryźć ich zamiary i zachęcić do działania.
Do Pogromczyni.
Czekaj.
Od generał Drysi, dowódczyni wojsk Księstwa.
Chce się spotkać.
Propozycja pertraktacji.
Muszę pomyśleć.
Twój wuj wysłał na front regularną armię
wraz z większością Straży Pretoriańskiej.
Prywatny legion Tihomir został, żeby bronić cesarskiego miasta.
„Bronić”.
Najdroższa bratanico.
Witaj w domu.
Po ataku Księstwa
posłaliśmy Pogromczynię i spowodowaliśmy spore straty.
Podobno generał zaproponowała pertraktacje.
Czyli bitwa dobiega końca?
Próba wycofania się to pułapka.
Moi żołnierze szykują się do kontrataku.
Nasi żołnierze.
Moi żołnierze.
Nie spierajmy się o semantykę.
Sytuacja na granicy nie jest taka, na jaką wygląda.
Elfy się wycofały, bo dowiedziały się tego, co ja wiem.
Nie my stanowimy dla siebie zagrożenie, lecz coś większego.
Lina zgodzi się na pertraktacje i może nawet wynegocjuje rozejm.
Księżniczko, gdy byłaś na swojej małej przygodzie,
rozlano krew Imperium. Poległo wielu ludzi.
Opuściłaś posterunek w czasie wojny. Wracasz z nic niewartymi frazesami
i ośmielasz się myśleć, że wiesz, co jest dla nas najlepsze?
Jesteś tak szalona, jak mój biedny brat.
Koniec posiedzenia.
Ona nie rozumie.
Nigdy nie było tu tylu Smoczych Rycerzy.
Jaki boski potwór potrzebuje tylu odważnych dusz?
Jedziemy na południe. Znaleźliśmy eldwyrma w Barrowhaven.
Co takiego? Czy to niebezpieczne?
Eldwyrm. Bardzo niebezpieczne.
Największy typ smoka.
Zabijemy go, zanim zniszczy miasto i teren przy nim.
- My jesteśmy przy mieście. - Nic się wam nie stanie.
- Wypiję jeszcze kieliszek. - Podam dwa.
Znowu ból głowy?
Nie obchodzą mnie twoje koszmary.
Musisz się przespać.
Nic mi nie jest.
Wyglądasz, jakbyś nie żył.
To, co stało się Kadenowi, jest straszne.
Daj sobie czas.
Na koszt firmy.
Czy to był ten stwór?
Tam! Dochodzi stamtąd!
Pomocy!
Bramie! Pomóż mi z tym!
Biegnijcie najszybciej, jak możecie!
Masz. Złap mnie za rękę.
Czym on, do cholery, był?
Davionie!
Wiem.
- Rycerze, giermkowie… - Wiem.
Bramie! Odezwij się!
Tutaj.
Ojcze, wróciłam.
Gdzie mój ojciec?
W Iglicy, Wasza Wysokość.
Regent Shabarra tak rozkazał dla jego bezpieczeństwa.
Sherzi, wróciłaś!
Przypomniało mi się lato, kiedy zbieraliśmy z Miraną figi.
Zimno dziś. Zaśpiewasz dla mnie?
To ja, ojcze.
To Mirana.
Mirana?
Faktycznie. Poślij po swoją matkę.
Matka nie żyje.
Nie ma jej od jakiegoś czasu.
Ach, tak.
Nie żyje od pięciu lat.
Prawie dokładnie od pięciu lat.
- Jutro minie pięć lat. - Zgadza się.
Jutro jest ten dzień.
Potrzebuję twej mądrości, ojcze.
Twojej pomocy.
Stoję pomiędzy dwoma światami i dwoma życiami.
I ciągle mylę jedno z drugim.
Nie byłoby w tym nic złego, gdyby nie śmierć człowieka.
A inny mężczyzna…
Mężczyzna, którego kochałam,
nie jest tym, którego kochałam.
Teraz mnie nienawidzi.
Co jest wspomnieniem? Co jest wytworem wyobraźni?
Świat jest pełen duchów, a ja jestem sama, ojcze.
Uwierzysz mi, córko, jeśli powiem, że cię rozumiem?
Wszędzie widzę twoją matkę. Nie mogę przestać jej widzieć.
A kiedy odchodzi,
zabiera ze sobą cały świat.
Pamiętam dzień, w którym umarła mama.
Pamiętam dzień, w którym oboje umarliście.
Trzymałam cię za rękę.
Wyrzucili mnie z pałacu.
Płakałam razem z tobą. Krzyczałam twoje imię.
Nie byłam nawet kobietą.
Byłam małą dziewczynką.
Nie mogłam pomóc ani jej, ani tobie.
Nie w tamtym świecie.
I nie w tym.
Teraz rozumiem. Moja biedna dziewczynka.
Poznałaś najstraszniejszy sekret wszechświata.
Rodzice, choćby nie wiem, jak bardzo nas kochali,
nie ochronią nas przed wszystkim.
Ani my ich.
W miłości nie chodzi o tworzenie idealnego świata.
Wolnego od krzywdy i bólu.
Miłość to bycie razem w takim świecie, jaki istnieje, bez względu na wszystko.
Jutro minie pięć lat.
Dokładnie pięć lat.
Myślałam właśnie o matce.
Myślałam o tym, dlaczego wybrała życie śmiertelniczki.
Dlaczego wybrała śmierć.
Błagałam ją tuż przed końcem, żeby mi to wyjaśniła.
Powiedziała:
„Zaakceptowanie śmierć to jedyny akt prawdziwej władzy we wszechświecie”.
Wybiegłam.
Miałam złamane serce.
Nie rozumiałam. Nie wtedy.
Teraz chyba rozumiem.
Koniec końców żaden bóg ani potwór,
ani żadna pierwotna istota nie są groźniejsze od rozpaczy.
Są rzeczy, o których musisz wiedzieć.
Widziałam księgę, tato. Przeczytałam ją.
Wiem, co zrobiłeś i dlaczego.
Powinnam być przerażona. I jestem. Powinnam być wściekła. I jestem.
Ale wiem, jak się czułam po śmierci mamy i kiedy myślałam, że ty umierasz.
Zrobiłabym wszystko, żeby było inaczej.
Ale to wszystko dla mnie?
Multiwersum i niezliczone dusze utracone, dla mnie.
Tak się nie stało. Wcale do tego nie doszło.
To nie pierwsza próba odmienienia wszechświata, ani nie druga.
Ani nie dziesiąta, setna czy tysięczna.
Ten świat to eksperyment numer 12 403.
Dwanaście tysięcy…
Tworzenie to delikatna sprawa.
Zajęło setki prób,
żeby nauczyć się, jak stworzyć stabilny wszechświat.
Większość zginęła w początkowym stadium, a gwiazdy wygotowały się w próżni.
Ale ty, córko…
Tworzysz ten konkretny świat,
w którym przyczynowość jest drugą lekcją.
A to wszystko na nic.
Pradawni uciekną, Szalony Księżyc wybuchnie.
Tylko teraz oznacza to koniec życia na planecie.
Jak mówiłem, nasza Wieża przetrwa zagładę.
Tak jak ty. Jak my.
Mówisz tak, jakby to coś zmieniało.
To koszmar, z którego nigdy się nie obudzę.
Kolejny martwy świat, wszystko dla mnie.
Muszę patrzeć, jak umiera.
Ojcze Ognia!
Witaj.
Mój sen. Wróciłem do snu. To oznacza…
Że nie umarłeś.
I wcale nie śnisz.
Przypomnisz sobie, tak jak pamięta cię ognista dusza.
Ognista dusza.
Odrodziła się w tobie.
Jesteśmy tym, kim był on.
Ty jesteś tym, kim jest.
Naczynie umiera, naczynie zostaje wybrane.
Nawet teraz ujawnia się twoja prawdziwa natura,
żeby przywrócić ci jaźń.
Ognista dusza.
Wieki temu ukryliśmy ognistą duszę w postaci takiej jak ty,
żeby zmylić demona, Terrorblade’a.
Zaprowadziła nas do Oka.
Księżniczka.
To księżniczka.
Część nas. Część ciebie.
Czujesz jego prawdę.
Czuję ją.
A księżniczka…
Wszystko, co mówiła…
Muszę ją zobaczyć. Porozmawiać z nią.
Daremny gest.
Księżyc rozpadnie się i zniszczy ten świat.
Czekają nas nowa śmierć i odrodzenie.
Czekaj. O czym ty mówisz?
Zostawcie go!
Cofnij się.
Cofnij się!
- Gdzie on jest? - Bramie!
- Co zrobiłeś z Davionem? - Bramie!
To ja.
Pomóż mi ich zabić, zanim zabiją kolejną osobę.
Nasi bracia.
Oni…
Rozrywali się na strzępy.
I ciebie.
Cokolwiek ich zmieniło, czy zmieniło też ciebie?
Nie.
To było coś, co spodoba ci się jeszcze mniej.
Nigdy nie przyszło mi do głowy, żeby wyjść poza własne ja
i zobaczyć, jak naprawdę wygląda świat.
Tak bardzo chciałam, żeby mi pasował…
Bogowie. Terrorblade. Invoker.
Czym się od nich różnię?
Jestem ci coś winna.
Zasługujesz na coś więcej.
I dostaniesz to, przysięgam.
Wybacz mi, Wasza Wysokość. Mam rozkazy od regenta Shabarry.
Ojciec cię teraz najbardziej potrzebuje. Masz przy nim być.
Mój wuj nie ma władzy, żeby wydać taki rozkaz.
Shabarra mówi, że jesteś szalona.
Mówi, że kontakt z czerwoną skałą
i gadanina Wyroczni zmieniły cię.
Legaci się zgadzają.
Twój wuj uważa, że senat się z nimi zgodzi.
A ty? Zgadzasz się?
Nie walcz z tym.
Wykorzysta to przeciwko tobie.
Tylko ci zaszkodzi.
Jesteś dowódcą Straży Pretoriańskiej, która służy naszej rodzinie.
Jeśli wypełniasz rozkaz regenta, to tylko dlatego, że się z nim zgadzasz.
Weszłaś do świątyni Wyroczni i wyszłaś odmieniona, gadając bzdury.
Zniknęłaś bez wyjaśnienia.
Musiałam odwiedzić setki miejsc na wrogim terytorium, żeby cię znaleźć.
Czego ode mnie chcesz? Masz moją lojalność.
I moją troskę.
Zachowuję się nieobliczalnie.
Nawet nie będę próbowała wyjaśniać.
Powiem tylko, że Wyrocznia dał mi wybór.
Coraz bardziej dociera do mnie, że dokonuję złych wyborów.
Świat nie musi być idealny.
Ale nie jestem niczyim więźniem.
Księżniczko, jeśli cię poprę, będziesz musiała zostać.
I musisz dowodzić.
Wezwij to, co zostało ze Straży.
Z drogi, wy podłe szuje!
Księżniczka?
Daj mi powód. Nie musi być dobry.
Na kolana. Błagaj mnie o wybaczenie.
Błagaj mojego ojca o wybaczenie i módl się, żeby cię wysłuchał.
Módl się, żeby to wystarczyło.
Macie dwie możliwości.
Pierwsza to paść na kolana.
I tyle z oddania tronu.
Co powiedziałaby twoja matka?
Powiedziałaby, że wreszcie ją zrozumiałam.
Jeśli mam zostać bogiem,
muszę zachowywać się jak bóg.
Zgadnij, jakim bogiem jestem dzisiaj?
Opuśćcie broń, wszyscy!
Nie opuszczą.
Będą stawiać opór.
Ci żołnierze należą do mnie.
Oni może tak, ale ona nie.
Na kolana, chłopcy.
Witaj z powrotem.
Byłaś zajęta.
Bardziej, niż się spodziewałam.
Opuściłaś front.
Zgodziłaś się na pertraktacje.
Ktoś mi powiedział, że jestem zdolna nie tylko do destrukcji.
- Skrzywdziłam cię we śnie? - Wręcz przeciwnie.
Wasza Wysokość?
Dokładnie pięć lat.
Sherzi?
Słyszę cię.
Słyszę, jak śpiewasz.
Ojcze!
Ojcze.
Jestem przy tobie.
Nic…
Nic się nie stało.
Mirano.
Twoja mama tu jest.
Słyszysz ją?
Śpiewa dla nas obojga.
Bogini, pomyślałam, że to odpowiedni moment, by cię odwiedzić.
Tutaj do ciebie bliżej niż w lesie.
Spędziłam tysiąc lat, walcząc ze śmiercią.
Udawałam, że jestem panią kosmicznych sił, które kształtują nasz świat.
A on wydaje się pusty.
To bardziej marzenie małej dziewczynki niż magia.
Jestem głupcem.
Czujesz się bezsilna.
Odpowiedzialna.
Mój ojciec robił potworne rzeczy.
Robił je z miłości,
ale to nie czyni z niego mniejszego potwora.
A ty wszystko naprawiałaś.
Byłam taka jak ty.
Myślałam, że zmienię świat tak, żeby wyglądał zgodnie z moim wyobrażeniem.
To tak nie działa.
Nie mogę ci mówić, co masz robić ani co czuć.
Ale mogę słuchać.
Mogę zadać jedno ważne pytanie.
Z czym możesz żyć? Co może znieść twoje sumienie?
Jesteś eldwyrmem?
Kimś jestem. To skomplikowane.
Księżniczka. Musimy ją znaleźć.
Muszę ją znaleźć. Muszę ją zobaczyć.
Zaraz! Tę wariatkę z baru?
Będzie wiedziała, co robić. Zawsze wie.
- W kwestii czego? Davionie. - Wszystkiego.
Chcesz iść do Imperium Helio. Pieszo. Z Haupstadtu.
Jesteś smokiem. Smoki latają.
Jeśli na chwilę zmienisz się w smoka…
Nie jadł od 20 lat.
Racja. Zły pomysł.
Chodź, myszko.
Uważaj, kogo nazywasz myszą.
Możesz sobie być smokiem, ale dam ci radę.
NA PODSTAWIE GRY WIDEO DOTA 2 OD VALVE
Napisy: Adam Sikorski