‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎สภาสูงแต่งตั้งเสด็จอาของท่าน ‎เป็นผู้สำเร็จราชการ
‎แล้วเขาก็แต่งตั้งทิโฮเมอร์เป็นอุปราช
‎เสด็จพ่อล่ะ
‎ยังไม่สิ้น แต่ประชวร
‎ประชวรหนัก
‎ทุกคนรู้ความลับของพระองค์หมดแล้ว
‎ที่แย่กว่านั้น
‎คอริเอลเทาวีได้เปิดฉากโจมตีทั่วชายแดน
‎กล่าวหาว่าเราเป็นต้นเหตุให้ท้องฟ้าถล่ม
‎กล่าวหาว่าเราทำร้ายเทพธิดาเมเน่
‎ข้าต้องไปหาเสด็จพ่อ
‎เยอะแค่ไหนนะ
‎เดี๋ยว ไม่ต้องตอบ
‎ข้ารู้ แค่มันได้ผลเหมือนเดิมน่ะ
‎มันเหมือนเดิมตลอด
‎ไม่ว่าดวงจันทร์จะระเบิด ‎เมื่อไหร่หรือที่ไหนในวงโคจร
‎ทุกสิ่งจะล้มตาย
‎แต่ในโลกจักรวาลแรกไม่ได้เป็นอย่างนั้น
‎ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงเพราะดวงจันทร์ถูกทำลาย ‎แต่ชีวิตยังดำเนินต่อได้
‎การกำจัดดวงจันทร์ที่สอง ‎ทำให้วงโคจรของจันทร์คลั่งเสถียร
‎มันทำให้เรือนจำคงสภาพได้นาน ‎ยิ่งกว่าในจักรวาลแรกมากนัก
‎แต่ถ้าหาก…
‎นี่ไง
‎จริงด้วย
‎มันเป็นโล่กำบัง
‎เมื่อวันสิ้นโลกมาถึง ‎แรงโน้มถ่วงของมันปกป้องโลกเบื้องล่างไว้
‎เมเน่ ท่านแม่ มันทำอะไรกับท่านน่ะ
‎หนีไป
‎อะไรกัน…
‎คอริเอลเทาวีกำลังล่าถอย
‎แม่น้ำเป็นจุดเส้นแบ่งชายแดนเก่า
‎กองทัพข้าศึกส่วนใหญ่ ‎จะข้ามแม่น้ำกลับไปก่อนพลบค่ำ
‎แล้วเข้าโจมตีอีกครั้งเมื่อพระจันทร์ขึ้น ‎เหมือนเดิมทุกครั้งเลย
‎กลางวันเป็นของเรา กลางคืนเป็นของมัน
‎ไม่
‎ครั้งนี้ต่างไป ไม่เคยมีแบบนี้
‎มันเกิดขึ้นทั่วชายแดน
‎ข้าจะบินไปลาดตระเวน ‎เหนือแนวหน้าของพวกมันให้บ่อยขึ้น
‎บางทีข้าอาจพบเจตนาของพวกมัน ‎แล้วไล่พวกมันไปได้
‎ถึงท่านสเลเยอร์
‎เดี๋ยวนะ
‎จากแม่ทัพดริซซี่ ผู้บัญชาการกองทัพราชรัฐ
‎นางอยากเข้าพบ
‎เสนอตัวขอเจรจา
‎ข้าขอคิดดูก่อน
‎เสด็จอาของท่าน ‎ส่งกองทัพประจำการไปแนวหน้า
‎พร้อมหน่วยอารักขาเพรโทเรียนส่วนใหญ่
‎กองทัพส่วนตัวของทิโฮเมอร์อยู่ปกป้องนครหลวง
‎"ปกป้อง" เมือง
‎หลานสาวที่รัก
‎ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
‎หลังจากพวกราชรัฐเข้าโจมตี
‎เราได้ส่งสเลเยอร์ไป ‎และสร้างความเสียหายใหญ่หลวง
‎เราทราบข่าวว่าแม่ทัพข้าศึกเสนอตัวขอเจรจา
‎สงครามใกล้จบแล้วสินะ
‎การถอยทัพของพวกมันดูคล้ายกับดัก
‎ทหารของข้าเตรียมเคลื่อนพล ‎เพื่อโจมตีสวนกลับแล้ว
‎ทหารของเรา
‎ทหารของข้า
‎อย่าเถียงกันเรื่องใช้คำเลย
‎สถานการณ์ที่ชายแดนไม่ได้เป็นอย่างที่เห็น
‎ข้าเชื่อว่าพวกเอลฟ์ถอยทัพ ‎เพราะพวกเขารู้ในสิ่งที่ข้ารู้
‎ภัยรุกรานของเราไม่ใช่พวกเรากันเอง ‎แต่ยิ่งใหญ่กว่านั้น
‎ลีนาจะตกลงเข้าเจรจา ‎ถ้าเป็นไปได้ ก็ต่อรองเงื่อนไขสงบศึก
‎องค์หญิง ระหว่างที่เจ้าออกไปผจญภัย
‎ชาวอิมเพเรี่ยมต้องหลั่งเลือด สูญเสียชีวิต
‎เจ้าละทิ้งฐานที่มั่นในยามสงคราม ‎กลับมาพร้อมความคิดที่ไร้ประโยชน์
‎แล้วยังบังอาจคิดว่าตัวเอง ‎รู้ดีว่าอะไรจะเป็นประโยชน์กับทุกฝ่ายงั้นเหรอ
‎เจ้ามันบ้าพอๆ กับเสด็จพี่ของข้า
‎จบการประชุมสภา
‎นางหาเข้าใจไม่
‎ไม่เคยมีอัศวินมังกรมาเยอะขนาดนี้เลย
‎อสุรกายน่าสยดสยองอะไร ‎ถึงต้องใช้ผู้กล้ามากมายขนาดนี้
‎เราจะลงใต้ ‎เราพบเอลด์เวิร์มในแบร์โรว์เฮเว่น
‎"โอลด์เวิร์ม" เหรอ มันอันตรายนักหรือไง
‎เอลด์เวิร์มต่างหาก มันอันตรายที่สุด
‎มังกรที่ใหญ่ที่สุด
‎เราจะฆ่ามันก่อนมันจะถล่มเมือง ‎และทุกอย่างรอบๆ เมือง
‎- แต่เราอยู่รอบเมือง ‎- และท่านจะปลอดภัยเช่นเดิม
‎- ขออีกแก้วสิ ‎- ข้าให้สองเลย
‎ปวดหัวอีกแล้วเหรอ
‎ข้าบอกเลยนะ ข้าไม่สนว่าเจ้าฝันร้ายขนาดไหน
‎เจ้าต้องนอนบ้าง
‎ข้าสบายดี
‎สภาพเหมือนจะไปสบายมากกว่านะ
‎สิ่งที่เกิดกับเคเด็น ‎สิ่งที่เจ้าได้เห็น มันเลวร้ายมาก
‎เดี๋ยวเจ้าก็ทำใจได้
‎แก้วนี้แถมฟรีค่ะ
‎นั่นโอลด์เวิร์มที่ว่าเหรอ
‎นั่นไง มันมาจากบนนั้น
‎ช่วยด้วย
‎แบรม ช่วยข้าที
‎ไป หนีไปให้เร็วที่สุด
‎นี่ จับมือข้าไว้
‎ตัวบ้าอะไรน่ะ
‎เดเวียน
‎ข้ารู้
‎- อัศวิน เด็กฝึก ทุกคน… ‎- ข้ารู้แล้ว
‎แบรมๆ ขานชื่อหน่อย
‎อยู่นี่
‎เสด็จพ่อ ลูกกลับมาแล้ว
‎เสด็จพออยู่ที่ไหน
‎เดอะสไปร์ขอรับ องค์หญิง
‎ผู้สำเร็จราชการชาบาร์ราสั่งอพยพ ‎เพื่อปกป้ององค์จักรพรรดิ
‎เชอร์ซิ กลับมาแล้วเหรอ
‎ข้ากำลังคิดถึงหน้าร้อนนั้น ‎ที่เราไปเด็ดมะเดื่อกับมิรานา
‎วันนี้หนาวจัง ร้องเพลงให้ฟังหน่อยสิ
‎ลูกเองเพคะ เสด็จพ่อ
‎มิรานา
‎ใช่ ไปตามแม่ของเจ้ามา
‎เสด็จแม่จากไปแล้ว
‎เสด็จแม่จากไปนานแล้ว
‎ใช่
‎ตายไปห้าปีแล้ว
‎ห้าปี เกือบครบวันพอดี
‎- พรุ่งนี้ครบรอบห้าปี ‎- ใช่ๆ
‎พรุ่งนี้ วันครบรอบ
‎ลูกต้องการภูมิปัญญาของเสด็จพ่อ
‎เสด็จพ่อต้องช่วยลูก
‎ลูกอยู่ในสองโลก สองชีวิต
‎แล้วลูกก็หลงสลับกันอยู่เรื่อย
‎ซึ่งก็ไม่เป็นไร ยกเว้นมีผู้ชายตายไป
‎แล้วผู้ชายอีกคน
‎ผู้ชายที่ลูกเคยรัก
‎ก็ไม่ใช่ผู้ชายคนที่ลูกเคยรักเลย
‎ตอนนี้เขาเกลียดลูก
‎อะไรคือความทรงจำ อะไรเกิดจากจินตนาการ
‎โลกนี้เต็มไปด้วยภูตผี ‎และลูกอยู่ตัวคนเดียว เสด็จพ่อ
‎เจ้าจะเชื่อพ่อไหม ลูกพ่อ ถ้าพ่อบอกว่าพ่อเข้าใจ
‎พ่อเห็นแม่ของเจ้าทุกที่ ‎พ่อลบภาพแม่ของเจ้าไม่ได้
‎เมื่อนางจากพ่อไป
‎นางพรากโลกทั้งใบไปด้วย
‎ลูกจำวันที่เสด็จแม่สิ้นได้
‎ลูกจำวันที่เสด็จพ่อสิ้นไปพร้อมนางได้
‎ลูกจับมือเสด็จพ่อ
‎ลูกระหกระเหินไปจากวัง
‎ลูกร้องไห้กับเสด็จพ่อ ‎ร้องเรียกพระนามของเสด็จพ่อ
‎ลูกเพิ่งจะเข้าวัยสาว
‎ลูกเป็นแค่เด็กตัวเล็กๆ
‎ที่ไม่อาจช่วยเสด็จแม่หรือเสด็จพ่อ
‎ทำไม่ได้ในโลกนั้น
‎และทำไม่ได้ในโลกนี้
‎พ่อเข้าใจแล้ว ลูกน้อยน่าสงสาร
‎เจ้าได้รู้ความลับที่น่ากลัวที่สุดของจักรวาล
‎พ่อแม่น่ะ ต่อให้รักเรามากแค่ไหน
‎ก็ปกป้องเราจากทุกอย่างไม่ได้
‎เราก็ปกป้องพ่อแม่ไม่ได้
‎ความรักไม่ใช่การสร้างโลกที่สมบูรณ์แบบ
‎ปราศจากอันตราย และความเจ็บปวด
‎ความรักคือการอยู่ร่วมกัน ‎ในโลกอย่างที่เป็น ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎พรุ่งนี้ก็ครบห้าปี
‎ครบรอบห้าปีพอดี
‎ข้าแค่นึกถึงท่านแม่
‎ข้ากำลังคิดว่า ‎ทำไมท่านแม่ถึงเลือกใช้ชีวิตแบบมนุษย์
‎ทำไมท่านแม่ถึงเลือกความตาย
‎ข้าเคยถามท่านแม่ก่อนสิ้นไป ‎ขอร้องให้ท่านอธิบาย
‎ท่านแม่บอกว่า
‎"ฟี การยอมรับความตายคือ ‎การแสดงอำนาจที่แท้จริงอย่างเดียวในจักรวาล"
‎ข้าโมโหเดินออกมา
‎หัวใจข้าสลาย
‎ข้าไม่เข้าใจ ณ ตอนนั้น
‎ข้าคิดว่าตอนนี้เข้าใจแล้ว
‎สุดท้าย ไม่มีพระเจ้า ไม่มีปีศาจ
‎ไม่มีสิ่งมีชีวิตจากโบราณกาลใด ‎จะอันตรายไปกว่าความสิ้นหวัง
‎มีเรื่องที่ลูกต้องรู้ไว้
‎ข้าเห็นตำราแล้ว ท่านพ่อ ข้าได้อ่านแล้ว
‎ข้ารู้ว่าท่านพ่อทำอะไร และทำไม
‎ข้าควรจะหวาดกลัว และข้าก็กลัว ‎ข้าควรจะโกรธกริ้ว และข้าก็โกรธ
‎แต่เมื่อนึกถึงสิ่งที่รู้สึกตอนท่านแม่สิ้นไป ‎แล้วพอคิดว่าท่านพ่ออาจจะสิ้น
‎ข้าก็ยอมทำทุกอย่าง อะไรก็ได้ ‎เพื่อให้มันเปลี่ยนไป
‎แต่ทั้งหมดนี้ เพื่อข้า
‎พหุจักรวาลและวิญญาณนับไม่ถ้วน ‎ต้องหายไป เพื่อข้า
‎แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้น เรื่องไม่ได้มีแค่นั้น
‎นี่ไม่ใช่การสร้างจักรวาลใหม่ ‎ครั้งแรก หรือครั้งที่สอง
‎ไม่ใช่ครั้งที่สิบ ครั้งที่ร้อย หรือครั้งที่พัน
‎จักรวาลนี้คือการทดลองที่ 12,403
‎หนึ่งหมื่นสองพัน…
‎การสร้างสรรค์เป็นสิ่งที่ละเอียดอ่อน
‎ต้องมีการทำซ้ำหลายร้อยครั้ง
‎เพียงเพื่อจะเรียนรู้การสร้างจักรวาลที่เสถียร
‎ส่วนใหญ่ดับสูญตั้งแต่แรกเกิด ‎ดาวฤกษ์เดือดจนระเหยหายไป
‎แต่เจ้า ลูกพ่อ
‎การสร้างโลกนี้ โลกใบนี้เท่านั้น
‎หลักการและเหตุผลเป็นเพียงบทเรียนที่สอง
‎และทั้งหมดนั้นก็สูญเปล่า
‎บรรพชีวินจะหลบหนี จันทร์คลั่งจะระเบิด
‎แต่ตอนนี้ มันหมายถึงจุดจบของทุกชีวิตบนโลกนี้
‎อย่างที่บอก หอคอยของเรา ‎จะรอดจากภัยล้างโลก
‎เจ้าก็จะรอด เราก็จะรอด
‎ท่านพ่อพูดเหมือนคิดแบบนั้นแล้วมันจะดีขึ้น
‎เหมือนมันไม่ใช่ฝันร้ายที่ข้าจะไม่มีวันตื่น
‎โลกจบสิ้นลงอีกใบ ทั้งหมดเพื่อข้า
‎แต่ข้าต้องเฝ้าดูโลกนี้ดับสูญ
‎บิดาแห่งเพลิง
‎ยินดีต้อนรับ
‎ความฝันของข้า ข้ากลับมาในฝัน นั่นแปลว่า…
‎เจ้ายังไม่ตาย
‎เจ้าไม่ได้ฝัน
‎ในไม่ช้า เจ้าจะจำได้ ‎ดังเช่นที่วิญญาณเพลิงจำเจ้าได้
‎วิญญาณเพลิง
‎เกิดใหม่ในตัวเจ้า
‎เราคือคนที่เคยเป็น
‎เจ้าคือคนที่เป็นอยู่
‎ร่างหนึ่งตายไป อีกร่างก็ถูกเลือก
‎แม้ตอนนี้ ธาตุแท้ของเจ้าก็ปรากฏ
‎เพื่อรักษาร่างที่เจ้าเรียกว่า "ตน"
‎วิญญาณเพลิง
‎หลายชั่วอายุคนก่อน ‎เราซ่อนวิญญาณเพลิงไว้ในร่างที่คล้ายเจ้า
‎เพื่อหลอกลวงปีศาจเทเรอร์เบลด
‎ร่างนั้นพาเราไปที่เนตร
‎องค์หญิง
‎นั่นองค์หญิงนี่
‎ส่วนหนึ่งของเรา ส่วนหนึ่งของเจ้า
‎เจ้ารู้สึกได้ถึงสัจธรรม
‎ข้ารู้สึกได้
‎และองค์หญิง…
‎ทุกอย่างที่นางบอก
‎ข้าต้องไปหานาง ไปคุยกับนาง
‎ทำไปก็ไร้ประโยชน์
‎ดวงจันทร์จะล่มสลายแล้วทำลายโลกนี้
‎ความตายและเกิดใหม่อีกครั้ง ‎จะเกิดขึ้นกับเราทุกชีวิต
‎เดี๋ยว เจ้าพูดเรื่องอะไรน่ะ
‎ออกไปให้พ้นจากเขาซะ
‎อย่าเข้ามานะ
‎อย่าเข้ามา
‎- อะไรกัน เขาไปไหน ‎- แบรม
‎- เจ้าทำอะไรกับเดเวียน ‎- แบรม
‎นี่ข้าเอง
‎ช่วยข้ากำจัดเจ้าตัวพวกนี้ ‎ก่อนพวกมันจะไปฆ่าใครอีก
‎พี่น้องเรา
‎พวกเขา…
‎พวกเขาฉีกทึ้งกันเอง
‎และเจ้า…
‎อะไรก็ตามที่ทำคนพวกนี้กลายร่าง ‎มันทำเจ้ากลายร่างด้วยเหรอ
‎ไม่
‎แต่เป็นสิ่งที่เจ้ารังเกียจยิ่งกว่า
‎ข้าไม่เคยหยุดคิด ‎ไม่เคยหยุดใคร่ครวญเรื่องตัวเอง
‎ไม่เคยไปดูโลกอย่างที่มันเป็นจริงๆ
‎ข้ามุ่งมั่นกับการเปลี่ยนโลกให้เข้ากับข้า และ…
‎เทพเจ้า เทเรอร์เบลด อินโวกเกอร์
‎ข้าต่างจากพวกเขาตรงไหน
‎ข้าติดค้างเจ้ายิ่งกว่า
‎เจ้าควรได้มีชีวิตที่ดีกว่านี้
‎และเจ้าจะได้มี ข้าสาบาน
‎ขออภัย องค์หญิง ‎ข้าได้รับคำสั่งจากผู้สำเร็จราชการชาบาร์รา
‎เสด็จพ่อต้องการท่านยิ่งกว่าครั้งใด ‎ท่านต้องอยู่เฝ้าจักรพรรดิ
‎เสด็จอาไม่มีอำนาจสั่งให้เจ้าทำแบบนั้น
‎ชาบาร์ราบอกว่าท่านเสียสติ
‎เขาบอกว่าการสัมผัสหินสีแดง
‎และออราเคิลเป่าหูทำให้ท่านเปลี่ยนไป
‎เหล่าเลกาทุสก็เห็นด้วย
‎เสด็จอาของท่านคิดว่าสภาสูงจะเห็นตรงกัน
‎แล้วเจ้าล่ะ เห็นด้วยหรือไม่
‎อย่าฝืนเลย
‎เขาจะใช้มันเล่นงานท่าน
‎เขาจะทำให้ท่านยิ่งย่ำแย่
‎เจ้าคือหัวหน้าหน่วยอารักขาเพรโทเรียน ‎หน่วยอารักขารับใช้ตระกูลเรา
‎ถ้าเจ้าเชื่อคำสั่งผู้สำเร็จราชการ ‎ก็เพียงเพราะเจ้าเห็นด้วยเท่านั้น
‎ท่านเข้าไปในวิหารออราเคิล ‎แล้วกลับออกมาเป็นอีกคน พูดจาไร้สาระ
‎ท่านหายไปโดยไร้คำอธิบาย
‎ข้าต้องตามล่าไปทั่วหลายร้อยดินแดนอันตราย ‎เพื่อพาท่านกลับบ้าน
‎ท่านต้องการอะไรจากข้า ข้าภักดีต่อท่านอยู่แล้ว
‎และข้าเป็นห่วงท่าน
‎ข้ารู้ว่าพฤติกรรมของข้าแปลกๆ
‎ข้าจะไม่พยายามอธิบายเลย
‎นอกจากบอกว่าออราเคิลได้มอบทางเลือกให้ข้า
‎และยิ่งเห็นชัดเรื่อยๆ ว่าข้าเลือกผิด
‎ไม่จำเป็นต้องเป็นโลกที่สมบูรณ์แบบ
‎แต่ข้าไม่ใช่นักโทษของใคร
‎องค์หญิง หากข้าสนับสนุนท่าน ท่านต้องอยู่ที่นี่
‎ท่านต้องเป็นผู้นำ
‎เรียกหน่วยอารักขาที่เหลือมา
‎หลีกไป ไอ้พวกน่าสมเพช
‎องค์หญิง
‎บอกเหตุผลมาสักข้อ ไม่ต้องดีก็ได้
‎คุกเข่าลง อ้อนวอนให้ข้ายกโทษให้
‎อ้อนวอนให้เสด็จพ่อยกโทษให้ ‎แล้วภาวนาให้ท่านได้ยิน
‎ภาวนาให้มันพอ
‎พวกเจ้ามีสองทางเลือก
‎ทางแรกคือคุกเข่าลง
‎ไหนว่าจะไม่ลงจากบัลลังก์ไง
‎เสด็จแม่เจ้าจะว่ายังไง
‎เสด็จแม่คงบอกว่าในที่สุดข้าก็เข้าใจที่นางพูด
‎หากข้าจะเป็นเทพ
‎ข้าต้องทำตัวให้สมเป็นเทพ
‎ทายสิว่าวันนี้ข้าเป็นเทพแบบไหน
‎พวกเจ้าทุกคน ถอยไป
‎พวกเขาไม่ยอมถอยหรอก
‎พวกเขาจะสู้
‎ทหารพวกนี้เป็นของข้า
‎ทหารอาจจะใช่ แต่นางไม่
‎คุกเข่าลง หนุ่มๆ
‎ยินดีต้อนรับกลับ
‎งานยุ่งน่าดูเลยนะ
‎ยุ่งกว่าที่ข้าคิดไว้
‎เจ้าทิ้งแนวหน้ามา
‎เจ้าตกลงเข้าเจรจาด้วยตัวเอง
‎มีคนบอกว่าข้าทำได้มากกว่าแค่ทำลาย
‎- ข้าทำผิดต่อเจ้าในอีกความฝันเหรอ ‎- ตรงกันข้ามเลยล่ะ
‎องค์หญิง
‎ครบห้าปีพอดี
‎เชอร์ซิ
‎ข้าได้ยินแล้ว
‎ข้าได้ยินเจ้าร้องเพลง
‎เสด็จพ่อ
‎เสด็จพ่อ ลูกมาแล้ว
‎ไม่…
‎ไม่เป็นไร
‎มิรานา
‎แม่ของเจ้ามาแล้ว
‎ไม่ได้ยินนางเหรอ
‎นางร้องเพลงให้เราสองคน
‎ท่านเทพธิดา ‎ข้าคิดว่าคงเหมาะสมถ้ามาหาท่านที่นี่
‎ที่นี่ให้ความรู้สึกใกล้ชิดกับท่านมากกว่าในป่า
‎ข้าปฏิเสธความตายมาเป็นพันปี
‎แสร้งทำเป็นเจ้าแห่งพลังจักรวาล ‎ที่คอยสร้างโลกของเรา
‎ตอนนี้มันรู้สึกว่างเปล่า
‎เหมือนคำอธิษฐานของเด็กผู้หญิง ‎มากกว่าเวทมนตร์
‎ข้ามันโง่
‎เจ้ารู้สึกไร้พลัง
‎โทษตัวเอง
‎พ่อข้าทำเรื่องเลวร้ายมามาก
‎เขาทำไปเพราะรัก
‎แต่นั่นไม่ได้ทำให้ ‎มันเลวร้ายน้อยลง หรือข้ามีส่วนน้อยลง
‎และเจ้าจะแก้ไขสิ่งเหล่านี้
‎ข้าก็เคยเป็นเหมือนเจ้า
‎ข้าเคยคิดว่าจะแก้ไขโลกนี้ ‎ให้เป็นเหมือนที่ข้าต้องการได้
‎แต่มันทำแบบนั้นไม่ได้
‎ข้าสั่งให้เจ้าทำหรือรู้สึกอะไรไม่ได้
‎แต่ข้ารับฟังได้
‎ข้าถามคำถามเดียวที่สำคัญได้
‎เจ้าจะทนอยู่กับอะไรได้บ้าง ‎จิตสำนึกของเจ้าจะแบกรับอะไรได้บ้าง
‎ว้าว เจ้าเป็นเอลด์เวิร์มเหรอ
‎ข้าเป็นอะไรบางอย่าง มันซับซ้อนน่ะ
‎องค์หญิง เราต้องหานางให้เจอ
‎ข้าต้องตามหานาง ข้าต้องไปพบนาง
‎เดี๋ยวๆ ยัยเพี้ยนที่โรงเหล้าน่ะเหรอ
‎นางรู้ว่าต้องทำยังไง นางรู้มาตลอด
‎- เรื่องอะไรกัน เดเวียน ‎- ทั้งหมดเลย
‎เจ้าอยากไปฮีลิโอ้อิมเพเรี่ยม ‎เดินเท้าจากฮอปชแตดต์เนี่ยนะ
‎นี่ เจ้าเป็นมังกร มังกรบินได้
‎ถ้าเจ้าแปลงเป็นมังกรแค่ชั่วครู่ แล้ว…
‎ใช่ มันไม่ได้กินอะไรมา 20 ปีแล้วน่ะ
‎จริงด้วย ไม่ใช่ความคิดที่ดีเลย
‎มาเถอะ เจ้าหนูน้อย
‎นี่ เรียกใครว่าหนูน่ะ
‎ถึงเจ้าจะเป็นมังกร ข้าก็จะฟาดให้ร่วง
‎(สร้างจากวิดีโอเกม DOTA 2 ‎โดย VALVE)
‎คำบรรยายโดย: อธิวัฒน์ เล้าอักษร