ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Μιράνα.
Μη φοβάσαι.
Είμαι η νύχτα.
Είμαι η σκιά.
Και δεν είσαι μόνη.
Ποτέ δεν ήσουν μόνη.
ΣΚΕΨΟΥ ΤΟΝ ΦΛΕΒΑ
Δεν φαίνεσαι χτυπημένος.
Όχι, δεν είναι αυτό.
Δεν υπάρχει πληγή.
Μα τους θεούς, τις νιώθω.
Τις ψυχές.
Όλες.
Τους δράκους.
Τη Βροντή.
Είναι όλοι νεκροί.
Μόνο εγώ έμεινα τώρα.
Ο τελευταίος δράκος.
Ο τελευταίος δράκος; Είμαστε οι τελευταίοι γενικώς.
Ίσως δεν χρειάζεται να είμαστε.
Οι Στήλες της Δημιουργίας. Το Ερίντου.
Τι; Όχι.
Να ανατινάξουμε ό,τι απέμεινε; Αυτό είναι το σχέδιό σου;
Η αποκατάσταση απαιτεί καταστροφή…
ποντικάκι.
Κάποτε ήξερα αυτό το μέρος.
Ένιωθα ασφαλής, σαν να ήταν το πιο ασφαλές μέρος στο σύμπαν.
Και τίποτα δεν μπορούσε να με βλάψει.
Ήταν ένα διαφορετικό σύμπαν.
Ήταν μια άλλη θεά.
Η Σελεμένε.
-Δεν ήταν αυτή που νόμιζα. -Ήταν προβληματισμένη.
Με βάρη που δύσκολα εξηγούνται.
-Τη θυμάσαι. -Όπως θυμάμαι κι εσένα.
Όπως θυμάμαι τον Ντάβιον…
και τον θρηνώ μαζί σου.
Ο Φίμριν.
Κατέστρεψε τα πάντα.
Όχι τους πάντες. Όχι τα πάντα.
Θέλω να τον βρω. Να τον σκοτώσω!
Μιράνα, όχι.
Είναι το λιγότερο που του αξίζει. Το αίμα του για όλα τα υπόλοιπα.
Κάποτε ήθελα αίμα. Ήθελα το αίμα σου.
Υπέφερες από την οργή μου.
Πολλοί υπέφεραν από την οργή μου.
Και τι κέρδισε κανείς;
Θάνατο.
Κενό.
-Αυτό. -Δεν είναι δίκαιο.
-Ποιο; -Όλα.
Όλα όσα πήρε. Τίποτα δεν είναι δίκαιο.
Είναι απίστευτα άδικο.
Αλλά ο κόσμος δεν φτιάχτηκε για να είναι δίκαιος.
Φτιάχτηκε για να βρίσκουμε ο ένας τον άλλον στο σκοτάδι
και να παρέχουμε παρηγοριά μέχρι να περάσει ο εφιάλτης.
Ο εφιάλτης που προκάλεσε δεν θα περάσει ποτέ.
Παγιδεύτηκα στον εφιάλτη του.
Ξέρω ότι έτσι φαίνεται.
Ο Ινβόουκερ ξέρει τα πάντα.
Εκτός από ένα πράγμα με δύναμη πέρα από τη δική μας…
και πέρα από τη δική του.
Ο πατέρας μου απέτυχε χίλιες φορές για να πετύχει μόλις μία.
Εγώ ίσως δεν πετύχω ποτέ.
Υπάρχει πιθανότητα.
Είναι καλύτερη απ' αυτή;
Είναι καλύτερη απ' το τίποτα;
Όχι.
Όχι, δεν είναι.
Πρέπει να ετοιμαστώ.
Όπως κι εσύ.
Φιλομίνα.
Μπαμπά.
Πού είναι; Πού είναι η Μιράνα;
Απάντησέ μου, κάθαρμα!
Όχι.
Η Λίνα πάει. Και τώρα η Μιράνα.
Τι της έκανε;
Πού διάολο είναι;
Ο ήλιος πάντα ανατέλλει.
Μακάρι να είχα την πίστη σου.
Ακολουθήστε με.
Να σ' ακολουθήσουμε; Αυτό το μέρος είναι λαβύρινθος.
Ξέρω τον δρόμο. Έχω ξανάρθει εδώ.
Καλά έκανες και τους έδιωξες.
Δεν θα σ' αφήσω να τους βλάψεις.
Δεν έχω λόγο να τους βλάψω.
Η κοιλάδα, αυτός ο πύργος, είναι για σένα.
Πάντα ήταν για σένα.
Με μισείς, αλλά θα ζήσεις.
Αυτό ήταν, λοιπόν;
Όχι. Δεν θα το παίξεις θύμα μου.
Θύμα;
Και δειλός.
Δεν με κοιτάς καν.
Κοίτα με.
Έκανα μια επιλογή που δεν αντέχεις.
Επιλογή ενός παιδιού.
Ήταν δική μου. Μου την πήρες. Τώρα, έκανες πάλι το ίδιο.
Διευκόλυνα το αναπόφευκτο.
Μα το φως της Μένε! Ακούς τι λες;
Διευκόλυνες το αναπόφευκτο,
σαν να ήταν ο κόσμος ένα άρρωστο ζώο που έπρεπε να σκοτώσεις.
Τώρα σε βλέπω.
Φοβάσαι τόσο πολύ μην κάνεις λάθος, που δεν προσπαθείς καν να κάνεις το σωστό.
Δεν θα επιτρέψω αυτή η τρέλα να σε καταστρέψει όπως κατέστρεψε εμένα.
Μια τελευταία θυσία θα το διασφαλίσει.
Το Αρχρονικόν.
Χωρίς αυτό, δεν υπάρχει Ερίντου.
Το απομνημόνευσα. Δεν το χρειάζομαι.
Απομνημόνευσες λέξεις.
Έννοιες, ιδέες με ονόματα που δεν διαφέρουν από κάθε άλλο όνομα.
Δεν διαφέρουν από το όνομά μου, που τώρα είναι ξεχασμένο και άγνωστο.
Είναι απλώς πληροφορίες. Αν σβηστούν, χάνονται για πάντα.
Δεν θα το έκανες. Η ανάκτηση αυτής της γνώσης θα έπαιρνε…
Μια ζωή, ναι.
-Θυμάσαι το Στουρμβόλκε Τορ; -Ναι.
Προσπαθώ να μην το θυμάμαι.
Πιάσε.
Τρελέ. Βλάκα. Άντε πάλι.
Το πείραμα 12.403 θα είναι το τελευταίο.
Δεν θέλω να παλέψουμε.
Μη μ' αναγκάσεις. Δεν θα σ' αφήσω να καταστρέψεις το βιβλίο.
Η κόρη σου δεν θέλει να σε πολεμήσει.
Αλλά εγώ;
Ανυπομονώ.
-Θα αλληλοσκοτωθούν. -Δεν είναι αυτό το σχέδιο του Ντάβιον.
Κερδίζει χρόνο.
Ξέρω ότι φαίνεται παρορμητικός, απερίσκεπτος,
σαν να μην καταλαβαίνει τι διακυβεύεται, αλλά το καταλαβαίνει.
Απλώς βλέπει ό,τι δεν βλέπουμε εμείς.
Βλέπει τι πρέπει να γίνει.
Πώς να κερδίσει.
Και το κάνει.
Ο Ντάβιον παλεύει.
Με νύχια και με δόντια.
Ειδικά όταν η μάχη μοιάζει χαμένη.
Καταλάβετε…
ακόμα κι αν πετύχω…
οι συνέπειες για όλους σας…
Πήγα στο Δρακόκαστρο στα 12 μου.
Ήξερα τι σήμαινε αυτό. Αυτό δεν διαφέρει.
Δεν περίμενα να ζήσω για πάντα.
Ούτε ότι κάποιος θα ευχόταν να πάψω να υπάρχω, αλλά…
υποθέτω ότι είναι το ίδιο. Με τους δικούς μου όρους.
Κι αν ο πατέρας μου έχει δίκιο; Αν μας καταδικάζω όλους;
Ήδη φαινόμαστε καταδικασμένοι.
Δεν είμαστε.
Όχι ακριβώς.
Όχι ακόμα.
Μεγαλειοτάτη.
Φοβηθήκαμε το χειρότερο. Εσύ…
Ήσουν μόνη.
Ποτέ δεν ήμουν μόνη.
Φιλομίνα.
Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.
Ξέρω τον πατέρα σου καλύτερα απ' όλους.
Ίσως καλύτερα κι από σένα.
Ελάχιστα γίνονται αν δεν το θέλει.
Πολύ λίγα συμβαίνουν που δεν έχει προβλέψει.
Δεν μπορείς να τον ξεγελάσεις.
Δεν μπορείς να τον παγιδέψεις.
Δεν θα είσαι πιο γρήγορη.
Αν τα βάλεις μαζί του σ' αυτό το παιχνίδι…
το δικό του παιχνίδι…
θα χάσεις.
Χάρη στην κόρη μου έγινες έτσι.
Με βοήθησε να συνειδητοποιήσω τις δυνατότητες του Ερίντου.
Δεν χρειάζεται να σε σκοτώσω για να πάρω τη δύναμή σου.
Κρατώ την ουσία σου στα χέρια μου.
Έχεις ένα όπλο. Έχεις μία επιλογή.
Ο πατέρας σου σ' αγαπάει. Νομίζει ότι μπορεί να σε προστατέψει.
Ήθελε να φτιάξει έναν τέλειο κόσμο για σένα,
γιατί δεν βλέπει ότι δεν υπάρχει κάτι τέτοιο.
Βοήθησέ τον να δει τον κόσμο όπως είναι.
Βοήθησέ τον να ζήσει σ' αυτόν, μαζί του.
Τον αγαπάς. Πες του την αλήθεια.
Και δώσε ένα τέλος.
Θεά.
Δεν έχει σημασία πού τον κρύβεις, θεά.
Θα είναι δεμένος με το Ερίντου όπου κι αν πάει.
Μπορώ να τον διεκδικήσω με μία σκέψη.
Αλλά δεν θα το κάνεις.
Πρέπει να δώσουμε ένα τέλος.
Σε παρακαλώ.
Στουρμβόλκε Τορ. Είσαι τρελός. Παραλίγο να πεθάνεις στο Στουρμβόλκε Τορ.
Δεν ήταν η καλύτερη ιδέα μου.
Θα ξαπλώσω λίγο, αν δεν σε πειράζει.
Ναι, φυσικά. Θέλεις ένα μαξιλάρι; Μια μέντα;
-Άντε γαμήσου. -Σιγά-σιγά.
Δεν ξέρω πού θα βρούμε κι άλλο.
Δεν έχω ιδέα.
Πήρες το μέρος τους.
Όχι, μπαμπά. Ποτέ.
Νόμιζα ότι σε προστάτευα.
Με προστάτευες;
Εμφανίστηκε πριν από καιρό, απροειδοποίητα.
Έψαξα για θεραπεία και δεν υπάρχει.
Το ξόρκι που χαρίζει αθανασία, επιβραδύνει τη σαπίλα, δεν τη σταματά.
Δεν ξέρω τι είναι, ούτε την αιτία.
Ξέρω μόνο ότι σήμερα είμαι πιο αδύναμη απ' ό,τι χθες.
Αύριο θα είμαι ακόμα πιο αδύναμη.
Τι μου συμβαίνει, μπαμπά;
Είμαι καλά;
Ούτε μαγεία, ούτε επιστήμη, ούτε θεά μπορούν να με θεραπεύσουν.
Η θεραπεία απαιτεί να γίνω κάποια άλλη απ' αυτό που ήμουν, που είμαι ακόμα.
Η ασθένεια είναι κομμάτι μου. Δεν μπορούμε να τη διώξουμε με ευχές.
Θα πεθάνω, μπαμπά.
Κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό. Ούτε καν εσύ.
Φιλομίνα. Το ξέρω.
Πάντα το ήξερα.
Νόμιζα…
ήλπιζα…
Εμείς… Εσύ…
ότι ίσως έχεις λίγο χρόνο ακόμα.
Δεν έχουμε χρόνο.
Τελείωσε.
Υποθέτω ότι τα πράγματα πήγαν καλύτερα, αφού έφυγα.
Συνήθως έτσι γίνεται.
Αυτό που έκανες ήταν…
Απαίσιο σχέδιο;
Γενναίο.
Και πολύ ανθρώπινο.
Όταν ήσουν μικρή, με ικέτευες για ένα κουκλόσπιτο.
Δεν έβλεπα την ανάγκη, αλλά δεν μπορούσα να σου αρνηθώ τίποτα.
Έτσι, δημιούργησα ένα κτίσμα σαν το Παλάτι του Χουραγκντού.
Ήταν ακριβές μέχρι και την παραμικρή λεπτομέρεια.
Το θυμάμαι.
Και θυμάμαι ότι ξέσπασα σε κλάματα.
Νόμιζα από χαρά.
Ώσπου απαίτησες να το εξαφανίσω.
Ήθελα ένα κουκλόσπιτο όπως το φανταζόμουν, όχι όπως το φανταζόσουν εσύ.
Ναι.
Έτσι αναθέσαμε στον καλύτερο τεχνίτη του Δάσους Ναϊτσίλβερ
να χτίσει καινούργιο.
Καθόσουν μαζί του, τον έβλεπες να δουλεύει.
Ήθελες να το καταλάβεις, για να το φτιάξεις, αν χαλούσε ποτέ.
Είναι πανέμορφο. Το έχω ακόμα.
Όλα επισκευάζονται.
Μπαμπά, σκεφτόμουν.
Ίσως υπάρχει άλλος τρόπος.
Ένας καλύτερος τρόπος.
Εσύ είσαι το Μάτι. Ο ήλιος πάνω απ' τα κεφάλια μας.
Μια σταθερά στο σύμπαν, που συνδέεται με όλα τα άστρα,
που συνδέονται με όλα τα σύμπαντα.
Θυμάσαι τι υπήρχε πριν.
Η θεϊκή σπίθα σου σε συνδέει με τις Στήλες της Δημιουργίας.
Το Μάτι διαθέτει έμφυτη γνώση
πραγμάτων που ο πατέρας μου χρειάστηκε χιλιάδες δοκιμές για να μάθει.
Σε 15 επίπεδα και αμέτρητες πραγματικότητες, βρήκα μία σταθερά.
Τον ήλιο στον ουρανό. Το Γουορλντγουόρμ.
Θέλεις να επαναφέρω την πραγματικότητα από την οποία προέρχομαι.
Δεν θέλω τίποτα απ' αυτά.
Αλλά μπορείς να τα επαναφέρεις όλα, έτσι όπως ήταν.
Ξέρω τι ζητάω.
Μου ζητάς να σώσω ό,τι αγαπώ, αφήνοντας να πεθάνει αυτό που αγαπούσα.
Λούνα, Μάρσι, όλοι σας.
Μακάρι να ήξερα πώς να σας αποχαιρετήσω ξανά.
Ωστόσο, η σύγχυσή μου είναι ευλογία…
γιατί σημαίνει ότι είχα την τιμή να σας έχω στη ζωή μου.
Δεν θα σε ξεχάσω.
Σ' αγαπώ.
Είσαι ό,τι καλύτερο σ' εμένα σε όλα τα σύμπαντα.
-Είμαι έτοιμος. -Δυστυχώς, θα είναι οδυνηρό.
Πάντα έτσι είναι.
Ψάξε με το μυαλό σου.
Αγνόησε την ψευδαίσθηση του φυσικού κόσμου.
Δες τις Στήλες όπως είναι πραγματικά.
Τράβηξέ τες κοντά σου.
Περίμενε.
Μιράνα, όχι. Εντάξει, καλά είμαι.
Νόμιζα ότι το όνομά μου ήταν το πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο.
Τώρα ξέρω ότι σημασία έχει πώς με θυμούνται και ποιος με θυμάται.
Ακόμα κι αν πετύχει, το τελευταίο πράγμα που θα δω είσαι εσύ.
Θα σε δω να πεθαίνεις ξέροντας ότι φταίω εγώ.
Δεν φταις εσύ.
Μπορώ να σ' αφήσω, κι αυτόν το ίδιο.
Δεν ξέρω αν μπορώ να σε σκοτώσω.
Είναι επιλογή μου.
Αυτό που θέλω.
Οι περισσότεροι άντρες θα έλεγαν το αντίθετο.
Δεν είμαι σαν τους άλλους.
Έλα δω. Έλα σ' εμένα με δική σου θέληση.
Θα το κάνουμε μαζί.
Τώρα, σκέψου τον παλιό κόσμο όπως τον θυμάσαι
κι άσε αυτόν τον κόσμο να χαθεί.
Άφησέ τον, Μιράνα.
Άφησέ τα όλα πίσω σου.
Αυτό ήταν, λοιπόν;
Ένιωσα κάτι να συμβαίνει.
Και μετά ήταν σαν να μη συνέβη τίποτα.
Λιγότερο από τίποτα.
Εσύ.
Μόνο ένα πράγμα μένει.
Το κεφάλι σου.
Όχι.
Όχι, δεν σου αξίζει ο θάνατος.
Μείνε να σαπίσεις. Η κόλαση σου ταιριάζει.
Το ξέρει.
Το ξέρει καλύτερα απ' όλους μας.
Μοιάζει στη μητέρα του.
Δώσ' τον μου. Θα τον πάω σπίτι.
Ήταν φίλος μου.
Ήταν αδερφός μου.
Θα έλεγα μια προσευχή,
αλλά δεν νομίζω ότι χρειάζεται.
Οι θεοί τον γνωρίζουν.
Σε μια άλλη ζωή, είχες ένα όνειρο.
Έναν νέο κόσμο.
Έναν καλύτερο κόσμο.
Ας τον χτίσουμε, εσύ κι εγώ.
Ήλιος και φεγγάρι, μαζί.
Μαζί.
Ποτέ ξανά.
Και δεν ζητάς αντάλλαγμα;
Κανείς δεν θα σου έκλεβε το βιβλίο. Κανείς δεν θα τολμούσε.
Είναι το δώρο μου για σένα.
Ένα δώρο από μια θεά είναι κάτι παραπάνω από δώρο.
Είναι θεϊκή χάρη.
-Χάρη; -Πλήρωσες το χρέος σου.
Πες μου.
Βρήκες όλα όσα έψαχνες;
Μ' αγαπάς;
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟΠΑΙΧΝΙΔΙ DOTA 2
Υποτιτλισμός: Μίνα Αθανασοπούλου