SERIAL NETFLIX
Mirano.
Nie bój się.
Jestem nocą.
Jestem cieniem.
Nie jesteś sama.
Nigdy nie byłaś sama.
ZWAŻ: I PHLEBAS PIĘKNY BYŁ
Nie wyglądasz, jakbyś oberwał.
Nie, to coś innego.
Nie ma rany.
Bogowie, czuję ich.
Dusze.
Wszystkie.
Smoki.
Grom.
Wszyscy nie żyją.
Zostałem tylko ja.
Ostatni smok.
Ostatni smok? Jesteśmy ostatni w każdej kategorii.
Może wcale nie musimy.
Filary Stworzenia. Kuźnia.
Co? Nie.
Wysadzić to, co zostało ze wszechświata? To twój plan?
Naprawa wymaga zniszczenia,
myszko.
Kiedyś znałam to miejsce.
Najbezpieczniejsze miejsce we wszechświecie.
Nic nie mogło mnie skrzywdzić.
To był inny wszechświat.
Inna bogini.
Selemene.
- Nie była tym, kim myślałam. - Miała swoje problemy.
Problemy, które trudno wytłumaczyć.
- Pamiętasz ją. - Pamiętam też ciebie.
Pamiętam Daviona…
Opłakiwałam go razem z tobą.
Fymryn.
On wszystko zniszczył.
Nie wszystkich i nie wszystko.
Chcę go znaleźć. Zabić go!
Nie, Mirano.
Zasługuje na to. Jego krew za resztę.
Kiedyś pragnęłam krwi. Pragnęłam twojej krwi.
Cierpiałaś przez mój gniew.
Tylu cierpiało przez mój gniew.
I co na tym zyskali?
Śmierć.
Pustkę.
- To. - To niesprawiedliwe.
- Co takiego? - Wszystko.
Wszystko, co zabrał. To niesprawiedliwe.
Potwornie niesprawiedliwe.
Ale świat nie jest sprawiedliwy.
Powstał, żebyśmy odnajdywali się w ciemnościach
i przynosili ukojenie, gdy koszmary przemijają.
Koszmar, który stworzył, nigdy nie przeminie.
Jestem uwięziona w jego koszmarze.
Tak to wygląda.
Invoker posiada wiedzę na temat wszystkiego.
Poza jedną rzeczą, która jest potężniejsza od nas
i od niego.
Mój ojciec poniósł porażkę tysiąc razy, żeby choć raz zwyciężyć.
Może mi się nigdy nie udać.
Jest taka możliwość.
Ale czy przewyższa to?
Czy przewyższa absolutną nicość?
Nie.
Nie przewyższa.
Muszę się przygotować.
Wy też powinniście.
Filomeno.
Tato.
Gdzie ona jest? Gdzie Mirana?
Odpowiedz, draniu!
Nie.
Lina odeszła. Teraz Mirana.
Co on z nią zrobił?
Gdzie ona jest, do cholery?
Słońce zawsze wschodzi.
Chciałabym mieć twoją wiarę.
Chodźcie za mną.
Za tobą? To labirynt.
Znam wyjście. Już tu byłem.
Mądrze zrobiłaś, odsyłając ich.
Nie pozwolę ci ich skrzywdzić.
Nie mam powodu, żeby ich krzywdzić.
Dolina i wieża są dla ciebie.
Zawsze były dla ciebie.
Nienawidzisz mnie, ale przeżyjesz.
Tak po prostu?
Nie zgrywaj mojej ofiary.
Ofiary?
I tchórza.
Nie możesz nawet na mnie patrzeć.
Spójrz na mnie.
Dokonałam wyboru, którego nie mogłeś znieść.
Wybór dziecka.
Mój wybór. Odebrałeś mi go. Teraz odbierasz kolejny.
Ułatwiłem to, co nieuniknione.
Na światło Meny! Słyszysz, co mówisz?
„Ułatwiłeś to, co nieuniknione”.
Jakby świat był chorym zwierzęciem, którego cierpienie trzeba było ukrócić.
Teraz cię rozumiem.
Tak bardzo boisz się błędu, że nie robisz tego, co właściwe.
Nie pozwolę, żeby to szaleństwo cię pochłonęło, tak jak pochłonęło mnie.
Ostatnia ofiara to zagwarantuje.
Archronicus.
Bez niego nie wezwiesz Kuźni.
Zapamiętałam go. Nie potrzebuję go.
Zapamiętałaś słowa.
Koncepcje i pomysły z imionami takimi jak inne.
Takimi jak moje, zapomnianymi i nieodgadnionymi.
To tylko informacje. Znikną na zawsze.
Nie zrobisz tego. Aby odzyskać tę wiedzę, potrzeba będzie…
Całego życia. Zgadza się.
- Pamiętasz Sturmwolke Tor? - Tak.
Choć staram się nie pamiętać.
Przypilnuj.
Szaleństwo. Głupota. Zaczynamy.
Eksperyment 12 403 będzie ostatni.
Nie chcę z tobą walczyć.
Nie zmuszaj mnie do tego. Nie mogę ci pozwolić zniszczyć księgi.
Córka nie chce z tobą walczyć.
Ale osobiście…
nie mogę się doczekać.
- Pozabijają się. - Nie taki plan ma Davion.
Gra na zwłokę.
Wydaje się impulsywny i lekkomyślny
i zdaje się nie doceniać stawki, ale tak nie jest.
Widzi to, czego my nie widzimy.
Wie, co trzeba zrobić.
Jak wygrać.
I robi to.
Davion walczy.
Walczy jak diabli.
Zwłaszcza gdy walka wydaje się beznadziejna.
Zrozumcie…
Nawet jeśli mi się uda,
konsekwencje dla was wszystkich…
Przeszedłem do Smoczej Twierdzy w wieku 12 lat.
Wiedziałem, co to oznacza. Teraz też wiem.
Nie oczekiwałam życia wiecznego.
Nie oczekiwałam też, że ktoś uśmierci mnie myślami…
Na jedno wychodzi. Na moich warunkach.
A jeśli mój ojciec ma rację? Jeśli tylko pogrążę nas wszystkich?
Już teraz jesteśmy pogrążeni.
Nie jesteśmy.
Nie do końca.
Jeszcze nie.
Wasza Wysokość.
Obawialiśmy się najgorszego.
Byłaś sama.
Nigdy nie byłam sama.
Filomeno.
Wiesz, co musisz zrobić.
Znam twojego ojca lepiej niż ktokolwiek inny.
Może nawet lepiej niż ty.
Niewiele się dzieje z tego, czego sobie nie życzy.
Niewiele się dzieje z tego, czego nie przewidział.
Nie oszukasz go.
Nie przechytrzysz.
Nie będziesz od niego szybsza.
Jeśli spróbujesz go pokonać
w jego grze,
przegrasz.
Podziękuj mojej córce za to, co się dzieje.
Pomogła mi odkryć potencjał Kuźni.
Nie muszę cię zabijać, żeby odebrać ci moc.
Dzierżę w ręku twoją esencję.
Masz jedną broń. Masz tylko jedną możliwość.
Twój ojciec cię kocha. Myśli, że może cię ochronić.
Chciał stworzyć dla ciebie idealny świat,
bo nie rozumie, że coś takiego nie istnieje.
Pomóż mu zobaczyć świat takim, jaki jest.
Pomóż mu żyć w nim i z nim.
Kochasz go, więc powiedz mu prawdę.
I zakończ to.
Bogini.
Nie ma znaczenia, gdzie go ukryjesz, bogini.
Wszędzie jest związany z Kuźnią.
Mogę go przejąć siłą umysłu.
Nie zrobisz tego.
Tato, musimy to zakończyć.
Proszę.
Sturmwolke Tor. Oszalałeś. Prawie przy nim zginąłeś.
To nie był najlepszy pomysł.
Jeśli mogę, poleżę chwilę.
Jasne. Chcesz poduszkę? Miętówkę?
- Wal się. - Ostrożnie.
Nie wiem, gdzie jej więcej znajdziemy.
Nie mam pojęcia.
Wzięłaś ich stronę.
Nie, tato. Nigdy.
Myślałam, że cię chronię.
Chronisz mnie?
Pojawiło się jakiś czas temu, bez ostrzeżenia.
Szukałam leku, ale nie istnieje.
Magia, która daje nieśmiertelność, spowalnia gnicie, ale jej nie zwalcza.
Nie mogę ci powiedzieć, co to ani skąd się wzięło.
Mogę ci tylko powiedzieć, że dziś jestem słabsza niż wczoraj.
Jutro będę jeszcze słabsza.
Co się ze mną dzieje, tato?
Nic mi nie jest?
Żadna magia, nauka ani bogini mnie nie uleczą.
Leczenie wymaga uczynienia mnie kimś innym, niż byłam i kim jestem teraz.
Ta choroba jest częścią mnie. Nie możemy jej wymazać życzeniem.
Ja umrę, tato.
Nikt tego nie zmieni. Nawet ty tego nie zmienisz.
Filomeno. Wiem.
Zawsze wiedziałem.
Myślałem…
Miałem nadzieję…
Że my… Ty…
Że masz więcej czasu.
Nie mamy już czasu.
To koniec.
Domyślam się, że po moim zniknięciu poszło lepiej.
Jak zwykle.
Twój plan był…
Fatalny?
Odważny.
I bardzo ludzki.
Kiedy byłaś mała, błagałaś mnie o domek dla lalek.
Nie widziałem, po co ci on, ale nie mogłem ci niczego odmówić.
Dlatego stworzyłem budowlę w oparciu o pałac Hurra’agdu.
Z zachowaniem najmniejszych szczegółów.
Pamiętam.
Zalałam się łzami.
Ze szczęścia, jak sądziłem.
Póki nie zażądałaś, żebym odesłał domek.
Chciałam domek taki, jak ja go sobie wyobrażałam, a nie ty.
Właśnie.
Zatrudniliśmy najlepszego rzemieślnika w lesie Nightsilver,
żeby zbudował nowy.
Siedziałaś z nim i patrzyłaś, jak pracuje.
Chciałaś wszystko zrozumieć, żeby móc go naprawić, gdyby się zepsuł.
Jest piękny. Wciąż go mam.
Wszystko da się naprawić.
Tato, tak sobie myślałam…
Może jest inny sposób.
Lepszy.
Ty jesteś Okiem, słońcem nad naszymi głowami.
Stałą we wszechświecie, połączoną ze wszystkimi gwiazdami
i ze wszystkimi wszechświatami.
Pamiętasz, co było wcześniej,
a twoja boska iskra łączy cię z Filarami Stworzenia.
Oko niesie wrodzoną wiedzę
na temat rzeczy, których mój ojciec dowiedział się po tysięcznej próbie.
W 15 wymiarach i niezliczonych rzeczywistościach znalazłem jedną stałą.
Słońce na niebie. Worldwyrma.
Chcesz, żebym przywróciła rzeczywistość, z której pochodzę.
Nie chcę tego.
Ale możesz przywrócić wszystko do poprzedniego stanu, który pamiętasz.
Wiem, o co proszę.
Mam ocalić to, co kocham, pozwalając umrzeć temu, co kochałam.
Luno, Marci. Kochani.
Chciałabym wiedzieć, jak się znowu z wami pożegnać.
Moja niewiedza jest swego rodzaju błogosławieństwem.
Bo to znaczy, że byliście obecni w moim życiu.
Nigdy was nie zapomnę.
Kocham was.
Jesteś najlepszą częścią mnie w każdym wszechświecie.
- Powiedz kiedy. - Boję się, że będzie boleć.
Zawsze boli.
Sięgnij umysłem.
Ignoruj iluzję fizycznego świata.
Dostrzeż prawdziwe Filary.
Przyciągnij je do siebie.
Czekaj.
Mirano, nie. Nic mi nie jest.
Kiedyś myślałem, że moje imię jest najważniejsze na świecie.
Teraz wiem, że liczy się to, jak i przez kogo jestem pamiętany.
Nawet jeśli się uda, będziesz ostatnim, co zobaczę.
Będę patrzyła, jak umierasz, i wiedziała, że to przeze mnie.
Nie przez ciebie.
Mogę pozwolić ci odejść. Jemu odejść.
Nie wiem, czy mogę cię zabić.
To mój wybór.
Tego chcę.
Większość mężczyzn powiedziałaby coś przeciwnego.
Nie jestem jak większość.
Podejdź. Sam do mnie przyjdź.
Zrobimy to razem.
Pomyśl o starym świecie takim, jakim go pamiętasz,
i zapomnij o nim.
Zapomnij o nim, Mirano.
Zapomnij o wszystkim.
To wszystko?
Poczułam, że coś się stało.
A potem jakby nic się nie stało.
Mniej niż nic.
Ty.
Została tylko jedno.
Twoja głowa.
Nie.
Nie zasługujesz na śmierć.
Zostań i gnij. Pasujesz do piekła.
On wie.
Wie lepiej niż ktokolwiek z nas.
Wygląda jak swoja matka.
Daj mi go. Zabiorę go do domu.
Był moim przyjacielem.
Był moim bratem.
Pomodliłbym się za niego,
ale chyba nie muszę.
Bogowie znają jego imię.
W innym życiu miałaś marzenie.
O nowym świecie.
O lepszym świecie.
Zbudujmy go, ty i ja.
Słońce i księżyc, razem.
Razem.
Nigdy więcej.
I nie prosisz o nic w zamian?
Nikt ci jej nie ukradnie. Nikt się nie odważy.
To mój dar dla ciebie.
Dar od bogini jest czymś więcej niż tylko darem.
Jest boską przysługą.
- Przysługą? - Twój dług został uregulowany.
Powiedz.
Znalazłaś to, czego szukałaś?
Kochasz mnie?
NA PODSTAWIE GRY WIDEO DOTA 2 OD VALVE
Napisy: Adam Sikorski