W POSZUKIWANIU CZARLA
- Omni? - Tak? Jak mogę pomóc?
Dokończ pytanie.
Gdzie… Co się dzieje? Gdzie jesteśmy?
Omni, czy drzewa chodzą?
Nie są znane żadne gatunki drzew wędrownych.
A wieloryby? Potrafią latać?
Nie. Wieloryby to ssaki morskie.
No tak. Ocean, nie niebo. Tak tylko się upewniam.
Motyl!
Trochę dużawy, ale to rozpoznaję.
To oczywiście Lepidopteria.
- Omni, zidentyfikuj gatunek. - Nie mam go w bazie danych.
Zalecam ucieczkę.
Nie!
Dobra.
Po kolei. Nawiąż kontakt.
Skontaktuj się z pobliskimi sanktuariami.
Nie wykrywam sygnału. Zalecam wspiąć się wyżej.
Dobra.
Skontaktuj się z pobliskimi sanktuariami.
Brak sanktuariów online.
Omni, wyślij sygnał do Sanktuarium 573.
Sanktuarium 573 również jest offline.
Omni, wyślij sygnał do Mat.
Nie odnajduję sygnału MAT 06.
Mat…
Dobra.
Przeszłam szkolenie.
Poradzę sobie.
EVA, ZNAJDŹ MNIE
Pierwsza zasada przetrwania: przelicz zapasy.
Zapas hydrożetek i odżybatonów na 14 dni.
Tuzin twoich ulubionych, truskawkowo-orzechowych.
Dwa jarmużowo-ciecierzycowe.
- Data ważności… - Ktoś tam jest!
Halo! Przepraszam!
Cześć! Hej! Słyszysz mnie?
Może nie rozumiesz. Jestem Eva!
Bonjour!
Konnichiwa! Guten Tag!
Co to?
O nie.
Nie. Puszczaj!
Hej!
Puszczaj!
Puść moją nogę!
Tego nie było na szkoleniu.
Tu śmierdzi!
Jak stąd…
Musi być jakiś sposób, żeby to otworzyć.
- Omni? - Przykro mi.
Gatunek nie widnieje w bazie.
- Hej! Co? - Skradziono mnie.
Kimkolwiek jesteś, to moje!
Nie naciskaj na mnie. I łaskawie nie obwąchuj.
Nie jesteś człowiekiem.
Nie zbliżaj się.
Odsuń się. Zostaw mnie.
Dziękuję, Evo.
Odsuń się.
Tak lepiej.
Czy mam podjąć próbę kontaktu?
Pozyskanie informacji jest wskazane.
Hej! Cześć!
Jestem Eva z Sanktuarium 573.
Dobra.
Jestem człowiekiem.
Człowiekiem.
Widziałeś innych ludzi takich jak ja?
Zaczekaj. Nie odchodź.
Zaczekaj.
Zaczekaj, proszę.
Czekaj, proszę.
Chcą, żebym ich znalazła. Żebym znalazła CzarLę.
Kim jest Szi-na?
To twoje imię? Piękne.
Bestiil.
- Powinniśmy… - Uciekać.
Uciekać!
O tak.
Hej, ocknij się.
Szi-na. Jeśli żyjesz, to się ocknij.
Walczyłam o przetrwanie w 27 różnych sytuacjach…
No dobra, w symulacjach, ale mogę nas stąd wyciągnąć.
Luzik.
Dobra, robi się.
Dzisiaj odniesiesz sukces!
Jestem z ciebie dumny!
Zawołajmy razem „hurra!”.
Jest cudownie!
- Schowaj się, bo zostaniesz szaszłykiem. - Kimkolwiek jesteś, cicho.
Nabierasz sił!
Jestem twoim nowym kumplem.
Rozśmieszasz mnie.
Mat, słyszysz mnie?
To pewnie płytka drukowana. Naprawię ją, gdy stąd uciekniemy.
- Zielona, pomóż mnie… - Kto to mówi?
…ja pomogę tobie i się zakumplujemy.
Proszę.
Dziękuję. Teraz szaszłyk pobiegnie za mną.
No dobra, zabierzmy cię stąd. Okej.
Szybko!
Co my tu mamy?
Jak to odpalić?
Zdaje się, że tak. Szi-na, chodź!
Pośpiesz się!
Dalej!
Wskakuj!
Dam radę.
Dam radę. Da… Nie…
Nie. Nie dam rady!
Pierwsze loty za płoty.
Udało się!
No dalej.
Nie zostawię jej.
- Ty i niebieski śmierdzioch, wskakujcie. - Szybko!
Leć!
Zgubiliśmy go.
Mało brakowało.
Trzymajcie się!
Klif!
Jesteśmy w potrzasku.
- Skaczemy. Trzymajcie się. - Co? Nie skacz!
Potrafisz latać?
Technicznie to szybuję.
To było niesamowite!
Dziękuję…
Otto. Tak mam na imię.
Zaraz, ty mnie rozumiesz?
Tak, rozumiem.
A ja cię słyszę, ale tylko w mojej głowie.
Rany! Jak to możliwe?
Nie mam pojęcia, ale słyszę, co myślisz.
Czyli zamiast mówić, mogę pomyśleć, co chcę ci powiedzieć…
i mnie zrozumiesz?
Jestem bardzo rozumiejący. Tak.
Jeny, ale dziwne.
Mogę pomyśleć…
„Jak leci?”, a ty…
Już wiem! Jesteś gotowy?
Myślę. Wyłapałeś?
Dzięki, że nas uratowałeś.
Gdzie odłożyć robotkę? Ma dziwny posmak.
Tutaj. Tu jest dobrze.
Delikatnie.
Dziękuję.
Kumplujemy się. Pora na szamkę!
Omni, wykonaj analizę systemu Mat.
Analizuję. Dobre wieści. System jest sprawny.
- Odłączono główne przyłącza. - Płytka drukowana, wiedziałam.
Zaraz będziesz jak nowa.
Wyluzuj, muszę czymś podłączyć płytkę.
Hej! No weź.
Nie. Nie wiem, co z tym zrobić.
Że klejące! No tak, do płytki. Dobry pomysł.
Paskudniejsze od jarmużu.
…i nie marudź, że nie smakuje.
Nie marudź?
- Jakbym żuła piasek. - Dobrze. Gumolekt działa.
Rozumiesz mnie.
No pewnie, przecież mówisz.
Ciebie też rozumiem.
Ale nie w głowie.
Czyli ta guma pozwala mi cię rozumieć?
Tak. Dałem ci ją, żebyś zrozumiała dwie kluczowe sprawy.
- Jakie? - Bądź. Cicho.
To nie było miłe. Tylko tyle masz mi do powiedzenia?
Ciesz się, że resztę przemilczę.
Odchodzisz? Czekaj.
Jesteś przynętą na Bestiila. Podziękuję.
Dobra.
Widziałeś innych ludzi?
Nie, tylko ciebie. I uwierz, tyle mi wystarczy.
- Ale… Hej, ta naszywka! - Naszywka?
Skąd ją masz?
Od handlarza z Lakus. Co za różnica?
Co za różnica? To naszywka z Dynastes.
Pochodzi z mojego świata. Od ludzi takich jak ja.
- Zabierzesz mnie do tego… Lakus? - Nie.
Proszę.
Odwdzięczę ci się.
Nawet wiem jak. Przestań gadać.
- Idź sobie. Sio! - Eva, uważaj!
- Uciekaj! - Mat.
- Zostaw mnie! - Mat.
Już dobrze.
To przyjaciel.
Przyjaciel?
- To jak ma na imię? - Szi-na.
Prawda, Szi-na?
Wstrętny ludź i ta paskudna maszyna!
Mieliśmy ciężki dzień.
Gdzie jesteśmy?
Nie mogę przebywać poza Sanktuarium.
- Już po ptakach. - Nie pojmuję, co się tu dzieje.
- Znalazłaś innych ludzi? - Nie.
Ale on ma naszywkę z Dynastes.
Nie jest człowiekiem. A mimo to go rozumiemy.
To? Gumolekt. Guma do żucia obcych. Smakuje jak piach, ale działa jak tłumacz.
- Naprawiłam cię nią, więc to… - Zbadałaś ją?
No pewnie!
Jeszcze pytasz?
No jasne.
Nie została zbadana.
- Omni! - A on, Evo?
- Zbadałaś go? - Obcy nie został zbadany.
Cicho bądź. Ja się nim zajmę, dobra?
Może przeskanujesz okolicę w poszukiwaniu sanktuariów?
Dobrze. To zgodne z protokołem.
Hej. Bardzo cię za to przepraszam.
Jestem Eva z Sanktuarium 573.
A ja jestem niezainteresowany.
Najpierw Bestiil mnie okradł, teraz rzucają mną po łące.
Trzeba było cię nie ratować.
Słuchaj, wynagrodzę ci to jakoś.
Zapłacisz za niedogodności? Odkupisz ekwipunek?
Może…
To cię zainteresowało, prawda?
Mów dalej.
Poznaj omnipoda!
Szczyt ludzkiej technologii. Niezrównanego asystenta.
Handlarz z Lakus zapłaci za niego małą fortunę.
Nie jestem na sprzedaż.
A do tego jaki zabawny.
Zabierz mnie do Lakus, a ta nówka sztuka będzie twoja.
Mam dziesięć lat.
Ta prawie nówka sztuka będzie twoja.
Dobrze.
- Umowa stoi. - Najpierw zabierz nas do Lakus.
- Nas? - Tak. Mnie, Mat i Otta.
Otta? Jakiego Otta?
Tego wielkiego.
Co to mówi w twojej głowie.
W twojej głowie nie mówi?
Nie.
Będzie twój, gdy dotrzemy do Lakus.
Niech będzie.
Może jeszcze wędrujący las weźmiesz?
- Dziękuję, Szi-na. - Nie jestem Szi-na.
Nazywam się Tułaczowiec Kitt. O świcie zabiorę was do Lakus.
Dziękuję, Tułaczowcu Kicie.
- Nawiązałaś kontakt? - Nie namierzyłam innych sanktuariów.
- Znalazłaś ślady innych ludzi? - Nie.
Ci inni ludzie są z naszego sanktuarium?
- Zbudowano je dla sześciorga, prawda? - Tak.
W każdym pokoleniu miało być sześcioro dzieci.
Ale w twoim jesteś tylko ty.
Moje poko… To są wcześniejsze pokolenia?
Wychowałam przed tobą osiem pokoleń.
Nie mogłam ci o nich powiedzieć.
To by ujawniło, że nie miałaś być sama.
Nie miałam być sama.
Gdy przyszła kolej na dziewiąte pokolenie,
część naszego sanktuarium uległa nieznanemu skażeniu z zewnątrz.
Protokół awaryjny zainicjował zamknięcie jednostki 573,
ale jedna kapsuła z sześciu nadal działała.
Moja kapsuła.
Zaprogramowano mnie, abym cię wychowała i chroniła.
To właśnie robiłam…
i będę robić nadal.
Protokół nakazuje wrócić do Sanktuarium.
Wrócić… Nie, nie możemy. Tułaczowiec zabierze nas do Lakus.
- Czym jest Lakus? - Jak ci to wyjaśnić?
Jesteśmy na obcej planecie. To nie jest Ziemia.
Nie? Jesteś pewna?
Tak! Spójrz, ma pierścienie.
Omni, mapa astronomiczna Ziemi. Widok z mojej lokalizacji.
Wyświetlam.
To nie jest obca planeta, Evo.
Ale ci dwaj…
To zdecydowanie obce istoty.
Więc jeśli to jest Ziemia, to co się stało?
I gdzie są wszyscy?
NA PODSTAWIE KSIĄŻEK TONY'EGO DITERLIZZIEGO
PAMIĘCI DAVIDA GALE'A
Napisy: Daria Okoniewska