Είναι κανείς;
Είναι κανείς εδώ;
Εγώ…
Ψάχνω την Ντάριους.
Όχι. Δεν την ψάχνεις.
Δεν ψάχνεις την Ντάριους.
Ψάχνεις απαντήσεις.
ΓΟΥΟΝΤΛΑ
Γεια.
Για την ακρίβεια, αυτό που ψάχνω είναι οι άνθρωποι.
Οι άνθρωποι;
Δεν θα τους βρεις στην παρουσία μου.
Σωστά. Απλώς…
Ξέρετε πού είναι; Πού μπορώ να τους βρω;
Σιωπή.
Οι ερωτήσεις πρέπει να γίνουν σε παρελθοντικό χρόνο,
γιατί οι απαντήσεις μου έχουν ήδη συμβεί.
Ναι. Δεν καταλαβαίνω.
Όχι "Πού πάω;", αλλά "Από πού ήρθα;"
Όχι "Ποιον θα συναντήσω όταν πεθάνω;", αλλά "Ποιος πέθανε προτού τον συναντήσω;"
Όχι μια ερώτηση για κάτι που θες να μάθεις.
Μια ερώτηση για κάτι που δεν έμαθες ποτέ.
Εντάξει.
Θέλω να μάθω τι συνέβη στον πλανήτη προτού γίνει Ορμπόνα.
Τι συνέβη στους ανθρώπους;
Ιδιαίτερα επώδυνο ερώτημα.
Πολύ καλά.
Δώρα χάρισε για χαρισμένα δώρα.
Δώρα χάρισε.
Ένα δώρο. Εντάξει.
Δεν νομίζω ότι έχω κάτι που να θέλεις.
Όμως, έχεις κάτι που θέλω.
Για να δούμε.
Ξέρω ότι υπάρχει ένα κάπου εδώ.
Ναι. Αυτό εδώ, πιστεύω.
Για δες.
Πότε γέμισε αυτό…
Τι στιγμή.
Τι όμορφη.
Υπάρχει τίποτα πιο ευχάριστο από τη γέννηση ενός παιδιού;
Ζητώ συγγνώμη. Νόμιζα ότι ήταν άδειο.
Μισό λεπτό.
Πολύ καλύτερα.
Είναι όλα γεμάτα με αναμνήσεις;
Ευχάριστες αναμνήσεις.
Τώρα είναι δικές μου. Τις βιώνω όποτε το επιλέξω, όποτε το έχω ανάγκη.
Και θέλεις μία δική μου ανάμνηση.
Την πιο χαρούμενη ανάμνηση.
Εντάξει.
Κλείσε τα μάτια σου.
Κράτα σφιχτά τις λαβές.
Και να θυμάσαι.
Άσε την ανάμνηση να σε βρει.
Να σε πάει πίσω σε μια εποχή που δεν είχες έννοιες ή ανησυχίες.
Σε μια εποχή που ένιωθες αγάπη. Ασφάλεια.
Χαρούμενα έκτα γενέθλια. Κάνε μια ευχή.
Όταν ήξερες ακριβώς τι ήθελες.
Ξεκλείδωμα Ντάινα-Θαλάμου.
Πολλά παιδιά, όπως εσύ,
μεγαλώνουν σε υπόγεια καταφύγια σαν αυτό.
Πότε μπορώ να παίξω;
Όταν περάσεις το τεστ Τελικής Αξιολόγησης,
θα περάσεις την πόρτα.
Εκεί θα συναντήσεις την οικογένειά σου.
Και πίστεψες ότι όλα ήταν σωστά στον κόσμο.
Τι είναι αυτό;
Δώρο χαρισμένο. Χαρισμένο δώρο.
Έφτασα στον Ορμπόνα με τους αδερφούς και την αδερφή μου χάρη στον βασιλιά Όχο.
Αντιλαμβανόταν τον πλανήτη σαν ένα ανοιχτό επίπεδο
γεμάτο προοπτικές για ζωή.
Μα εγώ διέκρινα έναν διαλυμένο κόσμο και την αύρα της καταστροφής.
Άκουγα μόνο τα ουρλιαχτά όσων είχαν χαθεί πριν από μένα.
Ένιωθα μόνο τον πόνο ενός βεβηλωμένου κόσμου.
Έβλεπα μόνο τον θάνατο. Και με στοίχειωσαν οι άνθρωποι.
Ποιοι ήταν; Ποιος το έκανε;
Εκείνοι που έψαχνες, που κατέστρεψαν τα πάντα και θάφτηκαν μ' αυτό.
Όχι.
Όχι. Δεν ήρθα εδώ γι' αυτό.
Δεν περιμένω να εκτιμήσουν όλοι τα δώρα μου,
αλλά να ξέρεις ότι το δικό σου σημαίνει πολλά για μένα.
Ο πόνος του παρελθόντος είναι ενίοτε αβάσταχτος.
Εδώ πάνω, με τις αναμνήσεις μου, νιώθω μόνο ευτυχία.
Κάνε μια ευχή.
Πολλά παιδιά, όπως εσύ…
- Πολλά παιδιά, όπως εσύ. - …σε καταφύγια…
Καταφύγια, σαν αυτό.
Όχι. Δεν γίνεται.
Κάτσε, θα σου εξηγήσω.
Άνθρωποι υπόγεια εδώ και τόσο καιρό;
Και μόνο ένας θα ήταν πολύς.
Φύγε.
Υπόγειο τέρας.
- Δαίμονα των λάκκων. Φάντασμα χώματος. - Στάσου.
Φύγε!
Επικείμενος πνιγμός. Εύα, απάντησε.
Εύα, απάντησε, σε παρακαλώ.
Εύα;
Ευχαριστώ, Ότο.
Παραλίγο.
Είσαι εντάξει τώρα. Και δεν έφαγα κανένα νόστιμο ψαράκι.
Μάλλον.
Η Ντάριους…
Όχι. Πρέπει να κάνει λάθος.
Μην είσαι λυπημένη.
Με αποκάλεσε τέρας, Ότο. Απλώς και μόνο επειδή είμαι άνθρωπος.
Υποτίθεται θα ξαναφτιάχναμε τον πλανήτη, αλλά είπε ότι τον καταστρέψαμε.
ΕΥΑ ΒΡΕΣ ΜΕ
Κι αν είμαι μόνη;
Κι αν είμαι η μοναδική;
Εύα, δεν είσαι μόνη.
- Εντάξει. Γέμισε το φλασκί. - Ρόβι;
Εντάξει.
- Θα σου δώσω ό,τι θες. - Ξέρεις τι να κάνεις.
Έχεις δίκιο. Δεν είμαι μόνη. Το μπάλωμα. Ανήκε σε κάποιον άνθρωπο,
γεννημένο σε καταφύγιο. Πρέπει να μάθω πού βρέθηκε.
Όχι τώρα. Τώρα.
Δεν το πιστεύω ότι έμπλεξα έτσι.
- Τι σκεφτόμουν; - Η σκέψη είναι υπερτιμημένη.
- Δεν σκεφτόμουν, έτσι; - Καθόλου.
Τι; Δεν με θεωρείς έξυπνο;
- Πανέξυπνο. - Τότε, γιατί είμαι τόσο χαζός;
Ίσως η εξυπνάδα να ήρθε και να έφυγε.
Έλα δω. Έλα.
- Να σου πω ένα μυστικό; - Ξέρω ήδη για τη νίκη.
Όχι. Καλύτερο.
Εκείνη είναι άνθρωπος.
Εντάξει. Κάποιος ήπιε λιγάκι παραπάνω.
Βλέπω το ύφος σου. Δεν με πιστεύεις.
Κανείς δεν έχει δει άνθρωπο εδώ και καιρό.
Ώρα να κλείσω το μπαρ. Πάει αργά.
Ωστόσο, εσύ ακόμα πίνεις κι εγώ δεν έχω κάπου να πάω.
Ρόβι, τι κάνεις;
Μη με λες Ρόβι.
Δώσ' το μου.
- Ορίστε. Φύγε. - Έμειναν τα μισά;
- Πήρα τα μισά. Εσύ τα άλλα μισά. - Ξέρεις ότι τα χρειάζομαι. Όλα!
- Να μάθω πού βρήκε ο Κάρανκλ το μπάλωμα. - Είναι απατεώνας και ψεύτης.
- Έχω άδικο; - Μην εμπιστεύεσαι όποιον φορά πλεκτά.
Από κάπου ήρθε το μπάλωμα, έτσι;
Όλα από κάπου έρχονται.
Όπως έλεγε ο θείος Μπούντου Ομπίντο
"Για να πας κάπου, ξεκίνα από κάπου!"
- Ή "Φόρα το εσώρουχο…" - Πού πας;
- Είχαμε μια συμφωνία. - Την αθέτησες και πήρα το μερίδιό μου.
- Απλό. - Αυτό ήταν;
- Τελειώσαμε; Έτσι απλά; - Έτσι απλά.
Χρειάζομαι βοήθεια. Μόνο εσύ μπορείς να με πας εκεί που θέλω.
Γιατί; Γιατί εγώ; Δεν χρειάζεσαι εμένα!
Εσύ με έφερες εδώ.
Για τα λεφτά. Τη συμφωνία. Τίποτα άλλο.
Είμαι ένας ξοφλημένος περιπλανώμενος. Τέλος. Δεν μπορώ να βοηθήσω!
Ο Φίσκιαν είπε ότι ήσουν ιχνηλάτης.
Έχει μεγάλο στόμα.
- Η Χόστια μίλησε για την οικογένειά σου. - Για το τίποτα.
Δεν ξέρεις τίποτα για μένα. Μη μου μιλάς. Μη με ακολουθείς.
- Φύγε! - Συγγν…
Η τζάργκαμ δεν δουλεύει; Πολύ αργός ο ανθρώπινος εγκέφαλος;
Τελειώσαμε. Άκυρη η συμφωνία.
Αντίο.
Πώς να βοηθήσει ο Κάρανκλ; Έναν αριθμητικό εντοπιστή βαρεμάρας;
Ή μια συσκευή για να φυτεύεις έναν σπόρο τη φορά;
Ήρθα για το μπάλωμα του Ρόβεντερ Κιτ με το σήμα της Εταιρείας Ντάιναστιζ.
Σωστά. Ναι. Το σήμα της Ντάιναστιζ.
- Έχεις τα 300 σέλακ; - Όχι, δεν τα έχω.
- Αλλά τι αγοράζω με 150; - Μισό λεπτό.
Μισά λεφτά, μισές πληροφορίες.
- Θέλω να μάθω πού το βρήκες. - Δεν έχεις αρκετά λεφτά.
Κι αν σου πω τι είναι αυτά τα ανθρώπινα πράγματα;
Με κάνεις και γελάω. Γελοίο.
Ο Κάρανκλ είναι ειδικός στην ανθρώπινη πραμάτεια.
Πιο ειδικός από έναν αληθινό άνθρωπο;
Τι…
Κάτσε!
Καλώς ήρθες, μοναδική επισκέπτρια.
Συγχώρεσε την αγένεια του Κάρανκλ.
Ίσως κάνουμε μια ανταλλαγή πληροφοριών.
Ξεκινάω. Πού βρήκες το μπάλωμα;
Ο Κάρανκλ έλαβε το μπάλωμα στο Σόλας σε μια ανταλλαγή.
- Τι είναι το Σόλας; - Σειρά μου. Άλλοι άνθρωποι μαζί σου;
Είμαι μόνη. Προσπαθώ να βρω τους άλλους. Πρέπει να μάθω. Τι είναι το Σόλας;
Είναι η πρωτεύουσα του Ορμπόνα.
Εκεί μένει ο σπουδαιότερος συλλέκτης της δυναστείας Ντάιναστιζ, ο Ζιν.
Ο Κάρανκλ τού πούλησε ένα από αυτά στο χέρι σου.
Αυτό εννοείς; Ένα Όμνι;
Μπορεί να έχει ονόματα, ημερομηνίες, τελευταίες τοποθεσίες.
Πρέπει να το βρω.
Ο Ζιν είναι στο Σόλας. Πώς θα πάω στο Σόλας;
Τι εννοείς; Μόνη σου; Όχι, είναι πολύ μακριά.
Θα χρειαστείς προμήθειες, μεταφορικό μέσο και έναν χάρτη.
Ο Κάρανκλ τυχαίνει να έχει έναν.
Για να θυμηθώ. Τον έβαλα…
Εντάξει.
Ναι. Ναι, σωστά. Να τος.
Έλα. Ρίξε μια ματιά. Ο Κάρανκλ θέλει να βοηθήσει. Πάντα βοηθά.
Τι; Παγίδα του Μπεστίλ;
Τώρα που ενεργοποιήθηκε, όπου να 'ναι θα έρθει.
Κι εσύ θα μάθεις για το Σόλας, μικρέ άνθρωπε.
Γιατί εκεί θα πας ως φορτίο!
Ο Κάρανκλ χθες έμαθε για έναν άνθρωπο που ξέφυγε από τον Μπεστίλ.
Ο Ζιν απογοητεύτηκε πολύ που ο Μπεστίλ σε έχασε.
Θα ήσουν το καμάρι της συλλογής του.
Και τώρα θα γίνεις.
Ο Μπεστίλ. Ήρθε πιο γρήγορα από όσο φανταζόμουν.
Μπεστίλ! Εδώ! Ο άνθρωπος είναι εδώ!
Φρόντισε να θυμίσεις στον Ζιν ποιος έπιασε τον άνθρωπο.
- Εγώ. - Εσύ.
Ναι, φυσικά εσύ.
Ο Κάρανκλ ήταν ο μεσολαβητής.
Μη ρίχνεις στο μαγαζί του Κάρανκλ.
Ξέρεις πόσο μου στοίχισε;
Σταμάτα, σε παρακαλώ!
Πλάκα κάνεις;
Μου καταστρέφεις τη ζωή! Σταμάτα.
Ο Κάρανκλ θα πάρει τα λεφτά, ναι;
- Μάδερ, πρέπει να φύγουμε. - Εύα.
Πού ήσουν; Ανησύχησα.
- Με βρήκε ο Μπεστίλ. - Ο Μπεστίλ;
Είναι εδώ. Θα πάμε στο Σόλας.
- Στο Σόλας; Τι είναι αυτό; - Όλα καλά;
- Πού πήγες; - Ο Μπεστίλ βρήκε την Εύα.
- Ο Μπεστίλ; Κακό αυτό. - Όχι. Με τρομάζει.
Μην ανησυχείς. Δεν ξέρει ότι είμαι εδώ.
Μάδερ, είδα την Ντάριους.
- Την Ντάριους; - Ζήτησε να δει τα δάχτυλά σου;
- Εύα, τι έκανες; - Μέγκνταν, Ζούζι, ελάτε στην κουζίνα.
- Τι μας θες; - Άκου.
Είπε ότι οι άνθρωποι κατέστρεψαν τον πλανήτη. Ότι εξαφανίστηκαν.
Δεν μπορεί. Πού είναι όσοι γεννήθηκαν στα καταφύγια;
Δεν έπρεπε να παραβιάσω το πρωτόκολλο και να φύγουμε από το Καταφύγιο.
Ο Κάρανκλ πούλησε ένα Όμνιποντ σε κάποιον στο Σόλας.
Σε κάποιον Ζιν. Ίσως μάθω πού είναι όλοι. Πάμε, τώρα!
- Δεν σε ακολούθησε ο Μπεστίλ; - Όχι.
Το να μείνουμε εδώ είναι το πιο ασφαλές.
Εδώ; Όχι, δεν θα μείνουμε εδώ.
Ένα Όμνιποντ. Στο Σόλας!
Πρώτα το μπάλωμα, τώρα το Όμνι και αυτό. Το βρήκα στο Καταφύγιο.
"Εύα, βρες με".
Κάποιος με ψάχνει. Πρέπει να πάμε στο Σόλας.
- Αρκετά! Δεν θα πάμε στο Σόλας! - Δεν θέλεις να βρω την οικογένειά μου;
- Προτεραιότητα έχω την ασφάλειά σου. - Δεν χρειάζομαι πια την προστασία σου.
- Άλλα δείχνει η εγωιστική συμπεριφορά. - Εγωιστική συμπεριφορά;
Με πόνταρες. Το έσκασες.
Φέρεσαι απερίσκεπτα και θα πάθεις κακό.
Θα μείνουμε εδώ.
Όχι! Δεν θα μείνω εδώ.
Κάποιος θέλει να τον βρω και δεν θα με σταματήσεις.
Το πρωτόκολλό μου λέει να σε βοηθήσω, να σε κρατήσω ασφαλή.
Ακριβώς! Είσαι πολυχρηστικό ρομπότ βοηθός. Όχι η αληθινή μητέρα μου.
- Εύα! - Δεν θέλω τη βοήθειά σου.
Ξέρω ότι ήταν εδώ ο άνθρωπος.
- Πού πήγε; - Δεν το κατάλαβα.
Θα σου δώσω ό,τι θες.
Να κεράσω ένα ωραίο ποτό;
- Μη μιλάς. Πάψε. - Μη φεύγεις.
- Πιες το εδώ. - Μιλάς πολύ.
Μπεστίλ.
Για δες.
Θες να με πας στο Σόλας. Οπότε, να με.
Βρε βρε βρε.
Γεια σου, άνθρωπε.
Κάτι τόσο εύθραυστο δεν πρέπει να είναι τόσο θαρραλέο.
Ίσως γι' αυτό να είσαι η τελευταία.
Εύα;
Εύα.
Εύα!
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ Τ. ΝΤΙΤΕΡΛΙΖΙ
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια