หวัดดีค่ะ
ฉัน…
ฉันมาหาดาเรียสค่ะ
ไม่จริง ไม่ใช่
ไม่ได้มาหาดาเรียส
เธอมาหาคำตอบต่างหาก
หวัดดีค่ะ
ที่จริง ฉันมาหามนุษย์น่ะ
มนุษย์เหรอ
ฉันไม่เฉียดใกล้พวกนั้นหรอก
ค่ะๆ ฉันแค่…
แล้วฉันจะไปหาพวกเขาได้ที่ไหนคะ
เงียบก่อน
ทุกคำถามต้องถามในรูปอดีต
เพราะคำตอบของฉันเกิดขึ้นไปหมดแล้ว
ค่ะ ฉัน ฉันไม่เข้าใจ
ไม่ใช่ "ฉันจะไปไหน" แต่ "ฉันมาจากไหน"
ไม่ใช่ "ตายแล้วจะเจอใคร" แต่ "ใครตายก่อนที่ฉันจะได้เจอ"
ไม่ใช่ถามเรื่องที่เธออยากรู้
ให้ถามเรื่องที่ไม่เคยรู้มาก่อน
โอเค
ฉันอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับโลกนี้ก่อนมีออร์โบน่า
เกิดอะไรขึ้นกับพวกมนุษย์
เป็นความใคร่รู้ที่แสนเจ็บปวด
ก็ได้
ให้ของขวัญก็ได้ของขวัญ
ให้ของขวัญ
ของขวัญ โอเค
ฉันไม่น่าจะมีสิ่งที่คุณต้องการนะ
แต่เธอมีสิ่งที่ฉันต้องการ
ขอดูก่อนนะ
ฉันมีสำรองเก็บไว้แถวนี้แหละ
อ้อ อันนี้แหละ
โอ้โฮ
เติมไปเมื่อไหร่…
น่าประทับใจ
งดงามเหลือเกิน
มีเรื่องไหนน่าปลาบปลื้ม กว่าการเกิดของเด็กคนนึงอีก
ขอโทษ นึกว่าในนี้ไม่มีอะไร
รอสักครู่
ดีขึ้นเยอะ
นี่เป็นโถที่เคยเต็มไปด้วยความทรงจำเหรอ
ความทรงจำแสนสุข
ที่ฉันเก็บไว้เลือกมาซึมซาบได้ทุกเมื่อที่ต้องการ
และฉันต้องใส่ความทรงจำลงไปหนึ่งเรื่อง
เรื่องที่สุขที่สุดด้วย
โอเค
หลับตาสิ
จับหูแจกันให้มั่น
แล้วระลึกอดีต
ให้ความทรงจำผุดขึ้นมา
ไปยังช่วงเวลาที่สุขใจไร้กังวล
ช่วงที่ได้รับความรัก ความอุ่นใจ
สุขสันต์วันเกิดปีที่หกจ้ะเอวา อธิษฐานสิ
ตอนเธอรู้ว่าตัวเองต้องการอะไร
ปลดล็อกโถงไดน่า
เด็กอย่างเธอหลายคน
ก็โตมาในที่หลบภัยใต้ดินแบบนี้แหละ
เมื่อไหร่หนูจะได้เล่นกับพวกเขาคะ
พอสอบรอบสุดท้ายผ่าน
เธอก็จะได้เปิดประตูบานใหญ่
ไปเจอครอบครัวได้แล้ว
และเชื่อว่าทุกอย่างในโลกล้วนดีงาม
อะไรเนี่ย
ให้ของขวัญ ได้ของขวัญ
ฉันมาถึงออร์โบน่าพร้อมพี่น้อง ด้วยความเมตตาของราชาโอโฮ
เขามองโลกเป็นสถานที่เปิดกว้าง
อุดมไปด้วยศักยภาพ
แต่ฉันมองว่ามันเส็งเคร็ง… แออัดไปด้วยกลิ่นอายความล้มเหลว
มีแต่เสียงกรีดร้องของพวกที่ล้มตายไปก่อนฉัน
สัมผัสได้เพียงความลำบากของโลกที่เสื่อมโทรม
เห็นแต่ความตาย เพราะฉันโดนมนุษย์หลอกหลอน
ฝีมือใคร ใครทำ
พวกที่เธอตามหา ผู้ทำลายทุกอย่าง เสร็จแล้วก็ฝังตัวเองตามไป
ไม่ใช่
เปล่า ฉันไม่ได้มาฟังเรื่องนี้
ฉันไม่หวังให้ทุกคนพอใจกับของขวัญฉันหรอก
แต่รู้ไว้ว่าของขวัญของเธอมีค่ากับฉันมากนะ
บางทีความเจ็บปวดจากอดีตมันก็เกินทน
ฉันมีแต่ความสุข เมื่ออยู่กับความทรงจำบนนี้
อธิษฐานสิ
เด็กอย่างเธอหลายคน
- เด็กอย่างเธอหลายคน - ในที่หลบภัย…
ที่หลบภัยเหมือนที่นี่
ไม่นะ เป็นไปไม่ได้
เดี๋ยว แต่… ฟังฉันก่อน
นี่พวกมนุษย์ไปอยู่ใต้ดินหรอกเหรอ
แค่อีกคนเดียวก็เยอะไปแล้ว
ออกไป
ปีศาจใต้ดิน
- ภูติโพรง ผีดำดิน - เดี๋ยวๆ อย่าค่ะ
ออกไป
จะจมน้ำแล้ว เอวา ตอบด้วย
เอวา ตอบด้วย
เอวา
ขอบใจนะอ็อตโต้
เกือบไปแล้ว
ปลอดภัยแล้ว ฉันไม่ได้กินปลาอร่อยๆ เลยนะ
คิดว่าอย่างงั้น
ดาเรียสน่ะ…
ไม่ ฉันว่าเขาไม่รู้จริง
อย่าเศร้าไป
เขาเรียกฉันว่าปีศาจ แค่เพราะฉันเป็น… มนุษย์
พวกเราต้องสร้างโลกขึ้นใหม่นี่นา
แต่เขาบอกว่าเราทำลายโลก แถม…
(เอวา มาหานะ)
ถ้ามีแค่ฉันล่ะ
ถ้าเหลือฉันแค่คนเดียวล่ะ
โถเอวา ไม่ใช่หรอก
- เติมให้เต็มน้ำเต้า - โรวี่
โอเค
- อยากได้อะไรจัดให้ - ดีมาก รู้งานจริงๆ
จริงด้วยอ็อตโต้ ฉันไม่ได้โดดเดี่ยว
แผ่นนั่นเป็นของมนุษย์คนอื่น
เด็กจากที่หลบภัยอีกคน ฉันต้องรู้ก่อนว่ามันมาจากไหน
อีกๆๆ พอ
ฉันเข้าไปพัวพันได้ยังไงเนี่ย
- คิดอะไรของฉัน - ใช่ คิดไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา
- แต่ฉันไม่ได้คิดใช่มั้ยล่ะ - ก็ไม่น่ะสิ
อะไรๆ นายไม่คิดว่าฉันฉลาดเหรอ
- ฉลาดหลักแหลม - แล้วทำไมฉันโง่จัง
อาจจะฉลาดบ้างโง่บ้าง
มานี่ๆๆ
- อยากรู้ความลับมั้ย - ความลับแห่งชัยชนะไง
ไม่ๆๆ ดีกว่านั้น
ผู้หญิงคนนั้นเป็นมนุษย์ หืม
โอเค ดื่มมากไปแล้ว
ฉันดูสีหน้านายออกนะ นายไม่เชื่อฉัน
นี่ ไม่มีใครเห็นมนุษย์มานานแล้วนะ
ฉันปิดร้านก่อนละ นี่ก็ดึกแล้ว
แต่นายยังดื่มไม่หมด แล้วฉันก็ไม่รู้จะไปไหน
โรวี่ ทำอะไรเนี่ย
อย่าเรียกโรวี่
เอาคืนมา
อะ แล้วไปซะ
หายไปครึ่งนึงแล้วเหรอ
แค่ครึ่งของฉัน ของเธอยังอยู่
คุณก็รู้ว่าฉันต้องใช้เงินทั้งหมด
ฉันต้องรู้ว่าคาร์อังเคิล เอาแผ่นไดนาสตีสมาจากไหน
คาร์อังเคิลเป็นจอมต้มตุ๋นหลอกลวง
- ถูกมั้ย - อย่าไว้ใจผู้ชายใส่กางเกงวอร์ม
แต่แผ่นนั่นต้องมาจากที่ไหนสักที่จริงมั้ย
ทุกอย่างต้องมีที่มา
เหมือนที่ลุงบูดู โอบีโด้ชอบพูด
"ถ้าอยากก้าวหน้า ต้องเริ่มก้าว!"
- หรือ "ต้องใส่กางเกงใน…" - จะไปไหน
- เราตกลงกันแล้วนะ - แต่เธอผิดสัญญา
ฉันเลยเก็บค่าจ้างจากเงินพนัน
- ง่ายๆ - แค่เนี้ยนะ
- แยกย้ายเหรอ - แยกย้าย
ขอร้องละ ช่วยฉันที
มีแค่คุณนี่แหละที่พาฉันไปไหนต่อไหนได้
ทำไมต้องเป็นฉัน เธอไม่ต้องใช้ฉันหรอก
คุณพาฉันมาถึงนี่ แล้วก็…
ฉันพาเธอมาเพื่อเงิน เพื่อของ แค่นั้น
พอเถอะ ฉันมันคนเร่ร่อนไม่เอาไหน ไม่ต้องคุยต่อ ฉันช่วยเธอไม่ได้
ฟิสเคียนบอกว่า คุณเป็นสุดยอดผู้เบิกทางแห่งออร์โบน่า
ฟิสเคียนมันขี้โม้
โฮสเตียก็เล่าให้ฉันฟัง
- เรื่องครอบครัวคุณ - เรื่องไร้สาระ
เธอไม่รู้เรื่องฉันเลย เลิกพูด เลิกตามฉันได้แล้ว
- ไปให้พ้น - ฉัน…
อ๋อ จาร์กัมหมดฤทธิ์แล้วเหรอ
สมองมนุษย์เฉื่อยเหรอ
พอกันที เลิกสัญญา
ลาก่อน
มีอะไรให้คาร์อังเคิลช่วย
เอาแป้นวัดระดับความเบื่อมั้ย
หรือจะเอาเครื่องหยอดเมล็ดพืชทีละเมล็ด
ฉันมาถามเรื่องแผ่นที่คุณขายให้โรเวนเดอร์ คิทท์
แผ่นที่มีโลโก้ไดนาสตีสคอร์ปอเรชั่น
อ๋อ ใช่ โลโก้ไดนาสตีส
- เธอมี 300 เชลแล็คเหรอ - ไม่มี
- แต่ 150 ได้อะไรบ้าง - เดี๋ยวนะ
เงินครึ่งนึง ก็ข้อมูลครึ่งเดียว
- ฉันแค่อยากรู้ว่าเอามาจากไหน - ครึ่งนั้นเกิน 150
ถ้าแลกกับการบอก ว่าของมนุษย์ในนี้ใช้ทำอะไรบ้างล่ะ
ฟังแล้วขำ ตลกน่ะ
คาร์อังเคิลเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านของใช้ของมนุษย์
เชี่ยวชาญกว่ามนุษย์ตัวจริงเหรอ
ว่าไง…
เอ๊ะ
ขอต้อนรับ ลูกค้าสุดพิเศษ
ขออภัยที่คาร์อังเคิลหยาบคาย
งั้นเราอาจจะแลกเปลี่ยนข้อมูลกันได้
ได้ งั้นฉันก่อน คุณได้แผ่นนั้นมาจากไหน
คาร์อังเคิลได้แผ่นนั้นมาตอนซื้อขายสินค้าที่โซลาส
โซลาสคืออะไร
อ๊ะๆๆ ตาฉันแล้ว
มีมนุษย์คนอื่นมาด้วยมั้ย
ฉันมาคนเดียว นี่กำลังพยายามหาคนอื่นอยู่
บอกหน่อยว่าโซลาสคืออะไร
โซลาสเป็นเมืองหลวงของออร์โบน่า
บ้านของซิน นักสะสมผู้ยิ่งใหญ่ แห่งราชวงศ์ไดนาสตีส
คาร์อังเคิลเอาของ หน้าตาแบบนี้แหละ ไปขายให้เขา
ออมนิอีกอันเหรอ
มันอาจจะมีชื่อ วันที่ ตำแหน่งสุดท้ายที่พบ
ฉันต้องไปเอามา
ซิน อยู่โซลาสเหรอ ฉันจะไปโซลาสได้ยังไง
ยังไงนะ ไปเองน่ะเหรอ ไม่ได้หรอก มันไกล
ต้องมีเสบียง พาหนะ และแผนที่
อาฮะ คาร์อังเคิลมีแผนที่อยู่แผ่นนึง
อยู่ไหนล่ะ เก็บไว้…
โอเค
เออ จริงด้วยๆ นี่ไง
มาๆ ดูนี่
คาร์อังเคิลอยากช่วย อย่างเต็มใจ
อะไรเนี่ย กับดักของเบสตีลเหรอ
กับดักทำงานแล้ว เดี๋ยวเขาก็มา
แล้วเดี๋ยวเธอก็จะได้รู้จักโซลาส มนุษย์เอ๋ย
เพราะเธอต้องไปที่นั่น… ในตู้สินค้า
อ๊ะๆ
เมื่อวานคาร์อังเคิลไปที่นั่น
ก็ได้ยินว่ามนุษย์หนีกับดักเบสตีล
แล้วซินก็ผิดหวังมากที่เบสตีลปล่อยเธอหลุดมือ
เขากะจะเอาเธอไปเป็นของสะสมล้ำค่า
ซึ่งก็กำลังจะได้เป็น
โอ้ เบสตีลมาเร็วกว่าที่คิดแฮะ
เบสตีล! ทางนี้ มนุษย์อยู่นี่
อย่าลืมบอกซินนะว่าใครเป็นคนจับมนุษย์ได้
- ฉันไง - นายไง
ใช่ นายแหละ
คาร์อังเคิลเป็นแค่พ่อค้าคนกลาง
อย่ายิงร้านคาร์อังเคิลสิ
รู้มั้ยว่าทำร้านไปเท่าไหร่
หยุดนะ
ตลกน่า
ชีวิตฉันพังแล้ว หยุดนะ
คาร์อังเคิลยังได้เงินใช่มั้ย
- มาเธอร์! รีบไปเถอะค่ะมาเธอร์ - เอวา!
หายไปไหนมา ฉันเป็นห่วงแทบแย่
- เบสตีลเจอหนูแล้ว - เบสตีลเหรอ
เขามาแล้ว รีบหนีเถอะ ไปโซลาสกันค่ะ
โซลาส โซลาสคืออะไร
มีเรื่องอะไรรึเปล่า
นั่นสิคะ แล้วคุณจะไปไหน
เบสตีลเจอเอวา
- เบสตีลเหรอ แย่แล้ว - ไม่เอา หนูกลัว
เปล่าๆ ไม่ต้องกลัว เขาไม่รู้ว่าฉันอยู่นี่ โอเคนะ
มาเธอร์ หนูไปหาดาเรียสมา
- ไปหาดาเรียสเหรอ - เขาขอดูนิ้วเท้ามั้ย
เอวา หนูทำอะไรลงไปเนี่ย
แม็กแดน ซูซี่ ไปช่วยแม่ในครัวหน่อยจ้ะ
- ช่วยอะไรได้คะ - มาเธอร์คะ
ดาเรียสบอกหนูว่ามนุษย์ทำลายโลก
มนุษย์หมดโลกแล้ว
แต่ไม่ใช่สิ
เด็กจากที่หลบภัยอยู่ไหนกันหมด
ฉันไม่น่าข้ามขั้นตอนเลย
เราไม่ควรออกจากที่หลบภัยเลย
มาเธอร์คะ คาร์อังเคิล ขายออมนิพอดให้คนในโซลาส
คนชื่อซิน
หนูอาจจะหามนุษย์เจอก็ได้ รีบไปที่นั่นเร็ว
- แน่ใจเหรอว่าเบสตีลไม่ได้ตามมา - แน่ค่ะ
งั้นอยู่ที่นี่ก็อาจจะปลอดภัยที่สุด
ที่นี่เหรอ ไม่ๆ เราอยู่ไม่ได้
มีออมนิพอดอยู่ในโซลาส
หนูเจอแผ่นโลโก้ก่อน แล้วเจอออมนิ แล้วก็ๆ นี่
หนูเจอนี่ในที่หลบภัย
"เอวา มาหานะ"
มีคนตามหาหนูอยู่ หนูต้องไปโซลาส
พอได้แล้ว เราไม่ไปโซลาส
ไม่อยากให้หนูเจอครอบครัวเหรอ
- ฉันมีหน้าที่หลักคือปกป้องหนู - ไม่ต้องปกป้องแล้ว
เห็นแก่ตัวแบบนี้ จะไม่ปกป้องได้ยังไง
เห็นแก่ตัวเหรอ
เอาฉันไปพนัน แอบไปข้างนอก
ทำอะไรบุ่มบ่ามแบบนี้หนูจะเดือดร้อนนะ
เราจะอยู่ที่นี่
ไม่เอา หนูไม่อยู่
มีคนอยากให้หนูไปตามหา ซึ่งหนูก็จะไป
หน่วยมาเธอร์ต้องช่วยเหลือปกป้องเด็กที่ดูแล
ใช่ เพราะคุณเป็นหุ่นยนต์อรรถประโยชน์
ไม่ใช่แม่แท้ๆ ของหนู
- เอวา! เอวา! - ไม่ต้องมาช่วย
ฉันรู้ว่ามนุษย์เพิ่งมาที่นี่
- มันไปไหนแล้ว - มนุษย์เหรอ ไม่เห็นรู้เรื่องเลย
อยากได้อะไรเอาไปเลย
เครื่องดื่มฟรีมั้ย
- เงียบๆ หุบปาก - ไม่ต้องไป
- ดื่มที่นี่ได้เลย - พูดมาก
เบสตีล
ดูนั่นสิ
อยากพาฉันไปโซลาสนี่ ฉันมาแล้วไง
จ๊ะเอ๋ๆ
ว่าไงมนุษย์
บอบบางขนาดนี้ ไม่ควรห้าวเลยนะ
มิน่าถึงเหลือคนสุดท้ายในโลก
เอวา เอวา
เอวา!
(สร้างจากหนังสือของ โทนี่ ดีเทอร์ลิซซี่)
คำบรรยายโดย โบ นวลักษณ์