Niemand ontsnapt aan Besteel, de beste jager van Orbona.
Vooral geen miezerig mens.
Je houdt je mond bij koningin Ojo's raadsheren…
…anders leg ik je het zwijgen op. Begrepen?
Hier is dan het levende mensenexemplaar.
Zuster Darius had het dus mis. De mensen zijn niet uitgestorven.
- Aardespook. - Graafduivel.
- Waar heb je 't gevonden? - Dat weet ik, broeder Loroc.
In een diep, ondergronds hol, uitgegraven met z'n klauwen.
- Toch? - Zoiets.
- Ze was bij 'n handelaar in Lacus. - Wat een gedrocht.
Ja. Zeg dat wel. Die gladde huid, die kraaloogjes.
En die geur.
- Walgelijk. - Niet te dichtbij.
Het is een gevaarlijk, onvoorspelbaar ras…
…maar ik kijk ernaar uit om 't te bestuderen.
- Een echt mens. - Majesteit.
Toe, wend uw ogen af. Het kan uw brein laten smelten.
Wat? Hoe kunnen we onszelf beschermen, Zin?
- Ben jij Zin? - Het kan praten.
- Waar is de Omnipod die… - Mond dicht.
Bewakers.
Laat me los.
Zet haar neer.
Zin, haal dat smerige wezen hier weg. Het vormt een gevaar voor de koningin.
Blijf van me af.
- Waar gaan we heen? - Ik heb vele bedreigde wezens bestudeerd.
Waar is die Omni van Caruncle?
Als een soort uitsterft, herstelt de natuur zichzelf.
- We zijn niet uitgestorven. - Maar mensen zijn 'n geval apart.
Jullie proberen de wereld mee te trekken in jullie val.
Hoe kan zoiets breekbaars toch zoveel kapotmaken?
Wil je soms informatie?
Geef me de Omni en ik vertel je alles over mij, over mensen.
- Alles. Ik ben een open boek. - Nee. Je begrijpt het niet, mens.
Ik kom er wel achter als ik je opensnij. Maar ik begin eerst met je strottenhoofd.
- Laat dat niet gebeuren. - Goed idee.
Help. Het verblindt me. Ik zie niks. Haal het van me af.
Bewaker. Haal dat gedrocht nu van me af.
Haal het van me af.
Waar is het? We moeten het vinden. Loroc mag het niet weten.
Anders doet hij me wat. Vind het.
Was je maar hier.
Je gelooft nooit wat er vandaag het paleis binnenkwam. Een echt mens.
Dat was wel even schrikken. Ik mis je heel erg, vader.
Bewakers. Hier.
- Snel… Niet mijn brein smelten. - Hé. Nee. Geen bewakers.
- Ga je m'n brein smelten? - Wat? Nee, ik…
Jullie kijken daar en wij hier.
Ik bedoel, ja, daag me niet uit, want anders smelt ik het misschien wel.
Je brein. Oké?
Dus stuur de bewakers weg of er zwaait wat.
- Mensen kunnen geen brein smelten. - Stil, Omni. Speel nou mee.
Bewakers. Mooi. Zoeken jullie de mens? Het ging die kant op. Snel.
Bedankt.
Of… Ik bedoel, bedank jezelf dat je je brein hebt gered.
Niet dat ik je dat smelten wil aandoen…
…maar ik moet wel, tenzij je me helpt zoeken.
Kijk. Zin kocht er zo een en het is ergens in dit paleis.
Ik kan helaas niet buigen, Majesteit.
Een mensenartefact. De enige plek die ik me kan bedenken, is bij de verzameling.
- Verzameling? - Ja, mijn vaders verzameling.
Maar de deur gaat alleen open met de scepter.
Die daar? Gaat er een alarm af als we 'm meenemen?
- Nee. - Serieus? Kom, dan pakken we hem.
Waarom heb jij hem niet?
- Dat ligt ingewikkeld. - Maar jij bent de koningin.
Je had de mens niet mogen laten ontsnappen.
Nee, nee, de zuilbewakers zijn het paleis nu aan het doorzoeken.
Ze hebben het gauw genoeg te pakken. Geen zorgen.
Ik heb alles onder controle.
Niet zo neerbuigend. Ruik je het niet?
Nee. Ik bedoel, ja… Jij?
Het ruikt alsof het hier net is geweest.
Geen zorgen, ze zullen het gauw genoeg opsluiten.
Hopelijk heb je gelijk, anders beland jij achter tralies.
Staat je goed.
Hier zul je veilig zijn.
Koning Ojo's verzameling van mensenartefacten.
Oké. Hij was erg gefascineerd door mensen.
Loroc zegt dat de artefacten mijn vaders brein overnamen en hem tot waanzin dreven.
Daarom heeft hij ze hier opgeborgen.
Wat belache… lijk slim van hem.
- Het kan echt je brein overnemen. - Hier. Zoals deze.
Wauw. Dus de Omnipod zit in een van deze?
Ja. Hier heeft Zin hem vast opgeborgen.
- Omni? - Geen signaal.
Oké. Laten we met deze beginnen.
Ballen. Om te gooien, stuiteren, rollen, vangen, trappen, dribbelen.
Fiets. Net als in de Bunker. Tuba. Maakt een grappig geluid.
Platenspeler. Stereo.
Polaroidcamera… met flitser.
Die is groot.
Hé, kun je dat ding wegsturen? Hallo? Denk aan je brein.
- Koningin? - Het is Chip.
- Chip? - Ja. Hij was mijn vaders favoriet.
Alleen trouw aan hem.
Hij is niet zoals de anderen.
Chip. Misschien kan hij bij de bovenste komen?
Bedankt, Chip.
Hé, luister.
Ik ga niet, je weet wel, je brein smelten.
- Nee? - Dat zou ik nooit doen.
En ik kan het niet. Ik smelt geen hersenen.
Goed om te weten.
GELUK
- Wauw. - Hij doet het.
Moet je zien.
- Welkom in het land van geluk. - Wat is het? Een geheim altaar?
Geen idee. Je vader wist waarschijnlijk meer over mensen dan ik.
- Oké. - Veel geluk.
Krijg nou wat. Hoeveel pech kun je hebben?
- Volgens mij is 't een spel. - Vader was weg van jullie spelletjes.
- Een spel? Natuurlijk. - Correct. Dit is een flipperkast.
Veel geluk.
Druk op de knop. Zo ja.
- Ja, hoor. - Goed zo.
Snel. Kom op.
Ja. Geniaal.
Wat doe je met je hand?
Dat is een high five. Dat doen mensen als ze blij zijn.
We moeten elkaars handen aanraken.
Zo?
Ik denk het. Het gaat ons goed af.
- Veel geluk. - Dit is leuk.
Ik heb eigenlijk nog nooit…
Wat?
Vrienden gehad.
- Ik ook niet. - Wat?
Dat geloof ik niet.
Nee, echt. Ik ben opgegroeid in 'n bunker. Ik had denkbeeldige vriendjes.
Wauw. Dat klinkt eigenlijk best zielig.
Nou, soms gil ik in de gangen en doe ik alsof de echo's vrienden zijn.
Ik praat al tien jaar tegen m'n enige vriend: m'n pop Meego.
En dan nu: geluksmuntje.
Nou, laten we die Omnipod maar zoeken, zodat je mijn brein niet smelt.
Ik ben blij dat jij me helpt.
Hoezo heb je geen vrienden? Je bent de koningin.
Pas als ik m'n opleiding naar Lorocs tevredenheid afrond.
Ik moest trainen voor iets waarvan ik niet eens weet of ik het kan.
Je maakt meer kans dan ik. Je bent nergens bang voor.
Ik kan heel goed doen alsof.
Ja, ik lijk stoer, maar ik ben een zenuwpees.
Je bent geen zenuwpees.
En jij bent een geboren koningin. Je stuurde die bewakerreus gewoon weg.
En jij ging dapper tegen Loroc en Zin in.
Ik gedroeg me als 't monster waar ze me voor aanzien. Misschien had Darius gelijk.
Mijn vader was het niet eens met Darius of Loroc.
Toen onze planeet stervende was, koos hij deze planeet om op te wonen.
Hij plantte het zaadje dat uitgroeide tot het huidige Orbona.
Maar hij stond versteld toen bleek…
…dat hier ooit een hele beschaving leefde.
Waarom denk je dat hij dit allemaal verzameld heeft?
Hij was gefascineerd door mensen. Hij wist wat ze hadden gedaan…
…maar toch geloofde hij dat ze vriendelijk en goed waren.
Nu weet ik dat hij gelijk had.
Daarom heb ik die Omni nodig. Ik wil m'n soort vinden.
Ik heb een idee.
- De Goudvis. - De Goudvis?
Vader vernoemde hem naar jullie dodelijkste roofdier.
Ik heb deze niet meer gezien sinds ik klein was.
We reden er samen in toen ik amper boven het dashboard uitkwam.
- Hij zou van mij worden. - Je mist hem vast heel erg.
Ja.
Kom. Stap in.
Wat gaaf.
Orboniaanse technologie.
In een mensenauto.
Zijn wens was dat mensen en Orbonianen grondstoffen en de planeet deelden.
Neem jij 'm maar. Gebruik 'm om je soort te vinden.
- Dat kan ik niet aannemen. - Dat zou vader gewild hebben.
Bedankt.
Daar zijn ze.
Grijp de mens.
- Nee. - Nee? Beschermt u dit wezen?
Ze is mijn vriendin.
Vriendin? Het ontvoerde u. Ze had uw brein kunnen smelten.
- Wacht… - Laat me los.
Zo gedraagt een koningin zich niet. U maakt de troon en uw vader te schande.
Loroc, je begrijpt het niet. Luister nou.
Kijk jou nou. Zacht, iel, geen klauwen, kleine tanden.
Je zintuigen zijn zwak, onderontwikkeld en niet op je omgeving afgestemd.
Maar toch heerste jouw soort over deze planeet.
- Loroc wil weten hoe. - Daar weet ik niks van.
- Ik wil alleen Caruncles Omnipod vinden. - Dus je zocht er zo een.
- O nee. - Die is van mij.
- Nu zijn ze allebei van mij. - Niet waar.
Die Omni-stenen staan vast mooi in je vitrine.
Help. Mama, ik ben bang. Er zit een monster achter me aan.
Hierzo.
Help. Ik ben bang.
Blijf uit m'n buurt met dat ding of ik smelt je organen één voor één.
- Brein, toch? - Maakt niet uit. Ik smelt ze allemaal.
Jij krijgt een hogere dosis.
- Ik help jou. - Help?
Zo zelfingenomen. Wil je soms een pijnlijke dood sterven?
- Samen. - Ik help.
Ik ben hier alleen voor Caruncles Omni. En je bent een rationeel wezen…
…dus als je bewijs ziet van m'n krachten, hoef ik je geen pijn te doen.
Bewijs? Welk bewijs?
De zandsluiper.
Jij gillen. Slapen.
Ik gillen. Slapen.
Zijn inwendige organen en hersenen zijn nu gesmolten smurrie.
Kijk zelf maar. Ik zou handschoenen aandoen.
- Help. Bewakers. - Wacht. Losmaken.
Hé. Kom terug met die Omnipods.
Bewaker. We hebben een noodsituatie in het lab.
Bewakers.
O, kom op. Met hoeveel zijn jullie?
Oké. Naar de Goudvis.
Wat? Waar is-ie?
Chip.
Bedankt, Chip.
Stap in. Opschieten. Of ik smelt je hersenen.
- Je kon toch niet rijden? - Klopt.
Kijk uit.
Ik haal je hier weg.
We kunnen nog niet weg. Zin heeft nu beide Omnipods.
Dan gaan we ze halen.
Maar Loroc dan? Je zit al flink in de nesten.
Ik zit niet in de nesten.
Jij. Bewakers. Grijp de mens.
- Majesteit, de mens was… - Ik zei nee.
En nu opzij. Je zit op mijn troon.
Deze mens heeft uw brein overgenomen, net als bij uw vader.
Zwijg over m'n vader. Je spreekt niet meer voor hem of z'n koninkrijk.
Geef me mijn scepter.
- Nu. - Bewakers.
De koningin is bezweken. Neem 'r mee.
Bewakers? Grijp ze allebei. Nu.
- Wa… - Ik ben koningin Ojo. Heerser van Orbona.
Geef me nu mijn scepter.
Zin. Breng me de Omnipods.
Ja, Majesteit.
Kom op. Kom op, doe het.
Herstel Omni generatie acht.
Hallo. Stel je vraag.
Waar is de oorspronkelijke eigenaar?
Coördinaten 40,7128 graden noordwaarts, 74,0060 graden westwaarts.
- Hoe ver is dat? - 256 kilometer. Start dataoverdracht.
Weet je 't zeker?
Zoals ik al zei, zou vader dit gewild hebben.
- Dataoverdracht voltooid. - Ik bel je nog wel, vriendin.
Jij komt er wel, Eva. Ik weet dat we elkaar nog eens zullen zien.
Ik hoop het, Majesteit.
En bedankt, Chip.
Aardespook.
NAAR DE BOEKEN VAN TONY DITERLIZZI
Vertaling: Inge van Bakel