COMIC-CON W SAN DIEGO (2022)
Mamy coś dla was.
Jako pierwsi zobaczycie
zwiastun filmu Czarna Pantera: Wakanda w moim sercu.
O mój Boże.
SAN DIEGO − MIĘDZYNARODOWY COMIC-CON
NA PLANIE CZARNEJ PANTERY (2017)
Hej, co robisz?
NA PLANIE KAPITANA AMERYKI: WOJNA BOHATERÓW (2015)
-Obczajam cię. -Nie, nie ma...
Nie ma za kulisami.
Wszystko psujesz.
Chada nie ma już z nami.
NA PLANIE AVENGERS: WOJNA BEZ GRANIC (2017)
Ale jego duch, pasja, geniusz, duma, kultura
i to, jaki wpływ wywarł na branżę,
zostanie na zawsze.
Stojąc tu przed wami,
przysięgam, że czuję obecność Chada.
ZA KULISAMI „CZARNA PANTERA: WAKANDA W MOIM SERCU”
Kręcimy.
Dobra.
Film jest przepełniony żalem i bólem,
które niestety mają odbicie w rzeczywistości.
Chad rozumiał, jakie znaczenie ma
prawdziwe ukazanie takiego świata.
On i John Kani,
który jest sławnym aktorem w RPA i który grał jego ojca.
Na planie Kapitana Ameryki stwierdzili,
że w filmie wykorzystają język xhosa.
Stworzyli precedens,
używając przepięknego
i specyficznego języka afrykańskiego, który stał się wakandyjskim.
Jestem szczęśliwy, ojcze.
To ustanowiło precedens dla świata Wakandy.
CZARNA PANTERA (2018)
W pierwszym filmie o Czarnej Panterze
bardziej wychwalano Afrykę, niż ją wykorzystywano.
Do tego jesteśmy bardziej przyzwyczajeni.
W końcu uznano nasz wkład.
Ludzie byli tym podekscytowani.
Pięknie przyjęto naszą kulturę i etniczność.
Taka przypominajka, że każdy z nas ma bogatą historię.
-Mój królu! -Przestań.
Podczas kręcenia pierwszej Czarnej Pantery
połączyło nas coś więcej niż tylko współpraca.
Zaprzyjaźniliśmy się.
Cała obsada.
Zżyliśmy się ze sobą
i bardzo cierpieliśmy, kiedy straciliśmy Chadwicka.
-Bierz się do pracy. -Boże kochany.
-Niestety. -Boże.
RYAN COOGLER − REŻYSER
Rany...
Po takiej stracie nie da się pozbierać.
Uczysz się z nią żyć.
Uświadomiłem sobie, jakie miałem szczęście
pracować z Chadwickiem, zanim zmarł.
W oświadczeniu napisał,
że granie T'Challi było dla niego zaszczytem.
Wzruszyło mnie, że cenił naszą współpracę,
bo dla mnie wiele znaczyła.
Czułem, że musimy działać dalej.
I dalej pracować z ludźmi, na których mu tak zależało.
W sensie...
Ja to widzę tak...
Tak.
Nie używasz technologii spalania.
-Nie. -Ale ją rozumiesz.
Było to dla mnie ciekawe ćwiczenie,
bo już wcześniej kręciłem sequel.
Sequel do Creeda.
Duchowa i prawdziwa kontynuacja
filmów Rocky'ego.
Ale nigdy nie robiłem sequela do czegoś, co sam nakręciłem.
Jak zostanie na głowie,
jeden obrót wystarczy.
Będą w...
-Skupienie, ale nie za szybko. -Tak.
Połowa prędkości.
Jednym z pytań, które padło
podczas burzy mózgów było,
czym jest film o Czarnej Panterze?
Wiedzieliśmy, kim jest Czarna Pantera,
ale co się składa na sam film?
Czy kolejny film wpasowałby się do tego świata?
Jaki byłby odbiór widowni?
Opłakujemy stratę króla.
Ale nie myślcie, że Wakanda straciła zdolność
ochrony naszej ziemi.
Cięcie. Dobra robota.
-Cięcie. -Poczekajcie.
Jasne.
Chciałbym wszystkim podziękować za ten pierwszy dzień.
Nakręciliśmy piękną scenę.
Dobrze jest wrócić do pracy.
Zwłaszcza przy tym filmie.
Musimy uhonorować dobrego przyjaciela.
Kolegę po fachu.
Wspaniale się to zapowiada.
Dziękuję za dzisiaj
i za następne 90 dni, które nam zostały.
Bardzo wam dziękuję.
Są silne motywy przewodnie.
Motyw rodziny,
ochrony, miłości, troski.
Wszystko w jednym miejscu. Pięknie jest to odkrywać,
zwłaszcza że wielu tak czuje
po tych ostatnich latach.
Ludzie doznali straty.
W filmie można przekazać,
że czujemy to samo
i możemy się z tym utożsamiać.
I być może w ten sposób
ludzie wyrażą swoje uczucia i pogodzą się ze stratą.
W filmie sporo się dzieje.
Jest naprawdę piękny.
Dla mnie Wakanda oznacza dom.
Przynależność.
Wspólnotę.
CZARNA PANTERA (2018)
Tożsamość społeczną
i to jak się wspieramy, żeby żyć dalej.
W drugim filmie nastąpił
rozwój świata Wakandy. To była dopiero zabawa.
Ci, którzy są z Wakandy,
zobaczyli, jak wygląda cała okolica.
Pogłębiliśmy wiedzę o tym wspaniałym narodzie.
Plany filmowe są przeogromne.
Wszystko chciałam zbudować.
Mamy małe Rivertown...
HANNAH BEACHLER − SCENOGRAFKA
którego wcześniej nie pokazano.
Oparte na plemieniu River i ich zielonym kolorze.
Chcieliśmy to pokazać,
jak również inne piękne kolory,
które widać na tkaninach.
WAKANDA − PREWIZUALIZACJA
Tym razem użyto przeróżnych kolorów
i bardzo mnie to cieszy.
Można też zobaczyć naszą stolicę, Złote Miasto.
Złote Miasto jest jak Manhattan.
Połączenie różnych dzielnic w jednym miejscu.
GRAFIKA KONCEPCYJNA
Różne plemiona
żyją w Złotym Mieście, które jest stolicą.
Jedynym, którego tam nie znajdziecie, jest plemię Jabari.
Oddzielone od reszty Wakandy.
GRAFIKA KONCEPCYJNA
Żyją w ośnieżonych szczytach górskich.
CZARNA PANTERA (2018)
North Triangle to miejsce, gdzie Bashenga złożył miecz.
Najstraszne miejsce w całej Wakandzie, włączając w to stolicę.
Tam też żyje Okoye.
Sporą część projektu North Triangle oparto na pomysłach Danai Guriry,
naszej wspaniałej aktorki, która zagrała Okoye.
Pochodzi z Zimbabwe
i plemienia Szona.
Okoye czuje się jak w domu dzięki tradycjom
i dzięki temu, co reprezentuje.
Nie mogłam uwierzyć, jak przedstawiono niektóre rzeczy
z różnych kultur, w tym mojej.
Dorastałam w kraju, w którym niedawno
zakończyła się kolonizacja.
WAKANDA − PREWIZUALIZACJA
Zrozumienie istnienia narodu takiego jak Wakanda
to zrozumienie jego wyjątkowości.
Naród, który postawił pytanie:
„Kim bylibyśmy jako kontynent, gdyby nas nie skolonizowano?”.
Sama Wakanda jest pojęciem,
RUTH CARTER − KOSTIUMOGRAFKA
do którego chcieliśmy wrócić i go dopracować.
Widać ulepszoną technologię i nową zbroję.
Kiedy w końcu widać kostium Mrocznego Anioła,
łączy się bezpośrednio z komiksami.
Mroczne Anioły w komiksach mają odcienie niebieskiego.
Pomysł na projekt wyszedł prosto z komiksów
i łączy się bezpośrednio z aktorem i historią.
Ruth wyczerpuje każdy pomysł
pod kątem zbierania informacji
i połączenia z innymi artystami,
żeby zbudować świat Wakandy.
Po wejściu do magazynu
widać rzędy wieszaków i stojaków,
stoły z biżuterią, tkaniny
i kostiumy sprowadzone z Afryki i całego świata.
To po prostu niesamowite.
Nasza doktryna pozostaje niezmienna.
Pod żadnym pozorem nie sprzedajemy nikomu wibranium.
Nie dlatego, że potrafi być groźne.
Dlatego że groźni potraficie być wy.
Od razu się odnajduję, kiedy wkładam kostiumy.
Hafty, kamienie na tkaninie,
peleryny i nakrycia głowy.
Podniosła poprzeczkę.
W każdym kostiumie czułam się królewsko.
Każdemu zaszkliły się oczy
z powodu piękna kostiumów.
Zawsze mówię, że Ryan to największy mądrala
otoczony kobietami.
W kierowniczkach działów
i w każdej kobiecie pracującej przy produkcji widać siłę,
co rzadko się zdarza, i poziom doskonałości.
Musieliśmy stworzyć zupełnie nową frakcję wojskową,
której nie było w pierwszej części − marynarkę wojenną.
Najważniejsze dla mnie były kolory w tej historii.
Wiemy, że plemię River jest zielone.
Zaczęliśmy więc od palety zieleni.
Połączyliśmy odcienie zieleni tak,
że ładnie ze sobą współgrały.
I dodaliśmy element plemienny.
Chcieliśmy nadać charakter królewskości,
więc dołożyliśmy złoto i srebro jako kolory akcentujące.
Mają hełmy jak inne frakcje Wakandy,
ale jednocześnie są inne i unikatowe.
Oby to nie była część rytuału.
Nie jest.
Pamiętam rozmowę, żeby Namor
JOE ROBERT COLE − SCENARZYSTA
wystąpił w Czarnej Panterze 2, kiedy pisałem pierwszą część.
Zawsze był kluczowy.
W komiksach dwa światy prowadzą wielką rywalizację.
Namor i Atlantyda
to jedne z najstarszych postaci Marvela.
Namor to jeden z pierwszych superherosów.
Ale, żeby wprowadzić Namora do MCU,
potrzebowaliśmy czegoś mocno osadzonego w rzeczywistości,
co realnie pasowałoby do świata Wakandy.
Zastanawiając się z Ryanem, jak wprowadzić tę postać,
nasunęła nam się interesująca myśl.
Spojrzenie na Namora przez kulturę mezoamerykańską.
Podczas przygotowań wiedzieliśmy,
że film będzie o Wakandzie stykającej się z innym światem.
Trochę myślałem o Mezoameryce.
Po sprawdzeniu informacji
stało się jasne, że mieszkańcy Jukatanu
mieli sens.
Widzieliśmy obrazy, na których malowali się niebieską farbą.
Kolor z komiksów Marvela zainspirował film.
Zagłębialiśmy się w to i wiedzieliśmy, że tak miało być.
W tym miejscu tworzymy Talokan.
To są skrzela wyhodowane cyfrowo
JOEL HARLOW − DZIAŁ MAKIJAŻU
w komputerze. Wyrzeźbione i wyhodowane. Stworzyliśmy formę.
Potem masowo stworzyliśmy formy, żeby wyprodukować skrzela.
Będą w kontakcie z wodą, więc muszą być wytrzymałe.
Teraz pójdzie, żeby go pomalować. Całe ciało będzie niebieskie.
Potem wróci do mnie i dokończę makijaż.
Potem jeszcze fryzura i kostium.
Znakiem rozpoznawczym wojownika jest jakaś ryba lub ssak.
Znakiem Attumy jest rekin młot.
W innych kostiumach wykorzystano coś,
co przypomina muszle, kamienie, skóry wieloryba i ryb.
Mają tradycyjne szpulki do uszu Majów.
Kostium naprawdę wygląda,
jakby był opracowany na przestrzeni lat.
Pierwszy film nakręciliśmy, szanując
widownię i kultury, z których czerpaliśmy inspiracje.
To samo chcieliśmy zrobić
dla kultur, które odzwierciedlaliśmy tym razem.
Czarna Pantera 1 miała na nas wielki wpływ.
Każdy utożsamiał się z tą historią.
Cierpimy z powodu rasizmu i społecznego nowotworu.
Dzięki Czarnej Panterze czuliśmy, że wszystko z nami jest w porządku.
Nie ma nic złego. Nie jesteśmy zepsuci.
To było ważne. Teraz nasza kolej.
Majowie są...
Ich cywilizacja owiana jest tajemnicą.
Akcja.
Jest tyle żyznych gleb do eksplorowania,
dzieł sztuki i zaawansowanego rolnictwa.
Wszystko, co osiągnęli,
było dla nas idealnym zestawem, który można wykorzystać.
Jeśli chodzi o Namora, wiedzieliśmy,
że trzeba się dowiedzieć, skąd ma takie imię.
W komiksach wyjaśnienie było bardzo proste.
HISTORIA RODZINNA
Mówi się, że imię „Roman” przeliterowali od tyłu.
Ale to nam nie wystarczyło.
Pomyślałem, że ktoś powiedział coś po hiszpańsku
i rzucił na niego klątwę.
Tak otrzymał swoje imię.
Czyje to dziecko?
Na mój znak za trzy, dwa, jeden.
Współpracownicy wpadli na pomysł o „sin amor”, co oznaczało „brak miłości”.
Strzelaj!
Ognia!
Tak nazywali go wrogowie. Tak to sobie wymyśliliśmy.
Jesteś demonem.
El niño sin amor.
Dziecko bez miłości.
Kostiumy Namora odzwierciedlają tradycję, którą szanuje.
Naszukaliśmy się o tym informacji.
Płaszcz i nakrycie głowy, które ma na sobie na tronie,
wyszukaliśmy z pojukatańskiej kultury Majów.
To wąż i duża ilość wodorostów,
których użyto do zrobienia nakrycia głowy i ręcznego utkania peleryny.
Ale zachowaliśmy pierwowzór z komiksów.
Elementy, które...
JOEL HARLOW − DZIAŁ MAKIJAŻU
składają się na efekt makijażu, to uszy.
Zrobiłem ich kilka wersji,
a potem przekłuliśmy przegrodę nosową.
Kolczyki zapewnił dział kostiumowy.
Ale łatwo było odnaleźć wizerunek na samym aktorze.
Ucieleśnia tak wiele z tego, co czytałem o Namorze,
że nie warto było nakładać mu sztucznych brwi i tym podobnych rzeczy.
Ma krzaczaste brwi, które trzeba było lekko wyostrzyć.
Świetne uszy do nakładania protez.
Poszczęściło mi się. To był bonus.
Człowiek-ryba.
Tenoch wyróżnia się tym,
że, jak każdy świetny aktor, uwielbia odgrywać role.
Wchodzi na plan z otwartym umysłem,
gotowy grać i próbować różnych rzeczy.
Akcja.
Ma w sobie powagę, która występuje też u postaci,
ale również łagodność i ciepło,
co tworzy świetną dynamikę.
Bycie częścią tego świata to spełnienie marzeń.
-Cięcie. -Czysto. Ładnie.
Nie wyobrażałem sobie, że zagram tę postać.
Mam wokół siebie sojuszników, w tym samą Mabel.
Niesamowite doświadczenie. Uczyłam się języka Majów,
bo Namora mówi tylko w tym języku.
Ciekawe wyzwanie. Trudne.
Jest naprawdę ciężko, ale mamy dużo czasu.
Wiele miesięcy z nauczycielem
do nauki wymowy i zapamiętania tekstu.
Ale to plan był wyzwaniem,
bo Ryan czasem zmieniał tekst
i wtedy trzeba było
nauczyć się nowego tekstu.
Osiągnięciem jest dla nas
szybkie nauczenie się nowego słowa w języku Majów.
Powstań Talokan!
Do stworzenia Talokanu
zainspirowały nas świątynie.
Pracowaliśmy z archeologiem,
który napisał książki w języku Majów i który pomógł nam
osiągnąć to, co musieliśmy, żeby historia się zgadzała.
Ale też przypomniał nam,
że Namor nie żył w tamtych czasach.
Nie żył w latach świetności Majów,
bo urodził się dopiero pod wodą.
Wszystko oparte jest na wspomnieniach.
Dlatego rzeczywistość jest przekrzywiona,
bo pamiętał, co mu mówiono
i to, co widział, zanim wszystko legło w gruzach.
To kryje się pod El Castillo.
-Jasne. -K'uk'ulkan.
Jak zrobiliście model...
-Stalaktyty są na górze, nie? -Tak.
-Stalagmity na dole. -Tak.
Na obu planach jest ich ponad 700.
-Jezu. -Ręcznie wyrzeźbione
w trzy tygodnie.
-Niesamowite. -A to nasza
siostrzana studnia krasowa.
Są ręcznie rzeźbione.
-Ten duży... -Zajęło nam sześć tygodni
wyrzeźbienie tych trzymetrowych steli.
A twarze są trochę podobne do twarzy Tenocha.
I jeszcze to.
Wszystko jest z Tulum.
Ten...
Ten jest moim ulubionym.
Mój ulubiony.
-Pantera i Namor. -Tak.
Styl z Bonampaku.
Ludzie są brązowi.
Niesamowite.
Niewiarygodne.
-Tyle detali. -Tak.
Szaleństwo. Jak posadzili rośliny?
W prawdziwej ziemi?
Wszystkie rośliny...
-Są żywe? -Tak.
Scenę zbudowano na ziemi.
Scenę pokryto ziemią, a potem dołożyliśmy skały.
Ten zbiornik jest głęboki.
Mogą nurkować.
Zaczynamy za pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Aktorzy schodzą pod wodę.
Chcę naturalnie podążać za tą historią.
Był taki cytat o tym, jak niewiele wiemy o głębinach oceanu.
I o tym, że im głębiej zejdziesz, tym więcej spotkasz obcych stworzeń.
Dużo rozmawialiśmy,
że film jest filmem pierwszego kontaktu.
Namora postrzegaliśmy
jako ufoludka, a ocean jako kosmos.
Gotowe. Trzy, dwa, jeden. Akcja.
Film przyjął specyficzny kierunek,
a sceny w wodzie były bardzo realne.
Trzy, dwa, jeden. Obrót.
Wiedziałem, że musiało być autentycznie.
Witaj.
I na powierzchnię.
Nabrało to sensu, kiedy pozmieniał się harmonogram.
Zauważyliśmy, że nie będziemy mieć czasu
na efekty specjalne każdego ujęcia wody,
więc dobrze było tam wejść i to nakręcić.
AUTUMN DURALD ARKAPAW − REŻYSER ZDJĘĆ
Uwielbiam pracę z kamerą.
Oświetlenie robi całą robotę.
Wiele rzeczy trzeba było wziąć pod uwagę,
bo to miasto
TALOKAN − STOLICA
jest głęboko pod wodą, światło nie powinno tam docierać.
Jesteśmy przyzwyczajeni do podwodnych światów
i ludzi oddychających pod wodą. Czasem w takich sytuacjach
jest za dużo światła, co wygląda sztucznie.
Jakby to nie było pod wodą.
W naszym zbiorniku
mieliśmy łagodnie przebijające się światło.
Kamera ustawiona.
Dodaliśmy w ten sposób autentyzmu.
Mieliśmy łagodne, nastrojowe światło.
Mało wyraziste i nieodblaskowe.
Start.
CHRIS DENISON − SCENY KASKADERSKIE
Pod wodą wszystko jest pod górkę.
Bezpieczeństwo, czas, komunikacja.
Ciężko kręcić film na suchym lądzie,
a pod wodą
jest sto razy trudniej.
Świetnie.
Jednym z problemów było to, że aktorzy nie lubili pływać.
Za pięć sekund kręcimy.
Kręcimy.
Miałam z tym problem.
Ryan zawołał mnie i zapytał, czy umiem pływać.
Odpowiedziałam: „Pracuję w laboratorium.
„Czego jeszcze ode mnie chcesz?”.
Szybko musiałam nauczyć się pływać.
Wszyscy uczyli się pływać.
Od dziecka pływałam
dość przeciętnie.
Pływałam jak mały piesek.
Nikt nie chciałby tego filmować.
Musiałam zaprzyjaźnić się z wodą.
W wodzie trzeba być bardzo uważnym.
Trzydzieści sekund.
Pięć wydechów.
Nie można mieć tremy.
Trzy, dwa, jeden.
Aktorzy pod wodą.
Trzeba kontrolować adrenalinę.
Nie można się spieszyć.
Trzeba zwolnić i się skupić.
To była świetna lekcja, jeśli chodzi o grę aktorską.
-Świetnie wyszło. -Tak.
Mówiłem...
-To, jak płyną... -Tak, pewnie.
Dobrze to wygląda.
W filmie nie widać nikogo z akwalungiem.
Większość czasu nurkują bez.
Postaci Tenocha i Mabel
muszą wyglądać kompetentnie, ale i komfortowo.
Jakby urodzili się pod wodą.
Muszą tak opanować
wstrzymywanie oddechu,
żeby w ogóle o tym nie myśleć
i skupić się na graniu.
Wczuwać w klimat sceny.
Nurkowanie jest fantastyczne i takie spokojne.
W zbiorniku panuje cisza.
To taka aktywna medytacja. Mogę wstrzymać oddech na pięć minut.
To mój rekord.
Sześć i pół minuty.
Mabel to moja najlepsza uczennica.
Wielu uczyłem wstrzymywać oddech.
Mogłaby wytrzymać z dziesięć minut, gdybyśmy mieli jeszcze tydzień.
Interesujące w Namorze i Talokanach jest to,
że są oni wodnymi superżołnierzami.
Mogą poruszać się w wodzie
w sposób nieosiągalny dla ludzi.
Musimy w ciekawy sposób połączyć
materiały kręcone pod wodą.
Cięcie.
I materiały kręcone na lądzie.
Są silniejszymi i szybszymi pływakami od każdego człowieka na Ziemi.
Musieliśmy wykombinować,
żeby Wakandajczycy poruszali się w wodzie inaczej
niż Talokanie.
Robiliśmy dużo obliczeń matematycznych i geometrycznych,
żeby mieć pewność, że te dwie grupy inaczej się poruszają.
Każda ma swoją własną specyfikę.
Gdy kręciliśmy zdjęcia lądowe,
chcieliśmy zachować autentyzm światła odbijającego się w zbiorniku.
Mieliśmy punkt odniesienia, bo najpierw nakręciliśmy sceny wodne.
Żeby zadbać o realizm, musieliśmy się upewnić,
że zachowamy odpowiednią optykę
podczas kręcenia zdjęć pod wodą.
Może trochę popchnąć?
Tak.
-Trochę wyjść... -Dobra.
Najtrudniejszym elementem filmu były egzoszkielety.
Zakładane łodzie podwodne z rękami i nogami.
Stworzone do prac pod wodą.
Jeden egzoszkielet kosztuje półtora miliona.
Kręciliśmy je w rzeczywistej wodzie.
To były prawdziwe skafandry.
Używanie egzoszkieletów w zbiorniku było niesamowitą okazją do nauki.
Ale to było ogromne wyzwanie.
Spróbujemy wyjrzeć poza poprzez wykrywacz wibranium.
Musieliśmy z dnia na dzień stać się ekspertami.
Najgorzej, jak skafander się zepsuje.
A oni: „Nie. Najgorszy jest ogień w skafandrze”.
To dość przerażające.
Nie chcemy tego.
Musieliśmy wymyślić, jak przy każdym popisie kaskaderskim,
plan bezpieczeństwa dotyczący skafandra.
Efekt końcowy był fenomenalny.
To tworzenie filmów w najlepszym wydaniu,
co, w dobie efektów specjalnych, bardzo fajnie zobaczyć.
Alex, gotowy?
Zaczynamy. Gotowi?
I akcja.
-Wszystko gra? -Ruszyłem głową.
Powiem wprost, byłem onieśmielony.
Przez lata oglądałem Danai w telewizji.
Żywe trupy.
Poznanie jej wyglądało...
„Cześć, jak leci? Jestem Alex”.
Jest świetna.
To z nią najwięcej pracowałem.
Jest niesamowitą osobą.
W sensie... To mój pierwszy raz w MCU
i tak wielka rola, a ta walka na moście...
Masz gęsią skórkę.
Kiedy zaczynałem i zobaczyłem nagranie,
jak ma wyglądać nasza walka, trochę się przestraszyłem.
Pomyślałem, że świetnie wygląda.
Czemu miałbym zawalić?
Dużo trenowałem przez wiele tygodni.
Jak zaczynałem, miałem dwie lewe nogi.
Nie poruszałem się jak oni, ale z czasem
załapałem, o co chodzi.
Zacząłem tańczyć, jak oni to nazywają.
Bardzo ważne było
AARON TONEY − KOORDYNATOR WALK
pokazanie, co Danai potrafi jako Okoye.
Ważne jest uchwycenie jej na ekranie.
Zawsze można wziąć dublera. To proste.
Ale Danai włożyła w to sporo pracy.
Aktorzy różnią się od przeciętnego kaskadera,
bo kaskader zawsze będzie próbował,
nie wszyscy, ale będzie próbował
wykonać ruchy z pazurem,
a aktor myśli o emocjach, jakie nim kierują.
-Cięcie. -Cięcie.
Jeszcze raz. Przepraszam.
Ustawić się.
Może powinna stać obok kamery,
-żebym wszedł szybciej? -Tak.
Ma to większe znaczenie i przekłada się
na coś wyjątkowego.
Okoye uważa, że nie ma nikogo, kto mógłby ją pokonać
w walce.
Wielkość nie ma znaczenia.
Muskulatura nie ma znaczenia.
Jest zbyt utalentowana, żeby pokonał ją ktoś,
kto zeskoczył z grzbietu orki.
Fajnie, ale bierzmy się do pracy.
Tak myśli.
Jeszcze krok,
a wszyscy zginiecie.
Chciałem, żeby Attuma był większy fizycznie
od wszystkich innych, aby siał postrach.
Dużo ćwiczyłem i jadłem.
Prawie co dziesięć sekund.
Pochłaniałem 6000 kalorii dziennie
i przytyłem 13 kg.
Attuma jest duży i straszny, ale jest szybki.
Danai jest inna.
Musi atakować go sprytnie,
bo gość jest dość potężny.
Widać, jak ocenia sytuację.
Rzadko znajduje się
w tarapatach,
ale widać, że jest podatna na ciosy.
Nie mierzyła się jeszcze z kimś takim.
Do Okoye przyciągnęło mnie to,
że Ryan bardzo otwarcie mówił, jak chce ją przedstawić.
A potem w taki sposób.
I to, że była generałem,
to, że była w Dora Milaje,
i jej przywiązanie do tradycji,
zdecydowanie pomogło mi w przedstawieniu jej postaci.
Jej więź z krajem była pełna pasji.
To kobieta, która cieszy się życiem.
Kocha być Wakandyjką.
Ale kiedy ktoś ci mówi, że nie możesz być już żołnierzem,
a całe życie nim byłaś,
to można się załamać.
Ale to droga, którą musi podążać.
Myślała, że umrze za Wakandę,
mając mundur na sobie.
Ale kiedy ci go odbiorą, kim wtedy jesteś?
Tego właśnie musi się dowiedzieć
i to ostatecznie znajduje u Mrocznych Aniołów.
Cieszy mnie to, jaki szacunek oddaje się kulturom,
i to, że nowe postaci zawitają do świata.
Zwłaszcza jak Dominique przedstawia Riri.
To takie piękne,
bo Riri jest w Afryce
i odzwierciedla decyzję T'Challi.
Jest wynikiem decyzji T'Challi, gdy mówi,
CZARNA PANTERA (2018)
że otworzymy granice i pomożemy.
Musimy się nauczyć
pomagać sobie nawzajem,
bo należymy do jednego wielkiego plemienia.
Kiedy kręciliśmy pierwszy film,
ciągle powtarzaliśmy,
że Wakanda jest jak Afryka.
Ale przez ich mentalność
uważają, że są „na szczycie świata”,
martwią się tylko o siebie.
To jest odzwierciedlenie Ameryki.
Przekażę chyba opinię wszystkich państw członkowskich,
wyrażając rozczarowanie faktem niedotrzymania przez Wakandę obietnicy.
Taka dla nas jest Wakanda.
Ale Riri zrobiła coś dla nas.
Otworzyła drzwi Wakandy, żeby można się było z nią identyfikować
i żeby ludzie zobaczyli inną perspektywę.
Uwielbiam to, co Riri sobą reprezentuje.
A sama Dominique robi wrażenie.
Jest córką imigrantów.
Jako pierwsza w rodzinie poszła na studia.
Właśnie uzyskała dyplom z nauk ścisłych.
I bardzo fajnie, że gra tę rolę.
Aż mam łzy w oczach.
Poezją jest to, kto odgrywa rolę.
A przelew?
Zapomniałem. Osiemset, tak?
Osiemset było wczoraj. Dziś jest kafel.
Nazywam się Dominique Thorne.
NATE MOORE − PRODUCENT
Dominique poszła na przesłuchanie do roli Shuri.
Cząsteczki pochłaniają energię kinetyczną
i trzymają ją do redystrybucji.
Polubiliśmy ją. Uważaliśmy ją za mądralę.
Ma świetną prezencję, jest zabawna
i ma charakterek. Zapamiętaliśmy przesłuchanie.
Stara technologia. Działa, ale jest stara.
Ludzie do mnie strzelają. Czekajcie, tylko założę hełm.
Kiedy zdecydowaliśmy, że Riri Williams wystąpi w Wakanda w moim sercu,
była jedynym wyborem.
To jej szansa wejścia w coś,
co jest dobrze ugruntowane. Każdy nawiązał już relacje.
A ona wpadła jak burza, w pełni przygotowana.
Gotowa mierzyć się ze wszystkimi. Taka właśnie jest jej postać.
Mamy go.
Poczułam, że weszłam do czyjegoś domu, do rodziny.
Wskaż pannie Williams stanowisko.
Proszę tędy.
Chciałam okazać ogromny szacunek
i oddać cześć ekipie i ich osiągnięciu.
WAKACJE
Ale też bardzo się cieszyłam, bo obecność Riri
i innych postaci otworzyła drzwi
ku nowym odkryciom.
Wspaniale było wyruszyć
w przygodę z ludźmi, którzy tak dobrze znają to miejsce.
W filmie Riri buduje maszynę,
która robi na Shuri wrażenie.
RUTH CARTER - KOSTIUMOGRAFKA
Lata, strzela i robi jeszcze inne rzeczy.
Trzy, dwa, jeden. Strzał.
Tlen 0%.
Taki kostium bardzo ciężko wykonać.
Trzeba złożyć
różne formy razem, występują elementy metalowe
i różnego typu części mechaniczne.
Można sobie wyobrazić liczbę elementów wchodzących w skład takiego kostiumu.
Omawiano je na wielu spotkaniach.
Jak działają armaty, naramienniki,
jak się porusza w kostiumie.
Bardzo dużo elementów trzeba było dopracować.
To bardzo inteligentna konstrukcja.
Jest ciężka i nieporęczna, ale stawy miałam wolne.
Mogłam chodzić, machać rękami, kucać.
Mogłam robić wszystko, tyle że z dodatkowym obciążeniem.
Kostium można porównać do stroju futbolistów.
Wielu ludzi tak je widzi.
Teraz czuję, że mogę wszystko.
Świetne uczucie.
Na mój znak. Trzy, dwa, jeden. Akcja.
Cięcie.
Żyjesz?
Ale to Mark II ukazuje
wakandyjską klasę, która ściera się z Riri.
Ma dużo bardziej elegancki wygląd.
Dyskutowaliśmy o tym,
jak bardzo ma przypominać kostium Iron Mana.
Ryan chciał czerwień Chicago Bulls.
Przesunęliśmy serce na bok,
ale zbudowaliśmy tylko połowę kostiumu.
Stworzyliśmy makietę, normalnego rozmiaru lalkę,
którą wykorzystali spece do efektów.
Resztę zdziałała magia filmowa,
bo musiał wykonywać piruety w powietrzu,
wirować, nurkować i nie wiadomo co jeszcze,
co nie byłoby możliwe w pełnym kombinezonie.
Stara technologia.
LETITIA WRIGHT − ZDJĘCIA PRÓBNE (2016)
Ludzie do mnie strzelają. Czekajcie, tylko założę hełm.
Na razie niech działa.
Kiedy zrozumieliśmy,
że film będzie w takiej wersji,
zdałem sobie sprawę, że dla twórcy to rzadka okazja
przedstawienia transformacji bohatera.
Nie jestem taka jak brat.
Namor będzie błagał o litość,
a ja będę patrzeć, jak umiera.
Dzięki Bogu Letitia jest świetną aktorką,
bo to nie była rola, którą chciała dostać.
Mieliśmy szczęście, że potrafiła się zaadaptować.
Potrafiła przekonać, że była młodszą siostrą,
która bawiła się z T'Challą i stroiła sobie z niego żarty.
Czuła się młoda i pełna miłości.
A potem wcieliła się w zupełnie inną postać.
Przecież ziele zostało zniszczone.
Odtworzyłam je.
Naukowo?
Tak.
Ważnym elementem historii
był moment śmierci Ramondy, bo pokazał rozpacz Shuri.
Dziewczyna się załamała, choć wydawała się niezłomna.
Trzeba było wyczuć ten punkt.
Pochowałam ostatnią osobę, która mnie rozumiała.
A z nią swoje serce.
Ciężko było podjąć tę decyzję,
bo Ramonda to świetna postać, a Angela Basset to utalentowana aktorka
i część rodziny.
Shuri.
Pokaż mu,
kim jesteś.
Cięcie.
Powiem szczerze.
Kiedy przeczytałam, że Ramonda zginie z rąk Namora,
wkurzyłam się.
Prawie się popłakałam, dzwoniąc do Ryana.
Mówiłam do niego: „Co ty robisz? Co to ma być?”.
Współczuję straty mamy.
To chyba...
Kiedy zabierasz widownię w podróż, trzeba ich chwycić za serce
a gdy potem im je wyrywasz...
Trochę mi to zajęło.
Musiałam to przetrawić i przeboleć.
Ramonda to kobieta, której życie to pasmo strat.
Odniosła sukces jako królowa Wakandy
i świetnie broniła kraju przed najeźdźcami.
A mimo to córka ma depresję po stracie brata
i zadaniem Ramondy jest wyrwanie Shuri z tego stanu
i pokazanie jej, że można pogodzić się ze stratą.
Gdy zabrała go choroba,
stanęłam na czele zranionego narodu i rozbitego świata.
Ale raz wybrałam się do buszu.
Córka jest moim największym skarbem.
Po stracie męża i syna
trzymała Shuri bliżej siebie.
Fizycznie, emocjonalnie, mentalnie, duchowo.
To właśnie robi matka,
poświęca życie dla swoich dzieci.
Jako matka bardzo dobrze wiem,
że dla dzieci zrobi się wszystko.
Kiedy kręciliśmy scenę,
zdałam sobie sprawę, że to zainspirowało wątek Shuri.
Zrodziło chęć zemsty,
którą widać, kiedy staje się Czarną Panterą.
Najpierw Ryan przedstawił, jak to widzi
i zapytał, co o tym myślę.
Czuł, że Chadwick chciałby, żebyśmy to kontynuowali.
Powoli wyjaśnił mi, jak możemy uczcić pamięć Chada
i to, co stworzyliśmy jako rodzina.
Zaczynałam rozumieć, co miał na myśli.
Było to dla mnie słodko-gorzkie doświadczenie,
bo w komiksach Shuri staje się Czarną Panterą.
Ale ja nie miałam brata, który przekazałby mi pałeczkę.
Więc...
Musiałam to przetrawić.
Kiedy w końcu uznałam, że tak powinno być,
zgodziłam się i powiedziałam Ryanowi, że dam z siebie wszystko.
Zobowiązałam się uhonorować Boga i Chada.
Kiedy założyłam strój pantery, to był fantastyczny moment.
Fajnie się czułam.
Dołożyli kilka elementów Shuri z pierwszego filmu.
Shuri miała rękawice, które włączyli do kostiumu.
RYAN MEINERDING − OPRACOWANIE EFEKTÓW
Pracowaliśmy nad stylistyką,
gdzie srebro reprezentowało T'Challę,
złoto T'Chakę
i to, co miał na sobie Killmonger.
W kostiumie Shuri
połączyliśmy ze sobą te dwa elementy.
Wzięła te rzeczy, które jej odpowiadały
i splotła je z kostiumem Czarnej Pantery.
Odnalazła siebie w elementach, które istniały przed nią.
Miałam stresa pierwszego dnia w kostiumie.
Nie wiedziałam, jak chodzić i jak mówić.
Słyszałam, jak brat mi powtarzał,
żebym się uspokoiła i nie martwiła.
Dalej robiła swoje i była pewna siebie.
„Bądź pewna siebie”.
Nadchodzi i... Unik!
I unik.
Bardzo ładnie. Bardziej w taki sposób.
Kiedy tworzy się choreografię bitwy jak tej w trzecim akcie,
czytasz scenariusz i z nóg cię zwala.
CHRIS DENISON − SCENY KASKADERSKIE
Jak mamy to nakręcić?
Potem rozkładasz to na czynniki.
Gdzie jest główny rytm?
Wychodzą z wody.
Wspinają się po burcie statku.
Dora skacze i od tamtej pory trzeba po prostu się dostroić.
Mieliśmy dni z ponad 50 aktorami,
dźwigiem, wchodzącymi wojownikami,
naturalnymi upadkami, a liny były wszędzie.
Było ciężko.
Start.
Muszą być zaangażowani.
DAVID HUGGHINS - OLINOWANIE KASKADERSKIE
Kiedy ktoś zdecyduje się na skok, nie ma dla nich powrotu.
Możesz ich puścić z dowolną prędkością.
Musimy też mieć pewność, że podczas opracowania,
ludzie wspinają się tak,
aby nie wchodzić w drogę tym, którzy skaczą,
żeby nikt się nie zderzył.
Wszyscy muszą znać swoje miejsce.
To jak taniec. Każdy musi znać swój krok.
Gotowi skąpać się we krwi wrogów Wakandy?
Przy tak ciężkim treningu kluczowa jest kwestia fizyczności Jabari,
w którą trzeba się bardziej zagłębić.
Nikt nie będzie się wspinał.
Trening walk był niesamowity.
Staram się, aby M'Baku czuł się silny,
a nie jak jakiś kulturysta czy esteta.
Nosi na plecach ciężar kulturowy.
I nosi go z dumą.
To w dużej mierze definiuje postać.
Kierujcie się wykresem.
Shuri kontra Namor.
AARON TONEY − KOORDYNATOR WALK
Napracowaliśmy się.
W walkę włożono kawał serca i wiąże się z nią powaga tej chwili,
bo nieczęsto widać Shuri w akcji.
Musi więc robić wrażenie.
Start!
Opłacało się.
Duma mnie rozpiera.
Shuri i Namor świetnie wyglądają.
Ale trzeba wziąć pod uwagę to,
że Shuri jest mądra.
Najpierw myśli, a potem działa.
Nie popisuje się, kieruje się chłodną kalkulacją.
Styl walki Namora
to nie tylko połączenie aspektów kulturowych jak Lucha Libre,
swego rodzaju gry, w której wykonują akrobacje,
ale też kultury azjatyckiej.
Inspirowałem się stylem Baji,
w którym pewnie stoisz,
kiedy zadajesz cios barkiem.
Uderzenia łokciem. Namor będzie wykonywał ruchy,
które są nieszablonowe,
ale skuteczne, bo jest, kim jest.
Walki Namora nie są wybuchowe,
są bardziej kontrolowane.
Fajnie było wypróbować skrzydła
do szybkich ataków
lub do zwiększania prędkości.
Pytali też, czy można oderwać skrzydła.
Odrosną, nic mu nie będzie, ale to daje okazję
do ocieplenia tej boskiej postaci, zbliżenia go do niej.
Tu Shuri użyła głowy.
Shuri, spójrz na mnie.
Widzisz mamę.
Zawołaj ją.
Matko.
Czas mu pokazać.
Czas mu pokazać, kim jesteśmy.
Bierz się za niego.
Zapłaci za to.
Dla Shuri to trochę takie dojrzewanie,
to w tej scenie ujawnia się jej wściekłość.
Wakanda w moim sercu!
Widać jej ból i wściekłość
wobec Namora. Myśli, że to zaspokoi jej duszę.
To piękny sposób na zakończenie wątku.
Zdaje sobie sprawę, że jej brat by tego nie zrobił.
Jej matka by tego nie chciała.
To dla niej lekcja. Staje się kobietą.
Widzimy, jak Shuri staje się kobietą.
Czasem życie naśladuje sztukę, a sztuka życie.
Czuję, że w tym filmie sztuka naśladuje życie.
To film o stracie,
o rozwoju, o bólu
i transformacji, która jest tego wynikiem.
Przede wszystkim
każdy inaczej odbierze ten film.
Liczę, że ludzie zobaczą coś, co do nich przemówi
i pomoże im pokonać to,
z czym zmagali się świadomie lub podświadomie.
Zdjęcia zakończone dla pani Angeli Basset.
Ryan ma złote serce i umie opowiadać historie.
Tę historię opowiedział tak,
że przeplatał nasz smutek lekkością i radością.
Zakończenie zdjęć dla pana Winstona Duke'a.
Udało się.
Również zakończenie zdjęć dla pani Lupity Nyong'o.
Po Panterze 1 bardzo się cieszyłem,
że zobaczę wszystkich, z którymi pracowałem przy jedynce,
bo staliśmy się rodziną.
A potem straciliśmy Chada.
I wtedy wszystko się zmieniło.
To był wielki cios, bo nikt się tego nie spodziewał.
Ryan mnie wspierał.
Przekonywał stale, że dam radę.
I motywował mnie każdego dnia.
Trzeba inspirować ludzi.
Liczę, że tak skończy Shuri.
Dorośnie i ewoluuje,
i za jakiś czas będzie można powiedzieć,
że to świetna kobieta,
która jest wzorem do naśladowania dla wielu ludzi.
Nasza rodzina dziękuje waszej.
Z całego serca. Za troskę o tę historię,
troskę nas wszystkich.
Dzięki wam zagoiła się rana,
która była bardzo głęboka. Dziękuję wam.
Wakanda w moim sercu. Líik'ik Talokan.
Kocham was. Dziękuję.
Tworzyliśmy ten film z myślą o tym,
żeby zmieniał postrzeganie.
Widzowie zobaczą superbohatera w innym świetle.
Zmieni ich światopogląd. Bycie jego częścią to coś wyjątkowego
ZA KULISAMI „CZARNA PANTERA: WAKANDA W MOIM SERCU”
Napisy: Joanna Kazimierczak