Po raz pierwszy miałam okazję zagrać Carol Danvers
na planie filmu Avengers.
To była wielka niespodzianka.
Powiedzieli: „Brie, idź na górę prosto na plan”.
Nie miałam pojęcia, kogo tam zastanę.
Nie wiedziałam, jaką scenę kręcę.
Upchnięto mnie tam.
Nagle kamery zaczęły kręcić.
Whisky 603 Charlie, ujęcie pierwsze.
Byłam oszołomiona.
To była niesamowita chwila.
Nasza bohaterka Brie Larson.
Jest...
Jest zbyt wiele powodów za tym, żeby zagrać Carol Danvers.
BRIE LARSON „CAROL DANVERS / KAPITAN MARVEL”
Gdy tylko mam okazję ją zagrać, rozwijam się.
Te filmy są bardzo obszerne i sporo się uczę przy ich kręceniu.
Na początku to wydaje się przytłaczające.
Teraz ogarnia mnie wewnętrzny spokój.
Wiem, jak trenować.
Trzeba się jak najlepiej przygotować,
bo gdy zacznie się kręcenie,
nie mam pojęcia, co mnie czeka.
MARVEL STUDIOS ASSEMBLED: ZA KULISAMI MARVELS
Kręcimy.
- Kręcimy? - Tak.
Zaczynamy. Gotowi? Akcja.
Kręcimy film Marvels. Super.
Witajcie w moim zakątku szczęścia.
To jest sypialnia Kamali.
Zabawne jest to, że Iman Vellani właśnie to ma w głowie.
Na początku ćwiczyłam dwa razy dziennie.
Szaleństwo.
To naprawdę fajne doświadczenie.
Pokój Kamali to marzenie każdego fana świata Marvela.
Miłość do superbohaterów jest tu wszechobecna.
Nic lepszego nie mogło się przytrafić osobie odgrywającej tej rolę,
która ma obsesję na punkcie superbohaterów.
Czuję się tak, jakbym była w swoim pokoju.
Cieszę się, że dostałam szansę
zagłębienia się w osobowość Moniki w świecie Marvela.
No dobra.
Przeszkadzam mu.
To wielkie szczęście, że mogę tu być.
Poza tym otacza mnie mnóstwo fajnych kobiet i wpływowych ludzi.
Pracują tu ze mną.
Jestem za to wdzięczna.
Cięcie.
Cudownie było pracować nad filmem...
TARA DEMARCO EFEKTY WIZUALNE
...z trzema bohaterkami, niesamowitą kobietą w roli złoczyńcy
i wieloma kierowniczkami różnych działów.
Kobiety zajmują się produkcją i reżyserią.
Było świetnie.
Gotowe. Akcja!
Skoro miałam reżyserować film,
chciałam, by był to film z uniwersum Marvela.
NIA DACOSTA REŻYSER
Nie chciałam, by to się kończyło.
W końcu mój agent powiedział: „Kapitan Marvel 2”.
Okazało się, że chodzi o film Kapitan Marvel,
Monicę Rambeau i Ms. Marvel.
Gdy o tym usłyszałam, byłam podekscytowana.
Uwielbiam Ms. Marvel w komiksach.
Przeczytałam Ms. Marvel na premierę i uznałam tę historię za przezabawną
i niesamowitą. Utożsamiałam się z nią,
bo sama byłam kujonem
i uwielbiałam opowieści o superbohaterach.
Ona też była kujonem z takimi upodobaniami.
Wyglądało to tak, że porozmawiałam z Mary Livanos,
która była producentką.
Nia i ja poznałyśmy się podczas szczytu pandemii na Zoomie.
MARIA LIVANOS PRODUCENTKA WYKONAWCZA
Rozmawiałyśmy o komiksach, a ona zaczęła wymyślać fabułę do filmu o Galactusie.
Zrozumiałyśmy, że jesteśmy pokrewnymi duszami.
Cudownie, że Nia wprowadziła do filmu świat fanów.
Podzieliła się z nami wieloma pomysłami.
Myślę, że dzięki tej burzy mózgów
zdołałam uświadomić wszystkim,
że mogę podjąć to wyzwanie.
Montowałam dwa filmy Nii.
CATRIN HEDSTRÖM MONTAŻYSTKA
Candyman i Little Woods.
Film Little Woods był dramatem.
Candyman to bardziej thriller albo horror.
Ten film jest świetny, ekscytujący i bardzo zabawny.
Doceniam ten film pod względem gatunku, z jakiego się wywodzi. Wygłupialiśmy się
i mogliśmy współpracować.
Nia jest wspaniała. To cudowna reżyserka.
Uważam ją też za fenomenalną scenarzystkę.
MEGAN MCDONNELL WSPÓŁSCENARZYSTKA
Jej pomysły są przejrzyste.
Postaciom przypisuje nadrzędne cele
i zawsze wszystkim wskazuje drogę.
ELISSA KARASIK WSPÓŁSCENARZYSTKA
Mamy niezwykłe szczęście, że mamy tak cudowne scenarzystki.
SCENARZYSTKI
Elissa Karasik przyszła do nas z planu serialu Loki.
Jest zuchwała i przezabawna.
Może Kapitan Marvel je zepsuła.
- Co? - Twoja koleżanka, Kapitan Marvel.
Weszła nagle do salonu.
Czy ona wywiera na ciebie presję?
A Megan McDonnell, z którą pracowałam przy WandaVision,
genialnie tworzy świat i jest miłośniczką science fiction.
Wymyśliła to, że nasze postacie są ze sobą dosłownie splątane.
Kontakt z niestabilnymi portalami
i podatność na energię elektromagnetyczną sprawiły,
- że nasze linie życia się splotły. - To ważne.
Splątanie dla nas to świetny temat,
bo Carol ma teraz zespół, czy tego chce, czy nie.
Jesteśmy drużyną?
- Nie. - Nie jesteśmy.
Jej moce nie słabną.
To, że nasze ścieżki się łączą, sprawia,
że rozsądniej używa swoich mocy.
- Matko! - Oho.
Ekscytujące twórczo i trudne dla naszych bohaterów jest to...
Akcja!
...że nie może po prostu zaatakować światłem każdego.
Musi przetrawić to, co czuje.
To dla Carol wielkie wyzwanie.
Dla niej jest to trudne, bo zrozumieliśmy,
że postanowiła pracować sama.
Stąd w niej ta troska i słowa:
„Zostań na statku i nie używaj mocy”.
Z czasem zdają sobie sprawę, że ona tego potrzebuje.
Nie rozwiążą problemu, jeśli wspólnie czegoś nie wymyślą.
Nie musisz być sama, żeby być sobą.
Splątanie mocy było bardzo dynamicznym pomysłem,
ale przez cały film to przypominało granie w trzy karty.
Tak dobrze.
Świetnie. Do dzieła.
Trzy, dwa, jeden. Akcja!
Z powodu zmiany
mogliśmy nakręcić moje ulubione sceny walki w filmie,
czyli sceny z zamianą.
Akcja.
To pierwsza scena walki z udziałem trzech bohaterek,
gdy nie wiedzą, co się dzieje
i dlaczego się zamieniają.
Muszą walczyć w trzech różnych miejscach.
Zaczęło się od sypialni Kamali.
Później teleportowała się na statek Dar-Benn,
a nie miała pojęcia, gdzie jest.
Mój Boże!
Walka z zamianą ciał jest odjazdowa.
Moce bohaterek często się wtedy splatają.
Akcja!
To było świetnie zaplanowane przez cały zespół.
Wymyślenie tego było bardzo trudne, a Nia poradziła sobie z tym mistrzowsko.
Tak jak kaskaderzy i kierownicy działów.
Zorganizowaliśmy to i uzgadnialiśmy szczegóły bardzo długo.
Trzeba było spisać pomysły, przeanalizować je
i zaplanować sceny walki.
Uwielbiamy tę scenę walki.
Zmiany w scenariuszu,
nasz cel i to, jak długo będziemy kręcić.
Musieliśmy sobie to wszystko poukładać.
Świetnie się nad tym pracowało.
Według mnie chodziło o bycie szczegółowym,
zorganizowanym i konkretnym,
bo kiedy już zaczęły się zamiany,
zaczęło się szaleństwo.
Podczas montażu był problem.
Nie wiedzieliśmy, czy mamy kręcić obie strony każdej zamiany.
Gdy dwie osoby zamieniają się miejscami,
kręcimy postać w nowym miejscu
czy zostajemy w starym miejscu?
Kombinacji była nieskończona liczba.
Trzeba było wypróbować każdą w montażowni,
bo coś, o czym nikt nie pomyślał,
mogło okazać się najlepszym fragmentem filmu.
Kamala, jesteś cała?
Akcja, Iman.
Podczas kręcenia ujęć splątania mocy
często musieliśmy kręcić każdą bohaterkę w miejscu.
Później musieliśmy te ujęcia skleić.
Kręciliśmy do momentu zamiany.
Przerywaliśmy ujęcie, robiliśmy zamianę i akcja toczyła się dalej.
Czasami byliśmy zdezorientowani. Trzeba było się skupić.
Nie wiedzieliśmy, kto się z kim zamienia. To było dość zabawne.
Raz, dwa, trzy, już.
„Już”? Mówiłaś, że na trzy.
Tak, wiem.
Dla kogoś, kto uwielbia filmy science fiction,
ważne było epickie i realistyczne ukazanie kosmosu.
Musiało też być fajnie i przerażająco.
W tym filmie sporo akcji dzieje się w kosmosie.
Gdy jest się w kosmosie...
LAURA KARPMAN KOMPOZYTORKA
...można się inspirować muzyką.
- To brzmi niesamowicie. - Tak.
- To było niezłe. - Genialne.
W filmach wielokrotnie przedstawiano, jak brzmi kosmos.
Starałam się zgłębić ten temat.
W kosmosie nie ma dźwięków.
Czuć tylko wibracje, które przypominają dźwięk.
Jest tak po części dlatego, że zakres dźwięku w kosmosie znajduje się 60 oktaw
poniżej tego słyszalnego dla człowieka.
Gdy zaczęłam badać kosmos, pomyślałam o swojej przyjaciółce Evelyn Glennie.
To niesłysząca, znana na całym świecie perkusistka.
Co to?
To stalowy bęben z kulkami.
Nieźle.
Jest nie tylko wspaniałym muzykiem
z najbardziej rozbudowaną i niesamowitą kolekcją
instrumentów perkusyjnych na świecie.
Słyszy dźwięki ciałem.
Evelyn wyczuwa dźwięki, na czym nam zależało
przy pisaniu muzyki.
Jak można słyszeć poprzez wibracje?
Dobrze.
I główny motyw.
Na początku nagrałam dwa małe chóry,
które wykonują muzykę światową.
Mieliśmy wokalistkę muzyki karnatyckiej,
trzy basowe głosy
i wiele osób o różnych korzeniach.
Partie wokalne wyszły nieziemsko, a cała muzyka była pozbawiona płci.
To był jeden wielki eksperyment,
a wyszło świetnie tylko dlatego,
że ta muzyka doskonale pasuje do uniwersum Marvela.
Wrócimy do tego.
Na szczęście pracowaliśmy z w pełni wykształconymi postaciami.
Iman miała swój serial.
Teyonah miała swój.
Bohaterki miały swoją historię.
Powiedziałaś, że zaraz wrócisz.
Na odchodnym...
Grałam Carol,
więc jedna postać mnie idealizowała, a druga widziała we mnie same wady.
Nie wiedziałam, jak wyjaśnić dziecku...
Dla którego twoje słowa były święte.
Pisanie o tych trzech osobach było ekscytujące
z powodu ich sprzeczności.
Te postacie do siebie pasują i się uzupełniają.
U podstaw tego filmu
leży związek bohaterek z ideą bycia superbohaterkami.
Musimy zrozumieć to,
że Kapitan Marvel nie może być czymś,
co stoi pomiędzy życiem a zagładą.
Nie zawsze chodzi o bycie Kapitan Marvel.
Czasami chodzi o bycie Carol Danvers.
Może niech się nagra.
Brie, Teyonah i Iman
wyniosły swoje postacie na nowy poziom.
To co, spóła?
To zabawne.
Każda z aktorek współdzieli cechy ze swoimi postaciami.
Brie dostała tę pracę wiele lat temu,
jest pełna zapału zupełnie jak Carol Danvers.
Gdy na planie pojawiły się dodatkowe dwie aktorki,
była liderką.
Chciała, by czuły się komfortowo.
Akcja.
To było ekscytujące.
Mogliśmy przeanalizować więź,
jaka łączy Monicę i Carol, oraz ich przeszłość.
Poznaliśmy ich bolączki i liczyliśmy, że rany się zabliźnią.
Teyonah Parris jest cudowną Monicą.
Dodała tej postaci charakteru, głębi i ducha.
Mierzy się z utratą matki.
Teyonah pięknie to odegrała.
Złapaliście mnie pod koniec bardzo intensywnego tygodnia.
Właśnie zwisałam z lin na uprzęży.
Oby były z tego dobre ujęcia.
To było coś szalonego, ale mam nadzieję, że ładnie odleciałam.
Spełniamy swoje marzenia.
Fani mnie schładzają.
Iman Vellani również uwielbia uniwersum Marvela.
Było inaczej?
Kamala to Iman.
Od razu wiedziałem, że urodziła się do tej roli.
Nie mogłam wymarzyć sobie lepszej pracy.
Mogłabym to robić całe życie.
Zastyga, gdy spotyka kogoś, kogo podziwia.
Jak Kevin Feige czy Sam Jackson.
Schowałam się za reżyserem, gdy Sam wszedł na plan.
Jest urocza i zawzięta.
Muszę ją nazywać zawziętą, bo zawsze, gdy mówię: „Jesteś urocza”,
ona mówi: „Jestem zawzięta i silna”.
Odpowiadam jej: „Jesteś zawzięta i silna, ale też urocza”.
Jest naprawdę fajnie.
Wnosi na plan dużo ciepła i humoru.
Dlatego uwielbiam Ms. Marvel w komiksach.
Genialnie odgrywa swoją rolę. To niesamowite.
Jest ta druga bransoleta,
ale taka groźna pani chce nią
zniszczyć świat. Musimy ją pokonać.
Kim jest Dar-Benn?
Dar-Benn to najnowsza Supremor w Imperium Kree.
Jest jedną wielką sprzecznością.
Składa się z wściekłości, nadziei, nauki i wojny.
Skrullowie zdradzili Kree.
Zrodziła się z wielkiego wydarzenia,
jakim było to, że Kapitan Marvel zniszczyła
Najwyższy Intelekt Imperium Kree.
Nosi w sobie wielką chęć zemsty.
Anihilatorka zniszczyła Kree.
Bohaterki muszą zmierzyć się z Dar-Benn.
Muszą ją osądzić.
Najniebezpieczniejszy złoczyńca to taki,
który nie ma nic do stracenia.
Boże, ja...
Zawe wniosła do tej postaci dużo zabawy.
Świetnie się bawiła jako złoczyńca.
Nie wiedziałam, czego się spodziewać po Zawe grającej Dar-Benn.
Gdy zobaczyłam ją na planie,
powiedziałam: „Rany, wyglądasz niesamowicie,
ale też przerażająco”.
Jest bezwzględna, potężna
i trochę stuknięta. Nie mówię o Zawe, a o Dar-Benn.
Gdy tylko skończyliśmy kręcić...
Cięcie! Nieźle, Zawe. Dzięki.
...zobaczyłam ciepłą, uroczą i słodką osobę.
To naprawdę szalone zestawienie.
Nie dam rady.
Świetnie się bawię, grając Dar-Benn.
Czasami się rozglądam
i nie mogę uwierzyć, że jestem w tym świecie.
To poruszające.
Uniwersum Marvela stoi na czele kina.
To bardzo głębokie przeżycie. Niesamowite.
Koniec filmu.
Na plan filmu z uniwersum Marvela przychodzi mała armia.
Wspiera nas tam reżyser
z kamerą, uchwytami i ciągłymi podpowiedziami,
co się później sprawdzi, a co nie.
To był świetny wspólny wysiłek.
LINDSAY PUGH KOSTIUMOGRAFKA
Wszyscy jesteśmy tego częścią. Tworzymy ten sam świat.
Musimy ściśle współpracować.
Każdego dnia rozmawiamy.
To epickie.
Podczas całego tego procesu,
gdy widzi się, jak wszyscy współpracują i podejmują wyzwania,
nic nie stanowi problemu.
Chodzi o dojście do porozumienia.
Wszystkie pomysły muszą się połączyć w dzień kręcenia sceny.
Nia, Sean i studio chcieli uchwycić jak najwięcej realizmu.
Plany zdjęciowe były ogromne, bo chciałam kręcić w 360 stopniach.
Chciałam, by wyszło jak najbardziej dynamicznie.
Akcja toczy się w kosmosie,
więc chciałam, by to, co prawdziwe, wyglądało prawdziwie,
żebyśmy nie musieli wszystkiego generować komputerowo.
Mieliśmy dwa studia.
Było osiem scen, dwa place, pięćdziesiąt cztery plany,
sześć żurawi, pięć planet, stacja kosmiczna, pięć statków,
trzy kapsuły ratunkowe, kosmiczna winda i pole golfowe.
- Co? - Tak.
W domu Marii.
Wspaniały dział artystyczny,
w którym jest 350 osób.
Statek Carol to mój ulubiony plan.
Jestem na statku Kapitan Marvel.
Wycieczka po uniwersum Marvela. Oto statek Carol.
Gdybyście się zastanawiali, jak to jest być w czyimś mózgu,
to wygląda to tak.
Chcieliśmy, żeby na statku Carol było jak w kosmicznym kamperze.
Musiała mieć tam wszystko. To jej dom.
Mieszka na tym statku od 30 lat.
To świetny statek. Może się tam też zrelaksować.
W wielu filmach statki są puste.
JILLE AZIS DEKORATORKA PLANU
Nie mają charakteru i przypominają biura.
Skoro spędzasz na statku mnóstwo czasu,
jak mieszkasz?
Rozłożyliśmy tam pamiątki,
rzeczy, które umilają jej w kosmosie czas,
ulubione książki.
Na statku znajdowały się poradniki, co bardzo bawiło Nię.
Były tam jej ubrania i miejsce do ćwiczeń. To miało być osobiste miejsce.
To moje ulubione miejsce. Nie pozwolili mi tego założyć.
Pewnie dlatego, że mam za dużą głowę.
Widzicie za mną duże kule.
Cudowne terraria.
Kupiliśmy te kule w pewnym rozmiarze.
Firma wysłała nam takie. Uznaliśmy, że są zbyt duże.
Umieściliśmy jeden na planie. Ciekawie wyszło.
Tak hodowała sobie jedzenie.
Spodobał nam się ten pomysł.
Kuchnia musiała wyglądać na używaną.
Nie dotknę tego.
Musiała coś jeść.
Marynowana rzodkiewka, ogórek i bakłażan.
Kuleczki z dziwidła.
Ma ekspres do kawy, noże.
To zwykła kuchnia, tyle że w kosmosie.
Jest tu sporo odniesień do kotów.
Jej ulubiona istota niebędąca człowiekiem.
Książki o kotach, zdjęcia z kotami.
Kocie jedzenie się przydaje.
Goose ma tu swój świat.
„Melodie Goose”. Moje serduszko.
„Soul of Thunder”, „Składanka”.
Star-Lord też miał takie kasety.
Dział graficzny spisał się, tworząc zdjęcia
i taśmy z piosenkami.
„Pieśni Yana”.
Zadbaliśmy o szczegóły.
Nie wiemy, czy widz zwróci na nie uwagę.
Jeśli ktoś je zauważy, to świetnie.
Są tam też dla aktorów na planie,
którzy rozglądają się między ujęciami.
Żadnego nie oddała.
Postaciom też się przydają.
Przy tym filmie...
PIETRO PONTI DZIAŁ EFEKTÓW SPECJALNYCH, ILM
...użyliśmy ścian LED.
Poza statkiem widać było krajobraz kosmosu.
To ekscytujące. Mogłam zwiedzać kosmos.
Dryfowaliśmy obok mgławicy i wlecieliśmy w tunel czasoprzestrzenny.
Nie sądziłam, że można to nakręcić.
Użyliśmy ściany LED zamiast niebieskiego ekranu.
Ściana LED jest przedłużeniem tego, co widzimy za oknem.
To Nick Fury!
Często kręcimy na planach z niebieskimi ekranami,
a obraz wstawia się później.
Boże, niebieski ekran.
To znaczy, że Teyonah ma mnóstwo pytań.
Nie chcę się zastanawiać w kinie,
czy podczas zdjęć miałam na coś zwrócić uwagę.
Nia uwielbia ten plan, bo jest realistyczny.
Może wchodzić w interakcję z rzeczami na ścianie.
Ściany LED to coś fantastycznego.
Wszyscy widzą to,
co powinni widzieć, a nie tylko zielony ekran.
To jest zawsze...
Nagrania są odtwarzane, a aktorzy mogą na nie reagować.
Na statku jest interaktywne oświetlenie.
Wszystkie przedmioty wykonane są z metalu i szkła.
Odbicia i kolory, które można dostrzec na ekranie,
są prawdziwe i wiarygodne.
Widać, że coś się dzieje
za tymi niesamowitymi rekwizytami rozrzuconymi po planie.
Portale to środki transportu w kosmosie.
To dość jasne tunele czasoprzestrzenne,
przez które widać cel podróży.
By stworzyć te portale,
współpracowaliśmy z działem oświetlenia.
Ustawili dodatkowe oświetlenie wokół statku, którego używaliśmy
podczas korzystania z portali.
Jasność paneli LED czasami była zbyt niska.
Podczas korzystania z portali pojawia się światło,
które przechodzi z punktu A do B, aż na tył statku.
Ludziom wtedy otwierają się oczy. Mówią: „To naprawdę jest super”.
System Alpha Centauri.
Cała ta nowa technologia,
ktoś musi pomagać filmowcom.
Dział Sztuki Wirtualnej w ILM zatrudnia osoby,
które wykorzystują oprogramowanie, by odpowiadać na pytania.
Praca z ich zespołem odegrała kluczową rolę w planowaniu.
Stworzyli trójwymiarowy model statku i pokazali, jak nasze treści
będą wyglądać w scenie.
Mieliśmy 2400 ekranów LED.
Mogłoby ich być więcej, bo od przybytku głowa nie boli.
Dzięki tym wizualizacjom, mogliśmy postanowić,
żeby boczne panele umieścić z przodu.
Dzięki temu osiągnęliśmy odpowiednią wysokość.
Musieliśmy stworzyć przednią ścianę i dwie sekcje po lewej i prawej stronie,
żeby móc je unosić, kiedy chcieliśmy.
To pozwoliło nam dostosować się do potrzeb Seana.
Kiedy kręciliśmy zbyt wysoko,
bo nie mieliśmy sufitu z paneli LED,
mogliśmy podnieść jedną ze ścian w zaledwie kilka minut.
To działało zaskakująco dobrze.
Mogliśmy objąć kamerą cały statek
i widzieliśmy wszystko przez okna.
Bycie na planie,
który przypomina kosmos, jest dość magiczne.
Ja, Sean i Nia siedzieliśmy w fotelu Carol
i wylądowaliśmy na Aladnie.
Naprawdę ma się wrażenie, że przemierza się kosmos.
Może się zakręcić w głowie.
To było magiczne doświadczenie.
Pierwszy kontakt Kamali z portalem
wywołał u niej podziw.
Czułam się jak w wesołym miasteczku. Zwłaszcza w scenach,
w których statek rusza się na mechanicznym ramieniu.
Zbudowaliśmy to ramię na planie.
Podstawa jest sterowana hydraulicznie.
Nia na początku chciała, by kokpit naprawdę się trząsł.
Jak podczas podróży.
I zmian kierunku.
Nasz zespół liczył 40 facetów i dziewczyn.
Stworzyliśmy go od podstaw i nim sterowaliśmy.
Zużyliśmy mnóstwo stali i napracowaliśmy się.
Jeszcze nigdy nie stworzyliśmy tak dużego ramienia.
To był najtrudniejszy plan ze względu na jego skalę.
Ze względu na to ramię
nasz plan musiał być wysoki na ponad trzy metry.
Przy takiej wysokości i z tyloma efektami
to musiała być stalowa konstrukcja.
Zwykle robimy je z rusztowania.
Efekt był wyjątkowy.
Twórcy filmu czuli, że mają to na własność,
i tak było.
Taki stawiamy sobie cel w ILM. Pomagamy opowiadać historie.
Ten plan był niesamowity. Prawie rok temu wpadliśmy na szalony pomysł
podróżowania w kosmosie przez kilka tygodni.
W końcu się udało. Niesamowite.
ALADNA WIELKI OBŁOK MAGELLANA
Piękna Aladna
Spokojne rozdroże
Księżniczko, witaj w domu
Księżniczko?
Nominalnie.
Gdy dowiedziałam się, że w filmie ma być musical,
pomyślałam, że to szaleństwo.
Później się przekonałam.
Na Aladnie chce się mieszkać. Jest oszałamiająca i przepiękna.
Wszyscy tam śpiewają.
Najlepiej rozwijało mi się to miejsce, bo jest jaskrawe i pełne nadziei.
Filmy science fiction są mroczne i smutne.
To miejsce jednak jest radosne.
Zawsze marzyłam, by zagrać w musicalu,
więc zrobienie tego na taką skalę i na tym planie jest nierealne.
Gdy podjąłem się pracy nad tym filmem,
nie spodziewałem się, że będzie tam utwór musicalowy.
Shelley Maxwell, niesamowita choreografka,
wymyślała układy taneczne.
Jesteśmy na ulicach Aladny.
SHELLEY MAXWELL CHOREOGRAFKA
Wykonujemy powitalny utwór z wieloma tancerzami.
Zaczęliśmy od 15 tancerzy, a skończyliśmy na 35.
W tej chwili jest ich ponad setka.
Ruchy zaczerpnęłam z samej radości
i z bycia na świetnej imprezie.
W mordę.
Suknia księżniczki...
Jak to?
To utwór musicalowy.
Świetna piosenka i taniec z księciem Yanem.
Gdy przeczytałam scenariusz,
pomyślałam: „Fred Astair i Ginger Rogers”.
Yan...
Czuję mnóstwo uczuć.
- Kapitan prosi o pomoc - Pomocy!
W pierwszym filmie chodziło o fizyczność.
Musiałam być silna.
Tutaj jest odwrotnie.
Musiałam nauczyć się ruszać i być bardziej płynna.
- Co ona robi? - Szanuje flow.
Być zmysłowa...
Nie myślałam o tym w kontekście grania roli Carol.
Chciałam, by Carol przez chwilę nie była bohaterką,
tylko stuprocentową kobietą.
Jednak nawet po jej sukni księżniczki widać,
że to suknia kapitan Marvel.
Będzie o tym w twoim fanfiku?
Raczej.
Kręcenie na Aladnie było wyzwaniem.
Czuliśmy się tak, jakbyśmy byli na śródziemnomorskiej planecie obcych.
Ze względu na jej rozmiar i dbałość o szczegóły
była naprawdę przytłaczająca i niesamowita.
Plan był piękny. Niesamowity.
Statyści od trzeciej w nocy
są malowani na kosmitów.
Doceniam włożoną w to pracę.
Jak zabrać się do takiej planety jak Aladna?
Była ogromna.
DAVID WHITE MAKIJAŻYSTA
Mieliśmy ponad 68 odlewów.
Pełne głowy i dłonie. Hektolitry sylikonu.
Kostiumy na Aladnie
są niesamowicie kolorowe i kształtne.
Makijaże są wyraziste, ale muszą wyglądać wiarygodnie.
Mogliśmy użyć jasnego różu
w połączeniu z pięknym błękitem.
Wiele odcieni.
Struktura makijażu
była pełna przepychu.
Dodawałem kosmyki,
loki i różne inne kształty.
Wyszło przepięknie.
Aladna to planeta morska, więc wszystko było płynne,
miękkie, opływowe
i w kolorze tego, co znajduje się pod wodą.
Odnosiłam się do stworzeń morskich,
pasteli i pięknych, koralowych kolorów.
Istnieją wspaniali projektanci mody,
którzy wpisują się w tę estetykę. Mówię o Iris van Herpen.
Jej prace mnie inspirowały, bo są nie z tego świata.
Z tego powodu
nie mogliśmy nic kupić w sklepie, więc musieliśmy to stworzyć.
Musieliśmy wszystko zafarbować, wydrukować, pociąć i zrobić od zera.
Ludzie, którzy pracowali w tym magazynie,
pracowali bardzo ciężko.
Najfajniejsze było...
WAKANA YOSHIHARA MAKIJAŻYSTKA
...tworzenie mieszkańców.
Przyjrzałam się tradycyjnym afrykańskim rzeźbom i plemionom
z początku dwudziestego wieku
i znalazłam wiele fascynujących fryzur o niesamowitych kształtach.
Aladna to ta kolorowa i pogodna część filmu.
Bardzo dziewczęca. Nie interesują mnie walki.
HELEN INGHAM GŁÓWNA KRAWCOWA
Stworzyliśmy kostiumy dla tancerzy.
Musiały być wygodne.
Lindsay projektowała bluzki, spodnie, kurtki, płaszcze
i wszystko to, co później łączyliśmy ze sobą.
Nie chodzi tylko o Aladnę.
W filmie jest więcej planet.
Stworzyliśmy około 1200 kostiumów.
Ciekawostką jest to, że Aladna to przewodnia planeta mody.
Nie widziałam nigdzie lepszych kostiumów.
- Są cudowne. - Fajnie jest robić coś,
czego nigdy nie było w uniwersum.
To było kompletne, komiksowe szaleństwo.
Moja księżniczko rodem z gwiazd...
Przepraszam. Zaczekaj. Musimy porozmawiać.
- Nie musi śpiewać? - Jest dwujęzyczny.
Książę Yan to marzyciel.
Obiekt westchnień.
Park Seo-joona zobaczyłam w koreańskim dramacie.
Pokochałam go.
Stwierdziłam, że świetnie by to zagrał.
Park jest chyba najpopularniejszą osobą, z jaką pracowałam w życiu.
Bez dwóch zdań.
Podczas zdjęć wybraliśmy się na karaoke.
Było niezłe zamieszanie.
Jest niesamowity. Mogłam patrzeć mu w oczy
i być w tych samych scenach. Ma ogromną charyzmę.
Ludzie pokochają księcia Yana.
Park było niesamowity. Świetnie posługiwał się mieczem.
Liang pokazał mu choreografię,
a on obserwował.
Szybko załapał, zagrał i zrobił to pięknie, z energią i pasją.
Jesteśmy kaskaderami, więc uwielbiamy sceny walk i miecze.
To nasz żywioł.
Cieszą nas latający kaskaderzy
próbujący się nawzajem pozabijać.
Mam całą armię.
Moja armia jest stworzona z ludzi,
którzy uczyli mnie tych akrobacji przez ostatnie siedem miesięcy.
Mają mnóstwo energii przez cały dzień zdjęciowy,
a później uczą się kolejnych akrobacji na kolejny dzień.
Podnoszą na duchu i są bardzo mili.
Robią okropne rzeczy w scenach walki,
ale poza kamerą są przemili.
Chcieliśmy stworzyć niepowtarzalny styl w bitwie z Aladnianami.
Chcieliśmy, by ruszali się inaczej.
Są znacznie spokojniejsi, mają w sobie więcej gracji,
ich ruchy są bardziej płynne i taneczne.
Chcieliśmy to uwzględnić w ich ruchach podczas walk,
żeby można było zobaczyć różnicę.
Różnią się od Kree,
którzy mają broń i maczugi.
Walka była świetną zabawą.
To szaleństwo, bo jesteśmy w połowie,
a po raz pierwszy spotkałyśmy się w kostiumach.
Jesteśmy ubrane jak Marvels. To ekscytujące.
W przypadku kostiumów podstawą są komiksy.
Przeglądaliśmy je, patrzyliśmy na obrazki,
które zdradzały, kim jest dana postać.
Wtedy mogliśmy stworzyć coś realnego.
Kostiumy są trójwymiarowe i uszyte.
Żeby można było zacząć...
TOM HORNSBY KOSTIUMOGRAF
...i zrozumieć, jak to ma wyglądać,
trzeba było kupić tkaniny,
przetestować je, zafarbować, wybrać kolory,
dodatki, zamki i zatrzaski.
Robimy to w starym stylu, ręcznie.
JIM MCKEOWN KOSTIUMOGRAF
Rzeźbimy także cyfrowo, drukujemy,
wycinamy laserowo, rysujemy na komputerze.
Robimy wszystkie dodatki do kostiumów.
Mogą to być części do kostiumów bohaterów,
stworzone z gumy, do hełmów, biżuteria, wszystko.
Mieliśmy cztery duże warsztaty i 170-osobową ekipę.
Prawie jak dom towarowy z lokalami o wielkości 30 metrów kwadratowych.
Było od ośmiu do dwunastu krawców,
którzy mieli swoje zespoły.
W dziale obróbki jest 20 albo 30 osób.
Postarzają materiały, farbują je i kleją.
Dział od skóry rzeźbił w skórze.
Dział kostiumowy tworzy zbroje.
Mamy utalentowanych ludzi,
którzy osiągnęli sporo w krótkim czasie.
Chcieliśmy wydobyć kobiecą siłę,
ale bez seksualizacji. Chcieliśmy pokazać kobietę.
Bardzo ważne było dla nas to,
że te silne postaci zajmują się swoimi sprawami,
nie ma podtekstów ani niebezpośredniej seksualizacji.
To po prostu silne kobiety.
Kapitan Marvel jest niezniszczalna, więc nie potrzebuje zbroi.
Nie potrzebuje niczego do ochrony,
bo potrafi o siebie zadbać.
Postawiliśmy na coś, w czym może pracować,
na coś wygodnego, co uwypukli jej markę.
Podobnie było z Monicą.
Tę postać ludzie już znają.
Musieliśmy ją rozwinąć.
Teraz jest czarno-biała.
W tę stronę chcieliśmy pójść.
Lindsay była otwarta i słuchała moich pomysłów.
Wiedziała, z czym mam problem, a z czym nie.
Podoba mi się to, jak wyglądam.
Nakręćcie buty i całą resztę. Dziękuję.
Mała Kamala ma swój serial.
Wzięliśmy kostium stamtąd,
ale go ulepszyliśmy.
Możesz nam załatwić odzież bojową?
Akcja!
W tym kostiumach ciało ćwiczy samo,
bo sporo się pod nimi dzieje.
To dobrze, bo dzięki temu mogę przypakować.
Ćwiczę.
Wyobraźcie sobie sukienkę z taśm oporowych.
To świetnie działa na moje ramiona.
Mój trener mówi, że przez to jestem silniejsza.
Tylko to się liczy.
Stroje sprawiły mi mnóstwo przyjemności.
Wniosły element transformacji.
Bieganie w skórze, ćwiekach i kosmicznych butach
nadało temu wszystkiemu realizmu.
Dar-Benn jest naukowcem i wojowniczką.
Strój musiał onieśmielać
i być wymyślony z głową,
bo poznajemy tę postać, w nowym punkcie jej życia.
Chociaż bardzo często walczy.
Jedna na trzy.
Musiałam mieć swobodę ruchu
i być wiarygodnym, wyszkolonym żołnierzem.
To cudowne połączenie cesarza i żołnierza,
które Lindsay Pugh, naszej kostiumografce,
wyszło genialnie.
Mam wielkie szczęście, że zajmował się mną zespół od włosów i makijażu,
który pracował przy tym filmie.
Wakana Yoshihara, która robiła mi fryzury,
i Chantel McDonald, która robiła mi makijaże,
są moimi superbohaterkami,
bo ta transformacja była nieziemska.
To szalona podróż, ale wspaniała.
Uwielbiam ten wygląd.
Boże, akcja jest świetna.
Jeśli mogę to powiedzieć.
W tym filmie jest sporo akcji.
Mama napisała: „Jak tam w pracy?”.
Odpisałam, że walczę z kosmitami.
Tym się teraz zajmuję.
Czas się zabawić.
Mówiliśmy Nii od początku, że w scenach walk
zależy nam na realizmie.
Chciałam, żeby akcja w filmie była dość uziemiona,
żeby w szalonych momentach, gdy ktoś walczy na niebie,
można było w to uwierzyć.
Te sceny są wyjątkowe.
Jedną z pierwszych rzeczy, o jakiej rozmawiałam z Jo McLaren
i z reżyserem drugiej ekipy Pengiem, było to, że każda postać ma swój styl.
Widać, jak się rozwija w filmie.
Każdy widział filmy o superbohaterach.
Chcieliśmy zrobić coś ciekawego
i świeżego.
To było moje wyzwanie.
Mamy tu Ms. Marvel...
Cześć.
Mamy Monicę.
Wszystkie mają inne moce.
Nie umiem latać.
Anihilatorka!
Można zobaczyć, jak ich moce
rozwijają się stopniowo.
Moce Ms. Marvel są świeże.
Na początku są dziełem przypadku.
Były niezgrabne i mało eleganckie.
Potrafi tworzyć kule i więzić w nich Kree.
Widzimy, jak rozwija swoje moce.
Używa twardego światła zespołowo, co daje jej przewagę.
Jest jeszcze Monica Rambeau, która używa swoich mocy wyłącznie
w celach naukowych.
Musi się nauczyć walczyć.
Musi wiedzieć, jak się lata.
Widzimy, jak zaczyna latać przed domem Khanów.
Leć.
Musi uwierzyć, że potrafi uratować Kamalę.
Z czasem jest lepsza i bardziej pewna siebie.
Teyonah zwracała uwagę na to, czego się uczy.
Pytała: „Pierwszy raz to robię?”.
Mówiliśmy jej, że tak
albo że nie robi tego pierwszy raz, ale nigdy tak nie atakowała.
„Po raz pierwszy zadajesz taki cios”.
Kapitan Marvel robi to od 30 lat.
Popełnia błędy, bo nie zawsze jest skupiona.
Może nawet czuje się zbyt pewnie
i widzimy jej przemianę w filmie.
Szybciej.
Kapitan Marvel często walczy z 20 albo 30 żołnierzami Kree.
Jest najpotężniejsza.
Trzy, dwa, jeden. Akcja!
Musimy pokazać tę moc.
Pomaga nam w tym najlepszy zespół od linek
na całym świecie.
Daryl Andrews, Joe Spilhaus.
Niesamowicie pracowity zespół.
Super.
Widzę wszystkie przyczepy.
W tym filmie jest mnóstwo linek.
Codziennie z nich korzystamy.
Kree i Dar-Benn są rzucani w każdą możliwą stronę.
Gdy ogląda się te momenty,
widać, że zostały skrupulatnie przemyślane.
Przyglądamy się fizyce, robimy testy,
powtarzamy z grubymi materacami.
Gdy wszystko mamy dopracowane,
idziemy na miękki plan z cieńszymi materacami.
Chcemy chronić naszych kaskaderów.
Spoko. To Carol.
Teraz się cofamy.
Gdy rzuci,
postarajmy się to nagrać.
Mamy tę miękką?
Rzuć...
Nie teraz.
Peng jest najlepszy.
Jeśli widzieliście Shang-Chi, wiecie, że jest profesjonalistą.
Ciekawostką jest to, że był dublerem Jeta Li.
Zawe to moja agentka.
Naprawdę fajnie było wymyślać, nie tylko jak Ms. Marvel, Kapitan Marvel
i Monica Rambeau walczą,
ale też jak walczy rodzina Khan.
Jak walczą państwo Khan
i jak pokonają obcych?
Akcja.
W tym filmie jest sporo efektów specjalnych.
Prawie każde ujęcie ma w sobie elementy tych efektów,
ale chcieliśmy to zrobić praktycznie.
Przyciągnij kamerę.
Widzicie, gdzie jest dach.
Carol skacze i ląduje na MB-418.
Postanowiliśmy skorzystać z pomocy kaskadera.
Stoi na wysokości 12 metrów.
Efekty specjalne pomagają w budowaniu napięcia,
ale skok jest prawdziwy.
Nawet gdy latają, pomagają im różne platformy, wciągarki
zębatki.
Zawsze śmieszyło mnie, jak Iman, Teyonah i Brie we trójkę
są na linkach.
Brie mówi: „Zaczynamy”.
Teyonah: „To nowość”.
Było fajnie.
Mnóstwo zabawy, ale muszę grać.
Wystrzeliwują mnie jak z armaty.
Trochę się bałam i trzęsłam, ale było fajnie.
Iman mówi, że jest w wesołym miasteczku.
Uwielbiam kolejki górskie. To idealna praca dla mnie.
Te różne reakcje zawsze mnie śmieszyły.
Świetnie się bawię.
Teyonah nie zawsze sobie radzi.
Widzi, jak zwisam z linek
i bawię się w najlepsze.
Jest świetnie.
Przychodzę do pracy i się wygłupiam.
Jakbym codziennie skakała na bungee.
Super. Marzenie.
Akcja.
To tutaj tak naprawdę ćwiczymy,
bo jesteśmy zawieszone na linkach
za ramiona i uda.
Trzeba trzymać postawę.
Ćwiczymy cały dzień. Wariactwo.
Ale tak mają superbohaterowie.
Wygląda to dziwacznie,
gdy jesteśmy łyse, wyglądamy jak kosmitki
i mamy kropki na twarzy.
To dziwne.
Jednak czujemy się jak bohaterki.
Przygotowania są intensywne.
Przed pierwszym trenowałam 9 miesięcy,
a przed drugim filmem około czterech.
Podciągałam się na jednej ręce i robiłam pompki na jednej ręce.
Chodziło o to, żeby rozgrzać ciało, wzmocnić mięśnie
i się przygotować.
Gdy tu przyszłam,
spędziłam kilka tygodni z Marią, moją dublerką.
Uczyłam się podstaw.
Była pomocna, cierpliwa i wspierająca.
Niezła z niej twardzielka.
Mówiłam: „Klepnę cię, a ty wejdziesz.
Spraw, żebym wyszła świetnie”. Było cudownie.
Gdy myślę o kaskaderach, mam łzy w oczach,
więc spróbuję to zrobić ten jeden raz.
Nie wiedziałam, że kaskaderzy odgrywają w takich filmach kluczową rolę.
Może to zabrzmieć naiwnie, ale są sercem tego filmu.
W musicalach śpiew jest środkiem przekazu.
W takich filmach liczy się walka.
Na pierwszej sesji z kaskaderami
martwiłam się o swoją siłę i koordynację.
Niepotrzebnie, bo to przemili ludzie,
którzy ciężko pracują.
Właśnie o was mówiłam.
ANDY LISTER KOORDYNATOR SCEN WALK
To nieprawda.
To ten niesamowity zespół, o którym opowiadałam.
Andy Lister, Liang, Snow, Rashid Phoenix.
To jest Maria, Jess i Snow.
Moi dublerzy są niesamowici.
Jak widać, Rashid to mężczyzna.
Zawe to urocza, wysoka dama.
W Wielkiej Brytanii nie mamy tak wysokich kobiet.
Dziewczyny, szkolcie się na kaskaderów.
Z przyjemnością wypchał sobie odpowiednie miejsca na ciele.
To wysoki i szczupły mężczyzna z nogami, za które zabiłaby niejedna kobieta.
Zawe już tak kiedyś miała.
Jest szczęśliwa i uwielbia Rasha.
Mamy też uroczą Chloe, która również pięknie się rusza,
ale niestety się nie rozdwoi.
Sprawia, że jestem super. Świetnie ci w tych włosach.
Dziękuję.
Czasami są lepiej ułożone niż moje.
- Wkurza mnie to. - Nie gadajmy o tym.
Cudowną sprawą w pracy nad efektami w Marvel Studios jest to,
że pozwalają nam nagrywać wszystko za każdym razem.
To koty?
Nia dbała o te koty.
Prawdziwe koty były w prawie każdej scenie.
To było przeurocze.
Nawet najbardziej marudni członkowie ekipy pytali o koty.
Interesującym wyzwaniem w wykreowaniu domowego kota było to,
że bardzo dużo osób posiada koty
i wie, jak one wyglądają.
Niektóre śpią z właścicielami.
Chcieliśmy to oddać jak najwierniej.
Wykonaliśmy skomplikowany skan kota,
by stworzyć doskonałą animację.
Dwa koty, które wabią się Goose.
JO VAUGHN GŁÓWNA TRENERKA KOTÓW
To jest Nemo. Główny kot wabi się Tango.
Mamy dwa, bo mają różne zdolności.
Nemo jest kaskaderem.
Lubi biegać i skakać.
Tango jest bardziej powolny.
Grzecznie siedzi, stoi, patrzy się i wygląda śmiesznie.
Tworzą zgrany zespół.
Tango i Nemo to koszmar.
Żartuję.
To największe damy na planie.
Powiedziałam Nii: „Ja albo one”.
- Nia podjęła decyzję. - Tak.
Przestałam pracować nad filmem.
Akcja.
Oddaję koty, żeby ludzie myśleli, że pracuję.
Dni, w których kręciliśmy ujęcia z kotami, były ekscytujące.
Były też niesamowicie stresujące.
Były malutkie, urocze i niesamowicie nieprzewidywalne.
Cała załoga zajmowała się kotami.
Wszyscy zobowiązali się do zaganiania kotów,
gdy tylko się rozbiegały.
Zabawa w kotka i myszkę?
W końcu nakręciliśmy taką scenę.
Z małymi kotkami również nakręciliśmy scenę,
jednak nie są tak wyszkolone jak Goose,
więc prawie każdy kotek w filmie jest animowanym kotkiem.
Niektóre ujęcia były zbyt urocze, żeby ich nie umieścić w filmie.
Widzowie sami muszą je zidentyfikować.
Gdy reżyser daje ci notatki,
a każdy chodzi z kotkiem, czeka cię dobry dzień.
Gdy to twój 85. dzień zdjęciowy,
w końcu powinny pojawić się kotki.
Lubię koty.
Wyzwaniem tego filmu jest to, że nie tylko odpowiadasz
za poszerzanie uniwersum i tworzenie dodatkowych historii,
ale robisz to trzy razy.
Zawsze uwielbiałam w uniwersum Marvela to,
że łączy w sobie wiele gatunków.
Często postać nadaje ton filmowi.
Z trzema takimi postaciami
można się nieźle rozkręcić.
Jesteśmy dziś w Abbey Road Studios
i nagrywamy utwory do filmu Marvels.
Dostąpiłam ogromnego zaszczytu.
To brzmi cudownie. Sala jest niesamowita. Muzycy również.
Taka orkiestra
i 90 fenomenalnych muzyków,
którzy mogą wyrazić swoje myśli poprzez muzykę, to zaszczyt.
Laura Karpman przyszła do nas z planu serialu A gdyby...?.
Dla różnych bohaterów ze świata Marvela
znalazła charakterystyczne dźwięki i motywy.
Połączyła to ze sobą.
W serialu A gdyby...? mogłam poćwiczyć do filmów Ms. Marvel i Marvels.
Mamy tu trzy protagonistki, które pojawiają się w innych produkcjach.
Ms. Marvel, WandaVision,
no i oczywiście Kapitan Marvel.
Musieliśmy wymyślić nowy motyw przewodni, który pasowałby do tej trójki.
Zespołowy motyw.
Laura świetnie się spisała.
Nucimy ten utwór w biurze.
Jest świetny.
Czasami daję głośniej, żeby potańczyć w biurze.
To wspaniały utwór.
Mogę sama to powiedzieć? Jest świetny.
Dwanaście waltorni, motyw Marvela, optymistyczny, superzabawny.
Godny uwagi jest również nasz motyw dla Dar-Benn.
Wtedy użyłam siedmiu fletów, w tym fletu kontrabasowego.
Bardzo niskie i przebiegłe dźwięki.
Taka według mnie jest Dar-Benn.
We flecie słychać jazz.
Dar-Benn jest jazzowa na swój sposób.
Ma swój klimat.
Jej podejście kojarzy mi się z dymem.
Nia miała duży wkład.
Była na każdej sesji. Uczestniczyła w tym procesie.
Smyczki grają to...
Z orkiestrą wyszła niezła improwizacja.
Nazywam to ścianą dźwięku. Wszystkie elementy z motywu Dar-Benn
kazałam zagrać orkiestrze jednocześnie.
Wyszedł uporządkowany chaos.
Bardzo jej się to podobało.
Uwielbia takie eksperymenty.
Nazywamy to ścianą dźwięku.
Nia pomoże nam to ukształtować.
Idealnie.
Dziękuję.
Najlepsze dni w naszym życiu. Dziękuję!
Tydzień spędzony w studiu Abbey Road był najlepszym tygodniem mojego życia.
Było poczucie koleżeństwa. Pierwsze skrzypce grały kobiety,
a ja chciałam zróżnicowanej orkiestry.
Widzieliśmy wiele różnych twarzy w orkiestrze, co było wspaniałe.
Mam szczęście, że jestem doceniana, bo kocham to, co robię.
Trzy, dwa, jeden...
Trochę za szybko. Przepraszam.
Było wiele zabawnych i niezapomnianych momentów.
Przyjemnie się kręciło.
Wiele momentów naprawdę zapadło mi w pamięć.
Mój Boże!
STO LAT, BRIE!
Kevin Feige, Samuel Jackson, Brie Larson, Teyonah Parris.
Tak wiele wspaniałych osób zaśpiewało mi Sto lat.
Odtwarzam sobie to ciągle w głowie.
Ciasto było dobre.
Nie przychodzimy tu odbębnić robotę. Tak wygląda nasze życie.
Bawiliśmy się jak dzieci.
Mogliśmy sobie dokuczać, bo tak bardzo się kochamy.
Niektóre śmieszne sytuacje wcale nie zabrzmią śmiesznie,
bo ktoś akurat wyleciał dziwnie na linach.
Czasami nie mogliśmy się przestać śmiać.
To moja wina.
Świetnie się bawiliśmy. Było świetnie.
Ekipa była niesamowita, a codziennie działo się coś innego.
Ten film przypominał imprezę.
Mogliśmy na siebie liczyć.
Jeszcze jedna sprawa i oddaję głos Nii.
JACK RAVENSCROFT PIERWSZY ASYSTENT REŻYSERA
W imieniu wszystkich chciałbym powiedzieć Nii,
że była fantastycznym liderem
przez ostatnie 17 tygodni.
Wszystkiego najlepszego.
Bardzo dziękuję.
Wizja pracy nad filmem mnie przerażała.
Sprawiliście, że było to moje najprzyjemniejsze doświadczenie.
Kocham was wszystkich. Dziękuję.
Na planie przyjemnie się przebywało.
Ekipa stała się rodziną.
To był projekt pełen pasji dla każdego z nas.
Dyrektorka Nia i producentka Mary stworzyły świetną atmosferę na planie.
Praca z tak zgranym zespołem była satysfakcjonująca.
Niesamowite.
Najbardziej satysfakcjonująca
była współpraca obsady z ekipą.
Bardzo dziękuję.
To niezwykły przywilej pracować z tak utalentowanymi ludźmi.
Styliści, makijażyści, projektanci, choreografowie, wszyscy.
To było niesłychane.
Ten film zainspiruje wiele osób, co mnie bardzo cieszy.
Stworzyliśmy coś, czego jeszcze nie było w uniwersum Marvela.
Nieczęsto można zobaczyć
tak wiele kozackich osób o odmiennym kolorze skóry i kobiet
w filmie na taką skalę.
Ten film nadaje ton dla uniwersum Marvela
pod względem tego, jak jednoczy
różnorodne postaci w przestrzeni i czasie.
Dzięki temu narracja jest lepsza.
Kosmiczna społeczność jest wielka, a bohaterowie nie muszą o tym wiedzieć.
„Szuka cię to, co chcesz znaleźć”.
Dobra.
Dziś mój ostatni dzień.
To słodko-gorzkie uczucie.
Jeszcze tego nie przetrawiłam.
Ta praca była niesamowicie cudowna.
Dziękuję wszystkim.
Bardzo dziękuję, że tu byliście.
Dziękuję, że byliście z dala od swoich rodzin, przyjaciół, zwierzaków
i bliskich.
Dziękuję za poświęcony czas.
Wszystkich was bardzo cenię.
Film kończy się
wielkim znakiem zapytania. Nie wiemy, co stanie się z Carol.
W jej sercu zapanował spokój.
W moim również.
Zawsze po zakończeniu zdjęć chcę szybko to z siebie zrzucić.
W tym przypadku
nie mam takiej ochoty.
Wiem, że symbol gwiazdy wiele znaczy dla mnóstwa osób.
Chciałabym kontynuować tę tradycję i być jej częścią.
Rozumiem też, że to wszystko nie jest tylko moje.
Każdy może przejąć ten kostium. Godzę się z faktem,
że nadchodzi nowe pokolenie.
Jestem w swoim żywiole.
Nadchodzą nowe twarze i nowi superbohaterowie.
Nie wiem, gdzie w tym wszystkim jest Carol.
Mogę być spokojna, bo wiem,
że wspaniali ludzie
zadbają o to uniwersum.
Wyżej, dalej, szybciej.
Napisy: Jakub Skiba