Od lat próbowałam dorwać Marvela w swoje brudne paluszki,
J. GAO - SCENARZYSTKA
więc spotkałam się z Bradem Winderbaumem w sprawie Czarnej Wdowy.
Już wtedy tak lubiłam She-Hulk, że trafiła do opisu o Czarnej Wdowie.
Powiedziałam wtedy nawet,
że to tak, jakbym prezentowała rzecz o She-Hulk z udziałem Czarnej Wdowy.
Moja wina.
Gdy nie dostałam tego zlecenia, rzuciłam im na odchodne:
„Jeśli będziecie robić coś o She-Hulk, lepiej do mnie zadzwońcie,
bo inaczej spalę ten wasz budynek”.
Później Kevin ogłosił, że zrobią She-Hulk
w postaci serialu i byłam wściekła.
W telefonie nie miałam
nieodebranych połączeń od Marvel Studios.
Ostrzegłam ich, co się stanie.
Mój narzeczony powiedział: „Spokojnie, dziewczyno”.
Następnego dnia zadzwonili z Marvela
i spytali, czy zrobię prezentację o She-Hulk.
Oczywiście odparłam:
„Słyszałam coś o ogłoszeniu?”.
MARVEL STUDIOS ASSEMBLED MECENAS SHE-HULK
W dzieciństwie byłam wielką fanką She-Hulk.
KAT COIRO - REŻYSERKA
Uważałam, że była jedyną
ostrą superbohaterką, która miała własny komiks.
Zabiegając o zatrudnienie,
Kat załączyła jej zdjęcie,
na którym jest „chudą nastolatką,
czytającą komiks o She-Hulk”.
Kupowała go co tydzień.
Było to fascynujące i kształtujące.
To się działo równolegle z pandemią.
Odbyłam pierwsze spotkanie. To było straszne dla świata,
ale to się stało w porę, bo mój mąż Rhys
posiadał wszystkie stare komiksy.
Wyciągnęliśmy je z piwnicy domu jego mamy
i przejrzałam wszystkie numery, które uwielbiałam.
Przypomniałam sobie, co mnie tak zafascynowało w She-Hulk.
Konkretnie, potrafiła przełamywać czwartą ścianę,
nie miała szacunku, była duża, silna i odważna.
Robiła wiele rzeczy, które były przełomowe.
W historii o Jen spodobało mi się to, że jest młodą kobietą,
która spędza mnóstwo czasu w pracy
ANU VALIA - REŻYSERKA
i nie miała okazji, żeby rozwinąć swoje życie romantyczne,
spędzać czas z przyjaciółmi,
wieść wesołe życie jak typowa młoda kobieta. I wtedy
spotyka ją coś tak doniosłego.
Jak nawigować przez życie codzienne,
próbując być dobrą pracownicą, koleżanką,
próbując ustalić, czego się chce jako człowiek,
a później jako Hulk.
Ale ja nie chcę być superbohaterką.
A jakie masz inne opcje jako Hulk?
Wrócę do mojej kariery.
Tym, co mi się najbardziej podoba w Jen,
T. MASLANY - SHE-HULK
Jen/She-Hulk, jest jej sprzeczność.
Jest kompletnie zafiksowana na pracy, ale jednocześnie ma wielkie serce,
marzy, żeby się zakochać, i tak dalej.
A także to, że w pewnym sensie
uwielbia bycie She-Hulk i jednocześnie nienawidzi tego.
Jest rozdarta między tymi postawami.
Dlatego utworzyliśmy wydział prawa do spraw superludzi
i chcę, by pani, a raczej She-Hulk, była jego twarzą.
Były rozmowy nawet co do metodologii,
jak to sfilmować.
Zastanawialiśmy się,
czy zrobić to starą metodą tak jak Bill Bixby,
i Lou Ferigno, znajdując
świetnego aktora o odpowiednim wzroście,
i żeby She-Hulk zagrał kulturysta.
Było wiele różnych dyskusji.
Rozważaliśmy wiele różnych podejść, ale ostatecznie
stanęło na tym, że musimy znaleźć najlepszą aktorkę,
który najwięcej wniesie do tej roli, bo, koniec końców,
będzie to zielony, cyfrowy obraz, mający 210 centymetrów wzrostu,
i wszyscy musimy być przekonani, że to prawdziwy człowiek,
i musimy uwierzyć w jej przekaz.
Te młotki swojego pierwszego dnia nie miały takich problemów.
Oby spłonęli w pożarze.
Nie. Mogą umrzeć ze starości, ale jutro.
Zawsze traktowałam to jako rolę komediową.
Uważałam, że potrzebujemy aktorki komediowej.
To musiał być ktoś bardzo zabawny,
z doświadczeniem komediowym,
ale gdy obsadziliśmy Tatianę,
zmieniła ona mój stosunek do tej postaci.
Jej Jennifer Walters i She-Hulk to jedna osoba.
Jestem Hulkiem, wybiję nam drogę.
Oni mają broń, Jennifer.
Na szczęście She-Hulk jest niezniszczalna, Matthew.
Nie tylko pierwszy raz wcieliłam się w superbohaterkę,
ale i odegrałam najprawdziwszą komedię,
co było fascynujące.
Pisanie scenariusza z Jessicą
jest bardzo łatwe. Mamy niesamowitych aktorów dniówkowych.
Gwiazdy grające gościnnie to niesamowita grupa ludzi.
Już za pierwszym razem to wyglądało jak totalna zabawa
i doświadczałam tego w małych porcjach,
ale to jest naprawdę inny świat.
Dwie osoby z najmniejszą szansą na zagranie Hulka.
Ona jest naprawdę histeryczna.
-Nie zgadzam się, ale dobrze się bawię. -Jesteś zabawna.
-On jest śmieszny. -Świetnie ci wychodzi komedia.
Nigdy nie miałam sposobności.
Wiem... Nie czujesz, jako poważna aktorka,
że utknęłaś, robiąc poważne rzeczy,
-a chcesz się zająć tylko komedią? -Tak.
-Co? -Nie złość mnie.
Nie lubiłbyś mnie jako...
Chcieliśmy, żeby rola She-Hulk była interpretacją Tatiany.
Nie chcieliśmy używać klatek kluczowych do twarzy.
Jest niesamowita. Chcieliśmy mieć jej wykonanie.
Oczywiście miała na sobie zestaw do przechwytywania ruchu,
który oddaje ruchy jej ciała,
a także HMC, kamerę zainstalowaną na głowie.
Rejestruje ona wiele punkcików,
które są wprowadzane do systemu. Ten je odczytuje i przetwarza
na mimikę twarzy.
Wykrzyw lewą część twarzy. Wykrzyw prawą część twarzy.
Mrugnij. Prawe oko. Lewe oko. Dobrze.
Złotym standardem przechwytywania ruchu obecnie jest przechwytywanie optyczne.
Można to rozpoznać po czymś, co wygląda
jak piłeczki do ping-ponga.
Są to markery odblaskowe rozmieszczone w różnych częściach ciała.
Potrzebne jest też około 50 kamer,
które trzeba idealnie ustawić i skalibrować.
Instalowanie tych kamer pochłania dużo czasu.
W każdej scenie, w której jest tłum
albo gdzie ona siedzi przy biurku, nie widać jej nóg
ani jej miednicy.
Wtedy używamy skafandra inercyjnego.
Skafander inercyjny ma wbudowane małe czujniki,
które nadają też sygnał.
Ustawiamy małe stanowisko, które komunikuje się z czujnikami.
Niestety, to nie jest
tak dokładne jak przechwytywanie optyczne.
Strój inercyjny zabieraliśmy na plan,
aby go szybko założyć i zdjąć.
Zestaw optyczny był na duże plany, gdzie spędzaliśmy parę dni.
Robiliśmy wszystko. Przechwytywanie ruchu,
przechwytywanie twarzy.
Tatiana robiła wszystkie swoje ujęcia,
podobnie jak jej dublerka, kaskaderka.
Animatorzy przechwytywali ruch.
Tatiana ma swój kościec,
który różni się od budowy ciała She-Hulk.
Gdy Tatiana robi tak, to jest jedno.
W wersji She-Hulk to jest takie!
Ludzie tak nie rozmawiają! Ale tak to się właśnie przekłada,
gdy się jest takiego wzrostu i rozmiaru jak ona.
Dlatego często musieliśmy być może łagodzić
bezpośredni przekład tego, co robiła Tatiana na She-Hulk,
żeby pasowało do roli,
nie stając się karykaturą.
Ktoś taki jak She-Hulk jest bardzo intensywny.
Są i dodatkowe komplikacje, na przykład jej długie włosy.
To automatycznie sprawia, że jest trudniejsza niż inne postaci.
Poza tym ma 25 kostiumów. To niesłychane.
Zawsze zaczynaliśmy od rdzenia z działu garderoby
i później to wzbogacaliśmy.
Na potrzeby show mieliśmy też aktorkę, Malię, która ma 198 centymetrów wzrostu.
Ona wkładała praktyczną wersję kostiumu.
To był punkt odniesienia dla działu efektów wizualnych.
To było bardzo zabawne w tej postaci.
ANN FOLEY - KOSTIUMOGRAF
Robiliśmy obie wersje kostiumów,
żeby zobaczyć, jak wyglądają na Tatianie, a później na She-Hulk.
Zrobiliśmy nawet formę ciała
na podstawie wymiarów She-Hulk
i to było dla nas odniesieniem,
gdy tworzyliśmy kostiumy. Mogliśmy zobaczyć
efekt z kostiumem po jej transformacji.
Sprawdzaliśmy przed kamerą wiele różnych transformacji.
Można to zrobić na wiele sposobów.
Gdy Jennifer zmienia się w She-Hulk,
ma to wyglądać bardzo płynnie i naturalnie.
Do samego dołu. Mała. Psotna.
W dziale efektów wizualnych silnie zareagowaliśmy
na materiały referencyjne.
Mieliśmy poklatkowe ujęcie dojrzewającej truskawki
i to było dla nas najbardziej inspirujące.
-Widzisz? -Nie. Ja to robię.
Dobra, to zupełnie nowe terytorium.
Jesteśmy w studiu. Pracujemy nad scenami,
w których Jen jest porwana przez kuzyna Bruce'a
i trafia do jego laboratorium na plaży.
I, podobnie jak Hulk, odbywa szkolenie.
O Boże. Bruce, co u licha?
Odnoszę wrażenie, że bez przemiany zginę.
Uczę się, jak być Hulkiem,
jak jeść jak Hulk, jak się ubierać jak Hulk
i jak mieć kontrolę nad transformacjami.
To świetne, bo ona rzeczywiście dobrze nad tym panuje.
Znacznie lepiej niż Bruce.
Wyzwalaczami są gniew i strach.
To podstawowe emocje u każdej kobiety.
Wiele rzeczy przychodzi jej łatwiej niż wcześniej jemu.
M. RUFFALO - BRUCE BANNER / HULK
To trochę irytujące. Nie będę kłamał.
Cóż, czyli tę część
możemy pominąć.
On chciałby być jej mentorem.
Nie ma innej osoby
na świecie, która przeżyła to,
czego on doświadczył.
Dlatego jest tak podekscytowany,
że ma kogoś, komu może to wszystko przekazać.
Ale ona go znacznie wyprzedza.
-No dobra. Naucz mnie hulkować. -Tak! To znaczy, dobra.
Mark jest niesamowity. Bardzo wesoły, otwarty.
Wyobrażam sobie, że to musi być dziwne,
że postać, którą zna od lat,
którą poznał w pewnych kontekstach,
musi teraz z nich wyodrębnić i umieścić
w innej tonacji, w bardzo odmiennym świecie.
Bardzo przyjemnie się obserwuje,
jak odkrywa tę postać w zupełnie inny sposób.
Zajmuję się tym już od ponad dziesięciu lat.
I myślę, że nieźle mi idzie przekształcanie się
i zabieranie tych postaci, Bannera i Hulka, do wielu różnych miejsc.
Dzięki temu to nadal jest dla mnie interesujące.
To coś zupełnie innego... Naprawdę. Odgrywanie długich scen
i granie z inną osobą, której ruch jest przechwytywany,
to coś, czego przedtem nie robiłem.
Raz utknąłem w ciele Hulka na ponad dwa lata.
-To było na innej planecie. -Nie mogę tyle być taka.
To było w kosmosie! To zdarzyło się raz!
Przed tobą wiele nauki o byciu Hulkiem.
Uważam, że Jessica i wszyscy scenarzyści trafili w punkt.
To jest bardzo konkretna relacja, jak między bratem i siostrą.
-Nadęty Hulk. -Mądry Hulk.
Trzeba być zarozumiałym, by nazywać się mądrym.
Nie ja wymyśliłem tę nazwę.
Jest bardzo mało słuchania, ale dużo tłumaczenia.
I mówienia temu drugiemu, co jest grane.
-Wypuść mnie, Bruce! -Włóż hełm!
To wygląda jak coś wrodzonego.
Coś bardzo naturalnego dla mnie i dla Marka.
-Masz sztuczne rzęsy? -Nie, co ty gadasz?
Są naturalne.
-Było niesamowicie zabawnie. -Mnóstwo zabawy.
-Wspaniałe chwile. -Najgłupsze chwile.
-Głupia zabawa. -Tak, głupia.
Czyli najfajniejsza zabawa.
Nie, harówka w trakcie zabawy.
-Dobre chwile w czasie harówki. -Tak jest.
-Dobrze za pierwszym razem. -Dobra.
Dział artystyczny zaprojektował wspaniałe plany.
Umieszczono nas na plaży. Część zewnętrzną stworzyliśmy
J. TAMEZ - PROD. LINIOWY
na planie, na tle niebieskiego ekranu.
Zbudowaliśmy bar tiki i część jego garażu w domu na plaży.
Dochodzi tam do walki Hulka z She-Hulk.
-Przygłup! -Dureń!
Sami robimy wszystkie nasze wyczyny.
Mogliśmy wspólnie
-odegrać najważniejszą scenę walki. -Tak.
Robiliśmy musztry, w trakcie których rywalizowali, ciskali głazami,
a ona wygrywała.
To były moje ulubione chwile tej sesji.
Mogli sobie pofolgować i poszaleć.
Mój bar!
Co jeszcze? Walenie w ziemię.
-Hulkowe skoki. -Popchnęłaś mnie.
-Jeszcze kokos. -Moment z kokosem.
Za każdym razem trafiałam cię w twarz.
Dziesięciu facetów spudłowało i jedynym pewniakiem była ona.
Za każdym razem.
Akcja!
Jen, ludzie chcą wiedzieć o tobie wszystko.
Jesteś teraz osobą publiczną. A ja słynną asystentką.
Jedną z pierwszych osób, o których pomyślałam,
gdy już obsadzono Tatianę, była Ginger.
Są w podobnym wieku, i było dla mnie ważne,
żeby były rówieśniczkami i prawdziwymi przyjaciółkami.
Przyjaźnią się nie tylko w pracy. Rozumieją się we wszystkim.
Myślisz, że będziesz Avengerem.
Pozyskasz Kapitana Amerykę. Dopilnujesz, by zrobił swoje,
-żeby wiedział, jak ci pomóc. -Pa, pa.
To była ta jedyna rola,
do której zrobiliśmy testy chemii,
bo ich relacja to jeden z najważniejszych
wątków dramatycznych, na których opiera się ten serial.
Jeśli nie uwierzy się w ich przyjaźń,
to cała reszta nie wyjdzie.
-Zrobiliśmy scenę... -Tak!
-W trakcie gali. -Tak.
Ja i Ginger weszłyśmy...
Przy fajnej muzyce. Wybrałyśmy piosenkę.
-Tak, zrobiłyśmy wszystko. -Zaserwowałyśmy to.
W notatce po ujęciu Kat napisała:
„Czy możecie to zrobić fajnie?
-„Zróbcie to fajnie”. -I tak też zrobiłyśmy.
Zaserwowałyśmy swoją fajność.
Uważałyśmy, że byłyśmy cholernie fajne.
Ja naprawę nie wiedziałam, na co mnie stać.
Mózg Ginger pracuje szybciej niż jakikolwiek inny na świecie,
a zwłaszcza mój.
To najbystrzejsza osoba, jaką poznałam.
Improwizuje płynnie i bez trudu.
Zawsze jest w roli.
Jeśli pójdzie źle, będziemy mieli piątkę do gry w Mahjonga!
-Tak! -Co to takiego?
To gra w kości. Trzeba będzie kupić chińskie kości.
To w moim stylu.
Wolę to niż pięciu facetów naraz.
Dodaj to do profilu, dziewczyno.
Mam szczęście, że mnie wspierają.
Mam swobodę wygłupiania się i ruszania głową.
Najbardziej lubię improwizację.
Jestem wdzięczna, że mogę być taka nieokiełznana.
To typ faceta, który mawia: „Niepotrzebny ci makijaż”.
Facet się urodził z pierścionkiem na paluszku.
Gość miał okulary przeciwsłoneczne w pomieszczeniu.
Cyraneczkowe,
-w kolorze jego koszuli. -Tak.
-Potrzebuję przysługi. -Załatwione.
Staniesz ze mną w kolejce po buty?
Wychodzą Trójki Iron Mana,
ale jest limit, jedna para na klienta.
Na co ci dwie pary?
Jedna do lansu, druga do kolekcji.
Uwielbiam dynamikę pomiędzy Pugiem a Nikki.
Pug jest szczery tak jak Josh w prawdziwym życiu i nakręcony.
Jego koleżanki zawsze mogą na nim polegać.
To było dokładnie takie, jak chciałem, żeby było.
To szalone uczucie, gdy się pracuje w Marvelu.
Pracujesz i ożywiasz bohaterów
z kanonu komiksowego.
Przenoszę Puga na ekran i mogę zobaczyć, jak wygląda świat prawa
w MCU, Filmowym Uniwersum Marvela.
Fajnie, że biorę w tym udział, brachu.
Wybrałem odpowiednią kancelarię. Mam szczęście, że i ona mnie wybrała.
Zrobiłem wam koszyk powitalny.
Są w nim materiały biurowe i przekąski.
Oraz mapa z drogą do najlepszego kibelka na kupę.
Dziękujemy.
Myślę, że to ważne, by oddawać dynamikę w miejscu pracy.
Mamy wspaniałe miejsce, w którym ona pracuje,
i bywa ono onieśmielające.
Ale w samym sercu tego jest dynamika miejsca pracy,
podobna do takiej, do której przywykliśmy. Jest szef,
któremu chce się imponować, ale również
trudno go zrozumieć. One to rozumieją.
Są przyjaciele, z którymi pracujemy i nawigujemy
przez relacje z przyjaciółką, choć ta osoba dla nas pracuje.
Jest współpracownica, z którą chcemy się przyjaźnić,
ale jest fajna i nie wiemy, czy nas chce.
Sporo się dzieje.
Jest taka nieskazitelna. Gdzie robi zakupy?
Gdzieś z parkingowym.
Mallory Book to osoba, która nie przegrała żadnej sprawy.
Granie takiej osoby jest zniechęcające.
Co najważniejsze, jest świetna w swoim fachu.
Dla mnie jest sądową superbohaterką.
Dziękuję, Wysoki Sądzie.
Pokażę, że brak tu kwestii faktycznych,
które wymagałyby dalszego procesowania.
Gdy odkryłam, że ona zagra Mallory,
odchodziłam od zmysłów z radości.
A gdy rzeczywiście zaczęłam z nią współpracować,
zobaczyłam, jakie niuanse wnosi do roli Mallory.
W scenariuszu Mallory jest lodowata i niedościgniona.
Ale Renée sprytnie wplata te piękne ludzkie chwile.
Jak można zauważyć w sekcji „O mnie”,
napisała, cytuję:
„Wredna, zielona i wciśnięta w te dżinsy”.
Jestem poważna i wkurzona.
W komiksach kolejną superbohaterką jest Titania,
choć nie ma takich mocy jak She-Hulk.
Jest skupiona wyłącznie na tym, by utrzeć nosa She-Hulk.
Wynika to wyłącznie z zazdrości.
Chcieliśmy, żeby była trochę bardziej złożona, ale i nowoczesna.
I gdyby dziś istniała taka łotrzyca z supermocami, na pewno
byłaby w społecznościówkach.
Możesz nam zrobić zdjęcie?
-O mój Boże, tak. -Nie.
Cofnij się trochę. Zrób mi miejsce.
Świetna cechą Jameeli jest to,
że doskonale rozumie taki typ osobowości.
Może powiecie to tysiącom moich fanek,
które wciąż chwalą niesamowite efekty
stosowania mojej ekskluzywnej linii peelingów do stóp She-Hulk,
których próbki mam akurat przy sobie
i dołączę do materiałów dowodowych.
Myślałam, że będę grała kogoś,
kto truje ludzi. Tak było tam napisane.
W Marvelu nic ci nie powiedzą.
Bo są bardzo tajemniczy.
Więc nie wiedziałam, czy będę robiła numery kaskaderskie,
dopóki nie przeczytałam podpisanej umowy.
Udałam się do Atlanty przekonana, że fajnie spędzę czas.
A oni mnie zaprosili na pół roku wyczynów kaskaderskich.
Jestem teraz silna. Podnoszę w tej chwili 45 ton.
To dla mnie łatwe. Bardzo łatwe.
Bardzo się bałam.
Bo zadzwoniła do mnie i powiedziała:
„W życiu ani razu nie ćwiczyłam”.
„Nigdy nie brałam udziału w bójce”. Pomyślałam:
„O nie. I co będzie?”.
A później, kiedy się zjawiła, była taka elastyczna. Pomyślałam:
„Dobra, to się przyda. Będziesz wykonywała kopnięcia”.
Lubi się obracać, zatem: „Bohaterka się obraca”.
„Wykonasz kopnięcie i obrócisz się do drugiej walki”.
Chodzi w niej o włosy, makijaż i ciuchy.
Ale ona i tak przyszła, żeby wygrywać.
Widzicie? Pięć miesięcy treningu.
Nie ma za co.
Odcinek ze ślubem powstał w pięknym umyśle Jessiki Gao.
Nawiązuje do jej życia.
Masaż par za dziesięć minut.
Jen, miałam ci go zarezerwować, ale później pomyślałam:
„Chwila, Lulu, co to sobie myślisz? Jen nie ma pary”.
To po prostu klasyka.
Musisz wrócić do domu, na ślub dobrej przyjaciółki z dzieciństwa.
Okazuje się, że to koszmarna osoba.
Nie chcę, żebyś była Hulkiem na moim ślubie.
To mój wielki dzień, Jen!
Lulu jest grana przez Patti Harrison, która jest gwiazdą.
-Cześć. Cześć, Jen. Cześć! -Lulu to koleżanka Jen z liceum.
To pewne, że chodziłam do liceum z takimi dziewczynami.
I one istnieją. I mają wszelkie prawo, by istnieć.
Ale to nie znaczy,
że nie utrudniają życia wszystkim dokoła.
Jak mogłaś mi to zrobić w dniu mojego ślubu?
Wszystko zrujnowane!
Myślałam, że gdy ją poznam w prawdziwym życiu,
będę zbyt onieśmielona, by mówić. I tak było.
Ale szybko przestałam zachowywać się jak psychofanka
i byłam zachwycona współpracą z nią.
W prawdziwym życiu Tatiana jest potworem.
To jedna z najbardziej toksycznych osób, z którymi pracowałam.
Uwielbiam ją na zabój i zabiłabym dla niej.
Każdego, kogo by mi wskazała.
She-Hulk jest na moim ślubie?
Uwielbiam cię.
-Pokaż swój profil. -Nie.
Myślę, że wszyscy przyznamy,
że tym, czego brakowało w Filmowym Uniwersum Marvela, jest seks.
Dlaczego w MCU nikt nie ma życia romantycznego?
Ludzie mają życie intymne.
Bardzo się ucieszyłam, że będziemy to mieli w serialu,
bo to ważny element życia każdego człowieka.
W czym rzecz? Randkowanie po trzydziestce jest okropne. Najgorsze.
Ale do tego dochodzą te wszystkie rzeczy.
To będą dla niej okropne chwile.
To był test, żeby sprawdzić, czy słuchasz.
Lubię testy na pierwszych randkach.
Jen bywa bardzo spięta
i zafiksowana na punkcie pracy, co jest jej cechą charakterystyczną.
Nikki ciągle jej przypomina, że istnieje życie poza pracą.
Także po to, żeby przyjęła, że She-Hulk to właśnie ona.
Nie jestem z tego dumna.
Założyła sobie profil i natychmiast otrzymała dopasowania,
i zaczęła się umawiać na randki błyskawiczne.
Jest coś gorszego niż randka po trzydziestce?
Jeśli chcesz zyskać partnera, nastukaj dużo godzin.
Tak zrobił mój bohater.
Muszę wyznać, że byłem fanem już zanim nas sparowało.
Todd jest miliarderem, playboyem,
filantropem i kretynem.
Kocham Wakandę. Wiesz, nawet tam studiowałem.
Spotyka się na randce z She-Hulk. Jest kompletnym świrusem.
Boże, jesteś taka potężna. Co za okaz.
A później zaczyna się pojawiać w rozmaitych miejscach.
To oczywiste, że najbardziej zależy mu na tym, żeby przespać się z She-Hulk.
Później trochę lepiej widać, że jego pobudki są chore.
Zależy mu na jej krwi.
Weź moc od She-Hulk!
Jon Bass jest cudowny. Jest ohydny i straszny,
ale trudno go nie kochać.
Mnie nie podarowano supermocy.
Musiałem na nie zapracować.
Tak, najprzyjemniej jest grać czarny charakter.
Jeśli tego nie wiedzieliście, to wiedzcie.
Chciałbym przedstawić naszego wyjątkowego prelegenta.
Kosztował fortunę, więc godnie go powitajcie.
Zróbcie hałas dla Abominacji!
Dziękuję.
Poprosili mnie, żebym wrócił i to zagrał.
Odparłem: „Zapowiada się wesoło”.
Później wpadli na pomysł postaci,
w której cienka linia rozgranicza pretensjonalność od nikczemności.
Ten gang jest na niby.
Upewnij się, żeby kurator miał jasność.
Zadbam o to.
Tim to charakterek. Niezły charakterek.
Przepraszam, Jen, kochanie, kotku, laleczko.
Był bardzo figlarny.
Przybył do serialu, który przypomina teraz komedię.
Zabawnie było patrzeć, jak się w tym odnajduje.
Mówiąc takim tonem, sam się sobie zohydzam.
Na co dzień był o wiele bardziej sympatyczny
i prostolinijny.
A Tim wprowadził rozwarstwienie. Ona nie wie, czy może mu zaufać,
ale jednocześnie on zasługuje na sprawiedliwość.
To sprawia, że jej postać jest bardzo empatyczna,
ponieważ mówi:
„Nie chcę tego robić. Ten gość chciał mi zabić kuzyna,
ale spotkało go coś złego”.
Dla mnie to było wsłuchaniem się w komiksy.
Jen Walters była gotowa walczyć w słusznej sprawie, za wszelką cenę.
Tak, Emil Blonsky to kontrowersyjna postać.
Ale już odsiedział swoje.
I pokazał, że jest zrehabilitowany.
Zasługuje na przyszłość jako wolny i produktywny obywatel.
GŁĘBOKIE HAIKU Emila Blonsky'ego
To Dunaway Gardens. Obóz Emila Blonsky'ego.
Mamy jurtę do „jurtowania”.
Mamy Pokój Uczuć, gdzie się wyraża uczucia.
-Jen. -Niezłą masz tu ekipę.
Możesz dołączyć.
To jest El Águila.
-Człowiek-Byk. -Jeżozwierz.
Dirk Garthwaite jest znany także jako Wrecker.
Rozbijamy niektóre związki,
które nas blokują jako ludzi.
No i wiecie, harujemy.
Chcemy tylko być dobrymi ludźmi.
Po prostu inaczej pojmujemy, czym jest dobro,
czasami. Rozumiecie?
Saracenie.
Byk i El Águila spędzają ze sobą dużo czasu.
-Tak. -To świetnie.
Czuję, że to może nie być zdrowe.
Filmujemy tu nietypowo długą scenę. To świetna zabawa.
Jeśli pomyślimy o scenach telewizyjnych,
zwykle nie siadamy, żeby popracować nad sceną.
Ale ta scena ma 16 stron. Widzimy w niej jak She-Hulk, Jen,
naprawdę się otwiera, opowiada o swoich słabościach,
o swoich rozczarowaniach i lękach.
Uważam, że to piękna sposobność do tego,
żeby poznać, kim Jen jest naprawdę.
Wszyscy na mnie patrzą, gdy jestem taka.
Koledzy, szef, faceci.
Ale czuję, że oszukuję.
Bo czy by mnie lubili,
gdybym nie miała tego wszystkiego?
To najdobitniej pokazuje dwie strony naszego życia.
Każdy by chciał być She-Hulk, ale utożsamiamy się z Jen Waters.
Może zatem przestaniesz używać She-Hulk jako tarczy
i zaufasz nam z Jen.
Jest istotą obdarzoną supermocami, ale wchodzimy tu w zawiłości emocji,
z którymi ona musi się uporać.
-Tak! -Dobra robota.
Przyznaję, to dobre uczucie.
Panno Walters, mam sprawę prawną najwyższej wagi.
Po pierwsze, jestem fanem.
Po drugie wplecenie siebie w te wszystkie historie jest po prostu
czymś dla mnie najlepszym.
-Nareszcie! -Przepraszam, panno Walters, Emilu.
Straciłem poczucie czasu. Oglądałem finał Breaking Bad.
Świetnie jest wchodzić i wychodzić przez portal.
Nie śpieszyłeś się, co?
Był świetny jako Wong. Uwielbiałam z nim pracować.
Wyślemy go do Lustrzanego Wymiaru? Nie przetrwa tygodnia.
Byłoby miło, ale to nam położy sprawę.
Ostatniego dnia wszedł po cichu do kabiny dla DJ-a,
na planie, którego nie używaliśmy.
I Benedict stał się DJ-em.
Jest najlepszy. Wymarzony.
To jest magia.
Jesteśmy w teatrze, na pokazie magii.
I nie powiem, że podrzędny, ale też nie najlepszy iluzjonista,
Donny Blaze, daje przedstawienie.
„Róża pachnie równie słodko niezależnie od tego, jak ją zwą”.
W akcie desperacji wyciąga pierścień i w ten sposób
zaczyna się długa próba powstrzymania tego gościa
od używania prawdziwej magii w swoich trefnych pokazach iluzji.
Mieliśmy filmować w prawdziwym teatrze w Atlancie.
Wszystko było gotowe i zaplanowane.
Wszystko było zaklepane.
W ostatniej chwili wszyscy mówią:
„Będziemy tyle pracowali w tym teatrze,
„że może powinniśmy go po prostu zbudować”.
ELENA ALBANESE - SCENOGRAF
Był inspirowany teatrami w starym stylu.
Jest pełen pamiątek, magicznych rzeczy i elementów.
Zaczęliśmy od silnej współpracy,
żeby mieć pewność, że akcja będzie się prawidłowo toczyć.
Na przykład, w przeciętnym teatrze
jest nadwyżka miejsc.
Postanowiliśmy usunąć rzędy po bokach, z przodu i z tyłu,
aby uzyskać połączenie krzeseł i stolików, stosownie do akcji.
Możemy zaprezentować demony,
walkę, i wszystko jest bardziej dynamiczne.
Popatrz tylko.
Nazywa się Donny Blaze.
To jego pseudo sceniczne.
Nie podam jego prawdziwej godności.
O co chodzi, Wong?
Boisz się, że stanę się bardziej mistyczny od ciebie?
Iluzja i ta postać miały bronić się same.
Znaleźliśmy zawodowego iluzjonistę, żeby mu doradzał,
konsultował się z nim, i Rhys pracował
nadzwyczaj starannie.
Numery z kartami, królikiem, gołębiami, bomby dymne.
Sztuka iluzji to pokorna profesja.
Chodziłem w koło, ćwiczyłem sztuczki
i ludzi to bawiło, ale później tak jakby,
mieli tego serdecznie dosyć.
Cofali się. To całkiem zabawne.
Donny Blaze!
Gdybyście pytali, te kwiatki w ogóle nie pachną.
Otwiera portal i niczego nie podejrzewający widz,
imprezowiczka, którą gra świetna komediantka Patty Guggenheim,
przelatuje przez scenę, do sanktuarium Wonga.
Gdzie ja jestem?
Co się stało z goblinami?
A ty to kto?
Przekonujące granie upojenia to jedna z najtrudniejszych sztuk.
Jest w tym świetna. Twierdzi, że ma to w sobie.
Jest konkretna i skupiona.
Madisynn, przez dwa N i jedno Y, ale nie tam, gdzie myślicie.
Czuję, jakbym długo przygotowywała się do tej roli w prawdziwym życiu.
Czy to nie nazbyt intymne?
Madisynn jest superbohaterką w prawdziwym świecie
i przemawia w imieniu nas wszystkich.
Jest obecna, żyje chwilą.
I każdy może się czegoś od niej nauczyć.
Potem urwał mi się film
i trafiłam tutaj.
Świetnie się bawiliśmy.
Sprawa zamknięta!
Połączenie Madisynn i Wonga świetnie się sprawdza.
On jest po prostu tak jakby...
Ma w sobie coś ze szczeniaka i nie potrafi nic z tym zrobić.
-Wongers, ogarniemy lody? -Nie.
Wolisz pogadać o Rodzinie Soprano?
Dobra.
Nie chcę spoilerów.
W tym serialu śmieszy połączenie tego świata prawniczego
z możliwościami związanymi z dziwacznością superbohaterów.
Co może się zdarzyć, gdy myślimy o prawnych konsekwencjach
niesamowitych, kapitalnych mocy?
To było cudowne w odcinku z Nieśmiertelnym.
Gram Nieśmiertelnego.
Potrafię się regenerować po śmierci.
Niestety, nie mam innych mocnych stron.
Nie jestem silny, szybki ani specjalnie bystry,
ale umiem ożyć po śmierci.
Naprawdę nie mam ochoty na żadne konflikty.
Gdy nadarza się okazja, ulatniam się.
Czyli zamiast porozmawiać ze swoją żoną,
zabił się pan, by zakończyć związek?
Nie zabiłem się.
Jestem nieśmiertelny, nie mogę umrzeć.
Mallory i ja wyraźnie trzymamy stronę kobiet,
ale musimy go reprezentować.
Mieliśmy wiele bardzo zabawnych gwiazd gościnnych z Atlanty.
Wydałem 10 000 dolarów na pogrzeb jazzowy w Nowym Orleanie.
Zabawnie się ogląda to, jak ta trójka współpracuje ze sobą.
Naprawdę doprowadzili to do perfekcji.
Będzie pan musiał zapłacić.
Czemu się uśmiechasz?
To nawet zabawne.
Kolejną z naszych postaci,
którą świetnie zagrano i która była zaskoczeniem, była Runa.
Przesłuchiwaliśmy młode, piękne kobiety.
Nie zdołaliśmy nikogo znaleźć.
Przyśnił mi się szalony sen, w którym Taika i Jon Favreau mówili:
„Kat, musisz zagrać tę rolę. Oboje występowaliśmy w filmach”.
„Musisz zagrać zmiennokształtną”.
Obudziłam się i pomyślałam:
„Nie. Na pewno nie chcę zagrać zmiennokształtnej”.
„Ale może chodzi o to, że chcę kogoś starszego”.
Nie jestem stara, ale starsza od dziewczyn z przesłuchania.
Dziękuję bardzo. Dzięki za sen. Teraz to mój sen.
Przesłuchaliśmy Peg O'Keef.
Uznaliśmy: „To kobieta dla nas”.
To ostrzeżenie.
Jestem leciwą smarkulą,
ale mam chyba ze trzy tysiące lat.
Wiem, że nie wyglądam nawet dzień starzej niż na 2999,
ale Runa nabrała wielkiego apetytu
na sprawianie kłopotów na każdym kroku.
Wcale nie jestem Megan.
Gdy oglądamy filmy z MCU, wszyscy mają świetne kombinezony.
Pomyśleliśmy, że gdybyśmy byli normalnymi ludźmi
i stali się kiedyś superbohaterami, wiedzielibyśmy, do kogo się zwrócić?
Tego nie znajdzie się w sieci.
Kto to produkuje? Gdzie to kupić?
Mam listę ekskluzywnych klientów, bo moje dzieła są nienaganne.
I jestem bardzo dyskretny.
Spytajcie kogokolwiek z Avengersów.
Gdy dostałem tę pracę, mogłem zwiedzić magazyn.
Marvel ma magazyn w tajnej lokalizacji.
Zwiedziłem go i poznałem niesamowitych krawców
i projektantów, którzy tworzą kostiumy. Sporo mnie to nauczyło.
Wymaga to precyzji, kunsztu.
To wzbogaciło moją postać.
Zamów więcej rozciągliwej wełny.
Będziemy potrzebować dużo tkaniny.
Cofnąłem się też do archiwów i trochę oszalałem na punkcie Basquiata.
Spodobało mi się szaleństwo jego sztuki i to, jak wyglądał.
To było sprecyzowane.
Przebrnąłem też przez dylemat fryzur czarnoskórych osób.
Myślałem: „Co Luke wyprawia?”.
Częściowo tkwi w przeszłości, ale jest w przyszłości.
-Podoba mi się! -To oczywiste, jestem geniuszem.
I dostałem plerezę z lat 80.
Nie wiem, kto ci wmówił, że ci dobrze w tym kolorze,
ale powinieneś ich znaleźć i zastrzelić.
Teraz, w świecie po Końcu gry,
jest coraz więcej superludzi.
Jest jeden rozpuszczony, bogaty dzieciak, który tego chce,
i finansuje to z pieniędzy rodziców, wymuszając zaistnienie tego.
Sklep może być zamknięty, ale zapomnieliście o Strażniczej Żabie!
Gdy włożyłem ten kostium, powiedziałem: „Wow”.
Spojrzałem w lustro
i nie mogłem uwierzyć, że miałem na sobie superstrój. Obłęd.
Odwrót to nie wstyd. Żyj, by jeszcze kiedyś skoczyć.
Czas powiedzieć „kum, kum” i spłynąć.
Trzy fajne powiedzonka. Zdecyduj się, stary.
Wieczór wcześniej Kat przysłała mi zdjęcie mojego tronu.
I po prostu powiedziała:
„Chciałam ci powiedzieć, że tak sobie wyobrażamy
„twoją kryjówkę”.
Już wtedy pomyślałem: „Co? To stworzono dla mnie?”.
Pojawiłem się tamtego dnia.
Ja i Griffin weszliśmy w tej samej chwili,
a on mówi: „Brandon, obejrzyj się za siebie”.
Obejrzałem się, a na ścianie był mój bohater,
który skakał i w ogóle.
Stwierdziłem: „To chyba żart”.
Ekipa, co sądzimy o nazwie „Skoczny Skład”?
No wiecie, „Skoczny Skład”!
Przeczesaliśmy komis z używanymi częściami do aut.
Mieliśmy bardzo mroczną, stereotypową kryjówkę złoczyńców.
Kevin Feige spojrzał na nią i powiedział:
„Jest fajna, ale brakuje jeszcze jednej warstwy”.
I gdy to powiedział, zaczęliśmy szaleć z żabimi motywami.
Bo myślisz o trujących żabach.
Są kolorowe. Intensywnie żółte lub niebieskie.
Więc to było inspiracją dla tego środowiska.
Że też ten młotek ma swoich pomagierów.
Mnie to nie dziwi, to pewnie zbiry jego ojca.
Byliśmy w pokoju scenarzystów i w przerwie w serialu
dumaliśmy sporo o magii tego cyklu.
Oprócz przedstawienia świata Jen chcieliśmy go połączyć z szerszym MCU,
ze wszystkimi tymi różnymi sprawami sądowymi.
I wpisaliśmy Daredevila na naszą listę życzeń,
bo byliśmy fanami Charliego i oryginalnego show.
Uwzględniliśmy jego postać,
gdyż jest prawnikiem, więc to oczywiste,
że ta dwójka może zmierzyć się ze sobą w sądzie.
Ale również
jest tym, który robi to, na czym zależy Jen Walters,
która chce jednocześnie być superbohaterką i prawniczką.
I zgodnie z wydźwiękiem serialu chcieliśmy, żeby on był
łagodniejszy i zabawniejszy. A poza tym,
kto by nie chciał spiknąć się z Daredevilem?
Też to czujecie, nie? To nie tylko ja?
Pracowałem w teatrze na Broadwayu z Tomem Hiddlestonem.
Oczywiście Kevin i Tom bardzo dobrze się znają.
Kevin przyszedł obejrzeć sztukę. Później przywitałem się.
Ale nie było żadnej rozmowy o powrocie ani nic takiego.
A później, dziesiątego lipca,
byłem w ogrodzie, bawiłem się z dziećmi, i zadzwonił telefon.
To był Kevin Feige.
Myślałem, że to żart.
Kevin powiedział, że mają związane ze mną plany i chciał,
żebym być może zagrał parę rzeczy. Chciał sprawdzić,
czy jestem zainteresowany tym, żeby powrócić
i stać się częścią MCU. Bez trudu odpowiedziałem na to pytanie.
Jesteś jakimś superbohaterem?
Złotym Diabłem?
Jestem Daredevilem.
Charlie musiał mnie poinformować, że ta postać nie widzi.
To nieprawda.
Mamy i zawsze mieliśmy taki żart: „Zapomnieć jest bardzo łatwo”.
Ponieważ Matt Murdock jest tak sprawny,
a wada wzroku nie blokuje go w żaden sposób,
trzeba ciągle przypominać, że są pewne rzeczy...
Nie można na nic patrzeć w taki sam sposób.
Brzmi to bardzo protekcjonalnie, gdy mówię:
-„On jest niewidomy”. -Nie jest protekcjonalny.
W jednej z naszych pierwszych scen
oni patrzą na siebie i mówią:
„To chwila, w której oni na siebie patrzą”.
A on tak grzecznie stwierdza: „Jak... Cóż, bo ja”...
On jest niewidomy.
Wchodziłaś już do magazynu pełnego zbirów?
Przypomnisz mi, kto tu ma supermoce?
Wskazuję na siebie.
Wiem. Echolokacja, pamiętasz?
Tak dużo czasu minęło, odkąd grałem tę postać,
że miałem nadzieję,
że jeszcze pamiętam, kim jest ten gość,
i że odnajdę w sobie te emocje.
Pomógł mi strój. Włożyłem go i powiedziałem:
„Pamiętam to”.
Było bardzo zabawnie patrzeć na Daredevila w jego stroju.
W dniu, gdy Charlie wyszedł w stroju, ale nie miał jeszcze maski,
stanął na swoim miejscu i wszyscy już byli gotowi,
i na samym końcu wreszcie założył maskę.
Uwielbiam ten odgłos.
I gdy tylko maska znalazła się na jego głowie,
wszyscy statyści, a był cały tłum,
zaczęli bić brawo i wiwatować.
To było świetne.
Czuję się, jakbym wrócił z emerytury.
Zaprosili mnie do Los Angeles na przymiarkę kostiumu.
Myślałem, że sprawdzą, czy ten stary jeszcze pasuje.
Upewnią się, czy za dużo nie przytyłem.
Przyleciałem, udałem się do działu kostiumów
i na ścianie była grafika z kostiumem superbohatera.
Początkowo nie zorientowałem się, kto to jest.
Zrozumiałem, że to nowy kostium Daredevila.
Wykorzystali kolor złoty, czy tam żółty,
z wcześniejszych komiksów o Daredevilu.
Wydaje się, że to pierwszy etap ewolucji tego stroju.
Dlatego są w nim złote wstawki.
Chodziło o wrażenie, jakby to była podkładowa część kostiumu.
Bardzo przyjemnie się patrzy na Charliego w tym stroju.
-Chyba pójdę w nim do domu. -Dobra. Na razie.
Lepiej się wycofaj.
Mam zmarnować tę stylówę?
Kostiumy są obłędne.
Mnie osobiście fascynuje jej kostium,
bo to jest coś,
co stworzyliśmy i o czym rozmawialiśmy jako zespół.
Sprawdziliśmy, kim ona była w komiksach,
gdy miała na sobie ten strój,
które jego elementy wydają się ważne, a zwłaszcza paleta kolorów.
Wszyscy razem próbowaliśmy ustalić,
jaki byłby najlepszy wizerunek Tatiany.
Jednym z celów, które chcieliśmy osiągnąć, był ten, aby strój był mocny.
Żeby nie tylko przyciągał spojrzenia mężczyzn i był hiperseksualny,
ale żeby był też swobodny i podkreślał jej ciało.
She-Hulk miażdżyć.
Fajnie jest wziąć postać, która nie jest atrakcyjna i czadowa,
nie jest przekonana do swoich walorów fizycznych, i dać jej kostium,
w którym czuje się pewna siebie.
To rzeczywiście mnie zmienia i sprawia, że odczuwam podekscytowanie Jen.
I jej zdumienie tym, że jest...
Mówiłam:
„O boże, będę superbohaterką tak samo, jak ona”.
Mam cię.
Bardzo się borykaliśmy z finałem sezonu.
Zaczęliśmy od stworzenia wielu wersji finału,
które były proste, w stylu filmów Marvela.
Nie wydawało nam się stosowne, żeby to zakończyć
wielką bijatyką na planie, likwidacją czarnego charakteru.
Mieliśmy poczucie, że teraz to jest inny serial.
Kevin pierwszy to zauważył. Powiedział:
„To nie jest film Marvela”.
„Dlaczego próbujecie go zakończyć jak film Marvela?
„To serial innego typu”.
Te słowa były cudowne i wyzwalające.
To nie zadziała, nie?
Serio to robimy?
Koniec końców, Todd doskonale wie,
że na pewno byłby najfajniejszym Hulkiem.
Może nie najsilniejszym, na pewno nie najwyższym.
Jestem, jak mi powiedziano, najniższym z dotychczasowych Hulków.
Ohyda.
W finale problemem było blokowanie. Są cztery postaci generowane komputerowo.
O rety. Tak.
Mamy Abominację, który podnosi Jen i ją trzyma w górze,
walcząc z innymi ludźmi.
Bierz ją!
Przestań!
I wtedy przybywa Hulk.
Mamy Hulka Todda.
Jedziemy z koksem!
Niespodzianka, przegrywy.
Jest też walcząca Jameela.
Ta pinda korzysta czasem z drzwi?
Usuwanie blokad, scenografia i pilnowanie, żeby każdy bohater
pojawiał się w odpowiedniej chwili, a następnie, żeby to wszystko się splotło.
To było coś świetnego.
Szło się do domu i mówiło: „To był szalony dzień”.
Grałem z Ruffalo i Maslaną, z ich kropkami do grafiki komputerowej.
I wiedziałem, że to się przekształci w to,
w co ma się przekształcić i...
To szalone. Wszystko to jest dzikie i wyjątkowe.
Te wątki nie mają sensu.
Wam to się podoba?
Ej, co ty wyrabiasz?
Jestem w Uniwersum Marvela od niemal dziesięciu lat.
I mogę powiedzieć, że nigdy nie zrobiłem niczego,
co było tak bliskie zniszczenia Filmowego Uniwersum Marvela,
jak ten serial.
Ten program przemawia do widza na wiele sposobów.
Tak samo jak She-Hulk z komiksów przemawiała do scenarzysty i ilustratora.
I spróbowali poprowadzić jej historię.
Marvel: Assembled.
To się nada.
To chyba Kevin podsunął pomysł,
żeby She-Hulk wychodziła z menu Disney Plus.
Nie wiem, jak do tego doszliśmy, ale w pewnym momencie podsunęłam,
że ona powinna przejść przez wytwórnię i zażądać rozmowy z Kevinem.
Ja cię, She-Hulk.
Przyszłam do Kevina.
Najpierw miałam pomysł, żeby ona wreszcie mogła się dostać
do sanktuarium Kevina.
Numery kaskaderskie miałby wykonać Jon Hamm...
Albo George Clooney.
Elegancki przystojniak w smokingu. I to był Kevin.
Ale później stwierdziłam, że nie. To powinno być coś
w stylu Akiry. Jakaś potworna maszyna.
Witaj, Jennifer.
Kevin?
„Komputerowy Ekosystem Wiedzy i Nadzoru”.
Spodziewałaś się człowieka?
Tak. Czemu miałabym spodziewać się komputera zamiast człowieka?
To szalone. I absurdalne.
Ale nie mogę się doczekać, by zobaczyć, jak wyszła ta sekwencja.
Bo to znowu było w stroju do przechwytywania ruchu.
Nie wyobrażam jej sobie z postacią She-Hulk.
Chwila, to ty tu podejmujesz wszystkie decyzje?
Odpowiem na twoje pytania,
ale musisz wrócić do postaci Jennifer.
Dlaczego?
-Jesteś bardzo droga. -Jasne.
Ale zrób to poza kadrem.
Spece od efektów pracują już nad innym projektem.
-W porządku. -Teraz. Przemieniaj się.
-Lepiej? -Dziękuję.
W scenariuszu uściśliłam, że gdy poznajemy sztuczną inteligencję, K.E.V.I.N.A.,
ma na sobie czarną czapkę bejsbolową, typową dla Kevina Feige.
Graficy stworzyli różne rysunki Kevina,
i zawsze jest na nich w czarnej bejsbolówce.
A gdy zobaczył to prawdziwy Kevin, powiedział:
„To nie ma sensu. Po co maszyna miałaby mieć czapkę?”.
Spytałam: „To jest twój problem?”.
„To jest twoja granica logiki?
„Fakt, że maszyna, która jest tobą, stojącym za całym Uniwersum Marvela,
„nosi czapeczkę bejsbolową?”.
Debatę zostawiam internautom.
Zaprojektowali więc coś, co wygląda jak czapeczka,
ale wbudowana w maszynę. To jest część maszyny,
ale wygląda jak czapka.
W ten sposób osiągnęliśmy kompromis.
Nie będziesz mogła więcej uzyskać dostępu do K.E.V.I.N.A.
Co takiego?
Błąd na naszej platformie został naprawiony.
Więc kupujcie czapeczki K.E.V.I.N. w sklepie Disneya.
Witam.
Ciekawe, czy dostanę tu zniżkę.
-Dwadzieścia procent. -Biorę.
Wciąż próbuję to wszystko ogarnąć.
Gdy jesteśmy na planie i robimy coś w danej lokalizacji,
przypominam sobie, że jestem częścią wielkiego uniwersum.
Czeka cię wieloletnia podróż,
na której końcu pogodzisz się z byciem Hulkiem.
Trzeba było przyzwyczaić się do tego,
jak wszystko splata się ze sobą w Filmowym Uniwersum Marvela.
Później jest świetnie, gdy się widzi,
jak wątki z różnych historii i postacie pojawiają się
w wielu różnych projektach.
Zaczepiłeś się w innej produkcji?
Marvel nigdy nie pozwolił, aby waga Uniwersum
pociągnęła wytwórnię w stronę nudy.
Dlatego ono żyje i ciągle się zmienia,
tak jak dawniej komiksy.
Jest dobrze.
-Dobrze jest być Hulkiem. -Tak.
To niesamowity zaszczyt,
jeśli można stać się cząstką Filmowego Uniwersum Marvela.
To świetne opowieści.
Możliwość współpracy z tymi aktorami,
z tymi scenarzystami i z Kevinem, to po prostu...
Nie wierzę w to. Co ja tu robię?
To było świetne. To jest to!
To, że tu byłam i widziałam, jak to się ziściło, że zobaczyłam,
jak wszyscy wzbogacili to, co już było wyjątkowym przedsięwzięciem,
było dla mnie najważniejsze.
Gdy miałam gorszy dzień albo coś mi nie wychodziło,
byłam zmęczona, poirytowana...
Przypominam sobie Doktora Strange'a.
...wybierałam jedną z moich ulubionych scenek,
oglądałam ją i mówiłam: „My to robimy”.
Myślę, że wszyscy tak się cieszyli, że tu są,
że wprowadzali rzeczywiście pozytywną,
skumulowaną energię.
Nie wiedzieliśmy, z czego wybierać.
Ciągle wychwalaliśmy się nawzajem, więc było dość wesoło.
Dokładnie pamiętam, że gdy kończyliśmy,
pomyślałam: „Nie wiem, czy kiedykolwiek przeżyję coś podobnego”.
I jestem za to bardzo wdzięczna.
Tak, tak, tak, tak!
Przeniosłeś mnie od zera do nieco ponad zera.
Czy to był spoiler?
Możemy przewinąć taśmę?
Muszę przestać się śmiać.
Nie chodzi o to, że kręcą mnie superbohaterki.
Superbohaterki bardziej mi się podobają. To nie jest dziwne, wiecie?
Ty jesteś dziwny, mówiąc, że to jest dziwne.
Mam kłopot z zapamiętaniem kwestii.
To było łatwe. W ogóle się nie bałam. Ani przez chwilę.
Zabieram to.
Jest bez glutenu?
Tak?
Nieważne.
Wybieram przypalony mahoń albo po prostu mahoń.
Słyszałeś, że zapędzanie dzikiej żaby w kąt jest niebezpieczne?
Albo spraw, żeby Carrington i Bob Thompson zamienili się posadami.
Samo bzykanie, nic złego.
Tak. Dobra.
Te są... Wszystkie te są dla ciebie, stary.
-Wszystkie są dla ciebie, stary. -Dobra.
-Chojrackie bzykanie. -W porządku. Dobra.
I sprawdź, czy moja siostra jeszcze żyje.
I tak jestem od was ładniejsza!
Napisy: Dariusz Makulski