ชิคาโก ปี 1956
ถ้าดูด้วยตาเปล่า ชุดสูทจะประกอบด้วยสองส่วน
เสื้อแจ็คเก็ตและกางเกงขายาว
แต่ทั้งสองส่วนนั้น ประกอบด้วยผ้าอีกสี่แบบ
ฝ้าย, ผ้าไหม, ผ้าขนแกะ และขนสัตว์
และผ้าทั้งสี่แบบนั้น ถูกตัดเป็นส่วนย่อยๆอีก38ชิ้น
กระบวนการ วัดขนาด การขึ้นรูป และการต่อเชื่อมชิ้นต่างๆ
ใช้ขั้นตอนไม่ต่ำกว่า228ขั้นตอน
ขั้นตอนแรกคือการวัดขนาด
แต่ "การวัดขนาด” ไม่ได้แปลว่า เอ่อ.. เอาเทปมาก็พอ
”ตรงนี้กี่นิ้ว ตรงนี้อีกกี่นิ้ว ”
ไม่ ไม่ ไม่
คุณไม่สามารถทำสิ่งที่ดีได้
จนกว่าคุณจะเข้าใจ ว่าคุณทำมันเพื่อใคร
เสื้อผ้าทุกชิ้นบ่งบอกบางอย่าง
เคยมีผู้ชายเข้ามา ในร้านผมเขาพูดอวด
”โอ้ ผมไม่สนหรอกว่า ผมจะใส่เสื้อผ้าอะไร ”
ถ้ามันจริงอย่างที่เขาบอก มันก็บ่งบอกบางอย่าง
แล้ว ลูกค้าคุณเป็นใคร? และคุณพยายามจะสื่ออะไรเกี่ยวกับเขา?
เมื่อผู้ชายเดินผ่านประตูมา คุณสังเกตเห็นอะไรจากตัวเขา?
อรุณสวัสดิ์
เขาขี้อายไหม? ตัวตรงอย่างกับเข็มนาฬิกา?
หรือเขายืนอย่างกล้าหาญ, กระดูกสันหลังที่ 6นาฬิกา กับ12นาฬิกา?
เขาเป็นผู้ชายสีสดใสเหมือนฤดูใบไม้ผลิ,
กรีดร้องรอความสนใจ?
หรือเขาเป็นผู้ชายสีเทา น้ำตาล,
ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางกับผู้คนมากมาย?
เขาอาจเป็นผู้ชายสุขสบายในสิ่งที่มี?
หรือเขาต้องการสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า?
แล้วผู้ชายคนนี้เขาอยากเป็นใคร?
ในใจลึกๆเขาเป็นใครกันแน่?
เริ่มวัดได้...
และเมื่อคุณเข้าใจว่าเขาเป็นใคร...
คุณบอล์ย
เมื่อนั้นคุณก็พร้อมเริ่ม
- ก๊อกๆ - หื้ม
- ธุรกิจเป็นไงบ้าง อิงลิช? - สวัสดีตอนเย็นครับ
-โอ้ ว้าว อันนี้แจ่มเลย - หื้ม
ใช่ อันนี้แจ่มเลย
อันนี้คุณทำให้พ่อผมหรอ?
ไม่ใช่อันนี้ครับ
คุณทำให้คนอื่นหรอ? ใคร?
คุณริชชี่ คุณก็รู้ ผมพูดถึงลูกค้าคนอื่นไม่ได้
หื้อ เราเป็นแค่นั้นหรอ? แค่ลูกค้าคุณหรอ?
โว้ว เอาเลยอิงลิช หุบปากแน่นสนิทเลย
- พ่อคุณเคยมาที่นี่ - จริงหรอ?
อือ เมื่อวานนี้
เขาบอกว่าธุรกิจคุณ กำลังเริ่มขยายตัว
พ่อคุณบอกให้ผม เริ่มตัดสูทใหม่ฉลอง
ฟรานซิส นายคิดว่าไง? สูทใหม่?
- รอเอาเลยได้ไหม? - ไม่ใช่คืนนี้
- เฮ้ เอาหน่า เรามีเวลา - ไม่ใช่คืนนี้
โอ้ว แย่ละ นั่นมาจากดิ เอ้าฟิตหรอ?
อิงลิช ช่วยไรผมหน่อย?
ทำไมคุณไม่ลองไป นั่งคุยกับเลขาคุณข้างหน้าสักแปป
งั้นขออนุญาตนะครับสุภาพบุรุษ
อันนี้มาจาก ดิ เอ้าฟิต มีแหวนทองแดงอยู่ด้วย
เปิดเลย ไหนมันเขียนอะไรไว้
มีจดหมายไหม?
คุณอยากคุยเรื่องนั้นไหม?
จดหมายหรอ?
เรื่องที่เขาไล่คุณออกมา
ในกล่องนั่นมีอะไร?
นั่นของชั้น
งั้นของดูหน่อยซิ
โอเค
ไม่ ไม่ ให้ชั้นเดา
เอ่อ หอเอนเมืองปิซา
หื้ม
ชั้นไม่เห็นว่ามันน่าสนใจตรงไหน มันก็แค่เอน
หอไอเฟล?
ชั้นเคยมีแล้ว
งั้น ผมยอมแพ้
นั่นมันอะไร?
เดี๋ยวให้ดู
อาห้ะ
- รู้สึกเหมือนอยู่บ้านอีกครั้ง - มันสวยไหม?
มันก็นาฬิกา
ไม่เหมือนใครบางคน ชั้นไม่เคยได้เห็นของจริงเลย
- ของจริงมันก็ยังเป็นนาฬิกา - บนริมฝั่งแม่น้ำเทมส์
- เคยเห็นนาฬิกาที่ชิคาโกไหม? - แน่นอน แต่...
มันก็เหมือนกับที่ลอนดอน
โอเค
ชั้นไม่มีวันเข้าใจคุณเลย
ใช่ คุณไม่มีวันจะเป็น
คุณลุงสุดเจ๋งอย่างผมได้
คุณเคยไปมารอบโลก
คุณจะเปิดร้านที่ไหนก็ได้
แต่คุณก็ยังอยู่นี่
ที่นี่ไม่ดียังไง?
ชั้นก็คิดได้สองสามอย่างนะ
สองสามอย่างที่เจอได้ทุกที่บนโลกหรอ
มันก็ไม่ได้มีค่าเท่าไหร่ ว่าผมจะอยู่ที่ไหน
ผมมีที่ตัดผ้า
ผู้ชายต้องการอะไรอีก นอกจากที่ตัดผ้า?
และผมก็มีคุณ
ไม่ตลอดไปหรอกนะ
อ่อใช่ เบนรู้อยู่นิ
ไม่ว่าจะทางไหน..
ชั้นจะต้องออกจากที่นี่ให้ได้
ไปไหน ลอนดอน?
ไปลอนดอน
และก็ มาดริด
- และบาร์เซโลนา โมร็อกโก - หื้ม
แล้วก็ปารีส
คุณรู้ไหมอะไรที่จะทำให้ได้ไปเร็วขึ้น?
- แผนที่หรอ? - ขึ้นเงินเดือนตั้งหาก
ผมไปหาคุณริชชี่ดีกว่าเพื่อเขาต้องการผม
อ่า
พูดถึงปีศาจ
- เมื่อกี้ว่าไงนะ - ก็แค่สำนวนครับ
ขอโทษด้วย ผมไม่ได้จะจงใจต่อว่า
เจอกันพรุ่งนี้
เด็กฝึกงานของนักโหราศาสตร์ เข้ามาเมื่อวาน เขานิสัยดีมากเลยนะ
เขาทำอะ.. ใครนะ?
เขาอยู่สุดถนน หน้าตาดีอีกด้วย
นี่คุณพยายามให้ชั้นไปเดต กับผู้ชายที่ทำงานที่ร้านขายนาฬิกาหรอ?
เขาเป็นเด็กฝึกงานของนักโหราศาสตร์
คนที่มีหนวดเล็กๆใช่ไหม?
ใช่เหมือนกันของ เออร์รอล ฟลิน
ชั้นไม่ต้องการให้คุณบอกว่าชั้นควรเดตกับใคร
ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น
คุณหมายความว่า "ผมเห็นคุณยิ้มให้กับ ริชชี่ บอล์ย
และผมก็กลัวตัวแข็ง ว่าคุณจะหันไปชอบเขา"
พวกเขาอาจเป็นลูกค้าผมแต่ พวกเขาไม่ใช่สุภาพบุรุษ
ก็อาจหลอกชั้นได้ ถ้าใส่เสื้อดีๆที่คุณตัดให้อะนะ
ถ้าเรารับแต่เทวดาเป็นลูกค้า อีกไม่นานไม่มีลูกค้าแน่
เราปล่อยให้ลูกค้าเรา เอากล่องมาตั้งหลังร้านหรอ?
คุณตั้งหากที่ยิ้มให้กับเขา
ชั้นใช้ทั้งชีวิตชั้น อยู่กับพวกคนอย่างริชชี่ บอล์ย
คุณอยากให้เขาออกไปงั้นหรอ
มองจ้องตาเขา แล้วก็ทำตัวเหมือนกับพวกเขา
คุณไม่ต้องการผมให้เป็นห่วงคุณ
- ถูกต้อง - คุณดูแลตัวคุณเองได้
คุณไม่ใช่...
- คุณก็รู้ - ผมรู้
พ่อชั้นเป็นคนห่วยแตก เขา ขะ..
ถือว่าเป็นคำชมละกัน
ได้เลย
ชั้นรู้...
ว่าคุณอยากให้ชั้นรักสิ่งนี้
-เหมือนกับคุณ - ไม่ผมไม่
- ผมไม่ - หวังว่าจะฝึกชั้น
ให้เรียนรู้
หวังว่าวันนึงชั้นจะดูแลร้านต่อ
แต่ชั้นไม่ได้ ต้องการชีวิตแบบคุณ
- ชีวิตมันเป็นของคุณ - แน่นอน
คุณเป็นผู้หญิงที่จะพาตัวเอง ไปได้ไกลกว่านี้มาก
แน่นอน และเมื่อชั้นไป ชั้นก็ไม่อยากทิ้งคุณไว้คนเดียว
ผมก็ไม่ได้ต้องการคุณมาดูแลผม
ยังไง คุณก็ไม่ใช่.. คุณก็รู้
ก็แฟร์ดี
ตอนนี้ถ้าคุณอยากได้เงินเพิ่ม
คุณก็ต้องเรียนรู้ ว่าสี่เหลื่ยมจัตุรัสเป็นยังไง
เราต้องหากุญแจ
เอ่อ
มันเคยอยู่ตรงนี้ ชั้นเอามันไปไว้ไหนนะ?
” ก็อย่างที่เขาพูดกัน... “
เฮ้ หนังสือนี่มันเอาไว้ทำอะไร ผมสงสัยมาตลอดเลย
ริชชี่ อย่าจับอะไรทั้งนั้นหน่า
เฮ้
- หื้ม นี่มันสุดยอดเลย - พึ่งบอกว่าอย่าจับอะไรไง
โว้ โว้ โว้
เขาชอบมัน ในแบบที่เขาต้องการ
โอเคหน่า จะอะไรนักหนา?
เขาแคร์ในสิ่งที่เขาทำ
- และนั่นก็เหตุผลว่าทำไมเขาถึงเก่งที่สุดไง - ก็ใช่
เหมือนกับใครบางคนแถวนี้
หื้ม
นั่นอะไร? คุณแกล้งอะไรผมเนี่ย?
- อะไรนะ? - ผมถามว่า คุณแกล้งอะไรผม?
แบบ คุณเล่นตลกอะไรกับผม?
- ไม่ๆ ริชชี่ ไม่เลย - เพราะผมไม่ใช่ตัวตลก
ชั้นไม่ได้ล้อคุณ ชั้นไม่ได้ล้อคุณ
มานี่มา
ที่รัก มีอะไรหรอ?
เขาทำอะไรรึป่าว?
ใครทำอะไรรึป่าว?
ฟรานซิส เขาทำอะไรอีกแล้วหรอ?
- ชั่งฟรานซิส มันไม่ใช่ครอบครัวเรา - ชั้นรู้
หื้ม
- เขาไม่ได้มาจากไอร์แลนด์ด้วยซ้ำ - ชั้นรู้
เขาคิดว่าเรามีหนอน
มีคนเอาเรื่องเราไปบอกพวก ลา ฟอนเทนส์
- ใคร? - ไม่ต้องสนใจหรอก
- เขาขี้ระแวง โอเคไหม? - โอเค
เขาบอกพ่อผมมาเป็นเดือน
แล้วพ่อผมก็ฟังมันอีก
"เฮ้ ฟรานซิส นายรู้ไหมเขาเป็นคนฉลาด
นายน่าจะเรียนรู้ได้สองสามอย่างจากเขา"
ที่รัก คุณเป็นเบอร์สอง พ่อคุณฟังคุณแน่
ไม่ต้องกังวลเรื่องฟรานซิสหรอก ใครมันจะสนใจฟรานซิส?
คุณคิดว่าผมไม่รู้หรอว่า ว่าฟรานซิสมันทำอะไรให้พ่อผม?
คุณไม่คิดว่าผมจะได้ยินมัน มาเป็นล้านๆรอบแล้วหรอ?
กระสุนหกนัด ผมเข้าใจแล้วหน่า
แต่นั่นเป็นเพราะผมไม่อยู่ที่นั่น
เพราะถ้าผมอยู่
- มันคงจะเป็นผม - มันคงจะเป็นคุณ
คุณเข้าใจใช่ไหม?
ฟรานซิสคิดว่าเขาจะทำอะไรก็ได้ กับพ่อของผม พ่อของผม...
โดยที่ไม่มีผม
นั่นเสียงอะไร?
ชั้นก็ไม่รู้
เงียบสิ
โอเค ขอโทษ พระเจ้า
ชั้นไม่อยากทำให้เข้าตื่น
เฮ้
- หานี่อยู่หรอ - นั่นมันที่..
คุณรู้ไหมชั้นชอบอะไรเกี่ยวกับตัวคุณ?
อะไร?
คุณเป็นคนหลากหลายไง
แน่นอน ผมเป็นคนหลากหลาย หื้ม
- โว้ - ออกประตูนู่น
โอ้ว โว้ว
ขั้นตอนที่สอง คือการวางแบบ
สำหรับบางคน นี่อาจเป็นขั้นตอนที่สนุกที่สุด
คุณก็ทดลองไปเรื่อยๆ
แต่ผมจะเตือนคุณ ให้เอาใจใส่กับรูปแบบ
มันมีเหตุผลของมัน
นี่ไม่ใช่ศิลปะ
นี่คืองานประดิษฐ์
เราค่อยพูดถึง พวกความคิดริเริ่มกันที่หลัง
ประเด็นสำคัญตอนนี้คือ..
ความสามารถ
รูปแบบของคุณ, ระเบียบของคุณ, พวกมันไม่ใช่ศัตรู
แต่เป็นเพื่อนคนเดียวที่คุณมี
ซู่ว!
- ไอ้บ้าเอ้ย! - เงียบ
- แกได้ตายแน่! - เงียบ
ใช่ ถอยไป ถอยไป
- เกิดอะไรขึ้น? - มีใครอยู่ตรงนั้นไหม?
ได้โปรดครับ ผมไม่อยากมีปัญหา
- มีใครอยู่ไหม? - ไม่ ไม่ ไม่มีครับ
โอเค ไปห้องข้างหลัง
ไป ไป ไป เร็ว
นายอยู่นี่แล้ว ไม่ต้องเป็นห่วง
เร็วหน่อย อิงลิช
โอเค
- มาเลย - บ้าเอ๊ย บ้าเอ๊ย
- โอเค เอาเสื้อคลุมมา - บ้าเอ้ย
โถ่!
บ้าเอ้ย
มาเร็ว มาช่วยยกเขาหน่อย
มาเร็ว
โอเค
โถ่เว้ย!
บ้า!
โถ่เว้ย
โถ่
- บ้าเอ้ย - หยิบผ้ามาหน่อย
กดไว้ตรงนี้ ตรงที่เป็นแผล
อ้า พระเจ้า โคตรเจ็บเลย
มันเจ็บก็เพราะก็มีรูที่ท้องไง
แล้วแกจำได้ไหมว่า ทำไมถึงมีรูที่ท้องแก?
มันมีรู้ที่ท้องแก ก็เพราะพวกนั้น
พอถึงเวลาที่แกต้องเหนี่ยวไก แกยืนนิ่ง
- ไอ้บ้าเอ้ย - ใช่ ค่อยมาด่ากันที่หลัง
แต่ตอนนี้หุบปาก
อิงลิช ฟังชั้นให้ดีนะ
มีตำรวจเต็มไปหมด กำลังตามหาสิ่งนี้
และถ้าพวกมันหาเจอ มันจะยิงแน่
เข้าใจไหม? ทุกอย่างมันจะแย่กว่าเดิมอีก
มีพวกแรคแก็ตบอยส์ อีกเป็นพันข้างนอกนั่น
ถ้ามันเจอ มันยิงแน่
- เข้าใจไหม - ชั้นว่าเขาเข้าใจแล้วแหละ
เงียบปาก ชั้นอยากได้ยินจากมัน
มีคนเป็นพันตามหากระเป๋านี้
จะดีที่สุดถ้าไม่มีใครได้เจอมันเลย
ดีมาก กดเอาไว้
บ้าเอ้ย
แกกำลังโทรหาพ่อชั้นหรอ
เห้ย โถ่ จะไปไหน ไอ้บ้า
หัวหน้า พวกลา ฟอนเทนส์ มันเล่นงานเรา
มันมารอเราทั้งแก็งค์ มันรู้ว่าเราจะมา
- บ้าเอ้ย - พวกมันรู้ว่าเรามีอะไร
พวกมันรู้ด้วยว่าเราอยู่ไหน
ผมพูดไปกี่ครั้งแล้วเรื่องหนอน?
ผมบอกแล้ว
ใช่ ใช่ ไม่ ไม่ เรายังมีอยู่
โอ้ไม่ ริชชี่กับผม หนีมาหลบในที่ปลอดภัย
ร้านตัดเสื้อ ริชชี่เอาลูกแก้วมาแล้ว
ใช่ หลังจากนี้เขาคงไม่เป็นลูกแหง่ไปอีกนาน
ตอนนี้เขาโอเค
ผม.. เขาจะโอเค
คุณจะส่งหมอมางั้นหรอ?
ได้ พวกเราไปได้
ตอนนี้?
ในที่ของพวก ลา ฟอเทนส์? นั่นมันสงครามชัดๆ
งั้นมันก็คงเป็น ดีเดย์
- เขาว่าไง - ฟังชั้นนะเพื่อน
ไม่มีใครรู้ว่าหมออยู่ไหน
พ่อนายจะมาเอง แต่มันก็คงจะใช้เวลาสักหน่อยนะ
อะไรคือใช้เวลาสักหน่อย?
- เอาชั้นกลับบ้าน - พ่อบอกให้นายรอที่นี่
ถ้านายมีลูกกระสุนในท้อง ชั้นจะให้นายรอโอเคไหม
- ชั้นจะไปแล้ว - ชั้นก็เคยมีกระสุนในท้องชั้น จำได้ไหม?
หกนัด บ้าเอ้ย!
นายทำงานให้ชั้น แล้วชั้นก็สั่งให้นายพาชั้นกลับบ้าน!
ชั้นทำงานให้พ่อนาย แล้วเขาก็บอกให้รอ
ไอ้บ้าเอ้ย
โถ่
เขาต้องการหมอ
โอ้ว คุณคิดงั้นหรอ?
- บ้าเอ้ย! - ข้างล่างนี่ มาเร็ว!
ชู้ว!
ชู้ว
แกมันบ้า
- เขาเสียเลือดมากเกินไป - ก็กดให้แรงขึ้นสิ
แผลจะต้องถูกปิด
โอ้ว ตอนนี้นายเป็นหมอแล้วหรอ
- ผมเคยอยู่ในสงคราม - สมัยไหน?
สงครามอีกแบบ
ไหนขอดูหน่อย
กระสุนทะลุผ่านไปเลย
ผมก็เคยไปสงคราม แต่ไม่ได้แบบข้ามน้ำข้ามทะเล
ใช่
เราต้องห้ามเลือด เขาต้องไปโรงพยาบาลด้วย
เย็บแผลเขา
อะไรนะ?
นายมีทั้งเข็มทั้งด้ายอยู่แถวนี้
- มันไม่ใช่แบบนั้น - เย็บเขาเดี๋ยวนี้
ผมทำไม่ได้ เย็บผิวหนัง มันไม่เหมือนกับเย็บผ้า...
เย็บแผลเขาเดี๋ยวนี้
ถ้าเขาเลือดออกภายใน...
บ้าเอ้ย
ชู้ว
โถ่
บ้าเอ้ย
เขากำลัง...เขากำลังทำบ้าอะไร?
- เขากำลังรักษานาย นอนนิ่งๆ - ไม่มีทาง เขาไม่ได้กำลัง
ไม่ ไม่ ไม่
ชั้นคิดว่าเราควร...
- เอาสิ ทำเร็วเข้า ชู้ว - ชั้นคิดว่าเราควรเปลื่ยนแผนกันสักนิด
ที่จริง ชั้นคิดว่าชั้นก็โอเค
จับเขาไว้
บ้าเอ้ย
ถ้าผมหนี คุณวิ่งตามไปยิงผม ฆ่าผมก็ได้เลย
ทำมือนิ่งๆไว้
ออกไปห่างๆชั้น ทั้งคู่เลย
มาเลยเอาเลย
ดึงเขามาทางนี้
โอ้ว พระเจ้า
อีกครั้ง
บ้าเอ้ย
บ้า
เอาแหนบมา
กรรไกร
ตัดมัน
โอเค
พลิกเขาหน่อย
ระวัง ระวัง
เยี่ยมมาก
กรรไกร
เขาจะโอเค
อยู่ที่นี่กับริชชี่ รอหัวหน้ามา
คุณจะไปแล้วหรอ
เดี๋ยวชั้นกลับมา
เอาคุณริชชี่ไปด้วยสิ
ที่นี่ปลอดภัยที่สุดแล้ว
ได้โปรด อย่างน้อยเอาสิ่งนั้นไปด้วย
มีคนหามันมากไป
คุณเป็นลูกค้าประจำ ผมต้องพึ่งคุณ
ไม่มี ไม่มีแม้แต่ครั้งเดียว ที่ผมจะถามว่าคุณทำอะไร
ผมไม่ตัดสินคนอื่น
ผมไม่อยากยุ่งกับสิ่งที่พวกคุณทำ
อิงลิช คุณรู้อยู่แล้วว่าเราทำอะไรกัน
ไม่ครับ ผมไม่รู้อะไรเลย ผมไม่รู้ว่าไอ้นั่นมันคืออะไร
ผมไม่รู้ว่าพวกเขาจะตามหามันทำไม
และถ้าพวกเขามา ผมก็ไม่สามารถทำอะไรได้อยู่ดี
ผมไม่มีประโยชน์ เป็นตัวถ่วงด้วยซ้ำ
ผม.. ผมแค่อยากอยู่คนเดียว
แต่คุณไม่ได้อยู่คนเดียว อิงลิช
จะชอบหรือไม่ชอบ คุณก็เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว
นี่เป็นเทปที่ได้จากการดักฟัง
- โอ้ ไม่ ได้โปรด - พวกตำรวจหัวใหม่มันคิดขึ้นมา
มันอัดเสียงได้
แต่มันเอาไปซ่อนได้ เพราะมันขนาดเล็ก..
นายคงเข้าใจ
พวกฮูเวอร์เอาไอ้นี่มาซ่อนไว้ในที่ของเรา
แต่พวกมันไม่รู้ว่าเรามี เพื่อนที่เส้นใหญ่กว่า
เพื่อนที่สามารถเอาก็อปเอาเทปมาให้เราได้
แต่ก่อนที่ชั้นจะได้ฟังมัน พวกลา ฟอนเทนส์ ก็มาก่อน
เห็นมั้ยพวกเรานำหน้ามันอยู่ แต่ถ้ามันได้เทปไป
พวกมันจะรู้ว่าจะโต้กลับยังไง
ทุกคนต้องการสิ่งนี้
แล้วทำไมคุณไม่ทิ้งมัน
มีใครบางคนเป็นหนอนให้ พวกลา ฟอนเทนส์
ใครบางคนช่วยตำรวจดักฟังพวกเรา
และถ้าเราได้ฟังสิ่งนี้
เราก็จะรู้ว่ามันถูกวางไว้ที่ไหน บูม
ถ้าชั้นหาเครื่องเล่นเทปได้ในคืนนี้
ไอ้หนอนมันไม่ได้ตื่นพรุ่งนี้แน่
เพื่อนคุณ คุณบอล์ย จะมาที่นี่ในอีกสามชั่วโมง
ห้ามใครนอกจากชั้นและเขาจับเทป
- แล้วถ้าตำรวจมา? - ก็โยนมันทิ้ง
- แล้วถ้าคนอื่นมา? - ก็โยนมันทิ้ง!
เพราะถ้าชั้นกลับมา แล้วเทปมันไม่อยู่นี่...
ยินดีต้อนรับเข้าสู่ครอบครัว
คุณริชชี่
รู้สึกยังไงบ้างครับ?
ไอ้งั่ง คิดว่าชั้นรู้สึกยังไง?
คงจะไม่ดี
ฟังนะ เอ่อ..
อิงลิช ผมอยากขอบคุณ
คุณช่วยชีวิตผม เพราะฉะนั้น...
ผมไม่มั่นใจว่าผมช่วยนะครับ
ไม่ ไม่ ไม่
ผมมาหาคุณในเวลาลำบาก
คุณเป็นคนชอบช่วยเหลือ
น้ำมั้ย?
แน่นอน
ใช่
ฟรานซิส อยู่ไหน?
เขาบอกว่า เขาจะ ไปหาวิธีเล่นเทปครับ?
นายหมายความว่าไง? เขาไปแล้วหรอ?
บางอย่างเกี่ยวกับเครื่องเล่นเทป มันจะบอกได้ว่าหนอนเป็นใคร
คุณเรียกมันอย่างนั้นใช่ไหม?
- พวกหนอน? - หืม
ฟรานซิสบอกคุณหรอ?
หืม
ปกติเขาไม่ใช่คน ที่ชอบพูดมากหน่ะ
งั้น ก็ดูเหมือน คืนนี้จะเป็นคืนที่ยาวนาน
- สำหรับเราทุกคน - ใช่
ช้าๆหน่อย
เข้าใจแล้ว
ใครจะกล้าทำแบบนั้นในครอบครัวคุณ?
หลังจากทั้งหมดที่พ่อคุณ ทำให้กับเมืองนี้
พ่อชั้นเนี่ยแหละเป็นเมืองนี้
แน่นอน
ตอนผมมาชิคาโก
สิ่งเดียวที่ผมมีตอนนั้นคือกรรไกรตัดผ้า
คุณรู้ไหม พ่อของคุณ เป็นลูกค้าคนแรกๆในร้านผม
คนแรกๆ
ใช่ ชั้นจำได้
- จริงหรอครับ? - ใช่ ตอนนั้นพ่อตื่นเต้นมาก
เขา เอ่อ..
กลับมาบ้านคืนนึง แล้วก็บอกว่า "มีช่างตัดสูทคนใหม่ในเมือง"
- จริงหรอ? - ใช่ "มาจากอังกฤษเลย"
- มันเป็นการต้อนรับที่อบอุ่นมากเลย - ใช่
ต้องขอบคุณจริงๆ
พ่อผมชอบของแฟนซี คุณคงเข้าใจ
- ใช่เลย เขามีรสนิยมที่ดี - หืม
นายรู้ไหมเขา...
เขาสอนชั้นผูก เนคไท ตั้งแต่ชั้นยังสี่ขวบ
หืม
สี่ขวบ?
เขาชอบพูดว่าอะไรนะ? เอ่อ...
"การผูกเนคไท ที่ดีเป็นก้าวแรกของการใช้ชีวิต"
อะไรประมาณนั้น
- วิลเดอร์ - หืม บ้ามากใช่ไหม?
ไม่ หมายถึงคำพูดเมื่อกี้
คำพูดของออสการ์ วิลเดอร์
ผมไม่รู้จักเขา
นั่นแหละเหตุผล ที่พ่อผมชอบคุณ
คุณก็รู็ เขาชอบพวกคน เจ้าบทเจ้ากลอน
แล้วคุณคิดว่าเขาเป็นใคร?
ใครเป็นใคร?
คนที่หักหลังครอบครัวของคุณ
ผมไม่รู้
ผมพนันเลยว่า คงเป็นคนฉลาดอย่างคุณ
คุณคงมีคนที่สงสัยบ้าง
ใครที่อยู่ใกล้ครอบครัว แต่ไม่ได้อยู่ในครอบครัว
ผมมีบางอย่างที่ ต้องบอก คุณริชชี่
โอเค
ผมรู้สึกแย่
ผมไม่เคยคิดว่าเรื่องมันจะบานปลายขนาดนี้
ว่าจะมีใครได้รับบาดเจ็บ ยิ่งเป็นคุณอีก
หรือแม้กระทั่งพ่อคุณ
แต่...
นายกำลังพูดบ้าอะไร อิงลิช?
ผม.. ผมคงต้องบอก..
ผมคงต้องบอกคุณว่า..
ก็พูดมาสิ
ผมเป็นหนอน
ผมเอาข้อมูลของพวกคุณไปขายให้คนอื่น
และผมก็ปล่อยให้พวก สำนักงานสวบสวนกลาง เข้ามา
ติดเครื่องดักฟัง
พระเจ้า คุณหลอกผมสนิทเลย
โดนต้มเละ
ผมเกือบยิงคุณแล้ว
ผมรู้สึก
- ผมทำคุณขำ - เรื่องนี้กล้าล้อเล่นหรอ
ก็เสียงหัวเราะเป็นยาที่ดีที่สุด
ลองนึกดูสิ? นายเป็นหนอน?
เดี๋ยวนะ
คุณหมายความว่าไง?
อะไรหมายความว่าไง?
นายเป็นหนอนไม่ได้แน่
ผมเป็นหนอนได้แน่นอน
- ไม่มีทาง - ทำไมหรอ?
- ทำไม? ก็ลองดูตัวนายสิ - ดูอะไร?
ไม่ นายเป็นแค่คนเย็บผ้า
- ผมไม่ใช่คนเย็บผ้า ผมเป็นคนตัดสูท - ขอโทษที
คนเย็บผ้า เย็บกระดุม กับต่อผ้า
แค่มีเข็มกับได้ก็เป็นคนเย็บผ้าได้แล้ว
ผมเรียนมาเป็นสิบปีเพื่อจะทำสูท ผมเคยเป็นคนตัดสูท ที่เดอะโรว
- มันคือบ้าอะไร "เดอะ โรว"? - ซาวิล โรว
มันอยู่ที่ไหน ออดดิซันเหนือหรอ?
มันอยู่ในลอนดอน
ประมาณเกือบหนึ่งส่วนสี่ไมล์
เป็นที่ที่คนทำสูทที่เก่งที่สุด
มาประลองฝีมือกัน
ผมพยายามตั้งนานก่อน ที่จะเข้าไปอยู่ในนั่นได้...
กว่าจะเปิดร้านของตัวเองได้
- แล้วคุณจะมาที่นี่ทำไม? - สงคราม
อะไร พวกมันระเบิดร้านคุณหรอ?
แย่กว่านั้น มันมีสิ่งที่เรียกว่า บลูยีนส์
หลังจากสงคราม หลายๆอย่างที่อังกฤษก็แย่ลง
ไม่ใช่ทุกคน ที่จะมีตังตัดสูทดีๆ
จากนั่นกางเกงยีนส์ ก็เริ่มขายดี
ก็เวลามันเปลื่ยน ตอนนี้กางเกงยีนส์ มันคือแฟชั่น
แค่รูปเจมส์ ดีนรูปเดียว หลังจากนั้นกางเกงยีนส์ ก็กลายเป็นแฟชั่น
อีกไม่นาน เขาคงทำอย่างอื่นเป็นแฟชั่นอีก
พวกของแฟชั่นพวกนี้ มันไม่อยู่ตลอดไป
สิ่งที่ผมทำ เช่นสูทของคุณ...
- หืม - มันเป็นอมตะ
งั้นคุณก็คิดว่า กางเกงแฟชั่นที่อังกฤษ
มันไม่หรูหราพอ เลยมาที่ชิคาโกหรอ?
ว้าว คุณต้องชอบอาหารที่นี่มากแน่
ผมมาในที่ที่ ไม่ได้เสียหาย...
เพราะประวัติศาสตร์ที่ขื่นขม
และก็ใช่ อาหารที่นี่อร่อยมาก
ผมหวังว่าลูกพี่ลูกน้องคุณจะปลอดภัย
ลูกพี่ลูกน้องผม?
- เขาเป็นไง? - ตื่นแล้ว
แต่...
ฟรานซิสไม่ใช่ลูกพี่ลูกน้องผม
เขาไม่ใช่หรอ?
แต่ทำไม? เขาเป็นอะไร? บอกมาสิ
พ่อผมตาถึงเรื่องนักเลงบนถนน
และถ้าพวกนั้นใจถึงพอ
มันก็จะได้มานั่งกินข้าวในครอบครัวเรา
เขาเสียเลือดไปเยอะ คงจะมีอาการเวียดหัวนิดหน่อย
เขาบอกจะไปไหนนะ ฟรานซิสบอกจะไปไหน?
โอ้ว ไม่นะ คุณคงไม่คิดว่าเขามีส่วนกับเรื่องนี้
ตรงนี้คงไม่ใช่ที่ ที่ผมจะมาว่าร้ายคุณริชชี่
แต่เขาก็พูดไม่หยุดเรื่อง เรื่องหนอนที่คุณบอก
อะไรเกี่ยวกับหนอน?
เขาเคยพูดว่า เขาคือคนที่กำลังตามหาหนอน
แล้วทำไมเขาถึงเอาตัวเอง ไปตามหาหนอน
ถ้าเขาเป็นหนอนซะเอง?
เขาบอกทั้งหมดกับคุณ แต่ไม่ได้บอกว่าไปไหน?
"ผมรู้ว่าหนอนเป็นใคร" เขาบอก
"ฟรานซิสคิดว่า เขาจะหลอกชั้นได้"
- ใคร ผมหรอ? - ก็...
เขาเอาแต่ยุ่งกับกระเป๋าของคุณ
- เขาทำอะไรกับกระเป๋า? - ไม่เลย
เขาทิ้งมันไว้ที่เดิม ถ้าผมเป็นหนอน...
และก็อย่างที่ว่า ผมยังหลอกคุณยังไม่ได้เลย...
ถ้าผมเป็นหนอน ผมเผามันทิ้งแน่
เพื่อจะไม่ต้องกลัวอะไรเกี่ยวกับ ฟรานซิส
เขาเป็นครอบครัว
ก็ เกือบเป็น
ผมไม่เคยห่างเขา ยกเว้นตอนนี้
อิงลิช ไปดูประตู
ริชชี่
นายเป็นไงบ้าง
โอ้ว ก็เวียนหัวนิดๆ แล้วนาย?
ชั้นไม่ได้โดนยิงที่ท้อง ก็เลยยังไม่แย่เท่าไหร่
โชคดีนะ ว่ามั้ย?
กระสุนลอยเต็มไปหมด แต่พวก ลา ฟอนเทนส์
พวกมันไม่เล็งสักนัดมาใส่นายเลย?
ไม่ใช่ความโชคดี ริชชี่ อืม...
มันเป็นฝีมือ
ชั้นเดาว่าชั้นคงช้าไป
แล้วนายไปไหนมา?
คุยโทรศัพท์นิดหน่อย
ชั้นไปหาร้านเครื่องเสียง ที่มันเคยติดค้างเรา
เขามีเครื่องเล่นเทป ชั้นก็กำลังจะเอาเทปไป
- งั้นนายอยากได้เทปหรอ? - ใช่ เพื่อน
- งั้นชั้นไปกับนายดีกว่า? - ไม่ ไม่
นายยังไม่พร้อมที่จะออกไป
งั้นนายอยากออกไปกับเทป คนเดียวงั้นหรอ?
- ใช่ไหม? - ก็ใช่
งั้นชั้นบอกนายบางอย่างนะ
รอพ่อชั้นมาที่นี่ดีกว่า?
แล้วเราจะมาฟังเทป พร้อมกัน
เราไม่มีเวลา
- แล้วจะรีบไปไหน? - ทุกวินาทีที่หนอนนั่นยังอยู่
คืออีกวินาทีที่พ่อนาย ยังตกอยู่ในอันตราย
สุภาพบุรุษ
เท่าที่ผมรู้จักพ่อคุณ คุณริชชี่
พ่อคุณคงอยากให้คุณทั้งสองหายใจลึกๆ
ผมดีใจที่คุณพูดอย่างนั้น
พ่อผม
พ่อชั้น ฟรานซิส
มันคือพ่อชั้นที่อยู่ในอันตราย ไม่ใช่พ่อนาย
ชั้นก็รักพ่อนายเหมือนพ่อตัวเอง ชั้นพยายามจะช่วยเขา
คือ พ่อนายไม่ใช่หรอที่ ขายมะเขือเทศอยู่ข้างถนน
ก่อนที่เขาจะตาย แบบไม่มีใครจำ?
ห้ะ?
เพราะงั้น ชั้นกับพ่อชั้น ไม่ได้ต้องการความช่วยเหลือ
เคยคิดเรื่องนี้บ้างไหม?
- เอาเทปมาให้ชั้นตอนนี้เลย เพื่อน - หืม
- ทำไมนายไม่ลองมาเอาเอง? - ไม่ใช่ตอนนี้ เอาเทปมา
จริงหรอฟรานซิส นายจะรีบไปไหน?
เพราะอีกไม่นานพ่อชั้นก็มาแล้ว
ยกเว้นแต่นายไม่อยากให้พ่อชั้นได้ยินเทปนี้
นายพูดอะไรของนาย?
ห้ะ?
ทำไมนายถึงไม่อยากให้พ่อชั้น ได้ยินเทปนี้ ฟรานซิส?
ชั้นบอกว่า เอาเทปบ้านั่นมาให้ชั้น
อู้ว
ตอนนี้ใครกันแน่ที่ช้า?
- ริชชี่ - หื้ม?
ริชชี่ เพื่อตัวนายเองและก็พ่อของนาย
ชั้นต้องการเทปนั่น และชั้นจะไป
ถ้านายแตะตัวชั้นอีกที...
ชั้นจะหักแขนแก เข้าใจไหม?
นายมันพวกหัวแข็ง นายรู้ตัวไหม?
- คิดว่าตัวเองฉลาดมาก - ระวังนะครับ
- ฉลาดกว่าทุกคนใช่ไหม? - ระวังคุณริชชี่ ระวังนะครับ
นายมัน...
เทปอยู่ไหนฟรานซิส?
นายต้องบ้าไปแล้ว จ่อปืนมาที่ชั้น
- สุภาพบุรุษ - เลิกเล่นเกมได้แล้ว ริชชี่
- นายเอาเทปไปไว้ไหน? - แผนนายคืออะไร?
นายเอาไปซ่อนแล้วหลอกให้ชั้น รับสารภพงั้นหรอ?
เพราะนั่นจะเป็นสิ่งที่โง่ที่สุด ที่นายทำในวันนี้แล้ว
อยากเป็นหัวหน้ามาตลอดงั้นหรอ?
แกไม่ได้ไปขายมะเขือเทศแน่ ไม่ ไม่ ไม่
นายไม่ได้อยากทำงานให้พ่อชั้น นายอยากได้ตำแหน่งพ่อชั้น
- พ่อนายให้ทุกอย่างกันชั้น - งั้นก็?
ตราบใดที่ชั้นกับเขายังอยู่ นายไม่มีทางเป็นหัวหน้าแน่นอน
เราไม่จำเป็นต้องมาสู้กันนะครับ
ชั้นจ้องมองแกมาตั้งแต่วันแรกแล้ว?
ครั้งแรกที่ชั้นได้เห็น ชั้นนึกในใจ
"ไอ้บ้านี่มันเป็นใคร?
มันไม่ใช่ครอบครัว"
ไม่ ชั้นเป็นคนที่โดนยิงหกนัด
เพื่อที่จะช่วยพ่อแก เพราะตอนนั้นแกไม่ได้อยู่ไง
- ชั้นเป็นหัวหน้า โว้ย! - ไม่พ่อนายตั้งหากที่เป็นหัวหน้า
และชั้นก็ใช้เวลาครึ่งวัน ตามเช็ด ตามล้างเรื่องของนาย
นายอยากเห็นชั้นทำห้องเปื้อนงั้นหรอ?
บ้าเอ้ย ริชชี่ นายบังคับให้ชั้นทำอย่างนี้ทำไม?
นี่จะเป็นคำสุดท้ายที่นายได้ยิน
ชั้นหวังว่านายจะจำลงไปถึงนรก
นายไม่ได้ตายเพราะนายโง่ หรือเพราะนายหัวรั้น
ไม่ได้ตายเพราะนายช้าไป
แต่มันเป็นเพราะนายอ่อนแอ
คุณฆ่าเขา
นายตั้งใจดูมากเลยนิ?
- ริชชี่เอาเทปไว้ไหน? - ผมไม่รู้ครับ
บางทีคุณอาจอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นได้
อธิบายใคร พระเจ้าหรอ?
ไม่ครับ อธิบายคุณบอล์ย
แตกต่างกันด้วยหรอ?
เขาต้องซ่อนมันไว้สักที่
คุณเอาเขาเข้ามาแบบบาดเจ็บ อาจจะบอกเขาได้ว่าเขาไม่รอดจากแผล
หัวมันหายไปครึ่งนึงนะ
ตอนคุยโทรศัพท์ ชั้นบอกพ่อเขาว่าเขาสบายดี
ตอนเวลาเราทำผิดพลาด
ผมคิดว่าเราควรจะยอมรับมันแต่โดยดี
อิงลิช ชั้นไม่ได้ตัดกางเกงเจ้านายชั้นสั้นไป
ชั้นยิงหัวลูกชายเขา
บ้าเอ้ย
นั่นคนขับรถเขา
- ให้ผมอธิบาย.. - เปิดมันออก
- อะไรนะครับ? - เป็นมันออกแล้วยกเขา
คุณจะทำอะไรกับเขา?
ยกเขาเดี๋ยวนี้ หรือว่าจากหนึ่งจะกลายเป็นสองศพ
ไปดูประตูสิ
ยื้อเขาไว้แล้ว ชั้นจะจัดการตรงนี้เอง
ชั้นต้องทำความสะอาดของพวกนี้
ผมโกหกไม่เก่งแล้วก็ไม่ค่อยมีกลอุบายด้วย
นายไม่รู้วิธีพูดอย่างนึง แต่หมายถึงอีกอย่างหรอ?
ชั้นนึกว่านายเป็นคนอังกฤษ
โอ้ว โล่งอกที่ได้เห็นนาย
- นายโอเคดีไหม? - หืม
ชั้นจะไม่ลืมว่านายทำอะไรให้กับ ลูกน้องชั้น ครอบครัวชั้น คืนนี้
พร้อมช่วยเสมอครับ
เขาอยู่ไหนกัน?
เราโอเคกันดีแน่ใช่ไหมครับ?
โอ้ มันไม่ใช่ของชั้น
เราต้องแวะหลายที่ก่อนจะมา
พวกเขาอยู่ไหน?
หัวหน้า
นายโอเคไหม?
นายน่าจะพึ่งผ่านนรกมา
หนักกว่านี้ผมก็เคยเจอมาแล้ว
นายช่วยชีวิตชั้น แล้วก็ช่วยชีวิตลูกชายชั้น
สักวันนึงชั้นจะหาวิธีตอบแทนนาย
เฮ้ ไปหาพวก ลา ฟอนเทนส์มาหรอครับ?
ก็มีบางคนยังอยู่ข้างนอก รอจัดการพวกนาย
พวกที่อยู่ที่ กรีน ดราก้อนหรอ?
ไม่มีใครอยู่ที่ กรีน ดราก้อนแล้ว
ตอนนี้มันกลายเป็นแค่ กองไฟน่าอบอุ่นแล้ว
ก็แค่พวกคนกล้า ชิคาโก เดินไปเดินมากับปืนพก
- ผมดีใจ ที่คุณจัดการพวกมันได้ - ริชชี่อยู่ไหน?
โอ้ ผม.. ผมนึกว่าเขาอยู่กับคุณ
- ริชชี่จะมาอยู่กับชั้นทำไม? - ก็เขา...
เขา..เขาออกไปหาคุณ
หาชั้น? ทำไม?
เฮ็ คุณก็รู้ว่าริชชี่เป็นยังไง
นายปล่อยให้ลูกชายชั้น ออกไปข้างนอกทั้งๆที่มีกระสุนในท้องหรอ
ปล่อยเขาไปหรอ? ริชชี่ก็ทำในสิ่งที่เขาอยาก
ก็นั่นเหตุผลที่แกต้องมาเฝ้ามันไง
เขาโอเคแล้ว อิงลิชช่วยเย็บแผลเขาให้
บอกหัวหน้าสินายทำไรไป
ผม..ผมทำเท่าที่ผมทำได้ครับ
แล้วริชชี่ก็ออกไปเนี่ยนะ?
ก็คุณ...
ใช่เขาออกไป เดินออกไปเองเลย
โอเค เอาเทปมาเราจะออกไปหาเขากัน
ริชชี่เอาเทปไปด้วย
โทษนะ ชั้นว่าชั้นฟังไม่เข้าใจ
ก็เขาบอกว่าเขาจะเอาเทปไปให้คุณ
เขาบอกให้ผมอยู่นี่
นอยไม่คิดหรอ ว่านายควรไปกับเขา
ก็นั่นริชชี่ หัวหน้า เขา..
ใช่ไหม เขาต้องการพิสูจ์นตัวเอง
แล้วผมก็คิดว่า ดีที่สุดผมควร
อยู่ที่นี่ แล้วรอคุณมา
นายคิดผิด
เขาไปที่ไหน?
เอ่อ เขาก็ไม่ได้บอกอะไรไว้
โทรศัพท์?
นี่รอยเอง ริชชี่อยู่ไหม?
งั้นก็ไปตรวจดูหน่อยสิ
มั่นใจนะ? เขาไม่ได้อยู่ที่นั่นทั้งคืนใช่ไหม?
งั้นไปถามเพื่อนทางเหนือ หน่อยเพื่อเขารู้อะไรบ้าง
พระเจ้า
โอเค ชั้นอยู่ร้านตัดเสื้อ
ชั้นอยากให้นายโทรมาหาชั้น ทุก15นาที แล้วบอกว่าเกิดไรขึ้น
เข้าใจไหม? ทุก 15 นาที
อื้อหื้อ
ทุกอย่างโอเคไหมหัวหน้า?
ไม่มีอะไรโอเคหรอก
ลูกชั้นหายตัวไป เทปก็หาย
ตำรวจก็เต็มถนน
ยิ่งกว่าวันเทศกาลอีก
งั้นออกไปหาเขาเถอะ อย่างที่คุณบอก
ที่ไหน?
ทุกที่
เฮ้ ผมก็ไม่ชอบให้เขาอยู่ ข้างนอกนั่นพอๆกับคุณ
แล้วเอ่อ อิงลิชก็ช่วยมามากพอแล้ว
เราควรเอ่อ... เราควรให้เขากลับบ้าน
แน่นอนใช่
แต่แกไปคนเดียว
เพราะถ้าเจอริชชี่ในถิ่นเรา จะมีคนโทรมา ชั้นจะรออยู่นี่
หัวหน้าถ้าผมไปคนเดียว เอ่อ...
มีปัญหาไรไหม ฟรานซิส?
ไม่ ไม่มีปัญหาครับ
งั้นคุณอยู่ที่นี่ ผม.. ผมจะไปหาริชชี่
ฟรานซิส
เอาลูกชายชั้นกลับมาด้วย
คืนนี้คงอีกยาว
ปกติก็ยาวนานอยู่แล้วครับท่าน
ไม่กี่ปีก่อน มีลูกค้าเข้ามาในร้าน ใส่ชุดสูทที่ไม่ใช่ของผม
ลูกค้าบอกว่า ”แจ็คเก็ตมันใหญ่เกินไป”
แน่นอน
”ปัญหามันคือ ” ผมบอก ”ตรงที่หัวไหล่”
แต่ลูกค้าบอก ไม่ ไม่ ผมชอบตรงหัวไหล่
ปัญหามันคือตรงแขนเสื้อ
เราเถียงกันไปมา
ตอนจบลูกค้าก็พูดว่า ”มันเงินของผม
และผมบอกให้คุณตัดแขนเสื้อ”
ผมทำไงงั้นหรอ?
ผมบอก"ได้ครับ” แล้วผมก็ตัดที่หัวไหล่
ลูกค้า เขากลับมา ลองใส่ชุด
”มันสุดยอดเลย” เขาพูด ”อย่างที่ผมต้องการ”
คุณเรียนทั้งหมดนี่ที่ เดอะโรว หรอ?
ใช่ครับ
อันนี้ก็ได้จากเดอะโรวเหมือนกันหรอ?
ขอโทษครับ
ผมฝึกด้วยกรรไกรตัดผ้าอันนี้
ทุกอย่างที่ผมทำ ผมก็ทำจากกรรไกรอันนี้ครับ
ผมเอามันมาด้วย ตอนผมย้ายมาชิคาโก
- ได้โปรด - ไม่ ไม่ ไม่ ไม่
โอ้ว ไม่ ได้โปรด ได้โปรด
คุณไม่เคยบอกผมทำไมคุณถึงมานี่
มันถูกโจมตี
- พวกนาซีหรอ? - แย่กว่า
พวกเขาเรียกมันว่า บูลส์ยีน
นายรู้ไหมมันรู้สึกยังไง ที่พยายามจะสร้างบางอย่างด้วยตัวเอง
ครับ
มีแค่คุณกับอุปกรณ์ที่เชื่อใจ
ตัวอย่างเช่น..
ผมใช้สิ่งนี้เพื่อฆ่า
ผมจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ากี่คน
โอเค
คุณมีอุปกรณ์คุณผมก็มีของผม
ดูสิ
ผมเคยอ่านมาว่า สิ่งที่แยกคนออกจากลิง คืออุปกรณ์ต่างๆ
คุณเชื่อไหม? เรื่องวิวัฒนาการ?
ผมไม่รู้
แต่รู้ว่าบนโลกใบนี้ มนุษย์ทุกคนมีทางเลือก
ว่าเขาจะใช้อุปกรณ์เขายังไง
จะใช้ทำลายหรือใช้สร้าง
และคุณคิดว่าผมทำลาย แต่ไม่เลยด้วยสิ่งนี้ผมสร้างความเชื่อใจ
ผมสร้างลูกน้อง ผมสร้างเมืองๆนี้
และคนทั้งหมดที่ผมฆ่าไป
ก็ บางครั้งเราก็ต้องทิ้งของไม่ใช่บ้าง จริงไหม?
ตอนเวลาคุณตัดกางเกง?
คุณเคยได้ยินเรื่อง ดิ เอ้าฟิตไหม?
ผมทำเสื้อผ้าเพราะฉะนั้น...
ไม่ๆ ไม่ใช่อันนั้น ดิ เอ้าฟิตเป็นกลุ่ม
เหมือนพวกโรตารีหรอ?
ก็น่าจะ เคยได้ยินเรื่องแอลคาโปนไหม?
- ผมเคยได้ยินครับ - ใช่เขาเป็นคนเริ่มเรื่องนี้
- กลุ่มโรตารีหรอ? - ดิ เอ้าฟิต
แอล คาโปน ไม่ได้ตายแล้วหรอครับ?
หลังจากเขาตาย กลุ่มของเขาก็ขยาย ออกเป็นเครือข่าย
มีลูกน้องมากมาย ตั้งแต่ ซานตามอนิกา ถึง เกาะโคนีย์
คนอิตาลี ที่ตะวันตก พวกยิวที่ตะวันออก
คนโปแลนดที่ เซนต์หลุยส์
พวกไอร์แลนด์บ้างบางครั้ง
เป็นศาลโลกแบบมืดๆ
ใครทำอะไรกับใคร พวกดิ เอ้าฟิตก็รู้หมด
มันเป็นเหมือนแสตมป์
- "ถึงรึยัง" - แล้วคุณถึงรึยัง?
เกือบ
เขาส่งข้อความมาหลายรอบ บอกว่าชอบสไตล์ของเรา
เขาน่าจะเอาเราเข้า ถ้าเราจบสิ่งที่เราเริ่มได้
แล้วคุณเริ่มอะไร?
ส่งไอ้พวก ลา ฟอนเทนส์ไปลงนรก
คือ พวก ลา ฟอนเทนส์มันไม่ใช่คนสร้าง
พวกมันมีความสนุกกับเมืองนี้มาเป็นทศวรรษ
เมืองของมัน กฏของมัน
ไม่เคยมีใครกล้าคัดแผนของพวกมัน
จนกระทั่งผม
เทปที่ทุกคนตามหาอยู่
ฟรานซิสบอกว่า มีคนชั้นสูงทำสำเนามาให้
พวก ดิ เอ้าฟิต ทำสำเนาให้หรอ?
ใช่ คุณก็เข้าใจนิ
ถ้าเทปนี่อยู่ในมือผิดคน
ทั้งหมดที่ผมสร้าง จะพังหมดแน่
คุณบอล์ย คุณบอกผมเรื่องนี้ทำไม?
เพราะว่านั่นเสื้อโค้ดของริชชี่
- จริงหรอ? - ใช่
งั้นผมก็คงเดาว่า เขาออกไปโดยไม่มีมัน
ในเดือนธันวาเนี่ยนะ?
เขาก็คงรีบในตอนนั้น
เดือนธันวาในชิคาโกแล้ว เขาออกไปโดยไม่ใส่เสื้อโค้ด?
นายไม่ได้บอกอะไรชั้น เพื่อน?
และชั้นก็พยายามให้นายเข้าใจ
ว่าต่อให้ชั้นไม่รู้ว่า เกิดอะไรขึ้น ดิ เอ้าฟิตก็จะรู้
ถ้านายไม่อยากเสี่ยง
นายต้องบอกมาว่า มันเกิดอะไรขึ้นคืนนี้
ตอนนี้
คุณ บอล์ย ผมกำลังพูดความจริง
มั้ง!
ใครออกไปเดือนนี้แบบไม่ใส่เสื้อโค้ด
ผมไม่เก่งเรื่องคำถามเท่าไหร่ครับ
อิงลิช ลูกชายชั้นอยู่ไหน?
นายมีเวลาห้าวินาที บอกมาว่าลูกชั้นอยู่ไหม
ห้า สี่
- สาม - เขาบอกว่าผมห้ามบอก
ใคร? ใครบอกว่าห้ามบอก?
- เขาบอกว่าเขาจะฆ่าผมถ้าผมบอก - ใคร?
ฟรานซิส
คุณบอล์ย สิ่งที่เกิดขึ้นกับริชชี่คือ ฟรานซิส ยิง...
โว้ว.
อยู่กันเต็มเลยนิคืนนี้?
เมเปิ้ล
เรามีคำถามเกี่ยวกับริชชี่?
ผมคิดว่าผมรู้บางคน ที่น่าจะรู้คำตอบ
ฟรานซิล อิงลิชพึ่งจะบอกชั้น ว่าเกิดอะไรขึ้นกับริชชี่
อิงลิชบอกนายยิงใครบางคน
โอ้ว หรอ?
เฮ้ อย่ามองเธอ อย่ามองเขา มองมาที่ชั้น
ถ้านายบอกความจริงมา
จะไม่มีปืนไหนที่ทำร้ายนายได้อีกเลย
นายจะปลอดภัยจากเขา นายก็จะปลอดภัยจากเขา
นายจะมีคนพร้อมช่วยเหลือ
แต่นายต้องบอกความจริงมา
ฟรานซิสทำอะไร?
ฟรานซิสเขายิง...
ฟรานซิสยิง...
พวกลา ฟอนเทนส์สี่คนที่มาก่อนหน้านี้
แต่ริชชี่ไม่ได้ยิงใครสักคน
เขาบอกว่าเขากลัว
อาย
เขาบอกเขาจะไปแล้วก็...
ไปแล้วก็ ฆ่าใครบางคน
ฆ่าใคร?
พวกลา ฟอนเทนส์
ริชชี่บอกห้ามให้พวกเราบอกคุณ
เขารู้ว่าสิ่งที่เขาทำมันอันตราย
ผมคิดว่าเขาคงไม่อยากให้คุณหยุดเขา
คุณให้สัญญากับริชชี่ อิงลิช
- เราทั้งคู่ - ใช่ เราทั้งคู่
ผมขอโทษ คุณบอล์ย
แล้วตอนนี้ริชชี่อยู่ไหน?
- เธอเป็นพนักงานต้อนรับใช่ไหม? - ใช่ค่ะ
หลังจากที่ริชชี่ไป, จะไปฆ่าพวก ลา ฟอนเทนส์,
ผมคิดว่าเขาคงจะไปบ้านเธอก่อน
ไม่ เขาไม่ได้ไป
เขาจะไปบ้านของพนักงานต้อนรับทำไม?
- เพราะว่าเธอเป็นแฟนกับริชชี่ - ชั้นไม่ใช่แฟนริชชี่
- เธอเป็นแฟนริชชี่ - ชั้นไม่ได้เป็น
- เธอไม่ได้เป็นหรอ? - ชั้นไม่ได้เป็น
ใช่ เธอเป็น
ริชชี่ชอบพูดโม้ไว้
คุณบอล์ย สิ่งเดียวที่ชั้นรู้ตอนนี้คือ ตอนตีสอง
ไอ้บ้านี่มันมาเคาะประตูห้องชั้น
บอกให้ชั้นมากับเขา และพอชั้นบอกไม่ เขา..
ในบ้านของเธอ มีคราบเลือด
อะไรนะ?
นั่นไม่ใช่เรื่องจริง เขาโกหก
หยุด! หยุด!
มานี่
อยู่ใกล้แถวนี้ไหม?
อยู่สุดถนน อยู่แถวนี้มาตลอดชีวิต
- เธอชื่ออะไร? - เมเปิ้ล
ชอน
โอ้ว พ่อเธอคือไรอัล ชอน
พวกเขาก็พูดกันแบบนั้น
พ่อเธอเคยทำงานให้ชั้น
เป็นคนเข้มแข็งมาก พ่อเธอ
หรอ? ชั้นก็ไม่รู้หรอก ตอนนั้นชั้นไม่ค่อยอยู่
ผมขอโทษ.. กับสิ่งที่เกิดกับพ่อคุณ
ขอบคุณ เมืองนี้ก็ตลกอย่างนี้แหละ
เรื่องแย่ๆเกิดกับผู้ชายคนนึง ทุกคนก็เสียใจ แต่...
ไม่มีใครเห็นอะไรสักคน
มันนานมากแล้ว
แล้วก็ในธุรกิจนี้ เอ่อ สิ่งเลวร้ายเกิดขึ้นเสมอ
เมเปิ้ล ชอน ลูกชายชั้นอยู่ไหน?
อย่างที่ชั้นบอก ชั้นไม่รู้อะไรเลย
มั้ง เอาเสื้อโค้ดมา
คุณบอล์ย ขอผม?
- เธอจำเสื้อโค้ดนี้ไดไหม? - ได้ นี่ของริชชี่
แล้วถ้าริชชี่ถอดออก
กลางเดือนธันวาคม โดนที่มีกระสุนในท้องเขา
แล้วริชชี่ ซึ่งก็ไม่ใช้คนที่ มีแผนการอะไรมากมายอะนะ
ก็น่าจะหยุดพักอยู่ที่ไหนสักที่
บางทีเขาอาจจะไปที่บ้านของเธอ
ไหนนายบอกว่าไม่เก่ง เรื่องคำถามพวกนี้
- เธอเจอลูกชายชั้นครั้งล่าสุดเมื่อไหร่? - ที่นี่ เช้าวันนี้
หัวหน้า มันมีหนอนอยู่ในกลุ่มเรา ใช่ไหม?
ใช่
แล้วถ้าหนอนนั่นมันเป็นผู้หญิงล่ะ?
เธออาจจะได้ข้อมูลจากริชชี่
คุยกันก่อนนอนอะไรพวกนั้น
ถ้าเขาไปบ้านเธอ
ถือเทปที่จะแฉเธอไปด้วย
ผมก็คิดว่า
เราไม่รู้เลยว่าเธอเป็นหนอนให้ใคร
หรือ เอ่อ อาจจะมีใครอยู่ที่นั่นตอนริชชี่ไปถึง
คุณไม่ต้องนึกอะไรเยอะ ก็รู้แล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น
คุณบอล์ย
ผมรู้จักเมเปิ้ล...
ผมรู้จักเมเปิ้ลมานาน
ผมเอาชีวิตผมเป็นพนันเลย เธอไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรเลย
โอ้ว งั้นพนันเลย
- ทำให้ผู้หญิงพูดสิ - บ้าเอ้ย
ไม่ ไม่
- นี่เป็นบ้าอะไร - ไม่!
ริชชี่อยู่ไหน?
ชั้นไม่รู้
ริชชี่พูดถูก คุณก็ไม่ได้มีดีอะไร
งั้นเธอกับริชชี่ก็เคยคุยกัน
ถอยไป อิงลิช นี่ไม่ใช่หน้าที่นาย
ใช่ โอเค โอเค โอเค
ฟรานซิส พาเธอไปข้างหลัง
ไป
คุณบอล์ย ได้โปรด
- ชั้นขอโทษ - ไป
- จับเธอนั่ง
เราจะเก็บกวาดให้ภายหลัง
ชั้นก็พูดความจริงแล้ว
โอเค ครั้งล่าสุดที่ชั้นเห็นริชชี่
เขาอยู่ในร้าน ร้านปิดแล้ว
เฮ้! คิดจะไปไหน?
เอ่อ เอ่อ
ไม่มีใครจะได้ไปไหน จนกว่าชั้นจะเจอลูกชายชั้น
คุณบอล์ย ผม ผมทำไม่ได้ ผมขอโทษ
- ชั้นยิงแกแน่ - โอ้วใจเย็น
ผมรู้ว่าคุณต้องทำ ในสิ่งที่คุณต้องทำเพื่อหาลูกคุณ
ผมเข้าใจความรู้สึก
นายเข้าใจความรู้สึก?
ผมมีลูกสาว
ผมไม่ได้... ผมไม่ได้มาชิคาโกเพราะ...
เพราะพวก บูลส์ยีน
ร้านผมไฟไหม้
ผมไม่.. ผมไม่รู้ตัวด้วยซ้ำตอนแรก
ผมเอาแต่ทำงาน
แล้วผ้ามันก็ติดไป แล้วก็...
ไหม้เร็วมาก
ภรรยาผมกับลูกสาวอยู่ชั้นบน
ผมได้ยินพวกเขา
กรรไกรตัดผ้า มันเป็นของขวัญจากภรรยาผม
งั้นคุณคงก็เข้าใจ
หัวหน้าไม่ต้องฟัง...
เงียบ
คุณบอล์ย
คุณทำร้ายเมเปิ้ลได้ คุณทำร้ายผมได้
คุณฆ่าพวกเราได้เพียงแค่ดีดนิ้วครั้งเดียว...
แต่คุณก็จะไม่ได้เจอลูกคุณ...
ไม่ว่าคุณจะต้องการแค่ไหน...
นายไปรับ
สวัสดี?
โอ้ว!
จริงหรอ?
เรากังวลกันตั้งนาน
ยีสิบห้านาที? โอ้วยอดเยี่ยม
ใช่ ใช่ ได้ แน่นอน
โอเคครับ ขอบคุณ
เมื่อกี้อะไร?
นั่นริชชี่
เขาบอกเขาซ่อนตัวจากพวก ลา ฟอนเทนส์
แต่เขามีเทป เขาเลยอยากให้คุณไปรับเขา
ถนนสามสิบเอ็ด อีก20นาที
ผมไม่ทันได้ถามต่อ เขาตัดสายไปเสียก่อน
ไปเถอะ
เราจะไปที่นั่นแล้วก็รับใครก็ตามกลับมา
เฮ้ เราควรจะพักสักแปป
ลูกชายชั้นรออยู่
เราจะพักสักแปปไปเพื่ออะไร?
ไปกันเถอะ
หัวหน้า?
บางทีผมอาจควรอยู่ที่นี่ เพื่อพวกมันมา?
ชั้นต้องการคนมากที่สุด
คุณอยากเชื่อมั่นในชีวิตริชชี่
หวังว่าจะไม่มีเรื่องแปลกๆ เกินขึ้นที่ร้านนี้อีกใช่ไหม?
ต่อให้มีปีศาจบินทะลุ ผ่านเพดานมาตอนนี้
ผมยังไม่ตกใจเลย
โอเค
ได้เลย
อย่าให้พวกเขาไปไหน
นายอยากบอกไหมว่า นายคุยอะไรในโทรศัพท์นั่น?
หนึ่งในลูกน้องของคุณบอล์ย
โทรมาบอกว่ายังไม่ได้ข่าวเรื่องริชชี่
หืม
เดี๋ยวก่อนๆๆ
ระหว่างชั้นฆ่าเธอตอนนี้แล้ว เราช่วยกันเก็บศพเธอ
หรือฆ่าพวกนายทั้งคู่แล้วชั้นเก็บเอง
ขึ้นอยู่กับนาย
นายต้องให้เธอช่วย
เรื่องอะไร?
รอย บอล์ย กำลังจะเดินเข้าไปติดกับดัก
- กับดักอะไร? - ของพวก ลา ฟอนเทนส์
แล้วพวกลา ฟอนเทนส์จะรู้ได้ไงว่าเขาอยู่ไหน?
เพระาว่าเมเปิ้ลจะบอกกับพวกเขา
- ชั้น? - ใช่คุณ
- ทำไมชั้น? - เพราะคุณเป็นหนอน
คุณแอบมีอะไรกับ ริชชี่ บอล์ย
ฟังที่เขาพูด
เกี่ยวกับเรื่องสงครามของพ่อ เขากับพวก ลา ฟอนเทนส์
แล้วคุณก็เห็นโอกาสของคุณ
คุณขายข้อมูลให้กับพวกลา ฟอนเทนส์
เพื่อที่คุณจะได้หนีออกจาก ชิคาโก
แต่ฟรานซิส... เขาเป็นคนที่ขี้กังวล
ไม่ช้าก็เร็ว เขาต้องรู้ความลับคุณแน่
คุณเลยช่วยพวกสำนักงานสอบสวน มาติดเครื่องดักฟัง
เพื่อจะมาจัดการกับพวกลูกน้อง บอล์ย
แต่คุณลืมคิดไปหนึ่งอย่าง:
ดิ เอ้าฟิต
เขาบอกบอล์ย เรื่องที่ดักฟัง แล้วริชชี่ก็บอกคุณ
คุณจะทำยังไง?
คุณก็บอกพวก ลา ฟอนเทนส์
แล้วก็หวังให้พวกเขาฆ่ากันเอง
ก่อนที่เขาจะเจอคุณ
คุณก็มีทางดิ้นรนของคุณ ชั้นก็มีของชั้น
เธอเป็นหนอนงั้นหรอ?
ทั้งชีวิตของชั้นเฝ้ามองปลิง อย่างพวกคุณดูดชีวิตออกจากเมืองนี้
ชั้นจะต้องชอบ
การได้นั่งกินกาแฟที่ปารีส,
อ่านข่าวเกี่ยวกับการตายของพวกคุณทุกคน
คุณขโมยเทปงั้นหรอ?
ไม่ ผมเองที่ทำ
คุณรู้ว่าชั้นกำลังทำอะไร แทนที่จุหยุดชั้น คุณดันมาช่วย
- ใช่ - ชั้นดูแลตัวเองได้
ถ้าเธอไม่โทรหาพวก ลา ฟอนเทนส์ ภายใน...
สองนาที
รอย บอล์ย จะกลับมาที่นี่ เพราะเขาหาลูกชายเขาไม่เจอ
และในที่สุด เขาจะหาริชชี่เจอแน่
และก็ฆ่าพวกเราทั้งหมด
หรือ เมเปิ้ลจะไปบอกพวก ลา ฟอนเทนส์ ว่าให้ไปว่ากับดักไว้ที่ไหน
และเสนอจะขายเทปให้
ทีนี่บอกชั้นสิ
ถ้ารอย บอล์ย กับลูกน้องมือขวาตาย
ใครจะเป็นคนดำเนินกิจการต่อ?
ชั้นยอมโดนยิงตั้งหกนัดเพื่อเขา
แล้วเขายอมโดนกี่นัดเพื่อคุณ?
เขาทำให้ผมมีทุกวันนี้
แต่วันนี้เป็นวันที่นายจะไม่ต้องการเขาอีกต่อไป
นายคิดว่าชั้นจะหักหลังรอย ได้ง่ายขนาดนั้นเลยหรอ?
ไม่ ชั้นไม่คิดว่ามันง่าย
แต่มีสองทาง เอ คือพวกเราตายหมด
และ บี คือ...
นายเป็นหัวหน้าคนต่อไป
ไปโทรหาพวกมัน
ชั้นไม่อยู่ที่นี่
สเต้ปซัน
ใช่ อืม...
รอย บอล์ย...
ที่หลบภัย
ลา ฟอนเทนส์ต้องการเสนอ เงินแลกเทป ในอีกหนึ่งชั่วโมง
ไม่เห็นจะรู้ว่าพูดภาษาฝรั่งเศษได้
ฟรานซิส มีหลายสิ่งที่ นายไม่รู้เกี่ยวกับชั้น...
แล้วเกิดอะไรขึ้นกับริชชี่?
นั่นพวกลา ฟอนเทนส์ ชั้นจะไปรอข้างหลัง
ถ้าได้เงินแล้ว ส่งสัญญาณ
"ครบแล้ว" จากนั้น...
นี่เป็นไอเดียที่แย่มาก
ถ้าไม่ส่งสัญญาณมา
ชั้นจะออกมายิงมั่วๆเลย
หลังจากที่พวก ลา ฟอนเทนส์ ตาย ชั้นจะไม่แค่คุมทั้งหมด
ชั้นจะคุมไปถึง ดิ เอ้าฟิต
ดีที่สุดเท่าที่ทำได้ สำหรับรอย
เขาจะฆ่าเราเหมือนกัน
เปิดกลางคืนด้วยหรอ
หืม เราเปิดตามสั่ง นี่ คุณเบอร์ลิ่ง
ไม่เห็นจะรู้ว่า เมืองนี้มีช่างเย็บผ้าเท่ขนาดนี้
ขอบคุณครับ
รู้วิธีเย็บเสื้อผู้หญิงไหม?
ไม่รู้เลยครับ
ชั้นก็พอจะรู้บ้าง
คืนนี้คงผ่านกันมาเยอะมากแล้วสินะ
ระวังเรื่องการแลกเปลื่ยนด้วยครับคุณหญิง
คนไหนนะที่มีเทป?
เงินก่อน
เชิญ
- ดูเหมือน... - คุณหญิง ลา ฟอนเทนส์
นี่พยายามปล้นเราหรอ?
เงินอยู่ไหน?
เราไม่ให้เทป จนกว่าเราจะได้เงิน
เทปมาก่อน
ชั้นจะรู้ได้ไงว่าข้างในมีอะไร? ก็ต้องฟังก่อน
โอ้วดูเหมือนคุณคงต้องเชื่อใจพวกเรา
เราอาจจะเชื่อใจกันได้
โอเค
งั้นมาทำข้อเสนอกัน
ให้เงินผม แล้วผมจะไป
เราค่อยมาฆ่ากันที่หลัง ในอนาคต
รู้ไหมอะไรทำให้ชั้นโกรธ?
ชั้นคุมเมืองนี้มาทั้งชีวิต
ไม่เคยมีใครพูดอะไร
พวกตำรวจไม่มีใครคิดจะมาสนใจ
จนกระทั่งพวกเราเริ่มทำเงินได้จริงๆ
พระเจ้าช่วย เมื่องนี้
ตั้งแต่วันแรก คนอย่างชั้น คนอย่างคนอังกฤษคนนี้
เรามาที่นี่ แล้วเราสร้างทุกอย่าง ให้กับตัวเราเอง
และพอเราเริ่มโตได้ที่ พวกนายก็มาแย่งสิ่งที่เราสร้างมา
กับทรงผมแปลกๆของพวกนาย
และก็รองเท้าสะท้อนแสง
นายเอาสิ่งที่เราสร้างไป
เหมือนกับเด็กอมมือ ที่ยอมพังของเล่นตัวเอง
ดีกว่าดูคนอื่นเล่นมัน
เพราะฉะนั้นชั้นจะทำสิ่งที่ต้องการ
ที่ถนนสามสิบเอ็ด
ตอนที่ชั้นเอาปืนจ่อหัว รอย บอล์ย
ค่อยๆมองเขาตายช้าๆ
น่าเสียดายที่เขาจะได้เจอชั้น
คุณผู้หญิงชายคนนี้ไม่มีอะไรต้องกลัว
ทำไมหรอ?
เพราะว่าเมื่อเย็นวันนี้
ผมเอากระสุนออกจากปืนเขาแล้ว
มีใครอยู่ในนี้ที่ชั้นควรรู้อีกไหม?
มีแค่คุณ
ช่างเย็บ
ไม่เคยพูด เอาแต่ฟัง
แต่ไม่เคยมีใครนึก "ว่าจริงๆเขาคิดอะไรกันแน่?"
คุณผู้หญิง ผมไม่ใช่ช่างเย็บ
ผมเป็นคนตัดสูท
หืม
พวกเขาจะเจอเรา
พวกบอล์ยตายหมดแล้ว
พวกดิ เอ้าฟิต
ดิเอ้าฟิตจะมาหาพวกเราทำไม?
เพราะพวกเรามีเทปที่ทุกคนต้องการไง...
ถ้าดูด้วยตาเปล่า ชุดสูทจะประกอบด้วยสองส่วน..
เทป
เสื้อแจ็คเก็ตและกางเกงขายาว
มันก็แค่ของปลอม
แต่ทั้งสองส่วนนั่น ประกอบด้วยผ้าอีกสี่แบบ
ดิ เอ้าฟิต ไม่เคยได้ยินเรื่อง รอย บอล์ย
พวกเขาไม่ได้ส่งข้อความนั้น
คุณทำ
คุณวางแผนทั้งหมดนี่เป็นเดือนๆ
ทุกอย่างที่เกิดขึ้น...
คุณจัดฉากมันทั้งหมด
นี่คือทุกอย่างที่เกิดขึ้น ตั้งแต่เย็นวันนี้
มากพอที่จะเอาผิดพวกบอล์ยที่เหลือ
และก็คุณผู้หญิง ลา ฟอนเทนส์ กับคดี ฆ่า รอย บอล์ย
คุณคงไม่ว่าอะไรถ้าผม จะฝากให้คุณเอาไปส่ง
ให้กับเพื่อนสำนักงานสอบสวนของคุณ?
ในระหว่างทางที่คุณจะไป...
มันคงจะปลอดภัยที่สุดถ้า...
ชั้นไม่รู้
ไม่อยากทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่หน่ะ
แล้วคุณล่ะ?
โอ้ว ผมเคยเริ่มใหม่มาหลายรอบแล้ว
คงจะง่ายขึ้นในรอบสอง
- มากับชั้น - ไม่
ไม่ มากับชั้น
คุณพาชั้นไปที่ๆคุณเคยไป
คุณจะไม่ใช้ชีวิตที่เหลือ เพื่อมาดูแลผมแน่นอน
ผมดูแลตัวเองได้ สบายมาก
โอ้ว ใช่
จากที่ผมรู้จะคุณ ผมมั่นใจ คุณคงจะรอดูศพ
พวกฆาตกรพวกนั้นทุกคน
แต่แล้ว..
คุณไม่ได้จำเป็นที่จะเป็นพวกมัน
แล้วคุณล่ะ?
ชั้นอยากเจอเธอนะ
อยากเจอ...
คุณเข้าใจใช่ไหม
เธอต้องชอบคุณแน่
สำหรับผม ตอนจบ คือสิ่งที่ยากที่สุด
ไม่ใช่เพราะคุณต้องใช้ความสามารถมากมาย...
ใส่กระดุมนิดหน่อย, ปิดมุมต่างๆนิดๆ,
แต่ต่อให้คุณทำงานของคุณ
หลังการสร้างสรรค์ทุกอย่างได้จบลง
มันจะไม่สำคัญอะไรเลย ยกเว้น
ในตอนจบคุณต้องยอมรับไอเดียได้ว่า
ความสมบูรณ์แบบเป็นสิ่งจำเป็น...
เพียงเพราะมันไม่สามารถเป็นจริงได้
แต่ถ้าคุณไม่หวังให้มันสมบูรณ์แบบ
ก็ไม่มีทางจะทำงานที่ดีได้เลย
หืม
โอ้วไม่
หยุด
เพราะฉะนั้นในตอนจบ คุณต้องยอมรับ
ถึงความล้มเหลว
ชั้นก็เคยเป็นแบบนาย
เคยเป็น
คนที่หาเงินจากปืน
จากมีด
บางครั้ง...
ก็จากมือเปล่า
ชั้นมี...
เขาพูดกันว่า ชั้นมีของขวัญ
มันไม่ใช่มายากล
มันเป็นงาน
วันนึง เขาขอให้ชั้น ทำสิ่งที่ชั้นทำไม่ได้
ชั้นเลยวิ่ง หนี หนีไปอยู่ที่เดอะโรว
เรียนรู้การทำสูท เจอภรรยาของชั้น
วีร่า
ชั้นตกหลุมรัก
เรามีลูกชื่อลิลลี่ ชั้นก็ตกหลุมรักอีกครั้ง
แต่แล้วพวกมันก็เจอชั้น
มันเจอชั้น
เผาร้านชั้น
บ้านชั้น
แล้วก็ชีวิตของชั้น
ชั้นมาที่นี่ เพื่อหนีความรุนแรงทั้งหมด
หนีจากตัวชั้นเอง
วันแรกที่ชั้นมานี่ ชั้นเจอใครหรอ?
ชั้นคิดว่าใส่เสื้อพวกนี้
จะทำให้ชั้นมีระดับขึ้น
ชั้นต้องการจะเป็นคนดี
มันไม่สมบูรณ์แบบ
แต่นายต้องยอมอยู่กับมัน
ยังไงหรอ?
ก็ นั่งหน้าโต๊ะของนาย
เอาอุปกรณ์ทั้งหมดมาวาง...
แล้วก็เริ่มต้นใหม่