SERIAL NETFLIX
Sparky, przekąś sobie jedzenie, a nie kwiatki.
Nie szkodzi. Nie wiedziałeś.
Zresztą musisz się powygłupiać.
Nie chciałam cię zachęcać!
Stój!
Sparky, wolniej!
Czekaj!
Sparky!
Wystarczy biegania.
Co? Zachowujesz się, jakby coś przerażającego
czaiło się w cieniu tuż za mną.
Lećcie pod wiatr
Sięgajcie gwiazd
Zostawmy wspólny ślad
Pędząc na zawsze w dal
Będzie już tylko lepiej
Wszystkie kucyki na świecie
Róbcie, co tylko chcecie
Znajdźcie iskrę, lśnijcie tak
I zostawcie wspólny ślad
Kopytko na sercu jak kwiat
Dalej, kucyki!
Bądźmy razem!
Cześć! Jak się nazywasz? Ja jestem Izzy Moonbow.
Misty. Jestem tu nowa. Już sobie pójdę. Pa.
Też kiedyś byłam tu nowa.
Dokąd idziesz? Może cię oprowadzę?
Wiesz…
Spokojnie. Cieszy się na widok drugiego jednorożca.
Chwila. Jednorożce. Ty, ja, my.
Możemy być jednorożcowymi koleżankami!
Ojej. Wybacz.
Podobno za mocno przytulam.
Niesamowite. Mam nową jednorożcową koleżankę!
Puf i mam koleżankę.
Znam wiele jednorożców,
ale ty jesteś inna niż one.
Naprawdę?
Pewnie dlatego…
że nie mam tu innej koleżanki jednorożca!
Tak, to musi być to.
Super!
To idealny moment, bo ostatnio tęsknię za Różkowem.
Za drzewami, herbatą i peszkami.
Możemy godzinami rozmawiać o Różkowie,
bo obie jesteśmy jednorożcami.
Tak, może…
Co w ciebie wstąpiło?
To nasza koleżanka.
Uczcimy to spotkanie tradycyjnym nocowankiem jednorożców!
A co to?
Tradycyjne uczczenie nowej przyjaźni.
Nie wiesz tego?
Wiem! Usłyszałam „pakowanko”,
czyli kiedy musisz się pakować.
Jak ja teraz, dlatego o tym pomyślałam.
Postanowione. Dzisiaj nocujesz w latarni.
Dzisiaj? Nie mogę. Muszę się spakować…
Będą przekąski, serpentyny i świeczki.
Poduszki z siana!
Muszę się przygotować. To pa!
Czyli mogę iść na imprezę?
Misty, to dopiero będzie impreza.
Będziesz imprezować całą noc,
aż ukradniesz ukochany magiczny lampion Sunny.
To tak działają imprezy?
Ty się znasz!
Wejdź do jej domu…
Do latarni.
Nieważne!
Idź tam i znajdź lampion!
Miała mój róg i kopyta.
I twarz taką jak moja!
Brzmi jak prawdziwy jednorożec.
Mówiłaś, że Sparky na nią warczał?
- Ale słodziak. - To dziwne.
Sparky warczy na każdego kucyka, robaka i zwierzaka.
Bo jest ciekawskim smoczątkiem.
Właśnie, pora zabrać go na komisariat
i przyszykować do snu.
Już tak późno? Do dzieła.
Przed nami tyle przygotowań.
To będzie najlepsze nocowanko w historii całego Różkowa.
To znaczy Zatoki Grzyw. A raczej Equestrii!
Myślałam, że moje urodziny były epickie.
Poprzeczka stale rośnie.
Rozwinąć włóczkę!
Zawiesić świeczki.
Powiesić mnóstwo kolorowych apaszek, by dodać nastroju.
Motyle kopyto! To ona.
Witaj w latarni, Misty…
Misty… A jakie masz nazwisko?
Latarnia!
Lata… świt?
Lataświt!
Witaj, Misty Lataświt
na najlepszym nocowanku jednorożców w twoim życiu.
Miło cię poznać. Izzy tyle o tobie mówiła…
Tak? Co wam mówiła?
Od kiedy jesteś w mieście?
- Ja… - Przejazdem czy na stałe?
Zipp, daj sobie spokój. Nie musisz jej „detektywować”.
Przyjaźnimy się. I mamy opóźnienie.
Chodźcie, jednorożce.
Co?! O brokacie…
Jak się w to gra?
Oto zasady „Rzuć wyzwanie”.
Na liczbie nieparzystej robi się coś fajnego,
a na parzystej robimy coś śmiesznego.
Gdy fajne jest za śmieszne albo na odwrót, to od nowa!
To ma sens.
To trwało za długo. Musimy przejść dalej.
Sztuka czytania z kopyt jest w rodzinie Moonbow od pokoleń.
Zaczęło się od prapracioci Buttons.
Fascynujące.
Herbata!
Ta herbata jest do wróżenia, nie do picia.
Pamiętasz?
Bar z kucykopopcornem!
- Pycha. Dzięki, Izzy. - Właśnie.
To najlepsza rzecz, jaką kiedykolwiek jadłam!
Zawsze tak mówię, bo ciągle jem kucykopopcorn.
To znaczy jadłam, w Różkowie.
Kucyk Hill, klasyk na nocowanko.
Mamy tylko trzy minuty!
Nie rozumiesz?
„Jestem klaczą,
która stoi przed jednorożcem, prosząc, by się podzielił”.
Jak pięknie.
Izzy, możemy zwolnić?
Właśnie. Ledwo zaczęłam jeść.
Ja ci pomogę!
Zwolnić? Musimy zrobić wszystko!
Niepełna impreza to peszek.
A co to?
Zabawna jesteś.
Czy to nie dziwne, że Misty gubi się tak jak my?
Niby dorastała w Różkowie,
a chyba nic o nim nie wie.
- Pipp? - Co dalej?
„Zapytaj ametyst”. Co to jest?
Inne kucyki nie rozmawiają z kryształami?
Dasz wiarę, Misty?
No pewnie. Tak jak powiedziałaś.
A gdzie jest ten mały smoczek?
Nie powinien też się bawić?
Sparky? Nie nocuje poza domem, aż opanuje smoczy ogień.
A jego ogień jest magiczny? Jak wasze… nasze znaczki?
Coś w nim jest.
Ale jeszcze nie wiemy.
Może przemieniać wiele rzeczy, nawet znaczki.
Zamienił Sunny z Hitchem.
A teraz moja ulubiona część.
Poza moją drugą i trzecią ulubioną częścią.
Nocowankowe śpiewanko!
W Różkowie ciągle śpiewamy tę piosenkę.
Od źrebaka.
Może ty i Misty zaśpiewacie w duecie?
Razem.
Genialne!
Razem zaśpiewamy refren, potem ty przejmiesz zwrotkę.
Kończy się nocowanko
- Przyjaciele, pora na spanko - Przyjaciele… spanko
- Więc słodkich snów, pięknych podków - Snów… podków
- Pora zaśpiewać ostatni raz - Pora… pora… raz
Stań na kopyta i baw się
Bo to impreza
I tak właśnie jest
Gdy się bawisz z przyjaciółmi
Chyba znamy różne wersje. Nie szkodzi.
Przykro mi, nie znamy twoich tradycji.
Ale się nauczymy.
- Zrobimy, co zaplanowałaś. - To może nieco zająć.
Dziękuję.
Dokończmy listę, a ja zaśpiewam później sama.
No co ty! Zaśpiewam z tobą.
Albo w coś zagramy.
Mówiłaś o staniu z kłębkiem włóczki na głowie
i wspólnym liczeniu!
Gdzie ten lampion?
Przyda mi się!
Opaline?
Racja, lusterko nie działa w latarni.
Jestem! Ale nie mam lampionu. Co teraz?
Myśl, Misty!
Musi być jakaś droga na szczyt latarni.
Tam znajdziesz lampion.
Nie wracaj bez niego.
Wówczas ich moc będzie nasza.
Już lepiej.
Ale to maraton, nie sprint. Nie popisuj się.
Czemu nie działa?
- Cicho! Dowiedzą się! - O czym?
Że nie umiem otworzyć przejścia do łazienki.
Ale mi wstyd.
Szukałaś łazienki w windzie?
Nie, ale pomyślałam, że najpierw popodziwiam widok.
To tradycja w Różkowie, pewnie dlatego o niej nie wiesz.
W końcu jakaś fajna tradycja! Uwielbiam widoki.
Zabiorę cię innym razem.
Łazienka jest na dole.
Dzięki. Chętnie skorzystam z oferty.
Było fajnie, ale to już koniec.
Dobranoc.
Nie jestem aż taka śpiąca. A ty, Pipp?
O nie.
Mam ogromną ochotę na więcej zabawy.
Pora na historie!
Skąd wiedziałaś, że robimy to na nocowankach?
To akurat robimy i my.
Opowiem prawdziwą historię
o strażnikach harmonii i początkach Equestrii.
Uwielbiam tę historię.
Dawno temu był sobie pewien wyjątkowy jednorożec.
Była to klacz jaśniejąca jak słońce.
Otrzymała od księżniczki zadanie nauczyć się o przyjaźni.
Wyjechała do Ponyville, gdzie poznała kucyki ziemskie, jednorożce i pegazy.
Razem nauczyły całą Equestrię mocy jedności i życia w harmonii.
Ale pewnego dnia zdarzył się magiczny wypadek.
Jednorożec zranił kucyka ziemskiego.
Wszyscy zaczęli się kłócić.
Księżniczka, by ochronić królestwo i kucyki,
postanowiła zamknąć całą magię w trzech kryształach.
Ziemskie kucyki czuły się bezpieczne tylko między sobą.
Podobnie jak jednorożce, a także pegazy.
Galopowały, kłusowały i leciały z kryształami jak najdalej.
Tak powstały Zefirowe Wzgórza, Różkowo i Zatoka Grzyw.
Tam mieszkały już zawsze, aż do teraz.
To wcale nie było tak!
Było. To my ponownie połączyliśmy kryształy.
A co? Co słyszałaś, Misty?
Owszem, na początku w Equestrii była magia.
Pochodziła głównie od kucyka,
który nie był kucykiem, tylko królową Alicorn.
Magia królowej była potężna. Wszyscy chcieli jej ją odebrać.
W końcu księżniczka ukradła magię i jakoś ją ukryła.
Otoczyła Equestrię bańką niewidzialności,
by królowa Alicorn nie mogła odnaleźć magii ani królestwa kucyków.
Królowa została sama, zaledwie z cieniem dawnej mocy.
A inne kucyki budowały miasta jej skradzioną magią.
Co? To jest prawdziwa wersja?
Kto ci to powiedział?
Nikt. Może trochę zmyśliłam.
Może ją zmyśliła, ale co z tego?
To świetna historia, zwłaszcza ta część o królowej.
Bardzo kreatywna. Epicka! Masz więcej?
- Właśnie. - To jakaś dawna opowieść z Różkowa?
Ja jej nie znam. Może pochodzi z innego regionu.
Skąd dokładnie jesteś?
Właśnie, Misty.
Nigdzie i nikt.
I chyba powinnam już wracać. Cześć!
Misty, nie odchodź!
To impreza tylko dla ciebie.
Nie miałam złych intencji.
Chciałam tylko dojść do sedna sprawy i odkryć prawdę.
Prawdę?
Chcesz znać prawdę?
Moje pierwsze nocowanko w Zatoce Grzyw było wielką serią peszków.
Czyli porażką.
Koniec imprezy, kucyki.
Izzy, nie musimy jeszcze sprzątać.
Może się nie udało, ale noc jest jeszcze młoda.
Możemy się bawić dalej!
Jesteście miłe, ale nie chodzi tylko o Misty.
To nie było to samo, bo nie jesteśmy w Różkowie.
Chciałabym poleżeć sobie na ziemi
i patrzeć na szeleszczące nade mną wielkie gałęzie drzew.
Zawsze tak robiłam, gdy nie czułam iskry.
Uwielbiam mieszkać z wami w Zatoce.
Ale czasami tęsknię za światem jednorożców.
Misty miała to zmienić.
A za czym dokładnie z Różkowa tęsknisz?
Konkretnie.
Naprawdę chcecie wiedzieć?
Na pewno?
Bo lista jest dłuższa niż tekst tamtej piosenki.
Tak? To lepiej wygodnie usiądę.
Powiedz wszystko, choćby zajęło to całą noc i jutro.
Tęsknię za peszkotańcami, grami,
porami iskier z herbatą smakową,
zawodami, zbożem, kopytem szczęścia, poezją,
wstrzymywaniem oddechu, by wygłaszać długie listy, takie jak ta!
Muszę sobie iść. Za dużo powiedziałam.
Nie mogę odejść bez lampionu!
Ale jeśli wrócę, moje kłamstwa wyjdą na jaw.
Może przemknę obok nich
i włączę windę czyimś kopytem.
Tylko czyim? I jak?
Mogę im powiedzieć, że żartowałam?
Lodami latem. Jesienną modą.
Zapalaniem kamieni w każdy dzień świąt.
Odwróć jej uwagę, robimy przemeblowanie.
Jasne, ale nie potrzebujecie mojej pomocy.
Chodź, wprowadzimy do latarni nieco Różkowa.
Za czapkami. Za kryształami przecinającymi niebo.
Za ciastkami w kształcie rogów,
dzierganiem szalików pancernikom…
Przestań wyliczać, bo…
raz, dwa, niespodzianka!
Co to jest?
To, za czym tęsknisz, poza ciastkami i czymś jeszcze.
Możesz leżeć i patrzeć na gałęzie, jak w domu.
Nie do wiary.
Zrobiłyście to, kiedy mówiłam?
Wiesz, miałaś sporo do powiedzenia.
Jednostworzyłyście klosz!
Może jest w was coś z jednorożca.
Misty, wróciłaś!
Tak. Po prostu zgłodniałam,
więc poszłam pozbierać jagody.
Wszystkie zjadłam, więc nic nie przyniosłam.
Cieszę się, że wróciłaś.
Jesteś tu mile widziana.
Czy to nie przypomina ci naszego miasta?
Tak. Jakbym cofnęła się w czasie.
To po prostu niesamowite.
Słuchajcie.
Ja, Izzy Moonbow z klanu Moonbow z Różkowa,
ponownie rozpoczynam ceremonię nocowanka jednorożców!
Zaczniemy kolejną piosenką?
Jasne. Uwaga, trzy, cztery!
Nie musimy.
Nalegamy.
Tak? A znacie słowa?
- Nie. - Ale możemy spróbować.
No dobrze.
Świecący róg, kopyta skok Jednorożców pieśń
Przytul swych kolegów Niech śpiewają pieśń
Przypiecz pianki, zjedz ich ze sto To jednorożców pieśń
Uderz w wielki gong Śpiewając naszą pieśń
„Uderz w wielki gong”?
To mój ulubiony wers.
Co tak długo? Masz go?
Starałam się,
ale to trudniejsze, niż się spodziewałyśmy.
Ale to nic!
Choć nie ukradłam lampionu,
zebrałam mnóstwo informacji o ich magii.
Wierzą w zupełnie inną historię
o powstaniu Equestrii.
I powiedziały mi o smoczym ogniu zmieniającym znaczki.
Było czytanie z kopyt, kucykopopcorn, zdobienie rogów…
Chwileczkę. Zdobienie rogów?
Kucykopopcorn? Czytanie z kopyt?!
Czy ty się bawiłaś z tymi kucykami?
Oczywiście, że nie.
To było strategiczne pozyskiwanie informacji.
Ale serio, jadłaś kucykopopcorn?
Bo jest fantastyczny!
To znaczy to jest fantastyczny sposób
na wmówienie kucykom, że się przyjaźnimy.
Mówię ci, one trajkotały, ja wcinałam,
zebrałam tajne informacje,
które przeniosą nas na wyższy poziom.
Napisy: Ewa Zielińska