Herman Williams w swojej rozprawie
na temat radości z bycia kolekcjonerem modeli pociągów
pisze: „Spędziłem wiele godzin
cudownie zagubiony w świecie, który sam stworzyłem.
Dla wielbiciela modeli pociągów
istnieje sekretny świat porządku i symetrii.
Schowani w piwnicach lub na strychach
rządzimy światem, którego wszechmogącym twórcą jest kolekcjoner.
Tam, w skali 1:87,
sąsiedzi są zawsze mili,
kochankowie zawsze się schodzą,
a pociągi zawsze zabierają cię do dalekich miejsc,
które przysięgałeś odwiedzić”.
Oczywiście w życiu…
nic nie jest tak porządne i poukładane.
Śpiewajcie!
Bis, Allie!
Nie!
Jestem zbyt pijana, żeby śpiewać publicznie.
Ale my cię kochamy! Śmiało.
I chcę, żeby tak zostało.
A to było dla mojego pięknego, kochanego narzeczonego, Nathana,
który uwielbia tę piosenkę.
Bubba, przyjdziesz tu?
Nie.
No idź!
Chodź! To nasze przyjęcie zaręczynowe.
Jest bardzo nieśmiały!
Nathan!
Chodź!
- Podobało ci się? - Było pięknie.
No cześć…
Powiem tylko szybko, że zagrała dla mnie tę piosenkę
na naszej pierwszej randce,
na pięknym, starym pianinie, które znalazła w kącie pustego baru.
- Ty to jesteś niezła, dziewczyno! - Pewnie!
- Zawsze dopnę swego. - Pewnie! Witaj w rodzinie!
- Allison. - Tak?
Jesteś częścią każdego ważnego wspomnienia w moim życiu.
Niektóre z nich to maleńkie sekundy.
To, że zamykasz jedno oko,
gdy czymś się delektujesz.
Robię to. O tak…
- Nie wierzę, że to się dzieje naprawdę. - To się dzieje.
- Dzięki Bogu. Kocham cię. - Kocham cię.
- Pijcie, palcie, cieszcie się. - Tak.
A jak ktoś się prześpi z Chipem, to niech mu założy z 11 gumek.
Ależ ja jestem praktycznie prawiczkiem.
On żartuje.
Nie, kochanie. Bez telefonu.
Po ślubie musimy ustalić zasady dotyczące telefonu w łóżku.
Cicho. Gapisz się w telefon dziesięć razy więcej niż ja,
wynajdując stare, zardzewiałe ciężarówki.
Bronco z '67 z odsłanianym dachem to dzieło sztuki, kochanie.
To nie ciężarówka.
Oglądam sztukę.
Jak ten tyłek.
Naćpałam się tymi żelkami, które mi dałeś.
Co to, kurwa, było?
- Nadal nie czuję kostek. - Nie potrzebujesz teraz kostek.
Tak, ale jednak chciałabym je czuć.
Pocałuj mnie.
- Kochanie? - Tak?
Ten okropny lekarz z mojej listy sprzedażowej
próbuje ze mną flirtować na Instagramie.
Może wysłałaś mu błędny sygnał.
Co? Daj spokój. A jeśli tak, to co?
Wchodzę tam, wymachując pierścionkiem zaręczynowym.
Zawsze mówisz, że flirt jest wpisany w tę pracę.
Ktoś może odebrać źle taki sygnał.
To bardzo delikatny flirt.
- No dobra. - Serio!
To jak… jak uśmiechnięte sushi,
żeby wypisał tę cholerną receptę
i żebym ja dostała premię, a potem…
może będziemy mogli się przeprowadzić do miasta.
Jeśli najpierw nie pójdziemy do piekła.
Dlaczego tak mówisz?
- Daj spokój! - Przepraszam.
Ja tylko wciskam im Humirę…
Nie pójdę do piekła za lekką, czy tam poważną łuszczycę.
No nie, to byłoby niesprawiedliwe.
- Jasne. - Cicho bądź.
To tylko szczebel w karierze, kochanie.
Wiem.
Myślisz, że już za późno na szkołę dla astronautów?
- Co? - Nic.
Mogłabym zostać zawodową tancerką.
- Serio? - Tak.
Masz te ruchy?
Czekaj, wstanę. Dużo lepiej mi idzie na stojąco.
- Okej. - Dużo lepiej jednak na stojąco.
- Jesteś gotowy? - Tak.
- Jaki to gatunek? - Nie wiem, ale moje ciało się rusza…
Taniec nowoczesny, co? To…
To profesjonalizm.
Więc jakbyś mógł jednak
- traktować mnie poważnie. - Traktuję cię bardzo poważnie.
A na końcu będzie coś takiego,
ale nie pokażę ci więcej, bo to jeszcze niedopracowane.
A tancerka jest zmęczona I chce się przytulać.
Daj spokój, kurwa.
Przysięgam, że ta droga jest w budowie od kiedy pamiętam.
Kiedy skończą remont New Jersey?
- To nieukończone dzieło. - Nigdy.
- A w ogóle, jak tam Ryan? - Ta, dla której będziesz ciocią?
O mój Boże, jaka piękna!
Trener z uczelni mówi, że może zacząć za rok.
- Serio? - W tamtym sezonie strzeliła 19 goli.
- Powiedz jej. - O mój Boże.
Musicie być z niej dumni. Jakim cudem jeszcze jej nie poznałam?
Przepraszam, że jeszcze tam nie przyjechaliśmy.
Nie przejmuj się, to daleko.
Będziemy starali się wpadać częściej, bo tata się starzeje.
Tak, cóż. Widziałam się z waszym tatą tylko kilka razy,
ale to nie wina odległości.
To jakieś szaleństwo. Przepraszam.
Opowiedz nam o sukniach ślubnych, które obejrzymy.
Koniecznie. Nie mogłem spać z emocji.
- Cicho bądź! - Co za polityczna poprawność.
Nieprawda. On myśli, że jak obejrzymy kiecki,
to pójdziemy na rundę po pubach, ale tak naprawdę idziemy do teatru.
- Naprawdę? - Nie, skąd.
Trzeba mieć bilety wcześniej.
Pójdziemy na coś, czego nikt nie chce oglądać.
- To wspaniale. Świetnie. - Prawda?
Spójrz, w końcu otwierają.
Dobrze, myślę, że chyba do teatru dzisiaj nie zdążymy,
ale zaraz sprawdzę.
Teraz pokazuje…
Jesteśmy.
Wcześnie mnie przywiozłeś.
No tak, wiesz…
lepiej być pół godziny wcześniej
niż minutę za późno.
Dziadku, grałeś kiedyś w gry wideo?
Nie.
Masz tutaj idealny mózg
i tylko go psujesz tym paskudztwem.
Jasne.
Nathan.
To wujek Nathan, odbierz.
Czemu by do mnie dzwonił?
Odbierz.
Myślałem, że już nie rozmawiamy.
Nathan.
Ryan jest ze mną w aucie.
Podrzuciłem ją do szkoły.
Zaraz oddzwonię.
Tak, słyszałem, co powiedziałeś. Już tam jadę.
Tylko ją wysadzę, dobrze?
Widzisz, nie było tak źle.
Mama chciałaby, żebyście się jakoś dogadali.
Muszę jechać, kotku.
Ale wyjdę na idiotkę, będąc tak wcześnie.
Przepraszam.
Ja…
Dzisiaj ja cię odbiorę.
Czemu nie mama? Mówiła, że dzisiaj wracają, prawda?
Cóż…
- Nie da rady. - Napiszę do niej.
- Okej. - Okej, pa.
Powiedz, że mnie kochasz.
Kocham cię, dziadku.
Ja też cię kocham.
- Pa. - Pa.
Mamo, tak mnie boli głowa.
Nawet nie umiem opowiedzieć, jak bardzo.
- Możesz znowu nacisnąć na morfinę? - Naciskam non stop.
Naciskam i nic się nie dzieje.
Masz rację, jest pusta. Trzeba uzupełnić.
- Zawołam pielęgniarkę… - Dlaczego tak na mnie patrzysz?
Ale jak?
- Jest tak źle? Tak źle wyglądam? - Nie, on tylko się martwi, kochanie.
Całą noc się denerwowaliśmy.
Ta koparka nagle wycofała na środek ulicy.
- Wiem. - Nie wiedziałam, co robić.
Wiem, ale teraz o tym nie myśl.
- Prawda, Nathan? - Tak.
Teraz musisz wydobrzeć. Nie myśl o niczym innym, dobrze?
- Prawda, Nathan? - Tak.
Przepraszam, ale policja chce pobrać próbki krwi.
Nie ma mowy. To nie jest dobry moment.
- Jest obolała. - Później. Dopiero się wybudziła.
- Co tu robi policja? - Niestety nie mogę.
Zgodnie z prawem próbkę trzeba pobrać jak najszybciej.
Czekaliśmy, aż jej stan się ustabilizuje, ale w takim przypadku
- musimy zbadać… - O czym on mówi?
- To nie była moja wina. - Ona nie wie.
To nie jej wina.
Przy wypadku tej wagi, z ofiarami śmiertelnymi, musimy…
Ona jeszcze nie wie.
- Śmiertelnymi? - Ona nie wie.
- Ty dupku! - Kurwa.
- Ona nie wie. - Mamo, co jest?
- Przykro mi. - Co on mówi?
Tak mi przykro.
Nathan?
Nathan, co się dzieje?
Zginęli.
Oboje zginęli.
- Kto zginął? - Kochanie…
Nie, mamo.
Dlaczego, mamo?
Tak mi przykro, kochanie.
DOBRA OSOBA
ROK PÓŹNIEJ
Hej, kochani! Tu Bella. Witajcie w mojej łazience!
Dzisiaj nauczymy się, jak obcinać sobie włosy.
No to jedziemy.
Najpierw łapiemy pierwszą warstwę z przodu,
o tak.
I przykładamy nożyczki lekko pod kątem.
Okej, teraz albo nigdy. Tniemy!
Kurwa.
Udało się! Jesteście już stylistkami, jak ja!
A teraz dalej, złapcie tę samą warstwę po drugiej stronie
i tnijcie!
No dobra.
Kurwa.
Wyglądają równo?
No niezbyt.
Świetna robota. Wyglądasz cudownie!
Dziękuję.
Zajebiste.
O Boże. Allie, co to jest, u licha?
Musisz przestać kupować to badziewie.
Jedno to zestaw tipsów,
który spodoba ci się bardziej niż mnie.
I obciążniki na kostki.
Pamiętasz, że miałyśmy się wziąć za siebie?
O mój Boże!
Allie, coś ty zrobiła z włosami?
W poniedziałek czas na zmiany.
Jest piątek.
- Jak tu ciemno. - Nie, proszę, nie otwieraj.
- Tam jest tak jasno! - Byłaś dzisiaj na fizjoterapii?
- Próbowałam, ale zaspałam. - Allie…
- Nie potrzebuję fizjoterapii. - Allie, twoje włosy.
Nie podobają ci się?
Nie rozumiem, po co sama je ścięłaś.
Ta laska mówiła, że to łatwe, ale wcale nie było.
Jaka laska?
Laska z neta. Influencerka.
Wpłynęła na mnie.
Jaki tutaj chlew. Nie podoba mi się to.
Nie wiesz, gdzie są moje tabletki?
Które?
Mówiłyśmy, że czas je odstawić, pamiętasz?
- Naprawdę? - Tak.
Bo „nas” bardzo boli
i „my” potrzebujemy leków.
- Nie dadzą ci więcej, Allie! - Muszą!
- Nie muszą. - Potrzebuję ich!
Posłuchaj, nie odczuwasz już bólu fizycznego.
Robiłaś te ćwiczenia od psychologa?
Pamiętasz? Uspokajające, na lęki i stres,
dotykasz oczu i ust.
- Mamo! - Pograj na pianinie.
- Lubisz to. - Nie chcę o tym gadać.
Proszę, umieram na ból głowy! Możesz przestać?
Możesz zadzwonić do lekarza i mi pomóc? Proszę!
Do którego? Patela? Nie wypisze ich.
Dobrze, jebać Patela.
Jebać Patela, może Goldberg albo Fong?
- Allie… - Proszę, mamo.
- Zadzwoń. Pomóż mi. - Jesteś trochę… Nie!
Wszyscy odmówili. Patel, Goldberg, Fong, Rosenberg.
Może Vromen, on mnie uwielbia.
Vromen jest ortodontą.
Tak, ale flirtował ze mną,
trzymając palce głęboko w moich ustach,
a to było bardzo nie na miejscu, więc jest mi coś winien.
Allie, nie podoba mi się twoje zachowanie. Już naprawdę mam dość.
Musisz wyjść z tego salonu,
zdjąć piżamę, wziąć dupę w troki i znaleźć pracę.
Rzygać mi się chce od tego.
Jakbyś miała prawo, żeby mnie pouczać w kwestii leków.
Co to ma znaczyć?
To znaczy, mamo, że jesteś pieprzoną hipokrytką!
Myślisz, że nie widzę, ile bierzesz Xanaxu?
Albo ile wina pijesz?
Myślisz, że jestem zombie, który nic nie widzi,
ale ja widzę, kurwa, wszystko!
Widzę cię! Więc czy możesz mi dać te tabletki?
Nie słuchasz. Skończyły się.
- Wracaj tu natychmiast, bachorze! - Nie!
Co ty odwalasz?
- Wyjdź stąd! - Zostaw mnie!
- Nie! Zostaw! - Wynoś się!
- Nie! Co ty robisz… - Są tutaj?
- Odejdź! Zostaw! - To boli!
Przestań!
- Przestań! Zostaw to! - Mamo!
Nie.
- Otwórz, kurwa, te drzwi! - Nie. Przestań!
- Przestań! Nie. - Mamo, wypuść mnie!
Mamuś!
- Nie! Przestań! - Oddaj to…
Przestań!
- Oszalałaś, bachorze. - Nie!
Kurwa!
Nie! Mamuś, nie! Proszę. Nie!
Dlaczego to, kurwa, zrobiłaś? Boli mnie!
- Mam to w dupie! - Twoja córka cierpi!
Mam to w dupie!
Kurwa, nienawidzę cię!
Krwawisz!
Wracaj tu natychmiast.
- Daj mi spokój. - Wracaj.
Zaraz cię złapię…
Daj mi, kurwa, spokój!
Nie dam ci spokoju, kurwa, bachorze!
Allison!
- Daj mi spokój! - Gdzie jedziesz?
Daj mi spokój!
Dawaj, Ryan!
Zuch dziewczyna!
Kurwa!
Dalej, dziewczyny!
Ty jesteś ta Ryan, co gada z Damienem?
Odpierdol się.
Gadasz tak, szmato, i dlatego nie masz przyjaciół.
- Czemu do mnie podbijasz? - To nie ja mam na imię Ryan.
- To jakieś imię dla lesby. Jesteś lesbą? - Tylko, kiedy jebię ci matkę.
Ja przynajmniej mam matkę.
Co ty, kurwa, do mnie powiedziałaś?
Hej!
Trzymaj się z daleka od Damiena, jebana dziwko.
Hej! Sędzio, przerwij to!
Rozdzielcie je!
Koniec, obie schodzicie. Czerwone kartki.
- Ryan, co to było, do cholery? - Rezygnuję.
Rezygnuję. Nienawidzę tego.
Bo wdałaś się w bójkę?
To nie w twoim stylu.
Jesteś silna. Nie poddajesz się.
- Ona się śmiała z mamy. - Co?
Powiedziała: „Ja przynajmniej mam matkę”.
Jebać ją.
A co to miał być za cios?
Wyrzucasz twardo z prawej pięści,
a potem się wystawiasz na szturchnięcie.
Musimy nad tym popracować.
APTEKA VAN HOUTEN
Chciałabym uzupełnić lek na receptę.
Nazwisko Johnson. Urodzona 24 sierpnia.
Dobrze. Jaki lek?
Oxy. OxyContin.
Nie może pani już go uzupełnić.
Bierze go pani od ponad roku.
Chyba lekarz chce, żeby pani go odstawiła.
Na pewno wie pani, że jest bardzo uzależniający.
Naprawdę? Pierwsze, kurwa, słyszę.
Przepraszam.
Wie pani…
miałam bardzo ciężki wypadek autem
i potrzebuję leków, bo bardzo cierpię z bólu.
- Teraz? - Co? Nie.
Pani łokieć krwawi.
Kurwa. Nic mi nie jest.
- Przyniosę pani bandaż. - Nie chcę, kurwa, bandaża.
Nic mi nie jest.
Proszę to wziąć.
JEST NADZIEJA UZALEŻNIENIE OD OPIOIDÓW
Och, dziękuje pani bardzo. Dziękuję.
Dużo mi lepiej, dziękuję.
Jebana pizda.
Wiesz, co naprawdę płonie?
Twoja dusza płonie. Wznosi cię w górę.
Wspinasz się na tę górę
i osiągasz wysokości, o jakich nigdy nie słyszałeś.
Pedałuj dalej.
OBJAWY PRZEZIĘBIENIA I GRYPY
- Cześć. - Cześć!
Cześć.
Ale świetna fryzura!
- Szałowa, kto cię ścinał? - Dziękuję!
- Mam nową fryzjerkę. - Musisz mi dać jej numer.
Dobra.
Ucieszyłam się, że się odezwałaś.
Bo nie odpowiadałaś na moje wiadomości.
Chciałam dać ci czas, ale martwiłam się.
Dzień dobry.
Co paniom podać?
Mogę prosić o whisky z colą?
Przepraszam, ale otwieramy bar dopiero o 11.
To w takim razie poproszę czarną kawę.
- Owsiane latte. - Robi się.
Jak tam praca? Dalej pracujesz w Purdue?
- Tak, nadal w Purdue. - Tak.
Można by pomyśleć, że wszystko się zjebie z powodu bankructwa i pozwów,
ale tak między nami, sprzedaż mi wzrosła.
Mam niezłą premię za ostatni kwartał.
- Samo się sprzedaje. - Tak.
Karol Marx się mylił.
Okazuje się, że jednak opium to opium ludu.
A jak ty się masz? Kiedy wracasz do pracy?
Słuchaj, przejdę do rzeczy, bo się przyjaźnimy
i wiem, że zrozumiesz.
Nadal cierpię z bólu.
Allie…
Tak, a lekarze odcięli mi recepty na Oxy,
bo wszyscy ostatnio mają fioła na punkcie uzależnienia.
No więc zastanawiałam się, czy mogłabyś…
Powiedz, że nie zaprosiłaś mnie na śniadanie, żeby wydębić ode mnie tabletki.
Nie.
Do czasu, kiedy wrócę do moich lekarzy.
Bo moja zjebana matka
wyrzuciła mi do kibla ostatnie zapasy…
Nie ma szans.
- Jaja sobie ze mnie robisz? - Nie.
Jak masz problem, to idź po pomoc.
Mogę ci pomóc znaleźć dobry odwyk.
Proszę, żadnych ulotek.
Już jedną mam.
To szukaj na ulicy, jeśli musisz.
Przed każdą speluną w tym mieście stoi typ z całą apteką w kieszeni.
Wiesz, Becka…
Naprawdę nie chciałam tego robić…
ale…
na twoim wieczorze panieńskim działy się różne rzeczy…
i jestem pewna, że nie chcesz, żeby to wyszło.
Próbujesz mnie szantażować, żeby dostać OxyContin?
Proszę tylko o pomoc.
Jak przyjaciółkę.
Ale obciągnęłaś temu tancerzowi.
Przez sekundę, ale jednak. I ja to widziałam.
- Nie miałam go w ustach. - Miałaś.
Miałaś go w ustach.
Więcej niż czubek.
Więcej niż pieprzony czubek.
Allie, potrzebujesz pomocy.
Zniszcz mi życie, jak musisz,
ale na litość boską, idź, kurwa, po pomoc.
- Dobra, pa. Pierdol się. - Pierdol się!
Nie mam… kurwa.
Nie mam pieniędzy, przepraszam, nie mogę zapłacić.
W porządku. Proszę to wziąć.
Dodałem dla pani trochę tequili.
To obrzydliwe.
Dziękuję.
Panie Adams, naprawdę robimy, co możemy, żeby pomóc Ryan, ale…
ona musi ponieść konsekwencje swojego zachowania.
Ona mnie w ogóle nie słucha.
Szczerze mówiąc, miałem nadzieję, że pani dzwoni,
żeby mi jakoś doradzić.
Potrzebuję pomocy.
Jesteśmy szkołą publiczną.
Mamy pod opieką 2000 dzieci.
Nie mamy możliwości,
żeby się nią zająć w odpowiedni sposób.
Zatem, co będzie?
Dam jej dodatkową szansę ze względu na okoliczności.
Ale jeśli nie przestanie się wulgarnie odzywać do nauczycieli
i znowu wda się w bójkę,
wyrzucimy ją.
Poproszę podwójną tequilę.
Allison.
Znam cię.
Jestem Mark.
- Tak, cześć. - Tak.
Nie widziałem cię od liceum.
To Diego. Pamiętasz go?
- Hej. - Hej.
Jesz śniadanko?
Ja…
- musiałam wyjść z domu. - Czaję.
Słyszałem o twoim wypadku.
- Widziałem to w Star Ledger. - Co?
Była w tym wypadku przy szlabanach, dwa trupy.
O kurwunia.
To ty tam byłaś.
Chłopie.
To by mnie rozjebało.
- To nie była moja wina. - No jasne, ale jednak…
Kurwa.
Mogę prosić o jeszcze jedną?
Ciężki dzień?
Po prostu dzień.
Chcę stąd uciec najdalej, jak się da.
Jest taka apka,
która pokazuje, co jest po drugiej stronie ziemi.
Powinnaś tam jechać, sprawdzę ci.
Dokładnie tak się czuję, kurwa, codziennie.
Nie mogę uciec z tego miasta.
Jakby to miasto otaczało jakieś pole siłowe.
Niektórzy wiedzą, jak stąd uciec, ale reszta tylko
uderza głowami w szybę.
To Perth. Miasto po drugiej stronie ziemi stąd.
Jedź do Perth.
Nie stać mnie, żeby tam pojechać, ale dzięki.
Jesteś narzeczoną Nathana Adamsa?
Byłam.
Był niesamowitym biegaczem w liceum.
- Nikt go nie mógł zatrzymać. Pamiętasz? - Tak.
Za każdym, kurwa, razem komentatorzy krzyczeli:
„Niepokonany Nathan Adams”.
Grał za całą drużynę. Pamiętasz go, Mark?
Tak, pamiętam.
On nie jest głuchy?
Na jedno ucho, od urodzenia.
To robi wrażenie, że był taki dobry, wiesz?
I w połowie głuchy.
Więc jesteś wolna?
Kurwa, zamknij się, Diego. Myślisz, że ona się z tobą umówi?
Gdzie ją zabierzesz? Przecież mieszkasz z mamą.
Wybacz, Allison. Mój kolega nie ma za grosz taktu.
Zwykle ładne dziewczyny,
jak ty, tu nie przychodzą.
Musisz mu wybaczyć brak dekoracji.
Decorum.
Co?
„Dekoracja” to…
lampa Bud Light nad moją głową.
A „decorum” to jego zachowanie.
Żadne z nich nie jest teraz idealne.
Mogę was o coś zapytać
jak starych kumpli?
Nie kumplowaliśmy się, byłaś popularna.
- A nawet byłaś suką. - Dobra, Diego.
Stare dzieje, prawda Allison?
Jesteśmy już dorośli.
Ci, którzy zostali po tej stronie ściany, muszą trzymać się razem.
Tak.
Wiecie, gdzie mogę dostać trochę Oxy?
Kurwa, laska, zero gry wstępnej.
Zero „Jak leci? Co u twoich starych?”.
Nie zajmujemy się lekami.
Pamiętam, że w liceum byliście w stanie…
zdobyć wszystko.
Teraz nam słodzisz.
- Jestem bez kasy. - To jak zapłacisz za tequilę?
Do tego jeszcze nie doszłam.
- Ten Rolex jest prawdziwy? - Chwila.
Czekaj, Allie Johnson, słodka panno Allie Johnson,
wpadłaś tu bez kasy
i oczekujesz, że załatwimy ci Oxy
za friko, a potem postawimy ci drinki?
Czemu, kurwa, mielibyśmy to robić?
Nostalgia?
Starzy kumple?
W szkole miałaś się za lepszą.
- Nic się nie zmieniłaś. - Dobra, stul mordę.
Wybacz.
Ten typ nie zna decorum.
Nie, ma rację.
Nie tylko myślałem, że jestem lepsza. Byłem tego pewna.
Gardziłam takimi typami jak wy.
Dla mnie byliście śmieciami z Jersey,
którzy nigdy stąd nie wyjadą.
Jebana pizda.
Ale teraz tu siedzisz,
tuż obok nas i prosisz o pomoc.
Przysługę.
Ta przysługa to pomoc.
- Jesteś teraz jebaną ćpunką. - Nie jestem.
- Jesteś jebaną ćpunką. - Nie.
- Jesteś. - Jesteś.
- Jesteś jebaną ćpunką. - Nie jestem jak wy.
Allie Johnson,
jesteś bardziej tym, kim myślisz, że jesteśmy.
No dalej, powiedz to.
„Jestem jebaną ćpunką”. Może ci się spodoba.
Spierdalaj, to lek.
To heroina w ślicznym ubranku.
Sądziłam, że jesteś tym milszym.
Ale powiedz, no powiedz to.
Powiedz: „Jestem jebaną ćpunką”,
a wtedy dostaniesz, co chcesz. Cokolwiek.
No powiedz. Wyrzuć to z siebie.
- Obecnie jestem uzależniona… - Nie to, kurwa, mówiłem.
Ty przebiegła suko, nie to powiedziałem.
- Czy to powiedziałem? - Nie.
Nie to powiedziałem.
Powiedz: „Jestem jebaną ćpunką”. Patrz na mnie.
Patrz na mnie!
Spójrz mi w oczy i powiedz: „Jestem jebaną ćpunką”.
Powiedz to!
Jestem jebaną ćpunką.
Dobra dziewczynka.
Beth, płacę za te dwie tequile.
Przepraszam, że podniosłem głos. Spotkanie po latach.
Allie, to jest Beth.
Jest boska, najlepsza.
To nie jest Oxy.
To samo gówno.
Dziękuję. Właśnie weszła.
Tak się o ciebie martwiłam.
Gdzie byłaś?
- Przepraszam. - Dziecko.
- Przepraszam. - Nie…
Potrzebuję pomocy.
Wiem, nie powinnam była spuszczać tych tabletek.
Nie miałam prawa. Przepraszam. Tak się martwiłam.
- Pomożesz mi, mamo? - Tak, już to zrobiłam.
Mam to od Lindy.
Pracuje obok mnie w sklepie z zabawkami.
Lekarz dał jej to po tym, jak pobił ją złodziej,
ale przysięgała, że ich nie potrzebuje.
Ale ty tak, kochanie, więc weź.
To jest prezent od Lindy, dobrze?
A później się zajmiemy odwykiem. Nic za szybko.
Najważniejsze, że jesteś w domu, bezpieczna.
Moja malutka.
Hej, Ry?
Mam chińszczyznę!
Kurczak słodko-kwaśny, wołowina z brokułami, ryż na parze…
Gdzie jesteś?
Hej, Ry?
Ryan!
Co… Daniel, wynoś się!
Spokojnie, to nie tak, jak pan myśli!
Na pewno jest tak, jak myślę. Ile masz lat?
- Daniel, zostaw go! - Zamknij się!
Zadałem ci pytanie, chłopcze. Ile masz lat?
- Dwadzieścia. - Ona 16, a ja byłem gliniarzem.
- Chyba wybrałeś złą dziewczynę. - Dusisz go!
Przez neta mówiła że, że ma 18.
Jeśli jeszcze kiedyś zobaczę cię obok mojej wnuczki,
wyrwę ci fiuta i wepchnę do gardła.
- Zrozumiano? - Tak, proszę pana.
Spierdalaj stąd.
Tak, proszę pana. Muszę się ubrać.
Twoje ubrania są w moim domu i teraz należą do mnie.
Uciekaj!
Daniel!
Wynoś się z mojego pokoju!
Co ty, kurwa, robisz?
Hej, patrzcie wszyscy!
Zbok z Williamsburga wykorzystał nieletnią!
Nie mam kluczyków!
Jego kluczyki! Patrzcie na niego!
Popyla do swojego auta! Wykorzystał nieletnią!
Hej, Belinda. Nakryłem tego idiotę w łóżku z moją Ryan.
- Mówiła, że ma 18 lat. - Ty jebako.
To jebaka! Tak teraz mówią dzieciaki!
Znikaj z naszej ulicy, jebako!
- Dobrze! - Wynoś się, jebako!
- Natychmiast, mokry, sflaczały jebako! - Dobra!
Nie wierzę w to, co właśnie zrobiłeś!
Daj mi swój telefon.
Daj mi natychmiast ten telefon, kurwa!
Masz szlaban.
Słyszysz mnie? Masz szlaban do…
Właściwie to na zawsze.
Nie możesz mnie uwięzić, Daniel.
Mówię, kurwa, ostatni raz, Ryan. Mów do mnie dziadku.
Nienawidzę cię, kurwa!
Allison, nie idź.
- To był błąd. - Nie. Nieprawda.
Zaufaj mi.
Wiem, jak trudno tu przyjść.
To prawie niemożliwe, a ty przyszłaś.
Nie uciekaj teraz przeze mnie.
Są tysiące takich spotkań. Znajdę inne.
Tak, ale na tym są najlepsze przekąski.
- Pójdę. - Nie.
Nie, przyszłaś tu, a ja bym nie zdołał.
Nie chcę tu być.
Na początku nikt nie chce.
Nigdzie nie chcę być.
Więc jesteś we właściwym miejscu.
Myślałam, że nie pijesz.
Dziesięć lat.
Odpuściłem już regularne spotkania,
a potem…
Zdałem sobie sprawę, że potrzebuję wsparcia.
- Przez to, co się stało? - Nie! Nie…
Wróciłeś tutaj przez wypadek?
Nie, po prostu…
Daniel, wróciłeś tu przeze mnie?
Tak!
Tak, oczywiście.
Co chcesz usłyszeć?
- Przepraszam. - Nie.
Posłuchaj, minęło dziesięć lat…
a ostatnio czuję, że bardzo, bardzo potrzebuję się napić.
To pomaga.
Dziękuję.
Znajdę inne miejsce. Tych spotkań są tysiące.
Tak, ale jakoś trafiłaś akurat na to.
Czy to nie znaczące?
Dobrze, chodź.
Chodź.
Dobrze.
Witam wszystkich.
To spotkanie
grupy Anonimowych Alkoholików Żyj i pozwól żyć.
Mam na imię Simone, jestem alkoholiczką i waszą sekretarką.
Zacznijmy spotkanie modlitwą o spokój.
Boże.
Daj mi spokój, by akceptować rzeczy, których nie mogę zmienić,
odwagę, by zmienić rzeczy, które mogę zmienić
i mądrość, by rozpoznać, co jest dobre.
Hej, wstałaś dzisiaj bardzo wcześnie.
Byłam na spotkaniu NA.
Co? Naprawdę?
Allie, tak się cieszę, że to słyszę.
Nie mówię, że pójdę tam znowu.
No cóż, od czegoś trzeba zacząć, a ty to zrobiłaś.
To dobrze.
Ale nie wiem, czy będę w stanie tak po prostu to rzucić, mamo.
Myślę, że potrzebuję prawdziwej pomocy. W zakładzie zamkniętym.
Wiesz, że nie mamy ubezpieczenia,
więc skąd weźmiemy na to pieniądze?
Musisz znaleźć pracę.
Mamo, kto mnie zatrudni w tym stanie?
- Daj spokój. - Ależ nie…
O czym ty mówisz? Jesteś piękną 26-letnią kobietą.
- Jesteś mądra, zabawna… - Nie, nie jestem.
- Jesteś. - Nie jestem.
Mówisz o dawnej mnie.
- Nadal jesteś sobą. - Nie. Nie jestem!
Jestem czymś innym. Jestem…
Czymś…
Pomyślałam…
Wiesz, że tata pewnie dałby mi prezent na ślub
albo przyjechał tu, prawda?
Może zamiast tego, co chciał mi dać…
mógłby zapłacić za moje leczenie.
Może zrób to dla mnie i zadzwoń do niego.
Allie, do końca życia nie odezwę się do tego człowieka.
Wiesz, co zrobił?
Spakował auto i zostawił nas z niczym,
ale już trudno, okej?
Więc musisz się teraz wziąć w garść.
Dzięki, mamo.
Przepraszam, że nie wyjdę z tego tak szybko, jak byś chciała.
- Allie… - Nieważne.
Patrzcie, kto przyszedł.
Cześć, tato.
Co cię sprowadza na tę brzydszą stronę rzeki?
Ryan mnie poprosiła o spotkanie.
A tak naprawdę chciała, żebym porozmawiał z tobą.
Martwi się o ciebie.
Ona się martwi o mnie?
Ta dziewczyna oszalała.
Mówi, że chyba potrzebujesz przyjaciela.
Nie potrzebuję przyjaciela.
Tylko psiej klatki na nastolatkę.
Nathan, ja rozumiem, że musisz się pozbierać po rozstaniu, ale…
nie podejrzewałem, że będę musiał to wszystko robić sam.
- Wychowałeś dwoje dzieci. - Z twoją mamą.
A ty i twoja siostra byliście dużo grzeczniejsi niż Ry.
Co? No dalej, powiedz, co myślisz, synu.
Byliśmy grzeczni, bo się ciebie baliśmy.
Więc nie dziwię się, że nie masz żadnych narzędzi w zanadrzu,
skoro straciłeś jedyne, jakie miałeś.
Strach.
Przeprosiłem sto razy za to, jaki byłem.
Twoja siostra umiała dać mi jeszcze szansę.
A ty nie możesz?
Bo Molly nigdy tak bardzo tego nie odczuła, prawda?
Gwarantuję ci, że gdyby tu teraz stała,
błagałaby cię,
żebyś odpuścił i pomógł mi wychować jej dziecko.
Ale jej tu nie ma.
Nie, nie ma.
Spieszę się na pociąg.
Spotkałem Allison.
- Gdzie? - Nie mogę powiedzieć.
AA?
- Nie mogę powiedzieć. - Po co jej AA?
- Nie mogę… - Powiedzieć.
Rozumiem.
I akurat trafiła na twoje spotkanie?
Zobaczyła mnie, próbowała uciec, ale ją tam zaciągnąłem.
Dlaczego?
Ona cierpi, Nathan.
Jest na dnie.
Zagubiona.
To ty ją obwiniłeś!
Ja jej broniłem!
Tak, do czasu, aż cię zostawiła.
Wybacz. Nie chciałem, żeby to tak zabrzmiało.
Spóźnię się na pociąg.
Nathan, proszę.
Potrzebuję pomocy.
Ryan prosiła, żebym się z tobą przywitał.
I zrobiłem to.
Dobrze.
Cześć.
- Najlepsza pierwsza randka na świecie. - Słyszałam to.
Piłem whisky, aż urywał mi się film.
Następnego dnia się budziłem i się okazywało,
co zrobiłem, kim byłem.
Mój ojciec był pijakiem.
Bił mnie aż do swojej śmierci.
A ja przysięgłem, że nigdy nie tknę moich dzieci.
I nie tknąłem…
gdy byłem trzeźwy.
Ale pod wpływem…
Zawsze zaprzeczałem, bo naprawdę nic nie pamiętałem.
Czasem były siniaki.
„Och, chyba gdzieś upadłeś”.
„Tatuś nigdy by cię nie skrzywdził”.
11 sierpnia 1999 roku…
Obudził mnie na werandzie dźwięk kościelnych dzwonów…
i melodyjka ciężarówki z lodami.
Więc wiedziałem, że to niedziela.
Najpierw zobaczyłem
mojego kapitana…
stojącego nade mną…
dźgającego mnie w żebra latarką.
Karetkę.
Mojego syna Nathana
siedzącego z tyłu
z zakrwawioną głową.
Ratownicy kupili mu lody na patyku.
Okazało się,
że w delirium
pobiłem go tak mocno,
że stracił słuch w lewym uchu.
Na zawsze.
I do dzisiaj, kiedy się spotykamy, błagam go o przebaczenie.
To taki nasz rytuał.
Raczej formalność.
Bo oboje wiemy,
że pewnych rzeczy
nie da się wybaczyć.
Wierzę, że…
nawet Bóg to wie.
Gdy byłem gliną, codziennie tutaj jadłem.
Darmowe dolewki kawy.
Jesteś głodna?
Nie.
Zabawne, czym przestajemy się przejmować.
Kiedyś chciałem podróżować.
Kartkowałem National Geographic
i zaznaczałem wszystkie egzotyczne miejsca do zobaczenia na emeryturze.
W ogóle tego nie robię.
- Nadal byś mógł. - Nie, nie mógłbym.
Nie byłam…
pijana ani…
pod wpływem niczego.
Co?
Kiedy cię wtedy spotkałam w AA…
od razu się zmartwiłam, że mogłeś pomyśleć,
że w dniu wypadku byłam pijana albo naćpana,
ale nie, byłam trzeźwa.
To nie była moja wina.
Znam na pamięć wszystkie raporty na ten temat.
Dobrze.
Czyli wiesz, że zawinił kierowca koparki, Alvarez.
Nie chcę teraz tego roztrząsać.
Dobrze, masz rację.
Nathan mówił, że był głuchy od urodzenia.
Nigdy ci nie powiedział?
Może chciał, żebym cię polubiła?
Wątpię w to.
Myślałem, że wychowując Ryan, będę miał szansę
stać się lepszym ojcem niż byłem.
Gówno.
To mnie przerasta.
Pożyczyłem z biblioteki audiobook.
- Jak rozmawiać z nastolatkiem. - Tak?
I czy to pomaga?
To jest z lat 80.
- Na kasecie. - No tak.
A porady są w stylu…
„Przyzwoitka na dyskotece”.
Przyłapałem ją na seksie z chłopcem, który wyglądał jak mężczyzna.
Marzę, żeby to była dyskoteka.
Mogę ci coś poradzić
jako dawna nastolatka?
Ona będzie uprawiać seks.
I nic, co powiesz, tego nie zmieni.
Tylko niech stosuje antykoncepcję.
- Antykoncepcję? - Tak.
Ona ma 16 lat!
Nie, pójdziemy drogą abstynencji.
Nie obraź się, Daniel, ale to bez sensu.
Próbujesz rozwiązać problem, odwracając się od niego.
Mogę z nią pogadać, jeśli chcesz.
Nie, dziękuję.
To niestosowne.
Jasne. Nie wiem, czemu to powiedziałam.
- Wybacz - Nie szkodzi.
- Nie sądzę, żeby… - Poczułam potrzebę,
żeby jakoś pomóc.
Chociaż tyle mogłabym zrobić.
Nie wiem, jak to zrobić.
Co?
Zacząć od nowa?
Jak to się robi?
To wymaga pracy.
- Mogę ci zdradzić tajemnicę? - Jasne.
Nie jestem pewna, czy w ogóle chcę.
Co oznacza amor fati?
To zbyt osobiste.
Bardzo ze mną źle?
Jesteś teraz na lekach?
Nie.
Byłem gliną przez 40 lat.
A piłem przez 50.
Więc jeszcze raz zapytam.
Jesteś teraz na lekach?
Cóż…
wzięłam pół tabletki.
Więc w połowie.
Tak, myślę, że z tobą bardzo źle, Allison.
Nie w połowie.
W całości.
Myślisz, że kiedyś się z tego wygrzebię?
Że może pewnego dnia
będę osobą…
odpowiednim towarzystwem dla czyjejś wnuczki?
Nie mam pojęcia.
Ja też nie.
Proszę, możesz mi oddać telefon?
Już brak mi pomysłów, jak z tobą postępować, Ryan.
Wszyscy w moim wieku uprawiają seks.
To nic strasznego.
Wiem, że kiedyś było inaczej,
ale już tak nie jest.
Dobrze, zapytam cię o coś.
Czy…
Czy stosujesz…
zabezpieczenia?
O Boże! Nie chcę o tym gadać z moim dziadkiem.
A myślisz, że jak ja się czuję?
- Wiem, że jesteś podenerwowana. - Nie jestem.
Może powinnaś wrócić na terapię.
Nie… po prostu chcę odzyskać telefon.
Nie mam na Columbii żadnych przyjaciół
i chcę trzymać się z tymi z Long Beach Island.
Dlaczego nie masz nowych przyjaciół?
Przeszłam wiele w tym roku.
I nikt tego nie rozumie.
Niektórzy próbują, ale…
To fałszywe. Nie uważasz, że ludzie w większości są fałszywi?
Powiedziałbym raczej, że dwulicowi.
Co to znaczy?
Fałszywi.
Jestem po twojej stronie.
Wiem.
Wiesz co,
oddam ci telefon,
ale obiecaj, że zaczniesz brać tabletki antykoncepcyjne.
- O Boże, Daniel! - Dziadku!
Dziadku.
Umawiamy się? Zadzwonię do lekarza.
Dobrze.
Po prostu nie chcę więcej z tobą rozmawiać o seksie.
Naprawdę?
Bo ja to wprost uwielbiam.
- Byłaś już kiedyś na kampusie? - W dzieciństwie.
Były tu zawody pływackie.
- Tak? - Tak.
- Pływałaś? - Tak.
Tak, miałam 12 lat, ale byłam niezła.
Nadal mam te wszystkie puchary i wstążki.
To super.
- Jaki styl? - Głównie dowolny.
Dlaczego przestałaś?
Mój tata odszedł.
To było coś, co robiliśmy razem.
Kibicował tak głośno, że słyszałam go pod wodą.
Bez niego to już nie miało sensu.
- Gdzie wyjechał? - Ohio.
Założył tam nową rodzinę.
Ma dziesięcioletnie bliźnięta.
Ale nie wiem, czy pływają.
Boże, zawsze mnie zadziwiają ludzie,
którzy potrafią w taki sposób porzucić swoje dzieci.
Nie wiem, jak można w ogóle zasnąć po czymś takim.
Długo myślałam, że zrobiłam coś źle.
Że to moja wina, że go zawiodłam.
A potem sobie uświadomiłam.
Nie wiem, że może niektórzy ludzie nie są dobrzy.
To jakby zrestartował grę wideo
z nowym życiem.
Właśnie to zrobił!
Spakował samochód, zostawił Rolexa na strychu mojego domku
dla lalek i odjechał.
- Usiądźmy na chwilę, dobrze? - Tak.
Będę twoją sponsorką.
Ale… musisz zacząć traktować to poważnie.
Nie możesz przychodzić na spotkania naćpana.
Co?
Skąd wiedziałaś?
Bo byłam tobą.
I pomogłam wielu kobietom, które były tobą.
Niektóre z tego wyszły, a inne nie żyją.
Ale wiesz…
jeśli chcesz mojego czasu, musisz się zobowiązać.
Bo mam małe dziecko i nie mam czasu na ściemę.
Nie. Naprawdę chcę z tego wyjść.
Więc musisz iść na 90 spotkań w 90 dni.
- Wow. - Tak.
I zaczniesz od pierwszego kroku.
Dobrze.
No i koniec ukrywania się. Musisz się podzielić z grupą.
Dobrze.
Cześć, jestem Allison i jestem uzależniona od…
leków.
Cześć, Allison.
Mogę jeszcze raz?
Nigdy tego nie robiłam i się denerwuję.
Dobrze.
Cześć, mam na imię Allison i jestem…
uzależniona.
Cześć, Allison.
Prowadziłam auto, które miało bardzo ciężki wypadek.
Zginęło dwoje ludzi.
Ta kobieta była…
Miała zostać moją szwagierką.
Jechaliśmy przymierzać moje suknie ślubne.
I po chwili już nie.
Nie jestem winna.
Nie byłam naćpana, pijana, ani nic takiego.
Ale…
To, że przeżyłam, jest…
najboleśniejszą rzeczą, z jaką muszę się mierzyć.
Ja też ucierpiałam.
Zrobili mi dziurę w głowie.
I…
to pomogło, bo przynajmniej mogłam
zwalić na coś winę za ból.
Ale to się zaleczyło,
a ja nadal cierpiałam.
I chyba dlatego nie wiedziałam, jakie to dla mnie złe…
Ciągle tak bardzo cierpiałam.
Miałam je przepisane na ból fizyczny,
i naprawdę pomagały. Naprawdę.
Po nich nie czułam nic, to było cudowne.
Bez nich chcę umrzeć…
codziennie.
Nigdy nie powiedziałam tego głośno.
Nigdy się nie zmierzyłam z rzeczywistością bez leków.
I nie wiem, czy zdołam znieść to, co zobaczę. Ale chcę spróbować.
Okej, to tyle.
To tyle.
I co teraz?
Zrobiłeś to wszystko?
Zmontowałem to i zaprojektowałem.
Tak.
Domy są w zestawach.
Trzeba je zmontować i pomalować.
Szkołę zbudowałem od zera.
Hej, na tyłach jakieś dzieciaki się całują.
To ja.
Byłeś przystojny.
I malutki.
Tak, mój pierwszy pocałunek, za szkołą.
Olivia Williams.
Była jesień, miała zimny koniuszek nosa.
Trochę smarkała.
Stała na palcach, smakowała jak guma balonowa.
- Z nią się ożeniłeś? - Nie!
Nie, następnego dnia rzuciła mnie dla Charliego Cooka.
Palił camele.
I jeździł buickiem Riviera Roadmaster.
Czyli to jest inspirowane twoim życiem?
Trochę.
To ma przedstawiać South Orange.
Tu się wychowałem.
Byłem policjantem w Newark.
Mieszkam tu od zawsze.
Kim jest żołnierz?
To ja.
W dniu, kiedy wróciłem z Wietnamu.
Ta druga figurka to mój ojciec.
Wyszedł na dworzec, żeby mnie odebrać.
To jest niesamowite.
- Jak długo to robiłeś? - Latami.
Zacząłem od pojedynczej figurki
i pociągu z dwoma wagonikami.
Pracuję nad tym, kiedy mogę.
Teraz na emeryturze mam więcej czasu.
Moja żona zmarła.
Ryan tu ze mną przesiadywała.
Lubiła gwizdek i mikrofon.
- Jest tu mikrofon? - O tam.
Jak inaczej zawiadomisz pasażerów, że nadjeżdża pociąg?
To była serenada dla ludzi
prosto z nieba.
Chyba dlatego tak mnie to cieszy.
- Dlaczego? - Bo możesz bawić się w Boga?
Nie miałem kontroli nad dużą częścią życia.
A tu na dole
mogę zdecydować, czy Olivia mnie wybierze.
I czy ojciec wyjdzie na dworzec,
żeby mnie odebrać po powrocie do domu.
- Wyszedł? - Nie.
Leżał na podwórzu, narąbany.
Tak długo leżał głową w dół,
że na plecach miał dwa centymetry śniegu.
Następnego dnia przy śniadaniu dał mi piwo.
Więc…
Wypiłem z nim piwo do śniadania…
i nigdy nie przestałem.
Kiedy ostatnio rozmawiałaś z Nathanem?
Daniel, tu Bóg.
Allison chciałaby zmienić temat rozmowy.
Domyślam się.
Dobrze, chodźmy stąd.
Ryan? Dopiero pierwsza, już wróciłaś?
Pół dnia mieliśmy ćwiczenia w razie strzelaniny.
Mówiłam ci rano.
To moja koleżanka z AA.
Hej.
- Powinnaś już iść. - Tak, już idę.
Czekaj, ja cię skądś znam.
Nie, nie.
- Tak? - Skąd mogę cię znać?
Nazywam się… Allison.
Już cię gdzieś widziałam.
Mówiłaś, że ćwiczenia w razie strzelaniny kończą się o drugiej.
Tak, kiedy napastnik bierze zakładników.
Dziś się zastrzelił, więc puścili nas wcześniej.
- Skąd ja cię znam? - Nie wiem, co powinnam powiedzieć.
- Byłaś narzeczoną Nathana. - Nie.
- Byłaś w aucie. - Nie.
- Tak, byłam. - Prowadziłaś?
Ona prowadziła?
Chodzimy razem do AA.
- Ale mówiłeś, że to jej wina. - Co?
Jak mogłeś ją przyprowadzić do domu?
- Wynoś się, kurwa! - Dobrze.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Przepraszam. Myślałem, że jesteś w szkole.
- Zniszczyłaś mi życie, kurwa! - Wiem, przepraszam.
Wynoś się! To nasz dom!
Moja mama tu mieszkała!
Śpię w jej sypialni, w jej pościeli.
Dobrze, ona wychodzi.
W razie, gdyby to była ostatnia szansa na rozmowę z tobą, to wiedz,
że wolałabym, żebym to ja zginęła.
Naprawdę.
Idę.
Nigdy się z nimi nie pożegnałam.
Wiem.
Chcieli zobaczyć sztukę.
Wiem.
Chciała zobaczyć musical,
bo podobały jej się te piękne kostiumy.
Nie wiedziałam tego.
Mówiła, że Nate jest z tobą szczęśliwy.
Że nic lepszego go w życiu nie spotkało.
Ja też byłam z nim szczęśliwa.
Pójdę już.
Allison.
Tak.
Może zjesz z nami kolację?
Co?
Więc ty też jesteś alkoholiczką?
Ryan!
Nie.
To nie z alkoholem mam problem.
Z czym? Z metą?
Ryan!
Nie.
Leki przeciwbólowe na receptę.
Oxy.
Skąd znasz Oxy?
Dzieciaki w szkole to żrą.
To heroina!
Nie. Łatwiej to dostać niż piwo.
Sprzedają to w Rite Aid.
- Czemu rzuciłaś wujka Nate'a? - Ryan.
- Powiedział, że zniknęłaś. - To nie twoja sprawa.
Po prostu nie rozumiem,
jeśli chciał z tobą być po wszystkim, co się stało,
to czemu go rzuciłaś?
Byłam w złej formie.
I uciekłam.
- Jak ty, rzucając piłkę. - Cicho bądź.
Nie mów tak do mnie!
Nigdy więcej!
Czemu rzuciłaś piłkę?
- Biła się. - Nienawidzę tych typiar z drużyny.
Twoi rodzice mówili mi, że jesteś wspaniała.
Tak?
Twój tata mówił,
że na pewno dostaniesz stypendium.
Chcę studiować w Stanford.
Dlaczego się śmiejesz?
Rzucasz drużynę, pyskujesz w szkole
i nie odrabiasz zadań. I chcesz iść na Stanford?
Nie mówiłam, że rzucam piłkę na zawsze. Zrobiłam sobie przerwę.
I wygrałam cztery zero przy plaży.
Mogłabym wrócić w sekundę, jakby mi zależało.
- A czemu ci nie zależy? - A jak myślisz?
Cholera.
- Może już czas spać, co? - Tak, idę do domu.
Gdybyś, nie wiem…
chciała pogadać…
to mój numer.
Jeśli tylko zechcesz, to jestem.
- Przepraszam za to wszystko. - Nie szkodzi.
Widzisz, z czym się zmagam.
Naprawdę, nie szkodzi.
Słuchaj…
to bardzo wrażliwe dziecko,
więc wolałbym, żebyś się z nią nie kontaktowała.
Dobrze.
Ja tylko…
chciałam, żeby wiedziała, że zawsze może ze mną pogadać.
Tylko proszę, żebyś…
dała jej spokój.
Słowo skauta.
Nie, to „Żyj długo i pomyślnie” Spocka.
Skauci robią to.
Wolę Spocka.
Żyj długo i pomyślnie, Daniel.
- Dobranoc. - Dzięki.
NOWA WIADOMOŚĆ OD RYAN
HEJ, TU RYAN. KAWA?
DANIEL MNIE PROSIŁ, ŻEBY DAĆ CI SPOKÓJ.
CHCĘ WIEDZIEĆ WIĘCEJ O TAMTYM DNIU.
WRÓĆ DO DRUŻYNY. POWIEDZ DANIELOWI, ŻE CIĘ NAMÓWIŁAM.
PRZYJDĘ NA MECZ. CHCĘ CIĘ ZOBACZYĆ W AKCJI.
… DOBRA.
ZARAZ… NAPRAWDĘ?
TAK. TE PIZDY NIE ZABIORĄ MI STANFORD. DO ZOBACZENIA W SOBOTĘ.
Dawaj, dawaj!
- Dalej! - Biegnij!
Tak!
Zuch dziewczyna!
ALLIE, TU DANIEL. RYAN MOGŁABY POMÓC ROZMOWA Z TOBĄ.
KAWA PO SZKOLE?
Czemu wszędzie jeździsz na rowerze?
Nie prowadziłam auta od wypadku.
Bo czujesz się winna?
Nie.
Bo się boję.
Daniel mówi, że patrzyłaś w telefon.
Patrzyłam w Mapy.
- Każdy ich używa. - On ma wszystkie raporty.
Zna je na pamięć.
- Gapi się na nie w nocy, to dziwne. - Wiesz, ja tam byłam.
A ten, kto napisał raporty, nie był, więc…
Powiedz, czemu zerwałaś z Natem.
Moja mama chciałaby, żebyście byli razem.
Ryan, nawet nie wiem, co ci odpowiedzieć.
Moja mama naprawdę…
o niego dbała, wiesz?
I…
Pomyślałam, że może teraz ja powinnam.
Bo ona nie może.
Byłaby z ciebie bardzo dumna.
Mogę ci powiedzieć, co u niego.
Nie, w porządku. Dziękuję.
Naprawdę chciałam tego uniknąć…
Mieszka w Tribece.
Tak, i ma psa.
Psa?
Buldoga francuskiego o imieniu Jasper.
Nigdy nie sądziłam, że lubi francuskie rzeczy, ale spoko.
To jego dziewczyny.
Nie musiałam tego usłyszeć.
W porządku?
Od jak dawna się spotykają?
Nie wiem, chyba od czterech miesięcy.
Wow.
Tak. Jest asystentką prawną.
Nawet nie wiem, co to. To coś dobrego?
Tak. Wow.
- Ciągle mówisz „wow”. - Bo to dużo do strawienia.
Cieszę się z jego szczęścia.
Naprawdę zasługuje na szczęście.
Ja…
- Nie powinnam ci mówić. - Nie, w porządku.
- Ale jesteś zdenerwowana. - Tyle razem przeszliśmy.
Naprawdę chcę dla niego dobrze.
- Przepraszam, że cię zdenerwowałam. - W porządku.
- Pójdę do łazienki. - Naprawdę chcę się przyjaźnić.
Tak, zaraz wrócę.
Hej, coś się dzieje?
Zapomniałam, że mam spotkanie w sprawie pracy. Więc idę.
Niedobrze ci?
Tak.
- Odstawiłaś? - Próbuję.
Dobrze. Nie przestawaj.
- Okej? - Okej.
Nie bierz.
- Okej. - Nie siedź w domu wieczorem.
- Okej. - Dobrze?
Przytulić cię?
Jeśli mnie przytulisz, będę płakać, więc nie.
- Dam sobie z tym radę. - Ryan nie powinna tego widzieć.
W porządku.
Zatem przytulam cię oczami.
Dziękuję.
- Bądź ostrożna. - Dobrze.
Muszę iść, zobaczymy się innym razem.
Pa.
Ja pierdolę.
Chodźmy.
Ten dupek każe mi płacić sześć dolców za kubek kawy, bez jaj.
Dobra.
Kurwa!
JESTEŚ NIEZWYCIĘŻONA
Popatrz na mnie!
Allie!
Allie?
Szukałaś dzisiaj pracy?
Proszę, daj mi spokój.
Patrzyłam na Etsy.
I pomyślałam, że byłoby uroczo, jakbyśmy znalazły jakieś rzemiosło
i może coś zarobiły. Co o tym myślisz?
RYAN PRZEPRASZAM…
NIE TRZEBA! W PORZĄDKU!
Pomyślałam, że byłoby uroczo,
jakbyśmy sprzedawały coś zabawnego jak…
CHCESZ COŚ ZROBIĆ RAZEM?
… śliniaczki dla dzieci albo sosy do sałatki,
albo wiesz…
I wiesz co?
Możemy iść do Shark Tank!
Wyobrażasz to sobie, Allie?
Wiem, że powiesz: „Cicho, mamo, znowu jesteś pijana”. Ale słuchaj…
NIE MOGĘ. PISZĘ PIOSENKĘ.
PRZYSTOJNY TYP, KTÓREGO ZNAM, JEDZIE NA KONCERT DO MIASTA. CHODŹ!
NIE MAM PRZYJACIÓŁ! LOL!
Mam genialny pomysł! Zrobimy coś z papier-mâché!
DANIEL NIE BYŁBY ZACHWYCONY NASZYM WYJAZDEM DO MIASTA…
Więc coś zatańczymy, zaśpiewamy…
OKEJ, JADĘ POCIĄGIEM O 8.10 ZE STACJI SOUTH ORANGE.
JAK MNIE PORWĄ, TO BĘDZIE TWOJA WINA!
„Hej, rekiny!”.
„Rekiny!”. Nie, to za mocne.
Powiemy: „Jestem Diane, a to moja wspólniczka Allison”.
„A to nasze… coś tam!”. No wiesz…
Ty słaba kupo gówna.
Dwóch dni nie możesz wytrzymać.
Nienawidzę cię, kurwa.
Tak cię nienawidzę.
Allie, pamiętasz, jak w czwartej klasie
zrobiłaś te wielkie mitochondria?
To by się sprzedało, mówię ci.
Powiemy „Hej, rekiny!”.
„Mamy coś dla was! Papier-mâché!”.
Wiesz, jak te wszystkie…
Wiedziałam, że ci się spodoba ten pomysł!
Tak!
Jesteś po złej stronie.
Co? Nie jestem.
POCIĄGI DO NOWEGO JORKU
- Całe szczęście, że przyszłaś! - O Boże!
Chodź tutaj.
Impreza!
MAMA - GDZIE JESTEŚ?
- Cześć, Diane! - Witaj!
Nie wiem, ile wiesz od Allison.
Chodzimy na tę samą grupę AA.
Tak, mówiła. Powiedziała mi.
Moja wnuczka, Ryan, zainteresowała się Allison i…
nie mogę jej znaleźć.
Więc pomyślałem, że wpadnę i sprawdzę, czy nie ma jej tutaj.
Pisałem do nich, ale wiadomości robią się zielone.
- Wiesz, co to oznacza? - Nie mam pojęcia.
Nie znoszę, jak się tak dzieje…
Zielone i nie wiesz, czy się wysłało, to bardzo dziwne.
- Dokładnie. - Oszaleć można.
Musisz mi powiedzieć, jak to rozgryziesz.
Nie znam się na sprzętach.
Ale ja dzisiaj też próbuję znaleźć Allie.
Naprawdę myślisz, że są razem?
Obie zaginęły w tym samym czasie, to trochę podejrzane.
Wygląda na to, że nieważne, ile mają lat, i tak będziesz się martwić.
- Tak. - Ale zawsze jakoś się pojawiają.
Nie zawsze.
Tak.
Dasz mi znać, jeśli je znajdziesz?
- Tak. - Świetnie.
Dziękuję.
Za co?
Chciałam ci tylko bardzo podziękować
za twoją dobroć dla Allison.
Mówiła, że jesteś dla niej taki ciepły,
chciałam podziękować, bo wiesz,
inni ludzie tacy nie są, więc…
Chyba wszyscy próbujemy żyć dalej.
Tak.
Chyba ja i Allie sobie za dobrze z tym nie radzimy, Daniel.
- Wiesz, co mówią? - Co?
„Porównywanie się kradnie przyjemność”.
Nie wiedziałam, że tak mówią.
Cóż…
ktoś tak powiedział.
Tak.
Dobrze, pójdę już.
Tak, oczywiście.
- Dobranoc. - Dobranoc.
O Boże, on tam jest!
Patrz! Nie jest dobrą dupą?
Ma tatuaż na twarzy?
- Tak! - O mój Boże.
Uwielbiam tę piosenkę!
Quinn wysłał mi ją w playliście, on tyle wie o muzyce.
Dzięki.
Że zmusiłaś mnie do wyjścia.
Tak.
To gitarzysta, Thomas.
Gapi się na ciebie!
Przestań. Nic mi nie potrzeba.
- Wiem, że stać cię na więcej. - Co? Nie.
Ale on jest zajebisty.
Muszę kogoś wprowadzić, ale zaraz wrócę.
- Iść z tobą? - Nie.
- Na pewno? - Zaraz wrócę. Tak.
Niespodzianka!
Nathan?
- Cześć. - Cześć.
Ryan?
- Co? - Cześć!
Wybacz, Allie. To moja dziewczyna, Joelle.
Cześć, przepraszam.
Miło cię poznać.
Tyle o tobie słyszałam.
No tak.
Chyba jesteśmy ofiarami dobrych zamiarów nastolatki.
- Co? - Mówiłem…
Mówiłem, że Ryan chciała dobrze.
Pójdę już.
- Wszystko dobrze? - Tak. Pójdę już.
Allie!
Ryan, po co to zrobiłaś?
Bez obrazy, ale ciebie nie miało tu być.
Wiem, że masz dobry prawniczy zawód, ale on musi być z Allie.
- Przepraszam. - Ryan?
Co ty, kurwa, wyprawiasz?
Naprawiam to. Dla mamy.
Idź po nią i zawiozę was do domu.
Przepraszam cię.
Naprawdę… To…
- W porządku. - Tak?
- Tak. - Wszystko dobrze?
- Tak. Potrzebuję tylko drinka. - Dobrze.
Kurwa.
Byliście świetni, wielkie dzięki!
Allie!
Dlaczego, kurwa, to zrobiłaś?
Myślałam, że się ucieszysz.
Myślałaś, że się ucieszę?
- Tak! - Oszalałaś?
Mogę prosić, przepraszam,
mogę prosić szklankę tequili?
Kurwa, nie mogę oddychać.
- Ryan, nie mogę oddychać! - Uspokój się, dobra? Przepraszam.
Zrobiłaś to specjalnie!
Żeby mnie zranić, prawda?
Taki miałaś plan? Tak.
- Po prostu to przyznaj. - Nie!
- Zrobiłaś to specjalnie! - Nie!
Byliście zajebiści! To było niesamowite, stary!
Cześć. Jestem Ryan, koleżanka Quinna.
Brzmieliście super!
Będziecie sławni.
Wiem, muszę cenić swoją anonimowość.
Hej, idziemy na imprezę w Williamsburgu.
Idziecie z nami?
Kurwa, dobra, chodźmy. Muszę stąd spadać.
Masz czas?
Tak.
Hej, Danny. Wszystko w porządku?
Nie mogę znaleźć Ryan. Próbowałem wszystkiego.
Tak czy siak, zastanawiałem się…
czy widziałaś się z Allison.
Nie, ale mogę do niej napisać, jeśli chcesz.
Pisałem do nich, ale żadna nie odpowiada.
- Co się dzieje? - Daniel nie może znaleźć wnuczki.
Jeśli on płaci rachunki, może się zalogować i użyć apki Znajdź telefon.
Dobra. Daniel, znasz apkę Znajdź telefon?
Nie, co to znowu jest?
Tu jest zajebiście!
MAMA GDZIE JESTEŚ?!
SIMONE - DANIEL SZUKA RYAN. WIESZ, GDZIE ONA JEST?
DANIEL - JESTEŚ Z RYAN?
Kurwa!
MAMA - ZADZWOŃ ALBO ODPISZ SIMONE - CO JEST?
Allie, to jest Jarvis. Ma to, o co prosiłaś.
Nie mam oxy, tylko hasz.
Dobra, cokolwiek tam masz.
Dasz mi działkę?
- Oddam ci kasę, obiecuję. - No dobra.
Dzięki.
Chyba działa!
Dobra, mam to.
I co pokazuje?
IPHONE RYAN MNIEJ NIŻ MINUTĘ TEMU
Cały pokój wiruje.
To mój telefon.
Nie przejmuj się tym.
Możemy na chwilę przestać?
Gdzie jest mój telefon?
Chyba będę rzygać.
POWIADOMIENIE ZNAJDŹ TELEFON
Co, kurwa!
Ona jest, kurwa, w mieście!
W jebanym Williamsburgu!
Daniel, poczekaj. Przyjadę po ciebie.
Nie chcę, żebyś zrobił coś głupiego.
Zabiję tego skurwiela.
Tak, właśnie o to się boję. Już jadę.
Spokojnie.
- Jesteś zrobiona. - Nie.
Ryan?
Ryan, jesteś tam?
Nic jej nie jest. Spierdalaj!
Ryan?
Możesz otworzyć drzwi?
Ryan.
Odejdź!
Allison, gdzie jest Ryan?
Co ty tu robisz?
Gdzie jest, kurwa, Ryan?
W środku. Próbuję, ale nie odpowiada.
Ryan!
Ryan?
To dziadek, otwórz drzwi.
Otwórz drzwi, kochana.
Spierdalaj!
- Co do kurwy! - Ryan!
Znowu ty. Wstawaj, kurwa.
- Danny, nie. - O Boże!
- Nie! - Nic się nie stało.
Czemu nie miałbym cię zabić, skurwielu?
Tylko się całowaliśmy.
Skrzywdziłeś moją małą…
teraz ja skrzywdzę ciebie.
- Nie. - Danny!
Tato! Nie!
A ty co tu robisz? To sprawa rodzinna.
Nie rób tego.
Wracaj do swojego nowego życia, Nate.
Proszę, odłóż broń.
Proszę!
- On nie jest tego wart. - Nie mam nic do stracenia.
Masz mnie!
Masz Ryan!
Potrzebujemy cię!
Jak to zrobisz, to koniec!
Nie mamy więcej czasu.
Danny, odłóż broń.
Proszę.
O mój…
To moja siostrzenica.
Ma 16 lat.
O Boże! Dobra, musimy stąd iść.
- Ryan, skarbie, musisz wstać. - Kurwa, mój nos!
- Chodź tutaj! - Kurwa, mój nos!
Co się, kurwa, z tobą dzieje?
Próbowałam ją chronić!
- Chronić ją? - Tak!
Miałaś się od niej trzymać z daleka!
Kim ty, kurwa, jesteś, żeby kogoś chronić?
- Jesteś na dnie. - Tato!
Próbowałam pomóc.
Próbowałam…
- Próbowałam zachować się dobrze. - To posłuchaj.
Nigdy w życiu
nie naprawisz tego, co mi zrobiłaś.
Słyszysz mnie?
Chcę z powrotem moje życie.
Chcę z powrotem moje dziecko.
Moją malutką, moją…
Molly.
Zabrałaś mi moją córeczkę!
Tato! Wystarczy.
Nie, w porządku.
Powiedz to.
Kurwa, chciałem cię nienawidzić,
ale się powstrzymałem.
A kiedy przyszłaś na to spotkanie,
pomyślałem, że Bóg mnie sprawdza.
Że to dowód na istnienie siły wyższej,
która mnie testuje w tym kościele.
Sprawdza, czy może mnie złamać.
Ale ja mu pokażę.
Jestem niezłomny.
Wyciągnę rękę
do tej nieszczęsnej,
pierdolonej ćpunki.
Prosiłem tylko, żebyś trzymała się z daleka od tego dziecka.
Popatrz na nią.
Nie ma matki.
Nie ma ojca.
A mnie ile lat zostało?
Tak się, kurwa, zmarnowałaś.
- Tato. - Zmarnowałaś się, kurwa.
A dałem ci szansę.
Danny, wystarczy. Powiedziałeś, co miałeś.
To nie tak miało być.
Jestem dobrym człowiekiem.
Nigdy nie mówiłem, że Bóg musi być sprawiedliwy.
Ale nigdy nie myślałem,
że może być tak okrutny.
Taxi!
- Danny, odwiozę cię do domu. - Nie.
Pojadę z nim. Hej, Ryan!
Chodź, obudź się, jedziemy do domu.
Piłeś!
Włączyłaś aplikację mapy o 17.36:22.
Uderzenie nastąpiło o 17.36:24.
Ślady na jezdni pokazały, że straciłaś prawie metr, zanim auto skręciło.
Nie miałaś czasu, żeby zahamować,
bo patrzyłaś na pierdolony telefon, Allison.
Przestań winić Alvareza.
To ty jesteś winna ich śmierci.
Już dobrze, już dobrze, chodź.
Już dobrze.
Nie, to tu nie pasuje.
To nie pasuje…
To nie… To nie pasuje…
Dzień dobry.
Zbudowałam domek.
Boli cię głowa?
Tak.
Czy mogę to tu sprzedać?
Za 12 500.
Dobrze, dziękuję.
Jest piękny.
Dziękuję.
Dziadku, nie uwierzysz w to.
Dziewczyna z drużyny zaprosiła mnie
na imprezę w weekend.
Ciebie?
Tak, mnie!
Cześć.
Dziękuję, że przyjechałeś.
Nie ma za co.
Świetnie wyglądasz.
Prawie się umalowałam i zaczęłam się z siebie śmiać.
Fajne mam spinki?
Tak.
Ukradłam je z apteki.
Nie ostatnio, jakiś czas temu.
Nie wiem, od czego zacząć.
Nie szkodzi.
Ja zacznę.
Nate, ja nie miałam…
najbledszego pojęcia…
co mam zrobić z własną żałobą.
Nie wiedziałam nawet, czy mam do niej prawo.
Wszyscy się miotaliśmy.
Tak, ale ja cię zostawiłam,
a to było takie samolubne.
Uciekłam od ciebie najszybciej, jak umiałam.
Nadal chciałem się z tobą ożenić.
Wiem.
Ale prawda jest taka, Nate…
Byłam pewna…
ja chciałam…
spróbować…
Wiem.
Wiesz, ja próbowałam.
Próbowałam, ale nie mogłam.
Nie chciałam cię znowu skrzywdzić.
To nie była twoja wina.
Była.
Twój tata miał rację.
Gdybym nie patrzyła w telefon, zahamowałabym na czas.
Zasługujesz na przeprosiny, które nigdy nie nastąpiły.
Bardzo cię przepraszam.
Ostatnio spędzam z nim trochę czasu.
Tak.
Pracuję nad tym.
Dobrze.
Podtrzymywał mnie przy życiu.
Wiem o twoim uchu.
Muszę ci coś jasno powiedzieć.
Bardzo cię kochałam.
I razem z całą resztą
zawsze będę w żałobie za życiem, jakie mogliśmy mieć.
Ja też.
Byliśmy dobrym zespołem.
Byłoby fajnie,
gdybyśmy jeszcze kiedyś mogli być dla siebie ważni.
Może to niewykonalne, ale…
Może.
Tak.
Może.
Myślę, że możemy podziękować Elaine. Bardzo dziękuję.
Cieszę się, że cię poznałam i rozmawiałam z tobą.
Wiedzcie, że nasze bardzo niestosowne opowieści z wczoraj
zostaną mi w pamięci.
King się śmieje. Twoje są obrzydliwe.
Mamo, jestem ci bardzo wdzięczna.
Dziękuję za wszystko, co dla mnie zrobiłaś.
Kocham cię.
Jedzenie było okropne. Dziękuję.
Dziękuję.
Ostatnio nagrałam swoją pierwszą płytę, jest dostępna w szatni,
ponieważ jestem też szatniarką.
Więc lepiej ją kupcie, bo nie oddam wam płaszczy.
Cześć.
Dzwonisz z okazji mojego roku trzeźwości,
ale muszę ci powiedzieć, co właśnie zrobiłam.
Tak. Nie, mogę rozmawiać.
Dobrze.
Dwayne, możesz to zabrać do kuchni?
Wielkie dzięki.
Odda to, prawda, Ryan?
- To miłe. - Dziękuję.
Hej. Jak idzie? Zaraz, mam babeczki.
- Potrzebujesz pomocy? - Nie, dziękuję.
Zerwaliśmy kilka miesięcy temu.
Hej, mamo.
- Tak? - Możesz je rozdać?
Na pewno zjedzą.
- Pewnie. - Dzięki.
- Pięknie pachną. - Są dobre.
Droga Allison,
tu na dole, w skali 1:87,
kochankowie się całują,
sąsiedzi są zawsze mili,
a pociągi zawsze zabierają cię do dalekich miejsc,
które przysięgałaś odwiedzić.
Oczywiście w życiu
nic nie jest tak porządne i poukładane.
Wszystko, co mam, zapisałem Nathanowi i Ryan.
Nathan zgodził się wrócić do domu
i opiekować się nią do czasu, aż pójdzie na studia.
Będzie potrzebował pomocy.
Pomóż mu, Allie, proszę.
Molly zawsze mówiła, że Nathan był najlepszą wersją siebie,
gdy był z tobą.
Kto wie,
może nawet pomożesz jej zdać na Stanford.
Gdy pierwszy raz byliśmy w barze,
zapytałaś, co oznacza mój tatuaż.
Amor fati to po łacinie.
Oznacza „kochaj swój los”.
Nikt z nas nie wybrał tego losu, Allie,
ale może damy radę go pokochać.
Los dał mi ostatni rok z synem.
Teraz patrzy na mnie inaczej.
Czasem nawet widzę, że się do mnie uśmiecha,
patrząc nawet jakby z miłością.
Amor fati, Allison,
Aż znowu się spotkamy,
Daniel.
- Allie? - Tak?
Co robisz?
- Chodź na górę. - Już idę.
Napisy: Anna Mrzygłodzka