W poprzednim sezonie...
Zabójcą jest...
Victoria Jones?!
To nie ona!
Opętał ją duch doktor Edny Perdue!
Kocham cię.
- Też cię kocham, Norville. - Co?!
Mamo, to ty?!
ŁOWCA STRACHÓW
Velma znów miała rację.
Duchy nie istnieją!
Halo?
Nazywam się Velma Dinkley.
Trzy tygodnie temu złapałam swojego pierwszego seryjnego zabójcę.
Czy to przeżycie mnie zmieniło? Tak.
Zyskałam pewność w śledztwie.
Wiem, że tu jesteś!
Daj mi od 6 do 10 tygodni, a dowiem się też kim jesteś!
Ale nadal jestem strachliwa.
Nie zabijaj!
Idę na fajną imprezę. Mam zaproszenie!
Spokojnie, to ja.
Coś ci doradzę: Nie chwal bibki, zanim się zaczęła.
Daj rękę. Idziemy się zabawić.
Niestety, ryzykowne śledztwo
nie nauczyło mnie niczego w kwestii młodzieńczej miłości.
Więc tu imprezują lubiane dzieciaki!
Wypędzą mnie stąd po 10 minutach.
Nie masz się czego bać.
Zdziwisz się, ale teraz też jesteś kimś.
- Uratowałaś te dziewczyny. - No może.
Ale dziwnie się czuję. Dobrze, że mam ciebie.
A ja ciebie.
Idź przodem. Nie chcę wchodzić za rączkę,
by się nie tłumaczyć, że nie jesteśmy razem.
Sama wzięłaś mnie za rękę.
To było cholernie romantyczne!
Chodziło tylko o względy praktyczne.
Nie chciałam, żebyś upadła na szkła i brudne gumki.
Czemu nie chcesz ze mną być?
Bo wyznałaś miłość Norville'owi na moich oczach!
To był przypadek.
Mówiłam ci to milion razy, znaczy kilka.
Naciągana wymówka!
Norville to twój przyjaciel.
Znacie się ze wspólnych zajęć w blokach.
Byłaś moją przyjaciółką wcześniej, Daphne.
Powinnaś mi ufać.
Uwierz mi, palnęłam mu to o miłości przez przypadek.
Błagam cię!
Boże! Patrz!
Szeryf Cogburn!
Chcesz ekshumować ciało mojej matki?
Co to w ogóle znaczy?
Wykopię ją i sprawdzę, czy aby umarła.
W horrorach zabójca zawsze powraca, i to nawet 10 razy...
Nie rozkopiemy grobu matki Freda.
Zmarłym należy się szacunek. Zresztą to dużo kosztuje.
Czyżby?
A ile oszczędziłyście, wysługując się mną?
Śmierć Cogburna trzy tygodnie po ujęciu Victorii to nie przypadek.
Mama nie była zabójczynią!
Opętał ją duch babki Norville'a.
Tak trudno to zrozumieć?
Poddaję się!
Że też twojej matce nie chce się rozkopać grobu?
Jeśli Victoria wróci, nas pierwsze zabije.
Ależ ona nie żyje!
Widziałyśmy, jak przebił ją stalaktyt.
Widziałam też zdjęcie jej nosa sprzed operacji.
Za forsę można wszystko!
Bez urazy dla twoich matek, ale kto wyjaśni śmierć Cogburna?
O, przepraszam!
- Właśnie rozwikłałem tę sprawę! - Co?!
Od trzech tygodni jestem Łowcą Strachów
i nie widziałem dotąd prostszej sprawy.
Duch babki Norville'a uderzył ponownie,
ale tym razem jestem przygotowany.
Waszego Freddy'ego
wspiera teraz inny biały przystojniak.
Jezus.
Tym bardziej muszę wyjaśnić tę sprawę.
Bo ludzie uwierzą, że wszystko jest winą duchów.
Gadanie!
Zbrodnicze duchy?
To taka ściema jak herbatka na raka.
Dzięki, nieznajoma osobo.
W dodatku racjonalna.
Co cię do nas sprowadza?
Jestem Amber. Przeniosłom się tu z matką.
- Otwiera księgarnię okultystyczną. - Co takiego?
Amber jest dzieckiem Thorne.
To od nich dostałyśmy pentagram, od którego nam opadły szczęki.
Byłam jedną z The Hex Girls.
Grałyśmy hardkorowy, wiedźmowy gotyk.
Ale pora odwiesić choker na hak i się ustatkować.
Handlując okultystyczną szmirą?
Jestem zawiedziona!
Wszechświat jest pełen tajemnic. Warto podsuwać ludziom odpowiedzi.
To nieprawda. Wszechświatem rządzą prawa fizyki.
- Klasycznej czy kwantowej? - Obu.
Model klasyczny kłóci się z teorią kwantową.
- Jest to pewna zagadka, ale... - Właśnie!
Skoro fizyka nie dowozi, szukajmy innych wyjaśnień.
Amber, jeszcze nigdy nikt nie przegadał Velmy w dyskusji.
Nadal tak jest. Namyślam się nad odpowiedzią.
Zostałaś zaorana!
Dobra, nieważne.
Sprawę tego morderstwa pomoże mi rozwikłać
mój stary wierny Norville.
Norville?
"Norville, odpisz.
Victoria chyba wróciła. Potrzebuję twojej pomocy.
Jeśli mnie ignorujesz, bo powiedziałam, że cię kocham,
tym bardziej musimy pogadać.
Tęsknię, przyjacielu".
Skasuj!
"Odezwij się, stary!".
Pan Swendig? Tutaj?!
Nie narób sobie wstydu!
To świetny belfer od bioli,
który załatwi ci staż w laboratorium kryminologii.
Panie "stażowy", co pan tu robi?
Sądziłam, że "odstarza" się pan na urlopie.
Nieźle, Velmo!
Czy to ty, czy dzieciaki podrabiają twoją inteligencką grzyweczkę?
Panie S.!
Pamiętam, że lubisz porechotać, więc mówię dalej.
Wracam do pracy. Mój urlop naukowy się skończył.
Chętnie ci o nim opowiem
i usłyszę, co nowego u ciebie i twojej uroczej mamy.
Wrócimy też do tematu twojej farmakoterapii.
Na wszystko przyjdzie czas.
Porozmawiamy jutro na lekcji biologii.
"Staż" bór!
Leki potrzebne natychmiast.
Ej!
Weź gryz, a zniknie.
- Czyżby gastrofaza? - Totalna!
Nie zajadam stresu po zabójstwie matki Freda.
Pamiętaj, synu, to był wypadek.
Musisz sobie przebaczyć i, co ważne,
zjarać całe zioło ode mnie. To ci pomoże.
Zrobi się!
Jaram tyle, ile palą na północy Kalifornii.
I dobrze! Nie mogę patrzeć, jak cierpisz.
Jak skurzę bata, od razu mi lepiej.
Nie mogę sprać krwi z twojego sweterka.
- Włóż tę gustowną koszulkę. - Co ja bym bez ciebie zrobił, mamo?
- O kurde! - No, co byś zrobił bez niej?
- Zaraz ci to zobrazuję. - Błagam, nie! Przepraszam!
Ja już nie mam mamy, bo mi ją zabiłeś!
Gada sam do siebie. Jest na dobrym haju.
Mój Fredo, woda święcona uchroni cię
od strachów tudzież straszydeł.
Tu jesteś, Fred! Co robisz w kościele?
Stałeś się religijny? Myślałam, że bogacze czczą Ayn Rand.
Musiałem przejść na katolicyzm po wejściu w branżę łowiecką.
Prawo rynku.
- Masz klientów? - Masę!
We wszystkich filmach i serialach
straszydła boją się krzyża i święconki.
A w biznesie trzeba schlebiać klienteli.
Dlatego wożę z sobą psy.
Ludzie się na to łapią.
- O co biega? - Powiedz mi szczerze...
Myślisz, że Velma czuje coś do Norville'a?
Z jednej strony nienawidzę tego typa,
- bo zabił moją matkę. - Jasne.
Ale z drugiej strony,
mimo durnego zachowania marnych ciuchów i złych ocen,
- muszę przyznać, że to ciacho. - Ma boskie rysy.
Z trzeciej strony, Velma jest twoją przyjaciółką.
Skoro mówi, że go nie kocha, powinnaś jej zaufać.
Masz rację, Fred! Mówisz wyjątkowo do rzeczy.
- Może nowa religia ci służy. - Może.
Ale jak chcesz pójść w ślinę, by zemścić się na Velmie, to dawaj!
CMENTARZ
Skoro nikt nie wierzy, że Victoria wciąż żyje,
muszę zniżyć się do tego, czego naprawdę nie cierpię...
do pracy fizycznej!
Halo?
Kto tu?
Gdzie on?
Zgubił but!
Mam cię, frajerze!
Ktoś cię napadł?!
Zdejmę odciski z jego buta, jak tylko mama zaśnie.
Kazała mi zrezygnować ze śledztwa.
Z jakiego śledztwa?
I nie próbuj zmieniać tematu!
Mówiłam ci już, że pan S. wrócił?
Doprawdy?
Niech się diabli!
Mamo, weź, wyjaśnianie zagadek to nic takiego.
Sama ciągle o nich piszesz, a nikt cię nie prosi.
- Skończyłam z pisaniem książek. - Ale dlaczego?
Bo po ostatniej o mało nie podmieniono ci mózgu!
Za bardzo cię kocham. Nie możesz się narażać.
Zabójcę Cogburna znajdzie policja. Zostaw te zagadki!
Bo inaczej dam ci ostro popalić!
Nie znoszę palenia.
Zbliża się nasza
szkolna impreza dobroczynna, Skrzypi Piątek.
- Co jest, Velmo? - O, sorry...
Co z tobą?
Popularność to nie tylko bibki
i jedzenie jogurtów dla szpanu.
- Musisz popracować! Skup się! - Wybacz, matka mnie pilnuje,
ale za chwilę stwierdzi,
że nie ma przy sobie swoich gum nikotynowych.
Muszę jechać.
Nie zgaduj czemu. Masz zakaz!
Do roboty!
Teraz tylko sprawdzić w bazie danych policji.
Komp matek jest w systemie.
Starają się o posadę szeryfa.
Nieprędko wrócą do domu. Planują kampanię z Amber i Thorne.
Co to za osoba, Amber?
Wydaje się spoko,
ale ja zawsze polegam na waszej opinii.
Amber wydawało się fajne, ale nudzi i się mądrzy.
Wymrażamy je, aż zmieni szkołę.
Velma się wścieka, bo Amber umiało ją przegadać.
Zaorało ją!
Złoszczę się, bo Daphne ledwie poznała Amber,
a już wierzy w każde jego brednie!
Za to gdy ja, jej przyjaciółka,
mówię coś racjonalnego, zupełnie mnie lekceważy!
Kapuję.
Wyczuwam w Amber pewien magnetyzm.
Masz rację.
Byłam lekceważąca.
Ale teraz wierzę, że nie kochasz Norville'a.
Co cię przekonało?
Moje szaleńcze esemesy? Trochę pojechałam...
Zrozumiałam, że przyjaciółki naprawdę powinny sobie ufać.
To super!
Jak już sprawdzimy odciski palców,
ogłosimy, że jesteśmy parą
jako Velma i Daphne.
Bosko! Przyjdź później.
Muszę zamknąć swoje koty.
Ja ci wybaczyłam, one nie.
Wszystko gra?
Wzdychasz, jakbyście były razem od roku.
Sama nie wiem.
Bardzo chciałam być z Daphne,
ale teraz coś mi nie leży.
Sonii Sotomayor też wyznawałaś miłość.
Wspaniała Soso to co innego. Chodzi o...
Fred, przepraszam cię!
Norville, nigdy ci nie wybaczę, że zabiłeś moją mamę!
Choćbyś miał najgrzeczniejszy dekolt!
Dynks! Schodek!
Do wozu!
Mój but!
Twoje durne psy zniszczyły dowód rzeczowy!
Ojejku!
Mógłbym ci współczuć,
gdybyś nie rozgrzebała grobu mojej matki!
Dziś rano znalazłem na nim łopatę z twoim imieniem.
A teraz wybacz, ale zabójcę Cogburna znajdę sam.
Nie waż się kalać imienia mojej matki!
Módl się, żeby padre nie nauczył mnie klątw ataku!
Wiem, gniewasz się, ale muszę śledzić Freda.
- Dasz się uprosić? - Dobra.
Ale ani słowa o tym, co zaszło między nami.
Jasne.
Mam wiele znacznie ciekawszych tematów.
Jak leci, amigo?
Gotów na jutrzejszy test español?
Nie dam rady. Muszę pogadać z tobą o nas.
- Dlaczego mi nie odpisujesz? - Mam sporo na głowie.
Nie myślę o nas. Dołuje mnie śmierć matki kumpla.
Zabiłeś w obronie własnej. To był wypadek.
Przestań! Nie mogę o tym gadać, bo mam zwidy!
Mamo?
Dlaczego muszę wracać pieszo ze swojego popisu baletowego?
No tak! Ponieważ Norville cię zabił!
Uważaj!
Nic nie poradzę! Mam halucynacje od wyrzutów sumienia!
Mamę mi zabiłeś
Choć znaczyła tyle
Zabiję ich śmiechem!
Mam taki humor, że się zdziwisz.
Pomaga mi tylko zajadanie stresu.
- Nie mam nic do żarcia! - Jedzenie?
Sprawdzę w schowku.
- Velma, nie! - Co to jest?! Skąd go masz?
To but do pary do tego z cmentarza.
- Ty mnie napadłeś? - Odpowiem, tylko daj mi jeść!
Błagam! Bo zginiemy!
Wezmę go sobie.
Jest trupem jak moja matka!
Chcesz mnie zabić!
Jeśli zginiemy, zadręczę twoją duszę.
Jesteśmy przyjaciółmi. Musisz mi zaufać!
Zaufać?
Tak, racja.
Nie wiem, co mnie napadło. Jedz.
Skąd wziąłeś ten but?
Kiedy usłyszałem, że ktoś zabił Cogburna,
pomyślałem, że to znów Victoria, i poszedłem to sprawdzić...
Gdyby żyła, zrzuciłbym ciężar winy z serca.
Ale gdy ten ktoś na ciebie skoczył, uroił mi się Fred...
Mamo, gdzie jesteś? Całkiem mnie pogięło!
Nie mogłem ci pomóc.
Ale zabrałem drugi but napastnika, dla ciebie.
Żeby mi było głupio, że cię podejrzewałam?
- Nie, jako dowód! - Oczywiście.
Jestem ci winna wielkie przeprosiny...
To poczeka! Tam stał wóz Freda!
DOM POGRZEBOWY
Już dobrze, kotki! Pogodziłam się z Velmą.
Chwila, skąd ten materac na podłodze?
Czemu w moim pokoju czuć jakiś dziwny vibe?
Zamieszkamy u was, póki księgarnia nie odpali,
czyli pewnie na stałe. W porządku?
Nie mam nic przeciw, ale Velma raczej ma.
Napiszę do niej.
"Kiedy będziesz?
Zdążę wyrzucić dmuchany materac przez okno?".
"Nie mogę gadać.
Jestem z Norvillem w domu pogrzebowym".
Znowu z nim?
Wychodzili z baru wtedy, kiedy i my.
- Mocno poruszeni. - Poruszeni?
Dobrze, że twoje matki zaplanowały swoją kampanię z wyprzedzeniem...
Jak to?
Przecież znalazły zwłoki Cogburna ledwie wczoraj!
Wcześniej sądziły, że gdzieś wyjechał albo poszedł w tango.
- Tylko wstawiały kit. - Kit?!
Czuję, że powiedziałom za wiele. Gęba w ciup!
Już go pogrzebano?
Dziwne, że tak po cichu.
Ktoś ma coś do ukrycia. Muszę obejrzeć zwłoki.
- Otwórzmy trumnę... - Zgiń, zły duchu!
- Boże! Chyba przysnąłem. - Co tu robisz, Fred?!
Prowadzę śledztwo, to wyczerpujące.
Ciało Cogburna znikło tuż przed pogrzebem.
Pytanie, co zrobił z nim duch twojej babki, Norville?
Fred, mówiłam ci,
duchy nie istnieją.
Będą kroczył ścieżką zemsty, dopóki prawda nie wyjdzie na jaw!
Duch szeryfa Cogburna! Kryć się!
Jestem tu...
Velma, to ja!
Wyłazić mi stamtąd!
Nie rusz trumny, Merle!
Kim jest Merle?
Szeryf Earl Cogburn to był mój jednogłosowy bliźniak!
Niby jesteś podobny?
Wszyscy faceci 50 plus wyglądają dla mnie jednakowo.
Mieliśmy identyczne głosy.
To najrzadsza z form bliźniactwa.
Żądam okazania mi ciała!
Proszę opuścić pomieszczenie.
To sprawa policji.
Możemy ją zamieść pod dywan na długie lata.
Nie!
Więc to brat Cogburna.
- Wiedziałam, że nie duch! - Jasne, ja też.
Może to nie jest najlepsza chwila,
ale jeśli chodzi o naszą sytuację uczuciową...
Chciałbym, żebyś stała mi się obojętna.
Serio, ułatwiłbym sobie tym życie,
ale nie umiem!
Tym dziwniejsze, że prawie nie czuję napięcia seksualnego.
Fakt, ja też nic nie czuję.
Prócz tego, że dziwnie jest leżeć w trumnie.
Skoro jednak nie lecę na ciebie,
czemu wątpię w swoje uczucia do Daphne?
Czy słusznie mi nie ufa?
Daphne?! Mam nadzieję, że nic nie słyszałaś.
Zresztą to mówił duch!
Myślę, że moje matki zabiły Cogburna, by przejąć jego stołek.
Więc to nie Victoria?
Przynajmniej mam but, który pozwoli to sprawdzić.
To ja go mam!
To moje śledztwo
i zamierzam dowieść winy ducha twojej babki!
Ten gwizd znaczy "puść"!
Być może to nie są dobre psy śledcze.
Twoje matki zabiły Cogburna, żeby go wysiudać?
I ukryły jego ciało?
Jak by je tu podpytać w sprawie, żeby się nie zreflektowały?
Jutro ruszają z kampanią.
Wtedy przeczeszemy dom.
A jak wymkniesz się z imprezy, spod kurateli matki?
DONNA I LINDA NA SZERYFKI
Choć smuci nas śmierć szeryfa Cogburna,
to dla nas wymarzona okazja, by wspólnie objąć jego stanowisko.
W polityce liczy się fart.
Nie byłbym burmistrzem, gdyby rywalka nie utonęła w mojej wannie.
Właśnie o to chodzi!
Pilnuj się mnie.
Nie waż się zwiać jak z baru.
Mamo, jest pan S.!
Jak miło!
Diya! Velma mówiła, że przyjdziesz.
Mówiła też, że dwa lata spędziłaś w jaskini
- i masz ostrą chcicę. - Velma!
Nie powtarzaj, co mówię przez sen!
Tak czy siak, śpisz dziś u ojca.
Daphne, udało się!
ŁOWCA STRACHÓW
Bez trudu udowodnię, że pani dom spalił duch.
Dom jeszcze nie spłonął.
Duch szacuje odszkodowanie.
Fred, dość tego twojego żałosnego polowania na strachy.
Nie przynoś wstydu rodzinie!
Norville?
To jarali ojcowie założyciele!
Wspólny haj ze starym buduje charakter,
ale mam sprawę!
Nie znaleźliśmy żadnych dowodów.
Jeśli twoje matki to zabójczynie, to lepsze niż gliniary.
Jesteś pewna?
Bo właśnie wpadłyście jak śliwki w kompot.
Boże! Zabiłyście Cogburna?!
Nikomu nie powiemy!
Najwyżej zrobimy podcast. Ludzie zechcą o tym posłuchać.
Nie zabiłyśmy szeryfa.
Usiłowałyśmy chronić cię przed prawdą.
Ale Amber się wygadało,
zamiast ugryźć się w język!
Amber? Akurat!
Serio! Ciało Cogburna znalazłyśmy w lesie wczoraj,
a to nagranie sprzed trzech tygodni.
Znajduję się w archiwum policyjnym.
Zdaje się, że szeryf Cogburn został zabity.
Pewności brak, bo nie ma ciała, ale...
Kochanie, nie rzygaj tam! To miejsce zbrodni!
Wiedziałyście, że zginął już wtedy?
I spokojnie szykowałyście kampanię
jak jakieś deputowane z Florydy?!
Z tą sprawą jest jak z recyklingiem.
Im mniej o niej wiesz, tym spokojniej żyjesz.
To akta sprawy mojej matki! Włączono je do dowodów?
A gdzie dzienniki dr Perdue? Je również dałam Cogburnowi.
Czy to przez nie zginął?
Chodzi o dr Ednę Perdue?
Pan S. mówił o niej na imprezie kampanijnej.
- Ma na jej punkcie obsesję. - Pan S.?!
Zdaje się, że pchnęłyśmy moją matkę w ramiona zabójcy Cogburna!
Cześć, Fred...
Nie przyszedłem prosić cię o wybaczenie za śmierć matki.
Chcę powiedzieć, że mój ojciec też mnie nie rozumie.
Trochę w tym racji, że twój biznes jest śmieszny,
ale trzeba ci oddać, że jesteś cwany.
Polubił mnie nerd!
Kupię sobie kołczan prawilności!
Słuchaj, mówię serio.
I naprawdę przepraszam, że zabiłem twoją mamę.
Dobra, przyjmuję przeprosiny.
Wybaczam ci, choć głównie ze względu na moją nową wiarę.
Trzeba się wznieść ponad to.
Mimo że mówimy o twojej mamie, nic mi się nie zwiduje!
Twoje przebaczenie wyleczyło mnie z urojeń!
- Mamy zgodę? - O, nie, nic podobnego!
Zabiłeś mnie i nigdy ci nie daruję!
Daj mi coś zjeść!
Są tylko minimarcheweczki, ale nie będę taki podły...
Mamo!
Byle nie zgon ani nie seks! Byle nie!
Jeszcze gorzej! Wróciłaś do pisania?!
Znaczy... Jak leci?
- Czy S. chciał cię zabić? - Że co?!
Nigdy nie czułam się tak pełna życia. Znowu piszę!
Mówiłam, że się tego boję, ale gdy ten adonis wziął mnie w objęcia,
zrozumiałam, że nie mogę przeżyć życia w strachu.
Więc pozwolisz mi nadal rozwiązywać zagadki?
Gdzie S.?! On zabił Cogburna?
Możemy na niego zwalić?
Przydałby nam się winny.
Chciałabym odmówić,
ale jeśli chodzi o ciemne sprawki, jesteś tu jedyną nadzieją.
Miałaś rację.
Nieprzypadkowo powiedziałam Norville'owi, że go kocham.
Dziękuję, że stać cię na szczerość,
zwłaszcza w zasięgu mojego ciosu.
Myślałam, że moja matka przesadza,
ale dochodzenia bywają niebezpieczne.
Gdybyś zginęła przez moje śledcze zabawy, to bym zdechła!
Więc przez cały czas mnie chroniłaś?
Jakie to romantyczne! I co dalej?
Nie wiem, ale szykuje się sprawa
grubo poważniejsza niż poprzednia.
A ja wiem, że razem stać nas na wszystko!
- Dwie bratnie dusze! - Co takiego?
Ten termin wymyślili wydawcy, by podbić sprzedaż książek
- o wampirach pukających wilkołaczki. - Wcale nie!
Wierzę w braterstwo dusz. Jestem dziewczyną, nie prawniczką.
Sentymentalizm bywa przyjemny,
ale jedyną ostoją mego ducha
jest "If I Were a Boy" Beyonce.
Czyli jak? Masz nas za myślące góry mięsa?
Jeśli już, to za cielęcinki.
Skoro tak, to w ogóle nie mam na ciebie apetytu!
Daphne, przepraszam!
Bądźmy dorosłe i trochę się pocałujmy.
Zdjęła skarpetę z klamki. Położę się.
Jak to? Ty tu mieszkasz?
Co pan wie o dr Ednie Perdue?
A o kobietach? Bo mam problem z koleżanką.
Jutro powiem ci, co tylko chcesz.
Tylko przekaż matce, że nie szukam związku.
Co jest?
Kochanie?
Jeśli dostałaś opryszczki, to pewnie sprzedałem ci wirusa.
Halo?
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Tomasz Tworkowski