Poprzednio...
Wybacz, że nie pomogłem ci w przygotowaniu projektu.
Chciałem, byś się usamodzielnił.
Ale może powinienem słuchać cię uważniej.
Serio?
Doktor Edna Perdue to twoja babka?
Moja mama zaginęła, gdy węszyła w jej domu!
Gigi, przysięgłaś mi dyskrecję!
Więc nie muszę się starać o sympatię?
No wiesz, w tej kwestii przydają się prawdziwe czary.
Czy Daphne zaczęła czytać księgi czarów?
O, nie! Norville pozbył się halucynacji,
ale przy okazji także empatii.
Uważam, że trawę palą przegrywy!
Przemawia przez ciebie naukowa pycha. Cofnij to!
Bo będziesz miał karę!
Wszyscy dostaniecie po uszach!
Widzimy się w szkole w sobotę!
Prawdziwe przyjaciółki znają się nawzajem jak nikt.
Spodoba mi się Beyonce?
Słucham głównie dżingli w radiu.
Będziesz zachwycona!
Daphne wie o mnie wszystko, ja o niej też.
- Daphne, wyłącz telefon! - Chwilę.
Ona nie jest czarownicą.
GAPISZ SIĘ
Chyba.
KRYSZTAŁOWY ... HAJ
Pozerka!
Twoi znajomi wyglądają jak z "Klubu winowajców".
To był najlepszy film moich czasów,
epoki zimnej wojny, cracku i AIDS.
Tato, przestań wspominać lata 80. To jest passe!
Dość, że Amber wciąga Daphne w pseudoczarnoksięski szajs z lat 90.
"Szajs"?!
Chyba żartujesz? Ja w to wierzę!
Zapalę szałwię, by rozproszyć...
Jak to było?
- Negatywną energię. - Właśnie. Wiedziałam!
To nie szałwia, ale szyszka sosnowa.
Głupie czary!
Fajnie, że zabrałeś mnie wczoraj na polowanie na duchy.
Ale dlaczego zamknęliście się w wozie z mamą Velmy
i szarpaliście się tu z duchami bite sześć godzin sami?
Żeby pomóc ci odnaleźć ducha, który opętał twoją matkę, synu.
Słusznie udajesz, że mu wierzysz.
Z czasem sam pogodzi się z prawdą o Victorii.
- Albo adoptujesz jakieś dziecko. - Masz rację.
Trudno przyjąć, że jest się synem zabójczyni.
W jego wieku miałem podobny kłopot.
Marsz do kozy, córko! Słuchaj się nauczyciela.
Chyba że to zbok. Oceń sama.
Jakby co, pryszcz gazem pieprzowym.
Mam klasyczny i mocniejszy, wyjazdowy.
Dzięki, że przywiozłaś mnie na karne zajęcia. Buzi!
Ssij chałę, Lamont!
Chciałeś powiedzieć, "tato"?
Nie rozumiesz? Wciąż nie odzyskał empatii.
Listonosza nazwał dziś "glizdonosem". Coś w tym jest, ale bez przesady.
- Spokojnie, poradzę sobie. - Świetnie!
Jadę do spa. Nie dzwoń!
Liceum... To były czasy!
Najlepsze z najlepszych.
Przeżyłbym je jeszcze raz.
Powinniśmy się spotkać, pogadać i powspominać.
A co teraz robimy?
Piękne czasy! LICEUM KRYSZTAŁOWY ZDRÓJ
RECYKLING
KĄCIK PALACZA
Cześć, Aman!
Zagraża nam globalne ocieplenie... na twój widok!
Chodź!
Najlepiej będzie przeżyć tę retrospekcję solo.
Widzę, że się złościsz, Daph. Oczko czernieje.
Nosisz pierścień nastroju?
Daj spokój! Daphne nas olewa.
Mamy u niej tyle szans, ile na naukę w Ivy League.
Czyli zero! Nie ten hajs.
Wy też wypięłyście się na Amber, nie dając mu szansy!
Jakby prowadziło nocny talk show w TV.
Nasza szkolna klika ślicznotek i tak już wchłonęła
pyskatą nerdziarę i mózgi w słojach.
Gdybyśmy przyjęły też czarowników, zmieniłybyśmy się w kółko teatralne!
Cisza! Jesteśmy w bibliotece.
Tu się jedzie po nerdach. Norville!
Przepraszam, jesteście tu przeze mnie.
Czuję, że wraca mi empatia.
Przeproszę ojca. Puści nas do domu.
- Naprawdę? - Tak, tato.
Bardzo mi przykro...
że jesteś takim upierdliwcem!
Tak się trzepnąłeś prądem, że cię nie poznaję.
Zwykłe przeprosiny nie wystarczą, by odwołać wam karę.
Będzie się przystawiał!
A skąd!
Jako wasz doradca zawodowy monitoruję wasz dobrostan,
głównie z wykorzystaniem monitoringu.
Dyrektor Rogers mówi, że sygnał z kamer idzie do japońskiej realitki
pod tytułem "Szkoła na ryzyku".
Każde z was przechodzi obecnie typowe dla nastolatków problemy.
"Kim jestem?".
"Moja dziewczyna to wiedźma!".
Tu nie ogarniam.
"Mózg w słoiku".
"Mam halucynacje, bo przypadkowo zabiłem mamę kolegi stalaktytem".
- Każdy to zna. - Chwilę!
Sobotni pobyt w kozie,
karykaturalnie uproszczone postacie...
Czyżby ojciec miał rację?
- No, nie... - Ależ tak!
Odtwarzamy "Klub winowajców"!
Zgodnie z regułą najlepszego filmu lat 80.
będziecie tu siedzieć, aż w nieszablonowy sposób
rozwiążecie wasze błahe problemy.
Młodzież dziś nie kuma lat 80.
Ilekroć nasza popkultura chce ruszyć naprzód,
jakiś frajer z pokolenia X
z boomboksem na ramieniu
każe nam wracać moonwalkiem do '82 roku.
Moonwalk pojawił się w '83, matole!
Nikogo to nie obchodzi!
Wszyscy macie taki stosunek do lat 80.?
Jeśli nie będzie o skapywaniu, spływam stąd.
Doskonale!
Nic tak nie uosabia ejtisów
jak młodzi, głupi i lubiani zjednoczeni przeciw autorytetom.
Niech się rozpocznie katharsis przez drobny bunt!
Daphne już próbuje dać nogę!
Spokojnie, idę zrobić siku.
Tego nie było w filmach przed dekadą lat 90.
Jeśli przyszłaś przeprosić, daruj sobie.
- Nie złoszczę się. - Serio?
Myślałam, że mnie wbijesz w skrzynkę z tamponami.
A widzisz, popularność kojarzy ci się z siłą i dominacją.
Wicca to sama dobroć.
Wierzę w pozytywną energię i...
- Jak się zwie to trzecie? - Wiccańska porada!
Powinnaś się poduczyć!
Też tak sądzę, Daphne!
Amber, nic do ciebie nie mam.
Daphne zespokojniała, kieckę nosi taką, że hej...
O czym to ja...?
- Boisz się, że tracisz na nią wpływ? - Nie.
Martwi mnie, że wciskasz jej ten neopogański kit.
Wcześniej z magii wystarczył jej Magic Mike.
Negatywne podejście sprawia, że nigdy nie przystąpisz do wici...
Do wiccan... Jak to szło?
Masz w notatkach!
Jesteś moją dziewczyną. Nie możesz mnie wspierać?
Tylko jako twoja dziewczyna.
- Jako kumpela nie! - Bądź błogosławiona!
A jako przyjaciółka
udowodnię ci, że to tylko twoja poza.
- Hej. - Dostałam powiadomienie,
że ktoś odpalił mój komputer.
Czy korzystasz z kamer monitoringu, bo znów urządziłeś
szkolną kozę w stylu lat 80.?
Miałeś przestać!
- Kamery są dla potrzeb realitki. - Wiem. Przestałem.
Poza tym tych dzieciaków nie stać na żaden twórczy bunt.
Siedzą i nic nie robią jak w filmie z lat 70.
"WIELKI GATSBY"
To twój ostatni rozdział, Norville!
Błagam! Tylko bez metafor!
Norville, masz halucynacje!
Tak, wróciły.
Dobrze, że znów widzę Victorię.
Jeśli powrócą mi zwidy,
może odzyskam też utraconą empatię.
Norville, Victoria wcale ci się nie roi.
Dostrzegam wokół ciebie energię.
Myślę, że opętał cię duch Victorii!
Co?!
Ależ to ma sens!
Matka go prześladuje, bo ją zabił!
Mamo, jeśli tu jesteś, daj mi znak!
To jej duch! Zawsze mnie ignorowała.
Bzdura, Fred!
Czemu miałoby ją odstraszać żarcie? To nie modelka!
Matka była tlenioną blondyną po 50-tce.
Unikała jedzenia jak ognia.
Dowiemy się wszystkiego. Do przywołania ducha wystarczy...
seans.
Seans?!
No ja nie wiem...
Nareszcie!
Seans spirytystyczny wpasowałby się
w przegięte fantazje Lamonta o latach 80.
Musimy spróbować. Jestem zdesperowany.
Wymyślimy to tak,
by ojciec nie podejrzewał nas o myślenie.
To będzie tylko przypis do kina lat 80.
Autorefleksja naszej generacji!
Przemyślny plan? Świetnie!
Tym seansem przekonam Daphne, że Amber ściemnia.
- To był złowróżbny śmiech? - Wprowadzam się w wiccański nastrój!
Velma?
- Nie widzę cię. - Wiem.
Dłubałam dziurkę, by podglądać laski i utknął mi palec! Pomocy!
Podglądactwo bezpowrotnie odeszło wraz z ejtisami.
Tak jak godziwe płace w przemyśle. Idę!
Tylko ani słowa mojej Blythe!
Udało się! Mamy 20 minut, nim odkryje, że kłamię.
By połączyć się z umarłą,
potrzebne nam coś, co do niej należało.
Może Steve Buscemi?
- Mama wygrała go w pokera. - Coś mniejszego.
Jego ręka?
Daphne, Velma, weźcie Freda i znajdźcie coś po Victorii,
- byle nie pochodziło z wyzysku. - Jeny! Chyba będzie trudno!
Jeśli dobrze pamiętam czytaną przez łzy śmiechu literaturę new age,
do seansu konieczne są świece.
Olive, Gigi i ja przyniesiemy palniki z pracowni chemicznej.
Dobra myśl! Norville, przyda się też coś do wymalowania pentagramu.
- Najlepsza byłaby kozia krew. - Jest w stołówce.
Pójdę z tobą, na wypadek gdyby duch powrócił.
Urządzamy seans, państwo wiccaństwo!
POTAŃCÓWKA W STYLU LAT 50.
Byłem tu królem!
I dobrze pamiętam, jak to wszystko wzięło w łeb.
Aman, idziemy się zabawić w redakcji gazetki?
Mam coś takiego, że głowa mała.
Panienki strasznie na to lecą.
- Słyszałeś o studiach prawniczych? - Prawo?
A pamiętacie lata 60.?
Zostały nam po nich filmy o Wietnamie.
Łamaga!
Widziałaś ojca?
Czy dzieci pilnują rodziców, Sophie?
- Kończę. Amber urządza seans. - Co takiego?
Od dawna mam na oku te kreatury z sąsiedztwa.
Ich wietrzne dzwoneczki rozbiły Amandzie porządek drzemek!
Idź stąd, mamo!
Nie chcę dzwonków!
Trzymaj się od nich z dala.
To złe nasienie!
Są nieszkodliwe.
To całe wiedźmostwo to brednie, i ja to udowodnię.
Brednie?
Byłaś taka napalona, żeby pomóc przy seansie,
że miałyśmy bekę!
To był pic! Daphne w ogóle w to nie wierzy,
ale nie chce się przede mną przyznać.
Czepia się jak laski złudnych uczuć.
Chcę jej pokazać, że Amber ściemnia.
Pozwólmy Amber uwierzyć, że rozmawia z jakimś trupem,
a później zrobimy myk i okaże się, że ten ktoś żyje.
- Klasyczny numer na Jezusa! - Super!
Daphne przejrzy wtedy na oczy,
a my powitamy ją serdecznie w kręgu szkolnych sław.
Myślisz, że to się nie nada?
Dobra, mam tu też inne rzeczy po matce.
Perfumy, kremy z tłuszczu wielorybiego...
- Ten medalion należał do niej? - Tak.
- Miała tu pieski. - Bo to był zapasowy!
Z tym drugim, ze zdjęciami moim i ojca, została pochowana.
Zapewne.
Musimy iść! Lamont wraca z szatni dziewczyn!
Velma musiała chyba paść ofiarą ataku węży prysznicowych.
REDAKCJA
Gdzie ten stary artykulik Blythe?
Mam!
"GRUPOWA KARA ODMIENIA LOSY"
Za Amana, który rozpoczyna staż w kancelarii prawnej mojego ojca!
Jako porządny młody człowiek pragnę pomagać ludziom.
Pomagać?
Ojciec Dona specjalizuje się
w przejmowaniu praw do utworów wbrew woli twórców.
Nie chcę o tym słyszeć!
W nosie mam ten staż!
Wypad stąd! Miałeś filować na dyra, łamago!
Nazywam się Lamont.
Co tu robisz, Aman?
Wspominasz sobie,
jak dyra Smith przysoliła nam karę? Było ekstra!
Picie w szkole?! Macie naganę!
- Ty też, łamago! - Jestem Lamont, pani dyrektor.
Do mnie na "pani"? Co ty gadasz, łamago?
Blythe?! Co tu robisz, żono?
Wspominamy sobie z ziomalem Amanem.
Gdzie on?!
Skróciłam swój pobyt w spa,
bo domyśliłam się, że urządzasz im tu kozę
w stylu lat 80.!
Posiedzisz z nimi teraz i dopilnujesz, by nikt nic nie robił.
Zamydliliście jej oczy, ale ja wiem, że coś knujecie.
I bardzo się cieszę! Co to będzie?
Powiemy panu.
Norville znów ma halucynacje.
Amber twierdzi, że to wina ducha.
Seans spirytystyczny potwierdzi, czy ma rację czy też nie.
Seans?!
To niesamowite!
Niesamowite jest to,
że miałeś dość testosteronu, by mnie spłodzić.
Żart! Sprawdzam swój poziom empatii.
Wróciła! Jak mogłem tak palnąć?!
- Umrę ze wstydu. - Nie biczuj się, synu!
Młodzież jest dziś taka zestresowana!
Kazałem wam przyjść w sobotę do budy,
byście się wreszcie zabawili!
Ja tu kiedyś tak dałem czadu, że zemdlałem.
Odcięło mnie.
Do dziś żyję wspomnieniami.
Chciałbym, żebyście i wy mogli przeżyć coś podobnego.
Ciesz się pan!
Żeby nasz seans się udał, musi pan zająć dyrę,
odtwarzając najbardziej ikoniczną scenę filmową lat 80.
Czemu patrzycie w górę?
Lamont? Co chcesz zrobić?
Wykonam potrójne salto z dawnej komedii "Powrót do szkoły"!
A nie, to miało być salto z sufitu jak w "Klubie winowajców"!
Szlag!
O, Boże!
Au! Klasyka...
Słuchajcie,
otoczmy Norville'a kręgiem.
Zaczynamy!
Duchu Victorii Jones, czy jesteś...
Stop! Czuję napływ złej energii od Velmy.
Czemu? U mnie wszystko w normie.
Widzę, że oblały cię poty!
- Coś kombinujesz! - Nie.
Dziwnie mi trzymać was za ręce.
- Kojarzy mi się to z modłami. - Nie kupuję tego!
Olive, Gigi, przywołuję moc potężniejszą od magii...
Babski kodeks!
Jeśli ona ściemnia, powiedzcie mi!
Babski kodeks to wymysł komedii z początku lat dwutysięcznych.
Velma namówiła nas do pomocy, bo chce udowodnić, że Amber ściemnia.
Co ja?!
Myślałam, że mnie wspierasz!
To gorsza zdrada niż wtedy, gdy wyrzuciłaś mi drewniaki!
Przecież wiesz, że nie wierzę w duchy
ani żadne ukryte siły we wszechświecie.
To bardzo ciekawe,
zwłaszcza że doznałaś niewytłumaczalnego
duchowego obcowania z pozaziemską energią,
o czym obie dobrze wiemy.
Dość! Skończyła śpiewać.
To co? Tak mi dobrze!
Co się dzieje?
Coś ty jest?
Jam twój Beyonce'owy odlot, mała!
Gdzie jestem? Macie jej merch bez kolejki?
Tu trafiają ci, w których muzyka Beyonce zbudziła duszę!
Tutaj możliwości są niezmierzone.
Skoro tak, czy mogę poszybować bliżej sceny?
- Nie ma cię na liście. - O, Boże!
Odleciałam wtedy, bo zapamiętałam się w śpiewaniu.
Możesz bagatelizować, ale w sercu czujesz,
że doznałaś wtedy działania siły wyższej.
To był koncert sponsorowany przez producenta mrożonek.
Wszyscy byli sztywni!
Mam rację, przyznaj.
Jestem twoją przyjaciółką. Znam cię.
Właśnie dlatego nie chcę, żebyś urządzał uczniom kozę.
Dochodzi do wypadków, a opieka zdrowotna leży.
Mówisz tak, bo kiedyś zaliczyłaś fantastyczny pobyt w kozie, a ja nie!
- I nawet nie chcesz mi opowiedzieć. - Bo nie ma o czym!
Nie trzeba mu pomóc?
Dopuściłem się wandalizmu!
Wyrzucą mnie!
Zasymuluj uraz i pozwij szkołę o odszkodowanie.
Mój ojciec załatwi to w sądzie,
jeśli pójdziesz na staż do jego kancelarii.
Ale to może oznaczać mój życiowy rozbrat z etyką!
Żałuję, że namówiłeś mnie na studia prawne, Don...
Aman pozwał szkołę, by uniknąć relegacji, ale zaprzedał duszę.
Gdy zostałam dyrektorką, położyłam kres instytucji kozy.
A Don stronił od prawa tak bardzo, że poszedł do wojska.
Napisałam o tym artykuł, ale się nie ukazał.
W archiwum gazetki powinna być kopia. Chodź!
Tekst zniknął!
Niech ci będzie.
Może istnieją jakieś siły wyższe,
ale omdlenie na koncercie Beyonce to jednak nie to samo,
co przywoływanie ducha!
Może porzućmy nazwę "seans"
i zamiast niej, by uczcić twoje koncertowe doznania, mówmy...
beyonseans!
Brzmi pięknie!
To jest myśl! Daph, ty naprawdę mnie znasz!
Przypominam, że chodzi o to, czy jestem opętany przez ducha.
Myślałem, że o niewinność mojej matki.
Wszystko da się pogodzić.
Teraz będę szczerze zaangażowana.
Jest pieśń, która przybliży nas do celu.
Wszyscy znacie kawałek "Haunted" Beyonce?
Tak od akcji
do reakcji.
Jeśli ja oplączę cię,
wnet poczuję twe macki.
Czy to George R.R. Martin wydał wreszcie kolejną powieść
czy sutki stężały mi od nagłego chłodu?
Mama!
Zawsze lubiła mnie straszyć miganiem świateł!
Nie przerywajcie śpiewu!
Wspaniały duch jest blisko!
Kurde, spłoszyłam go!
Ciut mnie poniosło...
Boże, tu coś jest!
Mamo, powiedz, że jesteś niewinna!
I że to twój zapasowy medalion,
nie ten z moim zdjęciem!
Jest inskrypcja!
"Pamiątka mojej jedynej prawdziwej miłości".
"I jedyny mój medalion". Jak to?!
Widzę ducha! W łeb go!
Amber? Od razu wiedziałam, że to ty!
Nieprawda! Była szansa złowić prawdziwego ducha.
- Przecież go czuliście! - Czuję satysfakcję, bo miałam rację.
Przyznaj się, zainscenizowałoś to!
Niby jak? Cały czas było z nami.
Widać są tajemnice,
których wielka Velma Dinkley nie umie wyjaśnić.
Nie wyżywaj się na Amber!
Ale to żadna tajemnica!
Amber odwróciło naszą uwagę spirytystycznym czary-mary
i poszło grzebać w skrzynce elektrycznej.
Podkręciło klimę na maksa, tak że tchnęło nienaturalnym chłodem
i wiatr zaczą strącać kartki i książki z półek.
Myślałam, że twoje umiejętności ograniczają się do wyrobu mydła,
- ale ewidentnie się myliłam. - Co?!
- To wszystko nieprawda! - Ono tego nie zrobiło!
- A po tobie widać zaślepienie! - Po mnie?
Przecież te wszystkie czary do ciebie nie pasują.
To kaprys, jak nasza zajawka na "Dumę i uprzedzenia".
Ja w to wierzę!
Wiele przeczytałam i przemyślałam u Thorne.
Przecież wiesz, jak bardzo chciałam się odnaleźć.
Wreszcie mi się udało!
- Teraz jestem sobą! - Nieprawda! Niemożliwe!
Można wierzyć w nieznane,
ale wkurzają mnie idioci ślepi na fakty i dowody naukowe!
Co tu się wyrabia? Jest 16:45.
Rodzice pozwą szkołę, jeśli nie wyjdziecie przed piątą.
- Boże! - Aman?
- Jak było w szkole? - Jak...?
Beyonce odebrała mi niewinność.
Gotów na kolejne polowanie na duchy?
Jak nigdy!
Udał się seans?
Ani trochę, ale cieszę się, że spróbowałem.
Musiałem wyluzować.
Może z ejtisów płynie jakaś nauka.
Raczej nie.
Facet w moim wieku nie powinien już żyć młodością.
Winien przenieść się dalej wstecz,
- aż do czasów wojny secesyjnej! - Czy ja wiem?
Lata 80. to były spokojne czasy.
Dziś żyjemy przyszłością.
A to co? ZAKŁAD PSYCHIATRYCZNY
Zaraz was dogonię.
Skąd w gabinecie pana S. akta lekarskie z psychiatryka?
Doktor Dane Dupree?
Cholera! Czy moja babcia żyje?!
Kolego, pamiętasz to?
Mówiłem, że mamy do pogadania.
Jesteś mi coś winien. "DON MA DŁUG"
To znacz, że Aman szukał tego artykułu,
by skłonić Dona do rozmowy?
Właśnie.
Ta szkoła średnia to naprawdę niebezpieczne miejsce.
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Tomasz Tworkowski