Poprzednio...
Pamiętasz to, kolego?
Mówiłem, że mamy do pogadania.
Jesteś mi coś winien. "DON MA DŁUG"
Nie wpuszczam tu nikogo bez dokładnej weryfikacji.
Powinnam zająć się biedaczkami, które zasłojowała Victoria Jones,
zanim umrą.
Mózgownice umierają?!
Po tym nieudanym seansie
nie czuję się ani wiedźmą, ani osobą lubianą.
Nie wiem, kim jestem...
A może wyjdzie stąd pani i zajmie się Mózgownicami
w moim ciele?
Każdego dopada zwątpienie...
Velma, znajdź wreszcie tego zabójcę od fiutów.
Wszyscy się boją, a strach Sophie utrudnia mi życie!
Wybacz! Chronię to, co kocham.
Do roboty!
Moja bezsilność w tej sprawie sprawiała, że marzenie
o karierze detektywistycznej w wielkim mieście
zakrawało na kpinę.
Do tego doszło mocne zderzenie z rzeczywistością
w postaci szkolnego Dnia Kariery.
PRZYSZŁOŚĆ PRZED TOBĄ!
Rodzice wspierają mnie w dążeniu do marzeń,
ale przykład dają mi marny.
Szkoła średnia! Jeden fałszywy krok wystarczył,
by moje ideały legły w gruzach
za sprawą tak zwanych przyjaciół.
Rozpaczliwie szukałam więc kogoś, komu udało się spełnić swoje dążenia.
Dziś wybory szeryfa!
- Marzymy o wygranej! - To też marzenia!
Emocjonujemy się jak realitką "Amazing Race.
Jeśli zostaniemy szeryfkami, odstawimy antydepresanty.
Muszę odwieźć twojego ojca do domu.
Pilnuj stoiska i zetrzyj ten olej.
Pora się pogodzić z tym,
że takim jak ja marzenia się nie spełniają.
Velma!
Babcia żyje!
Kontynuuje badania.
Jej mózg jest w ciele Daphne. Przyszła ratować Mózgownice!
- Nie dziękuj za zaszczyt. - Że co?!
Doktor Edna Perdue? Jest pani w ciele Daphne?
- Mówi pani jak ona! - Korzystam z jej strun głosowych.
Ale mój głos brzmi dla mnie tak samo.
To jedno z neurologicznych dziwactw ludzkiego mózgu.
Kolejnym jest poszukiwanie siebie w słoju, co właśnie robi Daphne.
Oby zdołała się odnaleźć w ten sposób,
- ale czy to bezpieczne? - Pytasz o ryzyko?
Większym jest dla niej satysfakcja, jaką czerpię z jej ciała!
Mam okazję poznać wspaniałą pionierkę i badaczkę.
Jak osiągnęła pani cel?
Który dezodorant dał pani pewność?
Przerwę ci, ale musimy ratować Mózgownice.
Spójrz na post Loli.
A co jej grozi?
Że ktoś ją zeskrinszotuje i będzie do niej trzepał?
- U niej wszystko gra. - Nie.
Gdy zużyje substancje odżywcze z roztworu, umrze.
Ale nie ma tego złego,
bo wtedy poddam ją sekcji!
Dość! Mózgownice to nasze koleżanki, a nie preparaty.
Nie możesz być tak pozbawiona uczuć.
Norville?
Z kim to mam się koniecznie spotkać?
Z Daphne?
Właśnie.
Daphne, co powiesz swojej cór...
- ...pani dyrektor? - Blythe?
Nie mam na to czasu.
Dla ciebie: pani dyrektor. Zresztą ja też nie mam czasu.
Wracam na Dzień Kariery.
Niektórzy desperaci myślą o zawodzie nauczyciela.
Kurde! Nie widziała pani córki od 30 lat.
- Jest pani bez serca! - Nieprawda.
Jednak uczucia nas dekoncentrują.
Trzeba się ich wyzbyć, by osiągnąć wymarzony cel.
Natomiast ta rozmowa oddala nas od uratowania Mózgownic.
Racja!
Przynieś słoje do sali pana S., zanim się wykończą!
Tylko co nas to obchodzi, co, pani doktor?
- Twoje lizusostwo to strata czasu. - Oczywiście.
PSYCHIATRYK
Dlaczego nie trafiłam do spa?
Jestem gościem doktor Perdue.
Nie wepchnęłam się na chama!
Na podstawie pani fal mózgowych komputer określił,
że najlepszym dla pani miejscem będzie sala z okazami przyrody.
Więc komputer ocenił mnie jako szkolną celebrytkę, nie wiedźmę.
Nikt tak chętnie nie pozuje do zdjęć ze zwierzątkami, jak szkolne gwiazdy.
O, Boże!
Ojcze O'Rourke?
Przyszedłem oddać fanty
z czasu fascynacji katolicyzmem.
Jest tu ksiądz?
Wybacz, ojcze, bom zgrzeszyła.
- Czy przyjmie ksiądz moją spowiedź? - Nie...
Zresztą, co ja mam do roboty?
Słucham!
Tak jak się spodziewałam!
Pan S. usiłował odtworzyć moje prace badawcze
i miał tu prawie wszystkie składniki do przygotowania roztworu.
O, snaczki!
Nie poskąpię sobie, przecież ciało nie moje.
Skąd znał skład roztworu, skoro nie z pani dzienników?
Był przystojny, ale rozumem nie grzeszył.
Projekt SKOOBI dysponował częścią moich wyników,
gdy zamknięto laboratoria w Fort Crystal.
Pan S. musiał je tam odnaleźć.
Kolega taty, Don, służy w armii.
Mogę go zapytać o projekt SKOOBI.
Może coś wie o zabójstwach.
Żaden wojskowy nie zdradzi ci tak wrażliwych danych.
Umrzemy? Ale jak to?!
Miałeś im nic nie mówić!
Mieszaj.
Kazałam wprowadzić je w narkozę.
Tak nie można! To nie CIA ani lata 50.
Należy im się wiedza!
Daphne, według sondaży twoje matki wygrają...
Masz dziwną aurę.
Oceniasz mnie?
Coś tu nie gra. Dzwonię do nich...
- Czy tak nie łatwiej? - Co tu się dzieje?!
Spokojnie, nie umrzecie.
Skrystalizowana glutamina przedłuża żywotność mózgu na czas nieokreślony.
Wymienimy roztwór w waszych słojach i wszystko będzie dobrze.
Czy to miało tak być?
Zgrzeszyłaś gniewem?
To ma być grzech?
- Wszyscy wierni zawsze wnerwieni! - Prawda.
Ale mam z tym kłopot,
bo koleżanki w pracy zawsze zjadają bajgle same
i dla mnie nie wystarcza!
A zapach pumpernikla po prostu mnie odrzuca.
Ja mam tak z wonią drobnych monet.
Przywodzi mi na myśl to, jak matka nędznie opłacała naszych służących.
Ale ksiądz zabawny!
Ośmielę się, a co! Da mi ksiądz swój numer?
Pewnie.
555-0-111, jak w serialu, tak że łatwo zapamiętać.
Ja też o coś spytam: Ile pani ma lat?
Halo, jest tu kto?
- Coś ty zrobiła? - Nie wiem!
Nie da się zrobić drugiej partii albo tego rozwodnić?
Nie mam więcej glutaminy.
Jej synteza zajęłaby tygodnie, no chyba że...
Opracowałam proces krystalizacji glutaminy
podczas projektu SKOOBI w Fort Crystal...
Skoro zostały tam wyniki pani badań, może jest i glutamina!
Narysuję ci mapkę, żebyś wiedziała, gdzie szukać.
Jeśli wojsko mnie tam przyłapie, grozi mi więzienie!
Wielcy detektywi są nieuchwytni, Velmo.
Czy masz dość determinacji, by sięgać do marzeń?
Fred, uważaj!
- Potrzebuję twojej rady! - Rady?
- To pilniejsze niż krwotok trzewny? - Owszem!
Poznałem kobietę w nietypowych okolicznościach.
Daphne też jest ciut od ciebie starsza.
Warto spotykać się ze starszą kobietą?
Nie mam czasu!
Mama?
Drobniaki.
Tato,
na Dniu Kariery dotarło do mnie, że lepiej porzucić marzenia
- i rozważyć pójście do wojska. - Serio?
- Tam trzeba wcześnie wstawać. - Wiem.
Trudno mi się zdecydować.
Gdyby Don zrobił mi obchód po bazie wojskowej,
- byłoby łatwiej. - Nie wiem, czy to możliwe.
Don mnie unika.
Jeśli będę mu słał esemesy, wejdę w rolę petenta, nie kolegi.
Jak się zaciągnę, nie zapłacisz za moje studia.
Już piszę!
Załatwione!
Nie mogę umrzeć!
- Mam wystąpić w reklamie łamigłówek. - Wystąpisz.
Mam do Velmy całkowite zaufanie.
- Naprawdę? - A skąd!
Ale nie chcę słuchać narzekań.
To przedostatnia faza śmierci mózgowej.
- Potem zaczyna się drama... - Co takiego?!
Pochwaliłam ci się tą reklamą, a ty mnie wysiudałaś, zdziro!
Melodramat...
Przez ciebie się pokłóciłyśmy!
Zepsułaś nam nasze wspólne urodziny!
Tuż przed śmiercią mózgi zaczynają wreszcie
śmiertelnie nudzić.
Skoro się pogodziłyśmy, może opowiem wam swój wczorajszy sen?
Szok.
Dobrze ci radzę, zajmij się sobą.
Jeśli dojdziesz do czegoś,
ludzie będą cię zawsze kochać i szanować.
Zawsze?
Ale ja chcę, by były szczęśliwe, nawet jeśli zostało im mało czasu.
Velma na pewno wszystko załatwi,
ale może macie jakąś listę życzeń do spełnienia na wszelki wypadek?
Zawsze chciałyśmy założyć zespół.
Bo kłócimy się już jak weteranki scen.
Do roboty!
- Doktor Purdue, idzie pani? - Akurat!
Wy nadal macie szansę, ona już dawno jest martwa.
Co się stało? Kim jesteś?
BAZA WOJSKOWA
Nie narób wstydu.
Don to mój dawny kumpel. Załatwia mi też fuchy.
Pamiętasz grzyb, zmieniający ludzi w zombie?
- Nie. - Otóż to.
- Wysiadać! - Boże!
- Coś spaprałam? - Nie ty!
Blondas.
Cześć.
Czekałem na sercową poradę Velmy,
ale zapach drobniaków w aucie jej ojca
przypomniał mi matkę i ze wzburzenia zasnąłem.
Masz fart, synu!
Normalnie zamknąłbym cię w jednym z naszych nieistniejących więzień,
ale chcę zrobić dobre wrażenie na naszej VIP-ce.
Ma pan na myśli VIP-a w rodzaju żeńskim
- czy mój fanfik "Velma in Paris"? - To pierwsze!
Armia ma problemy wizerunkowe.
Jeśli taka bystra dziewczyna włoży mundur, inni też pomyślą:
Może się zaciągnę?
To jakaś lipa!
Muszę się najpierw więcej dowiedzieć.
Proponuję obchód bazy połączony ze śpiewem.
Doskonale! Fred może się przyłączyć.
Armii przyda się taki goguś, żeby wyłgać się z czegoś w sądzie.
Chcę do helikoptera!
Chcą wystąpić na Dniu Kariery?
Przecież usiłujemy pozbawiać dzieciaki marzeń.
- Niech będzie. - Dziękujemy!
Kurczę, mamy problem.
Cholera! Nie da się spełniać marzeń bez rąk?!
Jeśli umieścimy na waszych płatach mózgowych elektrody
i podłączymy instrumenty,
będziecie mogły grać impulsami nerwowymi.
Przedziwne!
Zabrzmiałaś dokładnie jak moja matka.
To chyba dobrze?
Była błyskotliwą czarną naukowczynią, wyprzedzającą swoją epokę.
- Podziwiałaś ją za to. - Tak...
- Ciekawe. - ... i nie.
Słucham?!
Od czego zaczynamy?
Dotykałaś kiedyś międzykontynentalnej rakiety balistycznej Minuteman III?
- To jest frajda! - Gdzie eksperymentujecie na obcych?
Czy aby nie w ośrodku rozwoju broni Delta?
Cenię dobry żart!
Ale w wojsku humor nie ma tradycji.
Co to?
Coś, co pomoże uratować Mózgownice i zaimponować pewnej starszej pani.
- Ani mru-mru! - Coś za coś!
- Nie tylko ty chcesz komuś dogodzić. - Ile lat ma ta twoja kobieta?
Nie jestem pewien,
ale z brzmienia głosu wnoszę,
że zużyła już niejeden segregator tabletek.
Fred!
Czyli komputer uznał mnie za wiedźmę?
Czy czarownice lubią karaluchy? To możliwe?
Czy ktoś lubi mnie?!
Ej, nie dręczcie tego małego!
Niech poje! Zostawcie go!
Zadarłyście z nie tym mózgiem, co trzeba!
Jeśli przeżyję,
będę mogła opowiedzieć niezłą anegdotę!
Mam was, śmierdziele!
Daphne Blake to wasza apokalipsa!
A może nie jestem gwiazdą ani wiedźmą,
tylko bohaterką?
Co się dzieje? Przestańcie!
Jestem waszą królową!
Czy to mój szturm Bastylii?! Boże!
Dziwnie fajne!
Wiadomo!
Zaciągnij się, a pozwolę ci puknąć ją młotkiem.
To dopiero atrakcja!
Puk, puk! Kto tam?
- "Siebałdzo". - Się co?
Siebałdzo cieszę,
że wysadzę tę planetę!
Zaraz to wyłączę.
Zostawiłem kartę w gabinecie.
Chodźmy. Mam 15 sekund na sczytanie kodu.
Bingo! Jestem wielką detektyw.
- Co tu robisz, Fred? - To ona dzwoni! Co jej powiem?
Dziwne, ale pierwszy raz coś czuję
w dziurze po sercu, które wyrwała mi matka.
Dzwoni bez uprzedzenia esemesem?
Albo mieszka w domu opieki, albo chce cię obrać z kasy.
Velma, gdzie jesteś?
Chodu!
Jak ty się zachowujesz, Daphne?
Tak mogą się do mnie odzywać tylko szkolni sportowcy.
Daphne nie chciała być niegrzeczna, mamo.
Prawda, Daphne? Do ciebie mówię!
Chciałam powiedzieć, że moje matki
pracują ciężko i bez większego sensu.
Mimo to kocham je i szanuję, bo wiem,
że ich dążenia są ważniejsze od mojego samopoczucia.
Zawsze będę kochać matkę.
Oczywiście.
Ale szacunku dla niej nie mam!
Pewnie, jej praca była ważna,
ale czemu musiała być najważniejsza?
Nigdy nie będę jej szanować. Przenigdy!
Ach, tak? Srał cię pies!
Kurde! Szef znów puknął młotkiem!
Wyłaź, Fred!
Psy!
Boją się eksplozji! Dzięki, rakieto!
Pokój numer 1969. Jest!
Co to? Jakiś składzik.
Glutaminy tu nie ma. Piszę do Norville'a. Może to nie tu.
Zgaś światło!
Nie świeć bielą zębów!
To nie one. Są znacznie jaśniejsze.
Świeci z wentylacji.
Podsadź mnie!
O, Boże!
Reaktywowano projekt SKOOBI! Mają trzy trupy!
Wyłącz to!
Stać!
LINDA & DONNA NA SZERYFKI
Witamy. Na początek przykra wiadomość.
Naszą córkę Daphne zawieszono w prawach ucznia.
A teraz dobre wieści!
Według sondaży mamy taką przewagę, że nikt nam nie podskoczy!
Velma nie znalazła glutaminy. Już po Mózgownicach!
Wkrótce podzielisz ich los, Norville!
Babciu, mam halucynacje! Daj mi snaka!
To był mój ostatni.
Co się ze mną dzieje?
On ma rojenia, a ja tylko o sobie!
Masz rację. Jestem egoistką.
Mam też zapas glutaminy. Uratuję Mózgownice.
Dlaczego skłamałaś, że nie masz?!
Jestem egoistką, mówiłam. Słuchaj uważnie!
Kiedy tylko stwierdziłam, że Velma może dostać się do bazy,
zagrałam na jej pragnieniu zostania detektywem,
by sprawdzić, czy przywrócono projekt SKOOBI.
Że co?!
Powiedziałam, że nic nam nie odbierze zwycięstwa w wyborach!
No to po kolei!
Podobało wam się?
Opowiedzcie znajomym.
Brakuje nam rekruta.
A po drugie,
co robicie w pomieszczeniach zamkniętych dla nieupoważnionych?!
Za ścianą realizowany jest projekt SKOOBI.
- Mają tam trzy trupy! - Niemożliwe.
Ten projekt zarzucono na początku lat 90.
O rock'n'rollu też mówiono, że to przeszłość, i co?
Kuleje, ale trwa!
Oj, Velma...
To tylko klony na potrzeby dawstwa narządów dla VIP-ów.
Jak to?
Widziałam laboratorium i martwe ciała.
Przepraszam, Don.
Wiem, że za węszenie w bazie należy się paka.
Zrób z nią, co chcesz,
- ale nie pozbawiaj mnie tych fuch. - Tato!
Więzienie? Dajże spokój!
Velma i Fred wywdzięczą mi się na inny sposób.
Czy to prawda, że przypadkowo doszło do odpalenia
pocisku Minuteman III,
gdy oficer stuknął w niego młotkiem?
Powołuję się na piątą poprawkę: Prawo do "bronienia noszy".
Velma trafiła dużo gorzej.
Zaciągnij się! Zwiąż życie z wojskiem!
Zwiralujesz, gdy wrócisz do domu do psa.
Też służyłam w wojsku. Było wspaniale!
Tam nauczyłam się dyscypliny, szacunku i spinania kucyka na maksa.
Próba mikrofonu!
- Norville, co robisz? - Raz, dwa! Raz, dwa!
Obejrzyj się za siebie!
Uwaga!
Ukryta wiadomość!
Raz, dwa!
Velma!
Chwila, moment!
Nie chodziło o brak glutaminy, ale o rekonesans w sprawie SKOOBI?!
- Wykorzystała mnie pani! - Wybacz.
Pierwszy raz mówię "wybacz".
Dziwne to słowo... "Wy-bacz".
- Zatem reaktywowano projekt? - Tak! Znaczy, chyba.
Laboratorium było i znikło. Jak mój szacunek do pani!
A ja stawiałam sobie panią za wzór!
Źle, że zagrałam na twoich uczuciach,
ale w dążeniu do marzeń może pomóc ci tylko i jedynie
odziedziczony majątek lub własny upór.
- Inspirujące. - Daj dokończyć!
To obosieczny miecz,
bo jeśli nie jesteś bogata,
spełnienie marzeń kosztuje wiele sił
i robi z ciebie samolubnego potwora.
Mam wybór między krachem marzeń a przemianą w potwora?
Właśnie.
Ale odkrywam, że dzięki rodzinie
można częściowo i trwale zaakceptować swoje porażki.
Raz, dwa! Spójrz przez ramię!
Mama wraca!
Przepraszam, czas na mnie.
Zostałam zawieszona, Blythe nie może mnie tu widzieć.
Poza tym chcę jeszcze poużywać w tym ciele przed zwrotem.
Co będzie z Mózgownicami?
Sporządzisz roztwór sama.
Wierzę w ciebie tak samo jak we wszystkich.
Czyli nie za bardzo, ale jednak.
- Velma! - Nie mam czasu! Daj mi spokój!
Dasz radę.
Cześć wszystkim!
Nasz pierwszy kawałek to "Piosenka numer 1".
Velma, stają się śmiertelnie nudne!
- Pospiesz się! - Próbuję się skoncentrować.
Chwila skupienia...
Wcale nie przynudzają!
Dodam, że w ostatnich 10 sekundach życia
mogą jeszcze czymś zaskoczyć. Pa!
O, nie!
- Żyjemy! - Udało się!
Nagram solową płytę!
Jeśli pan S. pracował przy projekcie SKOOBI
i mają tam trzy ciała,
nasze zabójstwa mogą mieć z tym związek.
Możliwe.
Jeśli ktoś jest w stanie to wyjaśnić, to ty.
Tak sugestywne halucynacje rzadko są skutkiem stanów lękowych.
Szukałabym przyczyny w czynnikach zewnętrznych.
Poszukam, dzięki. Mam nadzieję, że się...
Wybacz, że przerywam,
ale mózg mojej dziewczyny zalega w słoju,
- a ona musi uczcić zwycięstwo matek. - Oczywiście.
Mózg Daphne się zapodział?
Cóż...
Nie zdążymy teraz z procedurą przepięcia mózgów.
Jedźmy uczcić zwycięstwo Lindy i Donny, zanim nabiorą podejrzeń.
Nie o to mi chodziło,
gdy odhaczałam w formularzu "otwarta na doznania".
Jestem niewinny i wystraszony!
I nieco podniecony.
Muszę odebrać.
Kochanie, oglądasz mnie w telewizji publicznej
jak przystało na staromodną babeczkę?
Tak, włącz mnie na głośno, żeby wszyscy słyszeli.
- Mam się denerwować? - Tak!
Bo to ja jestem zabójczynią
i będę zabijać, aż dostanę to, czego chcę!
Boże! Ojciec O'Rourke!
Uwaga, mamy rewelacyjne wieści!
Kryształowy Zdrój doczekał się pierwszego rzecznika praw psów.
Niestety na skutek ujawnienia,
że seryjnym zabójcą jest ponownie kobieta,
Merle Cogburn został wybrany na stanowisko szeryfa.
To prawda, przegrałyśmy.
Ale nie udałoby nam się to bez was.
To wy jesteście prawdziwymi przegrywami.
Wielkie dzięki.
Kim jesteś?
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Tomasz Tworkowski