Wat voorafging:
Het leger gebruikte oom Scoobi's foto's van dr. Perdues dagboek...
om een onoverwinnelijke supersoldaat te maken.
Hij zou infiltreren in de groepen kinderen. Maar dat ging mis.
Ik zie je, geest.
Velma.
Velma, waar ben je?
Help. - Velma.
Toen ik klein was, herkende ik een schurk zo.
Hij had een krulsnor en je wist tegen wie je moest zijn.
Maar schurken zijn gecompliceerder geworden.
O, god. Wie ben jij? En wat ben jij?
Nu moeten we ons afvragen:
Haten mensen je omdat je slecht bent?
Of ben je slecht omdat mensen je haten?
Hallo, Velma. Ik ben Scrappy.
Oké, alle leerlingen zijn er op twee na:
Velma Dinkley en Theodore P. Butt Sack, die er als grap op staat.
Velma is meegenomen door de moordenaar.
Wie gaat dit mysterie nu oplossen?
Maak je geen zorgen.
Don en het leger gaan Velma zoeken.
De politie werkt graag met ze samen, zodat ze niet worden afgeremd...
door een piswedstrijd zoals in een actiefilm.
Blijf kalm, allemaal.
De privésector is gearriveerd om Velma te zoeken.
Ga weg, William. Dit is een militaire zaak.
Wat zeg je? Ik hoor je niet zonder megafoon.
De privésector is geen partij voor het Amerikaanse leger.
En de rijke vriend van m'n ex zal m'n dochter niet eerder vinden dan ik.
Vooral omdat William Diya al ten huwelijk vroeg...
voordat Aman mij vroeg.
Dat heeft hij nog niet gedaan. Ook al heb ik z'n kind gebaard.
Hou op. Dit is belachelijk.
Het enige wat nu telt, is Velma redden.
En William heeft de grootste megafoon.
Inderdaad, en hij deed als eerste een aanzoek.
Misschien lossen volwassenen ooit een mysterie op...
maar niet vandaag. We moeten Velma zelf vinden.
Ben jij de gemene supersoldaat? Een pratende hond die Scrappy heet?
Hoe kan dat? - Hoe dat kan?
Puppy-power. En hypermoderne technologie.
Vooral hypermoderne technologie, als ik eerlijk ben.
De speaker van de Baby Babbelbox.
Het leger verbond die met je kwade brein.
Ja, maar ik ben niet slecht. Ik heb die mannen niet vermoord.
Scrappy Dappy Doo.
Maar die rare uitbarstingen geven me een onprettig gevoel.
Dat zeiden de slachtoffers ook voor ze vermoord werden.
Het zijn geen rare uitbarstingen.
Het zijn slogans. - Slogans?
Ja, ik moest bemoeizieke kinderen aanspreken...
zodat ik kon infiltreren.
Maar je woont in een hol...
met een verslaafde vrouw op de achtergrond.
Typisch schurkachtig. - Ze is niet verslaafd.
Ze herstelt van het busongeluk. Er zouden geen gewonden vallen.
Ik wilde alleen je aandacht trekken. - Waarom?
Omdat je al één seriemoordenaar hebt gepakt.
Ik heb hulp nodig om degene te pakken die mij erin luist.
Brigadier Don, Gigi's vader.
Don? Ik hou van verrassende wendingen.
Maar ik kan niet geloven dat Don de moordenaar is.
Ik kan het je laten geloven.
Maar om te bewijzen dat ik onschuldig ben, mag je gaan.
Onthoud wel dat er een tijd was dat niemand je geloofde...
dat je moeder ontvoerd was... - Help.
Ik zit weer vast. - Op dezelfde plek. We lopen rondjes.
Waarom loopt Fred voorop? - Iemand duwt me steeds naar voren.
Wat? Niet waar.
Daar is iemand. Velma?
Ik vind schrikmomenten goedkoop.
Daar ben je. - Oma?
Door de jacht op Velma snuffelt het leger rond in het gesticht.
Ik moet hier weg. Is m'n oude lab in je kelder er nog, Fred?
Of is het nu een sekskelder?
Het personeel heeft er seks, maar ze vinden het er fijn.
Hoe wist je waar we waren? - Ik heb het verteld.
Ik werk stiekem voor dr. Perdue omdat Freds moeder een geest is.
Ik dacht dat Norville hallucineerde. Het was een heel verhaal.
Ik ben verdwaald, ik ga hier dood.
Wil je wat water? - Vermoord me nou maar. Alsjeblieft.
Ik wil alleen dat je luistert naar mijn...
kant van het verhaal. - Prima.
Maar niets zal me laten denken:
Verdorie, dat alles verandert. - Ik snap het.
M'n verhaal begint twee jaar geleden.
Toen ene oom Scoobi foto's maakte van m'n moeder...
die dr. Perdues dagboeken las. Dat zei Don.
Zei Don ook dat oom Scoobi nu vermist wordt?
Verdorie. Ik bedoel, ga door.
Twee jaar geleden overtuigde oom Scoobi het leger ervan...
dat een vroegwijze puppy de perfecte manier zou zijn...
om bemoeizieke kinderen in de gaten te houden.
Iedereen kwam met andere eigenschappen...
waardoor ze meteen van me zouden houden.
Maar er was onenigheid.
Moet hij echt onoverwinnelijk zijn?
Een supersoldaat die makkelijk te doden is...
is veel logischer.
Zo werd ik geboren uit 'scraps' van dr. Perdues dagboeken.
Oké, tijd voor de riem.
Daarom heet je Scrappy.
Nee, Scrappy is een combinatie van 'shitty' en 'crappy'.
Don gaf me die naam toen we verkeerd begonnen.
Ik at z'n sneakers op. - Kom op, zeg.
Ik kreeg m'n eigen paren sneakers. - Dat formulier heb ik.
Als dit dezelfde sneakers zijn als die van Don...
Viel hij me aan op het kerkhof?
Ja, Don was wel boos dat ik op z'n sneakers kauwde...
maar dat iedereen dol was op m'n slogans, onoverwinnelijkheid...
en energie maakte hem langzaam gek.
Don dwong de anderen een petitie te tekenen om van me af te komen.
Dus Don gaf de mannen een onprettig gevoel, niet jij.
Daarom zei hij dat m'n pa de zaak moest laten rusten.
Maar toen niemand z'n petitie wilde tekenen...
besloot hij hen te vermoorden en mij de schuld te geven.
Dat is geen verrassing.
Als mannen mensen een onprettig gevoel geven...
Waar rook is... - Is vuur.
Maar was dat genoeg om jou voor moord te laten opdraaien?
Velma, waar ben je? Ik ben bang...
dat William je eerder vindt.
Je hoeft me niet te helpen.
Als je me niet gelooft, mag je gaan.
We waren het toch eens dat moeder geen geest was?
Hoe kennen jullie elkaar? Is er een app voor oude mensen?
In m'n hersenonderzoek vermoedde ik al lang...
dat het menselijk bewustzijn na de dood voortleeft.
Toen ik m'n hersenen in Daphne stopte, merkte Amber dat.
Dus huurde ik ze in om te kijken of je hallucinaties...
Victoria's bewustzijn waren, oftewel een geest.
Verdorie. - Moeder? Hoe zit m'n haar?
Vals alarm. Het is Velma maar. - Velma.
Ik heb je gevonden, als eerste.
Godzijdank. - Ik moet nu gaan.
Stuur dr. Perdue naar Freds kelder. Ik blijf bij Velma.
Wat is er gebeurd?
Alles ziet er gelukkig normaal uit.
Hoe ben je aan de moordenaar ontsnapt?
Na het ongeluk liep ik verdwaasd door het bos...
als in een parfumreclame.
Dus de moordenaar loopt nog vrij rond, maar belangrijker is...
dat ik Velma als eerste vond en niet afging bij William.
Deze keer niet.
Nooit. Diya weigerde z'n aanzoek.
Dit is misschien niet het beste moment...
maar toen ik zag hoe William Velma zocht alsof ze z'n eigen kind was...
Meer dan m'n eigen kind.
Fred dwaalde een maand door ons doolhof.
Het punt is, William...
als het aanbod nog geldt en Velma het goedvindt...
accepteer ik je aanzoek.
Velma, je mag nee zeggen.
En? - Nou, mam...
als William je gelukkig maakt, moet je het doen.
Velma, kom mee. We halen bubbelthee als ik je mag ondervragen.
Ik bedoel: met je mag praten.
Ik ga met m'n moeder mee.
Ze is net verloofd en heeft geen vrienden om het te delen.
Mam, ik ga naar huis met pap en Don.
Drie uur geklets over de NBA zal me helpen inslapen.
Wat is er echt aan de hand?
Je bent zo relaxed over je moeder en William.
Je zou alleen Rahul Kohli accepteren als stiefvader.
Door dit huwelijk kan m'n nieuwe vriend z'n naam zuiveren.
Nieuwe vriend? - Hallo.
Je hebt een breinruilmachine en we hebben er weinig mee gedaan.
Misschien had je het te druk met het verbergen van een geest.
Ik verberg niets. Het is maar een theorie.
M'n vader en Diya zijn verloofd. - Wat?
Dus Don is de moordenaar...
maar hij probeert deze pratende hond erin te luizen?
Verdorie, hè? - Nee, het slaat nergens op.
Waarom gaf Don dan eerst de heksen en toen alle vrouwen de schuld?
Ik ben de seriemoordenaar. - Daar had ik niet aan gedacht.
Voor je 'verdorie' zegt, ik kan het uitleggen.
Don wees mij pas aan als moordenaar...
toen de lijkschouwers dood waren. Toen zijn oom Scoobi en ik gevlucht.
Het leger gaf heksen en vrouwen de schuld...
zodat niemand ze in verband bracht met hun geheime project.
Oké, maar ik heb één vraag: Wie is oom Scoobi?
Ik heb hun gezicht nooit gezien.
Maar ik ben een hond. Ik zie met m'n neus.
O ja, natuurlijk.
Dit is gestoord. Scrappy is duidelijk de moordenaar.
Hoe kun je hem geloven? - Omdat ook niemand mij geloofde...
toen ik zei dat mama ontvoerd was en dat ik Brenda niet had vermoord.
Oké. - Even ter informatie:
Ik kan jullie nog wel horen. Ik ben een hond.
Dus we zorgen dat Don toegeeft dat hij de moordenaar is...
en vertelt waar oom Scoobi is.
Scrappy is onoverwinnelijk. Waarom pakken we Don niet gewoon?
Omdat Dons bewakers gewapend zijn met m'n enige zwakte: stofzuigers.
Maar dankzij de verloving van m'n moeder...
kunnen we Don isoleren op datgene waar sociopaten van houden:
een vrijgezellenfeest. - Voor William?
Nee, voor m'n pa. We gaan zorgen dat hij Sophie ten huwelijk vraagt.
Mag ik mee? Ik ben dol op aanzoeken.
Ze zijn een combinatie van romantiek en strijden om likes op social media.
Eigenlijk wil ik dat jij...
hier bij mij blijft. - Wat? Waarom?
Voor het geval Velma iets doms doet, zoals me verraden aan die bewakers.
Honden voelen energie aan en ik word zenuwachtig van jullie.
Ik snap het. Tot over een uur. - Wacht. Ik weet het niet, hoor.
Geen zorgen, het komt wel goed. - Ja, hoor.
Als ze op tijd terug is.
Achtervolgde je me?
Dat doen levende, witte vrouwen ook al.
Alleen omdat ik dacht dat ik een hallucinatie was.
Toen ik besefte dat ik een geest was, besloot ik van Fred...
de man te maken die hij moest zijn.
Daarom liet je me de groep leiden in het bos...
en vrienden worden met slimme mensen zoals Norville in Sacramento.
Maar niets werkte. En nu trouwt je vader met die softie, Diya.
Je bent verdoemd, Fred. En ik dus ook.
Ik weet wel iets wat zou kunnen werken: een knuffel.
Wat ik nu ga zeggen, klinkt gek, maar nu mama verloofd is...
moet je Sophie snel een aanzoek doen. - Weet ik. William zet me voor schut.
Ik heb haar net gevraagd, maar ze zei nee.
Wil je deze snoepring hebben?
Nee. En waarom zei ze nee? - Vanwege jou, Velma.
Op de een of andere manier ben ik echt om je gaan geven.
Wat? - Ik ben net zo verbaasd als jij.
Ik dacht dat ik een boze stiefmoeder kon zijn.
Maar voor ik trouw, moet ik weten dat je ook om mij geeft.
Wil je een e-card van een gratis e-card service?
Prima. En dan nu het vrijgezellenfeest.
Nee. Aman heeft 'emotionele huwelijkse voorwaarden' opgesteld.
emotionele huwelijkse voorwaarden
Waar blijf je?
Serieus, Sophie? Je leek me geen type voor huwelijkse voorwaarden.
Punt één: Geen onbeschofte opmerkingen.
Dat is onze dynamiek. - Eén onbeschofte opmerking per dag?
Twee als haar haar slecht zit. - Oké.
Punt twee: Als Sophies familie belt...
zeg je dat ze 'niet beschikbaar' is en niet 'dood'.
Ik zeg gewoon ja op alles.
Dus je gooit geen lege blikjes meer naar Sophies hoofd?
Je noemt haar geen 'wijf' meer?
Je niest niet meer schreeuwend en gebruikt geen rare woorden mee?
Alleen als ze je bedriegt. - Prima.
En geen grappen meer over Sophies rare klokkencollectie.
Ja. - Dan trouw ik met je.
Maar wel voor William en Diya.
Don, ze heeft ja gezegd. - Geweldig.
Gefeliciteerd. Je hebt die rijke man afgetroefd.
En dan nu het vrijgezellenfeest. - Dat ga jij niet organiseren.
Heb je wel een cocaïnedealer?
Het is een voorwaarde dat Velma het organiseert.
Sorry dat het zo lang duurde, maar het feest gaat door.
Alles is in orde. Scrappy is niet de moordenaar.
Waarom kijkt hij dan alsof ik een kippenpoot ben?
Honden gaan er dood aan. Hij is bang.
Als je me niet meer als onderpand gebruikt, ben ik weg.
Succes. - Daphne, doe niet zo.
Je liep geen gevaar. Scrappy is onschuldig.
Bedankt, Velma. Je bent m'n ontwormingsmiddel.
Je weet precies hoe je me gerust kunt stellen.
Een knuffel. Dat was grappig, Fred.
Ik zei toch dat knuffels kinderen zwak maken.
Nee, pap en ik knuffelen nu vaak. Ik voel me zelfverzekerder dan ooit.
Het enige wat ik voor kerst wil, is een mesh shirt.
Echt? Zelfs als ik zou willen, is er één probleem.
Je kon me wel duwen. - Dat voelde vast belangrijk.
Wat als je mijn lichaam gebruikt? Dan kun je hem omhelzen.
Laat me dan over het plafond lopen voor m'n profielfoto.
Het is het proberen waard, denk ik.
Ik wil verder. Silvio Berlusconi is me een drankje verschuldigd.
Maak een video. Dan kan ik het herbeleven met kussens.
Wat gebeurt er?
Wat gebeurde er? - Wacht, natuurlijk.
Misschien kan een brein niet twee bewustzijns tegelijkertijd aan.
Net als dat Beyoncé en Rihanna niet kunnen samenwerken.
Dat is het. Als een brein maar één bewustzijn kan hebben...
weet ik hoe ik een man van je kan maken, Fred.
Moeder, wat doe je?
crimineel therapeut
Dit had ik nodig.
Ik praat altijd met m'n beveiligers in Project Scoobi-labs...
of, erger nog, met m'n familie.
Absoluut. Maar waar zijn we? - Waar we zijn?
Bij de stripclub. - De stripclub?
Je bent m'n dochter. Het is raar en lui.
Dit hebben we al eens gedaan. - Nu is het anders.
Cocktails, lapdansen, een sexy meid die uit een taart springt...
Wacht even. Taart?
Ik ben op bruiloftsdieet. We doen mee.
Laat dat dansen maar zitten, papa wil taart.
Ik zie de red velvet al vanonder het glazuur.
Tijd voor wraak. - Shitty Crappy?
Velma, wat heb je gedaan?
Hou op. We willen alleen een bekentenis...
en weten waar oom Scoobi is. - Sorry Velma, ik ben de moordenaar.
Daar kan ik niets aan doen.
Project Scoobi heeft me gemaakt tot wie ik ben.
Dus wie is de echte schurk? Zij of ik?
Jij. Jij hebt hun piemels eraf gebeten.
Maar zonder hen was ik er niet.
Ik probeer dat piemelbijten te verdringen.
Heb je medelijden met me? - Helemaal niet.
Je bent een monster en ik wist het de hele tijd al.
Dus hou op met zeuren en laat me genieten van je ondergang.
Meiden, toe maar. - Wat? Nee.
Nee. Laat het ophouden.
Of vermoord me. Alsjeblieft, vermoord me.
Kan iemand uitleggen wat er aan de hand is?
Krijg ik nog taart of niet?
Moeder, wat doe je?
Ik ga jou uit de weg ruimen en je lichaam overnemen.
Dan ben jij een geest en ik de man die jij zou moeten zijn.
Je zult het leuk vinden.
Nee, ik zal het haten.
Want ik haat jou. Ik heb je altijd gehaat.
Je hebt niets meer over me te zeggen. Ik ben een man in m'n eigen lichaam.
Dus ga weg.
Waarom lach je?
Het is je gelukt. Ik ben klaar om verder te gaan.
Als je tegen mij op kunt, kun je alles aan, Freddy.
Vandaag ben je een man. Vaarwel, m'n lieve prins.
O, god. Wat gebeurt er? Het brandt.
Laat het ophouden. Dit is jouw schuld, Fred.
Oké, nou, ik moet uitpakken.
Had jij dit allemaal gepland, Velma? En toch vergeet je Vaderdag altijd?
Vanaf het moment dat ik Scrappy zag, wist ik dat hij slecht was.
Ik zei het hem zelfs. Z'n hol, z'n uitbarstingen...
z'n bek vol vlijmscherpe tanden.
Het ergste was dat ik me onprettig voelde bij Scrappy.
Maar hij moest me vertrouwen.
Daarom schoot ik te hulp. - Daphne? Hoe dan?
Hoe? Het was makkelijk.
Velma 'viel flauw' om me te vertellen wat er aan de hand was.
Toen Velma haar plan had bedacht, moest ik aan haar twijfelen...
zodat ze Scrappy kon bewijzen dat ze hem geloofde.
Je hoeft alleen nog maar 'verdorie' te zeggen...
voor de politie je in de cel gooit.
Dat denk jij, Velma. Ik heb vrienden in de bak.
Je wilt genieten van m'n ondergang, maar dat zal niet gebeuren.
Ik ga nu de bak in, maar je zult zien dat alles...
van je ontvoering tot Dons bekentenis...
een afleidingsmanoeuvre was...
om voorgoed met oom Scoobi te kunnen ontsnappen...
en nooit meer gevonden te worden.
Verdorie.
Of moet ik zeggen: Snappy Dappy Doo?
Ik kom voor het vrijgezellenfeest.
Wauw, taart. Mooi.
Je hebt het dus gevonden. En hoezo zijn de lijken te ver heen?
Zeg maar tegen Scrappy...
dat ik z'n brein zo in een van de meisjes kan overzetten.
Vertaling: Shirley Delnoy-Messak Iyuno