Kathang isip ang karakter at pangyayari sa series.
Ligtas na kinunan ang bata nang may guardian.
- Takbo! - Tulong!
Naku hindi!
Okay ka lang?
Okay ka lang. Okay ka lang? Okay ka na ngayon.
Hala grabe.
Lola, lumayo ka na, ngayon na!
Bakit ako lalayo? Ito ang tahanan ko.
Mamamatay ka 'pag 'di ka lumayo.
Si Tito…
Si Tito Gungtan…
Ipinagpalit ko na ang lahat ng mga bata.
Umalis ka na. Pumunta ka sa kabilang ibayo.
Lumayo ka hangga't kaya mo,
sa lugar na hindi ka mahahanap ni tito.
Kumain na tayo.
Mula umpisa alam mo ang lahat?
Alam mo… Pero bakit?
Bakit mo ginawa 'yon?
Napakahina mo.
Natatakot ako na bigla ka na lang lumayo.
Nasasaktan ka dahil sa kasalanan ng magulang mo.
Naaalala ko ang mga kasalanan ko 'pag nakikita kita.
Napakabigat sa puso ko.
Kaya nga
gusto kong mabuo bawat piraso ng puso mo nang minsan.
Para maging malakas ka.
Gusto kitang alagaan
gaya no'ng panahong 'di ka pa nasasaktan.
Pero
'pag babalikan kung anong nasa loob ko
ay hindi ko kasalanan.
Ikaw.
Kawawa kong apo.
Kasalanan kong lahat.
Hindi man lang
kita naalagaan, nag-iisa ka lang.
Paano ko maalis ang lahat nang kasalanan ko?
Anong sinasabi mo?
Hindi ko inaalala 'yon.
Ang Lola mong 'to…
…ay namuhay dito mula nang mabuo ang Tamra.
Alam mo ba kung paanong binuo ang Tamra?
Ang Tamra ay binuo ng mga lola.
Ang bawat nakatira dito
ay may lola.
Kapag ang mga apo ng mga Lola ay tumanda na,
at maging lola na din,
sila ang papalit dito sa isla
at mangangalaga buong buhay nila.
Yeom-ji,
bata ka pa,
sa tingin mo nasasaktan ka masyado,
anomang oras ay masasaktan ang puso puso mo.
Pero isang araw,
ay magiging lola ka din at yayakapin ang Tamra nang mas higit pa.
Kinupkop kita no'ng nakatira ka sa kalye.
Umaasa akong gano'n din ang gagawin mo at ibabahagi mo sa ibang bata ang saya.
Iyan ang pangarap ko.
Tito.
Sorry, Tito.
Pero alam ko nang lahat ngayon.
Alam ko kung nasaan ang ibang Hareubang.
Hindi mo na kailangan si lola ngayon, 'di ba?
Ako lang ang kailangan mo!
Hindi niya ba sinabi sa 'yo ang tungkol sa Law of Causality?
Bata lang din ako.
Hinihiwa ng sakit ang buong katawan ko
na 'di ko masabi ang pagitan ng langit at lupa no'ng araw na 'yon.
Sa lugar na 'yon,
kasama namin si Geum Baek-ju.
Ano?
Ang mga batang nawalan at namatayan ng mga magulang.
Iyon ay malinaw na pamamaslang.
Alam ni lola lahat pero nagbulag-bulagan siya.
Panahon nang pagbayaran niya ang mga kasalanan niya.
Okay,
hindi ako aalis.
Hahayaan ko siyang sumama sa 'tin.
Tito…
Nakalimutan ko
na tao ka lang din.
Irerespeto ko ang gusto mo.
Kaya
dapat mo ding tanggapin ang kahihinatnan.
Van.
Nakita mo 'yon? Nakita mo, 'di ba?
Sa tingin ko kaya ko kaunting praktis pa.
Kaya kong buuhin ang harang.
- Tumigil ka. - Ano?
Sandali. Kaya ko nang bumuo ng harang.
Please, teka lang.
Sandali. Sige na!
Sinasabi kong kaya ko nang bumuo ng harang.
Huwag mong gawin. 'Di mo kailangang gawin.
Bakit? Sige na!
Bakit? Anong nangyayari?
Kausapin mo ako.
Hindi mo sasabihin?
Umallis ka na lang.
Hindi ko 'to gusto.
Ano ang hindi mo gusto?
Ayaw kong mawala ka.
Lola.
Lola!
Welcome.
Ms. Geum Baek-ju.
Gusto kong bumalik ang anak ko.
Tingnan ko.
Walang hiya ka!
Inilayo mo ang anak ko
para lang ipakita ang walang kwentang bagay na 'to?
Anong sabi mo, anak?
Napakahusay, maraming anak ang inalagaan mo.
Pero
hindi na mabilang. Kung gaano karami ang pinatay ko?
Dapat subukan mong magligtas kahit isa.
O kaya ang isang nakikita mo.
Apo!
Lola… tumakbo ka na.
Pakawalan mo siya, ngayon na!
Alam mo ang gusto ko.
Sabihin mo kung nasaan ang ibang mga bata.
Saksakin mo ako.
Sa gano'ng paraan pupunta sa mga bata ang espiritu ko, 'di ba?
Apo!
Alam ko na.
May paraan.
Itutuloy ba natin kung saan tayo natapos?
Hayop ka,
napakarami mong kasalanan.
Kaysa si lola…
…ako ang patayin mo.
Gawin mong kapalit si lola.
Kung 'yan ang hiling mo.
Kung gusto mong iligtas ang batang nasa harapan mo,
bakit 'di mo pakawalan ang mga batang dati nang patay?
Kahit sa batang 'to ay wala na akong panahon.
Kaya sabihin mo.
Hindi!
Lola…
Humahagulgol na si Baek-ju.
Nagmamakaawa na ang harang na bato.
Siyempre.
Nakikinig ang mga anak sa ina.
Dapat makinig sila sa iyak ng ina nila.
Kung gano'n, ngayon, dapat pa bang umiyak ulit?
Nakikita kong wala kang pagsisi sa mga mata mo.
Hayaan mo na si lola.
Gusto mo nang matapos ang buhay mo.
Dahil sa 'kin kaya nagkaro'n ka ng halaga.
Tama ka.
Pero ngayon,
Nagsisisi akong nakilala kita.
Nandito ang taong nakita ko sa propesiya.
Napakadilim ng kalangitan dito.
Nahahalata kung nasaan ang mga masasama.
Anong ginagawa mo dito?
Lola.
Okay ka lang?
Samahan mo si Yeom-ji sandali.
Sa ganitong pagkakataon ko pala makikita ang batang pari.
Kilala mo ako?
Mas kilala ko ang kapatid mo kaysa sa 'yo.
Anong gagawin mo diyan?
Anong dapat kong gawin?
Iniisip kong dapat ko nang iligtas si Won Mi-Ho,
at kasabay na ding makapaghiganti.
- Mabibigo ka pareho. - Malalaman natin 'yan.
Kahit ano pang gawin mo,
maglalaho ka nang 'di man lang ako nahahawakan.
Mayro'n pa pala akong gustong sabihin sa 'yo.
Anong masasabi mo? Gusto mo bang marinig?
Gusto mo ba?
Malamang, pinupunuan mo ang tawag ng Panginoon sa paglaban mo sa 'kin.
Pero ang Diyos mo ay walang pakialam sa kahanga-hanga mong pag-iisip.
No'ng inalis ang organ mo,
no'ng naging mapagnasang demonyo ang kapatid mo,
at no'ng pinatay mo ang kapatid mong mapagnasang demonyo,
nasaan ang Diyos mo?
Sige na, napakadaldal mo.
Hudas ang lahi mo, sigurado.
Ang madaldal ay traydor na halimaw.
Tama na 'yan.
Sa nakikita mo, 'di ako tulad ni Van.
Yeom-ji…
Lola…
Yeom-ji…
Anong ginawaga mo dito? Tumakbo ka na.
Uulitin ba natin?
Tumigil ka.
Ako na lang ang patayin mo.
Lola!
Tito.
Tumigil ka.
Pinaiiyak mo ako.
Pareho lang ba kayo o ano?
Tama na.
Sasabihin ko nang lahat. Tama na.
Kasalanan ko,
wala akong pakialam sa lungkot o sama ng loob mo.
Ilabas mong sama ng loob mo sa 'kin.
Manahimik ka.
Itigil mong paggawa ng kasamaan mo sa mga inosente.
Isang araw, sa huli
ay malalaman mong ang galit mo ay walang kabuluhan.
Ngayon ay nag-uusap tayo.
Baek-ju.
Gusto kong magpasalamat sa 'yo.
Bagaman, hindi mo nilinaw ang Law of Causality?
Ito na ang pagkakataon mo.
Nagbulag-bulagan ka.
Dapat ka nang hatulan.
Lola!
Halika.
Van.
Ano ito…
Alisin mo 'to.
Naririnig mo ba ako? Alisin mo 'to!
'Di ko malalabanan si Gungtan 'pag kasama kita.
Van, please alisin mo 'to. Ha?
Van.
Van!
Alisin mo 'to, please. Van!
Johan.
- Kumusta si Mi-ho? - Okay naman siya.
Mabuti.
Puntahan mo si Ms. Geum Baek-ju, ngayon din…
Babalik ako.
Dito ka lang.
Lola.
Bakit nagpakita ka pa?
Lola…
Bakit ka nandito?
Dapat…
Dapat pinoprotektahan mo siya.
Okay lang. Ligtas si Won Mi-ho. Okay.
Pinarusahan na ako
sa pagbubulag-bulagan ko sa 'yo dati.
Huwag mong sabihin 'yan.
Sa 'yo ako nag-aalala at sa batang 'to.
Malungkot ako iiwan ko na kayo.
Lola.
Okay lang. Magiging maayos ang lahat, Lola.
Lola…
- Hindi, Lola! - Lola.
Hindi!
- Lola. - Hindi!
'Wag mo akong biruin, imulat mong mata mo.
- Lola! - 'Di mo ako pwedeng iwan nang ganito.
Lola!
- Hindi! - Lola.
- Hindi, Lola! - Lola?
Lola!
- Hindi! - Lola?
Lola!
Van.
Lola.
Van.
May sasabihin ako sa 'yo.
Sa tingin ko sa ngayon ikaw lang ang makakatulong kay Won Mi-ho.
Ang dahilan kaya hindi siya nagiging si Wonjeong…
Ang dahilan kung bakit 'di nabubuhay ang kapangyarihan niya…
Sa loob mo,
ay mayro'ng marble na ang tawag ay Magic Marvel.
Sinabi kong dapat may lumiwanag sa kalooban mo, 'di ba?
May bagay na nasa loob mo.
Ang Magic Marvel.
Oo, naaalala ko. Ang Magic Marvel.
Sinabi sa 'kin ni Ms. Geum Baek-ju ang tungkol do'n.
Ang kapangyarihan para makabuo ng harang ay nasa loob ng marble na 'yon.
- Pero, wala pa sa 'kin-- - Tama ka.
'Di pa lubusang nagigising ang kapangyarihan.
Dahil ang marble na 'yon ay hindi buo.
Anong ibig mong sabihing hindi buo?
Pumasok sa katawan mo ang piraso ng basag na marble.
mas maliit pa sa alikabok do'n nag-umpisa ang lahat.
Hindi si Mi-ho,
kundi ang Magic Marvel na nasa loob niya
ang hindi buo.
Iyon ang dahilan kung bakit mahina si Van 'pag malapit siya sa 'yo.
'Pag nasasaktan ka niya
saka nabubuo ang enerhiya ng Magic Marvel dahil sa inyong dalawa.
Bumabalik ang lahat nang nawala sa kaniya bilang tao.
Anong nawala kay Van?
Ang puso niya.
Pati ang pagtingin niya sa 'yo.
Kung ganoon?
Anong dapat kong gawin?
Van.
Alam mo ang naging dahilan. Dapat alam mo rin ang dapat kong gawin.
Dapat kang mamili.
Kung ibibigay mo kay Mi-ho ang piraso ng Magic Marvel na nasa ' yo,
magiging…
Hindi na ako magiging tao kailanman.
Tama.
Parang tubig na raragasa sa isang pagkakataon.
ang kapangyarihan ng mapagnasang demonyo ay biglang sasabog.
Wala nang bawian, at wala nang makakapigil sa kanila.
Pero mabubuhay si Won Mi-ho 'pag ginawa ko 'yon?
Paano kung 'di ko tanggapin ang piraso ng bato?
Kung susubukan kong buuhing mag-isa ang harang,
anong mangyayari kung ganoon?
Mabubuo ang Magic Marvel.
Dahilan para masunog ang kaluluwa mo.
Ikamamatay mo.
Kung ganoon, ibig mong sabihin ay…
Posible 'yon.
Kahit ako lang mag-isa.
Kaya ko.
Kayang kong buuhin ang harang kahit walang piraso ng marble na kay Van.
Iyon lang ang paraan para manatiling tao si Van.
Hindi siya makukulong sa harang.
Pero ikaw…
Kung posible 'yon,
tapos na.
Iyon ang kailangan ko.
Lola.
Iiwan kitang kasama ang lahat ng pasanin.
Bakit ganyan ang mukha mo?
Tingin mo ba 'di patas na mamahinga akong 'di ka kasama?
Napakatagal nang panahon.
Kung titiisin ko pa ang mga panahong 'to nang mag-isa,
wala nang katapusan ang bigat at kalungkutan sa puso ko.
Pero salamat sa 'yo at kay Yeom-ji,
naging masaya ang mga sandali ko.
Salamat na lagi kang nasa tabi ko.
Salamat, Van.
Salamat sa lahat.
Magpahinga ka na. Susunod din ako agad doon.
Lola.
Ano 'yon?
Ms. Geum Baek-ju?
Wala na tayong panahon.
Sorry sa mahirap at sapilitang desisyon para sa 'yo.
Won Mi-ho.
Sa wakas…
Patayin mo ako.
Alam mo ang lahat nang ginawa ko kay lola.
Kaya pakiusap patayin mo ako.
Pagbabayaran mo ang ginawa mo.
Sapat sa ano mang ginawa mo. Tama na 'yon.
Ang kamatayan ni lola
ay kagustuhan niya,
at 'yon ang kapalit nang pinili niya.
Van…
Kaya mamuhay ka sa paraang paano ka namuhay kay lola
at sa paraang gusto niyang mabuhay ka.
Mamuhay ka paraang 'yon.
Iyan ang kapalit na dapat mong pagbayaran.
Van!
Huwag kang mamamatay! Dapat bumalik kang buhay!
Okay?
Narinig mo ako, Van?
Mukhang dapat huminto ang mundo.
Pati ang oras, at tunog,
nawala na ang lahat.
Alam ko ang buhay ko, mukhang 'di matatapos sa lugar na 'yon,
nalalapit na ang katapusan.
Dapat na akong pumunta kung saan nandoon siya.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Lei Diane Dimaano