Kathang isip ang karakter at pangyayari sa series.
Ligtas na kinunan ang bata nang may guardian.
Gusto mo bang marinig ang kwento noong unang panahon?
Ito ay kwento no'ng unang panahon no'ng nasa India pa ang Buddha.
Noong panahong 'yon ay may taong tinatawag na si Angulimala.
Siya ay isinumpa,
makakalaya lang siya sa sumpa 'pag siya ay pumatay ng 1,000 na tao.
Bawat taong makita ni Angulimala ay pinapatay niya
pumatay siya ng 999 na tao.
Kaya isang huling tao na lang ang dapat niyang patayin.
Pero sa lahat nang tao,
ang nanay niya, na naghihintay sa kaniya para batiin siya ang nasa harap niya.
Kaya dapat patayin ni Angulimala ang nanay niya bilang pang 1,000 na tao.
Kaya noon…
ang Buddha na nakakaalam tungkol do'n ay nagpakita kay Angulimala
at pinigilan siyang patayin niya ang nanay niya.
Mula noon, nagmuni-muni si Angulimala sa lahat nang nagawa niyang mali,
at tumutok sa pagpapraktis.
Kahit saan siya pumunta ay binabato at tinatawag siyang mamamatay tao.
Pero ang Buddha…
ay sinabi sa kaniyang mararanasan niya ang dapat niyang maranasan sa impiyerno
at dapat niya itong kayanin.
Pagkatapos niyang kayanin ang masakit na karanasan,
narating ni Angulimala ang kalikasan ng Buddha, papasok ng nirvana.
Kung gano'n ang sitwasyon… tingin mo mapapatawad tayo tulad niya?
Oo.
Dahil pareho kayong galing sa impiyerno,
na mas masakit pa kaysa sa ibang impiyernong naranasan ng iba.
Hesus, walang kamatayang pari,
manatili nawa sa iyong sagradong puso ang paring ito
nawa ay walang makalapit sa kaniya.
Protektahan niyo ang paring ito.
Johan, pinasan mo na ang napakabigat na pasanin.
Ako naman ngayon ang magpapasan ng krus.
Ibabalik ko sa 'yo ang dignidad sa buhay ko.
Mister.
Wala ka pa ring ingat.
Ano ito? Mukhang lalaban ka sa mapagnasang demonyo.
Dapat mong protektahan ang sarili mo, Miss.
Ito ang mga pilak na bala na may holy water.
Maaasahan talaga kita lagi.
Gungtan.
Won Mi-ho.
Dapat tumakbo ka na.
Mam…
Sa huli malalaman mong…
maling-mali ang desisyon mo.
Sariwa ang hangin dito sa isla ng Jeju, tama?
Huminga ka nang malalim.
Dahil ibabalik ulit kita sa impiyerno.
Masarap bang bumalik doon?
Papatayin kita ngayon din.
Saan ka ba nagpupunta?
Ang bilin ko ay protektahan mo si Miss.
Medyo naging abala ako.
Van, okay ka lang?
Sorry, ngayon lang ako.
Van.
Kailangan ko nang umalis.
Oo, alam ko na.
Protektahan mo ako para makarating ako doon at makabuo ng harang.
Magagawa mo 'yon, 'di ba?
Oo naman magagawa ko.
May bisa pa rin ang kontrata natin.
Bilisan mo't buksan ang lagusan.
Masyadong nagmamadali.
Dapat 'di ka magkamali at sundan mo akong mabuti.
Miss, please mag-iingat ka.
Ikaw din, Mister.
Johan!
Johan.
Okay ka lang?
Ako ang dapat mag-alala sa 'yo ngayon.
Okay ka lang?
Oo siyempre. Sino ba ako sa tingin mo?
Dapat umalis na ako para buuhin ang harang.
- Sasama ako sa 'yo. - Hindi.
Pakipigilan mo sila kasama si Van.
Hanggang mabuo ko ang harang.
'Wag kang mamamatay o masasaktan, naintindihan mo?
Umalis ka na.
Ako nang bahala dito.
Inaasahan kita.
Won Mi-ho.
Kaya mo ito.
Paano para hindi ka matakot?
Dagdag sa kasalukuyang mong buhay, kasama ang alaala ng nakaraan mo,
magiging mabigat na dalahin 'yon.
Lola…
Kaya mong pigilan 'to ngayon.
Alam mong 'di mo ako kayang talunin, 'di ba?
Hindi ko intensyong patayin ka.
Magkapareho lang tayo.
Nagalit ka sa mga taong ginawa tayong ganito,
at inayawan mo din ang isla.
Hindi ka tagapangalaga ng islang 'to.
Nakulong ka sa islang 'to dahil sa babaeng nakakasuklam.
Itikom mong bibig mo.
Sayang lang…
Matapos ang lahat 'di mo naisip na niloko ka.
Bumalik ka sa dati at tapusin natin 'tong dalawa.
Ang mala-impiyernong islang 'to.
Johan.
Johan!
Tinawag mo ako?
Pwede bang pigilan mo siya sandali?
Hindi na ako magtatagal.
Babalik ako agad.
Nandito ka para ibahin ang lugar ng kamatayan mo.
'Di ko akalaing makikita kita ulit.
Dahil sa isang tao 'di ko kayang manatiling may karamdaman.
Ganoon ba?
Bumalik ka mula sa bingit ng kamatayan.
Iniisip ko kung mababago mo.
Salamat sa 'yo kasi naging malinaw ang misyon ko.
Hindi ako sumusunod sa landas na 'to para umayon sa Panginoon.
Ang ibig kong sabihin ay…
kahit na ibalik ng Diyos ang pahayag,
Gagawin ko pa ring…
protektahan ang mga tao ko.
Pinapatawa mo ako, kawawang nilalang.
Pwes, galingan mo.
Van!
Ayaw kong mawala ka dahil sa pagbuo mo ng harang.
At ayaw ko ring
mawala ka gaya nito.
Alam mo ang tungkol do'n?
Naaalala mo ba ang sinabi mo sa 'kin?
Sinabi mong ito ang kapalaran ko. Kaya dapat kong labanan kung kaya ko.
Tama ka.
Ito ang kapalaran at pasanin ko.
Walang lugar para sa 'yo do'n.
Alam mo na dati 'yan.
Katulad din nila ako.
Nakatakda na ang kapalaran sa oras na dumaloy ang dugo nila sa 'kin.
Won Mi-ho.
Anong ginagawa mo?
Van, 'wag mong gawin!
Van…
Pagod na pagod na ako.
Hindi, 'wag mong gawin 'to.
- Napakahabang panahon na… - 'Wag mong gawin 'to.
Gusto ko nang magpahinga.
Hindi, please 'wag mong gawin 'to.
Pakiusap, may hihingin akong huling pabor.
Tulungan mo ako para makapagpahinga na ako.
Ito ang huling pakiusap ko.
Van…
Van.
Anong problema? Hindi mo na kaya?
Sinabi ko na sa 'yo, 'di ba?
Napakadaldal mo.
Bumalik ka.
Mas lalong mukha na tayong kapatid.
Van.
Hindi pa huli ang lahat.
Magkasama tayo, lipulin natin ang sangkatauhang gumawa sa 'tin nito,
at sirain ang gapos ng Law of Causality.
Hindi masisira ang Law of Causality sa pagwasak sa islang ito.
Matapos tayong mapalibutan ng mga tao sa mahabang panahon,
sa tingin mo ba magiging tao ka?
Ikaw din ay higit pa sa multong gumagala sa mundo ng mga tao.
Hindi ang babaeng 'yon ang kokompleto sa 'yo na sinusubukang maging si Wonjeong.
Kundi ako.
Gungtan.
Habang nahimbing ka sa mahabang panahon,
Nabuhay ako para siraan ang gapos ng Law of Causality
Pero kalokohan, ngayon ko lang nalaman.
Ang tanging paraan para sirain ang gapos ng Law of Causality
ay ang pareho tayong mamamatay.
Dapat mawala tayong dalawa.
Diyos ang aking pastol, hindi ako magkukulang.
Hinimlay niya ako sa luntiang pastulan at inaakay niya sa tahimik na batisan.
Pinanumbalik niya ang kaluluwa ko.
Pinapatnubayan niya ako sa mga landas ng katuwiran para sa kaniyang pangalan.
Magkasama tayo mula simula, kaya dapat magkasama din tayong matatapos.
Bakit 'di ka magtrabaho?
- Ano? - Protektahan mo ako.
Ang sabi mo poprotektahan mo ako.
Nangako kang poprotektahan mo ako!
Wala akong pakialam kahit na mapagnasang demonyo ka.
Wala akong pakialam kahit mamamatay ako.
Nagtitiwala ako sa 'yo.
Ang sabi mo napakadali lang. 'Wag maging mahina at tumayo ka.
'Di ko ba mahahawakan ang kamay mo kahit 'di mo iabot?
'Di mo pa rin ako kilala?
Mahabang panahon, mag-isa kang naghintay, 'di ba?
Sorry.
Hindi kita nailigtas.
Van…
Van!
Padre.
MAKALIPAS ANG ISANG TAON
Aalis na ako.
Ang lahat…
ay dapat mangyari para sa hangarin ni Baek.
Napakatagal nang panahon.
Ang taong kasama mo ay ang taong nagprotekta sa 'yo, tama?
Balang araw, kung matatapos ang mundo na nabalutan ng puting liwanag…
Puting liwanag?
Oo.
'Pag dumating ang araw na 'yon, ang liwanag magiging dilim sa kalupaan,
at ang lahat ng nagprotekta sa 'yo ay mawawala sa kadiliman.
Natatakot ka ba?
Oo.
Kaya dapat tulungan mo kami para hindi 'yon mangyari.
Bibigyan kita ng kapangyarihan para protektahan ang mahalaga sa 'yo.
Kaya mo bang gawin 'yon?
Kaya lang, kung mangyaring balutin ang mundo ng puting liwanag,
hahanapin ka namin.
Kailangan namin ang tulong mo.
MONASTERYO NG VATICAN
Bakit ganiyan ang mukha mo? Mukhang 'di ikaw 'yan, Giovanni!
May namatay ba o ano?
Hindi ang gaya mo.
Saint Michael ang Arkangel,
tulungan mo kami sa laban.
Iniisip mo ba si Su-ryeon? O ang kapatid mo?
O baka si Van?
Proteksyunan mo kami sa kasamaan at bitag ng demonyo.
Alam mo rin 'yan.
Umpisa pa lang ito. At hindi ito mapipigilan.
Kawawa ka naman, takot ka na?
Nanginginig ka.
Tumakbo ka na, Giovanni!
Tumakas ka na sa lugar na 'to!
Alam mo rin 'yan.
Umpisa pa lang ito… At hindi ito mapipigilan.
SEOUL
Sabihin mo sa kanilang ipadala ng umaga.
Magpatawag ka ng press release, pagbalik ng temple artefact
- sa ngayon ay ang pag-aakyat ng embargo. - Oo, Mam.
Si Direktor Kim ay nasa opening ng reception bukas
sa solo exhibition ni Hwang Mi-ri, tama?
Oo, President.
Salamat sa trabaho mo.
PRESIDENTE WON MI-HO
Van.
BAEK
Dahil naniniwala akong misyon ko 'to,
Naisip kong kayanin pati ang sakit ng sakripisyo ni Van.
Johan.
Mi-ho.
Oo.
Alam ko.
Akala ko 'pag sinunog kong lahat ay matatapos ko ang kadiliman.
Natatakot ako sa mas malawak na kadilimang lalaganap.
Babalik kaya siya?
Sino pa ang dapat mawala o pakakawalan?
Ganoon pa man ang takot ay walang kahihinatnan.
Ililigtas kong muli ang mundo.
Mula sa krisis ng sangkatauhan na umuubos sa 'tin…
na mas mabilis pa kaysa sa mga hakbang natin.
BILANG PAG-ALALA KAY CHOI SANG-HO, ANG DIREKTOR NG PHOTOGRAPHY
Salamat sa lahat ng manunuod na nagmamahal sa Island.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Lei Diane Dimaano