Odcinek zawiera drastyczne opisy samobójstw.
Wrażliwych widzów prosimy o ostrożność.
Zmagający się z tym problemem,
informacje znajdziecie na www.wannatalkaboutit.com.
NETFLIX — SERIAL DOKUMENTALNY
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO NA NOWEJ DRODZE ŻYCIA
GRATULACJE
Jak tylko przyszliśmy,
wszyscy zaczęli krzyczeć z radości.
Priyanka spytała, czy kupiłam jej pendżabskie buty.
Powiedziałam, że tak. Kupiłam je dla niej.
Kupiłam suknie dla Pratibhy i bakalie dla rodziny.
Wszyscy byli w nastroju do świętowania.
Świętowaliśmy i tańczyliśmy całą noc.
Nie patrzeliśmy na upływ czasu.
Za muzykę odpowiadał Lalit.
Ustawił na telefonie listę odtwarzania, a kiedy przyszedł czas na nas,
grała odpowiednia piosenka.
Zaczęłam tańczyć, a potem dołączyli pozostali.
W końcu świętowaliśmy zaręczyny Priyanki.
PRZYJACIÓŁKA LALITA
Tańczyliśmy dokładnie tam, gdzie potem zawiśli.
Kto by pomyślał, że do tego dojdzie?
Nikt by w to nie uwierzył.
KOSTNICA
„Autopsja” oznacza świadome zaobserwowanie.
To badanie zwłok.
LEKARZ MEDYCYNY SĄDOWEJ, DELHI
Kiedy po raz pierwszy usłyszałam o śmierci 11 osób,
wiedziałam, że czeka mnie długi dzień.
Umarli nie mówią za siebie.
My mówimy za nich.
Musimy dowiedzieć się prawdy i ją ujawnić.
To, co widzieliśmy u tej rodziny, to ekstremalna wersja tego,
co widzimy u rodzin na całym świecie.
Rodzina często prezentuje się…
PSYCHOLOG
…jako piękna i harmonijna, jako „indyjska”.
Rodziny mają swoje sekrety,
które zachowują za wszelką cenę.
Badanie zaczęto około 15,30.
Wymagało czasu.
POLICJANT (2016-2019)
Tymczasem media szukały tematów.
Miały nadzieję na materiał z kostnicy.
Niech się dzieje, co chce. Czekamy na wyniki.
Ktoś ich uśpił?
Zatruł jedzenie? To możliwe.
Czemu zostawili otwarte drzwi? 10 ciał wisiało.
Ale ciało starszej kobiety leżało na podłodze, twarzą do ziemi.
…prawdopodobnie uduszona.
Zabiłby pan własną matkę?
Czemu mieliby zabić moją matkę? Skończcie z tymi oskarżeniami!
Jak rodzina, która dopiero zorganizowała córce przyjęcie,
miałaby zaraz potem się zabić?
Byłem u rodziny pięć dni.
BRAT OFIAR
Pojechałem 20.
Jeśli mieliby się zabić,
po co wydawaliby 400 000 rupii na zaręczyny?
Prawdziwą przyczynę śmierci
wykażą raporty patologów.
Policja oddała sprawę wydziałowi kryminalnemu.
Najwięcej dało nam nagranie z kamery.
Nie pokazało, by ktoś z zewnątrz wchodził do domu.
Pokazało nam, co robili członkowie rodziny.
Jedenaście osób zmarło tu w niedzielę.
Dzięki nagraniu okazuje się,
że było to skrupulatnie zaplanowane.
Dom miał cztery pokoje, sprawdziliśmy każdy kąt.
Nie chcieliśmy niczego przegapić.
ZESPÓŁ FOTOGRAFICZNY
Zebrać wszelkie dowody.
Wiedziałem, że z miejscem zbrodni coś jest nie tak.
Znaleźliśmy pozostałości rytualnego stosu.
Popiół dużo mówił.
PODINSPEKTOR (2017-2020)
Sugerował, że poprzedniej nocy miał miejsce rytuał.
Kiedy badamy samobójstwo,
sprawdzamy, czy przy świątyni nie ma liściku.
DZIAŁ FIZYKI
Obok ołtarzyka znaleźliśmy dziennik.
Przeczytaliśmy jego zawartość.
Wszystko stało się jasne.
W drugim pokoju też był.
ZASTĘPCA KOMISARZA
Mój zespół przeszukał cały dom.
Każdy pokój co najmniej dziesięć razy.
Dziesięć.
Znaleźliśmy 11 dzienników.
Najstarszy wpis był z 2007 roku.
A najnowszy z chwili tuż przed zdarzeniem.
Jedenaście lat.
Największym problemem był brak świadka…
KORESPONDENT SPECJALNY
…jakiegoś przestępcy czy ocalałego.
W tej sytuacji dzienniki okazały się
najważniejszym dowodem.
Wydział kryminalny opuszcza dom.
Na miejscu zbrodni
znaleźli dokumenty i dzienniki.
Treść dzienników zostanie zweryfikowana.
Z tarasu widzieliśmy policjantów
z notatkami i dziennikami. Obserwowaliśmy, co się dzieje.
Co w nich jest? Co jest tam zapisane?
Wiadomo, co jest w tych notatkach?
Na tę chwilę nie powinniśmy nic ujawniać.
Jak wytłumaczyć to czytelnikom?
Nie mieliśmy pojęcia, co zawierają dzienniki.
Czy mają związek z incydentem?
Czy tłumaczą, dlaczego 11 osób nie żyje?
Każdy czuł presję, by powiedzieć o tym jako pierwszy.
Niektórym reporterom kazano znaleźć odpowiedzi jak najszybciej.
Patrzyłem na dom z zewnątrz.
Mój wzrok padł na ścianę.
KORESPONDENT SPECJALNY
Zobaczyłem 11 obiektów, jakby punkty.
Byłem daleko, wyciągnąłem telefon i przybliżyłem obraz.
Rozmawiałem z kolegą o tych dziwnych rurach wystających ze ściany.
Kto montuje rury w takim miejscu?
Telewizja nadawała na żywo. Usłyszeli nas.
Co dziwne, siedem rur było skierowanych w dół.
Cztery proste.
Zmarło siedem kobiet,
czterech mężczyzn.
Układ rur
odpowiadał wiszącym ciałom.
Rozmawialiśmy dalej,
kiedy reporter opowiedział o tym na żywo.
Rury, plany i wzór.
Rury i ułożenie wiszących ciał.
Jedenaście rur wychodzących…
Czy miały pomóc uciec 11 duszom?
Niebawem liczba 11 zaczęła się powtarzać.
Krata ma 11 prętów.
Znaleźliśmy też 11 okien i 11 wywietrzników.
To ja wpadłem na pomysł, że liczba 11 jest w tej sprawie znacząca.
Rury nie mają żadnego znaczenia.
Miały zapewniać dopływ światła i wentylację.
Kazali mi zamontować rury
zamiast okien na cudzy teren.
Byłyby odcięte, gdy sąsiedzi postawią ścianę.
Nie brzmiało to logicznie.
Nie sądziłem, że chodziło o wentylację.
Kto montuje w tym celu rury?
Zwłaszcza zakrzywione?
Umieściliśmy je bez planu.
Miałem parę starych rur.
WYKONAWCA
Moim ludziom nie chciało się poprzecinać zakrzywionych rur.
Nic więcej w tym nie ma.
Pozostaje pytanie, czemu w tym domu
wszystkiego było po 11?
Myślę, że to zbieg okoliczności.
Nie ma żadnego związku
między rurami, liczbami i 11 ofiarami.
Ale historia była intrygująca dzięki temu,
że była tak zagadkowa.
Kim byli ci ludzie?
Jak czternastolatek mógł się na to zgodzić?
Jak wykształcona dziewczyna, studentka handlu
pracująca w międzynarodowej korporacji,
mogła zgodzić się na coś takiego?
Robili, co kazały im dzienniki. To na pewno.
REPORTERKA KRYMINALNA
Całkowicie przestrzegali tego,
co było napisane.
Zaraz zaczęliśmy je czytać.
Zajęło nam to dużo czasu.
Przeczytałem każde słowo.
Zamknąłem się w gabinecie i przeczytałem wszystko naraz.
Pod względem języka były jak instrukcja.
Czasem jak połajanka.
Rozmowa.
Od razu przeszliśmy do ostatniej strony.
Było tam.
Miejsce zbrodni wyglądało jak opis z dziennika.
Opisali całą procedurę.
Napisali o tym na tydzień przed.
Mowa była o rytuale, który miał trwać siedem dni.
Nazwali go „Badh Pooja”.
Badh to banian, drzewo o korzeniach zwisających z gałęzi.
Język sugerował, że mają zachowywać się
jak korzenie zwisające z gałęzi drzewa.
Napisali nawet godzinę.
Miało się zacząć o pierwszej w nocy.
„Powtarzajcie rytuał Badh przez siedem dni”.
OFICER ŚLEDCZY
„W przypadku gości należy go odprawić nazajutrz”.
„Ma być niewidoczny”.
„Światło musi być przygaszone, a oczy zakmnięte”.
„Należy je zasłonić przepaską”.
„Usta trzeba zakneblować chusteczką”.
„Umysł powinien być pusty od myśli”.
„Wyłącznie nieskończoność”.
„Kiedy tam staniecie,
wyobraźcie sobie wokół siebie gałęzie”.
„Przeprowadźcie rytuał w jedności”.
„Dzięki niemu odkupicie swoje błędy”.
Za wszelką cenę próbowałem dorwać się do choć kilku stron.
Dzwoniłem do paru ludzi, ale nikt nie mógł pomóc.
Próbowałem wszystkiego, aż dostałem telefon od mojego źródła.
Te notatki były przerażające.
Przeczytałem wszystko.
Próbowałem zrozumieć intencję i znaczenie.
A jako że miałem do nich dostęp,
chciałem nazajutrz je opublikować.
Ekskluzywny materiał.
Notatki wyglądały na pisane regularnie.
Każdego ranka członkowie rodziny zaglądali do dziennika,
żeby wiedzieć, co danego dnia robić.
Co mają zrobić, kto czegoś nie zrobił.
„Dziś wieczorem wspólna modlitwa”.
„Rano pomóż mamie”.
Wpis z 24 grudnia 2017 roku,
napisano:
„Dhruv za dużo korzysta z telefonu.
Naprawcie to”.
W dziennikach były nawet takie drobiazgi.
Mówiły im, jak prowadzić życie.
Były tam również dziwne szczegóły
wskazujące na czary i praktyki okultystyczne,
co przyczyniło się do ich śmierci.
Wydawało się, że była wśród nich jakaś inna mistyczna energia,
coś poza tymi 11 osobami,
co mówiło im, co mają robić.
„Zrób to. Zrób tamto”.
Ta rodzina była bardzo przesądna.
Wzięliśmy pod uwagę fakt,
że mógł im doradzać tantryk.
Wiadomo coś o jakimś tantryku?
Jakimś guru?
Jasnowidzu?
Media naciskały na policję.
Pisano o udziale tantryka.
Kazano nam szukać tantryka.
Została w to wciągnięta córka hydraulika.
Wzięto ją pod uwagę tylko dlatego,
że nosiła czerwone ubrania.
Geeta Mata była córką wykonawcy
remontującego dom Lalita.
Media nazwały ją przewodniczką duchową rodziny.
Wydział kryminalny przesłuchuje tantryczkę Geetę Matę
w sprawie z Burari.
Geetę aresztowano w jej domu w Burari.
Nie mam z tym nic wspólnego.
Tyle mam do powiedzenia. Nie wiem nic więcej.
Ojciec ma pięć zleceń jednocześnie,
nie poznaję każdego, dla kogo pracuje.
Media robią z igły widły.
Zrobią wszystko, by znaleźć sensację.
Nękali mnie bez powodu.
CÓRKA WYKONAWCY
Pokazali moją twarz
i mówili o mnie różne bzdury.
Powiedziałam mediom to samo, co wam.
Nie miałam z tym nic wspólnego.
Moje dzieci przez trzy dni były głodne.
Nie mogłam nic ugotować. Sytuacja była tak napięta.
Wzywali mnie na przesłuchania w całym mieście.296
Nie powinno się tak traktować uczciwej osoby.
Szukaliśmy osoby związanej z religią, duchowością,
która była w kontakcie z rodziną.
Nocne telefony, codzienne wiadomości, tego typu rzeczy.
Nikogo takiego nie znaleźliśmy.
Ani jednej osoby.
Drugie pytanie brzmiało: „Kto pisał dzienniki?”.
W Indiach typowa duża rodzina
składa się z kilku pokoleń żyjących pod jednym dachem,
gdzie ktoś pełni rolę patriarchy.
HIP
Patriarcha jest jedynym autorytetem.
Ale kiedy ojciec umiera, w rodzinie pojawia się puste miejsce.
Bhopal Singh miał ogromny wpływ na rodzinę.
Był autorytetem.
Bhopal Singh był dość ubogi.
Przyszedł do ojca Narayani Devi,
prosząc o pracę.
Jej ojciec polubił go, uważał, że jest uczciwy i można mu ufać.
Zaproponował mu rękę swojej córki
i przygarnął go do siebie.
Wtedy Bhopal Singh przyjął nazwisko „Bhatia”.
Porzucił nazwisko „Chundawat”.
Po jego śmierci zaczęły się zmiany.
Kiedy żył, był głową rodziny.
Prowadził tę rodzinę, planował edukację dzieci.
Decydował o interesach i oszczędnościach. O wszystkim.
Kiedy ojciec zmarł,
zastanawiali się, kto będzie nową głową rodziny.
Od 1988 do 2018, 30 lat przyjaźni.
Przenieśli się do Delhi w latach 90. Wcześniej mieszkali tu.
W Delhi zaczęli od zera.
Jeździliśmy do Delhi tylko dla nich.
Najstarszy brat żył z dala od nich, w Kocie.
Dinesh, tak ma na imię.
Środkowy brat, Bhuvnesh, był powściągliwy.
Wychodził do pracy rano, wracał późno.
Lalit był najmłodszy, ale wszyscy go słuchali.
Był dojrzały ponad swój wiek.
Wszyscy go podziwiali.
Nie wiedziałam, jak może być tak dojrzały tak młodo.
Wszystkimi się opiekował.
Od matki po dzieci.
PRZYJACIÓŁKA LALITA
Wypełnił pustkę po śmierci ojca.
Jego słowo było najważniejsze.
Przyjaźnił się z Chanderem, zanim się pobraliśmy.
Naprawdę go lubiłam. Był dla mnie jak starszy brat.
Radziłam się go w wielu kwestiach.
Mówił: „Nie przejmuj się, że Chander się gniewa.
Zawsze taki był”.
Kiedy spędzali razem czas,
ciągle żartowali.
Byli jak my, typowa rodzina klasy średniej.
Żona nie może wychodzić bez zgody mojego ojca.
Musi mieć zgodę.
Mimo że wiemy, że nigdy nie odmówi.
Ale jednak to mój ojciec decyduje.
Jesteśmy razem 25 lat i się nie kłócimy.
Żadnych kłótni.
Wszyscy słuchali Lalita.
Robili, co kazał.
SĄSIADKA
Nawet podczas świąt…
SĄSIAD
…to Lalit kierował.
Żadne z dzieci nawet nie zapaliło fajerwerku, gdy go nie było.
Przeprowadziliśmy się tu w 1998 roku,
na początku tego nie widzieliśmy.
Czemu wszystko zmieniło się po śmierci jego ojca?
Nie znamy relacji Lalita z ojcem.
Ale po jego śmierci przywiązanie Lalita do niego
przybrało na sile.
Pierwszy wpis pochodzi z września 2007.
Tuż po śmierci Bhopala Singha.
ŚMIERĆ BHOPALA - 06,10.2006
PIERWSZY WPIS - 09,2007
Większość treści dziennika odnosiła się do Lalita.
„Niepokoicie Lalita”.
„Słuchajcie poleceń Lalita albo wydarzy się tragedia”.
„Jeśli chcecie rozwiązać problem,
róbcie, co mówi Lalit”.
Dzięki nowym dziennikom dowiedzieliśmy się więcej.
Odkryliśmy, że od 2007 roku
zmarły ojciec odwiedzał Lalita w snach.
Rozmawiał ze swoim zmarłym ojcem,
robił wszystko, co ten mu kazał.
Powoli zaczął dzielić się tymi instrukcjami z rodziną.
Neetu powiedziała sąsiadom,
że duch jej dziadka opętał jej wujka.
Prowadził tę rodzinę.
Kiedy był opętany, zmieniał mu się głos.
Mówił głosem swojego ojca.
To musiała być dla wszystkich przełomowa chwila.
Stał się medium dla ducha swojego ojca,
mówił i zachowywał się jak on.
Mimo iż Narayani Devi była jego matką,
mówił do niej „Narayani”.
PRZYJACIEL RODZINY
Tak, jak nazywał ją wujek Bhopal.
Duch ojca opętał Lalita.
Wszystko, co pisał Lalit,
miało być instrukcjami dla rodziny od zmarłego ojca.
Kiedy odejdę, pójdźcie spać.
Żadnych dyskusji.
Moje wizyty nie są czymś zwyczajnym.
Boża wola to poważna sprawa.
Nie martwcie się o zdrowie Lalita.
Moje wizyty męczą go fizycznie.
Sen mu pomoże.
Zwróćcie uwagę na ten tekst:
„Wrócę we wtorek, czwartek, sobotę i niedzielę”.
Nie kierujcie się własną wolą, a dziennikami.
Nie zastanawiajcie się dlaczego.
Kiedy to się stanie, przejrzycie na oczy.
Wrócę w czwartek lub sobotę.
Bądźcie gotowi.
Język Lalita nie wskazywał na to,
że to on cokolwiek każe.
Raczej, że ojciec kazał coś Lalitowi.
A ojciec przecież nie żyje.
Czasami zmarły…
To ironia, że czasami to zmarły
wymaga więcej posłuszeństwa od rodziny.
Dziesięcioro członków rodziny
słuchało Lalita i wypełniało zalecenia ojca.
Savita nigdy nie miała własnych zainteresowań.
Od rana do nocy pracowała w kuchni.
Zastanawialiśmy się dlaczego.
Myślę, że tę rolę przypisały jej dzienniki.
Savita nie może pogodzić się ze swoją rolą w kuchni.
Należy okiełznać jej napady złości.
Pamiętajcie o potrzebach waszej wiekowej matki.
Jeśli dzięki wam rodzice są szczęśliwi,
spełniacie wolę Bożą.
Savita i Tina muszą poprawić relacje z Pratibhą.
Musi czuć się kochana.
Bhuvnesh, uważaj!
Wnosząc do domu alkohol, wnosisz zgubę.
Brak harmonii między Priyanką i Neetu
tworzy wiele przeszkód.
Musicie naśladować wartości i zachowanie Lalita i Tiny.
Żona Lalita, Tina, miała dobre serce.
Ale kiedy Lalit przejął rolę głowy rodziny,
Tina na tym zyskała.
Życie synowej bywa trudne.
Tina zgadzała się z każdym słowem Lalita.
Byli jedną duszą w dwóch ciałach.
Musiała go zachęcać,
jako że na tym zyskiwała.
Najbardziej szokujące jest, że była magistrem socjologii.
Mimo to go wspierała?
Wszystko, co macie, to zasługa wysiłków Lalita i Tiny.
Każdy wasz najmniejszy błąd
wpływa na Lalita i Tinę.
By ich chronić, czeka was próba do czasu Diwali.
Jedenaście lat to długo.
Czy ktokolwiek mu się opierał?
Czy ktoś mu się postawił? Próbował uciec?
Jak widać nie.
Do tanga trzeba dwojga.
Potrzebny jest ktoś,
kto zgadza się na bycie kontrolowanym.
W dniu rejestracji sprawy
policja dała nam jakieś osiem, dziesięć dzienników…
GRAFOLOG
…i osobiste zapiski członków rodziny.
Mieliśmy zbadać, czy czyjeś pismo
pasuje do tego z dzienników.
Zakładaliśmy, że pisał je Lalit.
Ale raport grafologa wykazał,
że to córka Pratibhy, Priyanka,
i córka Bhuvnesha, Neetu, je pisały.
Byliśmy zdziwieni, że na polecenie Lalita
te nowoczesne dziewczyny pisały notatki. Były pod jego wpływem.
O dziwo nikt z rodziny nie wynosił informacji na zewnątrz.
Ścisła kontrola.
Nazwijcie to wiarą, nawet strachem.
Ale tak było.
Wcześniej żyli dość ubogo,
ale po śmierci taty, kiedy zaczęli rytuały,
ich życie się odmieniło.
Byli przekonani, że idzie im dobrze. Otworzyli nowy sklep.
Priyanka znalazła pracę.
Zaczęło im się układać.
Wierzyli, że odnoszą sukcesy
dzięki wypełnianiu woli taty.
To, co mówił, działało. Zaczęli odnotowywać zyski.
Mieli coraz więcej pieniędzy.
Lalit wziął kredyt na ślub Priyanki.
„To dlatego, że robicie to, co napisano w dziennikach”.
Byliśmy na jej zaręczynach.
Całą rodziną.
Rodzina bardzo się postarała.
Dzieci przygotowywały się,
ćwicząc układ z profesjonalnym choreografem.
Dzięki policji i profilowi Priyanki na Facebooku
dowiedzieliśmy się,
że pracowała na kierowniczym stanowisku w międzynarodowej firmie.
Skończyła uniwersytet w Delhi.
Rozmawiałam z osobą z jej biura,
ponoć była zdystansowana.
Dowiedziałam się też,
że w pracy nie mówiła o zaręczynach.
Dziewczęta były jak boginie, czyste i o dobrym sercu.
Czym one zawiniły?
Serce boli mnie, gdy myślę o tych dzieciach.
Powinny cieszyć się życiem.
Przestrzegajcie instrukcji z dzienników.
Upadacie, a mimo to przychodzicie tu,
mówiąc, że nie popełniacie błędów.
Nie zapominajcie, że reperkusje waszych błędów nie giną.
Podążają za wami.
Jeśli nie przestaniecie lekceważyć bożych ostrzeżeń,
Bóg może wezwać was osobiście.
To były wykształcone dzieci.
Młode osoby.
Były w wieku, w którym powinny zadawać pytania.
Zwłaszcza młodsze, „nowoczesne” pokolenie.
Nie rozumiem,
jak ludzi, którzy mają w sobie tyle głosów,
można było całkowicie uciszyć?
Z ostatniej chwili.
Raport z sekcji zwłok wykazał,
że dziesięć osób zmarło wskutek powieszenia.
Raport z sekcji zwłok najstarszej kobiety,
babci, jeszcze nie jest gotowy.
Kiedy pracujemy przy zwłokach, emocje schodzą na dalszy plan.
Musimy traktować sprawę profesjonalnie.
Babcia, najstarsza osoba w rodzinie,
zmarła wskutek „częściowego powieszenia”.
Leżała obok łóżka.
Obok stała szafa. Do klamki przywiązany był szal.
Dzienniki wszystko tłumaczyły.
Jako że matka była stara i miała nadwagę,
nie mogła stanąć na stołku jak reszta.
Dopełniła rytuału na leżąco.
Ktoś ją zmusił czy łatwo było ją przekonać?
Widzieliśmy u niej obrażenia.
Wskazywały na to, że ktoś mocno ją chwytał.
Ciężko było to pojąć, bo była to naprawdę wyjątkowa sprawa.
Sekrety, wyściółka, zasłonięte oczy.
Typowe. Zatyczki do uszu.
Zakneblowane usta.
Jeden z chłopców.
Najmłodszy.
Treść dzienników
dużo nam w tej sprawie powiedziała,
potwierdziły to też sekcje zwłok.
Musicie się dobrze przywiązać.
Bóg doceni wasze oddanie.
Zakneblujcie usta mokrą szmatą.
Albo zaklejcie taśmą.
Nie wydaje mi się,
by ktokolwiek mógł przekonać dzieci do samobójstwa.
Były tak ciasno związane, by rytuał się odbył.
To niewybaczalne.
Przekonał je czy zmusił?
Nie wiem, co bym mu zrobił, gdyby żył.
Czuję taką wściekłość.
Sprawa ta dała mi do myślenia w kwestii moich przekonań i społeczeństwa.
Między wiarą a szaleństwem jest cienka granica.
Gdzie kończy się wiara, a zaczyna szaleństwo?
Gdzie postawić granicę?
Wszedłem na górę, zobaczyłem ich stojących w okręgu.
Stałem tam dwie minuty
i nie wierzyłem.
Ostatni zabił się Lalit.
Tak myślę.
Ręce miał związane jakimś kablem.
Jego więzy były inne niż reszty.
Lalit i Tina
nie mieli dokładnie związanych rąk.
Nóg nie związali wcale.
Prawdopodobnie to oni wiązali resztę.
Nie da się samemu związać rąk od tyłu.
Tina musiała mu pomagać.
Nigdy niczego przed nią nie ukrywał.
Nie wiem, czy ktoś inny wiedział, co się stanie.
Oni wiedzieli, co robią.
Że skończy się to tragicznie.
Jakby straciła instynkt macierzyński,
nie pragnęła chronić dzieci.
Często słyszymy o kobietach walczących,
by chronić swoje dzieci.
Zastanawiała mnie kwestia władzy.
Czy kobiety w tej rodzinie,
a zmarło ich więcej niż mężczyzn,
mogły odmówić udziału w rytuale?
A jeśli nie, czy to wciąż samobójstwo?
A może raczej zabójstwo?
Na dzień 30 czerwca 2018 roku
rytuał był planowany już od ośmiu dni,
jak twierdzi dziennik.
Na końcu miał pojawić się ojciec.
To dlatego wszyscy zgodzili się na rytuał.
By żyło im się lepiej.
To kwestia 10-15 minut.
Wierzyli, że ojciec ich uratuje.
„To dla waszego dobra”.
Nazywam się Jatin. Byłem kolegą Dhruva i Shivama.
Byliśmy sąsiadami. Mieszkali tuż obok.
Spotkałem ich tamtego wieczora. Szedłem do domu z zakupami.
Stali pod sklepem.
Śmiali się i żartowali.
Dostałem kuksańca.
Spytałem, czy wyjdą na dwór. Oni na to: „Nie dziś”.
Było około 22,30.
Jedno zdanie, które pozostanie ze mną na zawsze:
„Czas na wizytę taty”.
Włos się jeży.
Oczywiście magia tej chwili zadziałała,
myśleli: „Nie umrzemy”.
„Możemy mu zaufać”.
Bóg jest z was zadowolony.
Jedenaścioro jednomyślnych osób.
Nie bójcie się podczas rytuału.
Ziemia może się zatrząść, niebiosa mogą zadrżeć.
Niech to nie osłabi waszej wiary.
Dzieci niech śpiewają.
Od pięciu do 15 minut.
Póki trwa śpiew,
Lalit będzie was chronił.
Jedno z was musi wszystkich związać.
Kiedy to zrobi,
Lalit da wam sygnał przy pomocy kija.
Postawcie obok szklankę wody.
Kiedy kolor wody się zmieni,
powrócę.
Napisy: Jakub Jadowski