‪(ฉากที่คุณกำลังจะได้รับชม ‪มีภาพการฆ่าตัวตาย)
‪(ซึ่งผู้ชมบางท่านอาจรู้สึกไม่สบายใจ ‪ขอให้ใช้วิจารณญาณในการรับชม)
‪(หากคุณรู้จักใครที่กำลังประสบปัญหา)
‪(หาข้อมูลได้ที่ ‪www.wannatalkaboutit.com)
‪(ผลงานซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‪(ขอให้ชีวิตแต่งงานของทั้งคู่มีความสุขสวัสดี)
‪(ยินดีด้วย)
‪ทันทีที่เราไปถึง
‪พวกเขาก็ร้องตะโกนด้วยความดีใจ
‪ปรียังกาถามว่าฉันเอา ‪รองเท้าปัญจาบแบบพิเศษมาให้เธอไหม
‪ฉันตอบว่า "เอามา" ‪ฉันซื้อมาให้เธอโดยเฉพาะ
‪ฉันซื้อชุดมาให้ประติภา ‪และผลไม้แห้งให้ครอบครัว
‪ทุกคนอยู่ในอารมณ์เฉลิมฉลอง
‪เราฉลองและเต้นรำกันทั้งคืน
‪ไม่รู้วันเวลาที่ผ่านไปรวดเร็ว
‪ละลิตเป็นคนเตรียมดนตรีทั้งหลาย
‪เขาเตรียมเพลงไว้ในโทรศัพท์ ‪และเมื่อถึงตาเราแสดง
‪เขาก็เล่นเพลงจากโทรศัพท์
‪ฉันเริ่มเต้น แล้วทุกคนก็ร่วมเต้นกับฉันทีละคน
‪ก็พวกเรากำลังฉลองงานหมั้นของปรียังกานี่
‪(ปารวีน เมหตา ‪เพื่อนของละลิต)
‪เราเต้นรำตรงที่เดียวกัน ‪กับที่พวกเขาถูกพบแขวนคอ
‪ใครจะไปรู้ว่าภายในเวลาแค่สิบวันจะเกิดเรื่องนี้
‪มันเกินกว่าใครจะจินตนาการ
‪(ห้องเก็บศพ)
‪"ชันสูตร" แปลว่าดูเอาเองสิ
‪นั่นคือการตรวจศพ
‪(ดร.โมนิศา ประธาน ‪แพทย์ชันสูตร)
‪ตอนแรกที่ฉันได้ยินข่าวว่ามี 11 ศพ
‪ฉันก็รู้ว่าจะเป็นวันที่ยาวนาน
‪คนตายพูดเองไม่ได้
‪เราจึงกลายเป็นผู้พูดแทนพวกเขา
‪เราต้องค้นหาความจริงของพวกเขา ‪และนำออกมาสู่สาธารณะ
‪ฉันว่าสิ่งที่เราเห็นในครอบครัวนี้ ‪เป็นตัวอย่างสุดโต่ง
‪ของสิ่งที่เราเห็นในครอบครัวทั่วโลก
‪ครอบครัวนี้แสดงออกบ่อยๆ…
‪(รัจนา โชหรี ‪นักจิตวิทยา)
‪ว่าเป็น "ครอบครัวคนอินเดีย" ‪ที่งดงาม สมัครสมานสามัคคี
‪ครอบครัวล้วนมีความลับ
‪และถูกเก็บไว้อย่างมิดชิด
‪การชันสูตรศพเริ่มประมาณบ่ายสามครึ่ง
‪การชันสูตร 11 ศพต้องใช้เวลาพอสมควร
‪(มาโนช กุมาร ‪สารวัตร)
‪ในเวลาเดียวกัน สื่อวนเวียนอยู่ใกล้ๆ ‪หวังจะได้เบาะแส
‪หวังว่าจะได้ข่าวจากห้องเก็บศพ
‪เรากำลังค้นหาความจริง ‪รอให้ผลตรวจออกมา
‪พวกเขาถูกวางยาสลบไหม
‪พวกเขาถูกวางยาในอาหารไหม ‪ยังมีความเป็นไปได้เหล่านี้
‪ทำไมประตูไม่ได้ล็อก สิบศพถูกพบแขวนอยู่
‪แต่ร่างของคนที่เป็นแม่ ‪ถูกพบนอนคว่ำหน้าอยู่บนพื้น
‪และว่ากันว่าเธอถูกรัดคอ
‪เป็นคุณจะฆ่าแม่ตัวเองเหรอ
‪(สุชาตา นากปาล ‪พี่สาวที่รอดชีวิต)
‪ครอบครัวฉันจะฆ่าแม่ฉันทำไม ‪เลิกกล่าวหากันผิดๆ
‪ครอบครัวหนึ่งที่เพิ่งจัดงานฉลองให้ลูกสาว
‪กลับฆ่าตัวตายหมู่ภายใน 14 วันได้ยังไง
‪ผมอยู่ที่นี่กับครอบครัวอยู่ห้าวัน
‪(ทิเนศ จันทวัต ‪พี่ที่รอดชีวิต)
‪ผมออกมาเมื่อวันที่ 20
‪ถ้าพวกเขาจะฆ่าตัวตาย
‪พวกเขาจะใช้เงินสี่แสนรูปีจัดงานหมั้นทำไม
‪สาเหตุการตายที่แท้จริง
‪พิสูจน์ได้ด้วยรายงานการชันสูตรศพเท่านั้น
‪ตำรวจได้โอนคดีนี้ไปให้ฝ่ายอาชญากรรม
‪เบาะแสที่สำคัญที่สุดที่เราพบ ‪คือภาพกล้องวงจรปิด
‪ภาพกล้องวงจรปิด ‪ไม่เห็นว่ามีคนนอกเข้าไปในบ้าน
‪(ทีน่า)
‪(ศิวาม)
‪ภาพกล้องวงจรปิดคืนนั้นแสดงว่า ‪มีแต่สมาชิกครอบครัวเท่านั้น
‪(ทีน่า - นีตู)
‪(นารายานี เทวี 80)
‪สมาชิกครอบครัว 11 คน ‪เสียชีวิตที่นี่เมื่อวันอาทิตย์
‪แต่ตอนนี้ปรากฏว่า ‪หลักฐานใหม่จากภาพกล้องวงจรปิด
‪เผยว่านี่เป็นการวางแผนอย่างรอบคอบ
‪บ้านนั้นมีสี่ห้อง เราตรวจดูทุกซอกทุกมุม
‪เราไม่อยากพลาดอะไรแม้แต่นิดเดียว
‪(สารเวศ สิงห์ ‪แผนกถ่ายภาพ)
‪เราต้องการเก็บหลักฐานทุกชิ้น
‪แค่ดูสถานที่เกิดเหตุ ‪ผมก็รู้เลยว่ามีบางอย่างผิดปกติ
‪เราเจอซากกองไฟสำหรับพิธีกรรม
‪ขี้เถ้าบอกอะไรได้มากมาย
‪(นเรศ ภาเตีย ‪รองสารวัตร)
‪มันชี้ให้เห็นว่า ‪พวกเขาทำพิธีบางอย่างคืนก่อนหน้านั้น
‪โดยทั่วไปแล้ว ในคดีฆ่าตัวตาย
‪เราจะค้นบริเวณใกล้ศาลบูชา ‪ที่ที่คนมักทิ้งจดหมายลาตาย
‪(วีแอล นาราสิมาน ‪แผนกฟิสิกส์)
‪เราค้นอย่างละเอียด ‪และเจอสมุดบันทึกใกล้แท่นบูชา
‪เราเปิดอ่านเนื้อหาข้างใน
‪ทุกอย่างก็ประจักษ์ชัด
‪เราเจออีกเล่มในอีกห้อง
‪(ดร.จอย ทิรกีย์ ‪รองผบ.ตร.)
‪ผมเลยสั่งให้ทีมตำรวจค้นอย่างละเอียด
‪เราค้นทุกห้องอย่างน้อยสิบรอบ
‪สิบรอบ
‪เราเจอสมุดบันทึกทั้งหมด 11 เล่ม
‪เล่มแรกสุดคือปี 2007
‪และเล่มท้ายสุดคือก่อนเกิดเหตุ
‪รวมสิบเอ็ดปี
‪ปัญหาใหญ่ที่สุดคือไม่มีพยาน
‪(วิศาล อนันด์ ‪นักข่าวพิเศษ)
‪ไม่รู้ตัวผู้ต้องหา และไม่มีผู้รอดชีวิต
‪ในเหตุการณ์นี้ สมุดบันทึกจึงเป็น
‪หลักฐานสำคัญที่สุดในคดี
‪จะเห็นได้ว่าเจ้าหน้าที่ฝ่ายอาชญากรรม ‪กำลังออกมาจากบ้าน
‪พวกเขาเจอเอกสารและสมุดบันทึก
‪ที่พวกเขาค้นพบในที่เกิดเหตุ
‪เนื้อหาในสมุดบันทึกกำลังถูกนำไปตรวจสอบ
‪จากบนระเบียง เราเห็นได้ว่าตำรวจ
‪กำลังขนเอกสารและสมุดบันทึกไป ‪เราดูเหตุการณ์นี้แล้ว
‪สมุดบันทึกเขียนว่าอะไร ‪บันทึกด้วยลายมือเขียนว่าอะไร
‪พอจะรู้ไหมว่าในเอกสารพวกนั้น ‪เขียนอะไรไว้
‪ผมพอจะคิดออก ‪แต่ ณ เวลานี้ ยังไม่ควรพูดอะไร
‪เราจะอธิบายอะไรเช่นนี้ให้คนอ่านยังไง
‪เพราะเราไม่รู้เลยว่าในบันทึกนั้นเขียนอะไร
‪บันทึกพวกนั้นเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นี้หรือไม่
‪บันทึกพวกนั้น ‪เป็นต้นเหตุการตายทั้ง 11 ชีวิตหรือไม่
‪มีความกดดันมาก ‪ที่จะต้องเป็นคนแรกที่เผยแพร่ข่าว
‪และนักข่าวบางคนถูกบีบ ‪ให้เร่งหาคำตอบให้เร็วที่สุด
‪ผมยืนมองบ้านอยู่ด้านนอก
‪จู่ๆ ตาผมก็ไปหยุดอยู่ที่กำแพงที่ว่างเปล่า
‪(ปราโมด ศารมา ‪นักข่าวพิเศษ)
‪บนกำแพงมีวัตถุที่ดูเป็นจุดๆ
‪ผมอยู่ไกล ผมเลยเอาโทรศัพท์มาซูมดู
‪ผมพูดกับเพื่อนร่วมงาน ‪ถึงเรื่องท่อแปลกๆ บนกำแพง
‪สงสัยว่าใครติดตั้งท่อแบบนี้ในบ้านของพวกเขา
‪แล้วข่าวช่องหนึ่งก็รายงานสด ‪พวกเขาได้ยินเราพูด
‪น่าประหลาด มีท่อเจ็ดอันหันลงข้างล่าง
‪มีสี่ท่อตรง
‪ในบรรดาผู้ตายเป็นผู้หญิงเจ็ดคน
‪และผู้ชายสี่คน
‪และตำแหน่งของท่อ
‪ก็เหมือนกับตำแหน่งของศพที่แขวนคอ
‪ขณะที่เรายังถกเรื่องนี้
‪นักข่าวอีกคนก็พูดถึงเรื่องนี้ ‪ในการรายงานสด
‪ท่อ การวางแผน และตำแหน่ง
‪ท่อกับตำแหน่งของศพที่แขวน
‪เราเห็นท่อยื่นออกมา 11 ท่อ
‪ท่อเหล่านี้ถูกติดตั้งเพื่อช่วยให้วิญญาณ 11 ดวง ‪ลอดออกไปหรือไม่
‪ไม่ช้าเลข 11 ก็ปรากฏซ้ำๆ ในคดีนี้
‪อย่างที่คุณเห็น ตะแกรงมี 11 แถบ
‪เราพบว่ามีหน้าต่าง 11 บาน ‪และช่องลม 11 ช่อง
‪ผมคิดว่าเลข 11 ‪มีความเกี่ยวข้องลึกซึ้งในคดีนี้
‪ท่อไม่มีความหมายอย่างอื่นหรอก
‪มันถูกติดตั้งเพื่อแสงและการระบายอากาศ
‪พวกเขาขอให้ผมติดตั้งท่อ
‪เพราะไม่อยากใส่หน้าต่าง ‪ให้หันหน้าไปยังที่ดินอีกผืน
‪มันจะถูกปิดเมื่อข้างบ้านสร้างกำแพง
‪สำหรับเรามันดูไม่สมเหตุสมผล
‪มันไม่รู้สึกว่าท่อมีไว้ระบายอากาศ
‪ใครเขาใส่ท่อไว้ระบายอากาศกัน
‪แล้วท่อที่งอจะใช้ระบายอากาศได้ยังไง
‪เราใส่ท่อไปสุ่มๆ
‪ผมเจอท่อเก่าๆ งอบ้าง ตรงบ้าง
‪(กันวาร ปาล สิงห์ ‪ผู้รับเหมา)
‪ลูกน้องผมขี้เกียจ ไม่คิดจะตัดท่อที่งอ
‪ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น
‪คำถามยังคงอยู่ ‪ทำไมทุกอย่างในบ้านนั้น
‪ถึงเป็นเลข 11
‪ฉันว่าเรื่องเลข 11 นี้เป็นแค่ความบังเอิญ
‪ไม่มีความสัมพันธ์กันเลย
‪ระหว่างจำนวนท่อ จำนวนของต่างๆ ‪และคนตาย 11 คน
‪แต่อีกนั่นแหละ เพราะเรื่องนี้น่าสนใจมาก
‪จนยากที่จะเข้าใจ
‪คนพวกนี้เป็นใคร
‪คนอายุแค่ 14 จะตกลงทำอะไรแบบนี้ได้ยังไง
‪ผู้หญิงมีการศึกษาที่จบปริญญาโทด้านธุรกิจ
‪ทำงานในบริษัทข้ามชาติ
‪จะตกลงทำอะไรแบบนี้ได้ยังไง
‪พวกเขาทำตามสิ่งที่อยู่ในสมุดบันทึก ‪ฉันเชื่อแบบนั้น
‪(เหมนี ภันฑารี ‪นักข่าวอาชญากรรม)
‪พวกเขาทำตามสิ่งที่เขียนไว้ในสมุดบันทึกเหล่านั้น
‪อย่างแน่นอน
‪ทันทีที่เราเจอสมุดบันทึก เราก็เริ่มอ่านมัน
‪เราใช้เวลานานมาก
‪ผมอ่านมันทุกถ้อยคำ
‪ผมขังตัวเองในห้องทำงาน ‪และอ่านรวดเดียวจบ
‪ภาษาที่ใช้เป็นการสั่งให้ทำ
‪มีการตำหนิติเตียนบ้าง
‪เป็นคำพูดสนทนากัน
‪แล้วเราเปิดไปหน้าสุดท้ายทันที
‪แล้วเราก็เจอ
‪ทุกอย่างที่เราเจอในที่เกิดเหตุ ‪ตรงกับที่เขียนไว้ในสมุดบันทึกเป๊ะๆ
‪พวกเขาได้บันทึกกระบวนการทั้งหมดไว้
‪พวกเขาเขียนไว้เมื่อประมาณหนึ่งสัปดาห์ที่แล้ว
‪และพูดถึงพิธีกรรมที่จะประกอบตลอดเจ็ดวันต่อมา
‪ซึ่งพวกเขาเรียกว่า "บาธ ปูชา"
‪บาธคือต้นไม้ที่มีรากห้อยลงมาจากกิ่ง
‪บันทึกเขียนไว้ว่าพวกเขาต้องประพฤติตัว
‪เหมือนรากที่ห้อยลงมาจากกิ่ง
‪พวกเขาระบุเวลาไว้ด้วย
‪มันควรจะเริ่มตอนประมาณตีหนึ่ง
‪"ทำพิธีบาธเป็นเวลาเจ็ดวันติดต่อกัน"
‪(สาทิศ กุมาร ‪เจ้าหน้าที่สืบสวน)
‪"ถ้ามีใครมาเยือนบ้าน ก็ต้องทำพิธีในวันรุ่งขึ้น"
‪"ไม่ควรมองเห็นอะไร"
‪"ควรทำในที่สลัว ควรหลับตาให้สนิท"
‪"ควรใช้ผ้าปิดตาให้แน่น"
‪"ควรอุดปากด้วยผ้าเช็ดหน้า"
‪"จิตใจต้องว่างเปล่า"
‪"ไม่มีอะไรนอกจากความเป็นนิรันดร์"
‪"ขณะที่ยืนตัวตรงนั้น
‪ให้นึกภาพกิ่งของต้นไม้กำลังโอบรัด"
‪"ทำพิธีต้นไทรด้วยความพร้อมเพรียงและแน่วแน่"
‪"นี่จะช่วยล้างบาป"
‪ผมพยายามหาทางให้ได้สมุดบันทึกมาบางหน้า
‪ผมลองโทรหาคนโน้นคนนี้ ‪แต่ไม่มีใครมีเบาะแส
‪ผมพยายามทุกวิถีทาง ‪ตอนได้รับโทรศัพท์จากแหล่งข่าวของผม
‪บันทึกนั่นช่างน่าสะพรึง
‪ผมอ่านไปทีละบรรทัดในบันทึกที่เขียน
‪พยายามทำความเข้าใจ ‪ถึงเจตนาและความหมายเบื้องหลัง
‪เพราะผมเข้าถึงบันทึกพวกนั้น
‪ผมจึงอยากตีพิมพ์มันวันรุ่งขึ้น
‪มันเป็นข่าวพิเศษ
‪ดูเหมือนบันทึกพวกนี้ถูกเขียนไว้ทุกวัน
‪ทุกเช้าสมาชิกแต่ละคนจะดูสมุดบันทึก
‪ว่าวันนั้นต้องทำอะไรบ้าง
‪แต่ละคนควรทำอะไร ใครไม่ได้ทำอะไร
‪"ทุกคนจะต้องสวดมนต์คืนนี้"
‪"เช้านี้ให้ดูว่าแม่ต้องการอะไร"
‪นี่คือบันทึกของวันที่ 24 ธันวาคม 2017
‪ในนี้เขียนว่า
‪"ดรุฟใช้เวลาเล่นมือถือมากเกินไป
‪ต้องแก้ไขเรื่องนี้"
‪แม้แต่เรื่องเล็กๆ เหล่านี้ ‪พวกเขาก็พูดถึงในสมุดบันทึก
‪สมุดบันทึกบอกพวกเขาว่า ‪ให้ดำเนินชีวิตอย่างไร
‪มันยังเต็มไปด้วยรายละเอียดแปลกๆ ‪และน่าขนลุก
‪ซึ่งบ่งบอกถึงไสยศาสตร์และสิ่งลี้ลับ
‪และนี่คือต้นเหตุของการเสียชีวิตของพวกเขา
‪ดูเหมือนว่ามีพลังลึกลับบางอย่าง
‪เหมือนมีวิญญาณหนึ่งนอกจาก 11 คนนี้
‪ที่คอยให้คำสั่งพวกเขา
‪"ทำนี่ ทำนั่น"
‪ครอบครัวเชื่อในเรื่องสิ่งลี้ลับเป็นอย่างมาก
‪นี่ทำให้เราเชื่อว่า
‪ตันตระอาจบอกให้พวกเขาประกอบพิธีเช่นนั้น
‪คุณครับ มีความเกี่ยวข้องกับตันตระไหม
‪พ่อมดหมอผีหรือเปล่า
‪มีโหรเกี่ยวข้องไหม
‪สื่อต่างๆ กดดันการสืบสวน
‪หนังสือพิมพ์รายงานว่าเกี่ยวข้องกับตันตระ
‪เจ้านายเราสั่งให้เราตามหาตันตระ
‪นั่นคือตอนที่ลูกสาวของช่างประปา ‪ถูกลากเข้ามาเกี่ยว
‪พวกเขาสัมภาษณ์เธอ ‪และประกาศว่าเธอคือตันตระ
‪เพียงเพราะเธอใส่ชุดสีแดง
‪คีตา มาตาเป็นลูกสาวของผู้รับเหมา
‪ที่ซ่อมแซมบ้านของละลิต
‪สื่อต่างๆ กระพือข่าว ‪ว่าเธอเป็นแม่หมอของครอบครัว
‪ตำรวจเดลีฝ่ายอาชญากรรม ‪กำลังสอบสวนตันตระคีตา มาตา
‪เกี่ยวกับปมการตายที่บูรารี
‪คีตาถูกจับกุมตัวจากบ้านของเธอที่บูรารี
‪ฉันไม่เกี่ยวข้องกับคดีนี้
‪ฉันพูดได้แค่นั้น และไม่รู้เรื่องอย่างอื่น
‪พ่อฉันรับงานครั้งละห้างาน
‪และฉันไม่ได้เจอทุกคนที่เขารับงาน
‪สื่อเก่งในการทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่
‪พวกเขาทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ข่าวฮือฮา
‪ฉันถูกคุกคามโดยไม่ได้ทำอะไรผิด
‪(คีตา ‪ลูกสาวผู้รับเหมา)
‪ข่าวเผยแพร่หน้าฉัน
‪และพูดถึงฉันเสียๆ หายๆ
‪ฉันบอกคนจากสื่อแบบนี้เหมือนกัน
‪ว่าฉันไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เลย
‪ลูกๆ ฉันต้องทนหิวสามวัน
‪ฉันไม่เป็นอันทำอาหารให้พวกเขา ‪เราเครียดมาก
‪และฉันถูกเรียกตัวไปสอบสวนหลายครั้งหลายที่
‪การทำให้ชาวบ้านคนหนึ่งเดือดร้อน ‪ไม่ใช่เรื่องถูกต้อง
‪เรามองหาคนที่มีประวัติ ‪ทางวิญญาณ ทางศาสนา
‪ผู้ที่อาจติดต่อกับครอบครัวนี้
‪สายที่โทรมาดึกๆ ‪ข้อความที่ส่งมาทุกวัน อะไรทำนองนั้น
‪เราไม่เจอใครที่เข้าข่ายเลย
‪แม้แต่คนเดียว
‪จึงเกิดคำถามตามมาว่า ‪ใครเป็นคนเขียนบันทึก
‪ในอินเดีย ครอบครัวขยายปกติ
‪จะมีคนหลายรุ่นอาศัยอยู่ในบ้านเดียวกัน
‪และชายผู้อาวุโสสุดเป็นหัวหน้าครอบครัว
‪(อนิตา อนันด์ ‪นักสะกดจิตบำบัด)
‪และเขามีอำนาจในทุกเรื่อง
‪แต่เมื่อหัวหน้าครอบครัวตาย ‪ครอบครัวก็เคว้งคว้าง
‪(โภปาล สิงห์)
‪ครอบครัวนี้ได้รับอิทธิพล ‪จากโภปาล สิงห์เป็นอย่างมาก
‪เขาคือคนออกคำสั่ง
‪โภปาล สิงห์มีฐานะไม่สู้ดี
‪โภปาล สิงห์มาหาพ่อของนารายานี เทวี
‪เพื่อของานทำ
‪พ่อของเธอชอบโภปาล สิงห์ ‪และคิดว่าเขาซื่อสัตย์และพึ่งพาได้
‪เขาจึงยกลูกสาวเขาให้แต่งงาน
‪และรับโภปาล สิงห์เข้ามาในครอบครัว ‪และบ้านของเขา
‪นั่นคือตอนที่โภปาล สิงห์ ‪มาใช้นามสกุล "ภาเตีย"
‪เขาเลิกใช้ "จันทวัต" นามสกุลเดิม
‪หลังจากเขาตาย อะไรๆ ก็เริ่มเปลี่ยน
‪ตอนเขายังมีชีวิต เขาเป็นหัวหน้าครอบครัว
‪เขาเคยกำกับทุกคนในครอบครัว ‪ไปจนถึงวางแผนการศึกษาของเด็กๆ
‪วิธีการอดออมและขยายธุรกิจ ‪เขาตัดสินใจทุกเรื่อง
‪เมื่อคนเป็นพ่อเสียชีวิตแล้ว
‪ครอบครัวก็อยากรู้ว่า ‪ใครจะมาเป็นหัวหน้าครอบครัว
‪(โทฮานะ รัฐหรยาณา)
‪ตั้งแต่ปี 1988 ถึงปี 2018 มิตรภาพ 30 ปี
‪พวกเขาย้ายไปเดลีในยุค 1990 ‪ก่อนหน้านั้นพวกเขาอยู่ที่โทฮานะ
‪พวกเขาไปเริ่มตั้งตัวใหม่ในเดลี
‪จากเวลานั้นจนถึงวันนี้ ‪เราไปเดลีเพราะพวกเขาเท่านั้น
‪ลูกชายคนโตอยู่ที่โกตา ห่างจากครอบครัว
‪(ทิเนศ 61)
‪ทิเนศ นั่นคือชื่อเขา
‪ภูวเนศ ลูกชายคนกลางเป็นคนเก็บเนื้อเก็บตัว
‪(ภูวเนศ 53)
‪เขาจะออกไปทำงานตอนเช้า ‪แล้วกลับบ้านตอนเย็น
‪ถึงแม้ละลิตจะอ่อนที่สุด แต่ทุกคนก็ฟังเขา
‪(ละลิต 47)
‪เป็นเพราะเขาเป็นผู้ใหญ่เกินอายุ
‪ทุกคนจึงเชื่อฟังเขา
‪ฉันเคยสงสัยว่าทำไมเขาถึงมีความเป็นผู้ใหญ่ ‪ทั้งที่อายุยังน้อย
‪เขาดูแลทุกคน
‪ตั้งแต่แม่ของเขาไปจนถึงเด็กๆ
‪(ปารวีน เมหตา ‪เพื่อนของละลิต)
‪เขาเติมเต็มความอ้างว้าง ‪ที่เกิดจากการสูญเสียพ่อได้สำเร็จ
‪ครอบครัวถือว่าคำพูดของเขาเป็นคำขาด
‪ละลิตเป็นเพื่อนของจันทระ ‪มาตั้งแต่ก่อนเราแต่งงาน
‪ฉันชอบเขามาก เขาเป็นเหมือนพี่ชายฉัน
‪ฉันปรึกษาเขาทุกเรื่อง
‪เขาจะพูดว่า "อย่าไปใส่ใจ ‪ความขี้โมโหของจันทระ
‪เขาเป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร"
‪เมื่อพวกเขามานั่งด้วยกัน
‪พวกเขาจะหยอกล้อกันตลอด
‪พวกเขาก็เหมือนเรา ‪เป็นครอบครัวชนชั้นกลางทั่วไป
‪เธอออกมาข้างนอกไม่ได้ถ้าพ่อไม่อนุญาต
‪เธอต้องให้พ่ออนุญาต
‪ถึงแม้ว่าเรารู้ว่าพ่อจะไม่ปฏิเสธ
‪แต่อำนาจเด็ดขาดอยู่ที่พ่อ
‪นั่นคือเหตุผลที่พวกเรา ‪ไม่เคยทะเลาะกันเลยมา 25 ปี
‪เท่าที่ผ่านมาไม่ทะเลาะเลย
‪ทุกคนเชื่อฟังละลิต
‪ทุกคนปฏิบัติตามสิ่งที่เขาพูด
‪(ปริตปาล กอร์ ‪เพื่อนบ้าน)
‪แม้แต่ในช่วงเทศกาล เราเคยเห็น…
‪(อัมริก สิงห์ ‪เพื่อนบ้าน)
‪ละลิตเป็นผู้นำพิธีฉลอง
‪ไม่มีเด็กคนไหนกล้าจุดประทัดถ้าละลิตไม่อยู่
‪เราย้ายมาที่นี่ราวปี 1997-1998
‪ในปีแรกๆ เราไม่สังเกตเห็นพฤติกรรมแบบนี้
‪ไม่รู้ทำไมทุกอย่างเปลี่ยนไป ‪หลังจากพ่อเขาเสีย
‪เราไม่รู้เรื่องความสัมพันธ์ของพวกเขา ‪ตอนโภปาล สิงห์ยังมีชีวิต
‪แต่หลังจากเขาตาย ความผูกพันที่ละลิตมีต่อพ่อ
‪ก็ยิ่งแข็งแกร่ง
‪เท่าที่ฉันจดไว้ ‪บันทึกแรกเขียนเมื่อกันยายน 2007
‪หลังจากโภปาล สิงห์ตายไม่นาน
‪(โภปาล สิงห์เสียชีวิต ‪6 ตุลาคม 2006)
‪(บันทึกในสมุดครั้งแรก ‪กันยายน 2007)
‪ทุกอย่างที่กล่าวในสมุดบันทึก ‪ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับละลิต
‪"ทุกคนกำลังทำให้ละลิตกังวล"
‪"ทำตามที่ละลิตสั่ง ไม่งั้นจะเจอหายนะ"
‪"ถ้าต้องการทางออกของปัญหา
‪ก็ต้องทำตามคำสั่งของละลิต"
‪ขณะที่ตำรวจพบสมุดบันทึกมากขึ้น ‪ความจริงก็ยิ่งเปิดเผย
‪เราค้นพบว่าตั้งแต่ปี 2007
‪พ่อที่ตายไปแล้วของละลิตมาเข้าฝัน
‪ละลิตคุยกับพ่อของเขาที่ตายไปแล้ว
‪เขาทำตามทุกอย่างที่พ่อสั่ง
‪และเขาเริ่มค่อยๆ เผยคำสั่งเหล่านี้ ‪ให้ครอบครัวรู้
‪นีตูเคยบอกบรรดาเพื่อนบ้าน
‪ว่าอาของเธอถูกวิญญาณปู่เข้าสิง
‪วิญญาณนั้นคอยกำกับครอบครัว
‪เมื่อไหร่ก็ตามที่ละลิตถูกสิง ‪เสียงของเขาจะเปลี่ยน
‪เสียงที่เขาพูดออกมาเป็นเสียงของพ่อ
‪ฉันว่าเป็นตอนนั้นแหละที่มีผลต่อทุกคน
‪เขากลายเป็นร่างทรงของวิญญาณพ่อเขา
‪และเขาจะพูดและประพฤติตัวเหมือนพ่อเขา
‪ถึงแม้ว่านารายานี เทวีเป็นแม่ของละลิต
‪เขาเรียกเธอว่า "นารายานี"
‪(ติลัก ราช ภาเตีย ‪เพื่อนของครอบครัว)
‪เหมือนที่โภปาลเคยเรียกเธอ
‪ละลิตถูกวิญญาณของพ่อเข้าสิง
‪และสิ่งที่ละลิตเขียน
‪จึงถือว่าเป็นคำสั่งสำหรับครอบครัว ‪จากพ่อที่ตายไปแล้ว
‪หลังจากฉันไปแล้ว ทุกคนต้องเข้านอน
‪ไม่จำเป็นต้องคุยกัน
‪การมาเยือนของฉันไม่ใช่เหตุการณ์ปกติ
‪ทุกคนต้องไม่ฝืนพระประสงค์ของพระเจ้า
‪ไม่ต้องห่วงเรื่องสุขภาพของละลิต
‪การมาเยือนของฉันส่งผลต่อร่างกายเขา
‪การนอนจะรักษาเขาเอง
‪ดูประโยคนี้จากสมุดบันทึกให้ดี
‪"วันอังคาร วันพฤหัสฯ วันเสาร์ ‪และวันอาทิตย์ ฉันจะกลับมา"
‪แทนที่จะทำตามจุดมุ่งหมายของตัวเอง ‪ให้ทำตามจุดมุ่งหมายของสมุดบันทึกนี้
‪อย่าคิดว่า "มีประโยชน์อะไร"
‪เมื่อมันเกิดขึ้นจริงๆ พวกแกจะตาสว่าง
‪ฉันจะมาวันพฤหัสฯ หรือวันเสาร์
‪เตรียมตัวให้พร้อม
‪ภาษาที่ละลิตใช้
‪เขาไม่ได้พูดว่า "ฉันกำลังพูดว่าแกควรทำนี่"
‪มันเหมือนกับว่าพ่อเขาได้พูดไว้ว่า ‪ละลิตควรทำแบบนี้
‪ตอนนี้พ่อตายแล้ว
‪ในแง่หนึ่งคนตาย…
‪มันค่อนข้างย้อนแย้งนะ ที่คนตาย
‪มีอำนาจและสั่งให้ครอบครัวเคารพมากขึ้น
‪คนเก้าคนสิบคนในครอบครัว
‪จึงพร้อมจะเชื่อฟังละลิต ‪ตามคำสั่งของพ่อ
‪ฉันไม่เคยรู้สึกว่าสาวิตาเคยสนใจอะไร
‪เธอได้แต่จัดการงานครัวตั้งแต่เช้าจรดค่ำ
‪เราสงสัยว่าทำไมเธอถึงอยู่ในครัวตลอด
‪ผมว่าสมุดบันทึกสั่งให้เธอทำหน้าที่นี้
‪สาวิตาไม่เคยยอมทำงานครัวได้เลย
‪เธอต้องเลิกงอแงได้แล้ว
‪(สาวิตา 50)
‪คอยดูแลความต้องการของแม่ที่แก่ชรา
‪ถ้าแกคอยดูแลให้พ่อแม่มีความสุขได้
‪แกก็กำลังรับใช้พระประสงค์ของพระเจ้า
‪สาวิตาและทีน่าต้องปรับปรุง ‪ความสัมพันธ์กับประติภา
‪(ทีน่า 43 - ประติภา 59)
‪ทำให้เธอรู้สึกว่ามีคนรัก
‪ภูวเนศ ระวังให้ดี
‪หายนะจะเข้ามาในบ้านในรูปแบบของเหล้า
‪ความไม่สามัคคีระหว่างปรียังกากับนีตู
‪ทำให้เป็นอุปสรรคในเรื่องมากมาย
‪(ปรียังกา 33 - นีตู 25)
‪ทุกคนต้องเอาอย่างคุณธรรม ‪และพฤติกรรมของละลิตกับทีน่า
‪ทีน่า เมียของละลิตเป็นคนดีมาก
‪แต่เพราะละลิตขึ้นมาเป็นหัวหน้าครอบครัว
‪ทีน่าได้รับผลประโยชน์จากเรื่องนั้น
‪ชีวิตลูกสะใภ้ไม่ง่ายเลย
‪ไม่ว่าละลิตพูดอะไร ทีน่าก็สนับสนุน
‪พวกเขาคือสองร่างแต่ใจดวงเดียว
‪เธอต้องส่งเสริมเขาแน่
‪เพราะมันเป็นประโยชน์กับเธอ
‪มันน่าตกใจที่สุดที่รู้ว่า ‪ทีน่าจบปริญญาโทด้านสังคมวิทยา
‪แต่เธอสนับสนุนเขา
‪ของทุกอย่างที่พวกแกได้มา ‪เป็นเพราะความพยายามของละลิตกับทีน่า
‪ความผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ ที่แกทำ
‪ส่งผลต่อสวัสดิภาพของละลิตกับทีน่า
‪เพื่อปกป้องละลิตกับทีน่า ‪พวกแกจะถูกทดสอบจนถึงเทศกาลทีปาวลี
‪สิบเอ็ดปีเป็นเวลาที่ยาวนาน
‪มีใครในครอบครัวคัดค้านเขาบ้างไหม
‪มีใครท้าทายเขาไหม ‪มีใครพยายามหนีบ้างไหม
‪เห็นชัดว่าไม่มี
‪ตบมือข้างเดียวไม่ดัง
‪ต้องมีอีกฝ่ายที่พูดว่า
‪"โอเค ฉันยินดีถูกควบคุม"
‪วันที่ตำรวจบันทึกคดีนี้
‪ตำรวจส่งสมุดบันทึกที่ต้องการสืบสวน ‪มาแปดถึงสิบเล่ม…
‪(ดร.วิเรนทรา สิงห์ ‪แผนกลายมือ)
‪พร้อมกับสมุดบันทึกส่วนตัวของสมาชิกในครอบครัว
‪หน้าที่ของเราคือตรวจว่าลายมือนั้นตรงกับ
‪ลายมือในสมุดบันทึกส่วนตัวหรือไม่
‪เรารู้สึกว่าต้องเป็นละลิตที่เขียนบันทึกเหล่านั้น
‪แต่รายงานผลนิติเวชโดยผู้เชี่ยวชาญด้านลายมือ
‪เผยว่าปรียังกา ลูกสาวของประติภา
‪และนีตู ลูกสาวของภูวเนศเขียนบันทึกเหล่านี้
‪นี่เป็นเรื่องน่าตกใจมากที่ละลิตสั่งให้
‪สาวๆ คนรุ่นใหม่เขียนบันทึก ‪เขามีอิทธิพลต่อพวกเธอมาก
‪คนในครอบครัวไม่มีใครพูดเรื่องนี้ ‪กับคนข้างนอกเลย
‪มีการควบคุมอยู่ถึงระดับนี้
‪คุณจะเรียกมันว่าศรัทธาหรือความเชื่อก็ได้ ‪หรือแม้แต่ความกลัว
‪แต่มันเป็นแบบนั้น
‪ก่อนหน้านี้พวกเขามีปัญหาการเงิน
‪แต่หลังจากพ่อตาย ‪เมื่อพวกเขาเริ่มพิธีกรรมพวกนี้
‪ชีวิตพวกเขาก็เริ่มดีขึ้น
‪พวกเขาคิดว่าชีวิตรุ่งเรือง พวกเขาเปิดร้านใหม่
‪ปรียังกาได้งานทำ
‪ชีวิตของทุกคนเริ่มดีและลงตัว
‪พวกเขาเชื่อว่าความรุ่งเรืองต่างๆ ‪ที่เกิดขึ้นกับพวกเขา
‪เป็นเพราะพวกเขาทำตามคำสั่งของพ่อ
‪สิ่งที่พ่อพูดนำมาซึ่งผลลัพธ์ที่ดี ‪พวกเขาเริ่มมีกำไร
‪แล้วสถานะการเงินพวกเขาก็ดีขึ้น
‪แม้แต่เรื่องงานแต่งงานที่เตรียมไว้แล้ว ‪ก็เป็นฝีมือเขา
‪"สิ่งดีๆ เหล่านี้ที่กำลังเกิดขึ้น ‪เป็นเพราะพวกแกทำตามสมุดบันทึก"
‪เราไปร่วมงานหมั้นของปรียังกา
‪ครอบครัวเราไปกันทุกคน
‪พวกเขาจัดงานใหญ่โตอย่างที่คุณเห็นในวิดีโอ
‪เด็กๆ เตรียมงานกันอยู่หลายวัน
‪พวกเขาซ้อมเต้นกับนักออกแบบท่าเต้นมืออาชีพ
‪จากข้อมูลในเฟซบุ๊กของปรียังกา ‪และการสืบสวนของตำรวจ
‪เราได้รู้ว่า
‪เธอทำงานเป็นผู้บริหารระดับสูง ‪ในบริษัทข้ามชาติ
‪เธอเรียนจบจากมหาวิทยาลัยเดลี
‪เมื่อฉันได้คุยกับเจ้าหน้าที่คนหนึ่งในที่ทำงานเธอ
‪เขาบอกว่าเธอรักษาระยะห่าง
‪อันที่จริงจากที่คนบอกฉันมา
‪เธอไม่บอกใครในที่ทำงานเรื่องงานหมั้น
‪สาวๆ เป็นเหมือนเทพธิดา จิตใจดีบริสุทธิ์
‪พวกเธอทำผิดอะไร
‪ผมปวดใจทุกครั้งที่คิดถึงเด็กๆ พวกนั้น
‪นี่เป็นช่วงเวลาที่พวกเขาจะได้สนุกกับชีวิต
‪อย่าขัดคำสั่งฉันในสมุดบันทึก
‪ทั้งที่ทำผิดพลาดมา แกกลับมาที่นี่ในตอนเย็น
‪แล้วอ้างว่าไม่ได้ทำผิดพลาด
‪อย่าลืมว่าความผิดพลาดเดิมของแก ‪ส่งผลไม่มีวันสิ้นสุด
‪มันจะตามแกไป
‪ถ้าแกยังเพิกเฉยคำเตือนของพระเจ้า
‪พระเจ้าอาจเรียกแกไปพบ
‪เด็กๆ เหล่านี้มีการศึกษา
‪อายุยังน้อย
‪อยู่ในช่วงอายุที่ควรตั้งคำถาม
‪โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่ พวกเขาควรจะ "ทันสมัย"
‪ฉันไม่รู้ว่า
‪ความเห็นที่หลากหลาย ซึ่งปกติมีอยู่ในมนุษย์
‪ถูกห้ามไม่ให้แสดงออกโดยสิ้นเชิงได้อย่างไร
‪(ข่าวด่วน)
‪เรามาเริ่มกันด้วยข่าวด่วน
‪รายงานการชันสูตรยืนยันแล้ว
‪ว่าสมาชิกครอบครัวสิบคน ‪เสียชีวิตจากการแขวนคอ
‪รายงานการชันสูตรสมาชิกที่อายุมากที่สุด
‪หรือคุณย่า ยังไม่ออกมา
‪เมื่อเราต้องทำงานกับศพ ‪เราต้องระงับเรื่องอารมณ์ไว้ก่อน
‪เพราะเราต้องตรวจสอบศพตามหลักการ
‪คุณย่า สมาชิกอาวุโสที่สุด
‪เป็น "การแขวนคอบางส่วน"
‪เราพบเธอนอนอยู่ข้างเตียงของเธอ
‪ข้างๆ เธอมีตู้เสื้อผ้า ‪ผ้าพันคอถูกมัดเข้ากับที่จับของตู้
‪เมื่อเราอ่านสมุดบันทึก ทุกอย่างได้อธิบายไว้
‪เพราะคนที่เป็นแม่อายุมากและน้ำหนักเยอะ
‪เธอจะไม่สามารถยืนบนเก้าอี้ ‪ทำพิธีกรรมเหมือนคนอื่นๆ
‪เธอจะนอนทำพิธีกรรม
‪ผมไม่รู้ว่านารายานี เทวีถูกบังคับ ‪หรือว่าเธอยอมทำตามโดยง่าย
‪เธอมีร่องรอยการบาดเจ็บ
‪ซึ่งเกิดขึ้นได้ถ้าเธอถูกใครบางคนจับไว้แน่น
‪คดีนี้เข้าใจยากมากสำหรับเรา ‪เพราะมันไม่ปกติเอามากๆ
‪ทุกคนมีผ้าคลุมหน้า มีที่รอง มีผ้าปิดตา
‪นั่นเป็นเรื่องธรรมดา ที่อุดหู
‪มีการใช้ผ้าเช็ดหน้าอุดปาก
‪เด็กผู้ชายคนหนึ่ง
‪คนที่อายุน้อยที่สุด
‪ข้อความในสมุดบันทึก
‪ให้เบาะแสในเรื่องนี้ไว้มากมาย
‪ซึ่งตรงกับรายงานการชันสูตรด้วย
‪ตรวจดูให้แน่ใจว่าผูกเชือกแน่นแล้ว
‪พระเจ้าจะประทับใจกับความทุ่มเทของพวกแก
‪ใช้ผ้าชุบน้ำอุดปากไว้
‪ถ้าไม่มี ให้ใช้เทปทำแผลปิดปาก
‪ผมว่าคุณไม่สามารถ
‪ไม่มีใครในโลกนี้โน้มน้าวให้เด็กฆ่าตัวตายได้
‪นั่นคือสาเหตุที่พวกเขาถูกมัดแน่นมาก ‪พิธีกรรมจะได้เกิดขึ้นไม่ว่ายังไง
‪สิ่งที่พวกเขาทำกับเด็กๆ มันให้อภัยไม่ได้
‪เขาบังคับให้เด็กๆ กลืนมันลงไป ‪หรือเขายัดมันลงคอพวกเขา
‪ถ้าเขายังอยู่ ผมไม่รู้ผมจะทำอะไรเขาบ้าง
‪ผมโมโหมาก
‪คดีทำให้เกิดคำถามมากมาย ‪เกี่ยวกับความเชื่อของฉันและสังคม
‪ความศรัทธากับความหลงผิดมันใกล้เคียงกันมาก
‪ความศรัทธาและความหลงผิดจรดกันที่ตรงไหน
‪เราแยกมันที่ตรงไหน
‪ผมเดินขึ้นบันไดไป แล้วเห็นทุกคนยืนเป็นวงกลม
‪ผมยืนอยู่ตรงนั้นสองนาที
‪ฉงนใจว่ามันเป็นเรื่องจริงแน่เหรอ
‪ผมคิดว่าคนสุดท้ายที่ฆ่าตัวตายคือละลิต
‪ผมคิดอย่างนั้นนะ
‪เพราะปมที่ผูกที่มือเขาเป็นสายอะไรสักอย่าง
‪ปมของเขาต่างจากคนอื่นๆ
‪ละลิตและทีน่า
‪มือของพวกเขาไม่ได้ถูกมัดแน่น
‪ขาของพวกเขาก็ไม่ถูกมัด
‪ดูเหมือนพวกเขาเป็นคนช่วยมัดคนอื่นๆ
‪เป็นไปไม่ได้ที่ใครจะมัดตัวเองข้างหลัง
‪ทีน่าคงจะช่วยเขาลงมือ
‪ผมรู้ว่าเขาไม่มีทางปิดบังเธอ
‪ผมบอกไม่ได้ว่าคนอื่นๆ ในครอบครัว ‪รู้ตัวไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪แต่สองคนนี้รู้ว่ากำลังทำอะไรแน่ๆ
‪รู้ว่าครอบครัวนี้จะตาย
‪ดูเหมือนว่าความปรารถนาของแม่ ‪ที่จะปกป้องลูก
‪ได้หายไป
‪เรามักได้ยินเรื่องราวของผู้หญิงที่ต่อสู้
‪อย่างน้อยก็ปกป้องลูกๆ
‪สำหรับฉัน เหตุการณ์นี้ทำให้เกิดคำถามเรื่องอำนาจ
‪ผู้หญิงในบ้าน
‪และมีผู้หญิงตายมากกว่าผู้ชาย…
‪ผู้หญิงในบ้านมีสิทธิ์ไม่เข้าร่วมพิธีกรรมนั้นหรือไม่
‪และถ้าไม่มีสิทธิ์ มันจะยังเรียกว่า ‪เป็นการฆ่าตัวตายได้เหรอ
‪หรือควรเรียกว่าการฆาตกรรม
‪เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2018
‪พิธีกรรมได้เริ่มขึ้นเมื่อแปดวันก่อน
‪ตามที่เขียนไว้ในบันทึก
‪มีการสัญญาว่าคุณพ่อจะกลับมาในขั้นสุดท้าย
‪และนั่นคือสาเหตุที่ทุกคนยินยอมทำพิธี
‪เพื่อความเจริญยิ่งๆ ขึ้นไป
‪ภายในเวลาแค่ 10-15 นาที
‪พวกเขาถูกหลอกให้เชื่อว่า ‪คุณพ่อจะมาช่วยพวกเขา
‪"จะไม่มีอันตรายมากล้ำกราย ‪นี่เพื่อตัวแกเอง"
‪ผมชื่อเจติน เป็นเพื่อนของดรุฟและศิวาม
‪พวกเขาเป็นเพื่อนบ้านอยู่ข้างบ้านผม
‪คืนนั้นผมเจอพวกเขาด้วย ‪ผมกำลังเอาอาหารกลับมาบ้าน
‪พวกเขายืนอยู่ที่ร้านของตัวเอง
‪พวกเขาหัวเราะและหยอกล้อกัน
‪พวกเขาแกล้งตีผมด้วย
‪ผมถามว่าอยากเล่นด้วยกันไหม ‪พวกเขาตอบว่า "วันนี้เล่นไม่ได้"
‪ตอนนั้นประมาณสี่ทุ่มครึ่ง
‪ประโยคหนึ่งในเรื่องทั้งหมดนี้ ‪ที่จะติดตรึงในใจฉันไปตลอดคือ
‪"ถึงเวลาที่พ่อจะมาเยือน"
‪มันน่าขนลุก
‪เห็นชัดว่าสิ่งที่น่าอัศจรรย์ใจคือ
‪พวกเขาเชื่อว่า "เราจะไม่ตาย"
‪"และเราวางใจได้เลย"
‪พระเจ้าพอใจกับพวกแกมาก
‪ที่รู้ว่าพวกแกทั้ง 11 คนจะยืนเรียงแถว ‪ความคิดเป็นหนึ่งเดียว
‪อย่าตกใจขณะที่ทำพิธีต้นไทร
‪พื้นดินอาจสะเทือน หรือท้องฟ้าอาจถล่ม
‪อย่าปล่อยให้มันทำให้เลิกล้มความตั้งใจ
‪บอกให้เด็กๆ สวดมนต์ต่อไป
‪การสวดมนต์อาจนานห้าถึงสิบห้านาที
‪ระหว่างที่สวดมนต์
‪ละลิตจะปกป้องทุกคน
‪ได้มีการแบ่งหน้าที่มัดไว้ให้แต่ละคนแล้ว
‪เมื่อมัดครบทุกคนแน่นแล้ว
‪ละลิตจะใช้ไม้ให้สัญญาณ
‪วางน้ำเต็มถังไว้ใกล้ๆ
‪ทันทีที่น้ำเปลี่ยนสี
‪ฉันจะกลับมา
‪คำบรรยายโดย ‪สุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช