NETFLIX PRZEDSTAWIA
UWAGA, STREFA STRZEŻONA
WEJŚCIE GROZI ŚMIERCIĄ
Mayday, zostaliśmy zaatakowani!
To nasi!
Zaczęli strzelać. Wszystkich zabili.
- Dlaczego? - To nasi. Co się dzieje?
WYSTRZELONY W ROSJI POCISK NUKLEARNY
POKONUJE ODLEGŁOŚĆ DO CELU W USA W CIĄGU 24 MINUT
W RAZIE ATAKU ARMIA USA MIAŁABY O POŁOWĘ MNIEJ CZASU
– 12 MINUT –
NA ZNISZCZENIE NADLATUJĄCYCH POCISKÓW
Ilu ich jest?
Są wszędzie! Idą do sterowni!
Wyłączą rakiety przechwytujące!
USA POSIADA TYLKO DWIE STACJE WCZESNEGO OSTRZEGANIA
POTRAFIĄCE WYKRYĆ I ZESTRZELIĆ POCISKI NUKLEARNE
JEDNA ZNAJDUJE SIĘ NA ALASCE, W FORT GREELY
Zabijają nas! Wszystkich!
Dotarli do sterowni! Nie zatrzymam ich!
Pomóżcie nam, proszę!
- Musimy powiadomić SBX-1. - Nie możemy! Zniszczyli nadajnik.
Tu Fort Greely. Wróg przejął stację.
DRUGA TO PLATFORMA MORSKA ZNANA JAKO SBX-1
TO AMERYKAŃSKIE BAZY PRZECHWYTUJĄCE
OCEAN SPOKOJNY 1500 MIL NA PÓŁNOCNY ZACHÓD OD HAWAJÓW
DOKŁADNE POŁOŻENIE: TAJNE
Zbliżamy się do SBX-1, pani kapitan.
SBX-1, tu Orzeł 6-7.
Jest ze mną wasza nowa specjalistka.
Proszę o pozwolenie na lądowanie.
Orzeł 6-7, tu SBX-1, możecie lądować.
Witamy na odludziu.
Pani kapitan, podporucznik Washington.
Witamy na SBX-1.
A raczej „witamy z powrotem”.
Dzięki.
Pułkownik czeka.
Dorastała pani w Hiszpanii? Stacjonował tam pani tata?
Proszę.
Kapitan Collins melduje się.
Spocznij.
Dobrze cię znowu widzieć, JJ.
Pamiętasz kapitana Welsha?
Tak. Przejął pan stery, gdy mnie przenieśli.
Raczej gdy uciekłaś.
Dobre sobie.
- Zostawisz nas, Lou? - Jasne.
Czekamy na wieści o rosyjskiej łodzi.
Jak widzisz,
nic się tu nie zmieniło.
Marynarka odpowiada za łódź, armia za pociski
i nikt nie chce tu być.
Rozmawiałeś z radą?
Trzy razy.
Pokazałeś im moje akta?
Wszystko.
I trafiłam tutaj?
Przepraszam.
W porządku.
Myślałam, że to już za mną.
Wiem.
To nigdy się nie zmieni, co?
Dziękuję, że mnie przyjąłeś.
Od początku ci wierzyłem.
Umieściliśmy panią tutaj.
Jeden z chłopaków przejął pani wcześniejszą kwaterę.
Pani kapitan?
Muszę coś powiedzieć. Wszystkie dziewczyny są z pani dumne.
To, co panią spotkało…
dotknęło wiele z nas.
Chciałam, żeby pani wiedziała.
SKUPUJEMY ZDJĘCIA
DASZ RADĘ!
POWODZENIA, JJ! KOCHAM CIĘ, TATA
Natychmiast idź do sterowni, z bronią.
W Fort Greely padły strzały.
- Ktoś z zewnątrz? - Nie, to byli nasi.
Rakiety są bezpieczne?
Nie wiadomo.
- Jest bardzo źle? - Straciliśmy łączność z Greely.
Informacje bierzemy z Twittera.
Mamy łączność z Fort Greely?
Jeszcze nie.
Wiesz, co robić.
Blokują sygnał?
Nie. Jakby ktoś wyłączył system u źródła.
Kapral Shah, jest tu od pół roku.
- Pani kapitan. - Kapralu.
Bobra już znasz.
Tęskniła pani?
Ani przez chwilę.
Co u kolegi z Rosji?
Wrócił.
Jest 40 mil stąd. Dryfuje jak kupa w basenie.
Rosyjski kolega?
Łódź podwodna. Krąży tu od kilku miesięcy.
Przeganiamy ją, a ona wraca.
Co tam się dzieje?
Jesteśmy umówieni na wieczór?
Co?
Na pokera. Załatwimy sprzątaczy jak ostatnio.
- Nie teraz. - Czemu nie?
Mamy problem.
Jaki problem?
Jakiś głupek się uwziął.
Zaprosiłbym panią, ale nie ręczę za nasz język.
Ćwiczyłem z najlepszymi graczami na świecie
na tym maleństwie.
Sprzęt lepszy niż wszystko, co tu mamy.
Piękna opowieść.
W którym rozdziale zamykasz mordę?
Przyjąłem.
SBX-1 będzie główną stacją wczesnego ostrzegania,
dopóki Greely nie działa.
W tej chwili jesteśmy jedyną bazą przechwytującą
chroniącą USA przed atakiem nuklearnym.
Skupcie się teraz na swoich zadaniach.
To na pewno nie są żadne ćwiczenia?
Cisza.
NSA przekazuje wiadomości z Rosji.
Kreml odebrał alarm z bazy rakietowej w Tawlince.
Baza została napadnięta.
Wiele ofiar.
Nieautoryzowane usunięcie pocisków.
Bez jaj.
Zniknęło 16 ruchomych rakiet Topol-M.
Mówi pani, że ktoś ukradł 16 pocisków?
To Rosjanie tak mówią.
Kontakt z Greely zerwany, a po chwili znikają rosyjskie rakiety?
Z Greely to prawda, ale u Rosjan muszą być ćwiczenia.
Inaczej Pentagon już by dzwonił.
SBX-1.
Tak jest.
Jesteśmy.
Właśnie dotarł.
Tak jest.
Wycelowaliśmy 16 pocisków w 16 amerykańskich miast.
Dziś Ameryka przestanie istnieć.
Jezu.
Jak można ukraść pociski nuklearne?
Mieli kogoś w środku. Nie można…
Nieważne, jak to zrobili. Ważne, że pociski są ruchome.
Mogą ukryć je wszędzie, a satelity nie wykryją ich do wystrzału.
Pani kapitan.
JJ.
- Wszystko zależy od nas, jasne? - Tak jest.
Tylko my stoimy między Ameryką a Armagedonem.
Dasz radę?
Bez obaw.
Wybacz. Musiałem spytać.
Uruchomię blokadę awaryjną.
Dobrze.
Ja znajdę Welsha i zabezpieczę kody.
Proszę zaczekać!
Mieli ludzi w Tawlince,
a w Greely strzelali nasi.
Mogą mieć kogoś… tutaj.
Teraz.
Karta!
Zabierzcie mu kartę!
Mikael, otwórz drzwi!
Kawał z ciebie chłopa.
Nadałeś SOS?
Dźgnęła go pani w oko bronią?
Tak. Nadałeś sygnał?
Tak, kazali mi czekać.
Co z Bobrem?
Drasnęli go. Jest nieprzytomny, ale będzie żył.
PIANKA
To kwas?
Na co im kwas?
Chcą zniszczyć obwody.
Wyłączyć wszystko.
Co zrobimy?
Pogadamy?
Odejdźcie, a może przeżyjecie.
Wpuść mnie,
a może to wy przeżyjecie.
To wasi ukradli pociski z Tawlinki?
Inaczej byłby to niesamowity zbieg okoliczności.
Załóż ją Bobrowi.
A strzelcy w Greely?
Podwykonawcy.
Delegujemy.
Armia musiała was wcześniej sprawdzać.
I to jak. Wypełniłem stos papierków.
To oznacza, że planowałeś to…
Od bardzo dawna.
To znaczy?
Od sześciu lat.
Chyba kiepsko ci idzie.
Żaden plan nie przetrwa kontaktu z wrogiem bez szwanku.
Z wrogiem? Jesteś Amerykaninem.
To prawda.
A to, czy jesteśmy wrogami, zależy wyłącznie od ciebie.
Jak się nazywasz?
Jestem Alexander Kessel.
Powinnam cię znać?
Teraz już znasz. I nigdy mnie nie zapomnisz.
Może po prostu będę cię nazywać „dupkiem”?
Do takich wniosków zwykle dochodzi się na drugiej randce.
Ja jestem niezwykła.
Zaczynam to rozumieć.
Pani kapitan, chyba utkwiliśmy w martwym punkcie.
Ja muszę wyłączyć waszą sterownię, żeby moi ludzie mogli wystrzelić pociski.
Ty musisz mnie powstrzymać.
Ale jedno jest pewne:
zatrzymałem lub zabiłem wszystkich w bazie,
więc wejdę do sterowni.
Wpuść mnie teraz,
a oszczędzę wam życie.
Zginą miliony Amerykanów.
Chyba nie wiesz, po co wstępuje się do wojska.
Jesteś sama na środku oceanu, wiele mil od najbliższego portu,
daleko od najbliższego szlaku żeglownego.
Nikt nie dotrze do was z pomocą,
zanim przebiję się przez drzwi.
Ilu było sprzątaczy?
Nie wiem. Sześciu, siedmiu?
A dokładnie?
Ja ich nie zatrudniłem.
To duża baza.
Nie zabiłbyś wszystkich tak szybko.
Gaz bojowy.
W klimatyzacji. Wszystkich uśpił.
- Chrzanisz. - Załoga nic nie poczuła.
Zastrzeliliśmy ich dla pewności.
Spokojnie, wy macie osobną klimę. Próbowaliśmy, ale…
Nie macie dojścia.
Inaczej nie ucięlibyśmy sobie tej pogawędki.
POŁĄCZENIE PRIORYTETOWE BIAŁY DOM
SBX-1. Tu kapitan Collins.
- Generał Dyson. Gdzie Marshall? - Cisza.
Nie żyje.
Nie żyje? Co się stało?
Terroryści przebrani za sprzątaczy przejęli bazę.
Zabili Marshalla,
mówią, że zabili załogę.
- Chcieli przejąć sterownię. - Chcieli?
I zawiedli.
Kto jest z panią?
Kaprale Shah i Baker.
Baker jest nieprzytomny. Trafili go.
- Jesteście bezpieczni? - Przecinają drzwi palnikami.
Zajmie im to…
z 60 minut.
A raczej 30.
- A wewnętrzne drzwi? - Pewnie podobnie.
Co wiadomo o terrorystach?
To Amerykanie. Przywódcą jest Alexander Kessel.
Znajdźcie o nim wszystko. Co jeszcze?
Wyglądają na wyszkolonych.
Użyli gazu bojowego.
- Co się dzieje w Greely? - Strzelcy nie żyją.
Zdążyli zniszczyć komputery sterujące pociskami.
Spalili je kwasem.
Zostaliśmy sami.
Obawiam się, że tak.
Wysłaliśmy siły specjalne.
Musicie trochę wytrzymać.
- Ile? - 90 minut.
To jakieś żarty?
Niestety nie.
Pani prezydent.
Terroryści mają 16 ruchomych wyrzutni rakiet.
Nikt nie może ich znaleźć.
Jeszcze ich nie odpalili,
bo wciąż macie kontrolę nad bazą.
Gdy tylko ją stracicie,
rozpocznie się atak na Stany Zjednoczone.
Nie mamy czasu na ewakuację 16 miast,
dlatego nie wolno wam wpuścić tych szaleńców.
Zrozumiano, pani prezydent.
Niedługo się odezwiemy. Informujcie nas.
Tak jest.
Pani kapitan, brońcie sterowni.
Lecimy! Jazda!
Zezwolenie na lot do bazy SBX-1.
Będą za 90 minut? Nie wytrzymamy tak długo.
Nie bez walki.
Co? Nie.
Nie umiem walczyć. Jestem radiowcem.
Pracuję za biurkiem i bardzo to lubię.
Dlaczego? Bo nic się nie dzieje.
Nie strzelałem od szkolenia.
Spokojnie, broń wciąż ta sama.
Nie może pani na mnie liczyć.
Poddajecie się?
A wy?
Nadal bawi mnie to, że psuję ci dzień.
Wiesz coś o upadku Rzymu?
Gdy barbarzyńcy zebrali się u bram,
robili niewyobrażalne rzeczy, by Rzymianie ich wpuścili.
Exitus actum probat.
Cel uświęca środki.
Pamiętasz kapitana Welsha? Ma czwórkę dzieci i siedmioro wnucząt.
To na mnie nie zadziała.
Otwórz drzwi.
Nie pozwól mu umrzeć.
Nie otworzę.
W takim razie go zabiję.
Nie otworzę tych drzwi.
Ostatnia szansa.
Nie.
Zabijaj, kogo chcesz.
Nigdy nie otworzę tych drzwi.
My też umrzemy, prawda?
Nie umrzemy.
Wejdą tu i nas zabiją.
- Kapralu. - Nic na to nie poradzimy.
Kapralu Shah, jeszcze tu nie weszli.
I jeśli ma tak pozostać, musisz myśleć jasno.
- Mamy zadanie do wykonania, tak? - Tak.
Wracaj na swoje stanowisko i monitoruj Tawlinkę.
A w razie wystrzału?
Przechwytujemy.
Musimy ustalić, jak mogą tu wejść.
Tunel to jedyna bezpośrednia droga.
A pośrednie? Jakieś nowe rury albo przewody?
Rury są w podłodze.
Nikt się nie przeciśnie.
Przewody bezpieczne.
Co jeszcze? Myśl.
Mogliby wysadzić kopułę?
Jest zabezpieczona lepiej niż my.
Pociski tak samo.
Pokaż mi obraz zza włazów, górę i dół.
Strzelba!
Zastrzel go!
Teraz!
Chyba był sam.
Kiedy ostatnio z niej strzelano?
Nie wiem. Działa?
Wybuchnie mi w rękach.
- A pistolet? - Za drzwiami.
Czyli nie mamy broni.
Pomóż mi.
- Dzięki za uratowanie Turbo. - Kogo?
Żółwia. Dostałem go od dzieci.
Ile ich masz?
Prisha ma dziewięć lat, Aditi siedem, a Kalyan trzy.
Nie widziałem ich od pół roku.
Najlepsze, co możesz dla nich zrobić, to pomóc mi zatrzymać te pociski.
I jak?
Zabili wszystkich.
Będzie dzwonił, aż ktoś odbierze.
Czego znowu chcesz?
KALENDARZ DRUŻYNY PIŁKARSKIEJ
Pani kapitan, proszę spojrzeć.
Nie jesteś pierwszym, który mi to pokazuje.
Myślisz, że mnie złamiesz?
Nie.
I tak.
Potrzeba czegoś więcej.
Cierpliwości.
Strzelasz na oślep.
- Czyżby? - Desperacko.
Myślisz?
Wszystko zaplanowałeś.
Sześć lat?
Znalazłeś sposób na przełamanie ochrony i ściągnięcie tu swoich ludzi.
Wszystko dokładnie sprawdzałeś,
aż miałeś pewność, że nic cię nie zaskoczy.
Ale mnie plan nie obejmował.
A skąd to wiem?
Bo w tej chwili powinnam być w Fort Hunter.
Wczoraj zmienili zdanie i przenieśli mnie tutaj.
A teraz…
nie możesz mnie pokonać.
Tak, jesteś niespodzianką.
Ale nie niepokonaną.
Powiem ci, co wiem.
Trzy lata temu zdobyłaś wymarzoną pracę.
W Pentagonie, u generała porucznika.
Uwielbianego bohatera wojennego.
Chcieli postawić mu pomnik.
Obiecał, że trafisz z nim na sam szczyt.
Szybko poznałaś cenę.
Komisja wojskowa orzekła, że wszystko zmyśliłaś.
Posłali cię z powrotem do jaskini lwa.
Generał przyjął cię z otwartymi rękami.
Bo drapieżcy uwielbiają pokazywać, kto rządzi.
Generała wydalili ze służby.
Czyli go pani pokonała. Wygrała pani.
Wygrała bitwę, nie wojnę.
Najpierw były maile.
ZDYCHAJ, SUKO WYNOCHA Z ARMII
KŁAMLIWA ZDZIRA ZDRAJCZYNI
Wyszukiwanie sprośnych zdjęć.
FOTKA KAPITAN COLLINS!!!!
I wreszcie pogróżki.
To wszystko działo się w armii, w której tak dumnie służyłaś.
Skończyło się…
na tamtej nocy.
KAPITAN ZDZIRA ZDRAJCZYNI – SZMATA
JJ!
Boże.
Obudź się, JJ!
Obudź się!
Tata?
Już dobrze. Jestem przy tobie.
Przepraszam, tato.
Można cię pokonać.
Udowodniono to.
Jesteś aż tak pewny siebie?
To co ja tu jeszcze robię?
Czemu wciąż noszę mundur?
Wojna trwa, sukinsynu.
Powinnaś mi pomóc.
Dam ci 30 milionów dolarów za otwarcie tych drzwi.
Wyślę cię do wybranego kraju.
Dożyjesz tam starości w luksusie.
Jeśli ktoś zasłużył na to, żeby się wycofać, to ty.
Trzydzieści milionów dolarów.
Co ci dała armia?
Dołującą posadę na odludziu, gdzie wszyscy o tobie zapomną?
Oni mają cię gdzieś.
Otwórz drzwi.
Odzyskaj swoją siłę.
Tak się wygrywa wojnę.
Wsparcie w drodze do SBX-1. Lądujemy za 67 minut.
Przebili się.
Otwórz drzwi, a wyjdziesz stąd bogata.
Mamy czas, zanim sforsujecie drzwi.
Mylisz się.
- Bóbr. - Co jest?
Nieźle.
Hakuję system awaryjnego ostrzegania.
Weszliśmy.
Nie, mam nowe.
ZSB, Zulu Sierra Bravo, 1-9-9-6.
Przyślij Dani.
Jesteś ranna?
Bywało gorzej.
Nie musiało tak być.
Gdyby Baker nie oberwał, uniknęlibyśmy tego wszystkiego.
Chcesz mnie zabić? Zrób to.
Bez tłumsamczenia.
Dałem ci wybór.
Postanowiłaś być moim wrogiem.
Od początku byłeś z nimi?
Tak.
Zdrajca.
To Ameryka zdradziła.
Zawsze byłeś dupkiem.
Co ty tam wiesz?
Kocham swój kraj.
Kiedyś bym za niego zginął.
Wciąż masz szansę.
Stul pysk.
To przez imigrantów, takich jak ty i ty,
straciłem pracę.
Rząd odebrał mi prawa.
Zaczął wymyślać różne rzeczy, żeby mnie nastraszyć.
Cholera.
Nie poznaję już Ameryki.
Dlatego masz prawo zamordować miliony ludzi?
Czas zatroszczyć się o siebie.
Mam dziesięć milionów powodów.
Czyli chodzi o kasę?
Tak. W Ameryce liczą się pieniądze.
Jeśli tego nie rozumiesz,
to nie uważałeś, Shah.
Obudź się.
Jasne. Zwalaj winę na nasz kraj i rząd.
Obwiniaj wszystkich poza sobą.
Jak każdy frajer.
Mów tak dalej, kotku.
Zanim to wszystko się skończy,
zrobię z tobą to,
co każdy żołnierz
chciałby zrobić każdej żołnierce.
Na nic więcej nie możesz liczyć, co?
Jeszcze jedno.
Nigdy nie zwracaj się do kobiety inaczej niż po imieniu.
Nie mów: „skarbie”, „cukiereczku”, „kochanie”,
„mała” ani „maleńka”.
Nie mów: „dziecinko”, „złotko”, „zdziro” ani „suko”.
I nigdy, przenigdy, za żadne skarby,
nie mów do kobiety „kotku”.
Cholera.
Nawiązałam łączność z systemem.
Awaryjnego ostrzegania?
Tak. Każda kamera w bazie
może nadawać do każdego urządzenia z dostępem do sieci.
Nikt niczego nie przegapi.
Panie Kessel. Gdzie kapitan Collins?
Jest tutaj, cała.
Powiedzmy.
Kapral Shah też.
A kapral Baker?
Siemasz, generale.
Jesteście żołnierzami. Składaliście przysięgę.
A teraz zdradzacie swój kraj?
Składałem przysięgę dawnej Ameryce. Nie tej.
Czego chcecie?
Od pana?
Niczego.
Czekam, aż dołączy do nas cały kraj.
Tata jest dumny. Jak miło.
DASZ RADĘ!
PRZECHWYCONO SYGNAŁ
Wszystkie sygnały przechwycone.
Przywitaj się z Ameryką, szefie.
SYSTEM AWARYJNEGO OSTRZEGANIA
NOWY JORK
Ma duży ekran i świetną jakość obrazu.
Dźwięk taki sobie,
ale telewizji się dzisiaj nie słucha.
Ja zwykle puszczam sobie coś w tle.
Co z tymi kolorami?
Gdzie pani prezydent?
Tutaj.
Wystrzelcie choć jeden pocisk,
a przysięgam na Boga, że was dopadnę
i zmiotę z powierzchni ziemi.
Wystarczy. Zanudza mnie pani.
Teraz to ja będę mówił.
Rodacy, nazywam się Alexander Kessel.
Jestem synem miliardera, Alexandra Kessela seniora.
Możliwe, że go kojarzycie.
To obecny, całkowicie niekompetentny ambasador USA przy ONZ.
Moi wspólnicy w Rosji kontrolują 16 pocisków nuklearnych,
a ja kontroluję jedyne rakiety przechwytujące,
które mogą je zatrzymać.
Wzięliśmy na cel 16 amerykańskich miast.
Zginie 300 milionów z was.
Zaczniemy od jednego miasta,
żebyście mogli patrzeć na to w przerażeniu.
Jedynka?
Ognia.
TAWLINKA, ROSJA
Wykryto wystrzelenie pocisku.
Czas na przechwycenie: 12 minut.
Za 12 minut pocisk, który właśnie wystrzeliłem,
przeleci nad moją głową.
Wtedy upłynie czas na jego przechwycenie.
START
Które miasto wybraliśmy?
Wasze?
Tak czy siak, nie ma czasu na ewakuację.
Nie uciekniecie.
Obstawialiście Los Angeles?
Gratulacje.
Miasto Aniołów przestanie istnieć za 23 minuty.
- Chwila. - Po zniszczeniu Los Angeles…
- Gdzie wy…? - …gdy cały kraj będzie drżał…
Jeszcze nie zamykamy.
…poślę drugą falę, 15 pocisków nuklearnych.
San Francisco, Seattle, Las Vegas,
Cincinnati, Dallas, Denver, Memphis, Chicago, St. Louis, Atlanta, Boston,
Filadelfia, Miami, Nowy Jork.
I oczywiście Waszyngton.
Dziś…
Ameryka umrze w paroksyzmie strachu.
Ameryka to największe kłamstwo w historii.
Jesteśmy wyjątkowi?
Może kiedyś byliśmy.
Gdy założyciele pozbyli się królów.
Gdy ogłosili, że wszyscy są równi.
Kiedy nasz kraj był naprawdę zjednoczony?
W czasie wojny secesyjnej?
Praw Jima Crowa?
A może teraz?
To narodowe kłamstwo jest jak jątrząca się rana.
Śmiertelna.
Nie ma jej jak opatrzyć.
Jeśli mamy ocalić nasz naród i obietnicę, którą ze sobą niósł,
musimy go wymazać i zacząć od początku.
Może wtedy, gdy spojrzymy na siebie,
stojąc wśród ruin,
tym razem postanowimy
stworzyć Amerykę porządnie.
To kapral Rahul Shah.
Lubisz być Amerykaninem?
Z całego serca.
Jesteś hindusem.
- To się nie wyklucza. - W Ameryce?
Nie wyśmiewano twojej wiary?
Nie poddawano cię dodatkowej kontroli na lotnisku?
Powiedz światu, co widziałeś.
Widziałem cię pod prysznicem.
Wiem, czemu masz obsesję na punkcie rakiet.
Żałosne.
Zajmę się nim, szefie.
To kapitan Joanna Julia Collins.
Dla przyjaciół JJ.
Walczyła tu honorowo i odważnie.
Trzy lata temu jeden z najważniejszych generałów
próbował nadużyć swojej pozycji i zmusić ją do seksu.
Komu zawaliło to karierę?
Powinniście obsypywać ją pochwałami,
ale to kobieta,
więc zamiast tego jej koledzy
wysyłają sobie takie zdjęcia.
Ale z ciebie dupek.
Proponowałem jej 30 milionów dolarów za zejście z posterunku.
Odmówiła.
A zdjęcie zrobiła na cele charytatywne.
Grałaś na bramce?
Tak. To nic łatwego.
Słucham?
Często obrywałam. Miałam wstrząsy mózgu, poobijane żebra…
Ale najczęstsze były zwichnięcia kciuków.
Cholera.
Nie!
Szlag!
Czas na przechwycenie: sześć minut.
Myślisz, że dasz radę?
A ty?
Czas na przechwycenie: pięć minut.
Pięć minut! Spowolnij ją albo zabij!
Rakieta wystrzelona.
Pocisk przechwycony.
Zdychaj wreszcie!
Ostrzegałem cię.
Mówiłem, że narobi kłopotów.
Mówiłem, że trzeba zastrzelić ją pierwszą.
Bo jak od razu jej nie wyeliminujesz,
jak od razu jej nie załatwisz, to będzie problem.
Bóbr.
To jedna z tych bab.
Wykorzysta każdą twoją słabość.
Będzie cię kłuć jak jebaną igłą.
To tylko chwilowy problem.
Chwilowy?
Słyszałeś? „Chwilowy problem”. Spoko.
Ona zestrzeliła ten cholerny pocisk!
Tylko jeden. Mamy jeszcze 15.
A jak je też zestrzeli?
To co wtedy?
Cały świat widział już nasze twarze.
Co zrobimy?
Próba ataku nuklearnego się przedawnia?
Jesteśmy przygotowani. Mamy plany awaryjne.
Serio?
- Udało się pani w ostatniej chwili. - Robię, co mogę.
Może pani wyłączyć transmisję?
Chwileczkę.
Nie stąd.
Zrozumiano.
Kiedy dotrze wsparcie?
Za 50 minut. Szybciej się nie da.
Nie zdążą.
Mamy też informacje o Alexandrze Kesselu.
Był w wywiadzie wojskowym.
Zaczynał w Rosji,
a potem został specjalistą od tortur.
Słucham?
Był dobry. Czasem aż za dobry.
Zabił dwóch więźniów.
Jezu. To prawdziwy psychopata.
Ma pani wsparcie.
Wielu mądrych ludzi szuka sposobu, by pani pomóc.
Taktycy i specjaliści od teorii gier.
Pieprzyć teorię. Potrzebuję żołnierzy z bronią.
- Rozumiem panią. - Dajcie jej broń!
Ale przyznaję, że twarda z pani kobieta.
Armia nie powinna z panią zadzierać.
Zgadza się.
Rahul.
Co mnie ominęło?
Niewiele.
Zatrzymaliśmy pocisk?
Tak, zatrzymaliśmy.
Fajnie.
A gdzie oprychy?
Ten cały Alexander musi się nieźle wkurzać.
Bo wciąż psuję dupkowi dzień.
Tato?
Jak się czujesz?
Masz ochotę na zupę?
Jasne.
- Widziałeś, co zrobili. - Zajmę się tym.
Nie daj im się teraz złamać. Nie pozwól im wygrać.
Nienawidzą mnie.
Powiedziałaś prawdę.
Prawda nikogo nie obchodzi.
Mnie tak.
Straciłam wszystko, na co tak ciężko pracowałam.
Hej.
Czego cię uczyłem, odkąd byłaś dzieckiem?
Jakiej zasady?
Nigdy nie ustępuj.
Jesteś waleczna.
Zawsze taka byłaś. Zupełnie jak twoja mama.
Pani kapitan?
Woła panią.
Długo spałam?
Nie, może z 15 minut.
Co znowu, dupku?
Masz mnie za potwora.
Byłem nim.
W dzieciństwie każde wakacje spędzałem gdzie indziej.
Na jachcie w Hamptons albo na nartach w Val d’Isère.
Prawdziwy koszmar.
Nie narzekam.
Stworzyło mnie upadłe społeczeństwo, w którym nie liczy się nic poza kasą.
Myślisz, że mój ojciec został ambasadorem,
bo znał się na dyplomacji?
A może to była nagroda za datki?
Tak się to robi w Ameryce.
Myślimy, że bogactwo jest dowodem na inteligencję.
Mój ojciec to idiota.
Odziedziczył forsę.
- Nie zarobił jej. - Nie mów, że chodzi o tatusia.
Nie oczekuję, że zrozumiesz.
Dużo rozumiem.
Twój ojciec to dobry człowiek.
Najlepszy.
Sam był w armii, prawda?
Aż 36 sześć lat.
Tak poznał twoją mamę? Gdy stacjonował w Hiszpanii?
Spotyka się z kumplami z woja?
Codziennie.
W Scottsdale, prawda?
Tak.
W domu seniora dla weteranów, Patriot’s Valley.
Pokój 6B.
Tato?
Puśćcie go.
- To nie jego sprawa. - Przeciwnie.
Puśćcie go!
Mówiłaś, że mogę zabijać, a i tak nie otworzysz.
Puśćcie go, do cholery!
Może coś się zmieniło?
Wal się!
Czego się spodziewałaś?
To moja specjalność. Operacje psychologiczne i wywiad.
Znajdź słabość wroga i ją wykorzystaj.
Puśćcie go!
Jeśli nie otworzysz,
potnę ci ojca na kawałki.
- Nie! - Dobra.
- Jak chcesz. - Nie!
- Zrób to. - Nie, proszę!
Nie!
- Wiesz, że nie mogę. - Możesz!
W każdej chwili możesz to przerwać.
Pozwól mi z nim porozmawiać.
Pani kapitan, nie.
Niech mówi.
Tata?
JJ.
Nie mogę cię stracić.
Posłuchaj. Słuchasz?
Nigdy nie ustępuj!
- Zabij go. - Nie!
Boże, nie, błagam!
Nie!
Mój tatko kazałby mi otworzyć drzwi.
Na pewno.
PRZYZNANO DOSTĘP
Skąd wiedzieli?
Skąd wiedzieli, żeby wysłać kogoś do Scottsdale?
Decyzja o pani przeniesieniu zapadła wczoraj, tak?
Tak.
Czyli dowiedzieli się kilka godzin temu.
Nadal nie rozumiesz?
Stałaś się pariasem.
Już trzy dni temu wiedzieli, że wyślą cię na to odludzie.
Wczoraj ci powiedzieli.
Ja wiedziałem od 72 godzin.
Co robisz?
Aktywuję polisę ubezpieczeniową.
Ona jest gotowa poświęcić ojca.
Mnie też stać na poświęcenie.
Uruchomił procedurę samozniszczenia.
Zatopisz całą bazę?
Wykryliśmy uruchomienie procedury samozniszczenia SBX-1.
Proszę nie mówić…
Zatopi nas.
Użyje naszej procedury samozniszczenia.
Protokół samozniszczenia wdrożony.
Co robimy?
Baza działa, póki jesteśmy na powierzchni.
Trzynaście minut do pełnego zanurzenia.
Mamy 13 minut na znalezienie rozwiązania.
Schodzę tam.
Gdzie? Do kadłuba?
Tak. Pozamykam zawory.
Jest pani ciężko ranna.
Dam radę.
Ja pójdę.
Nie.
Zrobię to.
Macie mało czasu. Szacujemy, że 13 minut.
My też.
Kiedy dotrze wsparcie?
Za 25 minut.
Cholera. Oddzwonię.
Dobra.
Bohaterowie tak nie wyglądają.
Dokładnie tak.
Niech pani będzie.
Uda ci się.
Dasz radę, Rahul.
Dasz radę.
Do zobaczenia.
Gnojek ma jednak jaja.
Zajmij się nim.
Ja to zrobię.
Do zatopienia pozostało 12,5 minuty.
Gdzie on jest?
Zostały 22 minuty. Przygotujcie broń.
Dotarłem do kadłuba.
Widzisz konsolę?
To trochę potrwa.
- Wystarczy, że to spowolnisz. - Przyjąłem.
I jak, pani kapitan?
Przeliczanie.
- 12 minut i 11 sekund… - To działa.
Kupiłeś nam dwie minuty.
Kontynuuj.
Tak jest! Wymiatam i zamykam zawory!
Nikt tak nie łata przecieków.
- Cholera. - Co?
Mam towarzystwo.
Uciekaj. Słyszysz?
Za późno.
Wcale nie. Uciekaj, już!
Szkoda, że nie pomogłem wcześniej.
Oby to wystarczyło.
Przeliczanie.
Proszę ucałować moje dzieci.
Siemasz.
Nie musisz tego robić.
Nie jesteś mordercą.
Masz rację.
Nie jestem mordercą.
Jestem jebanym patriotą.
Rahul?
Shah nie może teraz odebrać.
Zostałaś z naszą trójką.
Już nie żyjesz.
To była odważna próba.
Podziwiam jego odwagę.
Nawet nie brałem go pod uwagę.
Sądziliśmy, że nie wytrzyma presji. Nawet nie wysłałem nikogo do jego rodziny.
A on prawie mnie załatwił.
ALARM ZBLIŻENIOWY
Daniłow.
Nie, mam nowe.
ZSB, Zulu, Sierra, Bravo, 1-9-9-6.
Przyślij Dani.
Dani?
Wyłącz transmisję.
To nic ważnego.
Czyli mogę pokazać to światu?
Dobra.
Co się stało?
ZSB. Zürich Schweiz Bank.
To szwajcarskie konto.
Mogłam się domyślić.
Nie jesteś terrorystą ani fanatykiem.
Zapłacili ci za to.
To moja operacja. Ja tu rządzę.
Co z tego, że mi płacą? Mylę się?
Niszczę system, który próbował zniszczyć ciebie.
Inne kobiety nie podzielą twojego losu.
Ile?
Co robisz?
Kto ci płaci?
Odłóż taśmę.
Co z tą rosyjską łodzią?
Przestań zaklejać szybę.
Daniłow? Co u Dani?
Możesz nie zaklejać tej szyby? Zrób to dla mnie.
Opłaciłeś kapitana.
Dokąd cię zabierze?
Nie zaklejaj szyby.
Załatwisz sobie nowe nazwisko i twarz?
Wydasz swoją brudną forsę?
Odłóż tę cholerną taśmę, JJ!
- A co z twoim gównianym ojcem? - Walić go.
Zniszczył nasze dobre imię.
Dziś przywrócę nam godność i szacunek.
Bzdura. Czytałam akta. Jesteś tylko pojebanym psycholem.
- Dziękuję. - Za co?
Okazałeś słabość.
Niby jaką?
- Chcesz wyjść stąd żywy. - Wiesz, czego chcę?
Zrobić ci krzywdę, JJ!
Poobcinam ci palce! Będziesz błagać o śmierć!
- Cabrón. - Sama tego chciałaś!
POŁĄCZENIE PRIORYTETOWE
Gratuluję odcięcia transmisji. Wsparcie dotrze za 17 minut.
Nie zdążą.
Baza zatonie za 15 minut.
A wtedy te dupki odpalą wszystkie pociski.
Może pani coś zrobić?
Mam pewien plan.
Z pozoru nielogiczny.
Słuchamy.
Wpuszczę ich do sterowni.
Słucham? Tego właśnie nie chcemy.
Gdy baza zatonie, oni wygrają.
Musimy ich zmusić do szybkiego odpalenia pocisków.
I co potem?
Odzyskam sterownię i przechwycę pociski.
W ciągu 12 minut?
Tak jest.
Chwileczkę.
Kurwa.
Spec od teorii gier nie jest przekonany.
Podważa pani motywacje.
Według moich obliczeń pani plan ma 14% szans powodzenia.
Chce pani oddać sterownię silniejszym, bez pewności jej odzyskania.
To może przynieść negatywne skutki.
Co to za pierdolenie?
Położy pani na szali życie wszystkich Amerykanów?
Tak.
Przykro mi. Nie mogę tego poprzeć.
Słuchaj, geniuszu. Dajesz mi 14% szans powodzenia?
Twojemu daję zero!
To nie ciebie dzisiaj bili i dusili, nie do ciebie strzelali.
Jestem, kurwa, zmotywowana!
Rozumiemy panią.
Dam radę. Wiem o tym.
Połowa z nas ma panią za wariatkę, reszta za gwiazdę rocka.
Na szczęście ja należę do tych drugich.
Proszę robić swoje.
Jesteś tam?
A jak myślisz?
Chyba się denerwujesz.
Jeśli zawiedziesz, partnerzy cię zabiją.
Chcesz sterownię? To chodź.
Wyłącz interkom.
Daj mi radio.
Bóbr, długo jeszcze?
Jakieś 30 sekund.
Zakleiła szybę. Nie widzę wnętrza.
Spróbuj tam wejść.
Spokojnie, już jestem.
Nie widzę jej. Zniknęła.
Jak to? Gdzie ona jest?
Cholera.
Co?
Jest na dachu.
Zespoły rakietowe, przejęliśmy sterownię.
Wystrzelcie wszystkie pociski.
Wykryto wystrzelenie wielu pocisków.
Tak jest, skarbie! Usmażyć ich!
Cele namierzone.
Seattle, San Francisco, Las Vegas, Denver, St. Louis, Memphis,
Chicago, Cincinnati, Atlanta, Miami, Waszyngton,
Boston, Nowy Jork, Dallas, Filadelfia.
Zabij ją.
Poluje na Bobra?
„Zarobisz dziesięć milionów”.
„Kupisz sobie wyspę. Łatwizna”.
O rany.
Nie.
Daj mi swój nóż.
Załatw ją.
Kwas.
Gdzie jesteś, kotku?
Wyjdź do mnie!
Panie i panowie, przepraszam, że nam przeszkodzono,
ale jak widzicie,
ponownie przejąłem sterownię, a pociski już do was lecą.
Bramkarki tu nie ma.
Musi być. Bo gdzie miałaby…
być?
Jest na dachu.
Tutaj nikogo nie ma.
Czas na przechwycenie: osiem minut.
Iwan.
Czas na przechwycenie: siedem minut.
Dalej!
ZAINSTALOWAĆ?
UWIERZYTELNIJ
Nie pozwolę ci na to, kotku.
WYSTRZELIĆ RAKIETY?
Puść mnie. Nie chcesz tego.
Powiedziałem ci, czego chcę.
Umrzesz tutaj.
Nie.
Odpływam najbliższą łodzią podwodną.
Z Alexandrem?
On już odpłynął.
Gówno prawda.
Sama widziałam.
Czas na przechwycenie: pięć minut.
Myślisz, że zabije mnie odrobina drutu?
Grawitacja, kotku.
JJ, ocknij się!
Czego cię uczyłem, odkąd byłaś dzieckiem?
Jakiej zasady?
Nigdy nie ustępuj.
Czas na przechwycenie: trzy minuty.
Czas na przechwycenie: 60 sekund.
Jest.
Jest!
Czas na przechwycenie: 50 sekund.
Wstawaj!
Czas na przechwycenie: 40 sekund.
Nie poddawaj się.
Czas na przechwycenie: 30 sekund.
Czas na przechwycenie: 20 sekund.
Dziesięć sekund. Dziewięć, osiem, siedem, sześć,
pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Wystrzelono rakiety.
No dalej.
Przechwycenie zakończone.
Tak!
Czternaście procent.
No proszę.
Jeszcze żyjesz?
Naprawdę spieprzyłaś mi dzień.
Ale popchnąłem Amerykę na skraj przepaści i znowu to zrobię.
Może i wygrałaś bitwę, ale nie wojnę.
Już mówiłam. Wojna trwa.
To za tatę, dupku.
To po mnie.
Dla ciebie nie ma miejsca.
Jestem na miejscu. Widzę go.
Wiesz, co robić.
Co z kobietą?
Twój wybór.
Lądujemy za 30 sekund.
Rosyjska łódź podwodna, chyba odpływa.
Widzę kapitan Collins. Jest na dachu.
DZIĘKUJEMY! ZDROWIA!
DZIĘKUJĘ ZA URATOWANIE MOJEGO MIASTA
Pani prezydent.
Słyszałam, że się pani obudziła. Dobrze panią widzieć.
- Czy Fort Greely…? - Tak, wszystkie systemy sprawne.
Szybko zastąpimy SBX-1,
ale spokojnie, nikt już pani tam nie wyśle.
Uważam, że żołnierz pani kalibru
lepiej się sprawdzi w Radzie Bezpieczeństwa Narodowego.
Zainteresowana?
Rozumiem, że tak.
Dziękuję, pani prezydent.
Ma pani drugiego gościa.
Tata?
JJ.
Myślałam, że…
Okazuje się, że pani tatę w domu seniora pilnują dobrze uzbrojeni koledzy.
Zobaczyli wszystko w telewizji.
Wyłamali drzwi.
Palec uratowany. Gorzej z drzwiami.
Oczekuję, że w przyszłym tygodniu zgłosi się pani do Białego Domu.
Chodź tu, tato.
To dla ciebie.
Kolejny ocalały.
Turbo.
Znaleźli go, jak pływał wokół wraku.
Należał do kaprala Shaha.
Słyszałem o nim. Przykro mi.
Czasem…
opowieść pomaga nam zachować utraconych w pamięci.
Miał na imię Rahul.
Rahul.
Lubił pokera…
Rozumiem.
Ale słaby był z niego gracz.
Napisy: Aleksandra Basińska