Karşı koymalısın bebek! Karşı koy!
O bir berduş, şampiyon.
İşini bitirelim şampiyon.
- Hemen! Onu hemen indirmeliyiz! - Hadi! Başla!
DBB AĞIR SIKLET ŞAMPİYONASI
2. DÖVÜŞ - 28 HAZİRAN 1997
Hayır. Bu boku boş verin. Buradan başlamayacağız.
Anlatacağımız bir sürü boktan şey var
ama şimdi en başından başlayalım.
MAJESTIC TİYATROSU
Dinleyin.
Bu ilginç.
24 NİSAN 2017
Hapisteydim, tamam mı?
Araba satıcımla telefonda konuşuyordum, herkes gibi.
Beygirleri nasıl alacağını anlatıyordu.
"Beygirleri mi? Alabiliyor musun?" dedim.
Brooklyn'liyim, bilirsiniz. Bilmiyordum.
"Evet, sana istediğin her şeyi alabilirim. Puma, aslan, kaplan alabilirim" dedi.
Bu, kaplanımla fotoğrafım.
Çılgınlık bu.
Bu artık Brownsville'de değilsiniz demek.
O zamanlar kaçıktım işte.
Tamam. Sorun yok.
Bu gösteride yalan olmayacak.
Her şeyi anlatacağım.
Size tamamen dürüst olacağım.
Bazen o zamanlarımı düşünürüm.
Psikiyatri koğuşunu çok ziyaret ettim.
O sıralar neyim vardı acaba? Aklım fena dağınıktı.
Eskiden cidden tuhaf bir çocuktum.
Kimim ben?
Buraya çıktığımda görmek istediğiniz adamım.
Kimim ben?
Şimdiye kadarki en gaddar, en saldırgan, en merhametsiz şampiyonum.
Benim gibisi yok. Kimse benimle boy ölçüşemez.
Tarzım sert. Savunmam yıkılamaz.
Vahşiyim işte. Kalbinizi, çocuklarınızı yemek istiyorum!
Allah'a şükürler olsun!
Ben bu muyum?
Evet.
Hayır.
Daha ilk adımlarımı atıyorum dostum. Ben Demir Yumruk Mike.
Kardeşime sataşırsan bana sataşırsın suratsız. Git, dostlarına söyle!
Sen beş para etmez, zayıf, sulu göz bir bok parçasısın Michael Gerard Tyson.
Hep o herkesin dalga geçtiği şişko bok olacaksın.
- Neden? - Karşı koymazsan bu böyle.
Kavga istemiyorum!
Ya kavga ya ölüm. Bu konuda ne yapacaksın?
Kaçacak mısın?
Sıçayım Mike.
Nereye? Nereye kaçacaksın? Kaçacak yer yok!
New York, Brownsville'de büyüdüm.
1971'de ülkedeki en yüksek cinayet oranı oradaydı.
Her köşe başında fahişeler, uyuşturucu ve cinayet vardı.
Bu ortama benim gibi bir şişko boku koyuyorsunuz.
Sabah kalkıyordum, dayağı yiyordum.
Okula gidiyordum, dayağı yiyordum.
Okuldan eve dönüyordum, dayağı yiyordum.
Tek bildiğim buydu.
Yalan söylemeyeceğim.
- ...çeyreklik? - Seni ucuz ödlek.
Sorunlarım vardı.
Kendi kendime yüksek sesle konuşurdum. Tuhaf bir çocuktum
ama annem beni doktorun tekine götürdü.
Oğlunuz geri zekâlı.
Bu duruma hazırlıklı olmalısınız.
Yok. Emin misiniz?
O anda benimle ilgili tüm hayallerini yıktığını gördüm.
Ondan sonra bana hiç inanmadı.
Yani peltek, geri zekâlı bir şişko bir göttüm.
Yani evet. Dayağı yedim
ama bana göre herkes bir noktada dayağı yer.
O altın dişi yeni yaptırmıştım orospu çocuğu.
Mike, mutfakta bana yardım et.
Denise, yorganın altına. Hemen! Yatma vakti.
Olaylara karışmanı istemiyorum Mike.
Gidecek başka yerimiz yok
ama kahrını çekmek zorunda da değiliz.
Çorba ister misin Eddie?
Evet, bebeğim. Evet, sağ ol.
Bu hamle seni şaşırtacak Mike.
Mike, buraya gel! Gel. İzle.
Şurada yaptığı var ya? Bunu izle.
Şimdi, ipe çıkınca...
Birbirlerinin canına okuyup sonra sevişirlerdi.
Bu benim için normaldi. Bence birbirlerini seviyorlardı.
Birbirlerini bıçaklamadıkları zamanlarda.
Keşke yapsan!
Brownsville'den önce daha iyi bir hayatı varmış.
Hemşire ve diyetistenmiş.
Muhtemelen babam olan adamla
tanışmadan önce öğretmenlik okuyormuş.
Erkeklerden hiçbir zaman anlamadı.
Sonuncusu annemin tüm parasını aldı ve sokağa atıldık.
Şimdi, üç tür fakir vardır. Fakir vardır, çok fakir vardır...
ve sıçmış fakir vardır.
Siyahi, üç çocuklu bekâr bir anne sıçmış fakirliğe düştüğünde
çıkışı yoktur.
O da bunu biliyordu.
Tüm camiamızı kaybettik.
Ömür boyu sürecek bir cezaydı.
Bir terk edilmiş binadan diğerine taşınıyorduk.
Her seferinde daha kötüsüne.
Tüm hayalleri ölmüştü. Mecbur kaldığı şeyler yaptı.
Bu bokluk her çocuğun içine sıçar.
Zorbalık yüzünden okula gitmeyi bıraktım.
İkinci sınıftaydım ve eğitimim orada bitti.
Kız kardeşimle okula gidip okuldan çıkardım.
Öğle yemeği için gider, sonra çıkardım.
- Paran var mı? - Hayır!
Bulduğumuz her şeyi alırız!
- Kuşlarımızı çalmaya çalışıyor! - Kuşlarınız mı var?
Bir sürü kuşumuz var, bok.
- Aç sanki. - Kuşları o kadar yakından hiç görmemiştim.
Bir tek o kuşlar sevgime karşılık veriyordu.
Her yere uçabiliyorlardı ama her zaman eve dönüyorlardı.
Her birini tanıdım.
- Onları sevmeyi öğrendim. - Bücür!
Aşağıdaki hayvan dükkânına git de kuş yemi al.
O pis güvercinlerin her birine bir isim verdim.
Hâlâ üzerime geliyorlardı.
Tanrım, bücür! Kokuşmuş orospu çocuğu! Banyo yapmayı bilmiyor musun?
Ama umurumda değildi.
Mutluydum, ta ki Gary Flowers güvercinim Georgie'ye sataşana kadar.
O gün dövüşçü oldum.
Kahrolası gerçek bu.
Yapma dostum. Kuşumu geri ver.
Hangi kuşu?
- Lütfen dostum! - Hadi ama.
Bu konuda ne yapacaksın?
Bu konuda ne bok yiyeceksin Mike?
Söyle, onu sana neden vereyim? Çünkü görünüşe göre o benim.
- Evet! - Belki bu boktan kuşu yerim.
- Evet! - Bu harika bir fikir!
Tadı tavuk tadı gibidir kesin.
Yapma. Ne istiyorsun?
Al, özür dilerim.
Tyson'ın her hareketi göz korkutucu.
Bornoz giymiyor. Ter içinde çalışıyor.
Yüzünde şöyle diyen alaycı bir ifade oluyor,
"Şu işe başlayalım. Şu işi bitirelim."
DÜNYA AĞIR SIKLET ŞAMPİYONASI
27 HAZİRAN 1988
Dünya ağır sıklet şampiyonu ringe çıkıyor.
Hepimiz bu yüzden burada toplandık.
Tyson birinci raundu önde götürüyor.
Gövdesine vahşi darbeler indiriyor. Rakibi iniyor.
Onu indiren gövdesine aldığı bir darbeydi.
Beş. İyi misin? Hadi.
Spinks yine geliyor.
Devrildi! Bunun ardından kalkamaz bence.
Spinks sırt üstü yere yapıştı.
Altı. Yedi. Sekiz. Dokuz.
Bitti. Mike Tyson maçı aldı. İlk raundda dramatik bir nakavt.
Şimdi asıl soru şu,
bu adamın karşısında kimin şansı var?
İşler bu olaydan sonra değişmeye başladı.
Barkim beni bazı çocuklarla tanıştırdı.
Elimize geçen her şeyi çalıyorduk.
Para, kıyafet, mücevher. Ailem yerine onları seçtim.
Annem bizi güçsüz kılan bir sistemin içine düşmüştü.
Bu adamlarla gücüm vardı. Ben sekizdim. Onlar da belki 12.
Kendimize Rutland Yolu Çetesi diyorduk.
Okula öğle yemeği için gidiyorduk. İlla kendi okulumuza da değil.
Kimsenin umursamadığı fakir siyahi çocuklardık.
Çocuk, o çantayı geri ver!
On yaşıma kadar bildiğim şey buydu.
Topla.
Ne kadar kötüysen o kadar iyiydi.
Büyük, hızlı ve zor yaşa
çünkü kimse çok uzun yaşamıyor.
Beynimin kaldırıma akmasının an meselesi olduğunu anladım.
Tüm yalancı, güler yüzlü dolandırıcılar harika olduğumu söylüyordu.
Etrafımı o insanlarla çevrelemiştim.
Evimde hissediyordum.
Hayatım boyunca kurtulamadığım bir şablon.
Mike Tyson, kardeşim!
Lütfen kendimi tanıtmama izin ver kardeşim. Ben Don King.
Keşke.
Michael.
Üst kattaki Nettie ve Sal içmeye buraya gelmişlerdi
ve biri evlerini soymuş.
- Para, bebek maması, her şeyi çalmış. - Anne, her yere bak. Ben değildim.
Gözümün içine bakıp bana yalan söyleme.
Sen olduğunu biliyorum.
Ben buradaydım. Bir yere gitmedim ki.
Kardeşlerin beladan uzak duruyor.
Denise'in notları iyi. Rodney bilimle falan uğraşıyor.
- Rodney kaçık. - Rodney'nin bir geleceği var.
Ne olarak? Deli bilimci olarak mı? Bilimin buralarda bir değeri yok.
Rodney cerrah oldu.
Bu boku neden yiyorsun?
Hoş kıyafetlerle ortalıkta dolanıyorsun seni hırsız.
- Ben hiç çalmadım. - Sen yalvarmayı tercih edersin.
O zaman adi bir hırsız ol seni küçük bok.
Sana derdimi anlatmak için ne bok yesem?
Verdiğim parayı hemen kapıp geri ödemedin.
Buna mecbur değilim seni ucuz orospu çocuğu.
Sana bir hayat verdim ve sen bu hayatı hapiste harcayacaksın.
- Umurumda değil. - Olmasın.
Hangi kuş uçmaz?
Hapishane kuşu.
Dinlemen lazım yoksa öleceksin.
Hiç tutuklanmadım ki.
Hangi on yaşında çocuk bunu söyler?
Bunun övünülecek bir tarafı yok.
Mahkûm çocuk olma yolunda ilerliyorsun.
Az kaldı Mike. Az kaldı.
Bir bok bilmiyorsun!
İlk kez tutuklandığımda... Evet, on yaşındaydım.
Şu Sal ve Nettie olayı mı?
Tamam, bendim.
Bu aksiyonu ve getirdiği heyecanı asla anlayamazsınız.
Birini tongaya bastırabilmek. Heyecanlı iştir.
BOKSÖR BOKS ANTRENÖRÜ
Birinin evindesinizdir...
ve bir sürü lüks şey vardır.
Sizindir.
Bu size güç verir. O adam sizsinizdir. Kontrol sizdedir.
Sokakta herkesle kavga edebilmekle ün kazanmaya başlamıştım.
Yirmi yaşımı görmem diyordum, neden ortalığı sallamasaydım ki?
Utanıyordum dostum.
Okula gitmedim o yüzden iyi okuyup yazamıyordum.
O zamanlar yalancı bok parçasının tekiydim.
Kendinizden böyle nefret ederken kimseyi sevemiyorsunuz.
Hükümlü bir tecavüzcü denmesi mi daha zordu
yoksa daha sinir bozucu olan boks yapman mıydı?
Daha sinir bozucusu senin gibi bir fare bokuyla konuşmak.
- Yapma Mike. - Hayır çünkü bir bok parçasısın.
Canlı yayındayız.
- Bana ne? Bok parçasısın. - Bu röportajı sonlandırıyoruz.
- Geldiğin için sağ ol. - Siktir git.
Evet. Bunu sonra konuşuruz.
Ben gidiyorum buradan.
Neden merhamet duyayım ki? Bir geleceğim yoktu.
Daha çok geçmişimdeki zorbalardan intikam almakla ilgileniyordum.
Baksana, sorun ne Mike? Neden durdun?
Ben doğmadan önce annem hapishane müdürü olarak çalışmış.
Yani parmaklıklar ardındaki siyahileri birinci elden görmüş.
Bu onu korkutmuş.
Beni de korkutmaya çalıştı.
Tutuklanmaya başladığımda
polis karakoluna gelir
ve bildiği tek şeyi yapardı.
Seni oros...
Bu sıradan bir olaydı.
Bir kere gelip beni öyle kötü dövdü ki polis suçlamada bile bulunmadı.
Beyaz bir aile bu şiddeti görse onaylamaz.
Başınızı salladığınızı görüyorum, değil mi?
Ama şimdi hayır.
Siyahi bir aile çocuğu ölmesin diye uğraşan bir kadın görür.
Sana kaç kez...
Bana nasıl ulaşacağını bilmiyordu. İşini kolaylaştırmıyordum.
Bence bana daha sert vurdukça daha çok korkuyordu.
Hiçbir başarımı göremeden öldü.
Asla bilmedi. Onun için iyi bir şey hiç yapmamıştım.
Kardeşlerim benim gibi belaya hiç bulaşmadı.
İyi olacağımı bilmesini isterdim.
Denedi ama beni hapisten uzak tutamadı.
Baksana. Daha önce Spofford'a girdin mi?
Kuzenimin dediğine göre ilk gecesinde birileri onu yatırıp tıraş etmiş.
Ucube gösterisi bu be dostum.
Senin gibi gençler... O ucubeler gençleri çok sever.
Selam Mike. Ne haber bebek?
Selam Barkim.
Rahatla. Dostların burada bebek.
- Sınıf toplantısı gibi be. - Derse girmeyecek olmamız dışında.
Bundan sonra Spoff ikinci evim gibi oldu.
Grup evlerine, engelliler sınıfına, Staten Island'da bir tesise gittim.
On üçüme basana kadar beş ilçeye de fazla gelmiştim.
O yüzden taşradaki Tyron çocuk ıslahevine gönderildim.
O noktada sanırım annem benimle vedalaşmadı bile.
Tryon'da başım sürekli dertteydi
ama "Siktirin, ben Brookly'liyim." diyordum.
Dişlerimin canına okumasaydı icabına bakmıştım.
Siktir git. Kaburgalarıma yaptığına baksana.
- Orada olduğundan bile haberi yoktu. - Size ne oldu çocuklar?
- Bay Stewart, olan bu. - Gardiyan mı?
Yok ya. Rehberlik öğretmeni.
Boks şampiyonuymuş, amatör şampiyon mu ne, öyle bir şey.
Ben icabına bakardım.
- Tamam, dostum. - Tamam.
Siktir git.
Seni duydum.
Hazırlan.
Fark ettim ki bana yaltaklanılmasına engel olan tek şey
bu beyaz ufaklıktı.
Onun canına okuyacağım.
Ölüyorum diye düşündüğümü hatırlıyorum. Gerçekten ölüyordum
ama bir de böyle yumruk atmayı öğrenirsem herkesi indirip
her şeyini çalabilirim diye de düşünüyordum.
Affedersiniz. Bana öyle yumruk atmayı öğretir misiniz?
Hayır.
- Gerçekten öğrenmek istiyorum. - Hayır, istemiyorsun. Git.
Dövüşçü olmak istiyorum.
Öyle mi?
Bu adamların hepsi istiyor
ama hiçbirinde dövüşçü olacak yürek yok.
Seni duydum. Baş belası orospu çocuğunun tekisin, değil mi?
Geldiğinin ikinci akşamı hücreye mi düştün?
Yok, hiçbir şeye emek vermek istemiyorsun. Sana bir bok öğretmem.
İstiyorum. Lütfen, yalan söylemiyorum.
- Sana ihtiyacım var. - Benim sana yok.
Benimle çalışmak için itibarın olmalı zaten.
Hareketlerine çeki düzen ver, götün teki olmayı bırak,
saygı göster, çalışırız.
O zamana kadar yıkıl karşımdan.
Kendimi adamaya başladım.
Sonunda iftihar listesine girdim.
Ben, değil mi? Dünyanın en salak adamı benim sanıyordum.
Meğer aptal değil de zekiymişim.
Böylece Bobby Stewart'la eğitimime başladım.
Aylar geçtikçe ortaya çıktı ki, hepiniz bu kısmı biliyorsunuzdur...
Meğer bu bokta çok iyiymişim.
İlk kez tamamen yasa dışı olmayan bir şeyde iyi olmuştum.
Hadi, dostum. Ara onu.
- Ara onu. - Tamam.
Annem bir şeyde iyi olduğumu bilsin.
Tamam.
Beyaz bir adam söylerse buna inanır.
Tamam. Hadi. Seninle konuşmak istiyorum Mike. Ciddiyim.
Bir şey yapmadım.
Hayır. Biliyorum.
Tanışmanı istediğim biri var.
Cus D'Amato. Çok büyük boks antrenörüdür.
Seni bir sonraki seviyeye çıkarabilir.
Neden? Ne yaptım ki?
- Ne demek istiyorsun? - Ben seninle çalışıyorum dostum.
Hayır, Mike.
Bak, Floyd Patterson'ı çalıştırdı. Onu şampiyon yaptı.
José Torres'i çalıştırdı, tamam mı? Hadi. Bu konuda bana güven.
Daha çok çalışırım. Söz...
Hayır, Mike. Mike, bu iyi bir şey.
Yapma dostum. Ne yaptım?
Hayır, Mike. Mike bir şey yapmadın. Bak...
Şartlı tahliyeyle çıkacaksın.
Brownsville'e dönmeni, başının derde girmesini istemiyorum.
Mike, bunu senin için yapıyorum, sana yapmıyorum.
Tamam mı?
Hadi, Mike. Hadi, neşelen. Bu iyi haber.
Tamam.
ARCHIE MOORE, FLOYD PATTERSON'A KARŞI
Cus D'Amato bir değil, iki dünya şampiyonu yetiştirmiş. Bir efsaneydi.
JOSÉ TORRES, WILLIE PASTRANO'YA KARŞI
Onunla tanıştığımda Catskill, New York'ta küçük bir spor salonu vardı.
Kimsenin ondan haberi yoktu.
Dövüşçüler vakti geçti diyordu.
- Ben son denemesiydim. - Tamam, bu kadarı yeter.
Altın kazanç kapısı şansıydım.
Gerçek şu.
Bu, dünya ağır sıklet şampiyonluğu.
Floyd Patterson'ı dünyanın en geç şampiyonu yaptım.
Beni dinlersen seni şimdiye kadarki en genç şampiyon yapabilirim.
Bir hayvan. Bir terör. Bir canavar.
Buna ne dersin?
Sapık olduğunu düşünmüştüm.
Bizim orada insanlar böyle saçmaladığında bir sapıklık yapacaklar demektir.
Daha 13 yaşında olduğuna inanamıyorum.
Evet, efendim.
Doğal yeteneğin var Mike. Muhteşem görünüyordun.
Zamanla şimdiye kadar yaşamış en büyük dövüşçü olacaksın.
Buna inanıyor musun?
Ne düşüneceğimi bilmiyordum.
Tek düşündüğüm evini nasıl soyabileceğimdi.
- Ne diyeceğimi bilmiyorum. - Gerçek bu.
Herkes işimin bittiğini düşünüyor ama bitmedi. Bekliyordum
ve bence beklediğim sendin.
Şimdi bu kadar yaşadığıma memnunum.
Evet, var mısın?
Onunla çalışacak mısın?
Ne düşünüyorsun Mike?
Şunlar gül mü?
Ne?
Güller.
Daha önce canlısını hiç görmemiştim.
Sadece televizyonda gördüm.
İyi misin Mike?
Ne düşünüyorsun?
Galiba önemli biri olacağım.
Alt yazı çevirmeni: Neslihan Öztezcan