«امپایر بست تی‌وی با افتخار تقدیم میکند» ..:::EmpireBestTV.Com:::. «در شبکه‌های اجتماعی» @EmpireBestTV
«امپایر بست تی‌وی، حرفه ای ترین اپلیکیشن دانلود و تماشای آنلاین فیلم و سریال» .::: EBTV.App :::.
‫مترجمین: ‫رضا فتحی و عرفان طبرسی
‫لعنت بهش. لعنت بهش.
‫لعنت بهش. اوه، خدایا.
‫باشه. لعنتی. نه.
‫محض رضای خدا.
‫هی.
‫لعنت بهش.
‫خدایا...
‫[بابا]
‫نه.
‫[سن زیگتر]
‫[مامان میشه به بابا بگی که ‫اشکال نداره من و دیان...]
‫عذر می‌خوایم،
‫شماره‌ی مشترک مورد نظر در شبکه ‫موجود نمی‌باشد.
‫لطفاً شماره رو بررسی کنید ‫و دوباره تماس بگیرید.
‫سلام.
‫این شماره رو از کجا آوردی؟
‫بهم گفتن که اگه کمک لازم داشتم، ‫اگه واقعاً کمک لازم داشتم، باهات تماس بگیرم.
‫بذار دوباره بپرسم. ‫این شماره رو از کجا آوردی؟
‫گفت که این رو می‌پرسی،
‫همون مردی که این شماره رو بهم داد، ‫بهم گفت که نگم.
‫این زیاد با عقل جور درنمیاد، مگه نه؟
‫اگه بهم نگی این شماره رو از کجا آوردی،
‫از کجا بدونم می‌تونم بهت اعتماد کنم؟
‫اون بهم گفت که فقط نفر توی این شهر هست ‫که می‌تونه کاری که تو می‌کنی رو بکنه.
‫اون گفت: اون مرد کارش رو بلده. ‫اون مرد یه حرفه‌ایه.
‫بعد گفت آدم هیچوقت نمی‌تونه آینده رو ‫پیشبینی کنه،
‫که شاید یه روز، به اون مرد نیاز پیدا کنم.
‫اون مرد هم تویی.
‫کجایی؟
‫بعد چه اتفاقی افتاده؟
‫باشه. بعد مطمئنی؟
‫بسیار خب.
‫خب، کاری که می‌خوام بکنی کار سختیه، ‫ولی از پسش برمیای، باشه؟
‫ازت می‌خوام چراغ مزاحم نشوید ‫اتاقت رو روشن کنی،
‫و بعدش رسماً هیچ کاری نکنی ‫تا من برسم اونجا. متوجهی؟
‫خوبه. از اتاق نمیری بیرون، ‫با هیچکس هم تماس نمی‌گیری.
‫به هیچی دست نمی‌زنی. ‫کسی در زد جواب نمیدی.
‫واسه خودت یه نوشیدنی نمی‌ریزی که آروم بشی.
‫متوجه هستی؟ دوباره برام تکرارش کن.
‫باشه. عالیه. داری عالی پیش میری. ‫آره، در اولین فرصت ممکن میام اونجا.
‫از کجا می‌فهمی منم؟ ‫همینطوری می‌فهمی خودمم.
‫همه چیز درست میشه. ‫چشم به هم بزنی اونجام.
‫بیاید داخل.
‫- با کسی حرف زدی؟ ‫- نه.
‫- با کسی تماس گرفتی؟ ‫- نه. هیچکس.
‫پیام؟ هرگونه ارتباطی؟
‫نه. هیچی. همونطور که گفتی نشستم همونجا.
‫باشه. خوبه. حالا می‌تونی واسه خودت ‫اون نوشیدنی رو بریزی.
‫باشه. هرچی بود؟
‫قوی‌تر باشه احتمالاً بهتره.
‫باشه. تو چیزی می‌خوای؟
‫ممنون، نه.
‫- کسی می‌دونه اینجایی؟ ‫- فکر نمی‌کنم، نه.
‫- فکر نمی‌کنی؟ ‫- نه. هیچکس نمی‌دونه اینجام.
‫اتاق چطور؟
‫وقتی اتاق رو گرفتی کسی شناختت؟
‫نه. از اسم مستعار استفاده کردم. ‫همیشه می‌کنم.
‫یعنی هربار که یه اتاق هتل می‌گیرم. ‫نه وقتی که من...
‫متوجه هستم. خوبه.
‫بعد از این که دیدمش اتاق رو...
‫گفتم کنار آسانسور وایسه که کسی...
‫من اهل این کار نیستم.
‫این از اون کارهایی نیست که من می‌کنم.
‫بسیار خب، گوش کن. ‫می‌خوام حواست به ساعت باشه.
‫کسی هست که چون تا الان ‫خبری ازت نشنیده نگرانت بشه؟
‫- خدایا، من کسی رو... ‫- فکر کن.
‫نه، من معمولاً هرکاری بخوام می‌کنم.
‫خوبه. متوجه هستم.
‫- بعد می‌تونی کاری کنی کل اینا ناپدید بشن؟ ‫- به خاطر همین باهام تماس گرفتی.
‫داشت می‌پرید روی تخت.
‫بعد افتاد و خورد توی شیشه.
‫این آخرشه.
‫- آخر هرچیزی که کلی زحمت کشیدم بسازم. ‫- باشه.
‫بعد ما در آستانه‌ی انجام یه کار واقعاً مهمیم.
‫بسیار خب. واسه این قضیه وقت نداریم. ‫ما اصلاً وقت نداریم.
‫تقصیر من نبود. من هیچ کاری نکردم که...
‫اینا هیچ اهمیتی ندارن، مهم نیست، باشه؟
‫نه، نه. بهم گوش کن.
‫باید این رو بدونی. من هیچ کاری نکردم. ما...
‫اگه الان اینجا نمی‌بودی، کجا می‌بودی؟
‫چی؟ منظورت چیه؟
‫اگه امشب یه شب معمولی می‌بود،
‫و با جسد یه تن‌فروش که به صورت توی...
‫دریایی از خون و شیشه‌ی شکسته افتاده نبودی،
‫کجا می‌بودی؟
‫اون یه تن‌فروش نبود.
‫خونه. خونه داشتم کار می‌کردم، ‫با دخترم تلویزیون می‌دیدم...
‫باشه. خوبه. الان هم می‌خوام همونجا باشی.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫تو خونه‌ای. روی کاناپه نشستی. ‫اسم دخترت چیه؟
‫من دوتا دختر دارم.
‫جولیا. اون کسیه که...
‫بسیار خب. داری با جولیا تلویزیون می‌بینی.
‫باشه.
‫من کاری می‌کنم که رد هیچ‌کدوم از این مسائل ‫به هیچ عنوان به تو برنگرده.
‫انگار هیچوقت اتفاق نیفتاده. به هر قیمتی شده. ‫به هر شکلی که شده.
‫ممنونم.
‫کار من همینه.
‫وقتی بهم شماره‌ی تو رو دادن، ‫فکر می‌کردم یه شوخیه.
‫نمی‌دونستم آدم‌هایی مثل تو واقعاً وجود دارن.
‫وجود ندارن. ‫هیچکس کاری که من می‌کنم رو نمی‌کنه.
‫اون چی بود؟
‫- بگو سلام. ‫- چی؟
‫- بگو سلام. ‫- سلام.
‫بلند.
‫سلام؟
‫به خدمات اتاق نیازی نداریم. ممنونم.
‫می‌تونم کمکت کنم؟
‫فکر نمی‌کنم، نه.
‫تو کی هستی؟
‫من اومدم مشکل‌تون رو حل کنم. اون کیه؟
‫باهاش تماس گرفتم.
‫کی با تو تماس گرفت؟
‫مادرجنده.
‫چه خبر شده؟
‫بله.
‫متوجه شدم.
‫همینطوره. می‌دونم. عجیبه. باشه.
‫چیه؟
‫سلام؟ شما؟
‫باشه.
‫باشه. آره.
‫کاملاً متوجه هستم. ‫اصلاً هم شکی ندارم که...
‫می‌تونیم به یه توافقی برسیم که ‫مورد پسند جفت‌مون باشه.
‫خب، فکر نمی‌کنم شما توی شرایطی باشی که ‫بتونی در مورد چیزی مذاکره کنی.
‫آهان.
‫نکته‌ی خوبی بود. این نکته‌ی خوبی بود.
‫- خب، بگو ببینم، پیشنهادت چیه؟ ‫- یه دوربین غیرقانونی اون بالاست؟
‫یه دوربین غیرقانونی کوفتی اونجاست. ‫این یعنی نظارت غیرقانونی.
‫این توی یه ایالت نیویورک یه جرم سطح دی ‫محسوب میشه. یه جرم سطح دی.
‫شما می‌تونید تشریف‌تون رو ببرید آقا. ‫دیگه نیازی به خدمات‌تون نیست.
‫بیخیال.
‫چه بازی‌ای داری می‌کنی؟
‫نمی‌دونم دارید در مورد چی حرف می‌زنید آقا.
‫چیه؟
‫چک کردی ببینی که...
‫باشه، روی بلندگو هستید.
‫سلام؟ اون آقایون اونجان؟
‫صدام رو می‌شنوید؟
‫- آره، اینجان. ‫- عالیه.
‫خب پس، مشخصاً اینجا یه مشکلی داریم ‫و وقت طلاست.
‫پس میرم سر اصل مطلب.
‫اسم من پاملا دودهدریه.
‫این هتل منه. خیلی جدیده.
‫خیلی گرون‌قیمته و من هم به وضوح...
‫تمایل دارم که هر مجادله‌ای رو ‫توش به حداقل برسونم.
‫کاملاً آگاهم که چطور یه لکه‌ی ننگ می‌تونه ‫تا همیشه روی یه ساختمون می‌مونه،
‫و علاقه‌ای ندارم که مالک هتلی باشم که ‫یه دادستان ناحیه‌ای که...
‫به شدت براش احترام قائلم ‫و خیلی به کارش ایمان دارم،
‫- توش با یه جسد تن‌فروش پیدا شده باشه. ‫- اون یه...
‫خب با توجه به اینا، من یه نفر رو...
‫از طریق یه دوست قابل اعتمادم خبر کردم که ‫این مشکل رو حل کنه.
‫اون کارش رو بلده. توی کار خودش بهترینه.
‫عملاً هیچکس دیگه‌ای وجود نداره که ‫بتونی کاری که اون می‌کنه رو بکنه.
‫ممنونم پام.
‫البته مشخصاً پای منافع شخصی ‫مهمان ما هم وسطه،
‫و ایشون می‌خوان اطمینان حاصل کنن که ‫اون منافع شخصی حفظ میشن،
‫به همین خاطر اصرار داشتن که ‫آشنای خودشون رو هم خبر کنن،
‫تا مطمئن باشن این مسئله حل میشه.
‫و به خاطر به بن‌بست خوردن‌مون برای انتخاب...
‫این که کدوم فرد ‫برای انجام این ماموریت مناسب‌تره،
‫تصمیم گرفتیم که تنها کاری که میشه کرد ‫اینه که شما دوتا با هم همکاری کنید،
‫تا این گه‌کاری بزرگ جمع بشه.
‫سلام؟
‫نه.
‫پام، می‌خوام باهات یه صحبتی بکنم.
‫- لطفاً صبر کن، خواهش می‌کنم. ‫- نه، نه.
‫یه دقیقه وایسا.
‫داری شوخی می‌کنی، درسته؟ این یه شوخیه.
‫- نمی‌تونی همینطوری بری. ‫- من اینطوری کار نمی‌کنم.
‫- از کجا بدونم می‌تونم بهش اعتماد کنم؟ من... ‫- من این یارو رو نمی‌شناسم.
‫خب، حتماً، شاید. ‫شاید هم یه جور احمق باشه.
‫تو من رو هم نمی‌شناسی. ‫از کجا می‌دونی می‌تونی بهم اعتماد کنی؟
‫نمی‌دونم، ولی به اون مردی که ‫شماره‌ات رو بهم داد اعتماد دارم چون...
‫مراقب باش.
‫چون میشه روی حرفی که می‌زنه حساب کشید، ‫اون گفت می‌تونم بهت اعتماد کنم.
‫خب پام، متوجه ربط این قضیه ‫به خودم نمیشم، چه ربطی داره؟
‫داری سعی می‌کنی با شرافتم قانعم کنی؟ ‫چون اینطوری کار نمی‌کنه.
‫من اینطوری کار نمی‌کنم.
‫گفت اگه این کار رو قبول کنی، ‫پای حرفت می‌مونی.
‫ارزش یه مرد هم به حرفشه.
‫اینطوری نمیشه.
‫تو هم توی این فیلم‌ها افتادی.
‫من رو فراموش کن.
‫اگه... اگه این کار رو تموم نکنی، ‫اون فیلمت رو روی دوربین داره.
‫پا...
‫می‌دونم می‌تونی من رو ببینی.
‫باشه.
‫حس‌مون به هم مشترکه.
‫باشه. خب، حالا چی؟
‫- خب، من باید بدونم که... ‫- خب، اولین چیزی که باید...
‫من باید همه‌ی کارهایی که امشب کردی رو بدونم.
‫از کِی تا کِی؟
‫از وقتی که امشب از یه شب معمولی ‫تبدیل شد به این. بشین.
‫بسیار خب.
‫رفته بودم یه مراسمی چند خیابون پایین‌تر.
‫بعد از اینکه تموم شد، دلم یه نوشیدنی می‌خواست. ‫من از بار اینجا خوشم میاد.
‫تازه اومده بودم داخل،
‫داشتم می‌رفتم دستشویی که این بچه ‫شروع کرد به حرف زدن باهام.
‫بامزه بود، جذاب بود و خیلی بدموقع بود.
‫بعد یه دفعه گفتم، می‌دونید، ‫می‌خوای یه اتاق بگیریم؟
‫این... یه جورهایی شوخی بود، ‫یه جورهایی هم نبود.
‫اون هم گفت: حتماً.
‫- بعد قبلش اصلاً همدیگه رو نمی‌شناختید؟ ‫- نه.
‫- هیچکس شما رو با هم ندید؟ ‫- نه.
‫بعد هم اومدید طبقه‌ی بالا.
‫متوجه نمیشم چرا باید این چیزها رو بدونید.
‫به خاطر این که باید بدونم چه چیزهایی رو ‫باید ناپدید کنم.
‫- باید بدونیم. ‫- چی؟
‫ما باید بدونیم.
‫- خب، اومدید طبقه‌ی بالا. ‫- نوشیدنی می‌خوردیم و شیطنت می‌کردیم...
‫ببخشید. دقیقاً کی اتاق رو گرفتید؟
‫- قبل از این که بیام طبقه‌ی بالا. ‫- قبل از این که بیاد طبقه‌ی بالا.
‫قبل از این که با اون بچه آشنا شدی ‫یا بعد از این که با اون بچه آشنا شدی؟
‫بعد از این که با اون بچه آشنا شدم. ‫قبل از این که بیام طبقه‌ی بالا.
‫باشه، ممنونم. نمی‌دونستم، ادامه بدید.
‫خب، داشتید نوشیدنی می‌خوردید ‫و شیطنت می‌کردید.
‫- بحث پول بین‌تون پیش اومد؟ ‫- اون تن‌فروش نبود.
‫نه. هی! من یه بار... خدایا.
‫این مسئله به اندازه‌ی کافی خجالت‌آور ‫و تحقیرکننده هست.
‫متوجه نمیشم چرا باید همه چیز رو ‫دوبار جواب بدم.
‫نباید همه چیز رو دوبار جواب بدید.
‫ممکنه لازم باشه بعضی چیزها رو ‫دوبار جواب بدید.
‫خدایا، میشه...
‫خدایا، من می‌دونم شما دوتا ‫در مورد چه چیزهایی صحبت کردید؟
‫نه، نمی‌دونم. ‫دارم سعی می‌کنم برسم بهتون.
‫خب این جوون بیست و چند ساله‌ای که ‫تن‌فروشی نمی‌کنه رو آوردی اتاقت.
‫شروع کردید به نوشیدنی خوردن، شیطنت، بعد...
‫اون رفت دستشویی و وقتی اومد بیرون،
‫شروع کرد به پریدن روی این تخت کوفتی،
‫بعد به پشت افتاد ‫روی این میز کوفتی و افتاد مُرد.
‫کسی هست که چون تا الان ‫خبری ازت نشنیده نگرانت بشه؟
‫باید اینجا رو تمیز کنم.
‫تو باید وسایلت رو جمع کنی و بری.
‫همه جام خونیه.
‫باید بری خونه و خانواده‌ات رو ببینی،
‫باید طوری رفتار کنی ‫که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده.
‫چی؟
‫شما احیاناً...
‫خب، باهام تماس می‌گیری واسه هماهنگ کردن...
‫نگرانش نباش. وقت اون هم می‌رسه، ‫ولی الان نه.
‫بعد دقیقاً چه اتفاقی واسه‌اش میفته؟
‫واسه کی؟
‫درسته.
‫خب.
‫سلام عزیزم، غذا خوردی؟
‫من دارم میام خونه. ‫می‌تونم غذا بگیرم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫می‌دونی، شک داشتم کار درستی باشه،
‫که بذارم بدون نظارت تمیزکاری کنی.
‫بدون نظارت؟ وای، عجب افتخاری.
‫فکر می‌کنم دچار یه سوءتفاهم اساسی...
‫در مورد وضع کنونی شدی.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫من می‌خوام کار رو تموم کنم و برم خونه.
‫همینجاست که یه سوءتفاهم اساسی وجود داره.
‫روشنم کن.
‫خب، کار تو اینه که اطمینان حاصل کنی،
‫که رد اون گه‌کاری پشت سرت ‫به موکلت نتونه برسه،
‫برای انجام این کار هم باید اطمینان حاصل کنی ‫که اون گه‌کاری کاملاً ناپدید میشه.
‫انگار هیچوقت این اتفاق نیفتاده. کار سختیه.
‫- واسه تو شاید. ‫- خب، ارتباطی نداره.
‫چون کار من اینه که مطمئن بشم که ‫تو کارت رو درست انجام میدی،
‫که رد اون گه‌کاری رو نشه به این هتل زد.
‫سختیش کمتره.
‫پس می‌خوای همینطوری بشینی اونجا ‫و نوشیدنیت رو بخوری؟
‫من می‌خوام...
‫نظارت کنم.
‫کون لقت.
‫فقط به هیچی دست نزن.
‫الان پلیورت رو خونی می‌کنی.
‫پلیورم رو خونی نمی‌کنم.
‫ممنون.
‫از شر جسد خلاص شو. کار رو تموم کن. نظارت.
‫اوه، گه توش.
‫بهت گفتم به چیزی دست نزن.
‫اوه، گه توش.
‫قراره شب طولانی‌ای باشه.
‫وایسا، وایسا، وایسا، وایسا، ‫وایسا، وایسا، متوجه نمیشم.
‫واسه چی نمی‌تونید همینطوری ‫از شر این مواد هم خلاص بشید؟
‫- پلیس‌ها جسد یه بچه رو توی پارک پیدا می‌کنن ‫- هیچ دلیلی وجود نداره که یه بچه...
‫- که اوردوز کرده... ‫- اینطوری با این همه جنس...
‫- دارن پرس‌وجو می‌کنن. ‫- همینطوری بچرخه...
‫که یعنی احتمالاً دزدی‌ان.
‫پس مال هرکسی که باشن دنبال‌شون می‌گرده. ‫طبق تجربه‌ی من...
‫اونا آدم‌هایی نیستن که دلت بخواد ‫بیان در هتلت رو بزنن.
‫اصلاً نمی‌دونم هیچ‌کدوم‌تون الان چی گفتید.
‫به نظرم اینا مال هرکسی باشن براش سوال میشه ‫که چی به سرشون اومده.
‫اونا هم هرکسی که هستن نمی‌خوام ‫اینجا پیداشون بشه،
‫مطمئناً هم نمی‌خوام مسئولیت انداختن...
‫جنس‌شون توی رودخونه یا تحویل دادنش ‫به پلیس رو بپذیرم.
‫پس این کاریه که می‌کنید.
‫می‌فهمید اون مواد مال کیه،
‫و بهشون برش می‌گردونید.
‫- نه. ‫- ببین پام، این...
‫به این سادگی نیست.
‫- ممکن بود یه ردیاب توش باشه. ‫- ردیاب.
‫فکر نمی‌کنی اگه ردیاب توش می‌بود تا الان...
‫چطوری بفهمیم که این مال کیه؟
‫اول جسد، بعدش مواد.
‫- گوش کن، اگه من جای تو می‌بودم... ‫- نیستی.
‫هی، نمی‌خوام این قضیه کل شب طول بکشه.
‫نمی‌کشه.
‫باشه پس، خب...
‫حالا می‌خوای باشی؟ کون لقت.
‫هی، می‌خوای کمک کنی؟
‫چطوره به رئیست زنگ بزنی و بهش بگی ‫پارکینگ رو تخلیه کنه؟
‫می‌تونیم جسد رو توی برزنت ببریم پایین.
‫شوخی می‌کنی.
‫به هر حال باید فیلم‌های دوربین‌ها رو ‫پاک کنید. هیچکس قرار نیست ببیندشون.
‫فهمیدم.
‫- چیه؟ ‫- هیچی.
‫شانس آوردی که من هستم، وگرنه گیر میفتادی.
‫- فهمیدم. ‫- دارم توی وقت صرفه‌جویی می‌کنم.
‫نه، مشکلی نیست. لازم نیست توضیح بدی.
‫از پسش برنمیای. من بهت کمک می‌کنم.
‫- از پسش برمیام. ‫- واقعاً؟
‫- آره، واقعاً. ‫- پس بربیا.
‫شاید نمی‌خوام تو ببینی چطوری انجامش میدم.
‫هرچی تو بگی.
‫هی، می‌دونی چیه؟ ‫به رئیست زنگ نزن. نزن.
‫کو لقت. انگار به کمکت نیاز دارم.
‫باشه، خودم انجامش میدم.
‫خب، اینطوری هم شدنیه.
‫شبیه یه جسد سر یه چرخ‌دستی می‌مونه.
‫هنوز کارم تموم نشده.
‫یه درسی بهت بدم.
‫مجبور نیستی کمک کنی. ‫من هم به کمکت نیازی ندارم،
‫ولی اگه کمک کنی، سریع‌تر پیش میره.
‫دارم از نمایش لذت می‌برم.
‫ممنون.
‫خوشحالم تونستم کمک کنم.
‫- کیری. ‫- تخمی.
‫وایسا.
‫چیه؟
‫پارکینگ روی یه سیستم امنیتی دیگه‌ست.
‫تو یه عوضی‌ای.
‫فقط می‌خواستم ببینم یه پیرمرد ‫چطوری این کار رو می‌کنه،
‫ولی رازت پیشم جاش امنه.
‫اون قرمزه‌ست.
‫چیه؟
‫این پنج دقیقه هم برات وقت می‌خره.
‫من پنج دقیقه‌ی کوفتی دیگه لازم ندارم.
‫من ریموت دارم.
‫اصلاً دخالت نکن.
‫مثل پیرمردها وایسادنت پشت دروازه؟
‫یه فوت‌وفن کاری دیگه‌ست؟
‫بیا فیلم‌ها رو پاک کنیم و بریم.
‫- نه. ‫- نه؟
‫با این که کنجکاوم ببینم که...
‫این مسئله‌ی بعدی رو بدون من چطوری حل می‌کنی،
‫متاسفانه باید تنهایی این کار رو بکنم.
‫- ببخشید. ‫- فیلم‌ها رو پاک می‌کنم.
‫- فقط نمی‌تونم بذارم تو نگاه کنی. ‫- چرا. این قضیه دو طرفه‌ست.
‫خیلی دقیق بهم گفتن که نذارم ‫تو این مسئله رو ببینی.
‫کی گفته؟ رئیست؟
‫اون نمی‌خواد تو بری اونجا.
‫توی یه هتل جدید و لاکچری دوربین مخفی دارید.
‫چه جور کلاهبرداری‌ای دارید اینجا می‌کنید؟
‫- تو قرار نیست بری اونجا. ‫- واقعاً؟ چرا؟
‫چی رو دارید مخفی می‌کنید؟ ‫تو دقیقاً کی هستی؟
‫من کی‌ام؟ کون لقت که من کی‌ام. ‫تو کی هستی؟
‫- یه کارچاق‌کن پیر؟ یه تمیزکار پیر؟ ‫- آره.
‫نمی‌ذارم بیای اونجا.
‫این حرف‌ها واسه یه مامور پلیس هتل گنده‌ست.
‫این حرف‌ها واسه یه کلوپ صوتی تصویری گنده‌ست.
‫من توی اون فیلم‌ها هستم و تا وقتی که نباشم ‫جایی نمیرم.
‫واسه هیچکس اهمیتی نداره که ‫تو توی اون فیلم‌هایی.
‫از کجا بدونم که این یه جور پاپوش نیست؟
‫- اوه، بیخیال. ‫- از کجا؟
‫چطور پاپوش باشه؟
‫شاید رئیست از قصد اون بچه رو آورده اینجا.
‫- ادامه بده. ‫- آره.
‫شاید به خاطر این که می‌دونسته مواد داره ‫آوردتش اینجا.
‫یا شاید اون موادها رو خودش بهش داده ‫و داره واسه جفت‌شون پاپوش درست می‌کنه.
‫دارن خوش می‌گذرونن،
‫دارن نوشیدنی می‌خورن، می‌خندن، اینجور چیزها.
‫ولی می‌خواد اون اوردوز کنه، ‫از این قضیه فیلم هم گرفته.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫بعد یه قراری با رئیس من می‌ذاره،
‫که کل قضیه رو یه طوری لاپوشونی کنه ‫که انگار اصلاً اتفاق نیفتاده.
‫ولی اون فیلم رو نگه می‌داره.
‫واسه چی؟
‫- اهرم فشار احمق. ‫- اهرم فشار واسه چی کسخل؟
‫- تو بهم بگو عوضی. ‫- این اصلاً با عقل جور درنمیاد.
‫- تو زیادی فیلم دیدی. ‫- مرتیکه تخمی.
‫من...
‫- لعنت بهش. ‫- کیر توش.
‫حال‌تون خوبه؟
‫- همه چیز خوبه. ‫- آره.
‫با عقل جور درنمیاد، اون نفس نمی‌کشید.
‫تو نبضش رو چک نکردی؟
‫کون لقت که نبضش رو چک نکردم. ‫نبض نداشت.
‫با این حال...
‫با این حال تو هم نبضش رو چک نکردی، نپرسیدی.
‫- این اولین کاریه که باید بکنی. ‫- اون نبض نداشت.
‫- با این حال... ‫- با این حال، تو هم نپرسیدی.
‫- نگفتی که اون مُرده؟ ‫- فکر نمی‌کردم لازم باشه.
‫فکر می‌کنی نبضش رو چک نکردم؟
‫نه، به نظرم نکردی. به نظرم ترسیدی. ‫به نظرم فراموش کردی.
‫تو واقعاً هیچی بارت نیست.
‫وارد یه جریانی میشی،
‫می‌بینی دونفر وایسادن اونجا، ‫یکی‌شون روی زمینه.
‫نمی‌پرسی که نبض داره یا نه؟
‫نمی‌پرسی که مُرده؟ ‫خودت میری چک می‌کنی.
‫- ممنونم استاد. ‫- بله.
‫یعنی، شاید به خاطر مواد بوده. نمی‌دونم.
‫این از اون مزخرفات بعد از ریدنه. ‫این قضیه اینطوری نیست.
‫خب، اون نمُرده.
‫به نظر میاد که نه.
‫- فقط اعتراف کن که چک نکردی. ‫- فقط خفه شو. دارم سعی می‌کنم فکر کنم.
‫اوه، یه مواد جادویی بوده،
‫- که انقدر ضربان قلبت رو میاره پایین که... ‫- میشه خفه شی دیگه؟
‫اهمیتی نداره.
‫حالا قضیه فرق می‌کنه.
‫وایسا، این عالیه.
‫بهش فکر کن، اون باید بدونه.
‫باید بریم. باید عجله کنیم.
‫ضمانتی وجود نداره.
‫می‌دونم، ولی باید همین الان بریم، ‫قبل از اینکه مغزش داغون بشه.
‫مغزش دیگه داغون شده.
‫گوش کن، نمی‌خوام در به در مثل یه...
‫شاهد یهوه کوفتی بیفتم دنبال این که سعی کنم
‫اون چهارتا بسته‌ی کوفتی که خدا می‌دونه ‫باهاش چیکار کردن رو برگردونم، تو می‌خوای؟
‫- برنامه‌ات این بود؟ ‫- دارم سعی می‌کنم منظورم رو برسونم.
‫ارزش امتحان کردن داره.
‫موافقم.
‫باشه پس. من یه نفر رو می‌شناسم.
‫کون لقت، نه.
‫- چیه؟ کار آشنای من خوبه. ‫- کو لق آشنای تو. یه اعتراف‌گیر.
‫- این قضیه عمراً عاقبت خوبی نداره. ‫- کون لقت. از آشنای من استفاده می‌کنیم.
‫فقط با آشنای من کار پیش میره. اختصاصیه.
‫ماشین منه، آشنای من. کون لقت.
‫مرتیکه...
‫خب؟
‫جواب نداد. کجا بریم؟
‫محله‌ی چینی‌ها.
‫از خروجی بپیچ سمت راست و بعد...
‫می‌دونم چطوری باید برم محل چینی‌ها.
‫- آلبانیایی‌ها. ‫- چی؟
‫چند وقت پیش آلبانیایی‌ها یه داستانی داشتن.
‫آره، می‌دونم.
‫یه محموله‌ی بزرگ ‫از هروئین خالص و برش نخورده،
‫که از اروپا داشت می‌اومد یه دفعه ناپدید شد.
‫می‌دونم.
‫فکر می‌کنی اون بسته‌ها از اون محموله اومدن؟
‫- بهتره خودت برشون گردونی. ‫- نه.
‫من تمایلی به این که کشته بشم ندارم، ‫حرف من اینه.
‫آلبانیایی‌ها هرکسی رو که...
‫مشکوک بشن محموله‌شون رو دزدیده رو کشتن ‫و خواهند کشت.
‫پس هرکسی که این کار رو کرده، ‫این خوشگل پسر رو می‌فرسته جلو،
‫تا موکل من رو اغوا کنه که یه مقدار ‫نفوذ سیاسی پیدا کنن،
‫تا آلبانیایی‌ها رو گوشمالی بدن که ‫زمینه برای فروش مواد آماده بشه.
‫واسه همین اون بچه رو ‫با کوله پشتی می‌فرستن اونجا.
‫خودشون می‌خوان مواد مصرف کنه، ‫خودشون می‌خوان اوردوز کنه،
‫بعد...
‫نه، جور درنمیاد.
‫ادامه بده. بالاخره حلش می‌کنی.
‫[تماس دریافتی]
‫این تیکه رو بپیچ چپ.
‫اول باید معرفیت کنم.
‫باشه.
‫- نمیشه همینطوری بری اونجا با کسی که... ‫- باشه.
‫نه، امشب نه.
‫مسئله اون نیست.
‫مطمئنم که نیست.
‫بیخیال، واقعاً میگم. ‫مسئله جدیه. کمک می‌خوام.
‫چه جور کمکی؟
‫خب...
‫خب... آره.
‫صبر کن، دارم میام پایین.
‫بعد از حرف زدنش چه بلایی سر اون بچه میاد؟
‫اگه حرف بزنه، کار من تمومه.
‫پس اون یکی می‌کشتش؟
‫- ضمانتش می‌کنی؟ ‫- تا حالا مشکلی نداشته.
‫ضمانتش رو نمی‌کنم. من... می‌دونی، ‫انقدر هم مطمئن نیستم.
‫اون اینطوریه که... می‌دونی...
‫اون یکی از بچه‌هاست، می‌دونی؟
‫نه، نمی‌دونم. یکی از کدوم بچه‌هاست؟
‫یکی از اون بچه‌هاییه که فکر می‌کنه ‫یه جورهایی نابغه‌ست.
‫- که انگار همه چیز رو فهمیده، می‌دونی؟ ‫- آره، با این مدل آدما آشنام.
‫نمی‌خوام این بچه رو خوبش کنم که ‫یه گلوله بزنید توی سرش...
‫اون دوران خودش رو داشته، می‌دونی، ‫که برو و بیایی داشته،
‫که اون پسر جذابه بوده، ‫ولی این قضیه خیلی وقته تموم شده،
‫هیچکس هم هنوز بهش نگفته.
‫احتمالاً توی یه آپارتمان یه خواب زندگی می‌کنه،
‫فیلم‌های قدیمی و سیاه‌وسفید می‌بینه ‫تا خوابش ببره چون خیلی تنهاست.
‫سلام جون.
‫سلام.
‫جواب ندادی.
‫می‌دونم.
‫واقعاً یه بچه توی صندوق ماشینته؟
‫- شما دوتا چند وقته که... ‫- اونطوری که فکر می‌کنی نیست.
‫بهش گفتی اختصاصیه.
‫باز هم هستن؟
‫واقعاً یه بچه‌ی اوردوز کرده توی صندوق عقب ‫ماشین‌تون هست؟ چون اگه هست پس این...
‫- اون قبل از من بوده؟ ‫- آره.
‫- آره؟ ‫- آره؟
‫- نه. آره؟ ‫- آره.
‫میشه اول به این بچه‌ی اوردوز کرده ‫رسیدگی کنیم مرتیکه‌های روانی؟
‫باید مراقب باشید. هردوتون باید مراقب باشید.
‫اون بیرون مردم هستن. ‫اگه شما دوتا رو با هم ببینن، من...
‫گفتی اختصاصیه.
‫چیه؟ خودت گفتی!
‫لعنت بهش.
‫زود باشید، بیاریدش اینجا.
‫- مراقب کمرتون هم باشید. ‫- باشه.
‫بسیار خب. با شماره‌ی سه. آماده‌ای؟
‫وایسا. یک، دو، سه، درسته؟ ‫نه که یک، دو، سه، بریم؟
‫- معلومه که نه. ‫- خوبه.
‫یک، دو، سه.
‫می‌دونید چی مصرف کرده؟
‫- نه. ‫- مطمئن نیستم.
‫خب، احتمالاً ترکیب بدی بوده،
‫یا یه چیز به شدت خالص بوده.
‫خدایا، انگار اصلاً قلبش ضربان نداره.
‫خیلی پزشک‌ها رو می‌شناسم که می‌گفتن مُرده.
‫واقعاً؟
‫- ما فقط می‌خوایم حرف بزنه. ‫- بذار این مسئله رو روشن کنم.
‫یعنی میگی یه جور مواد جادویی مصرف کرده؟
‫- خب، چقدر... ‫- که ضربان قلبت رو انقدر آهسته می‌کنه که...
‫چندتا دلقک دیگه رو میاری اینجا؟
‫الان... واقعاً وقتش نیست.
‫- واسه چی وقتی زنگ زدم جواب ندادی؟ ‫- باشه، هردوتون برید بیرون. همین الان.
‫بیرون.
‫می‌دونستی؟
‫مشکوک شده بودم.
‫آره.
‫هیچوقت کسی رو ندیده بودم، ‫چیزی نشنیده بودم، واسه همین نپرسیدم.
‫اگه باعث میشه حس بهتری داشته باشی ‫باید بگم که اون بهترینه.
‫قطعاً.
‫اولین کسی که باهاش کار می‌کردم یه بار اومدم ‫که یه گلوله رو از پهلوم دراره،
‫بعد اون می‌خواست بیهوشم کنه.
‫من گفتم: معلومه که نه.
‫بعداً فهمیدم که...
‫اون داره کلیه‌ی مردم رو ‫بدون اجازه گرفتن ازشون درمیاره.
‫مردم بیدار می‌شدن و با خودشون می‌گفتن،
‫هی، این زخم بزرگی واسه درآوردن یه گلوله‌ست.
‫اون جونم رو نجات داد.
‫جدی میگم.
‫آره. یه ترکش، یه سانت با نخاعم فاصله داشت.
‫دو هفته توی زیرزمین در حال بهبود بودم.
‫توی اکتبر؟
‫شاید. از کجا می‌دونی؟
‫اینجا بودم.
‫بیخیال.
‫مونده بودم چرا نمی‌ذاره ‫به زیرزمین نزدیک بشم.
‫- اون بهترینه. ‫- همینطوره.
‫فکر کنم می‌دونستم که اختصاصی نیست.
‫- احتمالش چقدره؟ ‫- درست میگم؟
‫که هردومون با یه دکتر ‫توی محل چینی‌ها بخوابیم.
‫شما... شما دوتا...
‫جلوش رو بگیرید!
‫اونجا بپیچ سمت راست...
‫- برو... ‫- می‌دونم.
‫سلام.
‫برگرد اینجا!
‫دیگه ندو!
‫لعنت بهش.
‫گه توش!
«زیرنویس پارسی اختصاصی و‌بـسـایـت ا‌مـپـایـر‌بـسـت‌تـی‌و‌ی»
‫بپر تو ماشین.
‫کیری.
‫هی، لاشی! داری چیکار می‌کنی؟
‫بجنب.
‫شماها کی هستین؟
‫نه!
‫- بی‌خیال. ما فقط باید... ‫- نه!
‫هی! پخمه‌ها!
‫بگیر.
‫هر دو ساعت دو تا بزرگ‌شو بخورین
‫و هر شیش ساعت یه کوچیک‌شو. ‫همراه با کلی آب.
‫درضمن، من با اون سکس ندارم. ‫فقط داره سر به سرت می‌ذاره.
‫آره. داشتم سر به سرت می‌ذاشتم.
‫نه.
‫- بی‌خیال. تو یه خونه داری. ‫- شاید داشته باشم.
‫البته که داری.
‫بس کن دیگه!
‫- می‌دونی به کیا می‌خوری؟ ‫- کیا؟
‫به کسایی می‌خوری که یه خونه دارن.
‫تو یه خونه داری. بیا بریم خونه‌ی تو.
‫- خونه‌ی من نمی‌ریم. ‫- چرا که نه؟
‫کل هدف از خونه داشتن همینه دیگه.
‫دقیقاً.
‫باشه.
‫- یعنی چی آخه؟ ‫- لباس تنت کن.
‫بدو.
‫باشد که هر کس که به سوی عیسی مسیح می‌آید ‫وارد قلمروی پادشاهی او شود.
‫یه اتاق می‌خوام.
‫- آشیانه عشق، داستان هزار و یک شب یا سیاحتی؟ ‫- می‌بخشید؟
‫آشیانه عشق، داستان هزار و یک شب یا سیاحتی؟
‫آشیانه عشق و داستان هزار و ‫یک شب از سه به بالاست.
‫سیاحتی رو می‌تونم ساعتی بدم.
‫تطهیر شده و به درون خانواده خدا.
‫اون بنده خدا تن‌فروش نیست.
‫بگیر بشین.
‫خب، می‌خوای چطور انجامش بدیم؟
‫چون واقعیتش تا حالا این شکلی انجامش ندادم...
‫یعنی میگم، به‌گمونم می‌تونم ‫شروع کنم و بعدش...
‫- منم تا فرصتش شد سریع بپرم وسط. ‫- آره. مگر اینکه بخوای تو شروع کنی و بعد...
‫نه، تو شروع کن. با خودته. از پسش برمیای. ‫من با تو هماهنگ میشم.
‫باشه.
‫- کجا... ‫- پس...
‫موادها رو از کجا گیر آوردی؟
‫نمی‌دونم از چی حرف می‌زنی.
‫باشه.
‫- موادها رو از کجا گیر آوردی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫من هیچی راجع‌به هیچ موادی نمی‌دونم.
‫- موادها رو از کجا گیر آوردی؟ ‫- نمی...
‫مقر بیا، سگ‌پدر.
‫بقیه‌شو نشونش بده.
‫زود باش.
‫ها؟
‫الان.
‫اون‌ها مال من نیستن.
‫میشه یه دقیقه توی راهرو باهات حرف بزنم؟
‫فکر کردی داری چه غلطی می‌کنی؟
‫یه چیزو سه بار پرسیدی. ‫فکر کردم این می‌تونه...
‫اون نمی‌دونست موادها دست ماست. ‫گرخید. اهرم فشار دست ما بود.
‫نگرخید. مقر نمیومد.
‫- خودتم اینو می‌دونی. ‫- دیگه می‌خواستی چند بار بپرسی؟
‫ده بار؟ بیست بار... هی!
‫می‌دونی، شاید متوجه نباشی ‫ولی یه هنری تو این‌کاره.
‫چیه؟ هنرِ یه چیزو پشت‌هم تکرار کردن؟
‫- باشه. خب، بیا تکنیک تو رو ببینیم. ‫- قرار نیست تکنیکمـو نشونت بدم.
‫- چون تکنیکی نداری. ‫- نه.
‫نه؟ در این صورت چرا؟
‫چون می‌دزدیش.
‫- من می‌دزدمش؟ فکر می‌کنی می‌دزدمش؟ ‫- باز شروع شد، همه‌اش تکرار می‌کنی.
‫تو تکنیکی نداری.
‫چرا دارم و شامل چیزی بیشتر از
‫گفتن یه حرف تکراری بارها پشت‌هم میشه.
‫من ترفند چرخ‌دستیم رو نشونت دادم.
‫- تو نشونم ندادی بابا. خودم دیدم. ‫- آره، ولی خوشت اومد و بعداً استفاده می‌کنی.
‫- شاید. ‫- بی‌خیال. اعتراف کن حال کردی باهاش.
‫- باشه بابا تو راست میگی. حال کردم باهاش. ‫- آره، باحالـه.
‫خب، حرکت بعدی چیه؟
‫نمیشه یه‌سره‌اش کنیم؟
‫منظورت چیه؟
‫یعنی، نمی‌خوام اینجا باشم.
‫دل‌تنگِ خونه‌ی خودت شدی؟
‫حس می‌کنم همین که اینجا وایستادم ‫دارم سفلیس می‌گیرم. بیا کارو یه‌سره کنیم بره.
‫- واقعاً؟ ‫- چرا که نه؟
‫- بریم یه‌سره‌اش. ‫- عالیـه.
‫موادهای تخمی رو از کجا گیر آوردی؟
‫- ...موادهای تخمی، سگ‌پدر؟ ‫- لاگرنج!
‫بهش میگن لاگرنج!
‫لاگرنج؟
‫- چه ربطی داره بهش؟ ‫- موادها... مال اونه... یا بودن.
‫- کسشر نگو. چطور؟ ‫- چطور؟ منظورت چیه؟ چی چطور؟
‫چطور میشه یکی مثل تو با یکی ‫از بزرگ‌ترین دلال‌های موادِ شهر
‫- قاطی بشه؟ ‫- آره.
‫خب... من تن‌فروش نیستم، باشه. ‫همچین آدمی نیستم.
‫موادها رو چطور گیر آوردی؟
‫کیرم دهنت! دارم زور می‌زنم توضیح بدم. ‫بذار دهن وا کنم توضیح بدم دیگه، باشه؟
‫میشه یه لیوان آب بدی؟
‫- آخه میگم، دختره هم گفت آب بدنـو حفظ کنید. ‫- آره، می‌دونم. من...
‫باشه. باشه. ریدم توش.
‫ممنون.
‫آره.
‫ممنون.
‫وای پسر.
‫وای خدای بزرگ.
‫باشه.
‫خب، بیدار که شدم...
‫پناه بر خدا، بچه‌جون. تازه می‌خوای ‫داستانـو از جایی که بیدار شدی شروع کنی؟
‫- بذار حرف‌شو بزنه. ‫- من... باشه.
‫تا وقتی کل داستانـو تعریف نکنم، ‫با عقل جور در نمیاد.
‫پس، فکر کردی جهت روشن‌سازی باید جزئیاتی مثل
‫بیدار شدنت هم اضافه کنی؟
‫- آره همینه. روزمو این‌طوری شروع کردم دیگه. ‫- هر ننه‌قمری همین‌طوری شروع می‌کنه.
‫حرف اون اینه که یه دقیقه با تمرکز فکر کن
‫ببین مهم‌ترین بخشِ داستان کجاشـه ‫و بقیه‌شو بذار کنار.
‫- خب، من... ‫- هی!
‫اول فکر کن.
‫چشم.
‫خب، اول پا شدم بعد...
‫از رو تخت پا شدم و...
‫...می‌دونی، اتاقم طویله شده بود ‫و منم همچین خمار نبودم
‫ولی همچنان حالم تخمی بود!
‫گه توش! باشه غلط کردم. ‫باشه. من... آره.
‫- از خونه‌ام زدم بیرون و... ‫- نه.
‫باشه حالا. بذار کل‌شو تعریف کنه دیگه. ‫نمی‌تونه خلاصه‌اش کنه.
‫- من... نه، می‌تونم خلاصه کنم. ‫- نه، نمی‌تونی خلاصه کنی.
‫- چرا، می‌تونم. ‫- فقط سرعت بده، حله؟
‫- باشه. آره. من... ‫- حالا، بگو چه اتفاقی افتاد؟
‫آره. باشه. خب، من مثلاً...
‫قصدم این نبود پول اینا در بیارم، ‫یا مثلا دلال مواد باشم.
‫یعنی، داشتم یواش‌یواش کلاس می‌رفتم. ‫سعی می‌کردم کسب و کار یاد بگیرم.
‫از این کلاس‌های آموزش کسب ‫و کار می‌رفتم چون، می‌دونین،
‫مردم میان با این دری‌وری‌های قانونی ‫می‌خوان کونت بذارن و اگر، می‌دونین
‫می‌دونین که روالش چطوریـه. ‫پس، داشتم از این کلاس‌ها می‌رفتم،
‫و این یارو اونجاست و انگار کار درسته.
‫انگار کسب و کار حسابی داره ‫ولی مثلاً، بدجور باهوشـه.
‫یعنی میگم اساساً نابغه‌ست و ‫امروز مامان بخت‌برگشته‌اش مرده.
‫یعنی، توی کلاس بهش زنگ زدن و ‫مامان بیچاره‌اش توی بیمارستان بود،
‫و بنده خدا مرد چون اونا،
‫انگاری بهش داروی درستی نداده بودن.
‫یعنی، تر زدن رفت.
‫پس منم گفتم «رفیق، هر ‫کاری لازم داری بگو، رفیق».
‫و اونم بهم اعتماد داره. ‫یعنی، با هم برو بیا داریم.
‫و بهتون که گفتم، کار درسته، ‫یعنی مسخره‌بازی نداره.
‫پس، برگشت گفت...
‫گفت «باید این جنس رو تحویل ‫رئیسم بدم و الان نمی‌تونم».
‫منم گفتم «غمت نباشه، خودم می‌رسونم».
‫آخه، در حالت عادی همچین غلطی نمی‌کنم.
‫پس جنسـو داد بهم و منم گفتم ‫«پشمام، داری جدی میگی؟»
‫ولی مامانش تازه مرده بود، پس من ‫گفتم «باشه، رفیق. ترتیب‌شو میدم».
‫پس داشتم قبلِ رسیدن به آدرس ‫برای تحویل جنس یکم وقت می‌کشتم.
‫و اعتراف می‌کنم، حسابی خرکیف شده بودم،
‫ولی ترس هم برم داشته بود،
‫و قلبم رسماً اومده بود تو دهنم.
‫پس چپیدم توی بار. ‫اونجا انگاری بارِ هتل بود،
‫و یه‌جورایی احساس اعتماد به نفس داشتم چون،
‫انگار یه چیز حسابی زده بودم، ‫و انگاری ملت داشتن متوجه می‌شدن.
‫انگاری دخترا داشتن بو می‌بردن، انگار،
‫یهویی نفوذ پیدا کردم.
‫و اینطوری بودم که... من که امروز ‫صبح حتی دوشم نگرفته بودم، می‌دونین؟
‫یعنی... یعنی همون‌طور که داشتم قبلش می‌گفتم.
‫و اینطوری بود که یهو سه تا دختر اومدن ‫باهام حرف زدن، از اون دخترای جذاب.
‫یعنی نفوذ پیدا کرده بودم روشون.
‫داشتن واسم نوشیدنی و این چیزا ‫می‌خریدن چون آه در بساط ندارم.
‫و بعد داشتم از دستشویی میومدم بیرون،
‫و این خانم سن‌دار تر، که اونم خوب چیزی بود،
‫اومد یه‌راست گفت ‫«می‌خوای باهام بیای اتاقم؟»
‫و اینطوری بودم که «آره، آره، آره. البته.» ‫این زندگیمه. پس چرا ازش لذت نبرم؟
‫و اینجوریه که مامان دیگو تازه مرد،
‫پس دارم به زندگی خودم فکر می‌کنم،
‫و به اینکه چطور همه‌چیز ممکنه ‫در یک آن از بین بره فکر می‌کنم.
‫و بعدش داشتیم پارتی می‌کردیم و منم...
‫فقط دلم می‌خواست بدونم ‫چه حسی داره، می‌دونین؟
‫انگار اونجا تو هواش جادو بود،
‫که داشت ساتع میشد، ‫و فقط می‌خواستم امتحانش کنم.
‫فقط یه سر سوزن چون اینجوریه که...
‫امروز اولین روز از زندگیم بود که حس کردم خفنم.
‫حالا نه اینکه شماها درک کنین.
‫شما دیگه ته خفن بودنـو در آوردین.
‫ولی حسابی محتاط بودم. ‫یعنی، خیلی محتاط بودم.
‫شما هیچ‌وقت نمی‌فهمین که ‫امتحانش کردم، ولی کردم.
‫امتحانش کردم، و بهم احساس خفن بودن دست نداد.
‫این فقط... من فقط، انگاری...
‫تموم شد؟
‫آره فکر کنم.
‫- خیلی تأثیرگذار بود. ‫- آدرس محل تحویل کجاست؟
‫- نمی‌دونم. ‫- گوشیت کجاست؟
‫مخفیش کردم.
‫توی هتل؟
‫- نه، قبل از اینکه برم. ‫- چرا؟
‫گفتم شاید اتفاقی افتاد. کیف‌پولمم ‫مخفی کردم، گفتم شاید بلایی به سرم بیاد.
‫چطور می‌خواستی آدرس محل تحویلـو بگیری ‫اگه گوشیت همراهت نیست؟
‫پیجر.
‫- پیجر؟ ‫- خب پیجرت کجاست؟
‫من که پیجر ندارم. ‫مگه دهه نودیم آخه؟
‫پیجر دست کیه؟
‫- هیچ‌کس. ‫- پیجر دست هیچ‌کس نیست؟
‫- نه. ‫- کجاست؟
‫دیگو توی محل کارش برام گذاشتش.
‫- خب بگو کجا؟ ‫- اسمش کلاب آیسـه.
‫قبلاً یه چیز بوده... عمارت. ‫نمی‌دونم.
‫یه‌وقتایی اونجا میره متصدی باره.
‫چرا باید این یارو دیگو بهت اعتماد کنه؟
‫گمونم چون دوستیم.
‫شماها... به‌نظرتون هنوز دیر نشده؟
‫دیر و زود نداره. ‫کارو قبول کردی، بهش قول دادی.
‫تا تهش می‌مونی تمومش می‌کنی.
‫چشم.
‫شماها اینو می‌بینین؟
‫شماها چند وقته با هم کار می‌کنین؟
‫- خیلی وقت. ‫- دیگه زمانش از دستم در رفته.
‫واقعاً؟
‫خب، آره میشه تشخیص داد.
‫- جدی میگی؟ ‫- آره. آره، آره.
‫آره، چون اساساً یه‌جور لباس پوشیدین،
‫بگی‌نگی مثل هم حرف می‌زنین، می‌دونی.
‫انگار یه روحین در دو بدن.
‫هی، همه‌چی ردیف میشه دیگه، درسته؟ ‫بعد از اینکه جنسو تحویل بدم؟
‫چون من فقط... ‫یه امتحان خیلی مهم دارم هفته دیگه.
‫اصلاً دلم نمی‌خواد تر بزنم توش.
‫نیازی نیست نگران اون باشی.
‫سه سوته برمی‌گردم.
‫- بابا نمکدون. ‫- چیه؟ نه، نه. فرار نمی‌کنم.
‫- خب، حالا که اینجوری گفتی... ‫- نه، جدی میگم. می‌تونم راحت برم تو.
‫پیجرو برمی‌دارم. چیزی نمیشه..
‫باشه؟ قول میدم. ‫قرار نیست... چیه؟
‫اون...
‫کرواتیـه.
‫چرا شماها این شکلی همـو نگاه کردین؟
‫اون کارِ توی گوانوس رو انجام دادی، مگه نه؟
‫نه. چرا همچین حرفی می‌زنی؟
‫باعث تعجبم بود چرا بهم زنگ نزد. ‫و وقتی شنیدم
‫- چه بل‌بشویی بپا شده... ‫- نه، اون بل‌بشو نبود.
‫پس واقعاً رفتی به مأموریت گوانوس؟
‫جریان چیه؟
‫ولی مطمئن نیستم چه بلایی سر جسد اومد.
‫اون انفجارِ توی انبار ‫مدارکِ توی برانکس رو یادته؟
‫شوخی می‌کنی. کار تو بود؟
‫آره.
‫اون مال ماه اکتبر بود.
‫تو پیش جون داشتی بهبود پیدا می‌کردی.
‫لعنتی. دختره امشب سعی کرد بهم هشدار بده.
‫گفتش افرادی اون بیرونن ‫که، اگه ما رو ببینن با...
‫باید پیجر رو گیر بیاریم. چرا نمی‌تونیم ‫یه‌راست بریم تو و پیجر رو برداریم؟
‫- چون‌که نمی‌تونیم. ‫- خب چرا؟
‫به‌خاطر مواد مخدره؟ ‫چون می‌ترسین تفتیش بدنی کنن؟
‫چون یکی‌تون می‌تونه با ‫مواد اینجا منتظر بمونه.
‫- من اونو با کل موادها تنها نمی‌ذارم. ‫- منم اونو تنها نمی‌ذارم.
‫به پارتنر خودت اعتماد نداری؟
‫کجاست؟
‫- صبر کن. ‫- پیجر.
‫توی چیزه...
‫نه. نمی‌گم.
‫سر به سرمون نذار، بچه‌جون.
‫- پیجر کجاست؟ ‫- بهم بگین جریان چیه.
‫- نه. پیجر کجاست؟ ‫- چرا نمی‌تونین بهم بگی؟
‫- نمی‌تونیم. ‫- خب چرا؟
‫- چون‌که نمی‌تونیم. ‫- چرا؟
‫- چون‌که ما... ‫- چون ما همکار نیستیم.
‫چی؟
‫تو کار ما توقع میره احتیاط زیادی بکنیم.
‫یه‌جور رهبانیتـه.
‫حداقل من اینجوری یاد گرفتم.
‫منم همین‌طور.
‫وقتی یکی رو استخدام می‌کنی که کار ما رو بکنه
‫یکی رو می‌خوای که تنها کار کنه.
‫بدون ارتباطی. بدون وفاداری متضاد.
‫این تنها راهیـه که میشه بهت اعتماد کرد، ‫اینکه به هیچ‌کس اعتماد نکنی.
‫ولی توی اون ساختمانی که اونجاست، یه مرد
‫بسیار ترسناک و بسیار خشنه، که مشخص شده، ‫هر دومون در گذشته براش کار کردیم.
‫- و اگه ما رو با هم می‌دید... ‫- و حتی اگه شک کنه
‫که من می‌دونم اون چی می‌دونه...
‫و من می‌دونم اون چی می‌دونه.
‫اون‌وقت بدون معطلی و اتلاف وقت ‫جفت‌مون رو می‌داد بکشن.
‫یا خودش می‌کشتمون.
‫پس همکار مخفی‌اید؟
‫- ما همکار مخفی نیستیم. ‫- ما همکار نیستیم. پناه بر خدا.
‫باشه. این اتفاقیه که میفته.
‫موادها رو با خودمون می‌بریم.
‫و همه با هم می‌ریم تو.
‫هیچ‌کس از جلو چشم بقیه خارج نشه.
‫و تو اون پیجر بی‌صاحابو پیدا می‌کنی.
‫به درگاه مسیح دعا می‌کنم که دیمیتری ‫من و تو رو با هم نبینه.
‫احمقانه‌ترین و خطرناک‌ترین نقشه ممکن.
‫خدا وکیلی شما همکار نیستین؟
‫نردبون خیلی سرده.
‫چی؟
‫نردبون خیلی سرده.
‫ببند گاله رو.
‫من از دوستای دیگوئم، ‫و یه چیزی برام گذاشته.
‫- چیه؟ ‫- یه پیجر برام گذاشته.
‫دیگو، یه پیجر برام گذاشته. ‫یه پیجر سبر رنگه.
‫- حله، مرد. ‫- باشه. ممنون.
‫نه، نه، نه. ‫یه پیجره. همون‌جاست.
‫میشه...
‫پشت بار داری چیکار می‌کنی؟
‫- کاری نمی‌کردم. ‫- پشت بار داری چیکار می‌کردی؟
‫داشتم با اون یارو که ‫اونجاست حرف می‌زدم. نه.
‫باشه، باشه.
‫هی، هی، هی!
‫هی!
‫هی، هی، هی!
‫نه، پسرا، نه! ‫همگی آروم بگیرین!
‫اینجا چه‌خبره، دیمیتری؟
‫- این عوضی دیگه کدوم خریه؟ ‫- خودت کدوم خری هستی؟
‫پسرا، پسرا، چیزی نیست.
‫همه آروم باشین. اون‌ها رو بدین به من.
‫اسلحه‌ها فقط به‌درد مهمونیِ عروسی می‌خورن.
‫ببخشید، عزیزم. خواهش می‌کنم، ببخشید...
‫...درستش می‌کنم.
‫همه به‌کارتون برسین، مشکلی نیست.
‫از دوستانن.
‫آره.
‫بیاین اینجا، با هر دوتونم.
‫بیا اینجا.
‫موزیک بذار، لطفاً.
‫هی.
‫اول خراب می‌شین تو عروسی ‫دخترم بعدم اسلحه می‌کشین، ها؟
‫من اومدم عرض ادب کنم.
‫صبر کن بینم، دیمیتری، تو این عوضی رو می‌شناسی؟
‫باورت بشه یا نه، ‫شما دو تا خدمات متفاوتی ارائه نمی‌دین.
‫با کمال احترام، دیمیتری، ‫بسیار شک دارم.
‫و اگه روزی دوباره ببینمت، گردن کلفت...
‫هی!
‫بزن بریم.
‫باشه، باشه، باشه.
‫هی، ولش کن. بمون. یه نوشیدنی بزن.
‫- یه کاری دارم که باهاش بهش برسم. ‫- متوجهم.
‫حرفه‌ای.
‫گرگ تنها.
‫شرمنده بابت مزاحمت.
‫عروسی دخترتونو تبریک میگم.
‫عزیزدلم.
‫هی، عزیزدلم.
‫بیا اینجا. هی.
‫رفیقن...
‫هی!
‫دیدی؟
‫بهت که گفتم فرار نمی‌کنم.
‫هنوز آدرس نیومده.
‫هنوز یه‌خرده وقت داریم.
‫منم دلم می‌خواد کارو تموم کنم.
‫بجنب.
‫میشه وقتی داری می‌جوئی، دهنتو ببندی؟
‫باشه.
‫هی، چطور میشه اصلاً همچین کاری رو شروع کرد؟
‫مثلاً همین... می‌دونی، ‫همین کاری که شما می‌کنین.
‫مگه به‌نظرت ما چیکار می‌کنیم؟
‫خب، شما کارا رو راست و ریست می‌کنین، درسته؟
‫مثلاً وقتی یه چیزی ناجور ‫شده یا مثلاً اگه یه کسی، مثلاً
‫گند بالا بیاره، شما، ردیفش می‌کنین، درسته؟
‫کمابیش.
‫خب، ممنون.
‫چه حیف که نمی‌تونین باهم کار کنین.
‫یعنی، تو کاری که می‌کنین لابد ‫خیلی احساس تنهایی می‌کنین.
‫من میرم دستشویی.
‫پس، لاگرنج یه نفوذی داره پیش دیمیتری، ‫یا دیگو داره به‌نحوی دو طرفو بازی میده.
‫- هنوز ول کن تئوری توطئه‌ات نشدی؟ ‫- داستان مامانِ مرده‌ی دیگو که کسشر بود.
‫دارن بچه رو می‌ندازن تو هچل. ولی چرا؟ ‫و چطور لاگرنج دستش به اون محموله رسید؟
‫چه اهمیتی داره؟
‫- تو کنجکاویت گل نکرده؟ ‫- تغییری توی کارمون ایجاد نمی‌کنه.
‫پس کنجکاویت گل نکرده؟
‫اطلاعات ارزشمندی می‌بود.
‫باید بفهمیم چطور بازی رو ادامه بدیم. ‫جفتمون که نمی‌تونیم همه‌چیزو بدونیم.
‫باشه. پس یکی‌مون تحویل میده.
‫بعدش شاید بفهمیم جریان از چه قراره.
‫اگه آدرسو بگیریم.
‫اگه آدرسو بگیریم، یکی‌مون میره تحویل میده.
‫نه.
‫پسره باید تحویل بده.
‫چی؟ تو... نه، نه، نه.
‫ممکنه فرار کنه. ممکنه به حرف بیاد. ‫ممکنه مشکلات زیادی با این بچه پیش میاد.
‫باید خودش انجام بده.
‫متوجه حرفت نیستم.
‫بعضی وقت‌ها کار خود به خود حل میشه.
‫پس بچه وارد میشه و تیر می‌خوره؟
‫چون تو دلت نمی‌خواد انجامش بدی؟
‫من کاری که مجبور نباشم نمی‌کنم. ‫مخصوصاً این‌کار.
‫یا هم اینکه شهامتتو از دست دادی.
‫آخه میگم، اگه این بچه نره خونه، ‫ملت می‌گردن دنبالش.
‫این شکلی پیداش می‌کنن.
‫نه، نه. گرفتم چی شد.
‫می‌تونی بذاری زنده بمونه.
‫بذار بگیم تو اشتباه می‌کنی.
‫پسره تحویل میده و زنده برمی‌گرده.
‫بعدش...
‫می‌دونی چرا توی جوخه آتش ‫چندین تیرانداز وجود داره؟
‫آره، می‌دونم.
‫پس...
‫- من درخواست نمی‌کنم. نیازی به کمکت ندارم. ‫- می‌دونم تـ...
‫دارم... خودم پیشنهاد میدم.
‫چرا؟ که بتونی بگی دوران اوجم گذشته؟
‫به کی؟
‫دارم میگم که درک می‌کـ...
‫می‌دونم چه... ‫چه حسی داره... انجامش.
‫پس شاید اینجوری...
‫یه‌ذره کمتر...
‫آره.
‫می‌دونی؟
‫صداش در اومد؟
‫خدا رو شکر.
‫وای خدای من. فکر کردم کارمون ساخته‌ست.
‫وای خدای من. ممنون. ممنون.
‫ممنون، ممنون، ممنون.
‫حالا چی؟
‫حالا وارد عمل میشی.
‫شماها نمیاین؟
‫تو کارو قبول کردی. حالام باید تمومش کنی.
‫چشم.
‫شماها منتظرم می‌مونین؟
‫خیلی‌خب.
‫برمی‌گردم.
‫خود به خود حل شد.
‫کون لقش.
‫- اون... ‫- آلبانیایی‌ها.
‫لعنت بهش!
‫برو، برو، برو!
‫شما گرگ نیستید! شما رفیقید!
‫سه، دو...
‫همه مُردن؟
‫خدایا. یا عیسی مسیح. یعنی چی؟
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫خب من داشتم می‌اومدم توی انبار ‫و با خودم فکر می‌کردم که...
‫این قضیه واقعاً ترسناکه.
‫ولی فکر می‌کردم از پسش برمیام، چون شما...
‫بهم اعتماد به نفس دادید و فکر می‌کردم ‫از پسش برمیام.
‫خدایا. بس کن، بس کن، بس کن. مهم نیست.
‫لعنت بهش. حالا چی؟
‫کار رو تموم کن.
‫چی؟
‫اومدی اینجا که مواد رو تحویل بدی. تحویل بده.
‫من باید چطور... ‫همینطوری یه جا بذارم‌شون؟
‫داری سعی می‌کنی چه داستانی رو تعریف کنی؟
‫مطمئنم این یارویی که اینجاست ‫رئیس اینا بود....
‫پس شاید این یکی بوده باشه.
‫می‌دونم. آره.
‫بعد بیاید بگیم این یکی، شاید این...
‫داشت سعی می‌کرد فرار کنه، می‌دونی؟ ‫اون نمی‌خواست اینجا باشه.
‫اینطوری واقع‌بینانه‌تره.
‫بریم. نمی‌خوای وقتی خورشید طلوع می‌کنه اینجا باشی.
‫میشه من رو برسونید خونه؟
‫با مترو برو.
‫لطفاً.
‫همه‌مون قراره با مترو بریم.
‫پلیورت خونی شده.
‫مسخره.
‫برام مهم نبود.
‫حالا به پدرم چی بگیم؟
‫امشب هیچ اتفاق غیرمعمولی نیفتاد،
‫بعد هم اگه هرکدوم‌تون حرف متفاوتی زد،
‫سکه می‌اندازیم که ببینیم که تو رو می‌کشه،
‫و کی پدرت رو می‌کشه.
‫از آشنایی باهاتون خوشحال شدم.
‫تو هیچوقت با ما آشنا نشدی.
‫درسته.
‫سلام بابا. این آدما می‌خوان راجع به یه چیزی ‫باهات صحبت کنن.
‫خب، فرانک داره این فیلم رو کار می‌کنه، ‫کاندیدای منچوری.
‫به این که فقط یه برداشت می‌گیره بدنام شده.
‫بعد کارگردان میگه عالی بود. ‫بیاید یه برداشت دیگه هم بگیریم.
‫فرانک میگه، ببین چی میگم،
‫اگه انقدر عالیه، ‫چرا دوبار پخشش نمی‌کنی؟
‫تلخ باشه؟
‫تلخ خوبه.
‫آره.
‫هی. برو عقب. زود باش.
‫کوچولو. زود باش.
‫خب... مسئله چیه؟
‫می‌خوای یه صبحونه‌ای بخوریم؟
‫من یه جایی رو می‌شناسم.
‫ساحل برایتون، از جایی می‌ریم که قبلاً...
‫دقیقاً. عاشق اونجام.
‫راستی اونجا عملکرد خیلی ترسناکی داشتی.
‫اون کارم با انبر دست رو دوست داشتی؟
‫ممکنه حتی ازت بدزدمش.
‫بلینی دوست داری؟
‫عاشق بلینی‌ام.
‫آره.
‫بفرمایید. ممنونم.
‫- یه ردیاب. ‫- توی اون مواد کوفتی.
‫باید بلافاصله پیداش می‌کردم.
‫خب، لاگرنج واقعاً اون مواد رو دزدید یا...
‫من...
‫پس حالا برات اهمیتی نداره ‫که کی محموله رو دزدیده؟
‫به نظرم مادامی که اون بچه حرف نزنه ‫اهمیتی نداره.
‫متوجه هستی که یکی‌مون، ‫احتمال زیاد، در نهایت...
‫آره. احتمالاً. فکرش رو نکن...
‫البته اگه بتونه بمیره.
‫آره، خب...
‫خوش شانس کوفتی.
‫خب، عجب شبی بود.
‫آره.
‫بسیار خب پس.
‫خب، بهت چی گفت که قانعت کرد باهام کار کنی؟
‫چی گفت؟ که این همه اهرم فشار داشت.
‫گفت که راه دیگه‌ای ندارم.
‫بسیار خب.
‫یه کاری رو که قبول کنی، باید پای حرفت بمونی، ‫ارزش یه مرد هم به حرفشه.
‫کی باهات تماس گرفت؟
‫چی؟
‫توی ماشین وقتی داشتیم می‌رفتیم پیش جون.
‫- کی باهات تماس گرفت؟ ‫- کی با خودت تماس گرفت؟
‫آشنای تو بود.
‫آشنای من؟
‫همونی که پام شماره‌ات رو ازش گرفت. آشنات.
‫- پس حتماً باهاش تماس گرفته. ‫- ولی بعدش چرا به من زنگ زد؟
‫کی زنگ زد...
‫یعنی داری میگی دادستان شماره‌ی تو رو از...
‫نه.
‫آره.
‫آشنامون یه نفره؟
‫آشنای هردومون یه نفره.
‫ولی چه اهمیتی واسه اون داره؟ ‫این فقط یه تمیزکاریه.
‫- اهمیتی نداره. مگه این که... ‫- مگه این که از مواد خبر داشته باشه.
‫اون بچه مُرده، نمی‌تونه جنس رو تحویل بده، ‫واسه همین به ما زنگ می‌زنه.
‫- جدا جدا، ولی هیچکس جواب نمیده. ‫- واسه همین یکی دیگه رو می‌فرسته.
‫- محله‌ی چینی‌ها. ‫- می‌بینه اون بچه زنده‌ست.
‫- تابلو بود. دوباره قصه شروع میشه. ‫- به جز این که...
‫- ما داریم می‌ریم پیش دیمیتری... ‫- که باید ما رو می‌کشت، فقط...
‫ما دیمیتری رو گول نزدیم. اون خبر داشت.
‫اون محافظ متوجه قضیه نشد.
‫آلبانیایی‌ها حرکتی نمی‌کنن مگه این که...
‫- اون ردیاب اصلاً روشن نیست. ‫- تا اون پیجر.
‫- همه‌اش یه تله بود. ‫- به نظر میاد لاگرنج...
‫داره سعی می‌کنه مواد دزدیده شده رو ‫جا به جا کنه.
‫آلبانیایی‌ها هم با لاگرنج وارد جنگ میشن،
‫- رقابتی هم در کار نیست. ‫- شهر تعطیل میشه.
‫- مردم دستگیر میشن. ‫- یه دادستان رو می‌شناسم که سر جرم سخت‌گیره.
‫- که کار دزد اصلی جمع بشه. ‫- که پول مواد تمیز بشه.
‫اتفاقات خوبی میفتن.
‫تعجبی نداره که می‌خواستن ‫توی اتاق دوربین باشه.
‫می‌خواستن بدونن کی می‌دونه.
‫ولی اون بچه اون کمین رو ‫تبدیل به یه تیراندازی کرد.
‫ما قرار بود بسوزیم. ‫فکر نمی‌کرد اون بچه رو بفرستیم داخل.
‫داشتن ما رو تمیز می‌کردن.
‫- اون نمی‌ذاره زنده از اینجا بریم بیرون. ‫- نه.
‫اصلاً نمی‌خوان ریسک کنن، مگه نه؟
‫نه.
‫می‌دونی، هیچوقت اسمت رو نفهمیدم.
‫ببین چی میگم، اگه از این قضیه ‫جون سالم به در ببریم...
‫قبوله.
‫آماده‌ای؟
‫آره.
‫[گرگ‌ها]
«امپایر بست تی‌وی کهکشانی از فیلم و سریال» .:::EmpireBestTV.Com:::. «در شبکه‌های اجتماعی» @EmpireBestTV
«امپایر بست تی‌وی، حرفه ای ترین اپلیکیشن دانلود و تماشای آنلاین فیلم و سریال» .::: EBTV.App :::.
‫مترجمین: ‫رضا فتحی و عرفان طبرسی
‫- آره. ‫- آره.
‫- آره! آره!
‫گرفتمت.
‫لعنتی.