‫«پوکر فیس»
‫«سندرم اورفئوس»
‫... چندین سال پیش بود.
‫دیگه بسه!
‫خودت درک می‌کنی!
‫می‌دونم درک می‌کنی!
‫وای!
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫دیجی‌موویز در شبکه‌های اجتماعی: ‫DigiMoviez@
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫سلام بچه جون.
‫حس می‌کنم وارد ماشین زمانی...
‫شدم.
‫وای خدایا،
‫دستگاه «استین‌بک»ـه؟
‫از منافع کنار کشیدن همینه دیگه.
‫می‌تونم کارم رو به روش خودم پیش ببرم.
‫قشنگه.
‫گمون نکنم طی این همه سال...
‫بهت گفته باشم، ولی...
‫شرمنده‌ام.
‫نه لارا، تقصیر خودم بود،
‫تقصیر تو نبود.
‫بعد از اون اتفاق،
‫باید از شرکت کنار می‌کشیدم.
‫به‌علاوه، الان دیگه تقریبا ‫سی سال می‌گذره.
‫راستش، من کارهات رو دنبال کردم.
‫ابرقهرمانان می‌رفتن تو فضا...
‫و انفجار بعد چهارم رخ می‌داد.
‫ابزار جدیدی داریم.
‫تصاویر تولید کامپیوترن. همین و بس.
‫به نظرم اگه امتحانش می‌کردی،
‫خیلی خوشت می‌اومد.
‫باید به چیزی واقعی چنگ می‌زدم.
‫اِم، مراسم خوبی بود.
‫لارا، بی‌جهت نیومدی اینجا، مگه نه؟
‫همیشه این‌ها رو از همه بیشتر دوست داشتم.
‫نمی‌دونم چطور...
‫به لاتکس و رنگ روح می‌بخشی.
‫به نظرت ممکنه...
‫مردگان آدم رو ببخشن؟
‫نه، خودم سی سال تلاش کردم.
‫در بهترین حالت، خودمون می‌تونیم ‫خودمون رو ببخشیم.
‫من و مکس داشتیم طلاق می‌گرفتیم.
‫خب، من چندین سال باهاش ‫صحبت نکرده بودم. متأسفم.
‫هنوز تو کار شریک بودیم.
‫نقش بازی می‌کردیم،
‫ولی اوضاع خونه...
‫خیلی بد شده بود.
‫روز مرگش، ‫ازش خواسته بودم...
‫بیاد دیدنم که یه سری جزئیات نهایی...
‫سند طلاقمون رو تعیین کنیم.
‫یکی من گفتم و یکی اون، من هم...
‫باهاش دعوا کردم.
‫همون دعوای همیشگیمون بود.
‫دوباره دعوا کردیم.
‫ولی این دفعه،
‫حالش خراب شد.
‫از خونه دوید بیرون،
‫برگشت، واسه آخرین بار...
‫نگاهم کرد...
‫و پرید پایین.
‫وای خدا.
‫قبل از این که از لبه ساختمون بیفته پایین...
‫چشم‌هاش...
‫آرتور...
‫اومدم اینجا که استخدامت کنم.
‫نه. نه.
‫اومدم اینجا که التماست کنم.
‫باید برام ماکت مکس رو درست کنی.
‫باید تو چشمش نگاه کنم...
‫و از روحی طلب بخشش کنم.
‫شاید من رو ببخشه، ‫شاید هم نبخشه.
‫شاید نفرین شدم که خودم هم ‫پشت سرش از اون پرتگاه بپرم پایین.
‫ولی باید بدونم.
‫واسه همین اومدم اینجا.
‫راحت باش، بگو.
‫دیوانه شدم. ‫حتما خیلی چرت و پرت می‌گم.
‫سوگواری غیرعادی عمل می‌کنه.
‫اصلا نمی‌تونم بذارم ‫آخرین باری که چهره‌اش رو دیدم،
‫همون روز باشه.
‫باید عذرخواهی کنم.
‫باید التماسش کنم من رو ببخشه.
‫کسی جز تو هم نمی‌تونه...
‫برام احیاش کنه.
‫کسی جز خودت درکم نمی‌کنه.
‫خودم می‌دونم درک می‌کنی.
‫تو هم اگه جام بودی، ‫همین کار رو می‌کردی.
‫[دو هفته بعد]
‫[شکستنی]
‫سلام مکس.
‫وای مکس، خـ...
‫خیلی عذر می‌خوام.
‫امان از دستت لارا!
‫امان از دستت!
‫- چطور تونستی؟ ‫- چهل سال پیش بوده‌ها.
‫اگه می‌تونستم اصلاحش کنم، می‌کردم.
‫ولی کاریه که شده.
‫الان تو زمان حالیم.
‫شتر دیدی، ندیدی.
‫بی‌خیالش شو.
‫لارا، نمی‌تونم.
‫نمی‌تونم در این زمینه دروغ بگم.
‫اومدم اینجا که بهت بگم ‫می‌خوام فیلمش رو به پلیس‌ها تحویل بدم.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- نه‌خیر!
‫نه‌خیر، راه دیگه‌ای نیست.
‫تصمیمم رو گرفتم.
‫خیلی‌خب.
‫فقط...
‫فقط صبر کن.
‫ممنون.
‫کس دیگه‌ای هم فیلمه رو دیده؟
‫کس جز خودم ندیده.
‫می‌خواستم اول به خودت بگم، ‫بعد به پلیس‌ها بگم.
‫در این حد بهت مدیونم.
‫ممنون.
‫به نظرم بهتره امشب به آرتور بگی.
‫به نظرم ترجیح می‌ده ‫از زبون خودت بشنوه.
‫قبل از انتشار خبرش بشنوه.
‫مکس، درست می‌گی.
‫کل این کارها درسته.
‫الان هم که قبولش کردم،
‫انگار باری رو از روی دوشم برداشتن.
‫ممنون که جای جفتمون قوی هستی.
‫دستم بی‌حس شده.
‫چیکار کردی؟
‫دیگه وارد بدنت شده.
‫چند دقیقه دیگه، ضربان قلبت کاهش می‌یابه.
‫اصلا درد نمی‌کشی. ‫انگار داری می‌خوابی.
‫مکس، کاری از دستت برنمیاد.
‫بذار کارش رو بکنه.
‫تو دیوانه‌ای.
‫فیلمش تو درایو خودمه و قفل داره لارا.
‫دستت بهش نمی‌رسه.
‫من کل رمزهای عبورت رو دارم.
‫فایلش رو حذف می‌کنم ‫و فیلم اصلی رو می‌سوزونم.
‫همه‌چیزم همینه مکس.
‫دار و ندارم همینه.
‫نمی‌تونم بذارم ازم بگیریش.
‫مکس! مکس!
‫خودت درک می‌کنی!
‫می‌دونم درک می‌کنی!
‫تو هم اگه جام بودی، ‫همین کار رو می‌کردی.
‫تو چشمم نگاه کن لارا.
‫این صحنه رو به خاطر بسپار.
‫وای!
‫وای خدایا.
‫[ورود به درایو مکس]
‫[شناسایی چهره هم الزامی است]
‫وای، گندش بزنن.
‫[ورود به درایو مکس]
‫[شناسایی چهره هم الزامی است]
‫[چهره شناسایی شد]
‫ممنون.
‫[جست‌وجو: پشت‌صحنه «اژدهاماهی» ۱۹۸۹]
‫[فهرست فیلم‌های پشت‌صحنه]
‫بایگانی «ال‌ای‌ام»، بفرمایین.
‫سلام رائول.
‫حالت چطوره؟ ‫منم، لارا.
‫باید فیلمی رو برام پیدا کنی ‫و بیاری خونه‌ام.
‫از فیلم‌های پشت‌صحنه «اژدهاماهی»...
‫مال دهه هشتاده.
‫فیلم شماره ۱۶۶۳۲۴۶ـه.
‫- حال خانواده‌ات چطوره؟ ‫- خوبِ خوبن.
‫جانی داره این ترم شاگرد اول می‌شه.
‫- اوضاع آرایشگاه چطوره؟ ‫- از این بهتر نمی‌شه.
‫حرف نداره.
‫- کار جدیدت چطوره؟ ‫- حرف نداره.
‫از همکارهام خوشم میاد. ‫خرج زندگیم هم درمیاد.
‫- خیلی خوبه. ‫- آره خب.
‫باید خودم رو کمی وقف بدم، ‫ولی عاشق زندگی متأهلی‌ام.
‫- چطور شده؟ ‫- حرف نداره.
‫بهترین اصلاح عمرمه.
‫وای خدایا، اینجا...
‫چقدر زر مفت می‌زنن، ‫تک‌تک کلماتشون...
‫بزرگ‌ترین زر مفت تاریخه، به خدا قسم.
‫گمون کنم احتمالا دارم حساس‌تر می‌شم.
‫چشمم داره می‌پره. ‫معلومه؟
‫- آره. ‫- آره.
‫چطور باهاش کنار میاین؟
‫آرایشگاهه دیگه.
‫راستی، باید این رو ببری...
‫خیابون چروکی، پلاک پنجاه و دو.
‫یه خونه زراعی قدیمی اطراف شهره.
‫دستمزدش کمی بیشتره.
‫عجب!
‫- توش چیه؟ ‫- به نظر خودت چیه؟
‫خیلی‌خب.
‫ماجرای یامیر یه‌ساله رو...
‫به نتیجه می‌رسونیم.
‫پدرش نیست.
‫شما پدرش نیستین!
‫هر دفعه درست می‌گه.
‫کسی نیست؟
‫بسته‌تون رو آوردم.
‫یه بسته موی انسانه. ‫کسی نیست؟
‫ای خدا.
‫- سلام. ‫- عه.
‫عه، سلام.
‫بسته موتون رو از آرایشگاه...
‫براتون آوردم.
‫آها، درسته.
‫درسته.
‫درسته، درسته. اِم...
‫موئه.
‫خواهش می‌کنم.
‫اِم... خب، اِم...
‫اصلا نمی‌خواد توضیحی بدین.
‫اِم...
‫راستی، من چارلی کیل هستم.
‫- آرتور هستم. ‫- سلام آرتور.
‫خب، اِم، همین‌جا...
‫همین‌جا بذارمش؟
‫عالیه.
‫خیلی راحت بود.
‫ببین، اِم، حس می‌کنم...
‫دلت می‌خواد تو حال خودت باشی، ‫من هم واقعا...
‫برات احترام قائلم ‫و پیشاپیش عذر می‌خوام، ولی...
‫خب، چون مو سفارش دادی...
‫و پشت پنجره‌ات هیولا بود،
‫خیلی کنجکاو شدم.
‫خب، کارت چیه؟
‫چارلی، من معمولا ‫از تعریف...
‫کارم خوشم میاد.
‫ولی امروز دوستی قدیمی رو ‫به خاک سپردم.
‫اینه که فعلا، دلم می‌خواد...
‫سیاه‌مست کنم.
‫چشمم نمی‌پره.
‫اِم...
‫یعنی اولین حرف صادقانه این هفته رو...
‫از زبونت شنیدم.
‫ضمنا، تسلیت می‌گم.
‫ببین،
‫نمی‌دونم چه شکلی سوگواری می‌کنی،
‫ولی اگه همنشین به دردت می‌خوره،
‫من اصلا عجله ندارم برگردم سر کارم.
‫بشین، برو، برام مهم نیست.
‫چه صداقت پاکی داری.
‫باید اعتراف کنم ‫عین گزانگبین بهشتی می‌مونه.
‫عجب!
‫هوم.
‫گلوم رو سوزوند آرتور.
‫خلاصه، وقتی دود رو پخش کردم،
‫قرار بود از صندوق عقبش بیرون بزنه،
‫ولی نزد، از کونش بیرون زد.
‫سه ردیف جلویی هم غرق دود شدن.
‫پراکنده شدن.
‫همه رفتن بیرون.
‫وای.
‫سلام.
‫چه هنری. ای خدا.
‫تو واقعا آدم باحالی هستی.
‫ای خدا، واقعا خیالم راحت شد،
‫آخه چون مو سفارش داده بودی،
‫خیال می‌کردم شاید...
‫قاتل زنجیره‌ای باشی.
‫خب، اگه قاتل زنجیره‌ای بودم...
‫که مو لازم نداشتم.
‫خودم مو داشتم دیگه.
‫خب، ممکن بود قاتل زنجیره‌ای ‫کچل‌ها باشی.
‫آها.
‫برات آژانس بگیرم؟
‫ماشینم هست. باراکودا دارم.
‫خودم می‌رم.
‫تو که رانندگی نمی‌کنی.
‫نه، نه. ‫توش می‌خوابم.
‫راستش، همون بالا تخت‌خواب سفری دارم.
‫می‌تونی امشب همین‌جا بخوابی.
‫عه، اصلا هم ترسناک نیست.
‫چه عالی.
‫آره.
‫ای خدا.
‫هیولا، هیولا، هیولا.
‫وای، وای.
‫عجب.
‫کل این‌ها تو ذهن خودت بودن؟
‫حتما تو ذهنت سریال ترسناک پخش می‌شه.
‫ای بابا، روحت هم خبر نداره ‫تو ذهنم چه خبره بچه.
‫پر از هیولاست.
‫از دل نیستی جیغ می‌کشن.
‫از دل نیستی جیغ می‌کشن؟
‫- آره. ‫- عجب حرف سنگینی زدی.
‫خیلی‌خب، من اینجا وایستادم،
‫دارم نگاه می‌کنم ‫و با خودم فکر می‌کنم.
‫خلاصه، می‌تونی قبول نکنی،
‫ولی دستیار لازم نداری؟
‫البته، بهتره تا جواب ندادی ‫بهت هشدار بدم...
‫فقط پول نقد می‌گیرم...
‫و می‌تونی دستمزد کمتری بهم بدی.
‫خب...
‫چرا که نه؟
‫به «خانه وحشت» خوش اومدی...
‫چارلی کیل.
‫ایول.
‫[تقریبا یک هفته بعد]
‫ای وای.
‫بهشون دست نزن.
‫آها. باشه، ببخشید، آخه...
‫دیدم همیشه روش کار می‌کنی ‫و کنجکاو شدم.
‫خب، اِم، چیه؟ ‫قراره چی بشه؟
‫اسمش رو «سندرم اورفئوس» گذاشتم.
‫عه، جدی؟ ‫راجع به چیه؟
‫اثری بی‌روایته.
‫راستی، تست و مربا می‌خوری؟
‫- خیلی خوشمزه است. ‫- مربا خریدی؟
‫هوم، نه. اِم، خودت تو یخچال داشتی.
‫راستش، اون خون مصنوعیه.
‫می‌دونی چقدر گرونه؟
‫از خون واقعی هم گرون‌تره.
‫واقعا خیلی خوشمزه است.
‫ای وای.
‫- خاک بر سرم آرتور. ببخشید. ‫- نه، نه، نه.
‫ولش کن. ‫خودم درستش می‌کنم.
‫- تو این رو... ‫- باشه. خیلی‌خب.
‫روی طرف فیلم‌ها آویزون کن.
‫ببخشید.
‫اشکالی نداره.
‫آرتور، باید برام...
‫ماکت مکس رو درست کنی.
‫باید تونم تو چشمش نگاه کنم...
‫و التماس کنم روحی من رو ببخشه.
‫شاید من رو ببخشه، شاید هم نبخشه.
‫شاید من هم نفرین شده باشم ‫که پشت سرش از اون پرتگاه بپرم.
‫ولی باید بدونم.
‫واسه همین اومدم اینجا.
‫حالت خوبه؟
‫کار جدیدی پیدا کردیم.
‫باید چند هفته...
‫تمام‌وقت کار کنی.
‫راستی، ببین، اِم...
‫خودم می‌دونم غیرعادی جلوه می‌کنه،
‫نمی‌دونم خانمه ازت چه درخواستی داشت...
‫و گفت واسه چی اومده اینجا،
‫ولی این‌طور نبود.
‫خب؟ ‫داشت دروغ می‌گفت.
‫تشخیص دادم.
‫عجب.
‫ای فضول.
‫نمی‌دونم وقتی آدم به شدت سوگوار باشه،
‫دروغ چه معنایی پیدا می‌کنه.
‫دوستمه.
‫کمکش می‌کنم.
‫بریم سر کارمون.
‫خب، واسه کمک به دوستت،
‫داریم ماکت دوست مرحومت رو می‌سازیم.
‫چه ماجرای پیچیده‌ای.
‫خب، این مکسه، مگه نه؟
‫خب، اسم خانمه چیه؟ ‫لارا بود؟
‫اون موقع دوران خوشمون بود، ‫اولین سال‌های کارمون بود.
‫چی شد؟ واسه چی دیگه ‫باهاشون کار نکردی؟
‫هیولا بودن یا چی؟
‫نه، این‌طور نبود.
‫خب، چی شده بود؟
‫تقصیر خودم بود.
‫قرار بود اولین فیلمم رو کارگردانی کنم.
‫قرار بود فیلمم تو سبک «بلک لاگون» باشه.
‫بازیگر زن خیلی خوبی هم داشتیم...
‫که اسمش لیلی آلبرن بود.
‫سر صحنه از دنیا رفت.
‫همه‌چی هم همون روز از بین رفت.
‫ای خدا آرتور، پشم‌هام.
‫تصادفی بود.
‫داشتیم صحنه‌ای رو فیلم‌برداری می‌کردیم ‫که خودش می‌رفت زیر آب...
‫و هیولای آبی بهش حمله می‌کرد.
‫محفظه بزرگی با سامانه اضطراری ‫آماده کرده بودیم.
‫اگه تو محفظه به مشکلی می‌خورد،
‫دکمه‌ای رو فشار می‌داد...
‫و چراغ قرمز وضعیت اضطراری...
‫روشن می‌شد،
‫ما هم کات می‌دادیم ‫و می‌آوردیمش بیرون.
‫ابروش رو بده.
‫اون روز خیلی شلوغ بود.
‫از برنامه عقب افتاده بودیم،
‫لیلی هم تو محفظه به مشکل خورده بود.
‫هر بار می‌رفت تو، ‫چراغ قرمز روشن می‌شد.
‫ما هم کات می‌دادیم ‫و می‌آوردیمش بیرون.
‫همین روند بارها تکرار شد.
‫من سرخورده شدم.
‫همه سرخورده شده بودن.
‫ولی بعدش، موقع آخرین برداشت،
‫همه‌چی بی‌نقص بود.
‫هیولای آبی بهش حمله کرد.
‫خودش رو به در و دیوار کوبید. ‫تقلا کرد.
‫سکانس رو گرفتیم.
‫واسه همین خیلی خوشحال بودیم.
‫ولی...
‫خودش تکون نمی‌خورد.
‫وقتی هم از محفظه بیرون آوردیمش...
‫از دنیا رفته بود.
‫پشم‌هام.
‫واسه چی چراغ قرمز رو روشن نکرده بود؟
‫نمی‌دونم.
‫باورم نمی‌شه واسه این بود...
‫که من از دستش کلافه شده بودم...
‫و نمی‌خواست ناامیدم کنه.
‫ولی...
‫واقعا به نظرم همین‌طوره.
‫باور دارم...
‫خودم کشتمش.
‫پس واسه همین از این کارها کنار کشیدی؟
‫بهتره حرفم رو باور کنی.
‫اِم، من هم دوستی رو از دست دادم.
‫بهترین دوستم بود، اسمش ناتالی بود.
‫اِم، من هم با خودم می‌گم ‫شاید می‌تونستم نجاتش بدم،
‫ولی ندادم.
‫واسه همین من هم کنار کشیدم.
‫راستش، مدام با خودم می‌گم ‫دیگه فراموش کردم، متوجهی؟
‫ولی مدام تو ذهنم مرورش می‌کنم...
‫و سعی می‌کنم درستش کنم،
‫سعی می‌کنم عوضش کنم.
‫چه بدونم.
‫اصلا تمومی داره؟
‫منظورت اینه که به نظرم ‫مردگان می‌تونن ما رو ببخشن؟
‫نه، به نظرم نمی‌تونن.
‫زر مفت می‌زنی.
‫- چی؟ ‫- آخه اگه به نظرت...
‫مردگان نمی‌تونن ما رو ببخشن،
‫این همه زحمت نمی‌کشیدی که فیلمت رو بسازی،
‫«سندرم اورفئوس» رو می‌گم.
‫هدفت همینه دیگه.
‫می‌خوای گذشته رو ‫چون آیین کفاره احیا کنی.
‫آیین کفاره؟
‫از کی تا حالا پاپ شدی؟
‫اخیرا پاپ شدم. ‫ممنونم.
‫اِم... بی‌خیال دیگه. ‫چرت و پرت نگو.
‫آخه اورفئوس...
‫از دورازه‌های سینما عبور می‌کنه،
‫وارد جهنمی می‌شه ‫که شبیه محفظه آب می‌مونه...
‫تا دختری رو از دنیای مردگان برگردونه.
‫صورت طرف دوربین سینماست.
‫چشم اون یکی هیولای تک‌چشم...
‫هم چراغ قرمز رنگه.
‫البته من قضاوتت نمی‌کنم.
‫صرفا، همه‌اش منطقیه.
‫آدم باید واسه عبور از گذشته، ‫بازبینیش کنه، مگه نه؟
‫به نظرت واقعا همین‌طوره؟
‫ببین، «چنان شد که آن بانو بالا آورد».
‫می‌خوام چندتا «هات پاکتس» گرم کنم.
‫- تو هم می‌خوری؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب آرتور.
‫- باحال شده. ‫- واقعا؟
‫آره.
‫بایگانی «ال‌ای‌ام»، بفرمایین؟
‫هنوز هم تو زیرزمین نگهت داشتن، مگه نه؟
‫سلام آرتور.
‫خیلی وقت بود...
‫که صدات رو نشنیده بودم.
‫حالت چطوره دوست عزیزم.
‫اِم، خوبم.
‫باید لطفی در حقم بکنی.
‫باید یه سری فیلم رو برام دربیاری.
‫از فیلم شماره ۱۶۶۳۲۴۶...
‫تا فیلم شماره ۱۶۶۳۲۴۶ رو می‌خوام.
‫کل فیلم‌های دوازدهم آوریل ۱۹۸۹ رو ‫شامل می‌شه.
‫مطمئنی؟
‫- اِم... ‫- خودم می‌دونم.
‫خودم می‌دونم فیلم چیه.
‫من حق ندارم چیزی رو خارج کنم.
‫ولی اشکالی نداره رفیق.
‫اِم...
‫مکس داشت همه‌چی رو به مناسبت ‫چهلمین سالگرد شرکت دیجیتالی می‌کرد.
‫قبلا اون فیلم‌ها رو دیجیتالی کرده.
‫کسی نمی‌فهمه نیستن.
‫ممنون دوست قدیمی.
‫فردا برات میارمشون.
‫باشه.
‫سلام، رائول هستم.
‫اِم، اومدم چندتا فیلم به آرتور بدم.
‫اینجاست؟
‫چه عالی. داخله.
‫اِم، من چارلی،
‫دستیار و پیک سرش هستم.
‫سرپیکشی.
‫نه، سر تحویل می‌دم.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب. ردیفه.
‫آره، همون توئه.
‫خیلی‌خب. مرسی.
‫ماشینت قشنگه.
‫هوندای تو هم قشنگه.
‫ماشین مادرمه. ‫بدک نیست.
‫[شکستنی]
‫ای بابا. ‫عجب بتونی کردن،
‫لابد تقاضای زیادی داشتم دیگه.
‫دیگه بسه. ‫دیگه بسه.
‫امان از دستت!
‫واقعا شوخیت گرفته؟
‫- از پسش برنمیام. ‫- از پسش برمیای.
‫باید از پسش بربیای عزیز دلم.
‫بابت همین کار پول می‌گیری.
‫خیلی سخته.
‫سلام رائول.
‫حالت چطوره؟ ‫منم، لارا.
‫باید چند فیلم رو برام دربیاری...
‫و بیاریشون خونه خودم.
‫فیلم‌های پشت‌صحنه...
‫«اژدهاماهی» مال دهه هشتاده.
‫فیلم شماره ۱۶۶۳۲۴۶ـه.
‫عذر می‌خوام. ‫دست من نیست.
‫چی؟ ‫منظورت چیه؟
‫کنار باقی فیلم‌های «اژدهاماهی»ـه.
‫هیچ‌کدومشون دست من نیست. ‫تحویلشون دادم.
‫یعنی چی که تحویلشون دادی؟
‫مگه کتابخونه‌ایم که ملت ‫فیلم قرض بگیرن؟
‫به کی تحویلشون دادی؟
‫شرمنده‌ام لارا.
‫دست آرتوره.
‫همین الان باهاش تماس می‌گیرم،
‫بعدش می‌رم اونجا...
‫و بعدش...
‫میارمشون پیشت.
‫نگرانش نباش رائول.
‫تماسم رو نادیده بگیر.
‫خواهش می‌کنم ‫از دستم عصبانی نشو.
‫من کل عمرم خیال می‌کردم...
‫اون دختر رو کشتم.
‫عذر می‌خوام.
‫اگه خیال می‌کردم...
‫اصلا چنین کاری نمی‌کردم. ‫اصلا نمی‌کردم.
‫خیال می‌کردم داره...
‫چه بدونم، عین بازیگرها...
‫مسخره‌بازی درمیاره.
‫ما هم دار و ندارمون رو ‫خرج ساخت اون فیلم کرده بودیم.
‫همه‌مون خونه‌مون رو وسط گذاشته بودیم.
‫داشتیم کلی ضرر می‌دادیم. ‫من هوای جیب تو رو هم داشتم.
‫اصلا خبر نداشتی ‫هر روز که می‌گذشت،
‫چقدر بدبخت‌تر می‌شدیم.
‫آرتور، تصادفی بود.
‫رائول گفت مکس این فیلم‌ها رو...
‫دیجیتالی کرده.
‫مکس هم این رو دیده بود؟
‫بهت گفته بود که دیده؟
‫خیلی شرمنده‌ام...
‫که این همه سال ‫بارش رو به دوش کشیدی.
‫ولی من هم کشیدم.
‫چنین کاری کردم ‫و بارش رو به دوش کشیدم...
‫که شما پسرهای نابغه بتونین ‫هیولاهاتون رو بسازین...
‫و اصلا به فکر بهاش نباشین.
‫من همیشه کثافت‌کاری ‫شما دوتا رو می‌کردم.
‫تو هم می‌تونی وانمود کنی ‫خبر نداشتی،
‫ولی اصلا حق نداری قضاوتم کنی.
‫من رو به جلو پیش می‌رم. ‫همیشه رو به جلو می‌رم.
‫ضمنا، چیزی که ساختم رو ‫از دست نمی‌دم.
‫ضمنا، درست می‌گی ‫که مردگان نمی‌تونن من رو ببخشن،
‫ولی بلایی هم نمی‌تونن سرم بیارن.
‫لارا، بذار سوالی ازت بپرسم.
‫تو نقشی تو مرگ مکس نداشتی؟
‫خودش جلوی چشمم پرید پایین،
‫انگار می‌خواست تنبیهم کنه.
‫به خدا قسم می‌خورم.
‫کسی این فیلم رو نمی‌بینه.
‫ممنون.
‫آرتور، خیلی شرمنده‌ام.
‫وای.
‫وای، چنین کاری نمی‌کرد.
‫آرتور!
‫آرتور. آرتور.
‫خونسردیتون رو حفظ کنین خانم. ‫پلیس‌ها به زودی می‌رسن.
‫می‌شه اسم و اطلاعاتتون رو بدین؟
‫می‌شه فقط زودتر یکی رو بفرستین؟
‫خب؟ خواهش می‌کنم.
‫خاک بر سرم.
‫آرتور.
‫شرمنده‌ام، من باید برم، خب؟
‫خیلی‌خب.
‫این دیگه چیه؟
‫وای، قلبش همیشه...
‫همیشه قلبش مشکل داشت.
‫فقط خوشحالم که درد نکشید.
‫زنگ زدم که سوالی حقوقی بپرسم.
‫«ال‌ای‌ام» هزینه کار آرتور رو می‌داد.
‫می‌خواستم ببینم کی می‌تونیم ‫کارگاهش رو...
‫تصاحب کنیم.
‫خب، اگه بشه که امروز بکنیم.
‫دوست دارم ببینم چی داشته ‫و چندتاشون رو...
‫تو جشن چهلمین سالگرد امشبمون ‫به نمایش بذاریم.
‫یادش رو گرامی بداریم.
‫خیلی‌خب.
‫آها.
‫خیلی‌خب. ردیفش کن ‫و دوباره زنگ بزن.
‫عذر می‌خوام.
‫- سلام. ‫- امری داشتین؟
‫داشتم، اِم...
‫سلام.
‫شما لارا هستین، درسته؟
‫من چارلی هستم. ‫اِم...
‫دستیار آرتور بودم. ‫سره رو براتون آورده بودم.
‫که این‌طور.
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫اِم...
‫خب، ای وای، جو خیلی سنگین شد.
‫خیال می‌کردم وقتی رسیدم، ‫بدونم چطور بگم،
‫ولی مرگش خیلی ناگهانی بود.
‫خب، می‌شه گفت من هم ‫باهاش صمیمی شده بودم.
‫یعنی واقعا برام عزیز بود.
‫بگذریم...
‫اصلا از خونه بیرون نمی‌رفت.
‫یعنی واقعا هیچ‌وقت جایی نمی‌رفت.
‫ولی گمون کنم...
‫احتمالا روز مرگش ‫به دیدن شما اومده بود.
‫وای خدا جون، عذر می‌خوام.
‫می‌دونین چیه؟ ‫حس می‌کنم خیلی سرزده اومدم.
‫شاید بهتر بود نمی‌اومدم.
‫بهتر بود نمی‌اومدم.
‫عذر می‌خوام.
‫نه، درک می‌کنم. ‫اشکالی نداره.
‫نظرت چیه بیای تو؟
‫- مرسی. ‫- وقتی بچه بودم،
‫مادرم تابلویی گل‌دوزی...
‫روی کمدمون نصب کرده بود...
‫که نوشته بود «نعمات غریب».
‫دیروز یاد همون افتادم.
‫انتظار نداشتم ببینمش،
‫ولی یهو سر و کله‌اش پیدا شد.
‫من هم خیلی خوشحالم که اومد،
‫که تونستم باهاش خداحافظی کنم...
‫و واسه آخرین بار ببینمش.
‫نعمات غریب.
‫ای خدا. ولی می‌خواست از گذشته بگیم.
‫از مکس بگیم. ‫از همه‌چی.
‫عذر می‌خوام. اگه فضولی کردم، بهم بگین؛
‫ولی به نظرتون ‫احیانا در حین صحبتتون...
‫و حرف‌هایی که زدین،
‫عذاب وجدانش رفع نشد؟
‫ببینین، خودم نمی‌دونم ‫دنبال چه جوابی‌ام. اِم...
‫احتمالا می‌خوام بدونم...
‫در نهایت به آرامش رسید یا نه؟
‫به آرامش؟
‫نمی‌دونم.
‫آرامش معانی متعدد و مختلفی داره،
‫ولی به نظرم...
‫نه، می‌دونم...
‫که تونست دیگه...
‫خودش رو بابت مرگ لیلی ‫مقصر ندونه.
‫به کارت اومد؟
‫آره بابا. خیلی...
‫ای وای.
‫ذهنم رو خیلی درگیر کرده بود.
‫الان دیگه رفع شد. ‫ممنون. اِم...
‫ای وای. اِم، مرسی.
‫اِم...
‫راستی، ببینین،
‫شرمنده که یهو اومدم ‫و مزاحمتون شدم.
‫نه. خوشحال می‌شم ‫ملت رو آروم کنم.
‫آرتور هم با ماکت‌هاش ‫و صحبتمون...
‫من رو آروم کرد.
‫خیلی خوبه.
‫آره، واقعا کمکم کرد.
‫آره. خب، مطمئنم. مطمئنم. ‫مگه می‌شه نکرده باشه؟
‫وای.
‫خداحافظی کردن باهاش کمکم کرد،
‫ضمنا، انگار خیالم راحت شد...
‫که فهمیدم مسئولیت مرگ مکس ‫رو دوش خودم نبود.
‫اِم، خیلی ممنون که بهم سر زدی.
‫واقعا خیلی خوشحال شدم. ‫مواظب خودت باش چارلی.
‫اِم...
‫گفتین مسئولیتش رو دوشتون نبود؟
‫چی؟
‫اِم، می‌شه دوباره بگین ‫چی گفته بودین؟
‫گمون کنم گوشم داره ضعیف می‌شه.
‫که مسئولیت مرگ مکس ‫رو دوشت خودم نبود؟
‫همون‌طور که آرتور بی‌خیالش شد،
‫من هم باید بی‌خیالش بشم.
‫مرگ مکس تقصیر من نبود.
‫مشکلات قلبی آرتور ‫هم جونش رو گرفت.
‫هیچ‌کدومشون نتیجه اعمال من نبودن.
‫من نکشتمشون.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫خب، خداحافظ چارلی.
‫امیدوارم خیالت رو کمی راحت کرده باشم.
‫چی؟
‫سلام پیک سر.
‫نه، جفتشون رو کشته، خب؟ ‫عملا خودش بهم گفت.
‫حتی عملا هم نبود، ‫خیلی رک بهم گفت.
‫البته مستقیما نگفت، ‫ولی بالاخره...
‫داشت دروغ می‌گفت، ‫من هم دروغش رو تشخیص دادم، اینه که...
‫با بصیرت زنانه تشخیص دادی؟
‫نه، با تبلیغات تامپون فرق می‌کنه، خب؟
‫واقعیه.
‫مسئله خاصی نیست، ‫ولی من دروغ‌ها رو شناسایی می‌کنم.
‫وایستا ببینم، واسه چی اومدی اینجا؟
‫آها، آرتور یه سری فیلم رو ‫قرض گرفته بود،
‫بعدش هم لارا همون فیلم‌ها رو می‌خواست،
‫واسه همین تو گل گیر کردم.
‫- الان هم باید برگردونمش. ‫- چی؟
‫آره، خودم می‌دونم. ‫تصادف عجیبیه.
‫آخه چندین سال بود ‫کسی نگاهشون نکرده بود.
‫عمرا اگه تصادفی باشه.
‫خیلی‌خب، بذار ببینم ‫درست فهمیدم یا نه.
‫تو فیلمه رو به آرتور تحویل دادی.
‫من هم رفته بودم ‫سره رو به لارا تحویل بدم.
‫اون داشت فیلمه رو تماشا می‌کرد.
‫بعدش که من از خونه لارا برگشتم، ‫خودش رفته بود اونجا.
‫یعنی هرچی تو فیلمه دیده بود،
‫باعث شده بود ‫بره خونه لارا، درسته؟
‫خیلی‌خب.
‫فیلم چی بود؟
‫فیلم پشت‌صحنه «اژدهاماهی»ـه،
‫مال روز مرگ لیلیه.
‫- وای، پشم‌هام. ‫- آره، به نظرم خیلی غم‌انگیز بود.
‫می‌خواست ببیندش،
‫ولی مشکلات زیادی داشت.
‫آره. باید واسه عبور از گذشته، ‫گذشته رو بازبینی کرد.
‫خیلی‌خب.
‫خب، باید تماشاشون کنیم.
‫باید ببینیم چی دیده بوده.
‫طرز کارش چطوره؟
‫عین دستگاه ویدیوئه؟
‫- وایستا. لطفا لپ‌تاپ بده. ‫- باشه.
‫لپ‌تاپ بده.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. مکس داشت ‫کل بایگانیمون رو دیجیتالی می‌کرد.
‫گمون کنم بتونم از درایو مجازیمون کپیش کنم.
‫[شناسایی چهره هم الزامی است]
‫بتمن خان شناسایی چهره هم گذاشته.
‫آره، خودم می‌دونم.
‫آره. ‫امنیتش خیلی بالاست. خیلی‌خب.
‫خوبه، خوبه. ‫بیا...
‫بیا اول این رو ببینیم، ‫شماره ۲۴۶ـه.
‫- ۲۴۶. ۲۴۶. ‫- خیلی‌خب.
‫هوم. چه عجیب.
‫فایل ۲۴۵ و ۲۴۷ هست،
‫ولی از ۲۴۶ خبری نیست.
‫- مکس. ‫- چی؟
‫خب، اگه مکس فایلش رو می‌داشت،
‫چهره‌اش هم لازم بود، مگه نه؟
‫خیلی‌خب، پس لارا با ماکته ‫به فایل‌ها دسترسی پیدا کرده...
‫و پاکش کرده.
‫چیکار کرده؟
‫ولی...
‫وایستا ببینم،
‫فیلم اصلی دست ماست.
‫وای خدا. ‫خاک بر سرم.
‫آرتور رو به خاطر محتوای اون فیلم کشتن.
‫ببین، باید زودتر پیداش کنیم تا...
‫قایم شو!
‫کل این وسایل رو می‌بریم «ال‌ای‌ام»،
‫ولی فیلم‌ها رو جداگانه بسته‌بندی کنین.
‫خودم بهشون رسیدگی می‌کنم.
‫- کل فیلم‌ها رو می‌خوام. ‫- چشم خانم.
‫تک‌تک فیلم‌ها رو جمع کنین.
‫چشم.
‫خیلی‌خب.
‫نمی‌دونم کی هستی، ‫ولی بیا بیرون.
‫بوی «هات پاکتس»ـت رو حس کردم.
‫بیا دیگه طرفدار خان. ‫بیا بیرون!
‫سلام رائول.
‫- اون چیه؟ ‫- خودت بگو.
‫آرتور دیشب اون فیلم رو آورد خونه من...
‫و سوزوندش.
‫راست می‌گه. پشم‌هام.
‫سوزوندش.
‫کلا نابود شد.
‫- زر مفت زد. ‫- ضمنا، نمی‌دونم...
‫خیال کردی اینجا چه خبره،
‫ولی دیگه تموم شد.
‫پس برگرد تو زیرزمین خراب‌شده‌ات!
‫زود باش!
‫دنبال چی می‌گردی؟
‫تک‌تک فیلم‌ها رو می‌خوام.
‫یه تکه فیلم رو هم جا نذارین.
‫می‌خوام همه‌شون رو بسته‌بندی کنین. ‫همه‌شون دست خودم می‌افتن.
‫فیلمه رو باز کرده بود.
‫آره، بعدش سر مدوسا رو میارم.
‫کمک نمی‌خوای؟
‫اوناهاش.
‫حرف نداره.
‫ضمنا، می‌خوام امشب...
‫یاد آرتور رو هم گرامی بداریم.
‫می‌خوام کل ماکت‌های کارگاهش،
‫خونه خودم و دفترش ‫رو به نمایش بذاریم.
‫می‌خوام یه اتاق کامل رو...
‫به خودش و فیلمی...
‫که اصلا نتونست تکمیل کنه اختصاص بدیم.
‫خب، یه ساعت دیگه می‌رسم. ‫ردیفش کنین.
‫امشب متعلق به...
‫آرتور و مکسه.
‫[به چهلمین سالگرد «ال‌ای‌ام» خوش آمدید]
‫لارا می‌خواد کل این وسایل رو ‫ببریم طبقه دوم.
‫باشه، باشه.
‫خب؟ ضمنا، زیاد وقت نداریم. ‫همین الانش هم عقبیم.
‫واسه چی عین نوزادها حملش می‌کنی؟
‫شکستنیه دیگه.
‫وای، ریدم تو زندگیم.
‫... باید پنج دقیقه‌ای طبقه بالا باشه.
‫تو که لارا نیستی.
‫خیلی‌خب، ولی نماینده لارام.
‫خب، تقریبا...
‫می‌شه یه دقیقه گوشی دستت باشه؟
‫ممنون.
‫جریان چیه؟
‫سیاست شرکت از این قراره...
‫که هیچی از بایگانیمون خارج نشه.
‫تو سیاستمون رو زیر پا گذاشتی...
‫و متأسفانه مجبوریم اخراجت کنیم.
‫جدی می‌گی لارا؟
‫سیاست شرکته.
‫منم‌ها.
‫ببین، تو چشمم نگاه کن لارا.
‫لارا، چت شده؟
‫حراست تا بیرون همراهیت می‌کنه.
‫اِم، مشکلی پیش اومده.
‫اسبی داره تو شرکت می‌چرخه.
‫[نمایشگاه آرتور لیپتین]
‫کجایی زن جادوگر؟
‫اینجا نیست.
‫مدوسا؟
‫نه، مدوسا نیست. ‫ای بابا.
‫ها؟ وای، ایول!
‫اوناهاش.
‫وای، گندش بزنن.
‫اسب، کی هستی؟
‫عه.
‫سلام.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫ببخشید. نمی‌شه راحت درآوردش.
‫از شرکت خارجش کنین.
‫ضمنا، اگه دوباره وارد ملکمون شد،
‫بدین بازداشتش کنن.
‫وای خدایا، اینجا رو.
‫اونجا رو، اسب «انتقام کالیگولا»ست.
‫خیلی باحاله.
‫شگفت‌انگیزه.
‫چارلی؟
‫رائول. سلام.
‫خیلی‌خب. اصلا سوالی نمی‌پرسم.
‫آها، کیف خودمه.
‫اِم، ببین، من فیلمه رو پیدا کردم.
‫خیلی‌خب. داشته باش. ‫بخشیش رو باز کرده بود.
‫بعدش تو یکی از هیولاهاش ‫قایمش کرده بود،
‫لای موی ماریش قایمش کرده بود.
‫مدوسای «زازاموش» رو می‌گی.
‫آره. آره، مدوسای همون رو می‌گم.
‫ای بابا، وایستا ببینم.
‫بهت جعبه «اخراج شدید» دادن؟
‫آره. چهل سال اینجا کار کرده بودم.
‫حتی نتونست موقع اخراج کردنم ‫تو چشمم نگاه کنه.
‫ای بابا. متأسفم، خیلی...
‫حالم از اون زیرزمین به هم می‌خورد...
‫و گمون کنم خودش قاتل بوده باشه.
‫در نتیجه، زمان‌بندی خوبی بود.
‫ببین، اِم،
‫به نظرت هنوز کارت ورودت رو ‫غیرفعال نکردن؟
‫[کارت ورود به «ال‌ای‌ام»]
‫از همگی ممنونم.
‫خیلی خوشحالیم که تشریف آوردین.
‫امشب تلخ و شیرینه.
‫اصلا انتظار نداشتم ‫بدون آرتور و مکس...
‫جشن بگیرم.
‫خیلی‌خب. تنها فرصتمونه دیگه، مگه نه؟
‫- نه بابا. عملیش می‌کنیم. ‫- خیلی‌خب.
‫می‌دونم اگه امشب اینجا بودن،
‫خیلی بابت کارهایی که...
‫در راستای حفظ شرکت انجام دادم،
‫خوشحال می‌شدن.
‫یا حداقل،
‫درکم می‌کردن.
‫امیدوارم درک کنن...
‫واسه چی چنین کارهایی کردم.
‫وای.
‫عذر می‌خوام. اِم...
‫خیلی بامزه بود.
‫با بازبینی تاریخچه‌مون،
‫لحظات افتخارآمیز زیادی داریم.
‫وقتی لیلی سر صحنه...
‫«اژدهاماهی» از دنیا رفت،
‫خیال می‌کردم کارمون کلا تموم شده.
‫ولی... امشب،
‫یه بار برای همیشه،
‫گذشته رو پشت سر می‌ذاریم!
‫منظورم اینه...
‫که گذشته نمی‌تونه...
‫- ببخشید. ‫- عذر می‌خوام.
‫گذشته نمی‌تونه...
‫بلایی سرمون بیاره.
‫اِم...
‫خیلی...
‫باید برم...
‫شما...
‫پخشش کنین.
‫«ال‌ای‌ام» کارش رو...
‫در قالب کارگاه جلوه‌های عملی ‫کوچکی آغاز کرد...
‫و مؤسسینش سه تن از دانشجویان ‫دانشگاه هنرهای کالیفرنیا...
‫در سال ۱۹۷۵ بودن.
‫آرتور، مکس و لارا ‫این شرکت رو...
‫با یه فکر ساده تأسیس کردن:
‫می‌شه تخیل رو به واقعیت بدل کرد.
‫چون همگی در بچگی عاشق هیولاها بودن،
‫انگیزه ساخت «ال‌ای‌ام» رو پیدا کردن.
‫این سه تن در طول سال‌ها ‫با قدرت زیادشون،
‫استاندارد هیولاسازی رو تعیین کردن.
‫خب، اگه بخواد واقعی جلوه کنه،
‫باید واقعی باشه.
‫ما نه تنها تو کتاب مقدس...
‫شاهد ایجاد حیات از گل هستیم،
‫بلکه تو کل اسطوره‌شناسی‌های باستان ‫سراسر دنیا هم شاهدشیم.
‫وقتی تو کارگاهم هستم،
‫به موجوداتی حیات می‌بخشم.
‫هیچ حس دیگه‌ای هم...
‫قطعش کنین! خاموشش کنین.
‫آدم حس می‌کنه...
‫خاموشش کنین!
‫خودش آسمانیه.
‫خاموشش کنین. ‫خاموشش کنین.
‫قطعش کنین!
‫[نمایشگاه آرتور لیپتین]
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫وای.
‫مکس.
‫مکس؟
‫مکس!
‫تو چشمم نگاه کن لارا.
‫این صحنه رو به خاطر بسپار.
‫نه!
‫- آهای. ‫- چارلی.
‫وای، خاک بر سرم.
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫دیجی‌موویز در شبکه‌های اجتماعی: ‫DigiMoviez@