Co tu robisz, Carlosie?
Przyszedłem cię wziąć. Całą ciebie, Joanno.
Musisz uciekać.
Mój mąż, burmistrz, będzie tu lada chwila.
Nie obchodzi mnie, czy stracę pracę przy projekcie kolei.
Nie mogę zapomnieć o wczorajszej nocy ani o twoim smaku w moich ustach.
Myślisz, że tego nie pragnę. Marzę o twojej męskości.
Więc zrzuć suknię.
Chcę zobaczyć zarys twoich piersi w świetle księżyca...
I poczuć ciepło twego ciała.
Tylko się we mnie, kurwa, nie zakochuj!
Za późno.
Koniec sceny.
- O Boże. To było świetne! - Dziękuję.
To jak to napisałeś? O rany.
Ale co ważniejsze, grasz niesamowicie.
Uwierzyłam, że jesteś byłym żigolem, który zajął się urbanistyką.
To niesamowicie złożona rola.
Ilekroć czytam scenariusz, mam nowe pytania.
- O tak. - To chyba dobry znak?
Nie mogę się doczekać, aż cię w tej sztuce zobaczę.
Zaprosiłem każdego, kogo znam.
Znajomych z siłki, pseudo-przyjaciół z jogi, dentystkę-lesbijkę,
moich stalkerów i ludzi, których sam stalkuję.
To cudownie.
A co z rodziną? Będą twoi rodzice?
Nie. Są daleko, w Indianie. To raczej... za duży kłopot.
Ale powinienem zaprosić mojego sponsora.
Ciekawe, czy teatr jest dostępny dla osób na wózkach.
Zagramy kolejną scenę? Jest taka dobra.
Tak. Ty jesteś bez góry, ja bez dołu i jesteśmy na opuszczonej stacyjce.
- Możesz mnie śmiało policzkować. - Tak zrobię.
Carlosie! Mam wieści.
Jestem w ciąży.
- To dziecko twojego brata bliźniaka! - Nie!
KASA
BRAK ŚRODKÓW
AMERYKAŃSKA GIEŁDA
PO TERMINIE OSTATNIE UPOMNIENIE
Howard, powiedz nam o koszcie internetu w Przestrzeni dla Wszystkich.
Oczywiście.
Chętnie.
PREZENTACJA HOWARD AUTOR I DATA
Co to jest?
Cóż, powiem wprost:
- nie jest skończona. - Ani zaczęta.
Nawet nie skończyłeś tytułu.
Miałem wpisać „A”, ale zaczynało się spotkanie,
a zabroniłaś nam się spóźniać.
Więc to w wielu aspektach twoja wina.
Musisz podejść do tego poważnie.
Przestrzeń dla Wszystkich to wielki projekt.
Musimy dać z siebie wszystko. Trzeba to załatwić.
Tak jest.
FANI TAYLOR SWIFT BILETY NA KONCERT 2023 DOSTĘPNE!
INFORMACJA DLA CZŁONKÓW FANKLUBU.
Sofio... Jakie dostałaś powiadomienie?
To alert. Ostrzegają przed tajfunem, który ma uderzyć w Birmę.
I przybiłaś żółwika tajfunowi, który uderzy w Birmę?
Tak, w ramach solidarności z Birmańczykami.
Hej. Musimy pogadać. Dzieje się coś bardzo intrygującego.
Sofia to chyba Swiftie.
- O Boże. - O, nawet wiem, co to znaczy.
Moja córka jest fanką Taylor Swift.
Przyznam, że podobają mi się piosenki o ignorowaniu hejterów.
Jest chyba gorzej,
kiedy o czymś trochę wiesz, niż kiedy jak zwykle nie wiesz nic.
Dobra. A czemu uważasz, że jest fanką Taylor Swift?
Powiadomienie, które dostaliśmy z Ainsley,
było tylko dla zweryfikowanych fanów Taylor.
Telefon Sofii zadzwonił w tym samym momencie.
Nagle wysyła mail z informacją, że mamy wolne 12 lutego.
Dokładnie wtedy Taylor Swift gra na SoFi Stadium.
Sofia wybiera się na ten koncert.
To mocne dowody, ale właściwie w czym problem?
- Lubi Taylor Swift. I co? - No właśnie. Czemu miałaby kłamać?
W co ona właściwie gra?
Sofia jest bardzo skrytą osobą.
Nie powinieneś pracować nad prezentacją?
Bardzo by tego chciała...
Prawda?
A może zabijemy go tym sztyletem, który mam w ręku
i będziemy się pieprzyli przez resztę życia?
Puk, puk. Gdzie mój geniusz, którego wkrótce obsypią nagrodami?
O Boże. Wielkie dzięki. Są przepiękne.
Większe niż całe moje mieszkanie.
Przyszedł ktoś jeszcze.
- Co? - Twoi rodzice!
Niespodzianka!
O Boże. Mamo. Tato.
Zadzwoniłam do nich tuż po naszej rozmowie i zaproponowałam, że wyślę samolot.
Odmówili i powiedzieli, że przyjadą autem.
Aż z Indiany?
Nie. Dojechaliśmy I-70 do I-44, potem I-40 dotarliśmy do I-15 i do I-10.
Stamtąd to już prosta droga.
Nie masz tu zbyt wiele miejsca.
Coż, mamo, to tylko mały spektakl.
Twoi rodzice zostaną na kilka dni.
Proponowałam swój dom, ale chcieli mieszkać w hotelu w...
Panorama City.
Jedziesz stąd I-101 do I-170 i zjeżdżasz przy Roscoe Boulevard West.
Dalej właściwie już prosto.
Zajmiemy miejsca, kochanie.
Dobrze. Do zobaczenia.
Wiem, że to niespodziewane,
ale jestem z ciebie taka dumna. Jesteś świetny.
Molly, moi rodzice są ultra konserwatywni.
To nie jest spektakl w ich stylu.
Tylko trzy sceny nie są scenami seksu.
Kogo obchodzi, czy to w ich stylu?
To twój styl i tylko to powinno się liczyć.
- Dobra, muszę iść powtórzyć kwestie. - Jasne. O rany.
Nie przeszkadzam w procesie.
Bądź genialny.
Też występujesz? Och, jesteś od kostiumów. Dobrze.
MIEŚCINA ZDRADY
Co powiedziałeś, pizdowaty obciągaczu?
Uważaj, gnoju, bo pewnego dnia ktoś cię zabierze
do Mieściny Zdrady.
To tytuł sztuki.
Co tu robisz, Carlosie?
Przyszedłem cię wziąć.
Całą ciebie, Joanno.
Wezmę cię na miasto, pójdziemy na lody.
Musisz uciekać.
Mój mąż, burmistrz, będzie tu lada chwila.
Nie obchodzi mnie, czy stracę pracę przy projekcie kolei.
Nie mogę o tobie zapomnieć.
O tym, jak oglądaliśmy na kanapie Wszyscy kochają Raymonda.
A potem wróciłem do domu. Sam.
Co ty robisz? To złe kwestie.
Pokaż się.
Chcę zobaczyć zarys twojego uśmiechu w świetle księżyca...
I poczuć ciepło tego uśmiechu. Stąd.
Tylko się we mnie, kurwa, nie zakochuj!
Nie powinnaś tak przeklinać.
O Boże.
Kolejne talerze?
David Chang serwuje podkręconą, elegancką kuchnię z Indiany,
bo wy jesteście eleganckimi „Indianeńczykami”.
Mamy tu zdekonstruowaną potrawkę z tuńczykiem.
Zdekonstruowaną?
Czyli rozłożyłeś ją na części i teraz muszę je połączyć?
Kolejna dwója, Davidzie Changu. Gratulacje.
Kup nam coś na wynos z Applebee's.
Ta sztuka, Nicholasie...
O Boże, cóż za majstersztyk.
A Carlos Wu to taka wielowymiarowa postać.
Uważam, że zagrałeś go idealnie.
Tak nazywała się ta postać?
Mamy świetne miejsce parkingowe
pewnie z sześć, siedem metrów od drzwi.
A propos parkowania, masa ludzi odwiedza ostatnio Krogersa.
- Serio? - Wrócili do darmowych próbek.
Ostatnio jedliśmy tam kiełbaski.
Wiesz, kogo widziałam? Susan Reed.
Chodziłeś do szkoły z jej siostrzenicą Kaylą.
Jak ona miała na nazwisko?
Jak Kayla miała na nazwisko?
- Reed. - Ach, tak. Jak ciotka.
Całkiem logiczne.
Nicholasie,
opowiadałeś rodzicom o castingu do reklamy?
Nie, nie wspominałem im o tym.
- Co? - To nic wielkiego.
Choć będzie leciała w całym kraju.
A ja opowiadałem ci, że mamy nowy traktor?
Piękny jest. Mruczy jak kotek.
Wiesz, kto potrafi po mistrzowsku zaorać grunt?
- Nicholas. - Jasne, że dobrze orałem.
Jestem dobry we wszystkim.
Mały Nicky. Bóg stworzył go, by został rolnikiem.
Gdybyś chciał wypróbować nowy traktor, przyda mi się dodatkowa para rąk.
To niemożliwe.
Wiecznie prowadzimy tę samą rozmowę. Skończyłem z oraniem.
Nigdy już nie wrócę. Nigdy.
Kayla wróciła do banku.
Wiesz co? Moi rodzice są zmęczeni.
To był długi dzień. Odwiozę ich do hotelu.
Tak.
- Bardzo dziękujemy. - Nie ma sprawy.
A tak w ogóle to nie umiałam spuścić wody w toalecie.
Okej.
Potrzebujesz czegoś, Howardzie?
Chciałem tylko przeprosić za wczoraj.
Okropnie się z tym czuję i mam nadzieję, że będziemy mogli...
Olać to.
Jasne.
Dobrze.
Bo nie chcę, kochanie, żebyśmy byli wrogami.
Zacząłeś już prezentację?
Wiem, że jesteś fanką Taylor Swift i że 12 lipca jedziesz na ten koncert.
Muszę tylko ustalić, dlaczego to ukrywasz.
Co? Dlatego tak dziwnie się zachowujesz?
To ja niby dziwnie się zachowuję?
Nie wiem, o czym mówisz. Nie słucham Taylor Swift.
Słucham podcastów o systemowym rasizmie i o urbanistyce.
To nic złego. Też jestem Swiftie. Możemy włączyć Red
i sprawdzić, ile piosenek zniesiemy bez płaczu.
- Mój rekord to dwie i jedna czwarta. - Dość. Musisz wracać do pracy.
A ty musisz się uspokoić.
Powiedziałeś kobiecie, żeby się uspokoiła?
Nie, cytowałem piosenkę Swift.
Wciąż rzucam tytuły kawałków. Myślałem, że wiesz.
Wciąż jestem słodki. Masz dziś piękne włosy.
- Dziękuję. Wracaj do pracy. - Tak jest.
Przepraszam za wczoraj. Wiem, że zrobiło się dziwnie.
- Nie musimy o tym rozmawiać. - Wiem, ale możemy.
Możesz na mnie liczyć, gdybyś chciał się wyżalić.
Okej.
Może wyżalę się na to, że zaprosiłaś moich rodziców
na skrajnie erotyczną sztukę, nie pytając mnie o zdanie.
To miała być miła niespodzianka.
Zawsze mówiłeś, że masz dobre relacje z rodzicami.
Bo tak jest.
Jest w porządku, o ile trzymamy się bezpiecznych tematów
takich jak Krogers, Kayla i rak.
Nie chcą, żebym był aktorem.
Próbowałem im się wiele razy tłumaczyć, ale to bez sensu, więc przestałem.
Wybacz, Nicholasie, ale uważam, że to nie jest zdrowe.
A co jest zdrowe?
Trenuję jak Avenger,
ale jestem uzależniony od ketaminy, więc słowo „zdrowy” jest puste.
Podczas swojej podróży duchowej zrozumiałam,
że musisz otwierać się na trudne emocje. Z rodzicami.
Tylko tak się rozwiniesz.
To nie jest proste, ale jeśli będziesz pracował nad tym każdego dnia tak jak ja,
- dostrzeżesz korzyści. - Okej.
Co to za prychnięcie?
Będziesz tam stała i pouczała mnie o pracy,
choć przez całe życie obsługuje cię 25 osób,
- włącznie ze mną? - Co? To nieprawda.
Kiedy ostatnio byłaś sama?
W toalecie, godzinę temu.
Czekaj, to nieprawda. Marisol wycierała mi ręce.
Właśnie. Gdybyśmy zostawili cię samą,
rozleciałabyś się w parę minut.
To absurd.
Nie potrzebuję pomocy.
Zrób sobie wolne przez resztę dnia.
Poproszę cały personel, żeby zrobili sobie wolne.
I pracowników kuchni.
I tych od akwarium.
- Naprawdę to zrobisz? - Naprawdę to zrobię.
- Okej. - Okej.
- Dobra. - Dobra.
- Okej. - Okej.
Okej.
- Świetnie. - Cudnie.
- Doskonale. - Wybitnie.
Ekstra.
- Bardzo ładnie! - Tak, kochanie!
Dobra, idę.
Dobra, zacznijmy.
Howardzie, prosimy o prezentację.
Oczywiście.
DOWODY, ŻE SOFIA TO SWIFTIE
- O nie. - Chyba, kurwa, żartujesz.
Widzicie tu pięć dni urlopu, które Sofia Salinas
brała przez ostatnich osiem lat, odkąd tu pracuje.
Jak widzicie,
każda z jej nieobecności pokrywa się z jakąś imprezą związaną z Tay.
29 sierpnia 2015 roku,
dzień, w którym Taylor grała w Petco Park w San Diego.
Sofia była nieobecna 18 i 19 sierpnia 2017 roku,
w okresie znanym naszej społeczności jako „Wielka Panika”,
kiedy Taylor usunęła swoje media społecznościowe,
przygotowując się na nowy początek.
Dość. Dlaczego to robisz?
By pomóc ci być autentyczną.
Wiem, że dałaś nam wolne 12 lipca, bo wybierasz się na ten koncert.
Dziękuję. Nie mam więcej pytań.
Chcesz wiedzieć, co robię 12 lipca?
Moja cioteczna babka Lucia ma operację serca.
Mi tía jest cudowna.
Pomagała mnie wychowywać. Jadę do niej do New Jersey.
Nie chciałam o tym rozmawiać, bo to trudny temat.
Ale taka jest prawda.
Tak mi przykro, Sofio.
Mnie też.
Okej. Gracias, Ainsley.
Jest szansa, że zrobiłeś prawdziwą prezentację?
Prawdę mówiąc, spodziewałem się zupełnie innego finału, więc nie.
Chciałabym coś ogłosić.
Daję wam wszystkim wolny wieczór.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Mam ochotę pobyć dziś sama.
Wróćcie wszyscy do domów, nacieszcie się życiem.
Rodzina, przyjaciele, burgery.
Bawcie się.
Panno Molly, to Rosjanie?
Każą pani być samej, żeby mogli panią porwać?
Nie, Marisol. To nie Rosjanie.
Gdyby to byli Rosjanie,
podałabym nasze tajne hasło, którego nie pamiętam.
Ananas.
- Nie, ale to coś, co się je. - To „saksofon”.
Świetnie. Cóż, dziękuję.
A teraz zmiatajcie.
No już. Lećcie do domów.
Łobuzy. Ach, wy.
Dobrze, spójrzmy.
Kurwa, tak.
Tryb nocny aktywowany.
Kurwa, tak.
Kurwa, tak. Kurwa, tak.
Kurwa, tak.
- Co ty tu robisz? - Chciałem przeprosić.
Było mi tak głupio, że zmusiłem cię do wyznania o twojej cioci,
że zostałem do późna w pracy i skończyłem prezentację.
Och, doceniam, że wreszcie ją skończyłeś.
Chciałem ci kupić kosz owoców,
ale nie zdążyli ich układać na czas. Więc próbowałem zrobić własny.
Dziękuję.
Nie powinienem był twierdzić, że jesteś Swiftie.
Po prostu cieszyłem się, że coś nas łączy.
Pracuję z tobą od dość dawna, a wciąż ledwo cię znam.
Myślałem, że byłoby ekstra, gdybyśmy lubili to samo, bo...
Wiesz, że cię podziwiam.
Ale posunąłem się za daleko. Przepraszam.
Przeprosiny przyjęte.
Pójdę schować to do lodówki, a jutro to wyrzucę.
Dobry pomysł.
Na dnie jest guma do życia.
Udało nam się, Mary-Kate i Ashley.
Co do cholery?
Zaraz wracam. Zostańcie tu.
Kurwa, nie.
- Wyjaśnisz mi to? - Co?
Czemu ukrywasz zielony winyl kolekcjonerski
Evermore Taylor Swift w okładce Marvina Gaye'a?
To płyta mojej koleżanki.
Ma na imię Dakota.
- Jest biała. - To Evermore białej Dakoty?
W takim razie mogę śmiało poprzeglądać te płyty Kendricka Lamara...
- Dobra. - ...i sprawdzić, co się dzieje.
Wiesz co? Masz rację. Jestem Swiftie.
Wiedziałem. Swój wyczuje swego.
A co z twoją babcią cioteczną Lucią?
Nie bądź naiwny. Nikt nie ma babci ciotecznej.
One istnieją tylko, jeśli chcesz uniknąć pracy.
To czemu kłamałaś?
To przecież żaden wstyd, że kochasz największą wizjonerkę
- naszego pokolenia. - Łatwo ci mówić.
Ludzie by mnie oceniali.
Jestem 32-letnią Afro-Latynoską i chcę, by traktowano mnie poważnie.
Ludzie wiecznie podważają mój autorytet.
Chciałabym, żeby tak nie było, ale wiemy, że to prawda.
Nigdy tak o tym nie myślałem.
Myślisz, że lubię je ukrywać?
Myślisz, że lubię tworzyć fałszywą playlistę noworoczną
i umieszczać na niej jazz?
Nie musisz już tego robić, teraz o tym wiem.
Nikomu o tym nie powiem.
Obiecuję. Przysięga Swiftie.
Istnieje coś takiego?
Teraz już tak.
Skoro już tu jestem, może puścisz Midnights
- i omówimy teorię „Karmy”? - Boże.
Ten cholerny zegar.
Dobra, Midnights. Będzie w dziale Coltrane'a.
Nie wierzę.
- Owszem. - Jesteś szalona.
Tak, tak. Tak...
Pierdol się!
Przestań pikać.
Dlaczego?
Proszę, przestań pikać.
Co jest, kurwa?
Pokonałam cię!
Pokonałam cię, wykrywaczu dymu!
Nie, nie.
„Wpisz kod, by otworzyć drzwi”.
Nie znam kodu. Nie znam kodu!
Nie znam kodu.
Kurwa, to jakiś żart.
Molly... nic ci nie jest?
Nicholas, to ty?
Jestem pod domem. Dostaję alert,
kiedy zamyka się schron. Pomyślałem, że mnie potrzebujesz.
Tak mi wstyd. Niczego nie umiem zrobić sama.
Hej, to nieprawda.
Samodzielnie zdemolowałaś kuchnię.
Jestem w rozsypce.
Przynajmniej próbujesz.
Wyobraź sobie siebie jako zdrową, zwyczajną osobę.
Byłabyś nudna.
„Jestem Julia Miller
i zjem sałatkę bez dressingu,
a potem pójdę na siłownię”.
„A potem wrócę do domu
do wysokiego męża i bliźniąt, Audrey i Michaela”.
- Jebać to. Jebać Julię Miller! - Jebać Julię Miller.
Od razu bym odszedł. Jesteś dużo fajniejsza.
Nie chcę się nigdy więcej kłócić.
Hej. Nigdy więcej.
Przepraszam, że próbowałam ci doradzać w sprawie rodziców.
Boże. Co ja o tym w ogóle wiem?
Nie myliłaś się. Przecież nas widziałaś.
Kiepsko nam idzie rozmowa o uczuciach.
Oni są ze Środkowego Zachodu, a ja do tego jestem jeszcze Azjatą.
Moglibyśmy uczestniczyć w Olimpiadzie tłumienia uczuć.
Bardzo przepraszam.
Lubię udawać, że nie obchodzi mnie,
co o mnie myślą, ale... Czasem...
Koniec z radami.
Ale możesz na mnie liczyć, cokolwiek by się działo.
Dziękuję.
Chciałabym się dalej przytulać,
ale muszę lecieć do łazienki.
W schronie jest masa wina, a nie ma się gdzie wysikać.
- Tak. - Tak.
- Pamiętasz, gdzie jest toaleta? - Tędy?
Nie.
Hej, tato. Posłuchaj.
Wiem, że jutro wyjeżdżacie,
ale mam poczucie, że nie zdążyliśmy porozmawiać.
Chciałbym zaprosić was na kolację.
Jasne.
Świetnie.
Chciałbym opowiedzieć wam o tej reklamie, do której mnie zatrudnili.
To reklama lipitoru. Gram miłego kelnera.
Słyszałem o lipitorze. Twój wujek Terry go przyjmuje.
Margs. Terry przyjmuje lipitor?
Czego on nie przyjmuje.
Nicholas chce nas zabrać na kolację.
Chętnie.
Po drodze mijałem fajną knajpkę.
Jedziecie Victory, skręcacie w prawo w Moorpark,
a stamtąd już właściwie prosto.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK