Dzień dobry. Hej ho!
Jak się miewacie? Hej.
Hannah, cudny sweter.
- Dzięki. - Tony! Stary.
Oglądałeś wczoraj mecz?
Dali z siebie wszystko, co?
Hej, Steve. Pada deszcz?
TOALETA NEUTRALNA PŁCIOWO
O cholera! Nie! Przepraszam.
- Przepraszam. Nic nie widziałam. - Wszystko okej.
Ja... Nie jestem nagi. Mam bokserki.
- Przepraszam. - Nie przepraszaj.
Właściwie jest tak, jakbym był w kąpielówkach.
- Tak. - Tak.
Wiesz co? Masz rację. Nie jest dziwnie.
- A więc... - A więc...
Co u ciebie?
Dobrze. Naprawdę dobrze. Tak.
Byłem dziś na porannej wycieczce.
A jak wilgotność powietrza?
Było dość sucho. Wiesz co?
Chyba się myliłem. Chyba... Jest trochę dziwnie.
Może to ja powinnam iść na wycieczkę.
Wycieczkę do gabinetu.
- Tak. - A więc...
Pa.
Do zobaczenia... Nara!
KASA
BRAK ŚRODKÓW
AMERYKAŃSKA GIEŁDA
PO TERMINIE OSTATNIE UPOMNIENIE
Wydarzyło się dziś coś dziwnego.
Poszłam do łazienki, w której zwykle robię kupę, i był tam ktoś jeszcze.
Tak mi przykro.
Kupię sąsiedni budynek i go zamknę. Będziesz tam robić kupę.
Och nie, nie. W porządku.
To był Arthur.
Przebierał się.
Okazał się zaskakująco dobrze zbudowany.
Wręcz napakowany.
Byłam nieco zaskoczona.
Okej.
Chwila.
Siri, przygaś światła o 20 procent.
Molly Wells, kręci cię Arthur?
Tak.
Ty dziwko! To komplement.
- Opowiadaj. - Dobra.
Ostatnio sporo o nim myślałam.
Miałam sen, w którym jeździliśmy razem saniami,
okryci kocem i patrzyliśmy w górę na Mikołaja.
To wielka sprawa.
Wiem. Czy ja oszalałam?
Nie, jasne, że nie.
No i...
Chyba powinienem ci o czymś powiedzieć.
O czym?
Na Korsyce Arthur powiedział, że coś do ciebie czuje.
Poważnie? Czemu mi nie powiedziałeś?
Obiecałem, że będę milczał.
A jako kliniczny przypadek narcyza, po prostu zapomniałem.
- O rany. - No właśnie.
Co teraz zrobisz?
Nie wiem. To skomplikowane.
Jestem jego szefową.
I nie wiem, czy wciąż coś do mnie czuje.
- I nie chcę zepsuć naszej przyjaźni... - O Boże. Kochanie.
Nie bądź taka szlachetna. Stać cię na więcej.
Wymyślmy sytuację, w której coś mogłoby się wydarzyć naturalnie.
- Mam. - Co?
- Wyjazd integracyjny. Tak. - Wyjazd integracyjny?
Na szkoleniu z molestowania
mówili, że na takich wyjazdach dzieje się wiele niestosownych rzeczy
i że należy ich unikać.
Idealnie.
Pojedziemy pracować w jakieś egzotyczne, romantyczne miejsce.
Izolacja, strumienie alkoholu
i niech natura bierze górę.
Sama nie wiem. To nie jest manipulacja?
Owszem, ale tak zaczynają się wszystkie świetne relacje.
Pamiętasz seksownego strażaka, z którym się spotykałem?
Naprawdę myślisz, że w moim budynku
„przypadkiem” wybuchł pożar?
Dorośnij.
Lecimy do Dubaju!
Zaraz, chwila. Co się dzieje?
Kuzynko Molly, mówisz poważnie?
Absolutnie poważnie.
Tak ciężko ostatnio pracowaliśmy. Zasługujemy na nagrodę.
Mam pałac w Dubaju.
Ma 28 osiem pokojów, siedem basenów
i obsługę, która spełni każdą naszą zachciankę.
Pałac?
Będę jak księżniczka Jasmina.
O rety.
Dwa wyjazdy zagraniczne w jednym roku?
Kim ja jestem? Tomem Cruise'em?
Technicznie rzecz biorąc, nie mogę opuszczać kraju.
Ani do niego wjeżdżać.
Będzie idealnie.
Wręcz magicznie, obiecuję.
Nie masz nic przeciwko?
Podróż pozwoliłaby nam spojrzeć z nowej perspektywy
na nasze problemy.
Wybacz, Ainsley.
To ja powinnam być księżniczką Jasminą.
Mam odpowiednie włosy.
Lećmy do Dubaju.
Hej, Kapitanie Majtasie.
- Słucham? - Kapitanie Majtasie?
To... Postać z powieści dla dzieci Kapitan Majtas.
Mam nadzieję, że wyjazd do Dubaju uda ci się pogodzić z opieką nad Alex.
Jest w tym tygodniu z mamą, więc to żaden problem.
To świetnie.
Chciałam się upewnić, że jedziesz,
bo myślę, że naprawdę ci się tam spodoba.
- Tak? - Tak.
Zabieram was do dwóch restauracji, do których nie sposób się dostać.
Obie mają gwiazdki Michelina.
Kocham opony Michelina.
Więc brzmi super.
Zarezerwowałam też lot helikopterem nad sztuczną wyspą
w kształcie Ferrari.
- Hej! - Co?
- Co tu robisz? - Niespodzianka.
Hej!
Hej.
A któż to taki?
Wybacz. Molly, to Willa.
To moja szefowa, Molly.
Molly Wells, oczywiście. Uwielbiam cię.
Uwielbiam wszystko, co robisz.
Willa szła w pokazie mody,
który zorganizowałaś. Tam się poznaliśmy.
- Jesteś modelką? - Tylko dlatego, że jestem wysoka.
Miałam do wyboru to albo koszykówkę, a refleks mam fatalny.
Ja mam genialny refleks.
Ekstra. Przepraszam, że przeszkadzam.
Wpadłam tylko z prezentem dla tego pana.
Nie wierzę.
Zrobiłam muffinki, o których ci mówiłam, z jagodami, które zebraliśmy.
Na naszej dzisiejszej wycieczce?
- Tak. - Niesamowite.
Ona piecze!
Willa piecze. Jest trochę piekareczką, co?
Dziękuję.
Poczęstuj się.
Upiekłam je dla wszystkich z biura...
To takie słodkie.
Ja cię kręcę!
Są zajagodziste.
Ach wy!
Muszę już lecieć.
- Dobra. Odprowadzę cię. - Okej.
Wspaniale było cię poznać, Molly.
Mnie również, Willo.
Miłego dnia, Willo!
Wleciałem tu i wyleciałam jak bumerang.
Hej!
Bindi Irwin, może wyluzujesz trochę z tym australijskim akcentem?
Kurwa, dobre.
Okej. Twoja kolacja.
- To Instagram Willi? - Tak.
Najbardziej bezpretensjonalna i urocza rzecz, jaką widziałam.
- Ja pierdolę. - Mogę coś powiedzieć?
Za wysoka. To przerażające.
„Widzę przyjaciół w tłumie.
O, jest Angela”.
- Żałosne. - Spójrz.
Piecze, jeździ pod namiot i daje dom tymczasowy króliczkom.
Króliczkom.
Króliczki to gwałciciele.
No i wrzuciła już zdjęcie swoje i Arthura.
„Wreszcie mam wyjątkowego towarzysza, by chodzić o piątej rano na wycieczki”
- Molly, spójrz na mnie. Spójrz na siebie. - Jak mam...
Jesteś niesamowita i przepiękna.
A jeśli zechcesz wykonać ruch, Willa nie ma z tobą szans.
Spotykają się ze dwa tygodnie. To nic nie znaczy.
Wiesz co? Masz rację. Pewnie wciąż nie wypadłam z gry.
- Suko, ty jesteś grą. - Suko, jestem grą.
A kiedy z nim skończę, będzie błagał, żebym przestała.
- Wybacz, przesadziłam? - Trochę.
Oto i ona.
- Księżniczka Jasmina. - Dzięki, Howardzie.
Ty też dobrze wyglądasz.
Możesz być przyjacielem Jasminy, który zmienia się w wielbłąda.
Witajcie!
Chcę coś ogłosić.
Zmiana planów.
Nie lecimy do mojego pałacu w Dubaju. Jedziemy w lepsze miejsce.
Do chaty w górach San Bernardino!
Chwila.
San Bernardino w Kalifornii? Tam skąd mój kuzyn ściąga zioło?
Dubaj jest zbyt ekstrawagancki.
Przez mój pałac przepływa leniwa rzeka, którą można krążyć z pokoju do pokoju.
- Kto by tego chciał? - Ja.
Lepiej się zintegrujemy w rustykalnej, przytulnej chacie nad jeziorem.
- Stawem. - Stawem.
A zamiast 18 godzin lotu luksusowym odrzutowcem, mamy 30 minut...
- Trzy i pół godziny. - Trzy i pół godziny drogi.
Więc zejdźmy na dół, wsiądźmy do czekającego na nas busa
i zaczynajmy imprezę.
Ale pałac...
I wyspa Ferrari.
- Molly, przyniosłam ten kapelusz. - Jest świetny.
I będzie wyglądał wspaniale w chacie w lesie.
Ja akurat lubię góry San Bernardino.
Chyba trwa okres godowy modrowronki kalifornijskiej.
O tak. I lecą na ostro.
Ruszajmy.
Witajcie w Camp Wells!
Promienie słońca na twarzy. Zapach powietrza.
I dźwięk szopów praczy, budujących nowe jutro.
W środku są też kominki,
- o ile umiecie rąbać drewno. - Ja to zrobię.
Kocham pracować rękoma.
W biurze tylko klikamy i klikamy,
- spacja, usuń, kopiuj, wklej. - Dobra, rozumiemy.
- Idź rąbać drewno. - Okej.
A ja przygotuję nam domowy posiłek.
Bawcie się dobrze!
Patrzcie, to chyba Mount... „Califor-ni-a”.
Tak. Okej, chodźmy.
A ja wykąpię się w stawie.
Chcecie dołączyć?
Strasznie chcę zobaczyć wasze brzuchy.
W żadnym wypadku.
- Przebierzesz się? - Nie trzeba.
Pa!
Nie podoba mi się to.
Czuję się tak, jakbym znów była na obozie. To nie dla mnie.
Też jeździłaś na obozy?
Każdego lata. Camp Onondaga.
- Brzmi koszmarnie. - Tak było.
Blondyneczka o imieniu Bobbi przez „i”
próbowała mnie uczyć robienia pióropuszy.
To tak problematyczne, że wciąż to przetwarzam.
Ja jeździłem na Camp Adventure.
W ramach przygód sprawdzali, jak wysoko podciągną mi majtki na tyłku.
Bądźmy cywilizowanymi ludźmi i siedźmy z nosami w telefonach.
Umowa stoi.
Okej. Nie ma zasięgu.
Może będzie zasięg przy tych metalowych saniach.
Które są też zegarem?
Co to za pojebana miejscówka?
Hej, Nicholas. Przepraszam, że dziś nie dotarłam.
WITAMY W DUBAJU
Moja babcia miała operację, oszczędzę ci szczegółów.
W każdym razie przez ten weekend będzie nad nami czuwał anioł.
Ostatecznie sama kupiłam sobie bilety na lot do Dubaju.
Osiem tysięcy dolarów. O rety.
Nie chcę robić ci kłopotu,
ale nie znam adresu pałacu.
Zadzwoń w wolnej chwili.
Okej. Całusy dla wszystkich. Pa!
Dzień dobry.
Dubaj.
Poważnie będziesz się zniżać do gotowania?
Oby Arthur miał wielkiego penisa.
Wszystko w porządku. Robię tylko zapiekankę z kurczakiem.
Fu, czemu? To jak krokiet z żarciem dla niemowląt.
Nie, to proste, domowe jedzenie.
Idealne.
Kochanie? Bądź ostrożna.
Nie martw się. Muszę tylko wejść w rytm.
Znaleźć swój flow.
Hej.
Mówcie, co mam robić.
Słuchajcie, wyjdę teraz na dwór i porobię sobie
sprośne fotki na moją kartkę świąteczną.
Arthurze, pomożesz Molly z kolacją?
Tak, oczywiście.
- Co robimy? - Zapiekankę z kurczakiem.
Kocham je.
Fu. Przestań. Nie. Spadaj.
Nie, idź.
- Idź już. - Chcę poklikać.
Czemu nie pozwala mi klikać?
Chociaż jedną kreskę!
Kuzynko Molly, potrzebujemy wi-fi!
Jeśli nie sprawdzę maila w ciągu dziesięciu minut,
spalę tę chatę.
Czemu tak hałasujecie?
Spierdolicie cały klimat.
Jaki klimat? To wy nas tu ściągnęliście.
Mieliśmy chłonąć klimat Dubaju.
Dość tego. Wypad na dwór i znajdźcie sobie coś do roboty.
Już. Ruchy.
Dawaj, Salinas.
Dobrze ci z tą władczością.
Prawie gotowe.
- Chcesz spróbować? - O tak.
Ostrożnie, gorące.
Moim zdaniem idealne.
Myślę, że przyda się jeszcze trochę soli.
O rany. Odchodzisz od przepisu. Szanuję to.
Bum.
Prawdziwy Emerald Lagasse, co?
Przepraszam, powiedziałeś „Emerald”?
Czekaj, myślisz, że nazywa się Emerald Lagasse?
Tak. A niby jak?
Emeril.
Nie, to ksywka od imienia Emerald.
Myślisz, że 60-letni szef kuchni cajun ma na imię Emerald?
Nie zastanowiło cię to?
Dobra, wystarczy. Wracaj do mieszania.
Jasne, Arthurd.
Za co to?
Miałeś robaka. Pewnie uratowałam ci życie.
Boże. Czarni nie pasują do górskich chat.
Nasze miejsce jest na brunchach i luksusowych wakacjach w Tulum.
Nie mamy powodu, by tu być.
Rozpalmy ognisko. Ogrzeje nas i odstraszy zwierzęta.
Na Camp Adventure opiekun przez trzy tygodnie
próbował nauczyć mnie rozpalania ognia wiertarką dziobową.
Mogę spróbować.
- A może w środku są zapałki. - Może tak.
Ale chyba mamy tam nie wchodzić.
Coś się dzieje między Arthurem a Molly.
Co? Co masz na myśli?
A właściwie mam to gdzieś. Za bardzo marznę, żeby być wścibska.
Spróbujmy mojego sposobu.
Zbierz trochę drewna i ułóż z niego stos.
Ja poszukam sznurka i patyka.
Howard, jak to sznurka?
Wiesz, czego potrzebujemy?
Muzyki do gotowania.
Absolutnie.
Melodie do gotowania.
Podoba mi się.
Dobre. Co to jest?
Pomaga mi wczuć się w rytm kulinarny.
To australijski zespół.
Willa mi ich pokazała.
Ekstra.
Naprawdę super.
Willa. Jak wam się układa?
Całkiem dobrze. Naprawdę ją lubię.
To świetnie, że wróciłeś do gry.
Tak.
Po prostu... Tak dobrze się bawię, wiesz?
Zmusiła mnie do pójścia na głupie zajęcia z ceramiki
i jestem w tym fatalny... Ale sam nie wiem,
chyba jestem tym zachwycony.
Mam wrażenie, że otwiera przede mną świat po rozwodzie.
To pewnie głupio brzmi, ale jestem naprawdę szczęśliwy.
Tak.
Przepraszam, córka mi to wgrała.
Nie wiem, jak to usunąć.
Dobra, muszę coś wyznać.
Jest całkiem miło. Dobrze się spisałeś.
Czyli jednak nauczyłem się czegoś na tamtym obozie.
Poza tym, jak czuć się jak frajer.
Było aż tak źle?
Było strasznie.
To był rok, w którym wszedłem w okres dojrzewania.
I dwa lata przed tym, jak odkryłem dezodorant.
Przykro mi, że cię to spotkało.
Jeśli to cię pocieszy, ja też nie miałam przyjaciół na obozie.
- Żartujesz? - Nie.
Próbowałam zorganizować protest w związku z zawłaszczaniem rdzennych nazw,
ale wszyscy woleli pływanie i robótki ręczne na sucho.
Ja na obozie przyjaźniłem się tylko z pielęgniarką.
O Boże. Ja też. Moja miała na imię Linda.
- Żartujesz? - Nauczyła mnie szydełkować.
- Nie wierzę. - Tak.
Gdyby obozy wyglądały tak,
że siedzimy przy ogniu i gadamy o życiu,
może bardziej bym je lubił.
Chyba masz rację.
Sofio, myślisz, że gdybyśmy jako dzieci jeździli na ten sam obóz,
zaprzyjaźnilibyśmy się?
Nie.
Hej.
- Jak poszła sesja? - Niesamowicie.
Dron nagrał wspaniały kadr z pięknym jeziorem, a potem zanurkował
i zaczął unosić się nad kępą włosów tuż nad moim kroczem.
Nie sposób się do tego nie masturbować.
Jedzcie.
Zapiekanka z kurczakiem Mamy Molly.
Ze szczyptą wujka Arthura.
Świetnie.
Teraz jesteśmy bratem i siostrą. Super.
Wiecie co?
Zwykle lubię kurczaka tylko w postaci proteinowego smoothie,
dzięki któremu robię masę. Ale to jest naprawdę niezłe.
Boże.
Przepraszam.
Te wiadomości od Willi przychodzą w tym samym czasie,
bo bez przerwy tracę zasięg.
U mnie też.
Mam z sześć wiadomości głosowych od jakiejś „Ahnslay”.
To chyba drag queen, z którą kiedyś się przespałem.
Przepraszam.
W porządku, możesz je przeczytać.
Nie. Nie trzeba. Nie chcę być niegrzeczny.
Niegrzeczne jest, kiedy komuś brzęczy telefon
przez całą kolację. Po prostu przeczytaj.
Okej.
Co cię tak bawi? Ktoś podłożył głos pod wiadomości?
Mamy z Willą taką zabawę,
że pisze mi, kiedy jej pies kładzie się spać,
a ja dzwonię i życzę mu dobrej nocy.
To takie głupie.
To rzeczywiście głupio brzmi.
Wiesz, kuzynko, rozpaliliśmy z Sofią całkiem solidne ognisko.
Może po kolacji zjemy na deser s'mores?
Nie mamy składników na s'mores, Howardzie.
- Szkoda. - Nie szkodzi.
Możemy po prostu upiec pianki.
Nie słyszałeś?
Nie mamy ich.
Miałaś w domu cały pokój ze słodyczami,
ale to dziwne, że wspominam o piankach.
Co ty robisz?
Ja nie potrzebuję deseru,
bo porządnie się najem tą zapiekanką.
Choć trochę przesoliłeś, Emerald.
To jebany Emeril!
Dobra, wszystko jest do dupy, więc zrobimy tak.
Nie mamy składników do s'mores, a ta zapiekanka to jakieś słone gówno!
Pojadę do sklepu
i kupię dzieciakom w tym domu wszystko, czego potrzebują!
Molly, ja pojadę.
Posadź dupę.
O cholera.
Pojadę sama, żeby ratować ten beznadziejny weekend!
Czekaj. Van jest olbrzymi, drogi wąskie,
- a ty fatalnie prowadzisz. - Świetnie prowadzę!
Okej, ale pomyśl o tym tak.
Prowadzenie jest dla brzydkich, a ty nie jesteś brzydka.
Jesteś ładna, bardzo ładna.
Nie pozwól brzydalom wygrać. Molly, weź.
Okej.
Hamulec.
Przemyśl to. Tylko nie niedźwiedź.
Nie! Nie to... Stój!
Debilne!
Molly, proszę. Zachowuj odstępy.
Udało się.
Kurwa, zrobiłam to, skurwysyny!
O Boże!
- O nie. - O Boże!
Kurwa, czemu jest naga? Nic jej nie jest?
Przyroda jest straszna. Nic dobrego się tu nie dzieje.
- Uspokójcie się. - O Boże.
O mój Boże.
Niezłe uderzenie.
Rhondo, jesteś cała?
Oczywiście, kochanie.
Nie po raz pierwszy uderzył mnie bus pasażerski.
Okej, proszę.
Po prostu zapomnij. Wszystko będzie dobrze.
Gdzie moja torebka? Zjem żelkę.
Dziękuję. Update w sprawie Rhondy.
Nic jej nie jest, poza tym, co już jej było.
Dzięki Bogu.
Dostała twoje kwiaty i wróci do pracy w poniedziałek.
Nic ci nie jest?
Wiem, że ten wyjazd nie wyszedł tak, jak chcieliśmy.
Nic mi nie jest.
Prawie zabiłam człowieka i totalnie się upokorzyłam przed Arhurem,
ale jest jak jest.
Przykro mi, kochanie.
Będę się trzymać pierwotnego planu.
- Skupię się na sobie i swojej pracy. - Tak.
Chcesz obejrzeć moje nagie foty z drona?
- Tak, byłoby miło. - Tak.
Dzicz pięknie uwydatnia mi tyłek.
Jesteś dla mnie taki dobry.
Hej, co tu robisz tak wcześnie?
Nie mogłam spać.
Myślałam o Przestrzeni dla Wszystkich.
Chcę otworzyć ich więcej.
Będziemy mieli trzy w południowej Kalifornii
- do końca roku. - Czemu poprzestawać na tym?
Róbmy to w całym kraju.
Okej, to świetny pomysł,
ale powiem ci coś, czego nie słyszałaś od dwudziestu lat.
Nie stać cię na to.
Nicholas, assalamu alaikum. Sprawdzam, co u ciebie.
Minęły już cztery dni, ale zupełnie nie szkodzi.
Wybacz, że zawracam ci głowę.
Oddzwoń do mnie.
- Okej. - Ainsley.
Twoi znajomi raczej się nie zjawią.
Och, Javid.
Ależ z ciebie pesymista. Przyjadą.
Chodźmy na pizzę do Sbarro's.
Myślę, że tym razem powinniśmy zamówić Supremo,
Ostatnim razem wziąłeś chyba te cztery sery.
Chyba powinniśmy...
- Było ich pięć. - Pięć serów? O rany.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK