- Straszna dziś pogoda, co? - Ohydna.
Możemy trochę przygasić słońce? Tak o 20%?
I pozbyć się tych delfinów?
Są zbyt słodkie.
Sto lat, kochanie.
Dziękuję.
Co sądzisz o swojej nowej łódce?
Dobry prezent?
Powiem ci, kiedy do niej wsiądę.
KASA
O Boże. Oto i ona!
Nie wierzę, że kończysz 45 lat. Świetnie wyglądasz.
W skali wiecznie młodych Jenniferek przeszłaś od Aniston do Lopez.
Jesteś przesłodki.
Prosiłem Nicholasa, by wypełnił to miejsce twoimi ulubionymi rzeczami,
niezależnie od ceny.
A ta była wysoka.
Oprowadzę cię. To trzeci bar pokładowy.
Mamy piękną lodówkę Meneghini,
ręcznie dmuchane kryształowe kieliszki
i podgrzewane stołki dla najważniejszego tyłka na świecie.
Wiesz, kogo musimy ściągnąć?
Naleśnikowego szefa kuchni. Na stałe.
- Genialne. Ogarnę to. - No nie?
Mógłby tu mieszkać.
- Znajdę takiego, który się rozwodzi. - John, co myślisz?
Kocham naleśniki.
Jak zapewne widzisz, to najmniejszy z basenów na statku.
Trochę mi głupio ci go pokazywać.
Nie, słodki jest.
Wiesz, dla kogo będzie idealny?
Dla psów.
Kochanie, myślisz, że Mary-Kate i Ashley by się podobało?
Tak, wygląda świetnie.
Serio, czy ty w ogóle słuchasz?
Tak. Wybacz, zalewają mnie.
Miło by było, gdybyś się w końcu włączył.
Mam się włączyć?
Cóż, pomyślmy.
Chcę tu zobaczyć wszystko, czego ty byś chciała.
To twój prezent urodzinowy.
Chcę, żeby był wyjątkowy i idealny dla ciebie.
To jakieś, kurwa, jaja?
Przepraszam.
Muszę spotkać się z Hailey. Pilna sprawa.
Wysyłają helikopter.
Wy tu po prostu posiedźcie.
Napijcie się szampana i się pokręćcie.
Czegokolwiek zapragniesz: załatwione.
- Dobra? - Dobra.
Widzimy się na przyjęciu.
Wygląda niesamowicie. Bardzo dziękuję.
O Boże, dotarliście! Musimy nadrobić zaległości.
Hej, co u was?
Nie zapomnijcie opowiedzieć mi o Danii, dobra? Cześć.
Urodziny Molly!
Znajdź mnie później, oprowadzę cię po domu.
Czy mogę pożyczyć tę wyjątkowo piękną kobietę
na kilka minut?
Dobra.
Przepraszam, że musiałem dziś wcześniej odlecieć.
Podobał ci się jacht?
A to przyjęcie?
Niezłe urodziny, co?
Jacht jest nieziemski. Przyjęcie fantastyczne.
Przyszła mi do głowy jeszcze jedna miła rzecz.
Jaka?
Może zjedlibyśmy razem kolację? Sami, tylko we dwoje.
To świetny pomysł.
- Tak? - Tak.
Jutro wieczorem?
Mogę coś ugotować.
Spaghetti, burrito z mikrofali, opcje są nieskończone.
Brzmi cudownie.
Ty… Nie, cholera.
Muszę… Muszę lecieć do Szwecji.
To jutro?
- Tak. - Może polecę z tobą?
O nie. Nie chcesz tego robić.
To… Będzie tak nudno.
Niekończące się rozmowy o finansach, międzynarodowym prawie podatkowym…
Jakoś to zniosę.
Serio, zróbmy to.
Wpadnę rano do Ikei, pouczę się szwedzkiego i możemy lecieć.
Dobra. Kanapa dla dwojga i klopsiki?
Pewnie.
Hej. Skąd ten pomysł?
Nie wiem.
Pamiętasz, jak było na początku?
Wszystko robiliśmy razem.
Zarywałeś noce, programując w garażu,
a ja oddzwaniałam do naszych wściekłych klientów.
Opłacałam zaległe rachunki.
Byliśmy partnerami.
Wciąż jesteśmy partnerami.
Lecę do Szwecji na parę tygodni, potem do Pragi.
A potem wrócę i zjemy razem kolację.
Tylko ty i ja, dobrze?
Dobrze.
Masz plamę na krawacie.
Przyniosę ci nowy.
Zawsze się o mnie troszczysz. Cudownie.
- Dzięki. - Nie ma sprawy.
Hailey?
Molly. Hej.
Co ty tu robisz?
John ma coś na krawacie,
więc pomyślałam, że przyniosę mu nowy.
Skąd wiesz, gdzie ma krawaty?
Powiedział, że z tobą porozmawia.
Bardzo dziękuję za to,
że jesteście z nami w tym wyjątkowym dniu.
A tak w ogóle to płatny bar otwiera się o 19.00.
Żartowałem.
Ja stawiam drinki. Mam cztery drużyny piłkarskie.
Nasz przyjaciel Seal zaśpiewa piosenkę urodzinową dla Molly.
Seal, podejdziesz?
Hailey?
W naszym domu? W naszej sypialni?
Wiesz co? Wszystko wyjaśnię.
To jebane dziecko.
Co jest z tobą nie tak?
Była na świecie, kiedy kończyliśmy studia?
Miała rok.
No to ekstra.
To trwało, kiedy odnawialiśmy przysięgę na Bahamach?
Kiedy dawałeś mi pierścionek?
Kiedy śpiewał dla mnie Michael Bolton?
- Bolton? - Zamknij się, Seal!
Może porozmawiamy na osobności?
Jestem u twojego boku od 20 lat!
Uprawiałam z tobą seks, kiedy miałeś dziwne ciało…
- Okej. - …zanim naprawiłeś je za pieniądze.
Chcę rozwodu.
Nigdy więcej się do mnie nie odzywaj!
Nie martwcie się.
Wszystko… Wszystko będzie dobrze.
Molly.
- Pierdol się! - Molly.
Pozwól mi wytłumaczyć.
Zamknij, kurwa, mordę!
- Kurwa mać! - Kochanie…
Wejdź do środka. Pogadajmy.
Bartosz, tu jest skrzynia biegów. Jak się używa sprzęgła?
Trudno to opisać. To kwestia wyczucia.
Wiesz co? Pieprzyć to.
Cholera, Bartosz.
Ogłoszono rozwód prezesa firmy technologicznej
Johna Novaka i jego żony…
MOLLY NOVAK DOSTANIE POŁOWĘ MAJĄTKU
…osiem miesięcy po oskarżeniu o niewierność.
Nie podpisali intercyzy,
więc majątek Molly Novak szacuje się na 87 miliardów dolarów,
co czyni ją trzecią najzamożniejszą kobietą w kraju.
Wymiana faceta na 90 miliardów.
Brałabym. To sporo butów, kochanie.
Nie bagatelizujmy jej przeżyć.
Nieważne, ile ma pieniędzy.
Pieniądze szczęścia nie dają.
- Ale pomagają. - Pomagają.
- Prawda? - Może troszkę. Odrobinę.
- Bardzo pomagają. - Przestań.
Jestem taka szczęśliwa!
To narkotyki!
Już rozumiem, czemu są takie popularne!
Chyba chcę zafarbować włosy.
- Ekstra. - Prawda?
O Boże, to Sting.
Pójdę się przywitać.
- Idź. Ja przyniosę nam drinki. - Spoko.
Sting!
Hej, Sting. Co tam?
Nie jestem Stingiem.
Sting, wszystko okej.
Molly Novak. Pewnie widziałeś mnie w telewizji.
Ta od 87 miliardów.
Poznaję cię, ale… Jestem tu tylko kelnerem.
Podoba mi się, że udajesz dziś kelnera, Sting.
Jesteś taki zabawny.
Mamy ten sam kolor włosów. Zróbmy sobie fotę.
- O Boże. - Powiedz: „Sting”.
- Sting. - Spójrz na nas.
- Znajdę lepszy kąt. - A tak?
- Tak lepiej? - Chodź bliżej. Sting!
Kurwa!
IBUPROFEN
Mam dla ciebie kolację.
Wszystko w porządku?
Czemu mnie to spotkało?
Bo nie wstrzyknęłam sobie zapobiegawczo botoksu?
Nie szalej, dobra?
Pięknie wyglądasz. Jesteś boginią.
Nie ma drugiej osoby z tak cudowną skórą.
Powinnaś uprawiać seks z wszystkimi trzema Migos.
Nie wiem, kto to jest, ale dziękuję.
W kółko odtwarzam to sobie w głowie.
I ciągle myślę: „Czy mogłam zrobić coś inaczej?
A może i tak przegrałabym z 25-letnią pochwą?”.
Przestań. Nie obwiniaj się.
To heteroseksualni faceci. To idioci.
Przez nich istnieje cały kanał poświęcony wędkowaniu.
Po prostu… Wiecznie słyszysz o takich rzeczach.
Ale nie sądzisz, że to spotka ciebie.
- Halo? - Molly Novak?
Tak, to ja.
Tu Sofia Salinas.
Dyrektorka wykonawcza pani fundacji.
- Czego? - Pani fundacji charytatywnej.
Założyła ją pani z mężem siedem lat temu.
Czy zechciałaby pani przyjść jutro do biura?
Mam biuro?
Tak. To dość ważna sprawa.
Chętnie porozmawiałabym na żywo.
Dobrze, jasne.
Świetnie. O dziewiątej?
- Czy może być jedenasta? - Ma pani coś o dziewiątej?
Tak, będę spała.
Wolałabym o dziewiątej. Dziękuję, panno Novak.
Dziękuję… Nie, wie pani co? Może być dziesiąta?
Rozłączyła się.
Nie. To nie może być ona.
Kuzynko Molly, chodź, dziewczyno!
Uściskajmy się.
Jak dobrze cię widzieć!
Cześć.
Howard?
Moja ciocia Patty to kuzynka twojej mamy. Mały Wee-wee.
Oczywiście!
Howard! Mały Wee-wee.
Kopę lat!
- Zgaduję, że załatwiliśmy ci tu pracę. - No pewnie.
Pracowałem w sklepie z komiksami i vape shopie w jednym,
teraz ogarniam tu komputery czy coś.
Chodź. Oprowadzę cię.
- Świetnie. - Chodź.
Kuchnia jest tam.
Spiesz się, jeśli chcesz muffina.
- Okej. - Moje biurko jest tu.
A to jest Arthur, mój nudny biały kolega z boksu.
Witaj. Miło cię poznać.
- Miło mi. - Jestem tu księgowym.
Pewnie potrzebujemy takiej osoby.
- Skoro tak mówisz. - Świetnie.
Przepraszam. Nie chciałem się gapić.
Niesamowicie jest widzieć cię na żywo.
Rzadko spotykam celebrytów, więc…
Nie. Nie jestem celebrytką.
Jesteś.
Jesteś najsławniejszą zdradzoną kobietą na planecie.
I musisz wiedzieć, że Czarny Twitter stoi za tobą murem.
To miłe.
Biały Facebook też bardzo wspiera.
Przepraszam, zabrzmiało, jakbym był na grupach dla białych suprematystów.
Ciocia wysyła mi bardzo niepokojące rzeczy…
Wiecie co? Zamilknę już.
- Muszę lecieć na spotkanie. - Jasne.
Puk, puk. Cześć.
- Witaj. Sofia Salinas. - Cześć. Molly. Miło cię poznać.
- Dziękuję, że przyszłaś. - Jasne.
To moje nazwisko. Za co mi dziękują?
DZIĘKUJEMY, MOLLY NOVAK
Jestem dumna z tego programu dla zagrożonych dzieci.
A co im zagraża? Są zbyt słodkie?
Nie. Przemoc gangów.
Jasne. No tak.
Robicie dużo takich rzeczy, co?
Przekierowujemy twoje pieniądze
do organizacji w południowej Kalifornii,
przekazujemy im środki niezbędne do pracy,
zwracamy uwagę na ludzi w potrzebie.
Ci wyglądają fatalnie. Mam nadzieję, że im pomogliśmy.
To moi dziadkowie.
I są piękni.
Jutro mamy ceremonię przecięcia wstęgi
w nowym schronisku w centrum. Pracowaliśmy nad nim od lat.
To dlatego dziś cię zaprosiłam.
Chciałam przypomnieć, że twoje zachowanie wpływa na nasz wizerunek
i utrudnia naszą pracę.
A co dokładnie rozumiesz przez „moje zachowanie”?
Nie chcę zawstydzać laski, która chce się zabawić,
zwłaszcza po tym, co się stało. Baw się.
Ale nie możesz podróżować po świecie
i trafiać do wiadomości po wpadnięciu do basenu.
Ludzie w kółko wpadają do basenów.
Ale po wyjściu nie oferują kelnerowi tańca erotycznego.
Naprawdę myślałam, że to Sting.
Na prochach wydaje się, że mają te same włosy.
Słuchaj. Nasza reputacja jest dla mnie bardzo ważna.
Zależy od niej życie wielu ludzi.
Naprawdę traktujesz to poważnie, co?
Robię to przez całe życie. Więc owszem.
Podziwiam to.
I nie przysporzę wam więcej problemów.
- To już przeszłość. Więc… - Okej.
Miło było cię poznać. Dziękuję…
- Za wszystko, co robisz. - Dziękuję.
Na pierwsze danie
foie gras z liczi, orzeszkami piniowymi i galaretką z Rieslinga.
Dzięki Davidzie Changu.
To dziwne pytanie, ale odniosłeś sukces.
Prowadzisz działalność charytatywną albo coś w tym stylu?
Pracuję z kilkoma organizacjami z branży gastronomicznej.
To ma sens. To twoja pasja.
Ciężko znaleźć na to czas przy tylu restauracjach,
liniach produktów i pracy tutaj.
Ale to dobre dla duszy.
Tak, rozumiem.
Niesamowite.
Ale wiesz, co najchętniej bym zjadła?
Burrito z fasolą i serem z mikrofali.
Pójdę je podgrzać.
A do tego Pringlesy.
Dzięki, Davidzie Changu!
Co do cholery?
Cześć! Postanowiłam przyjść.
- Po co te wszystkie auta? - Pojedziemy na ceremonię w wielkim stylu.
Rozmawiałyśmy wczoraj o wizerunku.
To kiepski pomysł: pojechać do przytułku dla bezdomnych
flotą SUV-ów wartych 100 000 dolarów,
do tego szkodliwych dla środowiska.
Racja.
Dobra, naprawię to.
I… wysłane.
- Dobra, gotowe. Wsiadaj. - Co zrobiłaś?
Przelałam 10 000 $ Greenpeace. To wszystko wyrówna, prawda?
Co? Nie. To tak nie działa.
Jedziemy!
Cholera.
Ty z nią jedź.
O rany.
Indywidualna regulacja temperatury.
Ale ekstra. Ty możesz mieć 26 stopni, a ja 20.
Ale luksus, co?
Tak, fajne.
Jeszcze raz dziękuję za podstawienie tych wozów.
Przynajmniej tyle mogłam zrobić dla zespołu.
Jesteś z nami od…
Dwudziestu ośmiu lat.
Nie, żartuję. Od paru lat.
Pracowałem w korporacji.
Po rozwodzie
chciałem mieć lepsze godziny pracy, żeby mieć więcej czasu z córką.
- Jakie to słodkie. - Tak.
Pewnie jesteś teraz jej bohaterem.
Nie. Skąd. Nienawidzi mnie.
Nadała mi ksywę: Mitt Romney.
- Co? - No właśnie.
Skrajnie obraźliwa. Jestem bardzo liberalny.
Śledzę lewicowe kongresmenki na Fejsie.
To dopiero coś.
Może to tylko taka faza.
Może jeszcze nie pogodziła się z rozwodem.
Tak. Masz rację.
Mnie też zajęło to kilka lat.
Byłem w strasznym dołku.
- Kupiłem djembe i brałem lekcje. - O Jezu.
To takie wielkie bębny bongo.
- Naprawdę? - Tak.
Chyba naprawdę nieźle sobie radzę w porównaniu z tobą.
Trochę to trwało, ale w końcu zdałem sobie sprawę,
że nie kontroluję zachowania mojej byłej żony.
Kontroluję tylko swoje reakcje.
Powiem ci, co ja kontroluję.
Temperaturę w tym wozie.
I mamuśka schodzi do 19 stopni.
- Zgoda, Mitt? - Ja… O rany.
Szalona.
- Tak, piszę się na to. - Dawaj.
O rany. Nie wierzę, że jest tu tylu ludzi.
Nicholas rozpuścił plotki, że przyjeżdżam.
Ludzie za mną ruszą,
dokądkolwiek pojadę,
więc wykorzystam to, żeby was wesprzeć.
To całkiem niezły pomysł. Dziękuję.
Nie ma sprawy.
Jestem gotowa na przemówienie.
Nie miałaś przemawiać.
Co słychać, Los Angeles?
Cześć.
Dziękuję. Jesteśmy tacy dumni, że otwieramy to schronisko.
To wymagało wiele ciężkiej pracy
wielu zaangażowanych, wspaniałych ludzi.
Chcę im pogratulować.
Oraz wszystkim odważnym kobietom, które są dziś z nami…
Tak! Brawo!
Czym jest dom?
Czy to tylko cztery ściany i dach?
A może coś więcej?
Mogę powiedzieć, że dla mnie dom jest tam, gdzie moja piwniczka z winami.
Osobiście nigdy nie byłam bezdomna,
ale było takie jedno lato,
kiedy w naszym nowojorskim domu trwał remont
i musiałam przenieść się do Plazy.
Po tych trzech tygodniach czułam się, jakbym uciekła z Shawshank.
W schronisku będziemy oferować badania fizyczne i psychologiczne.
I od razu przekażę wam diagnozę.
Byłybyście szalone, gdybyście z tego nie skorzystały.
Ale jeśli jesteście szalone, pomożemy wam.
Zanim dokonamy uroczystego otwarcia, mam dla was niespodziankę.
POMAGAMY KOBIETOM, DAJEMY NADZIEJĘ
Wczoraj osobiście stworzyłam torbę z absolutnie niezbędnymi produktami,
bez których nie obejdzie się żadna kobieta.
Więc śmiało, otwórzcie swoje torby.
Cieszcie się nimi i dziękuję za przybycie.
PORA NA WINO?
Boże, mamy przejebane.
Katastrofa na ceremonii przecięcia wstęgi.
Miliarderka Molly Novak rozdała torebki z luksusowymi prezentami.
Wygłosiła chaotyczne, bzdurne przemówienie,
które wiele osób uznało za obraźliwe i kompletnie odklejone.
Wszystkie laski z przytułku
Krytycy twierdzą, że to istotna rysa
na wizerunku organizacji należącej do świeżo upieczonej miliarderki.
Proszę.
Przesadzają. Te relacje są nieobiektywne.
Traktują cię niesprawiedliwie.
Te świece są ekstra.
W tym pokoju pachnie czystą białą kobietą.
Przepraszam, Molly. Możemy porozmawiać?
Tak, oczywiście.
Wyczuwam, że odrobinę się gniewasz,
ale w torbie są kadzidła,
które bardzo pomagają.
Wiesz co? Uprzejmie cię o coś poproszę.
Znajdź sobie coś innego.
Stwórz linię torebek. Dołącz do klubu książkowego.
Poleć w kosmos. Cokolwiek.
Dobra, może kiepsko dobrałam zawartość toreb,
ale miałam dobre intencje.
Nie traktujesz tego poważnie.
I bądźmy szczere:
przyszłaś tylko dlatego, że się rozwiodłaś.
Masz w sobie pustkę, którą próbujesz wypełnić.
Nie do końca się mylisz.
Mam w sobie pustkę.
Ale myślę…
Że była tam od dawna, na długo przed rozwodem.
Pochłonęło mnie życie mojego męża.
Wszystko skupiało się na nim i…
Nigdy nie zadałam sobie trudu, żeby dowiedzieć się, kim jestem
albo kim powinnam być.
Ale robię to teraz.
I…
To naprawdę przerażające.
Przykro mi. Nieszczególnie mnie to obchodzi.
Kiedy powiedziałam to Oprah,
uściskała mnie tak, że nigdy tego nie zapomnę.
Masz swoje przeżycia i to szanuję,
ale nie jestem twoją terapeutką.
Mamy pomagać możliwie wielu osobom
w krótkim czasie, który jest nam dany.
Tylko na tym mi zależy.
Gramy w jednej drużynie.
Chcę tu przychodzić. Naprawdę.
Jestem w pełni zaangażowana. Nie zawiodę cię.
Dobrze.
Tak się zastanawiam, czy w ogóle mogłaś
nie pozwolić mi przyjść, gdybym tego pragnęła?
- Jasne, że nie. - No tak.
- Jesteś bardzo onieśmielająca. - Dziękuję. Wiem.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK