PAMPANGA, FILIPINY
Chodź!
To najlepsza kolejka w całym parku!
Szybko, czekaliśmy w kolejce dwie godziny!
Wiesz, że nie lubię wysokości.
Bayani, jeżdżą tym dziewięciolatki!
Dzieci nie mają po co żyć.
Ja dostałem właśnie awans.
Przestań. Dasz radę.
Zamknij oczy. Zanim zauważysz, będzie po wszystkim.
Weź mnie za rękę. Będę cię wspierać.
Już mi lepiej.
Ruszamy! Myślę, że będziesz zachwycony.
Czemu się nie rusza?
Co się dzieje?
Dlaczego?
Kto nam to zrobił?
Dzień dobry!
- Mamuśka ma frappuccino. - Cześć, Molly.
KOSZMARNA KOLEJKA
Hej. Co jest? To się dzieje naprawdę?
Siedzą tak do góry nogami już z siedem godzin.
Jakiś podejrzany park rozrywki na Filipinach.
Zignorowano wszelkie procedury.
Cięcie kosztów, łapówki. Straszne.
O Boże. Tak mi ich szkoda.
Kto pije dyniową latte?
Park Zabawy należy do firmy KMVR Entertainment International…
38 UWIĘZIONYCH OSÓB AKCJA RATUNKOWA
…której właścicielką jest miliarderka Molly Wells.
Urzędnicy…
- …przeznaczyli środki… - Nie może tego zobaczyć.
- Ona… - …na akcję ratunkową.
- Wygląda przepięknie. - Sprawy nie komentuje Wells
- ani jej przedstawiciele. - Co za kości policzkowe!
O cholera!
KASA
BRAK ŚRODKÓW
AMERYKAŃSKA GIEŁDA
PO TERMINIE OSTATNIE UPOMNIENIE
- Uwolnili ich? - Nie.
CHAOS W PARKU ROZRYWKI
Ale podali im kolację, to miłe.
Jak oni zrobią kupę?
Właśnie rozmawiałam z prawnikami.
Okazuje się, że John kupował wiele różnych firm,
a podczas rozwodu dostałam połowę, o czym nie wiedziałam.
Jak możesz nie wiedzieć, że masz park rozrywki?
W grę wchodziły połączone aktywa i podział majątku.
I, prawdę mówiąc, przez cały lipiec, kiedy to się działo, byłam pijana.
To już jakiś chory poziom bogactwa.
Żebyś widziała, co robimy z jachtami na Sylwestra. Porażające.
Muszę już iść.
Mamy dziś spotkanie z komisją planowania w sprawie Alameda Street.
Oby nie oglądali wiadomości.
Powinnam tym razem odpuścić, co?
Tak. To byłoby rozsądne.
Ty w tym czasie ustal, jakie masz firmy,
bo ta sytuacja nam nie pomaga.
Zniechęca do nas ludzi.
Zajmę się tym.
To się nie uda. Ta drabina jest za krótka.
Wejdź. Cześć.
Cześć.
Dziękuję, że to przejrzałeś.
O Boże. Żartujesz? Jestem księgowym.
Jestem tym strasznie podjarany.
„Podjarany”? To jakiś nieznany mi slang pokolenia Z?
Nie, ale to określenie na pewno wróci.
- No jasne. - Tak.
Dobra, przejrzałem twoje aktywa i mamy tu trzy stosy.
Na pierwszym są normalne, wiarygodne firmy.
- Świetnie. - Okej.
Drugi to potencjalne problemy.
Ropa, producenci broni i, choć trudno uwierzyć,
należy do ciebie większość parków rozrywki na Filipinach.
- O nie. Zdecydowanie chcę je sprzedać. - Słusznie.
Środkowy stos to coś, co nazywam „PWI”.
To oznacza: „Potrzebuję Więcej Informacji”.
Taki mały skrót. Wymyśliłem to po trzydziestce.
„Galeria południowo-zachodniej sztuki i dziedzictwa pierwszych Amerykanów”
- Tak. - Brzmi okej. Co jest nie tak?
Niepokoją mnie ci „pierwsi Amerykanie”.
Rozumiem. Bo może chodzić o rdzennych Amerykanów
albo o to, że to my „jesteśmy pierwszymi Amerykanami!”.
- Dokładnie. - Dobra. Jedźmy.
Co?
Przekonamy się tylko, jeśli to sprawdzimy.
Dobra, ale czy mogę po prostu wyjść z biura w środku dnia?
Jasne. Jestem twoją szefową.
Okej. Przyniosłem lunch, ale mogę go zabrać ze sobą.
Tak. Masz małe pudełko na lunch. Jakie to słodkie.
To nie pudełko na lunch. To chłodziarka odporna na pogodę.
Testowali ją w kosmosie.
- Wydajesz się podjarany. - Zaczynasz łapać.
- Ruszajmy. - Zaczynasz łapać.
- Hej, Evie. - Cześć.
Sceny na casting?
Co tam na Filipinach?
Nie za ciekawie.
W końcu ściągnęli tam strażaków, ale oni też utknęli.
Zostawiłeś to w drukarce.
Och, nie. To nie moje.
Owszem, twoje.
Mam dostęp do danych drukarki. Wiem, co kto drukuje.
Czemu nie mówiłeś, że jesteś aktorem?
To ma sens. Tak myślałem:
„Jest zbyt przystojny, by nie być na ekranie lub nie mieć sekty”.
Trochę grałem, kiedy się tu przeniosłem,
ale dostałem świetną pracę u Molly i to rzuciłem.
Jak dzieciak w supermarkecie.
Czasem o tym myślę, ale do tego nie wrócę.
Powinieneś iść na casting. Ta sztuka wygląda fajnie.
Jest o martwym ojcu, a to zawsze się sprawdza.
Nie. Czasem lubię drukować sceny z castingów,
ale na nie nie chodzę. To niewielka rola. Nie ma znaczenia.
To głupie. Zapomnij.
Na pewno?
SZTUKA POŁUDNIOWO-ZACHODNIA I DZIEDZICTWO PIERWSZYCH AMERYKANÓW
Nie jest źle. Nic problematycznego.
Na moje oko jest okej. Ale nie znam się na sztuce.
Nikt się nie zna. Wiesz, jaka jest tajemnica?
Krążysz po sali i mrużysz oczy, jakby wszystko było ciekawe.
Serio?
- Ten nie jest zły. - Naprawdę?
Spójrz na niego. Jest ogromny.
Są tu wszystkie hity południowego zachodu. Zachód słońca, kaktusy,
formacje skalne.
Czego chcieć więcej?
Który podoba ci się najbardziej?
Ten mi się podoba.
Serio? Tyle obrazów, a ty wybierasz małego ptaszka?
Tak. Zawsze lubiłem ptaki.
Są pięknymi, idealnymi stworzeniami.
Cieszysz się ich pięknem tylko przez sekundę,
bo wiesz, że odfruną.
- Przepraszam. To tandetne. - Nie.
To nie było złe.
Dobra, idę się upewnić, że toalety nie są rasistowskie.
Dobry pomysł.
- Pracuje tu pani? - Tak. W czym mogę pomóc?
Chciałabym porozmawiać o obrazie z ptakiem.
Dobrze.
MAŁY BRĄZOWY PTASZEK
Hej. Zobacz, jaki znalazłem zabawny filmik.
Dobra, ale jeśli to przyjaźń pandy i psa, to już to widziałem.
Mam randkę z Kristin, ale jestem spocony po ważnym meczu.
Spróbuj dezodorantu AXE.
Kristin się podoba.
Jej siostrze też.
Dezodorant AXE. Nie opędzisz się od nich.
Jak to znalazłeś?
Mieli to zdjąć po procesie.
Nie możesz tego nikomu pokazać. Nigdy.
Ta reklama odzwierciedla nasze problematyczne podejście do kobiet
w niedalekiej przeszłości?
Tak.
Ale czy jesteś w niej dobry? Też tak.
Jesteś świetnym aktorem.
Masz talent. Masz ciało.
Kiedy mnie minąłeś, zauważyłem, że masz też tyłek.
To powinno być oczywiste.
Przećwicz ze mną tekst. Tylko raz.
Daj mi to.
„Trevor, spójrz na mnie.
Nie jesteś jak twój ojciec. Jestem z tobą dopiero od wyborów,
ale jesteś pełną współczucia, dobrą, cudowną osobą.
To dlatego…
Nie chciałem tak tego robić, ale jebać to.
Wyjdziesz za mnie?”.
Mam gęsią skórkę.
Dzięki wsparciu radnej Saldany uważam,
że nadszedł czas na zajęcie się mieszkaniami komunalnymi
podczas kolejnego posiedzenia rady miasta.
Bezdomni tego potrzebują.
Dziękujemy za uwagi.
Zanim skończymy, chciałam zapytać o pani szefową, Molly Wells.
Jeśli chodzi o kolejkę górską, wszystko jest pod kontrolą.
To dobrze. Zastanawia mnie jej codzienne zaangażowanie
w fundację.
Molly jest niewątpliwie ważna,
ale fundację prowadzimy ja i mój zespół.
Ale jeśli pracuje w fundacji,
będzie zaangażowana w ten projekt, tak?
Jeszcze tego nie omawiałyśmy.
Jak mówiłam, możemy…
Chętnie zobaczyłbym ją na spotkaniu.
Jako osoba z taką pozycją, robi rzeczy godne podziwu.
Muszę zapytać.
Chodziło o jakiś handel dziwnymi, egzotycznymi zwierzętami?
Zdecydowanie nie.
To był prezent na rocznicę.
John przegapił kolację, bo pracował.
- Wiedział, że lubię wełnę z alpaki… - O rany.
…i postanowił kupić tę farmę…
…żeby mi to wynagrodzić.
Typowe sprawy małżeńskie.
- Tak. - Jasne.
Świetnie. Dziękuję.
To miejsce też zachowam.
Nic złego się tu nie dzieje. Same urocze zwierzęta.
Tak, są naprawdę piękne.
- O Boże. Obczaja cię. - O nie.
Co mam robić?
Mam tam iść?
Schrzanisz to. Bądź wyluzowany.
Czy to oczywiste, że moja pierwsza randka po rozwodzie jest z alpaką?
Mogę zapytać, co wydarzyło się między tobą a twoją byłą?
Szczerzę mówiąc, to nie jest zbyt ciekawa historia.
Żadnych zdrad. Żadnego defraudowania pieniędzy.
Po prostu się od siebie oddaliliśmy.
Coraz więcej rzeczy robiliśmy osobno.
Ja chodziłem po górach i obserwowałem ptaki,
a ona wciągnęła się w taniec towarzyski i cały styl życia z tym związany.
- O nie. - Tak.
Doszliśmy do momentu, w którym lepiej było nam osobno niż razem.
Czyli standardowy, nudny rozwód.
To nie znaczy, że mniej bolesny.
Nie, masz rację.
Ale teraz jest w porządku.
Samotność nie jest zła.
Mogę pójść na wycieczkę na wiele godzin i nikt się nie zastanawia, gdzie jestem.
- O Boże. - Tak.
To brzmi strasznie smutno.
Uświadomiłem sobie, kiedy to mówiłem.
Nie martw się.
Czasem włączam wiadomości i udaję, że Stephanopoulos to mój mąż.
- Dość smutne. - A po kieliszku wina
zmieniam kanał i udaję, że mam romans z Lesterem Holtem.
- Poszedłem na wesele ze swoją mamą. - O nie!
- Tak. - Nie mogłeś sobie odpuścić?
Zrozumiałem to, kiedy tańczyliśmy „Back That Azz Up”.
- O cholera. - Co się stało?
Moja żona… Moja była żona utknęła w pracy.
Pyta, czy mogę zabrać naszą córkę na mecz.
- Co za problem? - To cztery godziny drogi.
Nie dotrę tam na czas.
Cztery godziny drogi samochodem.
Czego ode mnie chcesz, Lucas?
Nie ma znaczenia, co robię.
To zawsze za mało!
Chcę, żebyś mnie wspierał.
Przez cały ten czas uciekałeś
przed duchem swojego ojca, burmistrza, ale uciekałeś przede mną.
To niesprawiedliwe.
Sprawiedliwość nie ma z tym nic wspólnego.
Czyli chyba zrywamy zaręczyny.
Ależ to było mocne!
To cudowne uczucie.
To było dobre.
Przysięgam, w połowie zapomniałem o Nicholasie.
Widziałem tylko Lucasa Takahashiego, zranionego romantyka.
Dzięki. Przećwiczymy jeszcze raz?
Tak, jeśli chcesz.
Ale, prawdę mówiąc, jesteś gotowy.
Gotowy na co?
- Na casting. - Wciąż uważasz, że powinienem iść.
Wiem, że powinieneś.
Wymieciesz tam, Nicholas.
A może powinienem powiedzieć „Lucas”?
Sprawa kolejki górskiej to nie jej wina.
To wina jej męża. Wiecie co? Uważam, że jest śliski.
Pani szefowa jest w ciekawej sytuacji:
jest miliarderką, a zarazem kobietą i to nie białą.
To duża odpowiedzialność. Dobrze sobie radzi.
Tak, dobrze sobie radzi. Czasami.
Chyba to rozumie.
Wydaje się świadoma.
Owszem.
Tak właśnie widzę Molly. To bardzo świadoma… laska.
- Wiedziałam. - Mówiłaś.
Możemy się wszyscy zgodzić, że Molly jest niesamowita
i bardzo zaangażowana w sprawy bezdomnych.
Bardzo by się cieszyła, gdyby udało się popchnąć tę sprawę.
BĄDŹ EKO
ZBIERAJ ŚMIECI!
KLUB OGRODNICZY
Tata?
Nie wierzę, że tak wygląda moje życie.
- Arden będzie kurewsko zazdrosna. - Alex! Nie przeklinaj.
Przepraszam. Jestem taka podekscytowana!
- Dziękuję, że to zrobiłaś. - Nie ma sprawy.
Zrobić ci jedno?
- Da sobie radę. - Tak.
Nie, już mnie zatrudnili i będą kolejne odcinki.
Nie… Nie boję się.
Pracowałem już z tym reżyserem…
Poza tym czekam na tę drugą fuchę.
Jeśli nie dostanę tej roli i tak będziemy mieć robotę.
Nie martwię się.
CASTING
Dobrze, Nicholas.
O rany, słuchajcie!
Po meczu polecimy do Cold Stone!
Było ekstra!
Żebyś widziała, jak podjeżdżam corollą.
Ta sama reakcja?
Żywsza, zdecydowanie.
Chcesz zostać na mecz?
Pewnie. Czemu nie?
Dobra.
VEGETA, JESTEŚ NAJLEPSZYM AKTOREM NA ŚWIECIE!
SERIO, WYMIECIESZ, STARY!
WRACAJĄC, KUPISZ MI COŚ Z EL POLLO LOCO?
Przepraszam. Jestem Nicholas. Miałem tu być chwilę temu.
Tak… Możemy cię teraz przyjąć.
- Jesteś gotowy? - Tak.
Dobrze. Chodźmy.
TRAGEDIA ZAŻEGNANA: WSZYSCY URATOWANI
Jakieś wieści o kolejce?
Wczoraj wszystkich uwolnili.
- Dzięki Bogu! - Żadnych rannych.
Dadzą im karnety na cały sezon.
Jak poszło wczorajsze spotkanie?
Poszło świetnie.
Rada miasta będzie nad tym głosowała. Po raz pierwszy.
- To wielkie zwycięstwo. - Wspaniale. Gratulacje.
Co się zmieniło?
Nie uwierzysz: ty. Wspominali o tobie na spotkaniu.
Och, nie.
Widzieli, jak wszyscy robią w gacie na mojej kolejce górskiej?
Molly, oni cię lubią. Chyba ze względu na to, co cię spotkało.
Ludzie trzymają za ciebie kciuki…
I rozumiem to, bo ja też.
Spójrz na nas.
Dwie świeżo upieczone najlepsze przyjaciółki.
Musimy zachować ostrożność. Jesteś postacią publiczną.
Ludzie kochają celebrytów, ale kochają też ich atakować.
- Masz rację. - Tak.
Pamiętaj o tym, zanim cokolwiek zrobisz.
- Będę pamiętać. - Okej.
Na przykład nigdy nie idź na imprezę halloweenową.
Nie wkładaj żadnych kostiumów.
Oczywiście. Jasne.
Pa, przyjaciółko.
To ma sens.
Jej wschodzący znak i jego księżyc są kompatybilne. To słodkie.
- O Jezu. - Co tam oglądacie?
MOLLY Z TAJEMNICZYM MĘŻCZYZNĄ? ŚWIEŻE PLOTKI!
- Co jest, kurwa? - Nie szkodzi.
Podzwonię i powiemy, że wygrał konkurs na spędzenie z tobą czasu.
Czemu to zrobiłaś? Nie musisz spotykać się z Arthurem.
Masz tyle kasy, że możesz kupić każdego.
Możesz mieć Chrisa Hemswortha, Liama Hemswortha.
Pewnie zrobiliby ci nowego Hemswortha z twarzą Goslinga.
Nie spotykam się z Arthurem.
Co tam oglądacie?
- Co to jest? - Nie wiedziałam, że je robią.
Nie martwcie się. Nie opublikowali aktów.
Nie ma żadnych aktów!
Słuchajcie!
Żeby była jasność.
Arthur pomagał mi wczoraj skontrolować firmy, które do mnie należą.
To było czysto służbowe spotkanie.
Nie było w nim niczego romantycznego. Koniec, kropka.
Tak. Molly wyświadczyła mi przysługę
i podrzuciła mnie na mecz córki. To wszystko.
Więc zignorujcie to. Nic się nie dzieje.
Wracajcie do swoich plików czy czegoś tam.
- Chciałaś porozmawiać? - Tak. Wejdź.
Chciałam cię przeprosić.
Paparazzi są najgorsi i nie powinnam wciągać w to
- ciebie i twojej córki. - Nie szkodzi.
Alex jest tobą zachwycona.
Ludzie przesadzają. Te zdjęcia są takie niewinne.
Chociaż mam nadzieję, że alpaka ich nie zobaczy,
bo straciłbym u niej szansę.
Jako twoja szefowa nie chcę, żeby ludzi źle to odczytali.
Chyba i bez tego mam już dość kłopotów.
Jasne.
Dobra, to chyba wracam do pracy, szefowo.
Och, tak.
Okej. Dziękuję.
Jasne. Pewnie.
WYSYŁAM CI TO Z MUZEUM,
BO NA CHWILĘ WYSZEDŁEŚ.
MAM NADZIEJĘ, ŻE TO PODKRĘCI TWOJĄ CHATĘ.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK