BANK ŻYWNOŚCI KOŚCIOŁA EPISKOPALNEGO
Idę!
ZBIÓRKA – ŻYWNOŚĆ I ZAOPATRZENIE
SPIŻARNIA ZUPA WARZYWNA – KURCZAK
OWOCE RYŻ Z FASOLĄ
WSPIERAMY POŁUDNIOWĄ KALIFORNIĘ
MENU OWOCE – MASŁO ORZECHOWE
Co do cholery?
OŚRODEK MŁODZIEŻY LGBTQ EL SEGUNDO, KALIFORNIA
Miej litość, panno Liz.
MIŁOŚĆ – SIŁA – AKCEPTACJA
Dziękuję!
- Dzwonił typ od klimy? - Nie.
Nie wierzę. Jeszcze godzina i sama ją naprawię.
ZOSTAŃ MENTOREM MŁODZIEŻY LGBTQ
DUMA
O ja pierdolę!
Dawajcie. Więcej energii!
Klatka piersiowa! Opuśćcie ramiona!
Halo?
Przy telefonie.
Poważnie?
Tak! Och!
NIESPODZIEWANE DAROWIZNY
Ponad 150 lokalnych organizacji z zaskoczeniem przyjęło
hojne darowizny od miliarderki Molly Wells.
Wells wykorzystuje swój majątek,
by sponsorować programy pomocowe w południowej Kalifornii.
Darowizny były niespodziewane i zaskoczyły odbiorców.
Te pieniądze pomogą wielu młodym osobom LGBTQ.
Nie wierzę, że nas to spotkało. Jestem taka wdzięczna!
Była żona Johna Novaka zadeklarowała w oświadczeniu,
że dzisiejsze darowizny to dopiero początek
i planuje dalsze wsparcie finansowe.
Co za miły dzień dla tych ludzi.
O rany.
Gratulacje. Przyznaję, że te darowizny
były genialnym pomysłem.
Dzięki.
To nowość: oglądam siebie w telewizji w pozytywnym kontekście.
Jestem z nas taka dumna. Zdrowie!
Poza tym w piwnicy w Ohio znaleziono 18 odciętych stóp…
O nie. Nie pijmy za to. Pijmy za to, co wcześniej.
KASA
BRAK ŚRODKÓW
AMERYKAŃSKA GIEŁDA
PO TERMINIE OSTATNIE UPOMNIENIE
O mój Boże. Molly. Mol… To wielka rzecz.
Mam dobre wieści i złe wieści.
Dobre są takie, że zaproszono nas na wystawny bankiet.
- A złe wieści? - Że zaproszono wszystkich.
38. DOROCZNA GALA
Chodzi o coś, co nazywa się „Filantropijne Nagrody Humanitarne”.
Mannies? Serio?
Tak. Piszą tu, że dostanę Nagrodę Marjorie Pendleton Foster.
Kto to taki?
Była słynną filantropką.
Rodzinną fortunę naftową przeznaczyła na budowę sierocińców.
Rzuciła się pod pociąg.
Kogo to obchodzi?
To uroczysty bankiet w eleganckim hotelu.
Wróciliśmy do gry.
O rany. Zapewniają catering.
Opcja wegetariańska. Jak miło z ich strony.
Piszą, że będą i żeberka, i homar. Uwielbiam takie deski surfingowe.
Byłam na wielu ceremoniach wręczenia nagród,
ale to zawsze John coś dostawał.
Bardzo się cieszę.
Ale czy powinniśmy iść na galę Mannies?
Co? Czemu taka jesteś? No czemu?
To trochę porąbane:
banda miliarderów wręcza sobie złote statuetki.
Ale ciężko pracowaliśmy.
- Każdy lubi darmowe żeberka. - Tak.
Postanowione.
Elegancko się ubierzemy. Zjemy homara.
Idziemy na wykwintne przyjęcie
i uczcimy to, że mam ten gówniany rok za sobą.
- Dobra, ale pamiętajmy… - Nie! Nie zepsujesz tego.
Już dobrze. Jedziemy. Kochanie. Już dobrze.
Idź.
Wiem. Idziemy.
Już dobrze. Wiem.
Myślisz, że to się nada?
Nigdy nie byłem niczego taki pewny.
Dobra. Wychodzę.
O Boże. Niesamowite.
Jesteś jak feniks, który wynurza się z popiołów.
Wyglądasz tak pięknie,
że tyle ci brakuje, by zerwać moją gejowską pieczęć.
Miło, że docenili mnie
za coś więcej niż fakt, że się rozwiodłam.
Tak. Zasłużyłaś na to.
- Jak przemowa? - Świetnie.
„Jak wielu z was wie, sporo w tym roku przeszłam.
Podczas tej drogi znalazłam sposób, by się uleczyć.
Istotą filantropii jest uzdrawianie innych.
Ale chodzi też o uzdrowienie siebie”.
O Boże! Ależ to było mocne.
- Sama to pisałaś? - Zatrudniłam autora przemówień.
Spójrz na mnie. Wyglądam na pisarkę?
- Nie. Dzięki Bogu. - Prawda?
Wyobrażasz sobie?
„Przecinek powinien iść tutaj, a nie tam”.
„Słowa, słowa, słowa.
Nie potrafię komunikować się z ludźmi”.
- „Popracujmy nad tekstem”. - Boże. To zbyt prawdziwe.
- Posunąłem się za daleko. - Tak.
FILANTROPIJNE NAGRODY HUMANITARNE
O rany.
To najfajniejsza impreza, na jakiej byłem.
Alex chce dowodów na to, że tu jestem.
- O Boże. - Co?
To Martin Streibler.
O rany.
Co za świetne uczucie
dla kogoś kto zna Martina Streiblera.
Założył firmę programistyczną,
która zrewolucjonizowała księgowość w latach 90.
To LeBron James przetwarzania danych.
Nie wiem, czy lubisz sport. LeBron James…
To miłe, że nie masz uprzedzeń,
ale kojarzę LeBrona Jamesa.
Okej.
Dobra.
- Przywitajmy się z Martinem. - Czekaj, co? Chwila. Żartujesz?
Nie. Czemu nie?
To miliarder. Nie możemy tak po prostu podejść.
Możemy. To niepowtarzalna okazja.
Chodźmy.
Nie chcę przerywać
tej żywej i uroczej konwersacji, ale…
Martin Streibler?
Zgadza się.
Jest ze mną pański największy fan.
- Przywitaj się. - Dzień dobry.
- Gdzie barman? - Nie wiem. Trochę już tu czekam.
Jestem. Przepraszam za zwłokę. Co mogę podać?
Tequila z dietetycznym Sprite'em i pięcioma wiśniami
- oraz odrobiną… - Boże, nie.
Dwa razy Martini z wódką, bardzo wytrawne, z twistem.
Doskonały wybór.
Jest bardzo przystojny.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Martini zawsze tak smakuje? Niesamowita wódka.
Prawda? Moja ulubiona marka.
Chwila. Jean-Pierre Voland?
Owszem.
Widziałem, jak czekałyście, musiałem coś zrobić.
Ten człowiek jest tak bogaty jak ty i jest wielkim filantropem.
- Tę wódkę produkuje jego rodzinna firma. - Nie uwierzycie, ale to dziecko to ja.
WÓDKA PREMIUM
Dziadek umieścił mnie na butelce. Nie wiem czemu.
Może dlatego, że byłeś ładnym dzieckiem?
Sofia.
- Wasza fundacja robi świetne rzeczy. - Jestem Molly.
Wasza wódka też robi świetne rzeczy.
Ze mną. Na parkiecie.
Vous parlez français?
Umiem powiedzieć „na zdrowie” w paru językach.
Ostrzegam.
Nie mówcie ochinchin w sali pełnej japońskich biznesmenów.
To znaczy: „Zdrowie penisa twojego chłopca”.
Dobrze wiedzieć.
Cóż, przepraszam. Miłego wieczoru.
Wzajemnie.
Nie wierzę, że to seksowne dziecko tak wyrosło.
Graficzny interfejs użytkownika do śledzenia średnich kroczących…
Genialne!
- Naprawdę pan to kocha, co? - Owszem. Bardzo.
Dam panu swoją wizytówkę. Proszę odwiedzić nasze biuro.
Tak. Ja… Zdecydowanie. Zróbmy to.
Skończę tylko Martinelli.
Ma na myśli inną okazję, gdy nie będziemy na przyjęciu.
Jasne. Trochę się podekscytowałem.
Świetnie ci idzie.
TOALETA
WITAMY NA 38. GALI PHA
Przepraszam.
Hailey?
Molly. Cześć.
Cześć.
- Wybacz. - Ja… Przepraszam.
Nie chciałam tak na ciebie wpaść.
Nie szkodzi. Wszystko okej.
- Super. - Super.
Fajna sukienka.
Serio?
Zerżniesz ją jak mojego męża?
Chyba jednak nie jest okej.
Molly! Hej. Kopę lat.
Co tu robisz? Myślałam, że jesteś w Monaco.
Byliśmy w Monaco, ale wiesz, Mannies wzywają.
Jestem darczyńcą, chcieli, żebym był.
Zawróciliśmy samolot.
- Fantastycznie. - Tak.
Potrafi samodzielnie jeść steki, czy kroisz je na małe kawałki?
Pudło. Jestem peskatarianką.
Uspokójmy się.
Ja jestem spokojna, dziękuję. Wszystko jest w porządku.
Nie ma nic niezwykłego w tym, jak oddycham.
Oddycham normalnie.
Mam zwyczajny oddech. Dziękuję.
Miłego wieczoru. Widzimy się później. Żegnam.
- John tu jest. - Co?
John jest tu z Hailey.
O Boże. Nic ci nie jest?
Zabiję go. Zabiję. Jeśli go zobaczę…
Boże. Jego włosy bosko wyglądają.
Zrobił sobie fale? To nie może być naturalne.
Nie dam rady.
Daj spokój.
Molly, czekaj!
Molly! Daj spokój Czekaj! Porozmawiaj z nami.
Nie rozumiem. Nie obchodziła go działalność charytatywna.
- Czemu tu dziś przyszedł? - Taki miał cel.
- Namieszać ci w głowie. - Co?
Nicholas ma rację. Zazdrości ci dobrej prasy.
Chce wytrącić cię z równowagi.
Chce wygrać rozstanie.
Dokładnie. Oto, co musisz zrobić:
musisz się uspokoić, wrócić tam, podejść do Johna
i zrobić sobie z nim zdjęcie, szeroko się przy tym uśmiechając.
Odzyskaj kontrolę.
Akcja jak w Zmowie pierwszych żon.
- Tak. Jesteś Bette Midler. - Chcę być Goldie Hawn.
Rozmawialiśmy o tym. Ja jestem Goldie.
Nieważne, którą białą kobietą chcesz być. Musimy tam wracać.
Ktoś tu jest Diane Keaton.
- Kto to? - Potem ci powiem.
- Witaj, John. - Hej.
Hailey.
Chciałam się tylko przywitać.
- Śliczna sukienka. - Dzięki.
- I piękna fryzura. - Czyż nie jest cudna?
Może zrobimy sobie razem zdjęcie?
- Dobra. Okej. - Okej, zaczynamy.
Jak miło.
Cudowny wieczór, co?
- Uwielbiam go. - Ja też.
Dobrze. Wracam do swojego stolika, żeby popracować nad przemową.
- Miło cię widzieć. - Cudny wieczór.
- Dobrze cię widzieć. - Okej.
A moja ciocia Mabel mówi: „Masz deser lodowy w ręku”.
Co za zabawne zakończenie. Howard, czym się zajmujesz?
Obecnie informatyką,
ale nazywam ją w skrócie „info-T”.
Wiedziałem. IT.
Twoja firma to nowy start-up?
Och, nie. Pracuję w Wells Foundation.
Howard to ważna część zespołu.
Nie przetrwalibyśmy bez niego.
Praca godna podziwu.
Fakt, jest godna podziwu,
ale to nie znaczy, że nie mam innych rzeczy na oku.
Kilka razy prawie założyłem podcast o profesjonalnym wrestlingu.
- O rany. - Zazdroszczę panu.
Ma pan przed sobą całe życie.
Może pan realizować pasje.
Uwielbiam swoją firmę,
ale czasem nazywam ją więzieniem za sześć miliardów.
Boże. I tego chciałaś nas pozbawić?
Masz rację. Ten homar jest absurdalnie pyszny.
Rozpuszcza się w ustach.
We wszystkim jest czekolada.
NIE CHCIAŁEM CIĘ ZASKOCZYĆ.
POGADAMY?JESTEM W ZIELONEJ SALI.
Idę się odświeżyć przed przemową.
ZIELONA SALA REZERWACJA DLA JOHNA NOVAKA
Co powiesz na rozejm?
Czego chcesz?
Okej, słuchaj.
Proszę.
Chcę…
Chcę cię przeprosić.
O rany.
Nadchodzi chwila, na którą czekaliśmy.
Poważnie.
Mieliśmy problemy. Oboje o tym wiedzieliśmy. Ale…
Powinienem był z tobą porozmawiać, zamiast uciekać.
Zlekceważyłem ciebie i nasze małżeństwo.
I… Żałuję tego.
Okej.
Dziękuję, że to mówisz.
Co… Czekaj, Molly. Nie skończyłem.
Chciałem też powiedzieć…
że to, co teraz robisz z organizacją charytatywną,
jest niesamowite.
Znieść to wszystko przeze mnie, a potem osiągnąć coś takiego?
To naprawdę imponujące. Nie powinienem tego mówić,
ale Hailey trochę ci chyba zazdrości.
Zdecydowanie nie powinieneś tego mówić.
A ja nie powinnam mówić, że bardzo mnie to cieszy.
Więc…
Jak ci się podoba bycie szefową?
- Podoba mi się. - Tak.
Czasem. Czasem jest strasznie.
Skąd ja to znam.
Zdecydowanie robisz coś ważnego,
więc masz powód do dumy.
Oczywiście łatwiej rozdawać pieniądze, niż je zarabiać,
ale i tak super.
To tylko żart.
Nie możesz się powstrzymać, co?
Okej. Wyluzuj.
Nie mów mi, żebym wyluzowała.
Masz patologiczną potrzebę rywalizacji.
Tym jest dla ciebie ten wieczór, co?
O jakiej rywalizacji mówisz?
Rozumiesz, że jest duża różnica między budowaniem tego, co zbudowałem,
a rozdawaniem połowy tego, co zarobiłem jakimś jebanym tancerzom.
- Co zarobiłeś? - Tak.
Byłam przy tobie na każdym etapie.
Wspierałam cię, kiedy obijałeś się w naszym garażu,
wątpiłeś w siebie i rozważałeś, czy ci się uda.
Ale mi się udało.
A ty siedziałaś przy basenie przez 20 lat, nie robiąc absolutnie nic.
Więc to chyba była całkiem dobra inwestycja.
To była pomyłka.
Idę odebrać swoją nagrodę.
Okej. A tak w ogóle, to nie ma za co.
Co to ma niby znaczyć?
Daj spokój, Molly. Jak twoim zdaniem wybierają laureatów?
Myślisz, że jakiś komputer mierzy, ile dobra czynisz na świecie?
Nie mam pojęcia, jak to działa.
Przyjaźnię się z ludźmi z kapituły.
Trochę podzwoniłem i zasugerowałem, żeby dali ci nagrodę.
Myślałem, że przyda ci się wygrana.
Wszyscy się zastanawiali, gdzie zniknąłeś.
Coś się stało?
Nigdy nie dają dość korniszonów do deski wędlin.
Okej. A martwi cię też coś niezwiązanego z jedzeniem?
Twój koleżka Martin powiedział coś, co mnie zastanowiło.
Widzisz we mnie młodszego, przebojowego kumpla,
który ma 23, góra 24 lata.
Tak. Coś takiego.
Cóż, nie mam 23 lat. Mam 38 lat.
Nie mam przed sobą całego życia
i nie podoba mi się to, gdzie teraz jestem.
Czasem nie śpię po nocach i zastanawiam się, czy nie marnuję życia.
Przykro mi, stary.
Nagle to do mnie dotarło.
Po cichu to sobie rozważałem, aż ktoś mi niegrzecznie przerwał.
Jasne. Przepraszam, że ci przerwałem.
Ale muszę powiedzieć, Howard…
Masz dar, który ma mało kto na świecie.
Ludzie cię uwielbiają. Lgną do ciebie.
Choćby dziś. Ci miliarderzy jedli ci z ręki.
Tak, to proste.
Kontakt wzrokowy i wyobrażanie sobie ich jako Mikołajów.
Ktoś z twoją charyzmą musi zajść daleko.
Pewnego dnia staniesz się czyimś Martinem Streiblerem.
Dziękuję. Miło, że to mówisz.
Chcesz wracać do stolika?
- Tak. - Okej.
- Ale weź mi tę deskę wędlin. - Okej.
Są tu ludzie, którzy się tym zajmują, ale okej.
Hej, idziesz?
Niedługo twoja kolej.
Przepraszam. Nie jestem w nastroju do przyjmowania nagrody.
Na pewno? Masz świetną przemowę i pięknie wyglądasz.
Dziękuję.
To wszystko jest zbyt intensywne, wiesz?
Zostańcie i cieszcie się wieczorem. Ja tu chwilę posiedzę i wracam do domu.
Okej.
Tak, ona nie wraca.
Dobra. To dokąd idziemy?
Odeszliście od stolika?
Na pewno nie chcecie zostać?
Nie. Po co tam siedzieć, skoro nie ma cię z nami?
Tak, możesz na nas liczyć.
To może pójdziemy do Dave & Buster's?
- Mam masę kuponów. - Te kupony to oszustwo.
Nieprawda. Brakuje mi 700 000 punktów do Playstation 3.
Co?
Wydajesz tam tyle, że mógłbyś mieć złotą kartę.
Nieważne. Nie dam się dziś znieważyć w Dave & Buster's.
TYTANI DOBROCZYNNOŚCI
Spoczywajcie w pokoju, tytani dobroczynności.
38. GALA
A teraz coś lżejszego.
Nagrodę Marjorie Pendleton Foster
przyjmie Molly Wells. Powitajcie ją ciepło.
NAGRODA MARJORIE PENDLETON FOSTER
Czy ktoś widział Molly Wells?
Przed chwilą tu była.
Przepraszam.
Panie i panowie, Molly Wells.
Dziękuję.
Przepraszam wszystkich.
Pewnie myśleliście, że i mnie przejechał pociąg, jak Marjorie.
Nie odejdę tak jak ona.
Zamierzałam dziś wygłosić długie przemówienie o sobie.
Ale nie wiem, na ile zasługuję na tę nagrodę.
Nie zrozumcie mnie źle. Jestem świetna.
Ale jestem też nowa w tym świecie dobroczynności.
A wiecie, kto działał w nim od dawna?
Mój zespół.
Ciężko pracują i nie robią tego dla poklasku.
I zawsze mnie wspierają.
Chciałabym ich zaprosić na scenę i poprosić o przyjęcie tej nagrody,
bo powinni być bohaterami tego wieczoru.
O mój Boże. To niesamowite.
Nie chciałam dziś przychodzić,
ale bardzo mi smakowało martini i te małe czipsy z tuńczykiem.
I jeszcze to!
Boże, jakie ciężkie. Dziękuję!
Noc jeszcze młoda. Do której jest czynne Dave & Buster's?
- Ten w centrum handlowym do 23.00. - Zdążymy.
- Tak. - Okej, stawiam przystawki.
Panno Wells!
Witam ponownie.
Witam.
- Podobało mi się to, co mówiłaś. - Dziękuję.
Jeśli się zgodzisz, chętnie popracuję nad wspólnym projektem.
Tak. Byłoby świetnie.
Dobrze. Zadzwoń.
Będę czekał.
Dobrze.
Boże.
Wybaczcie.
Kiedy mówię „Dave”, wy mówicie „Buster's”.
- Dave. - Buster's!
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK