W Wells Foundation jesteśmy bardzo dumni,
że wspieramy budowę centrum sztuki dla dzieci z grup zmarginalizowanych.
Jak mówiła Maya Angelou: „Nie da się zmarnować kreatywności.
Im więcej jej wykorzystujesz, tym więcej masz”.
Dajemy dzieciom miejsce,
gdzie odnajdą swój głos.
Z radością ogłaszam, że rozrywkę zapewni nam dziś
moja ulubiona grupa taneczna.
Powitajmy gorąco Cerritos Smooth Grooves!
Mam dołączyć?
- Dobrze. Chyba… - Dawaj.
Chyba mnie potrzebujecie, co? Patrzcie.
Powinnam to robić?
Hej. Na to nie liczcie.
O nie, nie.
To dość niebezpieczne. To…
Nie uszkodzą sobie szyi?
Czy mamy… Nie, nikt…
Nic mu nie jest.
Będę cię wspierać stąd. Co ty na to?
Bonjour, Jean-Pierre. Comment allez-vous? Qu'est-ce que vous faites ici?
O rany, mówisz po francusku?
To trochę zbyt zaawansowany poziom.
Mówiłeś coś o długim języku?
Blisko.
Przestań się pocić.
Ty. Idź po wachlarz, albo cię zabiję! Leć!
Co cię sprowadza do Cerritos?
Jechałem na moją farmę wiatrową w Palm Desert,
ale dowiedziałem się o tej imprezie.
Dziękuję, że przyjechałeś.
Naprawdę powinniśmy
- zrobić coś wspólnie. - Absolutnie.
Zjadłabyś ze mną kolację?
- Tak. Pewnie. Bardzo chętnie. - Świetnie.
Świetnie.
À bientôt, Molly.
Moje imię dobrze brzmi po francusku.
Molly.
Powtórzysz to dla mnie?
Molly.
Wciąż pięknie.
- Muszę już jechać. - Tak. Musisz.
Oczywiście. Okej.
Pa.
- Jesteś taka spocona. - O Boże.
Będę ci to wynagradzał do końca życia.
- Wybacz. - Cuchnę?
- Nie. Pięknie pachniesz. - Chyba mam przez niego owulację.
KASA
BRAK ŚRODKÓW
AMERYKAŃSKA GIEŁDA
PO TERMINIE OSTATNIE UPOMNIENIE
Oszaleliście. Nie lubi mnie w ten sposób.
Nie… Tacy faceci spotykają się z modelkami albo córkami Baldwinów.
Proszę cię. Pojechał za tobą do Cerritos.
Trafiają tam tylko zakochani albo uwięzieni w bagażniku.
Liczy tylko na współpracę.
- Chyba ci się podoba. - Weź. Dopiero go poznałam.
Zgadzam się z Nicholasem.
Masz pomarańczową aurę. To kolor podniecenia.
Tak czy inaczej, bądźmy ostrożni.
Nie wiemy, czy czegoś nie knuje.
Może porwie cię jak w Uprowadzonej.
Hollywood nauczyło mnie, by nigdy nie ufać Europejczykom.
Tak, zgadzam się.
Co my o nim właściwie wiemy?
Jean-Pierre. Komu potrzebne dwa imiona?
To zachłanne.
Szkoda tracić na to czas.
Pewnie i tak ma dziewczynę.
Możemy to ustalić. Sprawdźmy jego profile.
To moja rodzina.
- Przepraszam, sami biali. - Tak.
- Czy ktoś tu pracuje?
Sprawdzamy, czy pewien przystojniak jest singlem.
Puść mnie.
Nie jest żonaty.
WART 12,1 MILIARDA DOLARÓW
Po czterdziestce, ale nieźle jak na miliardera.
Brak bankructw. Dość zróżnicowana grupa znajomych.
OBSERWUJ
Nic na Reddicie.
I ma zdjęcie z Ashtonem Kutcherem.
- Przyjmę to. - Dobra.
- Zerwał z dziewczyną 9 miesięcy temu. - Co? Skąd możesz to wiedzieć?
Spójrz na jego zdjęcia.
Gabrielle, Gabrielle, Gabrielle, pies, pies, maraton.
Miał złamane serce, ale wrócił do gry.
O rany.
Co?
Mam wielu byłych.To mój konik.
- Co? - Właśnie napisał.
Zaprosił mnie na kolację do swojej winnicy.
Jeśli cię porwie, nie walcz z nim.
Użyj węchu, by ustalić, w jakim jesteś mieście
i przekaż nam wiadomość.
Znajdziemy cię.
Okej. Dobre.
Potrzebujemy wszystkiego. Kreacji na dzień i na wieczór,
na wschód i zachód słońca. Winnicznej elegancji i casualu.
Przywieź wszystko, Javier.
Co to jest?
Prezent z okazji tego, że dostałeś rolę. Gratulacje.
- Jestem dumny. - Boże.
Howard, nie musiałeś.
To taka drobna rola. Prawie się nie liczy.
Daj spokój.
„Szacunek do aktorstwa”, „Przygotowanie aktora”
i wydrukowane tweety
Randy'ego Quaida.
Niektóre są o aktorstwie, a inne o uciekaniu przed rządowym spiskiem.
Nie wiadomo, które są które.
„Postępuj prawdziwie nawet w wymyślonych okolicznościach”.
Widzisz?
Jedną z przyczyn mojej seksowności
jest moja emocjonalna niedostępność.
- To jedna z twoich głównych zalet. - Ale…
To, co zrobiłeś z tą sztuką, wiele dla mnie znaczyło.
Fajnie, że cię poznałem, Goku.
Cieszę się, że to mówisz,
bo musisz okazać mi wsparcie
i poznać moją dziewczynę.
Zastawiłeś na mnie pułapkę.
Szanuję to.
- Wiem, co robię! - Tak.
Ustalcie czas i miejsce.
Mamy to już za sobą. Dziś o 16.15 w Cheesecake Factory.
- Hej. Wybacz… - Hej.
…to pewnie kiepski moment.
- Musisz na to spojrzeć. - Och. Nie.
Wejdź. To świetny moment. Potrzebuję przerwy.
Ale będziesz miała look.
Nie powinienem tego mówić.
To takie żenujące.
Jadę do winnicy, żeby spotkać się z Jean-Pierre'em
i nie mam pojęcia, w co się ubrać.
To strasznie nudne i nie wiem, czemu cię tym zanudzam.
Odbija mi.
Nie ma sprawy. Całkowicie rozumiem.
Idąc na pierwszą randkę po rozwodzie, przez godzinę gapiłem się na szafę.
- No tak. - W końcu zdecydowałem.
Niebieska koszula, spodnie khaki i krawat.
Czyli to, co masz na sobie?
Tak. Na to wygląda.
Chodzi o to,
że nawet nie wiem, czy to jest randka.
Odbija mi.
Wiesz, co się mówi w górach.
O nie.
Miej wiele warstw. Przygotuj się na wszystko.
To całkiem ciekawy pomysł.
- Mogę go wykorzystać. - Okej.
Słuchaj.
Cokolwiek wybierzesz, będziesz wyglądała świetnie.
- Dzięki. - Nie ma sprawy.
Proszę się przesunąć.
Jest tu jebany szczur.
Jebany szczur! Dasz wiarę?
- Bonjour, Molly. - Hej.
Uściskałbym cię, ale jestem cały w smarze…
Ja też.
- Naprawdę? - Nie.
To znaczy… nie.
Też jestem po pracy.
To bardzo stare maszyny i w kółko się psują,
ale robią świetne wino.
Daj mi chwilę, zaraz będę wolny.
Nie spiesz się. Wracaj do pracy.
Ostrożnie. Jest tu masa szczurów.
O Boże.
Przez telefon prosiłem o koszyk z ciemnym pieczywem.
Howard J. Wilson. Rozmawiałem z Elizabeth.
Nie mówiłem: „Ten proszę zabrać”.
Dziękuję.
Nie jem chleba z powodów religijnych.
Chcę wyglądać tak dobrze jak Jezus.
Rozumiem.
Oto i ona.
Nicholas, przedstawiam ci…
Pierdol się. Nie dotykaj mnie.
Nicholas.
Dlaczego polubiłeś post Danielle, na którym ona nic na sobie nie ma?
Lajkuję wszystko, co mi się wyświetla.
- Kłamiesz mi prosto w oczy? - Macie sporo spraw…
Sadzaj dupę!
- Tak jest. - Lubię mieć publiczność. Ruchy.
- Mam ciemny chleb. - Nie mają talerzy?
Czy możemy… Potrzebujemy talerzy!
TO ZDECYDOWANIE NIE RANDKA.
JEST CAŁY W SMARZE. STANĘŁAM NA SZCZURZE.
- Przepraszam. - Nic nie szkodzi.
To dużo ładniejszy pokój.
Naprawdę lubisz konie, co?
Kocham konie.
Dwa lata pracowałem na ranczu w Hiszpanii.
Zaskakująca praca dla syna miliardera.
W młodości odrzuciłem majątek rodziny.
Żyłem samodzielnie.
Byłem farmerem, barmanem, a nawet bokserem.
- Serio? Bokserem? - Tak, siedem nokautów.
Niesamowite.
To mnie nokautowano.
Co się zmieniło? Czemu cię teraz gdzieś nie biją?
Przed śmiercią dziadek poprosił,
żebym zadbał o nazwisko naszej rodziny.
Uznałem, że pomaganie ludziom to najlepsza metoda.
Wszystko mu zawdzięczam. Nadał mojemu życiu sens.
To imponujące.
Znam wielu bogatych ludzi i większość tak nie myśli.
Ale ty tak.
Mogę ci coś powiedzieć?
Oczywiście.
Nie miałem żadnych spraw w Cerritos.
To była wymówka.
Pojechałem tam, żeby cię zobaczyć.
- Naprawdę? - Tak.
Wyjdziemy na dwór i napijemy się wina?
Tak, bardzo chętnie.
Dobrze, chodź.
- Uwaga. - Dziękuję.
Przyznaj się. Polubiłeś post, bo Danielle pięknie wygląda w bikini,
choć ma brzydkie palce u nóg.
To był turniej siatkówki plażowej.
- Wspieram kobiecy sport. - To.
To dlatego chcę cię zaczipować.
Śmiało. Nie mam nic do ukrycia. Wiesz co?
Włóż go do kromki ciemnego chleba. Od razu go zjem.
Kierownik mówił, że to drugie ostrzeżenie, więc mówcie ciszej…
Czyli chcesz bronić przyjaciela? Śmiało.
Byłem po twojej stronie.
- Serio? - Tak.
Nie możesz lajkować postów dziewczyn na Insta.
To brak szacunku i Tanya ma prawo być zła.
Dziękuję. Lubię cię.
Na żywo jesteś dużo ładniejszy.
Bardzo dziękuję. Często to słyszę.
Dwa wymiary to za mało na te kości policzkowe.
Chcę powiedzieć…
Nie. Musisz powiedzieć, że przepraszasz.
A potem wszyscy o tym zapomnimy i wrócimy do naszego gorzkiego dania.
Przepraszam.
Niepotrzebnie sprawiłem ci przykrość. Kocham cię.
Skoczyłbym za tobą w ogień.
Dobrze. Przeprosiny przyjęte.
A teraz pokrój mi kalmary. Wiesz, że nie lubię za dużo żuć.
Wiem, kochanie.
- Na małe kawałeczki. - Tak jest.
Dla dzidziusia.
NIE TYLKO INTERESY! PIJEMY WINO! PACHNIE KONIEM, W DOBRYM SENSIE!!!
Znalazłem tę, której szukałem. Wyjątkową butelkę.
Dzięki Bogu, bo tamte były ohydne.
Nie chcę nas upić.
- Jestem po prostu dumny ze swojego wina. - Będę uważała. Kac mnie przerasta.
Moje ciało sobie z nim nie radzi.
- To prawda. Niełatwo jest się starzeć. - Nie.
Zauważyłam, że tracę widzenie peryferyjne.
Już tego nie widzę.
A gdyby to był samochód? Albo maluch na rowerku?
Dwa maluchy na dwóch rowerkach?
Miałabym przerąbane.
To ludzka tragedia: doceniamy młodość, dopiero gdy ją tracimy.
Właśnie stałeś się superfrancuski.
Wiem. W kółko to słyszę. Nawet we Francji jestem bardzo francuski.
Co jest? Mam wino na zębach?
Tak tylko myślę, że jesteś inna od wszystkich znanych mi kobiet.
Jesteś pełniejsza.
Słabo.
Nie, nie. To coś dobrego. Jest cię więcej.
Rozumiem to. Ale mimo to zjem deser.
Chcę przez to powiedzieć, Molly…
Że jesteś wszystkim.
- Twój szal… - Zostaw. Nie chcę go.
Cudowne powietrze.
- I towarzystwo. - Dziękuję.
- Jean-Pierre! - Jacqueline!
Comment ça va?
Jacqueline.
- Hej. - Hej.
Co się dzieje?
Wiesz, co powinno wrócić? Spodnie capri.
Boże! Dziękuję. Moje kostki to mój największy atut.
- Uwolnij je. - Po co mi tatuaż
Diabła Tasmańskiego, skoro go nie eksponuję?
Zdrowie.
Dostanę łyczek czekoladowego martini?
Nie. To nie dla ciebie, kochanie. Taką masz karę.
Racja, kochanie. I tak muszę iść do łazienki.
Howard jest świetny.
Trudno go nienawidzić, a próbowałem.
Jest w porządku. Robi, co może.
Nie wierzę, że jesteście razem od ośmiu lat.
To niesamowite.
To była bardzo, bardzo długa droga.
Tak, ale on tak cię kocha.
Kolejny krok pewnie tuż za rogiem.
Co? „Kolejny krok”?
To znaczy oświadczyny? Mówił ci coś?
Nie, ale czy to by było coś złego?
Tak. Nie wyjdę za Howarda.
Dobrze się bawimy, ale to nie jest materiał na męża.
To czemu jesteś z nim od ośmiu lat?
A co mam zrobić? Jechać Uberem na lotnisko?
Rozmawiałaś o tym z Howardem? Czy on o tym wie…
Poznałem japońskich turystów, nie chcieli ciemnego pieczywa.
Mamy zapas.
Dziękuję, kochanie. Jesteś najlepszy.
Możesz wypić łyk mojego czekoladowego martini.
Tak.
Czekoladowe i gęste.
Takie, jak lubimy.
- Dziewczyno! Chodź. - Kocham cię. Jesteś taki słodki.
Możesz iść albo zostać, ale to się dzieje.
- Może zostać. - Lubisz, gdy ludzie patrzą.
- Lubię mieć publiczność. - Tak.
Tak!
To co was łączy?
Jacqueline to moja partnerka.
Partnerka?
To…
To bardzo niejednoznaczne słowo.
Partnerka w sensie „Dzieńdoberek, partnerko!” czy…
Zabawna jest, Jean-Pierre. Jak komiczka amerykańska.
Przypomina mi Fran Drescher.
- Fran Drescher. Z Pomocy domowej. - Tak.
- Okej. - Tak. Przepraszam.
Muszę go na chwilę porwać. To bardzo ważne.
Zaraz wracam.
Nie ma problemu. Róbcie, co chcecie.
No może nie wszystko, ale to, co musicie zrobić.
A ja… zostanę tutaj.
Wszystko okej?
Nie. Jest tu seksowna Francuzka.
Porwała go.
Co? Dzwonię na policję.
Potrzebuję twoich internetowych czarów.
Sprawdź niejaką Jacqueline
i ustal, co ją łączy z Jean-Pierre'em.
Muszę wiedzieć, czy są parą, czy tylko Francuzami. Pomóż mi.
Dobra. Już szukam.
Mam.
O cholera. Jacqueline jest piękna.
Chodzą z Jean-Pierre'em na wiele imprez.
Już od 2012 roku.
- No i mam. - Co?
Są na jej weselu. Jest żoną modela Toma Forda.
Tylko ze sobą pracują.
Naprawdę? Tak! Okej, coś jeszcze?
Mąż Jacqueline jest boski.
Zwykle nie kręcą mnie biali chłopcy…
Ale dla niego… Cóż…
Muszę kończyć. Okej. Wielkie dzięki.
Wiedziałam, że coś między nami jest.
Porozmawiamy o interesach?
Przejdźmy do oferty.
- Oferty? - Tak.
Cieszę się na współpracę, a Jacqueline ma wiele pomysłów.
Dlatego cię tu sprowadziliśmy.
- Hej? - Strona 22.
Okej.
Ekstra.
- Hej. - Hej, Arthur.
Potrzebujesz czegoś?
Nie. A ty potrzebujesz?
Nie, tak tylko wpadłem sprawdzić.
Rozmawiałaś wcześniej z Molly?
Przypadkiem usłyszałem.
Tak. Pytała mnie o Jean-Pierre'a.
Czyli… wciąż z nim jest?
Na to wygląda.
Cóż, to… To dobrze.
Cieszę się, że dobrze się bawi. Zasługuje na to.
Okej.
Uratowałeś mnie dziś. Wielkie dzięki.
To ważny krok dla naszej przyjaźni.
Nie ma sprawy. Co za wieczór.
Słuchaj, stary.
- Muszę ci coś powiedzieć. - Dobra.
Tanya powiedziała mi,
że nie uważa cię za materiał na męża.
Co?
Powiedziała mi to, gdy poszedłeś do łazienki.
Nie chciałem nic mówić, ale jako przyjaciel
postanowiłem ci powiedzieć…
że wykorzystuje cię i czeka na kogoś lepszego.
Nie wierzę.
Bardzo mi przykro.
Nie wierzę, że tak mnie okłamujesz!
Co? Nie okłamuję cię.
Nic bym na tym nie zyskał.
- Tanya, mówiłaś coś takiego? - Bzdura. On kłamie.
O Boże.
Jest zazdrosny, bo nikogo nie ma. Chce mi cię odebrać.
Robisz mi numer rodem z Sublokatorki?
Nie! Co? Widziałeś ten film?
Owszem. Ale jest inny film, którego nie widziałem: Uciekaj!
Dobra. Wiesz co? Wysiadam.
Serio nie widziałeś Uciekaj?
Nie jesteśmy już przyjaciółmi.
Prześlę ci wyniki swoich rozpoznań.
Świetnie.
Zróbmy telekonferencję w przyszłym tygodniu.
Telekonferencję.
Świetnie. Nie mogę się doczekać, aż zostanę wydzwoniona.
Świetnie. No to dobranoc.
Dobranoc.
Panno Wells?
Jedzie za nami mężczyzna na koniu.
Stój! Zatrzymaj samochód!
To Jean-Pierre. Stój!
Wybacz, jeśli moje zachowanie było mylące,
ale nie wiedziałem, czy to spotkanie romantyczne, czy biznesowe.
O Boże. Ja też nie wiedziałam.
Chciałem zachować profesjonalizm, bo możemy wykonać świetną robotę,
ale jest coś więcej, prawda?
- Tak. - Też to czujesz?
Tak! Dobrze, że o tym rozmawiamy, bo byłam mocno zdezorientowana.
A poza tym
słowo „partnerka” też jest mylące. Ja…
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK