‪(ซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‪เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪ทุกคนใจเย็นๆ ก่อนค่ะ
‪ดูนั่น
‪นั่นพรีโทเรียนนี่
‪ฉันเคยเจอนายที่ไหนมาก่อนสินะ
‪จำคนผิดแล้วล่ะครับ
‪คงไม่ได้ผลสินะ
‪กะแล้วเชียว
‪คนที่ควบคุมพลังคือผู้หญิงคนนี้เอง
‪ยังมีคนอยู่ที่นี่อีกเหรอ
‪พรีโทเรียนนี่หว่า มีคนอื่นตั้งเยอะแยะ ‪ทำไมต้องมาเจอไอ้คนที่มีพลัง 200 ชนิดล่ะเนี่ย
‪อย่างนี้เอง ไม่มีหลักฐานสินะ
‪ดูเหมือนจะใช้หัวกันมาบ้างนะ
‪แบบนั้นยิ่งเข้าทางฉันเลย
‪แย่แล้ว ที่รัก
‪- รับไปซะ ‪- ที่รัก
‪เป็นอะไรไหม
‪สแปลช บอดี้
‪แบบธรรมดาเหรอ แค่นี้ทำอะไรไม่ได้หรอก
‪จังหวะนี้แหละ หนีกันก่อนเถอะ
‪โชคดีจริง
‪ไหวหรือเปล่า
‪- ฉันเหรอ ‪- ที่รักต่างหาก
‪แค่หมดสติไปน่ะ
‪อย่าคิดว่าจะหนีไปได้นะ
‪- พรีโทเรียนตัวจริงเสียงจริง เท่ระเบิด ‪- สุดยอด
‪ไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นใกล้ๆ ขนาดนี้
‪เอาล่ะ ฝากที่รักฉันหน่อย
‪คิดจะทำอะไร
‪พวกเราต้องหาทางถ่วงเวลาให้โกสต์
‪ขนาดตัวหมอนั่นเอง ‪ยังไม่รู้เลยนะว่าพลังที่จะใช้กับนายคืออะไร
‪นั่นสินะ
‪แต่พอดีฉันติดหนี้บุญเจ้าบ้านี่อยู่
‪ต่อไปเป็นพลังอะไรนะ
‪ไม่เลือกหน้าเลยหรือไง
‪เลเซอร์อายส์ เยี่ยมไปเลย
‪อ่อนหัด เพราะฉันมีไอรอน บอดี้
‪ไอ้เวรเอ๊ย
‪ตายซะ
‪เอาจริงเหรอเนี่ย
‪ให้มันน้อยๆ หน่อยเถอะ
‪อยู่ไหนนะ
‪สมบัติอยู่ที่ไหน
‪"อันตราย"
‪งั้นก็คงเป็นที่นี่สินะ
‪ไม่เอาน่า
‪ต่อไป…
‪ไฟเออร์ บอมบ์
‪ไม่มีเวลาแล้วนะ โกสต์
‪ใครก็ได้ช่วยด้วย
‪แฟลร์ทู
‪ฉันมาช่วยแล้ว
‪พารากอน
‪รูบี้ เรด
‪โอ๊ย มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย
‪บ้าชัดๆ นี่โหมดซอมบี้ในคอล ออฟ ดิวตี้หรือไง
‪ดูสิ นั่นมัน…
‪ยูโทเปียน
‪เลดี้ ลิเบอร์ตี้ก็มาด้วย
‪เราต้องคุมที่นี่ให้ได้
‪ได้
‪ทุกคน พวกเรามาแล้ว ‪เพราะฉะนั้นไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง
‪ที่นี่เราจัดการเอง
‪โดนเล่นงานหนักเกินไปแล้วมั้ง
‪ของจริงมันจากนี้ต่างหาก
‪ข้างในเป็นยังไงบ้าง
‪ซอมบี้เต็มไปหมดเลย
‪รูบี้ เรดกำลังช่วยอพยพลูกค้าที่ติดอยู่ข้างใน
‪แต่พวกมันก็โผล่มาไม่หยุดหย่อน
‪ตรงนี้ฉัน…
‪โคตรเหม็น มันเน่าแล้วนี่หว่า
‪พวกมันมีจำนวนเยอะ แต่ไม่ได้ริต่อต้านเราเลย
‪ปัดโธ่
‪นี่มัน…
‪ฉันเปลี่ยนโครงสร้างโมเลกุล ‪เสื้อผ้าพวกซอมบี้ให้เป็นเหล็กกล้าแล้ว
‪เยี่ยมเลย
‪ยอดเลยโมเลกุลมาสเตอร์
‪ดูเหมือนมีใครกำลังควบคุมพวกมันอยู่เลยนะ
‪ก็ดูจะเป็นอย่างนั้น
‪ตรงนั้น
‪หมอนั่นคือหัวโจกใช่ไหมพ่อ
‪หยุดนะ
‪เนโครแมนเซอร์
‪แกหัวเราะได้แค่ตอนนี้เท่านั้นแหละ
‪ดูนั่นสิครับ
‪ยูโทเปียนของเราเข้าเผชิญหน้ากับ ‪เนโครแมนเซอร์ผู้กลับมาจากนรกภูมิแล้วครับ
‪เอาล่ะ ได้เวลาศึกแห่งโชคชะตาแล้ว
‪หือ คืออะไรเหรอ
‪ไม่เคยได้ยินเหรอ
‪เนโครแมนเซอร์คือวิลเลิน
‪ที่เคยถูกยูโทเปียนจับยัดเข้า ‪ซูเปอร์แม็กซ์เมื่อนานมาแล้วเชียวนะ
‪จริงเหรอเนี่ย เจ๋งเลย
‪ถ้างั้นก็…
‪เติมไฟเข้าไปอีกหน่อยแล้วกัน
‪อ้าว
‪ที่นี่มันอันตราย รีบหนีไปได้แล้ว
‪เอ่อ ครับ ขอโทษครับ
‪นายคนนั้น เคยเจอกันที่ไหน…
‪ไปเร็ว
‪เฮ้ย เดี๋ยวก่อนสิ ทำไมต้องไปด้วยล่ะ ‪กำลังจะเข้าฉากสำคัญแล้วนะ
‪ไม่ได้ ก่อนหน้านี้ฉันเคยถูกมันจับที่ฟลอริดา
‪เกิดการระเบิดขึ้นค่ะ
‪ในสำนักงานใหญ่เกิดอะไรขึ้นกันแน่นะคะ
‪โอ๊ย เจ็บๆ
‪เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย
‪เกือบไปแล้ว กัดไม่ปล่อยเลยนะหมอนี่
‪เจอแล้ว
‪ดูไม่จืดเลยนะ
‪กับอีแค่โจรกระจอก
‪ต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ
‪พอดีฉันเกลียดการออมมือน่ะ
‪แต่ที่นี่มันสำนักงานใหญ่ของพวกแกไม่ใช่เหรอ
‪ฉันไม่สน
‪ไม่รู้หรอกนะว่าย่องเข้ามาเอาอะไร ‪แต่ยอมแพ้ซะเถอะ
‪ไม่อย่างนั้นก็ตายซะ
‪พูดอะไรหมาๆ วะ ไอ้เจ้ามือไพ่
‪งั้นก็จบแค่นี้แหละ
‪จงสลายไป…
‪อีกแล้วเหรอ
‪เจอแล้วเหรอ
‪ทำได้ดีมาก
‪ทีนี้ก็สวมมันแล้วท่องคาถาเลย
‪ฉันเจอมันก็จริง แต่ไม่สวมมันหรอก
‪มันต้องสาปไม่ใช่เหรอ ‪เรารีบหนีจากที่นี่กันก่อนดีกว่า
‪รีบๆ สวมซะสิ โกสต์
‪แล้วลงมาทำไมเนี่ย
‪เอาเถอะน่า รีบๆ สวมเร็วเข้า ‪ไม่งั้นไอ้เจ้ามือไพ่มันจะเจอเราเอานะ
‪เออๆ ก็ได้
‪แล้วคาถาคืออะไร
‪- ไม่รู้ ‪- หา
‪ถามจริง จบเห่แล้วสิเรา
‪คิดอะไรไม่ออกเลย ทำไงกันดี
‪คิดเข้าสิโกสต์
‪จะบ้าหรือ…
‪(ซูเปอร์คาลิแฟร็กจิลิสติกเอ็กซ์เพียลิโดเชียส)
‪นี่เหรอ
‪นั่นแหละ ทำได้ดีมาก
‪หนวกหูน่า
‪เอ้า รีบสวมแล้วท่องคาถาได้แล้ว
‪เดี๋ยวสิ แล้วทำไมฉันต้องสวมด้วย
‪ไม่โดนเหรอ
‪โกสต์
‪ก็ได้ๆ เอ่อ…
‪ซูเปอร์คาลิแฟร็กจิลิสติกเอ็กซ์เพียลิโดเชียส
‪หือ อะไรกัน
‪ดีมาก ทีนี้ก็อธิษฐานสิ
‪หือ ที่ไกลๆ สักแห่งที่ปลอดภัยๆ …
‪ไปที่แบล็คร็อค
‪หายไปแล้ว
‪น่าจะได้เวลาแล้วนะ
‪อือ ว่าแต่เราต้องทำอะไรต่อล่ะเนี่ย
‪หือ ไม่รู้สิ
‪จัดการได้แล้วสินะพ่อ
‪กลับไปยังนรกภูมิซะเถอะ
‪สำนักงานใหญ่ถูกโจมตีงั้นเหรอ
‪อะไร เกิดอะไรขึ้น เราอยู่ที่ไหนแล้วเนี่ย
‪ที่รัก
‪ทำได้ดีมากโกสต์
‪ทุกอย่างไปได้สวยเลย
‪ที่รัก เป็นอะไรหรือเปล่า
‪ที่นี่ที่ไหน
‪รู้สึกตัวแล้วเหรอ
‪ที่นี่คือแบล็คร็อคในโรมาเนีย
‪โรมาเนียเหรอ
‪แหม นี่มันสำเร็จสุดๆ ไปเลยนะ
‪แต่ก็เกือบไปเหมือนกันนะ
‪ไม่นึกเลยว่าพรีโทเรียนจะยังอยู่
‪อือ คิดไม่ถึงเหมือนกัน ‪ว่าจะมีคาถาเขียนไว้ในที่แบบนี้ด้วย
‪จริงๆ ทุกคนควรขอบคุณฉันนะ
‪เล่นเป็นซอมบี้ก็สนุกดีเหมือนกัน
‪รู้แบบนี้อัดวิดีโอเอาไว้ก็คงดี
‪ทุกท่านครับ กำลังรออยู่เลย
‪นายท่านใกล้จะมาถึงแล้ว ‪เชิญทุกท่านพักผ่อนตามอัธยาศัยที่นี่ก่อน
‪โอ้โฮ มีเหล้าด้วย รู้ใจดีจริงๆ
‪ก่อนอื่นเรามาชนแก้วฉลองกันก่อนดีกว่า
‪เชิญครับ
‪ขอบคุณ
‪หากมีสิ่งนั้น
‪ท่านเคานต์ โอร์ล็อคจะกลับมามีอำนาจ ‪เป็นซูเปอร์วิลเลินผู้แข็งแกร่งที่สุดได้อีกครั้งครับ
‪เน็ทเวิร์คก็จะถึงคราวจบสิ้น
‪เมื่อถึงตอนนั้นนายท่านก็อยากให้ทุกท่าน
‪เข้าเป็นสมาชิกของซินดิเคทใหม่ด้วยครับ
‪ซินดิเคทเหรอ
‪ใช่แล้ว
‪เมื่อก่อนที่นี่เคยเป็นรังลับของพวกเรา
‪ซินดิเคทของซูเปอร์วิลเลินใช่ไหม
‪สมัยที่เคยร่วมมือกันฉันฟังบ่อยจะตาย
‪มันเป็นเรื่องเมื่อ 30 ปีก่อน
‪เหรอ
‪ก่อนเน็ทเวิร์คอีกสินะ
‪ก็แค่เรื่องเล่าเก่าๆ
‪นี่ ฉันอยากอาบน้ำแล้ว อาบได้ใช่ไหม
‪เชิญทางนี้ครับ
‪นี่ เล่าให้ฟังหน่อยสิ เดอะ ฮีท
‪(เคานต์ โอร์ล็อค)
‪เดอะ ซินดิเคทแห่งมายา
‪ในบรรดาสมาชิกหลักๆ
‪มีวิลเลินหน้าใหม่ไฟแรง
‪อย่างฉัน เดอะ ฮีท
‪และเจ้านายของปราสาทนี้ เคานต์ โอร์ล็อค
‪และอีกหนึ่งคน
‪คือเดอะ บาสตาร์ด
‪ในตอนที่
‪พวกซูเปอร์ฮีโร่ในอเมริกาที่กำลังเพิ่มขึ้น ‪ก่อตั้งสหภาพผดุงยุติธรรม
‪พวกเราก็รุกเข้าสู่ยุโรปเพื่อหลบเลี่ยงพวกนั้น
‪ในช่วงแรกที่เพิ่งรวมตัวกัน ‪ทีมเวิร์คของเราค่อนข้างดีทีเดียว
‪แต่เคานต์ โอร์ล็อค ‪ที่เป็นคนร่าเริงและชอบความเซอร์ไพรส์
‪กับแมตส์ที่เป็นคนเงียบๆ ‪จนเราไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่
‪- พอได้แล้ว ‪- เกิดไม่ลงรอยกัน
‪นี่คือสำนักงานใหญ่สินะ
‪เซอร์ไพรส์
‪อ้าว
‪ฉันไม่ชอบให้ใครมาทำให้ตกใจยิ่งกว่าอะไรดี
‪จำเอาไว้ให้ดีล่ะ
‪อย่าโมโหเลยน่า
‪ใช่ จากนี้ไปจะเป็นยุคของเรานะ
‪เดอะ ซินดิเคทสินะ
‪การรวมกลุ่มของวิลเลิน ‪ไม่มีทางไปได้ดีเหมือนเหล่าซูเปอร์ฮีโร่
‪ทั้งมีเรื่องทะเลาะเบาะแว้งกัน หักหลังกัน
‪และพยายามจะเหนือกว่าคนอื่นๆ ตลอดเวลา ‪นั่นแหละคือสิ่งที่วิลเลินทำ
‪แล้วซินดิเคทก็ล่มสลาย
‪บาสตาร์ดแยกทางกับเรา
‪จึงเป็นเหตุให้มีการก่อตั้งเน็ทเวิร์คในทุกวันนี้ขึ้น
‪และปราสาทเก่าหลังนี้ ‪ได้ถูกใช้เป็นทั้งโรงเก็บของ เวทีเพลงแดนซ์
‪และสถานที่ให้เช่าสำหรับถ่ายทำภาพยนตร์
‪จนวันเวลาล่วงเลยมา 30 ปี
‪แต่คืนนี้
‪มันจะกลับมาเป็นสำนักงานใหญ่ ‪ซินดิเคทของพวกเราเหล่าวิลเลินอีกครั้ง
‪เดอะ ฮีทกลับมาแล้ว
‪คืนนี้ช่างเป็นคืนที่พิเศษจริงๆ
‪ส่วนเว้าส่วนโค้งดีจริงๆ
‪ที่รักของฉัน สวยจับใจทุกอณูจริงๆ
‪เหนื่อยกันแล้วไม่ใช่เหรอ
‪หิวแล้วนะ
‪พิซซ่ายังไม่มาเหรอ
‪ต้องขออภัยด้วยครับ
‪อีกสักครู่น่าจะมาแล้ว
‪ไอ้เจ้าโอร์ล็อคก็มาช้าจังเลยนะ
‪- พิซซ่ามาแล้ว ‪- เย่ มาแล้ว
‪ร็อดดี้
‪เสียใจด้วยนะ
‪พลังตอนนี้คือพลัง ‪ที่จะทำให้พวกนายขยับไม่ได้ เมก้า ฟรีซ
‪ฉันจำกัดการทำงานของสมองไว้แล้ว
‪เพราะฉะนั้นอย่าว่าแต่พูดเลย ‪พลังของพวกนายก็ใช้ไม่ได้
‪แบบนี้ก็คงใช้พลังประหลาดๆ นั่นไม่ได้อีกใช่ไหม
‪เชิญครับ บอส
‪สบายดีไหมทุกคน
‪เดอะ ฮีท ไม่เจอกันนานเลยนะ
‪แต่ไม่คิดเลยนะ ‪ว่านายจะใช้ที่เหม็นอับแบบนี้เป็นรังลับ
‪แหม
‪เหมือนอยากจะถามว่า ‪"ทำไมซูเปอร์ฮีโร่อย่างฉันถึงมาอยู่ที่นี่" เลยนะ
‪ใช่แล้ว ฉันเป็นทั้งสมาชิกของสหภาพผดุงยุติธรรม
‪และสมาชิกของเน็ทเวิร์คในเวลาเดียวกันด้วย
‪ตกใจใช่ไหมล่ะ
‪ฉันก็ตกใจเหมือนกัน
‪ไม่คิดเลยว่าเดอะ ฮีท ‪จะกลับมาร่วมมือกับเคานต์ โอร์ล็อคแบบนี้อีก
‪ทุกคน เราต้องทำให้ ‪การกระทำผิดครั้งนี้มันถูกต้องเสีย
‪คงจะรู้อยู่แล้วนะ
‪แก่ตัวแล้วมันมองไม่ค่อยจะเห็นแฮะ
‪ที่พวกนาย ‪ตะโกนออกมาตอนจะหนีว่า "แบล็คร็อค"
‪โชคดีนะที่เราพอรู้ว่ามันคือที่ไหน
‪แล้วฉันก็ไม่รู้ด้วย ‪ว่าหมวกกระจอกๆ นี่จะมีพลังแบบนั้นอยู่
‪มันคือไพ่ตายของเคานต์ โอร์ล็อค
‪อย่าได้ดูถูกพลังของมันเชียว
‪ถึงฉันจะกำลังวางมือ
‪ไม่สิ เพราะฉันกำลังจะวางมือ ‪ถึงต้องปกป้องเน็ทเวิร์คของฉันไว้
‪พูดง่ายๆ ก็คือ…
‪ปล่อยพวกที่แอบทำเงิน ‪โดยไม่บอกเน็ทเวิร์คไปไม่ได้
‪ปกติต้องจ่ายค่าดำเนินการ 30 เปอร์เซ็นต์
‪แต่ถ้าเกิดความแตกว่าแอบทำอย่างลับๆ แบบนี้
‪ราคามันก็จะยิ่งสูงขึ้น
‪ขอรับเงินห้าล้านดอลลาร์ ‪ที่พวกนายหาได้ไปทั้งหมดก็แล้วกัน
‪เอาไว้เป็นทุนหลังฉันวางมือ
‪เรื่องยังไม่จบแค่นั้น
‪นั่นมันแค่ขั้นแรกเท่านั้น
‪พวกทรยศมันต้องโดนปรับ ‪มากกว่านั้นหน่อยด้วยการหลั่งเลือด
‪โดยปกติแล้ว
‪ฉันต้องบรรจงสร้างสถานการณ์ขึ้นมา ‪เพื่อทำให้ชีวิตแกน่าสังเวช
‪ด้วยการฆ่าครอบครัว เพื่อนรัก ‪และคนที่พวกแกรักทุกคนไม่ให้เหลือ
‪แต่อีกเดี๋ยวฉันก็วางมือแล้ว
‪ไม่มีอารมณ์ทำหรอก
‪ฉันวางแผนไว้แล้วว่าหลังวางมือ ‪จะไปใช้ชีวิตวาดรูปอยู่ที่เกาะแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น
‪แต่ก็มีสิ่งหนึ่งที่ยังกวนใจฉันอยู่
‪มันคือเจ้านี่
‪ถึงเดอะ บาสตาร์ดจะวางมือ
‪แต่เน็ทเวิร์คจะมีซาลามันเดอร์มาสานต่อ
‪หากมีคนอย่างเคานต์ โอร์ล็อค ‪ที่ได้หมวกกลับไปคอยกระโดดโลดเต้นไปมา
‪ธุรกิจของเราก็คงจะดำเนินได้ไม่สะดวก
‪เพราะแบบนั้นแหละ
‪สวัสดีครับ พิซซ่ามาส่งแล้วครับ
‪หือ
‪พอดีผมหลงทางนิดหน่อย
‪ต่อจากเรื่องเมื่อกี้
‪เซอร์ไพรส์
‪แหมๆ ฉันซ่อนตัวรอ ‪อยู่ที่ห้องใต้หลังคานานไปหน่อย
‪ก็เลยผล็อยหลับไป
‪มีอะไรกัน
‪ทำไมทุกคนถึงยืนนิ่งล่ะ เล่นอะไรกันอยู่เหรอ
‪อ๋อ จริงด้วย
‪นี่ไง เงินตามที่สัญญากันไว้
‪จะว่าไปหมวกของฉันที่วางอยู่ตรงนี้ไปไหนแล้วนะ
‪บอกแล้วไม่ใช่หรือไง
‪ว่าฉันไม่ชอบให้ใครมาทำให้ตกใจยิ่งกว่าอะไรดี
‪ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่ได้
‪กินหน่อยไหม
‪ฉันไปล่ะ คงไม่มีวันได้เจอกันอีกแล้วล่ะมั้ง
‪จริงสิ
‪ถ้าเอาเรื่องที่เกิดที่นี่ไปพูดแม้แต่คำเดียว
‪พวกนายได้เป็นศพแน่
‪โชคดีนะที่บาสตาร์ดอารมณ์ดี
‪ฉันลาล่ะ
‪คำบรรยายโดย: กิตติพงศ์ แลสันกลาง